장음표시 사용
271쪽
I. Vialii argumensta in east. re. Libelli de Getessiastica es positiea pso. sate depeltantur ; S de gennina hujus loci explιcatione , dic Ecclesiae ν η quam impio dicatur Papam judicio Musae , id est . Christi Sacerdotio non subesse. II. De a qui ratione vocis τὸ suppositum , quae duo signifPar. primis
individuum Avulare, ut Petrus . Pallus , Sc. deinde indiυiduum aut sue situm juris . ut Collegium , Communitas . Sorie as. Sc. III. Te elavi diseretionis is jura dictioms tiaram tua hane debet diri reae praece reia. IV. Sti uam germaxuss βοθs Canonis Alienus 2 . quaest. T. V. Dis ratione o Papa S lacraticum regimen Ecclesiae princia parum juo quirique mea retineant. VI. Nullam es Denam temportaem etsi gravusimam , quae cum excommunicatione conferri posit. VII. Te sacrarum electianum justi carione . nam s disserentia activae atque passisae e ionis; qu/d ra ditano S naturali istatis dari Epycopum repugnet VIII. Bid si Pastores testinomum hasere bonum ab iis quiforis sunt. X quod nomina ordinandorum publice in Ecclesiis proclamarentur is su
ΙX. Explicario Canonum Meriorum super Pastorum electione. X. De more non fui e ante Canones Nicaenos . in Episcostr a Mere solitanis confirmarentur , S qu/d e semodi confirmatio non sit colLGυurisdictionis , ut arisiatur Vestius. XI. Osi antiquo more Elissopum Ostiensem solitum redinare Disi
XII. Episcopis ordinandis Canoner ae decreta Conciliorum legi eresi visse , ne carasam ignorantiis possent praetexere , si quid contra Canoη
XIII. - δε- jus habere passuum in sacris elisionibur. X quid causae fuerit, ut canones Ascaena nultam mentionem fecerint istus is
272쪽
XIV. Tandem Reees atque Trincipes Chrisianos merito siccessisse u
ri . quod populus halti in electione Pa tirum. XV. Nauos magis infestos fuisse sacris electionibus , quam ordines
Trivilegiatorum , ta quoties de Ecclesia melius regenda actum est, semper deliberinum fui e de sacris electionibus redintegrandis. XVI. Sacras electiones esse tanquina legem animatam Ecclesiae cujus
opera mam potes reformari Ecclesia. . 'AVII. Argumenta rivis de Belgarmini contra saeras electiones dif
XVIII. Utri Mus R. Petrus Clementem sibi Succe rem cooptari'. XIX. si fili Petro ticuerit B. Gnathiam absque aliorum posto torum S Ecclesiae con su deligere, ut videtur inuuere Chrasos mus.
XX Novum crimen impaenum Richerio , quid dixerit sacras Howrtiones juris me divini naturalis, eluitur. XXI. Duplex via is ratio cre dorum Fasorum S gubernandae G Hesiae, ordinaria scilicet S extraordinaria. XXII. EDdriones jurus ese naturalis , probatur contra H Iium . XXIII. Juris pariter esse divini conuῖν matre.
XXIV. Summa totius disputationis insitatae de sacrir electionibus. XXV. Te Pastorum residentia eorum confutatione , qui in Tri dentino Concilio re dentiaranismis esse divini negarunt. A XVL Explicatio b us proloquii : Omnas Francisatus quoad vim
iactivam fodet at hominum consensu.
I. 3-oc capite Magistri Andraeae vallii saburram adversiis cap. z. Iibelli de E -clesiastica & politica potestate conjectam expugnabimus.. Primum pagis.
διε fili-i 2 s & 26. Elenchi Richerium postulat temeritatis, quod dixerit Clitii- eum Maurei 1 8. Ecclesiam sibilarchite nicen sussicientem constituis te hac concepta sermula, dic Ecclesia, cm. contra opponit praeceptum de correctione fiaterna ibidem p srum nullo modo Papam obligare : quia quando Christus haec dixit Petro nondum erat Papa. Quam illusionem verbum de verbo mutuatus est a Bellarmino lib. 2. de Conciliorum auctoritare cap. is. Vertim praeter ea quae axiomate xv . Apologiae &caP. y. 4. εc s. hujus libri iii pra ex Augustino, Gersone, Τostato Almaino x aliis notavimus : contendo dicere Papam non teneri hac lege Catholica, die Ecclesia po-rinde esse ae si quispiam assereret potentiae atque virtuti Sacerdotii Christi, a quo virtus & facultas ligandi & solvendi tam in interiore quam exteriore foro tanquam a causi dimanat, nequaquam obstringi. Procul dubio mirum est, Redargutorem
post Bellarminum fateri, Papam teneri Sacerdotio Christi quoad leges fori interni confitentiae, Ze non quoad normam fori externi; eum haec duo indivisibiliter in Chri- sti sacerdotio habitent; ita ut omnes qui remissionem peccatorum suorum in Chri
273쪽
sti Sacerdotio quaerere tenentur, una etiam, dato quόd sint pervicaee', obligentiat huic legi. D;c Ecclesia, qui Messam non auiueris, sit idus ut Ethnidus ta Publicanus. Etenim leges tori externi non minus sunt Catholica: & de omni quam legessori fornitentiae, tinumque siequitur aliud, tanquam effectus causian, posita pelvicacia, nimirum quod aliquis Ecclesiam audire detrectet. Praeterea praeceptum D mini, dic Ecclesiae, universos complectitur, qui aut alterum laedere aut ab altero Ledi pollunt. Quare dato sed non concesso, Papam ut Papam esse impeccabilem, neminemque laedere polle ; attamen nihilominus aliorum telis atque injuriis pateret , sicut de caeteri homines. UndZ cum iuri divino de naturali repugnet quempiam sedere Iudicem in sua causa, posito quόd ab aliquo potentiore inimico Pontifex laederetur, & nullo modo inimicum hunc placare aut compelceie posset, tandem ei
necesse esset de injuriis sibi illatis in Ecclesiae tribunali conqueri. Quod si auctore
Bellarmino χ. du Conciliorum, auctoritate cap. i'. vi atque armis Pontifici Ecc siam dilapidanti obsistere, quanto magis eum fraterne monere Sc luxta domini praeceptum Ecclesiae denuntiare, Ac si parere nolit, communione Ecclesiastica exclud te, quam armis infestis prosequi licet cum lumen naturale dictet, bonum & s tentem virum prius omnia experiri quam armis periclitari oportere, quoniam hoc elluinum , illud humanum de Christianum est : quapropter Almainus cap. 7. de Ecclesiae auctolitate, & Joannes major cap. I 8. Commentariorum in Mathaeum me Tito concludunt, Papam omnium mortalium fore miserrimum , nisi Ecclesiae correctione subjaceat ; eique esse obnoxium ratione atque exemplis probant; & quia de rationibus alias dictum est , de exemplis videamus. Primum est D. Gregorii lib. . cap. 82. epist. 38. sub finem. Cum enim Joannem Constantinopolitanum nomen Episcopi OEcumenici usurpantem ad resipiscentiam inducere non posset, ta dem illum congruenter ad Christi regulam de fraterna correctione affatur : Ego vero per Re Fonsis meos semel bis verbis humildiu hoc quod ιn tota Ecclesia peccatur corripero studus , nune per me scribo : quidquid facere haematiter debui, non omisi; sed quia in mea correptione desticior , restat Ecclesiam debeam adhibere. Caeterum quis prima animi inductione hic non videt Gregorium per Ecclesiam non seipsunt , sed synodum intelligerer quδd si de se solo loqueretur, contra Canones magnifice repudiasset ' quod de accusator & iudex existeret. Para quoque modo, dicit Almain libro citato , Nicolaus Papa scripsit Lothario Regi Franciae , nisi viret contubernium pellicis sua , qua erat excommunieata , quod adhibitis duobus vel tribus testibus saneta Aenunciaret Ecclesiae , Ufic foret sicut Ethnicus ta Publicanus xc quaesi. s. co. Pra mpuὸ : at certum est quia Rua non dicebat denunciaturum Mimet. Hanc etiam supe-Goritatem recognovιt Symmachus Papa, qui cAm a qmbustam accusaretur , oritoritare sua Concinum congregavit , a quo ιnter ipsum accusatores fertur sententia dist. 17. can. Concilia Scut erram. Haec autem monita Pontificum ad normam praxeos Ecclitiae
primitivae capi debent : quae praxis tempore Nicolai P. P. magna parte obtinebat scilicet, ut uis in annos singulos aut saltem semel Concilia haberentur ad nascentes controversas dirimendas Canone V. Synodi N.aenae : tum enim gravati concurrebant ad Ecclesiae tribunal , ut jus consequerentur etiam contra Episcopum R
manum , si in culpa esset. Quod autem objiciunt adversuti ex Gratiano dist. II. Dissiligod by
274쪽
ri Ton. Concilia I. hinc etiam. In synodo Romana quam symmachus congregavit , ut se a criminibus quibus accusabatur purgaret, Ρaties sederares in Concilio ita pronunciasse. Symmachus P.ipa Srdis Ap elica Praesul ab hujusmodi oppositionibus --
judicro reservamus. Repono id factum , quia crimen erat occultum; sic enim Thomas de Corcellis in oratione quam liabuit coram Carolo V II. Rege Franciae in Synodo Bituriceiiii respondet ad obiecta Oratorum Eugenii ; ex advcrso, ait, afferatis etiam de Symmacho Papa , quod causa ous est judicio Des reservata , sed clarum est quod loqvstur να tuis c u ιn quo peccatam est occultum , o de crimιne quod illis onebatur non habetur legitima probatis , Acat apparet in sibi Conciliorum ; cima ergo Ecclesia de occultis non judicet, atque testimonia & probationes adversus Symmachum minime paterent, Dustra obiicitur a Vallio Ecclesiam noluisse dedere Judicem in causa Symmachi lib. de suprema potestite Papae parte quaest. Io. Caeterum quod ait Papam ideo non obligari legibus Catholicis fraternae correctionis Ecexclusionis a communione Ecclesiast ca, eo quis d Petrus quando eum Dominus alloquebatur Matha: i 18. non esIet Papa , nobis telum & gladium fortunatum suppeditat, quo illuna coni odiamus ; quia si haec cavillario vera est, a pari concludendum, Papam non habere ficultatum confirmandorum iratrum, eo quδd Petrus nondum esset Papa , quando Christus ei dixit Lucae 22. Ego rogavi pro te, ut non desiει- μα tua,
tu antem confirma fratres tuos.
II. Secundo pag. 27. Elenchi memorat Almaynum lib. de Ecclesiastica de Laica potestate cap. 4. statim initio perhibere nulli supposito datam potestatem jurisdictionis , nisi quando Christus dixit Petro , pasce oves meas , Joannis ultimo. At illudit Redargutor vocis aequivocatione , quia To suppositum aliqua do significat individuum & suppositum iuris, cuius inodi est Collegium Soci vas, Communitas, Synodus, Ecclesia eollectim sumpta , &c. aliquando autem personas tingulares & privatas, Petrum, Paulum, Joannem Andraeam, &c. Illic ergo AlmaInus agit de individuo & supposito singulari non de supposito juris. Sic est ait in quod Christis potuit in Aruere, quod in communitate Christrana esset aliqua pote- restas qua posset abqui, at cui sebdi'arceri a mafis, ci qua peccantes posset punire s
ynea per excommunicationem, e . antequam dederat alacus au toritatem utendι rati P
restate. Nam Mathei i8 institini auctoritatem es potestatem excommanseant, si pe caverιe in te frater tum, Sc. sed pro tune nulla supposito Ecclesia dedit potestatem V auctoritatem utenda talipotestate. Sm diter in Civili ι potest institus potestas ahqua ant quamsit ABquas habens potesatem es auector tatem utendi tali potesate, Meo opinio cujusdam Doctoris videtur vera, quod quamvis Christus nustum m 'tu6set Papam, pura Pe reum, nihιlominus Ecclesia potuisser aliquem instituere Papam es supremum II eraraham. Patre, antequam Perem esset Papa in tutus, auctoratas Papatis Iam erat instituta, erga
tunc per elestionem pomisset siem, quod aliquis habuisset potestatem urendι eati potestate in subditos Ecclesia, ficut eligitur Papa. Haec ibi eademque leguntur lib. de auctoritate Ecclesiae cap. 7. sub finem, ubi Almainus docet Christum prius claves aut juriccschionem Ecclesiasticam toti Ecclesiae in commune, quam alicui individuo aut sui'
posito singulari dedisse et idque est cardo praesentas controversiae plus satis evolutus Diqitigod by Go la
275쪽
toto hoc lib. mirorque Redargutorem tam caecum fuisse ut locum Almaint eausae suae tantopere infestum exhiberet, cum diserte probet Christum pridem antequam claves Petro supposito singulari concederet, potestatem Ecclesiasticam instituisse . eamque toti Ecclesiae in commune detulisse, ut eam propagaret de Praelatis singularibus impertiret; adeo ut Ecclesia potuerit Papam creare, dato quδd Christus Pe-cium non instituisset primatem Ecclesiae ; de qua re nobis sutura est amplior disputatio adversus Cajetanum
Tertio. pag. 28. objicit Christum mittendo Lxxii. discipulos Lucae 2 o. solam eis facultatem praedicandi Evangelium, nequaquam vero eis potestatem exercendi r liquos actus iurisdictionis concessislsi, sicut quotidie videmus, ait, Concionatores mitti ad proicandum, nec tamen ullam habere juris dicitionem ab Episcopis. Contra urgeo frustra dc inepte Cenchistam ex praesenti statu Ecclesiae, de Apostolicae Aprimitiv c Ecclesiae politia decernere, cum certissimum sit Christum mittendo Ap 1iolos de discipulos, eis potestatem necessariam, quam Opportuno tempore exerce Lent , contuliste, addo, amplius Octingentis circiter annis nullos unquam fuisse imili tutos aut missos Sacerdotes absque jurisdictione necellaria, de qua plura sum din Ius lib. cap. 3. piaeterea quae jam dudum superitis ex Plicavi. Quarto, pag. 29. me insimulat haereseos, quasi attererem Apostolos de Episc pos nullum potuisse actum jurisdictionis exercere, nisi collectum de in commune sidentes in Synodo; quae tam absurda d puerilia sunt, ut magis rideri quam conlut si mereantur. Enimver5 Dominus mittendo Apostolos de discipulos in commune una eis potestatem fecit ut & coniunctim de seortim iurisclictionem sibi creditam in bonum dc aedificationem Ecclesiae exercerent; idque pravis Ecclesiae plus satis confirmat, ne luc in re notissima haeream dc more Vallii importunus nugator habeata inimis, pag. 3 o. causitur dato quod Christus mittendo Apostolos eis contulerit bitauictionem, sequi, in isse Eeclesiam ad seipsam quod ineptum est deridiculum cinquitὶ At tu inertissimus de minime ridiculus, Valli, quod in nuais serendis sieciperam 8erdas. Nam Apostoli qui ordinem Hierarchicum aut Ecclesiam Sacerdotalem referebant , mittebantur ad populum erudiendum, tanquam Pastores ad gr sem , Paedagogi ad discipulos informandos , Mathaei ultimo , LIa es meths omnis potestas in Cab ta ιn te ria , euntes ergo iacete omnes geruti baptisantci eos , dcc. Item Marci ultimo. Euntes in mundum universum , praedscate Evange m mns crea
Iurae. Itaque Ecclesia Sacerdotalis mittitur Christo ad Ecclesiam sumptam pro car- tu omnivin Fidelium , qui remissione peccatorum indigent, sicut de ipse Papa cum tota Ecclesia Sacerdotali; unde Glossator can. Quorum dist. OL ast Ecclesiam cs matrem V Aliam appellarι, quia Cariaticorum cestettio, ervia es Diaelia, per praedori -- leneratur. Et ita claret diverso respectu Ecclesiam Sacerdotalem de ad seipiameia ad alios mittaIIL Sexto pag. 32. disputat quidnam Monymus intelligat per infallibilem pol statem clavium , an clavam scientiae ad condendos Canones, an jurisdictionem e ternam ad pinnas infigendas necesLii.uii ; quod si de clave scientiae agitur , per hiabet se istam insuli bilitatem non reponere in Concilio Generali, absente Papa; quo niam tum nulla est unitas. in Concilio , si non actaueat Captu suo. Haec ille, cui pendo
276쪽
fependo omnium Patrum eonsensu &Doctorum quos cap. 4. εἴ s. supra enumeravi , duo esse necellaria ad justum Ecclesiae regimen, clavim aut potestatem discretionis 5: j iris dictionis. Ut enim visus de intellectus vires & potentias hominis dirigunt, ita clavis scientiae atque discretionis regit dc prEt clavim auctoritatis&1uri id ictionis. Hinc illa formula in scholis uittata , clave non errante ἱ quia nisi disci etio&scientia jurisdictionem & potestatem Ecclesiasticam gubernet, haec tanquam expers consiliι mois ruit suae, estque fulmen brutum. Quod autem Vallius obtendit se in fallibilitatem minimὰ reponere in Concilio , absente l'apa, alio loco explicabitur. IV. Septimo, pag. 31. me crimine falsi postulat, quasi corruperim Canones , nimirum Ouodcumque, can. Loquitur N Abenu3 a . quast. t. ex quoniam de duobus priamis actum est supra cap. 4. in Analysi sententia: Cypriani & Augustini, dicendum restat de Canone Agienus e in quo Redargutor solummodo agi contendit de unitare deprecantium, non de jurisdictione Ecclcitastica; quod ut dignoscatur, integrum Canonem exscribam, qui ex libro Cypriani de unitate Ecclesiae decerptus est. Etenim postquam S. Martyr docuit Ecclesiam esse causam, fontem atque radicem omnium Charisinatum post Christum, neminemqtie extra Ecclesiae unitatem posue fieri participem
luistis modi gratiarum, subjicit; Alicuim est, prophanmes, hostis est, habere etiari non
potest μκm Patrem, qua Ecclesiam non habet matrem, Dominus enim eum discipulis suis unanimitatem suaderet es pacem, dico inquit) vobis, quoniam si duobus ex vobis
convenerit an terra, de omnι re quamcumsue petιeratis contιnget vobis a Patre meo qui an Caesis es, xbicumque enim fuerint duo aut tres coBEIι n nomine meo, ego cum e um,
ostendens non multιtudinι sed unitatι deprecantium plurimum tribui. S duobus f inquit ex vobis convenerit in terra, unanimitatem prius posuit, concordiam pacis ante praemisit, ut conveniat nobis, fideliter is firmiter docuit. Quomodo autem potest ea cum aliquo eonvenire, cui cum corpore 7sius Ecclesia ta cum Mnaveba fraternitate non eonvenit 'quomodo possunt duo aut tres in nomine Christi eolligi, Pos constat a Chrso cae ab eisu Evangetio parari Quae collectio Cypriani serme ad verbum sumpta est ex hoc textu Mathaei is . si peccaveri r in te frater tuus, dic Ecclem, qui Ecclesiam non audierit, siembi AH Ethnicus is Publicanus. Iterum dico vobis quia si duo ex vobis eonsenserine
super terram, tac. eique tota incumbit. Unde cum omnium auctorum testimonio qui tunc locum tractant , dic Ecclesiis, uba fuerint duo vel tres congregari in nomine meo , &c. hic textus Evangelii pertineat ad jurisdictionem Ecclesiasticam, mirabile quidem est Vallium per indere velle Cyprianum eo in loco de sola unanimitate deprecantium, & non de jurisdictione Ecclesiastica agere.Verum indicat a diversis ad Conjuncta; quoties enim aliquis Scripturae icxtus duos habet sensus litterales, quorum alter alterum praesupponit, aut velut comitem sibi adjungit, si contingat de uno sensu speciatim tractari, non ideo sequitur alterum excludi; posito igitur Cypri num quia contra Novatianos Ecclesiae unitatem sancire volebat sermonem eruisse de unanimitate deprecantium, inde inferri non potest illum locum nullo modo conducere ad jurisdictionein Ecesesiasticam, cum immediate antea disputasset de Ecclesiae
auctoritate, quam contendit ab Ecclesia tanquam a sente, radice de capite omnium gratiarum post Christum proficisci. Certe Deus conclusit omnia in unitate , auc
277쪽
siastieain eontra quoliumque explicari per & proprer unitatem Ecclesiae . D. Antamus in cap. I 8. Matinaei. Quaecumque azigaveritu , m. hoc non Alum de excommunicatione art sed etiam de omni petitune qt fiet a consentientibus ιn unitate Ecclesia dot confirmatronim , dicens , iterum dico vobis , quia si duo ex vota, consenserant βper terram , vel poeuιtentem recgiendo . vel superbum assecundo , Wi de asta re quam petierim , quae nos si contraria unitata Eccles , fel illis a Patre meo qui in caelis es a ubi enim sint duo vel irci congrerat , Sc. qus dicat, ideo rata enententia consem ιentium,
Dia Deus habuat cam eis. Huic vero Ambrosii sententiae usum Ecclesiae adjungam, quo discimus, nunquam iurisdi stionem Ecclesiasticain exerceri consuevisse nisi or tione publica praevii aut comite. Quam etiam ob causam compertum habemus,
Episcopos sollim conferre ordines statis diebus quatuor temporum anni ; quibus Ecclesia unanimiter continuat in oratione dc jejunio , scilicet prima hebdomado Quadragesimae, prim1 hebdomade Pentecostes, deinde Mense Septembri & D
cembri in quatuor temporibus anni, ut vocant.
V. Octavo, pag. 36. 37. si claves simul uni Petro de unitati datae sunt, ait Vallius , relinquitur Christum duo suprema tribunalia de Cathedras erexisse in E elesti ; & continuo Papam non esse Monarchiam , aut statum Ecclesiae non esse monarchicum. Magister, concedo Cluis tum duo suprema tribunalia erexisse , de nego statum aut principaliura Ecclesiae non esse monarci icum, propterea quod illa duci suprema tribunalia sie se habent , ut Papa subordinatus sit potestati Ecesesiae de regi nunt aristocratico, sicut Rex Poloniae subordinatur potestati ordinum Regni Poloniae : Caeterum Papa dicitur caput de monarcha, non tam respecta Concilii generalis, quam Ecclesiarum & perionarum singularium distributim sumptarum, quas potest cogere ad juris divini, naturalis de canonici observationem. Conside Almainum de auctoritate Ecclesiae cap. 3. responsione ad primum dc xxxi toma apologiae nostrae. VI. Nono, pag. 39. ut me in invidiam rapiat apud Praelatos, cavillatur me
asserere , Ecclesiam non poste progredi ad poenas corporales , quia dixi summam
tutaris externa Ium .etionis Ecclesiastica 3m facultate excommunicanae conquaesiere.
Quare me mendacem esse, Praelatis injuriosum , dc communi usui Ecclesiae repugnare dictitar. Contra insto, pessunam esse causam, quae lolis convitus atque mendaciis defenditur, meque his verbis, summa tot μέ externa Iurisdictuinis Ecclesiastica.rti cultate excommunicanae conquiscit, nihil aliud ostendere voluisse, quam excommunicationem esse praecipuam dia gravissimam omnium poenarum quas potest Ecclesia imaginare : quoniam auctore Tertulliano in Apologetico , summum futara Iudicia praeIussiciam es , quod ab is 4 communione orationas ta conventus ta omnis Daedia eo erasa relegetur. D. Augustinus contra adversarium legis dc Prophetarum lib. i. cap. LI. Clazα νιξρο υνι Caelorum sic dedic Ecclesi , ut non solum duceret , qκa fia
Met turria.. erunt ligata fuerim Casso ; istud enim qMu au , si nec Ecclesiam; audierat , siridi tanquam. Eunacus ta Publicanusi, gravi δ est q- s gladiγ feriretur. si flammis
278쪽
a 3. Corrapiantur a Pruseu seu s subditi correptionιbus de M.tratine vemrambara , praculparum ἀυιυ te iuversis , vel minoribus , vel amplioribus ; quia ta ipsa damuatis qua nominatur, quam facu Epseos ale Iud/c um , qui poena in Ecclesia nulla ma γ est. potest si Dem νolueru in correptisnem saluberrimam cedere atrue proficere. Eadem re
fert Iiallarmilius 3. de Ecclesia cap. 6. Verum quamquam ego dixissem Ecclesiam jure divino primario nihil habere ultra censuras quod faceret, nihil cauis esset, quod me hujus meae sententiae pudere vel pinnitere oporteret; cum id post innumeros Patres , Doctores atque etiam Pontifices Romanos dixit lem di de qua disputatione alias. An non etiam id D. Augultinus asserit, quando perhibet, eum qu censenrie Ecclesia os feritur re μι velut smpumis, ' nam taculo Augustini, Ecclesia neque carceres habebat, neque sibi assumebat ut poenas temporales per modum coactionis praescriberet. VIL Decimo , vallius pag. 41. me reprehendit qubd dixerim collationes Beneis ficiorum quadringeutis & nulla annis jure communi, id est, sacris electionibus factas, &c. Et quoniam sacras electiones per meum latus confodit, illa ego decrevicam in rem texere disputationem , quam eo magis necessariam duco, quod starii, aut Principatus Ecclesiae sit electivus non haereditarius, certumque habeatur sacras
electiones missioni factae a Christo de Apostolis atque discipulis successiste et Enimvero licue Dominus, postquam Apostolos S discipulos elegit, eisdem suum eredidit Sacerdotium cum potestate clarium; ita etiam semper selemiae fuit Patribus Ecclesiae primitivae , ut neminem in Episcopuin aut Presbyterum ordinarent, nisi prius canonice electum. Ordiar igitur ab electionis Ecclesiasticae descii ptione.
qua nibu alma est, quam sacer persona deus vis Onomce factus ad obmodum Ecclesiasticum η--σrι- : utque cognoscatui qua ratione & via iurisdictio Ecclesialtica conis feratur, luc in memoriam revocanda quae iam alias iape dixi, sunt enim scitu pernecellaria ad ducitiam advertariorum comprimendam pluries inculcanda, nimi,
Tum ju. ii dictionem Eccleliasticain duobus modis polle considerari de eonserri, puta intensive, obiective, formaliter &quoad habitum . deinde extensive, subjective, materialiter & quoad actam vel exercitium 3, ac priori modo conferri per sacros ordines , ita ut Episcopo & Presbytero una cum Episcopali & Sacerdotali ordine 1 in Iiter Sc quoad habitum potestas Ac facultas regendi populum Christianum, remittendi Sc retinendi peccata, excommunicandi, leges ferendi proportionatim dc respectis e deferatur, materialiter vero quoad actum atque exercitium , quando titulus, materia, Dioecesis, parcecia, aut populus regendus Episcopo vel Presbytero traditure riuae attributio tituli δc materiae secundum Canones dc praxim Ecclesiae primitivae dabatur per activani de passivam electionem. Achivam electionem voco facult tem legendi idoneum Pastorem, quae facultas hierarchico ordini peculiaris & pr pria est, sicut facultas excommunicandi verbi causa, quam tamen Episcopi dc Pa-Pa ipso possunt laicis communicare per dispensitionem. Nam Christus hierarchi co ordini cui Sacerdotium suum contulit, una dedit potestatem activam eligendi que examinandi personas idoneas. quibus Sacerdotium suum communicaretur, ideoque haec facultas iuris est divini . dispensabilix, & communicabilis quasi I i a Diqitigod by Corale
279쪽
per vicariatum &eommissionem , ut de exeommunieandi facultate diximu . Nam moralia quamquam a Deo instituta , tamen mutationi obnoxia sunt. QEoniam Deus cuin tiberis libere . de cum necellariis necess rio agit. Quocirca compertam est in Ecclesiae utilitatem vel propter alias caulas juilas & laudabiles, o minem hiera. chicum saepe Christianis Principibus de personis laicis fecisse potestatem active eligendi Pallares, sola tibi retenta facultate ordinandi de consecrandi Episcopos de Presbyteios : quia haec juris eii divini plane indilpensabilis atque invariabilis. Et li ec de a lixa electione : passiva autem de lubiectiva est populi consenius activas electiones Cleri approbantis , ac sese Pallori electo sponte dc libere subiicientis, quae libera sirbjectio de consensus populi )uris est divini & naturalis prorsus indispensabilis. Adeo ut in Pastorum electione Oporteat consensum liberum populi explicite aut implicite, vere aut interpretative secundum Canones intervenire. Quamobrem sicut nemo potest ordinem hierarchicum jure consecrandi Episcopos de Sacerdotes, aut etiam invitum jure active eligendi Pastores idoneos ablolute privare; Ita nec etiam ordo hierarchicus jure potest populum palliva ele rione aut jure consentiendi orbare. Et idcirco ex doctrina ct traditione Apostolica, Clerus & populus sito quisque modo de captu propoitionatim de respectivὸ ad electiones concurrebant. Cujus rei causa a lege gratiae petitur, qua vere regia est taperfecta libertatis : omnium legum atque institutorum mitissuna, suavissima,& naturae ac libertati hominum maxime conformis. Quod si in rebus naturalibus forma nunquam nisi in materiam egregie subactam 3e dispositam introducitur, quan- tb magis in agentibus liberis de praesertim in lege gratiae , cum Religio Christiana de Communio Sanctorum doceri de suaderi, non cogi, aut austere atque absolute imperari possit 3 Quocirca si Ecclesiastici invitis Sc repugnantibus Christianis, quos debent libere suaviterque erudire , legem dare nequeant loges enim non obligant nisi recipiantur in quanto magis abfuidum est invitis atque repugnantibus populis
Pastorem consecrare, cum Pastorsit tanquam lex anιmata Ecclesiae. Ut enim ait Durandus 4. sentent. dist. I'. quaest. 1. circa medium. Sacerdos magis est iudex arbitrarius de ν luntate partium assumptus, quam h rbens de se jurisdietionem super parare era inv/t , vel altera earum invita. Et Cancellarius Parisiensis de potestate Ecclesiastica considerat. 3. I aere est igitur , ait, quemadmodum pote M hac Ecel astica )urisdictionem qu.indiam excipit cui convenit, quod tibi ra fit is sentanea vere vel ιnterpretative circa personam in qua exercetur haec urisdictio, aut saltem quod non feratur in invitum. Quis en mdic eret quod aliquis invitus vel baptisatur, vel confirmatur , vel absolvitur in foro co scientiae , vel orixathr : cs ita de alio reliquis. Cardinalis Culanus lib. 1. de concordantia cap. 32. probas unum corpus frituale constιtui ex Episcopo es plebe, idcο-que consensum necessarium videri sicut ιn carnati matrimonso , atque ιntcr Episcopum U H clesiam marr. mcmκm esse s. quaest. I. can. -δυιmus. Et propterea dicιt textus
δ. Ps. t. can. Ordinat:onci qua non fiunt secundum Canonicausanctiore, Dis, esse, tae. ejus ratio es , quia consensera es de Cyntia matrimonii. Piocul dubio in Ecclesia primitiva , cdm populus aleret Sacerdotes , nullum erat dubium de hac potestate pausva eligendi : postea ubi benὰ sundatae de locupletatae sunt Ecclesiae, ambitio Pastolum crevit, resque immutata est. His duobus principiis de activa de passiva ele Disitigod by
280쪽
tione bene intellectis, facile est omnIa non modo Vallit, sed Bellarmini, Baronii atque aliorum argumenta pro absoluto ju. e P.ipae, in conssiluendis Pastoribus depellere. VIII. Tranieainus ad praxim, & primδ quidem Dominus via extraordinaria apostolos atque discipulos legit, sicut eti m D. Paulus Titum & Timotheum prius enim timdanda & instituenda fuit Ecclesia, quam sibi via ordinaria Pastores qua rere pollet. Deinde Apostoli divino amatu qu: si pro fundamento, Seminario de initauratione propagand e Ecclesiae antequam quicquam aliud facerent, facras is
stituerunt electiones Actor. i. Nam Petrus exurgens in messio fratrum serat autem turba hominum simul fere centiam viginti) dixit mri fratres oportet impleri Scripturam quam praedixit Spiritus sanctus, Sc. cs statuerunt duos, Ioseph qui vocabatur Barsabas, qui coenominatus est justus ta Mathiam. Et orantes dixerunt; tu Domine quι cor da nosti omnium , ostende quem elegeris ex his duobus unum accipere locum ministerii huyus P solatus, de quo pr maricatus est sudas, ut abiret in locum sevum : G δε- derunt sortis eis, ta cecidit Israβper Mathiam ctis annumeratus est cum undecim P postolis. Quae torma eligendi miraculo confirmata nobis aperte voluntatem praeceptum de traditionem divinam, non pure Apostolicam propalat: qui aut dixi sacrae lecti
nes jure divino & naturali succedunt mistioni factae a Domino ; quandoquidem necessarid propaganda fuit Ecclesia ad posteros; & Apostoli nobis hic legitimam& Canonicam rationem propagandi pi figunti Ou ire actorum 6. B. Stephanus cum toto ordine Diaconorum via ordinaria totius Ecclesiae consensu cooptatur, de quamquam nullum extet praeceptum de Diaconorum institutione, tamen in Evangelio necellitate consequentis Sc consequentiae haec institutio pertinet ad ordinem
hierarchicum tanquam appendix; ratio est, qui.i Sacerdotium Chiis i necestirio Diaconos & Ministros exigir, unde illa B. Laurentii ad S. Xylium querela, qua progre- ru sine filio Pater, quo Sacerdos sancte sine Ministro properas & Tridentini Co cilii divina lanctio Diaconos ad ordinem hierarchicu in aggregantiq. S quis dixerit in Ecclesia Catholica non esse hιerarchiam divina ordinasione institutam, quae constat ex Episcopis , Presbyteris ta Ministris anathema fit. se sane a Q. ean. b. postea quoque communibus Apostolorum suffragiis D. Iacobus Minor Hierosolymarum Epiti opus deligitur, teste Eusebio lib. 1. historiae cap. 1. & Hieronymo ae scriptoribus E clesiasticis , haec enim non pertinent ad ordinationem Ei deopalem , sed ad privatam electionem ad Hierosolymitanum Episcopatum regendum , ut lib. demo strabitur. haec etiam spectant quae Achorum i 3. leguntur de D. Paulo & Barnabat Ministrantistu autem isis, Domino G D unant bis dixit Elas f ritus , segregate mihi Saulum' Barnabam in opis ad quod absumpsi eos : tune jejMnantis orantes , imp mentesque eu manus dimiserunt illas ; edi ias quidem missi a Sprritu sancto abierunt Seleuci.ιm , m. Addendum & quod refert Eusebius in Chronico ; S. Petrum misi sum Romam, quod intelligi debet de Apostolorum consensu & se Ursgiis, sicut Acrorum s. cum Joanne mittitur in Samariam, quae omnia pertinent ad sacras electi nes & missones privatas ad aliquod opus Evangelicum privatim peragendum. IX. D. Paulus prioris ad Timoth. cap. 3. ubi de Epitet,pi dotibus disseiit, perhibet oportere istum testimorum habere bonum ab iu quι foris sunt. Quamobrem Origenes homil. G. in cap. 8. relata in collectionem Gratiani L quas. r. can. Lece