Emundi Richerii ... Libellus de ecclesiastica et politica potestate. Nec non ejusdem Libelli per eundem Richerium demonstratio

발행: 1701년

분량: 474페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

251쪽

12 formaliter sumptam appello potantiam , vim, facultatem de habitum agendi, hodest absolvendi & retinendi peccata , leges Ecclesiasticas serendi, atque alia ejusmodi qu. x pertinent ad potestatem regendi Ecclesiam . & una cum ordine Episcopalitia Sacerdotali conferuntur : quare suprii non semel docuimus communicatione Sacerdotii Christi, uia.ὶ etiam juris ictionem Ecclesiasticam intensive, formaliter, habitu dein actu signato conserri , dc idipsuin est quod Castrensis hic appositu notat. Quod attinet ad jurisdictionem positivam , nihil aliud est, quam traditio tituli, materiae ec populi, puta cum aliqua Dioecesis Episcopo, & parincia Presbytero regenda permittitur ; idque olim fiebat sacric electionibus . nullusque antea ordinabatur in Episcopum aut Presbyterum . qui non prius delectus fuisset, licque forina aut activa jurisdictio intromittebatur in materiam dispositam juxta ea quae supra observavit Cusanus. Secundo, quod Castrensis perhibet Ecclesiam eligen8o Episcopum, nullam illi committere aut conferre juris lictionem, verum est si de activa iurisdictione, falsum si de passiva de actuali exercitio loquatur. Idque repugnat sententiae omnium Patrum de Doctorum , quorum permnlti propriὰ jiirisdictionem per sacras electi

nex conferri allarunt. Tertio , quod in sententiae suae confirmationem memorat Ecclesiam nunquam omis Iuram facere mentionem jurisdictionis collatae inter elige dum , si modo putasset per electiones aliquid jurisdictionis conferri, nullius est in menti , quoniam certum est Ecclesiam id Omitisse tanquam lumine naturali notum. ut enim exercitus, verbi causa , eligendo Ducem aut Imperatorem , se ei rege dum subjicit, sicut etiam Monachi Abbati aut Priori quem cooptant : ita etiam Clerus & populus oligendo Episcopum. Hieronymus can. legimus. dist. ys. F. Quod autem postea unus eles tas est qua caeteris praeponeretur , in schisematis remeaeum fatium es , ne unusquisque ad se trabens Christi Ecclesiam rumperet : nam ta , laxandriae a Mares Evangelisa usique ad Heraclam LN povsitim Oscopor , Presbyteri semper

nnum ex se e tritum in excelsiora gradu collocatum , Episcopum nominabant, quomodo si exercitus Imperatorem faciat, aut Diaconi eligant de se quem industrium moverint, ta Asechiaeaconum vocent. Itaque lices Episcopus adeptione Saceraotii Ciuilii, potentiam, facultatem dc juri silictionem activam obtineat , tamen quoniam eideira deest mat ita in quam explicet atque exerceat suam facultatem agendi ; idcirco caeret exercitio jurisdictionis , quod illi defertur per sacras electiones. Et ita haec opinio Castrenss cum sententia Tostati, Cusini & aliorum supra laudatorum conciliatur. . L. Idem Castrensis lib. r. adversus haereses cap. . explicate, do et omncm homi- .nem errare posse in fide, etiamsi Papa sit, I propterea iudicium interpretan is scr*mrasces controversiu na centes, esse pendis totam Ecclesiam Catholicam, pcnci quam 1 fuerat, ascernendi sacraου scripturas ab humanis. Hoc enim non unius Papae arbitrio factum.

est, sed totius Ecclesiae Caesi alicae conteiisu, ut de Symbolo atque aliis gestis Apostolorum legimus in actis de historii . LI. Navarrus de poenitentia dissi sexta cap. placuit a Numero s. 37 18. declarat qua ratione una cum potestate ordinis potestas jurisdicti oras habitu dc in acta. signato conferatur: Sed contra hoc facit, quod omnis Sacerdos linquit) claves lis ambas cum ipso suscipit ordine, clavem scilicet potet lati s&clavem scientiae , qt lx,, non est scientia, sed potestas cognoscendi; de ita juriclictio quaretam, ut. decla-a

ratur

252쪽

22 Iratur In extraVagante Joannis xxv. quia quorumdam &c. & ideb ex ipsa ordinis

natura Sacerdos est iudex omnium qui voluerint illi confiteri , quemadmodum & ex ordinis natura habet consecrandi potestatem. Ergo non potest Papa aut alius Pi et itus alteram harum potestatum magis quam alteram rettringere , facit quod Paludanus ait. nullum confessirium, quicumque ille sit , cum absolvit dicere sdebere, auctoritate Episcopi vel Curati re absolvo &c. eo modo quo est aucto- Iitas in homine apud omnem peraeque est Sacerdotem, sed luperior dat sibi ma- veri.ma, non ramen aliquam potestatcio, nili quando Pa imb Oi uia it eum. Sicut enim Princeps dat alicui artifici licentiam urendi arte sua, puta medicina, quod non est ei dare artis potet t. item , sed laxare materiam , iic conferuntur ordines & audiuntur conte iliones in Parochiis aliorum de licentia eorum : Haec ubi pia

siluit Navarrus, ite respondet ad quartam dissicultatem , quam tibi explicat dam proposuerat, nempe Romanum Pontificem non polle quidem iurisdictio- nem vel potestatem absolvendi is sis Presbyteris tollere , sed polle subtrahere illis materiam in qua illam exerccnt, & sicut vino & pane subtractis Presbyter non consecrat, neque sine aqua b ipti sat : ita subtracto populo ex sebjectione alicujus Presbyteri, sub rahitur quoque illi materia , in quam Glvendi potestatem exer-

ceat, & ita non absolvit, quod commune omnibus aliis eth Sacramentis. Huc uΩque Navanus , cujus asIe. tio patet ex iis qua ad Castrensis sententiam evolvendam

notavimus.

Idem Navarrus cap. novit de judiciis tertio notabili num. 23. postquam enumera- vir varias species potestatis Eccleliallicae constitutas & collocuas a Domino , de quibus supra in collectione Joannis de Patisiis , haec subjicita Tertia potestas est jurisiastitionis ιn foro exterιors, ιd est, prefas ius diceni, corrigendi ta inferendι poenam sn contumac es resiam ιnvitos, ta fuit tradita Apsolis per illa verba in hoc capite rei ea , - Eelsa, oe si eam non Auaιι rit, si tibι tanquam Ethnacus is Publicanus, cumiatis aeus quae sequuntur in Eum Ao , luet b c non refrantur , videticet, quac um que soriri ritu G D veritu, ροι. Pιr illa enim verba in tutam esse potesatem, tra-dstam vero per verba illa, pose ovcs mea , magnu wribus cant. nuit Iacobus γε mus de auctoritati Ecclesiae. Hic etiam impendo quae idem Navarrus habet ibidem num. 8 . quaecumque lupra lib. I. cap. 3. num. I 2. exhibuimus contra Vallium ; at eodem notabili 3. num. i 6. Potestas Ecclesias ca, luet etiam acessatur m drante electione B cum, vel Caruinialium eam repraesentantsum tinquit non tamen accΨitur tanquam res ahqra quasi fueritve Esius Ecclesia , secundum opinιon m Romanorum relatam supra, licet secuntium opinιonem Ririsiensium , Gemino sciBcet is aBorum multorum fiet, secuniam enim eos potestin Papatis hac data fuit Ecclesia, is es ιn Concitio O. cm

mqnιs defendere jacuus Almamus ta Joannes Mavor citarι supra, era. In his Navanti Collectaneis quinque sunt potissimum notanda. Primum, amplissimam potestatem iurisdictionis in foro exteriori constitui & tradi Apostolis , Mathaei r8. He Ecelsa , Eco. Secundo, exercitium ejusdem potestatis tradi Petis , Joannis ultimo his verbis , pasce oves meas. Tertib , secundum opinionem

Romanorum, potestatem Ecclesiasticam non traditam fuisse a Christis Ecclesiae .

253쪽

sed uni Se soli Petro, atque hodie Pontifici, medIante electione Ecclesiae ves Canis

clinatium, deferri; quae opimo quam absurda, itariis eironea sit, anteceaentibus esepten deicit. Quarto, quod ait juxta opinionem Parisientium, potestatem Eccletia ticam, quam Papalem nuncupat, datam Ecclesiae in petiona 1 etri, hoc quidem non est ad unam scholam Parisiensem coarctandum; cum doctrina ut Catholici, omnium Patrum, Doctorum & Leculoruin ab Ecclesiae Apostolicae temporibus ad nostia usque propagara, ut his commentariis patet: neque N.ivarrus cirri ure indicat quid deca re sentiat , quando ait, omnem Sace. cotem claves ambas curn ipio ordine

S. cerdotali suscipere : hinc enim colligitur claves non uni Petro , sed toti hierarchico ordini delatis; ordo autem hierarchicus Papam, Sacerdotem & Epilcopum tacitsi non sit Sacerdos, Papam veris creat dum illum deligit. Omitto piaeterea Bellarminum, dequo infra, fateri lioc oiaculo, scut mst me pater , csc. sandem po testatem traditam Apostolis quam Petro lais aliis, pasce oves meas. LII. Quinto, obtervanditan est quemdam librorum expurgatorem ad haec verba

Navarii, secundum opimonem raraselium, tac. Has notas in editionem I ugdune sena sillis enim Romana ε Veneta calent 4 conjectile, anceps ammtylurinaumquca

hilare visus est D. Nasarem de quotmne hac inquit expurgatoi an Papa sis

svra Concitiκm , ut sentiunt piarim cs maxιmι Theoloti. An vors Concitium fit se pra Papam, e uae est Parisien'm Theologorum communis opimo, tem ιn hoc tibro quam ιn commentariis placuιt de poenιzentia dist. 6. num. I 7. Sed an terno tis ro Conciliorum ratulo de his quae sunt a mn ora parte Capitula Capitulo unico , plane ais rere

videtur Papam esse supra Concilium , dum ait , Papam longe abier prae se Concιtio Generati , quam Archivis opum Provinciati : quia ' inquit in Papa potest ut persona in qua residet tota potestas Ecclesia , ita quεd suu potest patuere qua uia cum Concibo posset, cs proinde ipsum Papam superiorem Concilio facit. Caeterum longe probasilior

Romanorum sententia , Papam esse s pra Concilium , quam Parisiensium, ut inter atios nuper docuit Roberim Bellarminus Monatu Isu in lub. a. de Conciliis es Ecclesia capite M. cs sqnentibus. eHactenus Navarri Commentator , qui duabus potissimum rationibus niti videtur ; prior est, Navarrum asserere in solo Papa totam residere potestatem Ecclesiasticam, ita ut solus possit statuere quaecumque Concilium statuit. At reeono haec

dici i Navarro non ex quaestione juris, sed ex quaestione facti, id est secundum doctrinam & styluun Curiae Romanae in qua vivebat δc scribebat; An non ipse

perhibet non este liberum Romae tenere Parisiensium sententiam cap. novet de fusticiis notabus s. num. 84. Quis ergo ibi mussitare auderet Concilium esse supra papam & liaec causa est anxii animi Navarri , adeo ut de hac doctrina orthodoxa , nisi per ambages, circuitionem & praesitionern numquam loquaturo Quod mi rum est Corumentatorem hunc non vidisse aut dissimulasse. Praeterea in Consilio Navarri, quem iste Commentator ad suam opinionem armandam profert, Nava rias pro suo iundamento defigit Decretalem de elemone is elem potestate cap. Ag- κυμοι , ubi Paschalis P. P. Gregorii VII. Successor liaec edicit imperia : Aunt in Concilias sat-κm mn inveniri ' quasi Romanae scissae legem Concilia ista praefixerint tim emnia Concitia per Romana Pontificω auctoruarem caesia ta fini cs robur acceperant

254쪽

es in rerum st.itatis Romam Pontificis patenter excipiatur auctoritas, cui decretali necess uii titit Nauartum scribentem Romae omnia sua responsa & concilia aptare , at hoc fundamentum Pontificis in sua caula omnino ruinoium est ; de quo alias. Pr cul dubio ipsemet Navarras qui, ut dixi, per circuitionem semper loquitur, dum in hoc Concilio explicatu ait, nulla Iure d vino , naturali aut humano probars, quod 1 ra consenserim G sententiam mavoru partis coclusio orsaturum minimesieri debeat; aperte declarat quid de hac controversia tenendum sit. Etenim vir doctillimus compertum habebat, omnia & octo prima Concilia Generalia ad hane norm m desinita , ita ut neque Papa , neque ejus Legati in illis Conciliis plus unquam habuerint auctoritatis, quam Archiepit copus in Synodis Provincialibus ; in quibus omnia subductis Patrum suffragiis decernebantur , dc haec de priori ratione Commentatoris. Posterior est , Bellarminum docere, multo probabiliorem elle Romanorum , quam Parisientiunt sententiam ; at nos proximo libro ea de re disputabimus , &ostendemus advertariorum juri divino , naturali cic Canonico plane contrariam esse. LIII. Claudius Guillandus commentariis in caput Is. Mathaei : Petrus ni erat amantismus Iesu, ait, ranquam saturus ordinis Apostolici princeps, emnium nomine restandet unde ct a Patribus os Apostolorum dictus est ; ut quod ipse affirmat, nomine omnium suorum omni ram astimet, Pemadmodum habes in altis cap. 2. Non enim solus Petrus, sed omnes apostoli interrogari erant a Christo quid de ipso sensium. Et aliquanto post, ad haec verba, restondens autem Iesus Scc. licet Christus in restonsione sua unum quidem Pearum nometnet, tamen non ut uni tantum Petro refunder. Nam resonsio Ebristi resticis in ἀ femnem Perri. Petrus aurem non tantum seuo nomine confessus es, seu nomine omnium inpostolorum. Quare restonsus Christi ad omnes perrinet Apostolos, non adunum tantum Pe reum M. adificabo Ecaesiam meam, Petre propter hanc ruam confesonem ct ardentem β--ι sam pronunιιavi, re beatum 2 iustificarum esse, is nomen Perri tibi do, quod a Petra,

id est meipso, cui adrisisti , recte o inerito tibi inditum irati , ideoque alficabo Ecclesiam

meam , quia meo sangaine construendam ct in unum colluetendam ; meam dicit, non ruam, non enim est Perri Ecclesia , ut auctoris , sed Ie u Christi is Domini θ auctoris is fundatoris, ims 'se est fundamenuam, σ non Petrus aut quiris alius homo, cum Ephorum a. diιatur Christis fundamentum ct Aristolorum o Prophetarum. Item I. Cor. . sun amen-rum enim aliud nemo potest ponere praeter id qκod pastum est, quod est Christin Iesus. Petrus non est perra, sed a petra dictas, velat a Iapide quis dicitur lapideus. Ipse autem Chri 's -- Ius est perra, seu lapis Angularis, in qua ennis adiscatio constructa cresti in templum sam Etum , ct perra est si iras ac Isiditas siue fundamentum Ecclesia, cui ipse Perras imponitur

sma cum aliis membris Ecclesia , is non imponitur sive superadisicatur Petro m. Rasus a verre, cum hristus dixit adiu abo taclesiam meam , declarat se esse sua Ecclesia Architect ιm. Nam i se est adisi ator sua Ecclesia,licet ipse i illius ct sandamentum 2 lapis Angriaris totam adificium si mens, quiper biritam et ora mortalium fide re charitate donatio addi s incremento

Misi .strunse dictu est capar i orporis Ecclesia suae, ex quo rarum corpus per nexus is ι onym ctimes om c um cresiit in augmentam Dei ;9 ad hanc ad ratianem utittir nimi sterio eorum, quos ad hoc elatit, da quibus ride Diasior. 4. inter quos facile ι oncesserim Perr- esse primum propter ordinem.

255쪽

2 18stus, Petra; vera minister est, auctoritate tamen super reliquos eminens. Huc usque Cuiuiandus qui paucis omnes omnium pene Doctorum ruperiorum sententias complexus est. Idem. cap. II. in Matharum, dic Eιclesia, rem deser ad Ecclesiam, id est, ad eos penes quos est Gol fiastica dactoritas , non quod peccator intractabilis desereni us sit ad untiem salem illam omnium Nautarum o Caesoli. orum tongregationem, scd ad Praelatum ΕιHesiis, qui ordinarius Judex est fratris impaenitentis. Q cum De allinareritis, ctrc. docet O d clarat cum Milesiam tum Apo los ct praepositos Eιι Iesia ρrimo habire potest item ligaηdi hoc est anathemate excommuniιatione feriendi; hoc est uitienti extra ipsam Diae fiam, D liter is obligandi sibi commissos, modo legitime sua utamur auctoritate: quia fi duo ex vobis cons Uerint, non dicit s omnes, re de universali Ecessa tantum multi eretur, neque aies multi, ne hac gratia ad magnam ' copiosam Ecclesiam solam referretur; sed ait si da. ut etiam minimi numera Fidelium quanta sit virtus explicetur. Joannes Arboreus commenta iis in caput 16. Mathaei, HELU est Petrus a Petra, hoc est a Christo vel sabili fidei confessione , cs non petra a Petro &c. Non enιmolixit Christus, praevidens Petrum posthac de fide perιctitaturum , super te exstruam E cleuam meam, siquidem debile est fundamentum. A. m Petrus aefecit a fide negando Christum in passione, sed supcr hanc pernam, hoc est ancone sam hane fidem quam

professus es , ad ficabo Ecclesiam meam. Ahia videnror toto coelo errare , quι dicunt Ecclesiam esse a scatam super Pontificem Romanam , qtiamυιs sit fecundarium taci pa caput : Nam Romanus Pontifex potest esse haeretum cs chUmaticus, &c. Item in caput M. Lucae, Ego rogam pro te Petre ut non deficiat sides tua , eadem prorsus narrat quae exposuit cap. I s. in Matharum & utquequaque conlentit leuientiae Tost ii in explicatione hujus loci, ego rogam pro te Petre &c. Vide supra collectiones ex Tostato, ne sim profusior. LIV. Ioannes Gropperias vir piissimus, hocque nomine ab Antonio Possevino plurimum commendatus, quod Cardialatum sibi ultio a Pontifice oblatum repudiarir, iii sua institutione Catholica cap. de disciplina Ecclesi .stica tot. 167. editionis Lux dunensis. Christus S. Petro S in Petro Ecc a suae claves eoncesse aperienda ta clam dendi re 1 caelestis, qua est potestas liganda atque solvenda, remittendi ta retinendι pe cata Mathas i 6. es ad reliquos ut Ansolos, Ioannau 2 o. quorum rem seruis peccat

remittuntur , cs quorum retinueritιs, retenta sunt dcc

IMorus Clarius in caput I 6. Mathes, β'r hane Petram adissabo Ecclesiam meam, sapor hanc fidei solutitatem, νd est,super gyum Christam. Peretius Theologus societatis cap. a. in Danielem vesci s. ad haec verba, i pis abscissus sine manibuι &c. Christus, inquit, est petra super quem fundata est Eeclesia. L V. Jansenius cap. 347. concordantiae ad haec verba, sicut misit me pater es ego

mitto vos, sicut suam insinuat aevinitatem cs auelaruatem. dum se patra aquae ιn mst tendo , ita es Apostolorum ιndicat excessentιam , dum illos in deletaoo μι σμω parta

facu is vicarios tradara μι olim onmonti tae. Vides Jansenium docere Apostolos pares effectos a Chrillo in missione & delegato officio. Cardanalis Toletus cap. 1 o. commentariorum in Joannem, secaum D me pater x

256쪽

222s Uus est. ait in quo muniti dedit mihi Pater, hoc ego vobis manus trado, es vos Iaser os meos instituo, ta ranius, qEa au tiruate Pater misit me, eadem ego vos muto, ut pradicetis, gubernetu, dirgatas mundum m viam salmos cs veritaras. Idem annotatione II in caput 1 . Joannis. LLe essimilitudo in officio, sicut mi is me Parer, non merum cs nudum anκnuciatorem G praui rorem , Da cum potest. itessirituati es auctoritate, cura Pastor sum, ua ta ego mi ro vos non verbι dumtaxat prauacat orti, sed rectorci ci gubernatores in syritualibus,2 us omnιbus , qua ad salutem pertinent, ut sus etiam pastoreri De potestate hae Adhorum 2 o. dicebat Paulus,m quo Spirituu Sanctus vos myuu regere Ecclesiam, successores enim Apostolorum Oscοι pi seunt. Et aliquanto post. Nemo assumit Idι honorem nisi qui vocatus est tanquam Ataron. istende tamen hanc simiatutinum quidem esse, sicut mite me Pater , ita taego muro vos, non aequalitatem, eram enim Apostoti inferiores Chriseo in natura es potestate ta ossicio, erant solism homineue timitatam potestatem habentes, Vicariι erot non Domini, pro veritate annuncianda DTurnem fuderunt, non pro nostra nec proprιa re-

Toletus duo nobis digna observatione proponit. Primo haec verba Christi, fcut masit me Pater &c. conserre omnibus Apostolis potestatem & jurisdictionem individue S: in commune, ita ut Proreges& Vicarii Cnristi essiciantur in potestate mi- mlteriali. Non enim βιnt Domina sinquitὶ seu ministi i potestatem timitatam habιntes ad Ecclesiam gubernanaam. Secundo, observat hanc eandem potestatem etiam designati ab Apostolo Achorum 1 o. dum Epitcopos alioquitur; attendite vobis γαπι- verso gregi, in quo vas Spiritus Sianctus posuit Episcopos regere Ecelsam μι ; unde ii surgit Epi copo, eidem potestati, quam habuerunt Apostoli a Christo, successisse, ita ut eiusdem sit naturae & speciei, virtutis & energiae, ut alias diximus : idque Toletus confirmat, quua linquit in Oscopi sunt Apostolorum successores. Protecto quo tempore Paulus haec dixit, Episcopi una vel salem & illimitatam potestatem exercebant, neque uni dice eii regendae privatim addicti erant, quoniam nondum adhuc

constitutae dui celes iueTant. . LVI. Joanne, Mauionatus in caput i 8. Mathaei explicans haec verba, dic Eccle- . , Chrisius vo ι: Ecclesia tristinat ultια- esse , ad quod essent peccatores, cum aliud non esset emendationis r medium , defrenda ; adeoque summam ιlti tribuit potestatem a summam aurem non tribu sse si maiorem itu non dedisset, quam omnis respubisca Iure suo huet, ut ιι m. nes pernuiueos mittat in exstium , quod in Ecclesia es excommunμ

care.

LVII. Bellarminus . de Romano Pontifice cap. 1 explicans haec verba Cypriani, hoc erant utique ta cateri Apostoli quod fuit Petrus, pars consortio praedities honoris es potestatis 2 . quae p. r. Gn. loquitur. Vtaes c inquit idem dara Ap polis per ista verba, ego mιtto vos Joannis aα quod Petro fuerat promissum per istud, pasce oves meas. Constat autem per illa, tibi dabo claves, ta per ιllud pasee ouci meas , ιntemP Iur sdietionem plenissimam etiam exteriorem. Quomodo autem hac non imp aiant Petra primatum alari satis ostendimus. Haec Belluminus cui ut assentior, haec verba dicta in commune Ai ostolis , Huν misit me Pater , cs ego mitto vos, non de-1ogare primatui, ita contendo Primatum N absolutam Monarchiam aut titulum

257쪽

Episcopi universilis, longo inter sese sntervallo discrepare ; quod satis patet ex a

tecedentibus. Caetetum hic lubet adscribere mirabilem Baronii colleetionem tomo I. annalium ad annum 3 . Domini, numero 3 os . ubi persuadere contendit Paulum non aequalem habuiste potestatem cum Petro. Cum s inquit J Dominus nonnisi

oves pr. is omnes V agnos ra sente crat, ιllum ι sum fuisse Petrum , nec alium prater usum ea im potestate , qua Usum in i versali Eccusia unιcum inseuntum esse Piast rem. hιs quae dictis sunt neminem puto nisi forte Alsrum cs mente raptum non m- teletre. En argumenta plumbea, quibus suam absolatam Monarchiam figere laborat , si autem quae dicit Baronius Vera sunt, oportet Cyprianum , Hieronymum , Omnetque Patres antiquos , atque etiam recentiores S inter alios Bclla imina ipsum , deliros & mente captos elle . dum alterunt Apostolos inter sese potestate de iurisdictione aequales fuisse quoci non tollit primatum , verum de hoc loco, ut fat Am mile es nnus P.aster , infra lib. 3. cap. 1. num. 6. LVIII. Gabriel Vasquesius Theologus Societatis , natione Hispalius tom. 2. iuprimam partem secundae quaest. 9 s. disputat. I 32. cap. s. dico, ait, Disistris accepisse proaime a Gram omnem Iuri rationem, quam vocant a tιυam cs veluta radica lem , tam in foro consiιm M ut absolverent a peccatis , quam in emersors foro, ut I beant , excemmunicent. I uges feraret in hac vita. Ese autem astiva Iurasiuetio po-t stri L csitas Ius dicen H; hane vero eximmo promisam fuisse Aristolis cs eorum sue-

celsorabm M.tthes ιδ. istis verbas e Amen dico vobis , quccumque alligaverans , csc. νd quod unica ratione mihν suadeo. Nam sicut non potest Episcopus , smo nec Sacerdos in foro conscιenisa recte dicere , ego te absolvo a peccatis potestate ad id mihi concessa ψ-

no Ponisce cs ideὸ cogimur concedere facustatem Ius dicenvi cs sent am ferendsconcessam fuisse proxime a Christo Disivis es Sacerdotibus in foro consilentiae, qua estae ma iurisa citra eadem ratione cum non possis D secum vere dicere , ego te excommvn eo potestare mihi concus. a summo Pontifice hoc enim serum potest dicere in casibκι nibus praestate delegata fungeretur essestur hanc activam potestatem proxime a Chrι- f. um a JuInmo Pontifice accepisse. Quae vas lues ii sententia fatis plana evadit ex observationibus factis a me ad cotilectionem Alphons Castrensis ; hoc autem notablile est, quod Vasquesius iurisdictionem activam bene appellat radicalem , quia est radix & causa essiciens totius iu-e: ldictionis , & una cum ordine Episcopali & Presbyterali defertur B canus parte 3. Theologiae Scholasticae trach. 1. de Sacram. Ecclesiae cap. 1 c. de S cram. ordinis quaest. 9. Unde Episse habeant potestatem jum iEIunis exterioris. Prima concisse fictu in Iurisiatione interrore sic in hac exteriore duo sunt. Primo potest M r rends cs gubernanL Ecclesiam. Secundo avocatio materia potestas regenae dupliciter conferri potest. Primo a Iummo Pontifico , quo patio confertur Episeopo electo es consim

258쪽

pessiri per Iussi actionem materia , sicque ejusdem est sententiae cum Vasquesio.

LIX. Petrus R mon Dominicanus Hispanus Doctor Theologus, anno i 6 tr. Iibrum edidit Tholosae de Primatu D. Petri cum approbatione Superiorum suorum qi in quo hos limites locos, tu es Petrio is super hanc perram adi ii abo Ecclesiam

nisam, pase opes mi as cte. de solo Pri natu interpretatur ad retinendum unitatem oe vi

rauda si his n.tra ; isteris Nis in rebus Apostolos fruatis potest ire 9 dignitare ; eis ue dat sclaves ιn commune , O alia ejusmod1 doctrina Patrum ιο ruentia asserit. Et de Dia

p itolos accepisse a Christo post resurrectionem parem potestatem cum Perro , sci- licet docendi dc testificandi salutis Evangelium 8cc. tamen Cluillus transiturus Mex hoc mundo ad Patrem, ut unitatem Ecclesiae inquit doetillimus Hierony- mus in significaret, ac Obviaret occasioni schismatis , praefecit Petrum universalis Ecclesiae Pastorem in triplici illo amoris de charitatis pastu , videlicet docti inar exempli & subsidii ; unde concessa in die sancto Paschae omnibus aequali potesta- re, post dies octo apparens eis coram Apostolis Sc discipulis quibus iam , dedit claves quas ante promiserat se daturum, dcc. Item aliquanto infra , hinc libeat eoniiderare , fracies charissimi, huius Pontificis summi Petri firmitatem in hoc quod Caput hujus Ecclesiae a Christo constituitur. Quoniam etsi Ecclesiae stabi- limentum in Christo Capite primatio resideat, & ab illo sit , tamen miro odo Ec nobis insciutabili velut in capite secundario Eccletiae residet in Petro & ab ipso νς habetur. Cuius ratio est , quia Christus est Ecclesiae fundamentum, quod pro- ria sua virtute aedificium & compagem Ecclesiae membrorum continet, quod ex se cclesiani firmam & immobilem facit, & incrementum praestat; de quo Apostolust in- 'quid fundamentum aliud nemo potest ponere praeter id quod positum est Christus Je-

ius i. Corinthior. 3. Nihilominus Pecius constitutus Christi Vicrarius, landa- urentuin est quod ex virtute pascendi a Christo accepta , Ecclesiam Catholicam ς- tenuit immobilem. Hoc Cyprianus, Chrysostomus, Hieronymus 3c caeteri Pa- tres nos docuerunt. Nec talia stupidi intellectu censendi sunt, ut Petrum intel- ς ligant tale caput taleque fundamentum quale Christus, qui sita virtute continens totius aedificii onus, intus operans robur δc incrementum , facit Ecclesiam inter

blandimenta & irritamenta hujus seculi esse stabilem & firmam , dce. Nee divi- na: de togari potestati, nec iniuriam fieri Christo vero fundamento, Ecclesiaeque vero de soli Pastori S capiti censemus, in hoc quod dicatur Ecclesiam suam aedi- ficasse supra Petrum , dum a se derivata potestate Ha Petrum volvit suam no- vam incipere Ecclesiam. Quod mirabile secretum intelligere oportet, quoniam non dixit super te aedificabo Ecclesam meam , nec dixit , super pe- tram aedificabo Ecclesiam meam ; sed inquit , Ecclesiam aedificaturunt super petram, inquiens super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam , per hoc significare volens alium esse qui aedificat, ec aliud super quo aedificatur ; δc ita se esse landatorem , Petrum autem fundamentum. Christus ergo aedificavit super se de super Petrum; super se quidem, quia ipse est cuius virtute de incrito Ecclesiae justorum inter tot & tantas persequutiones manet immobilis, super Pe- trum velo, dum iple ex hoc mundo transiturus, ut schisinatis vitaretur Occasio,

259쪽

α 3 L . - quod ex uestate vitatur in praesecit illum unIversali Ecclesiae, constituens illum se

neralem muni vicarium dc C. A Deinde aliquantb post cie Ecclesiae infall. bilitate& stabilitate disputans,& hoc Christi oraculum exponens , ego rogiavs pro te Petre. Lucae in. ait, Christi vetabum Patrem Iogantis pro Petro tit plicem poIle habereo intelligentiana. P. imran quidem ut nunquam deficiat fides Chi isti, nec a peris 1ona nec a corde Pontificis, qui vicaria ordinatione succedit ; quod videturis es Ie extra intentionem Christi, inquit. Neque enim videtur Salvator hu)ulcem o di verbis voluisse Petro , omnibusque ejus Successoribus promittere in perlev

ia rantia fidei ita esse praedestinatos , siquidem dc Petrus post illa verba ad tempus L defecit in fide, sicut & Apostoli caeteri, quem deiectum eis Christus post resuris lectionem exprobravit, atque illorum incredulitatem dc duritiam cordis, Marci,, ultimo &c. Sc quod post acceptum Spiritum Sanctum Petius non defecit a fide., hoc non erat privilegium speciale Petro , sed commune omnibus Apostolis , pro,, quibus & Christus togavit dicens , Pater sancte , serva eos quos de isti mihiis Ioannis i 7. Nec hoc oportet credere de aliis Petri succeilbribus, qui neque itata sunt in fide confirmati ut Petrus, neque tales habuerunt a Chi isto promissiones. ,, Alteram autem intelligentiam habere asserimus, quod fides nunquam a generaliis Cathedra & sede ab universali Ecclesia seu ovibus usius Petri, usque ad consum- , mationem saeculi deficiet; dc hanc fidem tenendam clarum est propter Silvatoris ,, vel bum, ego vobiscum sum Mathaei ultimo, super hanc petram aedulcabo Eccle- se sam meam, S portar inferi non praevalebunt adversis eam,&c. Summa hujus collectionis est , primo, Christu in esse piimata una atque essentiale

fundamentum re caput Ecclesiae, Petrum vero iecundetrium piopter Pionatum ei ad unitatem retinendam vitandaque schismata collatum a Domi o. Sectin b, omnes

Apostolos potestate & iuili dictione pares tuisse inter sese , de ex aequo habiisse clave; a Christo. Tertio locum hunc, ego rogravi pro te Perre ut non d sitiae fides tua,

intelligi non de fide Petri aut Pontificum, sed de fide Eccetiae. Rutilo E clesiam 1iori Papam elle in fallibilem. Quibus in capit bus alii que permultis hic Doctoras sentitur communi dominae Patium superius explan irae, eoque ipblaud bilior, quod μω veritati quam anticipatis opinionibus Scholae suae B. Thoniae serviat.

260쪽

. CAPUT SEXTUM

I. Te barum formulamum discrimine

II. De vatura Parioratis rarii Ecclesiae, Eue quidnam proprie sit pas

cere. . et M

IV. Cur Daminus trina in terrogatione semunctetur Petram, an plus eum diligat. V. Soluetio quarum m difficultatum quae ἀ nonnullis moventur circa D. Tetri Prima tum . utrum ditani an humani juris existat. Explicatur autem Canon in novo can. Duduri tale Petri electione Iacta ab altu cis

Iostolis. Item sex Pus iani inter euras A edicto Phocae M Tatoris de Acclesiae Romanae princi IN. VI. Summa totius libri 1. adtredecim articulos breviter Xa Iuttiar ducta; quibus probatur doctrinom scholae Parisiensis de immediata Ecclesia S C cilii auctiritate secundum omnes Regulas: Theologiae dogmaticae.

I. Uc usque versati sumus in explicatione locorum scripturae, quibus potestas clavium aut instituta, aut Ecclesiae indivisim de in commune collata est a Christo, hoc autem caput 6. inte retationi capitis 2 i. Joannis addicemus. Simon Ioannis diligis me plus sis &c. puce agnos neos, pasce oves. meas,&c. Magister Joannes Bucherius Ecclesiastes Tornacensis Ecclesiae lisello quem aedidit in me sub Pauli Gii alii Selavolensis Ecclesis vulgavir; Item M. Andraeas Vallius deoprema potestate Papa parte t. ques. 4. dc quidam alii hoc videntur assignare d inimen inter has duas tormulas loquendi αεια μου de cum μη,pascevuos meo asce ocimeas, quod per agnos significari dicit Laicos, per

oves autem Episcopos ipsos, quam eorum conjecturam D. Bemardas juvare. videtur lib. 1. de cinaiiderat. ad Eugenium cap. 2. tibi universi crearia, uni tinus Grex, non modo a - μή o Paeorum ita unus omnium Pastor, dcc. Bellarminus lib. R. de ROiri. Pontific: cap. ic. contendit avxta triplicem interrogationem Domini ad Petrum legendum τα ῶDia dc - .eotaria & τω , agnos , miculas ta συα, atque cim anos incipientci , 'prosuntα pa talos se intellig/, ne nomine aγs-νum designentur Lato, nam ne micularum Prea eri ci Par si , nomine ovium Epirco' dcc. Iidem auctoIes perhibent istam suam conlecturam roborari verbis Evangelia

SEARCH

MENU NAVIGATION