장음표시 사용
261쪽
obidisserentiam vocis v v quorum pDIn Em aIere, postremum rege
te & gubernare, significat, Etiam apud Hopaerum atque alios auctores prophanos. Verum ut dicam quod sentio, homines obnoxii niimum intelligendo eruiunt ut nihil intelligant, atque ejusinodi argutulis collectionibus vetitatem pessuindam p planeque ipso contextu scivturae exarmantur, in quo reperimus Dominu i tertia inserrogatione quam illi, omnibus id est . istopis attribuunt, sic alloqui Petrum p vim iapasce aut ale oves me , non autem rege & guberna oves naeati Pros cho Maldonatus commentariis in Ioannem mcrito irrisiii habet elusinodi subtilitatem; hi e obtiliter dissutandum, ait, cur Christus agnos patιαν quam σω anestavit, erque σαι boc fecerat videntam αι- atque rasam ne iacitu hominibuι risum praebeat. Umds 3u: equam Hsi τιαμ inter oves ta agnos est; id non rn re, sed in voce est, quod eum adem 't, tamen vocabulum agni bland us esse, majoremque amorem pras erre, ma- sique amabiles, quia magis similaeclaro , qu.- σω esse; haec Maldonatus quem Beblaim Ao opponimus. . . '
IL Iam alias monui locos metaphoricos & allerericos dogmatibus figendis parum
idoneos; unde insurgit, argumenta Bellarmini de agnorum, ovicularum atque ovium discrimine magis esse concionatoria quam dogmatica. Non inficior quidem Dominum his verbis,disce agnos meos, passe ore meas, Premm Primatem .antesignanum NPrinesem aliorum' solorum comtilmsse et atque amplius urgeo , sumimidine ossicii Pastoralis sta initudinem & manruetudinem legis gratiae atque regiminis Ecelςs. voaluisse adumbrare; ovibus enim praeest, non mutis sed rationalibus, quae ab hue . no tantur 9 moventur principio, dc ideo intellectias primum suaviter erudiendus ut voluntas moveatur & captivetur in Christi obsessilium, hocque cap. 4. de natur siciu Pastor gregem suo pascet, ras brachio suo congre abie agnos asin fiam δε- levabit. fetas ipse portabit. Bem I annis ae Ego sum Pastor Ahus, bonus Pastor an am satis et pro οντ s suis : ego veni ut vatam habeant V abundant1us habeant; quae omnia dogmatice sint capienda de soli potestate ministeriali, quae expers est omni iure cogendiab olute, eaque praeci pre vel praeimonstrat. Quocirca passerenitilisucis, quamae in Lerarchicos Dequentine it, nando per dominam γ praedicationem verba divini. purgando pre poenitentιam S Eensuras, quando res postular, denique perficiendo admιnμ ratione aliquorum Sacramentorum. Glusa ex talum LM, passe agnos meos, non in tuas, glaraa υ meam in eu quar non tuam, mea iacra non tua, quia duleino Dei pro batur in Luctione proximi. Et aliquanto Inferius. Rascere mes est ered Mes ne is viant conferta re, terrena Iulsidias vecesse est subduis providere, exempla virtutum prae bere, adversarus ob ere, peccantes corrigere. Item Lyranus. pr ἀλ- est pasce;
ad significandAm od habens aeuram animarum debet se duos passere pastu verbι Deita Mini exempli, o prout potes Hiam si Udis temporali. Certe nomeo atque oscium Pastoris est potius jugis actus 5 Iaboris , quam habitus aut dignitatis: perpetes enim vigilias agere debent Pastor pro grege ibo. En igitur genuina Sc dogmatica explicatio hujus loci, Passe agnos meos, passe inei miasi si o liter & obiective eo Qderetur juxta naturam pineta cis ministerialis, quam solam Christus Ecclesiae ere
. III. Quδd si eundem textum si ective & respective gd personas quas. Dominiis
262쪽
alloquebatur , capiamus I haec quidem verba, pasce avra mea is pomini intelligi duobus modία Prupum , vel de B. Petro tanquam Primate & Ecclesiam repraesentatiq. vel singulariter α perionaliter de eodem B. Petro , quatenus aliquid distinctum ab alis possidet. Priori modo celtidiinum est,uumi regulam Augustini, quae Petro tanquam Primati dicta sunt , o interis Molles cx aequo convenire, tum quia ossicium pastendi, sicut M ligandi, atque tollamuli, remittendi dc retinendi peccata, claudendi & aperiendi clum , eundi in mundum yniversum, & praedicandi
Evangelium omni creaturae. dc carteia elui modi reseruatur ad Sacerdotium Christi elut ad causam essicientem ac originem totius Iutaidictionis Ecclesiastic , ut antea docuimus. Quare cum Sacerdotium Domini totum & in solidui' in unoquoque Apostolo & in ometibus Apostolis collectim sumptis inhabitet, atque S. Petrus. excepto Primatu vel primo gradu Sacerdotii, nihil quicquam obtineat Juper alios
Aptaolos, relinquitur caeteris cum Petro Omma este communia , ut etiam probatum est Bellarmini test Omo e cuncti enim sunt ex aequo Proreges, Legati, OEcon
mi , Ministit, vicarii, Opiliones de Pastores Chruta Nam Joannis 2 o. sermonem sulun ad omnes dirigit, sicut misit me Parer, &α & Mathau & Marci ultimo,
tionem saeculi, quae vel ba cic Glossa cc Lyranus interpretantur de actibus hierarchicis. idemque est iudicium de his aliis, teste Cardinali 4 plet' capite praecedenti laudato. attendita vobis ct uniuerso greri , is quo vos Spiritus satiatur pHuit vis vos π --. regere Ecclesiam Dei, quam acquisivit san ume sus Aciorum 2o. o cap. 4. ad hphesios , Christus ascendens in altum dedit quosdam Apostolos , quosdam autem Prophetis, alios vero εν ges tis , alias aurem Pastores c Dod res a onsummarionem danctorum m vvs mmditerra in a ioc auonem torporνι Christι , OG Ium l. Perii cap. I. πι --ra Pasite qua in vobis est gregem Dei, proridentes non coacte , sid spontanee , non turpis lacri gratia. His & concordant Paries antiquia
D. Basilius in constitutionibus Monasticis cap. a 3. Nihil, abad AH , quam ιι ρον personam orisis mei, cssequester es inter Deum cs homines, eorum qua in. p-Fuia URιο Iiunt. salutem sacrificans Deo et atq- ex hoc is cippo. imo docemur .dum P erum Ecclesia sua Pastorem post se constuuu. Petra enim. inquit , amas me plus has 'pasce συα meas rita omnιbus deinceps Pastoribus ac Ata sm eandem trι fuit potesa rem , cujus quidem rer sign- est . quod omnω tater atque ιlle ligens ta silvant. D. Ambrosius perpetuus Basilii aemulator cap. 2r de dignitate Sacerdotali. Cum. Petrin tertio fu/sset interrogatus , cs trina re fonsione fuisset subseqAutus . repetitum es
a Domino tertia , passe reci meas , m- - cs quem gregem non setam tunc beatus fisiem Petreus , sed es nobisium east scepit, es cum icto eas nos susiepimus omnes; unae Fegenda Sacerdotibvi cum traduntum merato Rectoratas Du subae iucuntur. Item eapri commentari in priorem ad Corinth. ait, mulserens debere velare ea ut Dum prorere reverentiam hiscopa, Pr persen. m Chrsι habιι, cs Vcarius Domin est. B. Cht yiostomus homil. 78. in caput 2 . Mathaei versus linem. Amm me Petre pasce mes meas ἱ cum teri primum interrogasset, hoc amma a umentum esse eonfirma- vit, quod nari ia SacerdoetasHumanaia Drm es, veram. tiam singulos nostrum.quilus vel minιmus videm grex coomissus esse τιῶ - , nec enim P nranimus ne G/ debet.
263쪽
His audis verba Christi pasce ovu meat, dogmatice ad Sacerdotes pertinere, nam quod de unoquoque Christianorum Terit Clirysostomus, milgis orato ituri, de comcionatori uin quam dogmaticum est , scilicet, ut omnes etiam Loiei sint tanquam sat iplius Pastores : nam 'erba Christi ad Petrum nullam habent cin sensu convenientiam , nisi illa ad mεntem Augustini interpretemur trinatu sx. in Joannem et Puta unumquemque patremfamibis Ecclesiasticum cs quodammovi Episcopale triplere . itim dum ministinat Christo. D. Augustinus de Agone Christiano' cyp. 3O. disserens contra I. i ferianos qui lapsos minime admittebant ad poenitentiam, quati Ecclesinon praedita esset tacuutate remittitidorum peccatorum. Non enim ait in sine causa inter omnes Apostolos hHuι Ecclesia Catholica personam Iustinet Petr- , huic enim Hes sa claves regna Caelo.
νum date μnt , cum Petro data Iuni ; cs cmm eι duitur , ad omnI dicitur , amome ρ pasce mes meas. Item aliquanto post Nic eos auimmus qua negant Ecclisiam Des omnia peccata posse dimittere , 3taque m sera dum ι Petro 'triam non intergunt, ei nolunt eredere datas Ecclesiae claves. regna Calorum , Ustem de manibus amiserent.
Idem sermone 2 . de Sanctis in Vigilia M. Petri dc Pauli Apolloloium. Per
stula d cebat Dominus Petro dicenti, amo te, pasce agnos meos, pasce oviculas meas. D. uno Petro figurabatur unita, omnium Pastorum , sed bonorum , qu sciast oves disice
ro Christo, non sibi. . . . - . -
Idem sermone.ic s. de diversis. Ua fratreF, H quiA pro tempore volo dicere r Quod Petro commendatum est , quod Petro mandatum est. Non Petrus serus , seu elsam alti stoli audierunt , tenuerunt , servaverunt , maximὸque Use cossors sanguinis Des solio Paktas , a ierunt Unc, oe ad nos udienda transmiserunt e Pascimus vos,pa mkr vobiscum , &c. Ibidem versus finem. Ergo commendo,t nobia Domi sames fias , qaia Petro commendatist et si tamen ea aliqua parte, vel extrema ἀροι --
mus pulverem vestigiorum Petra calcare ,. cstmmendauu nobis oves Dominus , oves ιρμι
ι -bseum recisumus, quia Chriytiam sumus. Iam diximus, passimus cs pascimur. Idem lὲrmone Io8. dς diversis. Merito ersam post resurremonem Dominus 'se Porro συercommendavit 'pascendas non emm inter Uopulos Dos meruis passere dominI-cri ci ; sed quando Christus ad unum loqu/tur , unu.u commendatur , cs Petro pra mirus , nusa in Apostolis Petrus est pri s. Hinc ergo claret Apostolos dc Episcopos eandem potet item habuisse cum Petro , ut gregem Domiqi pascerent & regerent, quod ipsum Bellarminus iam laudatus fatetur lib. . de Rom. Pontifice cap. 23. lcilis cer . eandem datam potes em Apostolu omnibur per sila verba , scut mfit me I .. Dannis 1 o. quam Petra has 'alus , passe oves me s. Quid ergo arnutatur can I 4. lib. i de Rona. Pontifice haec verba Apostoli Aet- 1 . Attendite subis es umversuram , in quo vos Spiritκs sanctias passu D scopos retere Ecclesiam Dei. Item haec alia .pasicite: A in viscest mretem Dei, r. Petri s. non esse Gusdem rationis, oscιι cs m data eum his aluis cimi r passe συες meas ; quomam hac ad planuuiunem potestatus per orerem Domrnι ; illa privatim ad particulam aliquam gregis regendam lpectant, ut ut illed conora opilano Cardinalem Toletum ivprclaudatum , atque amplius insto , potestatem Ecclesiasticam formaliter considei atina elle jure divino universi
Lin ta Emtatam in om nibus Apostolis& E scopis; dei ci vero atque linutari ni
264쪽
terialiter de sola jure positivo, quo sacta est Dioecesium δί Parcetiarium distributio. Vide pra capit 3. hujus libri & caput'. in Analysi Collectaneorum Orcii nalia Cusani ; cet id hoc argumentum, Bellacinini tallit a supposstive principii et fingit enim Petrum luilla constitutum a Christo absolutum Ecclesiae Monarchan, quod ei perneg. tur.. sed de hac controversia incta amplius lib. 3. disputabitur' conprae Suarem. Prosectb Canonia 6. Synodi' Nicaenae de distributione Patriarchaluuii3, indicat Paties Nicaenos nos habuiste Romanum Episcopum pro Monarcha. Et haec dicta stit de hujus loci explicatione , pasce suci me.ia, quatenus Petro Ecclesiam Ieprae:entanti convenit. Sic enim Papae de Episcopis proportionatim dc re pective curam legos divinae , naturalis 6c Canonicae ctequendi corderi. IV. Jam videamus de i lii, qui proprius & peculiaris est Petro ἰ quem ut 'indagemus , cir mitantiae textus Evangelii diligentcr consider indae sunt, puta Dominum . po tquam tertio apparuit ducipulis . & cum illis in prandio accubuit ; dixit Simoni. Petro : Simon toannis, diligis me piris his ρ dimi ei etiam, De
CaedeI um quando em sententia omnium Patrum quos cIpite, . dc s. recensuimus idem datur Apostolis omnibus per illa verba ,scut misit me Pater, ta ero mitto vos, Joannis 2O. qilain Pelio.fuerat promissim Mathaei i6. tili dabo claves , S postea extii bitum Joannis ultimo his verbis, Iasie σα meas , teste etiam Belgarusino. Cer-
tu inque est Dominum nihil frustra facere , 5c Petrum sutile cum aliis Apostolis . quando Christiis Joannis aci. dixit omnibus, sicut misit me Pater , cs ego Putto vos, sequitur Christum his solemnibus atque tertiatis vocibus , Simon diligis me pasce agnos meos, pasce oves meas, &c. sblummodo ostendere voluille S. Petrum restitui in integrum dignitatis atque ossicii Primatuς, unde ille triplici negatione scandalo crucis bacchante excidisse videbatur. Quocirca Dominus quasi lucras abolitionis h Petro pubΔ confert ς ne quis illi unquam posset vertere in opprobrio , quod ter Asagistrum
abnegasset; ciamque ab illo petit an se diligat piis alus , demonstrat Petrum ideo
Plus Miligere, quoniam ei graviue peccatum publicae abnegationis scilicet remisitum esser. Gi enim plin remittitur γ pli ditigit, Luc.e 17. Versit. I. Quare Dominus de suum ipsius erga Petrum & vicissim Petri. ergs se amorem hac triplici
interrogatione contestitur : Smon Joannis, diligis me Mus his y pq r agnos ineos, &c. .
Neque .eso ullo Ierior in dubio quin S. Petrus ' i trinam illam irverrogationem Domini sibi in men em trinam suam Megationem revocarit, ideδque Gangelium memora ad trii im interrogationAn Perrum quidem magnum concepisse atque emisisse' dolorem et Videndus Hilarius lib. M de Trinitate. En igitur quae is. . Petro peculiaria& ab aliis Apostolis sejuncta sunt. Hoc ill 'tremus Patrimo exemplis D. Greg Tius N ianzenus Oratione in Festo EpiphaniΕ SS. Lumin.irium ad Calcem. δε eo maenum silum Petr-FecipιUAM era Passionis tempore humanι νι piam perpessum s Ar
265쪽
D. Chrysostomus homi I. 37. In Ioannem, quid tandem aliis omIssis, de his dum
taxat Petrum affatur. Os erat Apostilorum cs μιnceps cs vertere usius coetus, cra. ut ut es ostendaWet, Iam ι Muciam habendam, tanquam enim negatιonu obis ce
retur, fraIrum caram ei commιtrat, neque negaraonis me fuit, neque exprobrat, tam
tum d ιt 1, si amas me, fratrim curamnsciri. Joannes de Turrecremata lib. 1. de Ecclesia cap. 1 1. initio citat Chrys dltomum in consilitatione Bulgarorum, eumqueste loquentem in persona Chriisti inducit. Ter interrogo an me LAPs, Asa ter me ire pitas ta timidus negastι, nunc autem reductus, ne credant te fratres gratiam es clavium au torιtatem amι se, quτa amas me coram Esis, fam titu Eonfirmo quod meum est plenum. Videndus Epiphanius haeresici de Catharis. . D. Augustinvs tractatu I 2 3. in Joannem. Redditim negatιoni trina trina confesso . ne minur amori lingu fere M. quam timora, cs pluc vocis elicQse videatur mora 4mminens , Pam vita praesens. Sit amoris Uscium pascere dominicum gregem, si tim ris fuit ιndicium negare Pastorem ; quι hoc animo passet oves Grφι, ut suas vetineesse non Chri . se covincunt amare, non Christuram, vel glorianssi, vel dominanssi, vel acquirendi cupiaetate, non obessiendi cs subvenireri, ta Deo pacendi charitate. Comtra hos ergo vigilar tvies inculcata ista vox tarim. quos Apostolus gemuIua quarere non quae Iesu Christi. . Nam quid es aliud, A diligis me Iasce oves meas, quam fi dicere-rur , si me diluis non te pascere cogma, Ied oves meas, D ut meas p ce non ficut tuas .
sArιam meam ιn os quare non tuam, dominium meum, non tuum, lucra mea non tua.
Haec Augustinus, ad cujus divinam vocem utinam Pallores nostri attenderenti Apertu autem absolutam damnat monarchiam, dum ait, oves ρ.scendas ut Christa, atque Aminium suum cs lucris propria non ibi quaerenda. Quo igitur ore adulatores Papam Eoclesiae de Christi Ministrum Omnium beneficiorum Dominum esse Gnditant φD. Cyrillus Alexandrinus lib. I 2. cap. 6 . in Joannem, altius quiddam hac oratιo certe
Porris ne luiscopi 1 exemplorum nauseam Lectori pariamus, ipse adeat commentaria Maldonati in capiti ultimum Joannis, ubi docet hanc esse omnium Antiquorum Patrum sententiam, sollicet Christum voluisse Petrum trina interrogatione restis tuere in ultegrum ossicii Apostolatus atque Primatus, a quo triplici negatione ex disse videbatur ; & continuo pacata quorturi essicacem poeniten m faceremus non impedimento esse, quominus gratia & dignitatibys ante delatis perinieremur, sicut legimus Marcellinum, quamquam thus adolevisset, tamen post pomitentiam Epist patum Romanum semper administras , idque congruit regulis Parrum dist. D. camat Domino sancto cicaMhoc dilum M. quaest. 1. Vertant adversarii testimonium passe suci mead in quamcumque voluerint faciem; cunctas Logica &Theologiae regulas stis1bsilum sbi evocenta tundant atque extundant, & interpolent qu=nturn cumque V iuerint, si aliquem senium δε interpretationem legi divinae, naturali piari Ecci
266쪽
sae consentientem educere deiiderent, oportet necessario eam rediga* ad unam &solam potestatem ministerialem spiritualetu, quae essintiali ter ab omni dominatu, absoluto imperio, pala Npnarta a, vel potestate abioluta abhorret. Qua igitur specie veritatis obtenditur, pasce oves meas, idem esse ac regio more imperare aut gubernaret An Christus Petrum constituit alio rum Apostolorum Dominum di Monarcliam, clutino-m istatim eis, ne more Regum absolute dominarentur aut imperarent, prohibuit. Voluitque Apostolos & dignitate aeqvases esse Petro, atque regimen Ecclesiae esse Aris-r raricum, ut supra demoustravi, α tota hac defensione confirmabitur. V. Quando lilc locus, Pasce cvta meas . peropportunus est Primatui constituendo, non eum praetergrediar, priusquam aliquo disticultates,. quae viros etiam marime Catholicos lancinantis evolvero. Si enim Primatus Est divinae institutionis, ut cepedixi& nunc iterum confirmo, videndum quidnam causae sit cur dist. EI. can. m n in vo Catera vero Apostoti: cs can. Siacrosancta gis. aa. can. Dudum S. quaest. d. nominatim docetur, Aristolos pars conserrio γ hon;ris ta potestatis cum miro priaιtos, voluisse altam esse principem setiam, b Euclesiam Romanam Primatem omnium Ecclesiarum Hinc enim vide*r colligi, Primatum esse dunttaxat juris humani per esectionem dc consen- .sum Ecclesiae constituti..Quod insiper probat Ceuen Constantinus isto sto ubi narrarur , maperatorem vot Isse ut omnes Sacerdotes in toto orbe Romanum Ponificem caput haberent , sicut Iud res Regem. Cui edicto quadrat pariter de Datinis II. constitutio codice de summa Trinitate L inter Haras, ubi Pontifex gratulatur Jum ano Imperatori, quod es prancipatum dederis fisper aliati Ecclesias. Similiter Beda in Chronico de sex aetatibus mundi, de paulus Ducons lib. 4. cap. . r. historiae Longobardorum , memorem Phocam Imperatorem rogante Papa Bonifacio III. Diuisesedem Romanam G Aristolica Eccles , Caput esse omae um Ecclesiarum ; quia Ecclesia Consantinopolita: a
primam se innetum Ecclesiarum scribebat, hocque Plataria testatur Bomtacium magna contentione qbtinuisse a Phoca.
Quibus obsectionibus sex notabilibus satisfieri posse arbitror, Δ primo quidem
.liquere ex cap. is. Mathaei, tu I Petrus c super hans petriim, cri. Item Joannis ultimo, disiemas meas caec. necnon etiam 'Catholico consensu Patrum Cc Doctorum supra explicato, Petri Primatum quoad rem. essentiam atque i litutionem tutis esse divis invariabilis. Secundδ, .ciuia Deus non deest in necessariis, propterea dando esse. una etiam dare quae necessario con uantur Primatum ; de quibus conside axioma xxxi. 4polo ae nostrae. Tertib, observandum quia Christus solam lotestatem tmnisterialem lpiritualem nudam omni dominatu & absoluto imperio in ordine. rarie men Aristocraticum Ecclesae deserebat. Idcirc6, ut omnem occasi ea iiDpeluendi P latis auferret, ne sitas Praelaturas atque primatum ad aliquam Lyrannidem te oppressionem Aristorea ae litariatis Ecclesiarum detorquerent, voluisse ejusmodi Piaelatu vis cum Primatu esse eligibiles, non haereditarias : ita ti justus ibtulus jurisdictionis actualis Eecksiasticae libere secundum letem Maturalem constitueretur, hujesq& rei veritatem Cardinalis Casinumomnium optime thpra evolvit c*p. s. hujus libri: cujus sententia qui cogita. expenderit, procvve cognoscet cur pC dixerimus de piabaverimus Primatum, quamquam luris sit divini quoad inmitionem, tamen quoad ex entiam, exercitium, uisu, exequutionem dc limitationem, rc
267쪽
dore ab pecteta, Videndus Gersonius de potestate Ecclesiastica considerat. 4. &xt.
ubi docet potestatem Paeae sermaliter esse in variabilem, materialiter autem quoad existentiam, actum Sc usum regulari di luminci ab Ecclesia, quod fiam primus a ii ins censi:rae iacultatis contra Joannem Sarrazin comprobat. Quibus bene perpetuis pronum erit vidgre cur Ecclesia alias ampliarit de alias restrinxerit iurisdictionen, Primatus, alia efiim atque alia fuit temporibus Ecclesiae primitivae & hodi snae Eccles i. t potestas Romani Epit copi. Quarto, ut pateat quainam Ecclesiae primiti aetemporibus fue rit statusa egiminis Ecclesiae & discipliIue, sciendum nos omnes unumelle corpus in chi isto, at eros alterius membra. Roman. I a. & eam ob causam omnibus Christianis & potillimum Ecclesimi icis incumbere, ut 4 ut invicem curam h beant , quando Ecclesiae regimςn cst Aristocraticum. Uliamobrem Can. s. Nicaeno de p. Constantinopolitano decomitur ut Synodus P. ovinciae omnia negotia Provincii dcfiniat secundum i Hs oo nune , eamque ob rem annuatim his celebrabuntur Synodi et quaic tunc temporis sutuma totius regiminis & laril-
dictionis Ecclesiasticae erat penes eiusmodi Synodos ς adeo quidem ut cuncti Eril-
opi etiam Romarni teneretur in Synodo Prbviqciali rationem reddere eorum quae
ii sua privata dioecesi gelialet ; si forte de illorum gestis aliqua suboriretur qu re-ia , neque Epistopi sibi quicquam aliud tum affuinebant, quam juris divina st naturalis re Aristocratici huiux regiminis oce iuri eiu ue leges autem & Canones synodicyomnium consensu statuebantur. Praterea cin. 6. ejusdem Concilii Nicaeni totus orbis Christianus dividitur in certos Patriarchatus, suorum etiam iurisdictio: b Ecclesia sic limitatur , ut Mbi qui Patriarchae 'antumdem haberent potestatis inlito , quantum & Episcopus Romanus in proprio Patriarchatu ; nemini enim ill 1 umh a terius fines invadere licebat; Episeopus autem Romanus praeter Sessia dc . Cithedrae praerogativam , quam super alios Pataiarchatus obtinebat, insuper quoque . pollebat auctoritate raequendi legem divinam, natur;lem Sc Canonicam super omnes Ecclesias 'rticulares non quidem absokito & pure Monarchico Imperio, sed an ordine ad regimen Aristocraticum , ut 'ex facto Victoris Papae dignosciinus, qui cum Ecclesias Aliae Catholica communione excludere tenrallet eo quod Festum P ischae alio quini Dominico die celebrarent, omncs aliae Ecclesiae S inter caeteros B. Laeneus acriter Victori obstiterunt; de qua re amplius lib. q. cap. 6. num. I9. Caetet innalii Patriarchae simili etiam jure vicissim . proportionatim erga Metropolitas Erit copos de particulares Ecclesias sui Patriarchatus utebantur. Piofecto tam omnes Ecc x mutuam lautatu dinem de se invicem capessebant ; eumque in usum neb. Synodos at ita b im : scque communio Sanctorum atque unitas Ecclesiae suaviter M. vcbatur de abiliebatur. Et haec est forma indubitata politiae atque rςgimini S E Heliae . quod octingentiscirciter armis invaluit : sle quo adi librum primam historiae
nostrae C8nciliorum . dehinc lapsu temporis surisdictis, Primatus Fide ampliata est, parti Principum chri:imorum indulgentia, partim Ecclesiae consensit; maxime veto Gregorii In l. lx lo, quo Midem electio Papae soli collegio tardinalium ex
innium nationum Praelatis conflato addi ta est. T Uc emiri omnes nationes Cyristianae Pallam pro Ecclesiae Monarcha sensim colere coeperunt. Cidiaque progressu temporis haec monarchia in magnos abutus degenerasset, P tres Ponstantienses eatri
268쪽
uni toletabilem deguxet i, quantum illa tempora M prsiis usitata pati potuit.
Certὰ nullam hodie adhue ex at decretum, quo teneamur fide catholica credere Papam instar monarchae potestatem habere in Ecclesias particulares. Quocirca valdὸ injurii sunt S. Sedi Apostolicae, qui Synodi Constantiensis decreta tanquam spuria reopuunt, quoniam hac via efiiciunt ut cuique liberum maneat de Ptimatu Ecclesiae
Romanae sentire conforri uter ad Canones Nicaenos supra laudatos. Et hactenus de quarto notabilir Ad quintum vero dico Canonem In novo dist. 21. Camnem sacros-ἱ a dist. aa. cs nonem Dudum, ostendere Christum Dominum, quarnquam B. Petrum Prim2tem instituerit, attamen ne id contra legem naturae fecisse, aut non consentientibus Pastorem dedisse videretur, voluisse illum ab Apostolis cooptari, ut formam suturi regiminis Ecclesiae constitueret. Et ita relinquitur existentiam, extensioriem atque limitationem Primatus pendere ab Ecclesiir definitione, ut jam monui, idque est quod Glossator ait ad litaec verba Canonis Dudum', quoniam sanctam Romana Ecclesiam Prinratem omnium Ecclesiarnm esse voluerunt; sic ergo flust, Concilia dederunt Primatum Romana Ecclesa, quod verum est secundar- , Ied ipse Christin principatiere ubi to principaliter intelligi debet quoad institutionem & essentiam Primatus . ut jam dixi. Siquidem Dominus permulta alia instituit quoad essentiam, quorum usurra, dispentationem, limitationem & ritum regulandum Eeclectae perinisit, ut patet in Sacramentis, di in confessione; nam aliquando licitum fuit communicare sebipecie panis de vini; nunc hoc prohibuit Ecclesia. Hinc accidit ut multa variari videamus in politia Ecclesiastica pro temporum varietate, quamquam res quoad essentiam &Primam institutionem Christi maneat immobilis atque invariabilis : Sextδ, si lex inter claras vera & non hi titia est, ut quidam supposititiam non levibus argumentis Probant, pertinet ad limitationem atque exercitium extensionis Ρrimatus, sicuti&quae narrantur a Beda & Paulo Diacono, id enim spectat ad decisionem controversiae inter Romanam & Constantinopolitanam sedein de praerogativa sedis , necnon
ad privilegia quae jure humano concessa sunt Rotnanae Ecclesiae, idemque dici posset
de Canone Constantinm, nisi manifesto esset commentitius, & Canoni f. Nicaeno Plane contrarius; quo quidem universus orbis Christianus dividitur in Romanum . Alexandrinum de Antiochenum Patriarcharum. VI. Summa hujus libri x. ad tredecim capita revocabitur. Primum est jure naturali, divino & Canonico jus autem Canonicum Ecclesiae praxirri demonstrat constare Dominum nostrum indivisim & In commune Sacerdotali Ecclesiae, quam Apostoli repraesentabant, claves seu potestatem ordinis & jurisdictionis contulisse. Porris capite primo jus naturale cum causi essentialibus Ecclesiae. Secundo autem de tertio ius divinum; quarto, quinto & sexto capite jus Canonicum, id est , consensus Catholicus Patrum a temporibus Apostolorum ad nostra tempora exhibetur. Secundum eaput est, Christum sex loquendi formulis jurissctionem aut potestatem Ecclesiasticam designasse & contulisse, nimiim facultate claudendi SI aperiendi Caelum , Mathaei i6. ligandi Be solvendi cap. 18. immediata missione Apostolorum a que dileipulorum Mathaei & Lucae ro. atque Mathaei & Marci estimo; Ioannis Inre as. deinde communicatione Sacerdotali Lucae 22. hoc facite in meam commemorais
novem I potestate remitteudi atque retinendi peccata Ioannis et O. atque pascendi olds
269쪽
Christi Joann Is ultimo. Terilum a Christi sacerdotio tanquam a fonte Zc caua eL
sciente omnes dotes ad iurisdictionem Eccleii allicam spectantes manare, & continuo cum ordine Sacerdotali & Episcopali una jurisdictionem Ecclesiasticam intensive, formaliter de quoad habitum vel in actu signato, actum vero atque exercitium ejusdciri jurisdictionis per tituli aut Dioecesis aut Paroeciae collationem Episcopis atque Presbyteris deferri. Quartum Cluisti Sacerdotium aut Episeopatum esse tanquam antia mam Ecclesiae militantis, rotam in toto ordine literarchico de totum in quolibet Episcopo & presbytero serinaliter de quoad habitum. At quoad exercitium & adiarinis trationem disterenter exerceri. Quinto potestatem ordinis & jurisdictionis este in E ciclia collectim sumpta archite inicξ quoad dominium & proprietatem, in Apostolis autem dc Praelatis singulatim de distributivc sumptis ministerialiter quoad usum ,
exercitium, administrationςin & e Sequutionem dumtaxat. Unic continuo insurgit regimen Ecclesiae este Aristocraticum de exequutionem regiminis Monarchicam ,
idque ita tum Aloparchicum Ecclesiae ellicit. Sexto, Christum hoc oraculo dic Ecclesia, qui Ecclesiam non audemi sit GA ut Ethnicus o Pubticanus, tac. ultimum atque intallibile tribunal Ecclesiae erexi ile, ad qnod omnes Christiani pervicaces . nequidem Papa dempto, essent deferendi, at e ibidem definitivd iudicaudi. Septismo, omnes textus scripturae ad jurisdictioneni Ecclesiasticam spectantes necessario de dogmaticu esse intelligendos de potestate nunisteriali vacua omni dominatu Sc imperio ab lolii oec poteuare temporaliter & extrinsece cogendi quod imperat: quoniam excommunicatio non est coactio. Octavo, omnes locos Scriptura: & Patrum antiquorum, quibus de juri silichione δί potes a te col lata Ecclesi.e in commune agitur, tam planos atque apertos. estu, ut ad cos clarissime intelligendos nulla omnino vel cillem exigua ratiocinatione opus sit, Se consequeruet aptissimos este figendis dogmatibus n- dei cathos cae a Giqua textus Scripturae, qui uni toli Petro gratiscari creduntur , esse metaplioricos & allegoricos, ita ut ex illis sentiis planus atque integer abique multiplici Sc anxia ratiocinatione exprimi nequeat; ac proinde nullo modo usui ei lepolle stabiliendae absolutae infallabili monarchiae; nisi forte lici uim ex quolibet quod bbet inferre demonstreinus. Nono, quaecumque in sacris scripturis Ac Patribus dii leguntur in gratiam B. Petri SI auctoritatis Ecclasiasticae suo illustii ac genuino intellectu carere, nisi prius, in mediatius atque eminentius capiantur de tota Ecesesia Sacerdotali . liam de uno de singulari Petro juxta vulgare adagium propter quod unum quodque tale & illud magis. Decimo, Petrum velut personam totius Ecclesiae Catholicae gerentem, ob primatum quem habebat in discipulis lianc consessionem Catbolicam edidisse, tuos Chri- - Fitius Dei vivi, de continenter fidona esse totius Ecclesi .e, non unius Petri. Undecimo, sicut Petrus pro omnibus Apostolis responderat, ita de pro omnibus Apin stolis responsum de promisia haec accepi sie; tu ci petra ta super hanc petram aedis boEcclesiam meam, es tibι dabo claves regni Caelorum, e . ac proinde caeteros Apost los etiam este petram de fundamentum Ecclesiae : & claves sicut & Petrum immedi tu habere a Christo. Duodecimo, Christum hac sormula, tu es petra is super hanc petram ad cabo Ecclesiam meam, vel se ipsum intelligere tanquain primarium atque
essentiri caput de fundam tum Ecclesiae; ves Linitatem atque 1bliditatem huius
270쪽
s.lel, tu es Christus pilius Dei vivi, dee. Continuδque sequi proprie de dogmati
ce, non unum .Petrum sed consessionem ab illo editain, sd est, ipsummet Clitas timet se fundamentum Ecclesiae; quoniam haec fides, in re Chri λυ μου De. vivi, reduplicative pro ipsemet Christo tinnitur. Decimo terti b, Christum his formulis, ture Petrusta super hanc petr am, m. tibi rubo claves, m. 8asce oves meas , &c. detulisse primatum B. Petro, sed in ordine ad regimen Artilo alicuna. quatem,s exequutioni mandaret jus diuiuum, naturale de Canonicum et & si res etiam postularet, leges in actu primo conderet. Quae Omnia capita plano conformia sunt regulis cap. a. hujus libri positis, ac proinde sunt fidei Catholicae, omniumque temporum, locorum de Patrum. Hoc adversarii de suis fictilusopiniorubus probeat certo prius