장음표시 사용
281쪽
Domiuiu de eotastire δε Aarane Principe pracep g et, es Dominia in dispe, tamen eam
vocatur etiam Synaeo D ; requiritux enam an or mando Sacerdose o praesentia populι , tis si Gu omnas , ta certi sint, quia γι praestanti zr est ex omni populo , qui Leti r . aue Hor qua omnι virtute emineutior, illa etigatur ad Sacerdotium , cs hoc ad n- ω populo , ne q. a 8' moderm retraelatio cu quam , ne quas scrupulus resideret, hac est rem quod Apostolus praecepit m ordι dione Saceritas, dicens, oportet autem illum
cs t. stimonium habere bonum ab us qui Dru sAnt.. chrysostomus commeutariis in caput λ. Prioris ad Timotheum ad haec verba , oportes autιm ilium S tesimonium habere bo m, cra. Urga ergo cinquiei si e seu cIiquo probro V cal, ia pateat i fieri P ppe hoc facile potes. Nn iis in med uma ducendus est, neque Disium eligendus, pra Wmori fuerit e nocet enim plurimum procedens pessam . IAN licet opimo et oportet ergo inquiti Usum habere ta bonum te
sinuuium, oci Caterum ut taxi dogmatum quidem gratia detra tionu an eum Iaepe gensius spunia intor erat, οι tae vero mund tiam nuda ex parte Abare audeH. verum uuia cum cateni admirationi ac pora habent. Lco Magnus epiit. 89. ad Episcopos Viennensis Provinciae. Apostotica an Poritatιs norma m omnι Jservemr, quapractΠ-inr m Sacerdos Ecclesia pra futurus, non solum attestatione Raetium , sed etiam eorum foras stivi te monio munmtar, neque illins scaudati relinquatur occasio, eum per ρο-
cem cs Deo placitam concordiam consonis emnium suaus, qu/ Diator pacis fumos est, ordinatur. His autem tintinomis ea consentiunt quae habet Aelius Lampridius invita Alexandri Severi, assirmans Judaeos & Christianos verum appellatione Iudae 1 una Christianos intelligit) sicut & Cornelius Tacitus, nomina eorum , quos ad S cerdotium promovere volebam, consueVisse in publicum cdere; quo omnes qui alia quid vitii de illis rescirem, id palam facerent. Hoc autem de moribus non de doctiina capi oportere monet Chrysostomus, & tamen illos etiam testatur ad Sacei d Eum minime isti, evehi, in quos etiam aliquid falli in motibus fingeretur ab Ethn, cis, quos Apostolus designat per eos qui foris sunt, idemque habent Leo Magnus . Theodoretus M omnes Patres; confirmaturque Caenone 6. Chalcedonenti; qiioeci centiir morem fuisse, ut qu3 ordinanas essent deberent epecialuer m Ecclesia ovuarti aus cs radicara ta velut proclama ι. Canon graecus legit epicrruιλι o, quod 1 nat quasi voce praconis denunciari populo. Hinc autem conspicuum evadit, qua ta olim cui a ministri Ecclesiae deligerentur. Quod omnium accuratillime declarat S. Cyprianus epist. s 2. ad Antonianum, ubi ostendit Cornelium non Novatum esse legitimum Episcopum Romanae Ecclesiae, quia Eu non se de Geruorum Pen. ommum se momo, de pleb qua tunc assuit se resιο cs de Saceruatum antiquorum es bonorum ιrorum, siegio electus fuist. Item epit L 68. Quando QD sin maxime habeae potesatem vel eligendi dignΦs Sacerdotes, vel indignos recusandι : quod V imum videmusiae divina aucto ale dessendere, ut Sacerdos, plebo praefente. sub ommum cutis deliga
tur, is dignus atque 3doneus pustico Iudicio ac te momo comprobetur. Sicut in numera
Dominus Mos praecepit dicens : apprehende Aaron fratrem tuum is Elea etrum sitium us, tac Quia posea sec dum Huma Messeria observasur in actu Apostolorum , andis de oram da in locum Iudae Epis m, Perem au plebem loquatum d Surrexιe inquit Petrus in meilio disiennum, fuit autem turba in uno, caeci Et aliquanth
282쪽
inserius e Propter quo diluenter de traduione Elisua V Ap slica ossior cura es
tenendum, quod apud nos quoque ta fere per Proruncias uni rsu tenetur, ut ad ora nationes rite celebranda, , ad eam plebem cui praepositus ordinatur Episcopus, CG in Provincia proxim/ quaque conveniant, is Episcopus dolgatur plebe praesente, quae FHgulorum vitam plenissime novit, ta uniuscujusque actum A Gus conversatione pcrdexιt . Vuod ta apud vos factum videmus in Sabim cestiga Dastri oriunatione, ut de um verse fraternitatu se rato G de Epscoporum qui in praesentιa condeneram, quique de eo ad vos Leteras fecerant, Iudicio Episcopatus G deferretur. V mauus ei se locum Pasiiuris imponeretur. Quae Cypriani collectio quinque praesertim capit digna observatu . . Primo , plebem habere potestatem eligendi dc repudiandi dignos atque indignos Sacerdotes, quod de passiva, non de activa electione capi debet, juxta distinctionem supra notatam. Secundo, monet has electiones de divina auctoritate descendere, idque . illustrat cap. 2O. numerorum, ubi Moses ex praecepto Domina EleaZarum in locum p tris Aaronis suficcit, vidente atque inspectante utriverse populo, idque multo es t S legitur de ipso Aarone 8. Levitici, & s upra ex Origene prolatum est. Tertio, electionem B. Mathiae factam secundum divina Magisteria, quae vox passim a Cypriano usurpatur pro divinis praeceptis ut infra ostendetur. Quarto, ait, de divina aucω- citate, ex divina traditiona S: Apostolica Oblervatione in Africa de ubique ierinc pentium invaluisse, ut Episcopi astines Provinciae quae Episcopo carebat, sese ad picbem cui creandus erat Episcopus conferrent, & una cum fraternitate universa, id est,r to Clero Dioecesis, Episcopum cooptarent plebe praesente, atque testimonium de Episcopo deligendo peihibente. Unde epist. 3 3. ad Presbyteros de Diaconoscepte
bem univcrsitan; in ordiniationιbus ait, fratres charissimι, flemus vos an/e consulere, tamorci cs merata singulorum communι coratio ponderare. Quibus concordat Canon 22. tertii Concilii Carthaginensis, ut nullus. ordinetar Curiem ms probatus vel Disivo--m eo ne vel PFuti te momo. Quae vel ba mentem Cypriani clare. aperiunt tacomprobant. Quintum notabile est, Episcopos assines Provinciae qui electionibu5 interesse non poterant, litteris suis electum Episcopum comprobare solitos; id enim haec indicant, quique de eo ad vos litteras fecerant judicio, &c.
X. Ex qua eligendi forma & praxi dehinc Canon . Synodi Nicaenae factus; Epasi
pum Vorret maxime pridem ab omnibus qua sunt in Provincia constitui ; si autem με- ῶ iis, vel propter urgentem nec uatem , vel vis longatudinem, tres o Ino eun
dem in locum congregatos, assentibus quoque suffragium ferentibus, scriptisque assentientibus, timc electionem sera; eorum autem qua fluxi, confirmationem in unaquaq- Pr vincia a Metropstitano fieri oportet. Item Caia. B. istud antem es omnano m.In se
festam, quod si qius absique Meirapolitani sententia factus D 0 hopus, eum magna S nodus desinimi non es Dissopum, , quodsi qmdem communi omnium elidi uni, γα tarationi conseruanea ta ex regula Eccle astica facta est. duo vel tres propter suam qua de
lectantst contentionem contraduant, vincant plurium sisse M. Porro Analysis horum ,
duorum Canonum Nicaenorum ad quatuor redit capita. Himum, quoties aliquis csset creandus Episcopus, verbi causa Parisiensis, tunc temporis Metropolitanum id est Senonensem Archiepiscopum conlucviile Synodum Provincialem Lutetiata aut in 'lacum ahquem propinquum indictae. . Nam ex Can. 1. Nicaeno bis in aum3 s Ru
283쪽
2s Ulos habebantur Synodi provinciales, scilieet Autumno vere. Quod si res urgeret,
neque tempus ordinarium habendis Synodis Provincialibus condictum proximum esis et, tum saltem tres Episcopi propinquiores, verbi causa, Meldensis, Carnotensis atque Aurelianensis Parisios convolabant, atque una cum Clero dc populo Episcopum adoptabant; reliqui autem Episcopi Provinciae absentes sesagium suum scripto mittebant. Adi Canonem 3' dc go: tertii Concilii Carthaginensis. Secundum caput est, coimclusionem sacrarum electionum fieri solitam subductis Clericorum suffragiis; adeδut si quod divortium nasceretur , major pars minorem vinceret. Quoὸ est argumentum regiminis Aristocratici Ecclesiae. XI. Tertium, electionem hanc S consecrationem Episcoporum non fieri potuisse absque judicio Metropolitani, nisi enim Metropolitanus intei esset eleestioni, statim atque aliquis electus nullet Episcopus, qui eum legerant ad Metropolitanum seri bebant ut suo calculo & confirmatione electionem auctoraret. Caeterum hie ritus co firmandorum Episcoporum ante tempora Concilii Nicaeni non erat usitatus, estque a Patribus Nicaenis introductus, ut obviam iremr factionibus Arrianorum atque Meletianorum, idque constat ex epistola Synodi Nicaenae ad Ecclesiam Alexandrinam apud Socratem lib. i. cap. c. de ex Hieronymi epistola ad Rusticum Narbonensem de septem gradibus Ecclesiae gradu sexto. Itaque haec confirmatio Metropolitano rum necessitate tantum praecipit non juris aut medii obligat, ac proindὰ si Papa aut
Metropolitanus Episcopum canonice semim confirmare recusarent, eoruin recus
fio jure haberetur pro confirmatione; atque Episcopus delectiis, tam vere S can nice ellet Episcopus, quam ii fitisset confirmatus. Ex quo datur intelligi ejusmodi confirmationem non elle collationem jurisdictionis, ut Vallius arbitratur, sed dumtaxat publicationem dc confirmationem jurisdictionis canonicae per electiones saeras delatae. Hic enim iterum est inculcandum potestatem Ecclesiasticam serinaliter de quoad habitum conserri per ordinem, & quoad actum aut exercitium per electionem Cleri & populi: haecque tanquam legitime & canonice fa m Metropolitanus comprobat & confirmat, nihilque omnino jurisdictionis Episcopis quos confirmat deserti Verum hoc jus confirmandi sic est a Metropolitano interpretatum, ut jus ordinandorum Episcoporum electorum sibi vindicarent in Provincia sua. XII. Denique ipsi Metropolitani non ab Primatibus, sed ab Episcopis provinciae proximis ordinabantur ; Verbi gratia , Romanus Episcopus, ab Ostiensi Epi iacopo. Unde cum Donati me improperio darent Ceciliano Carthaginensi Episcopo , quod non fitillet ab alio Primate ordinatus, B. Augustinus in Breviculo collationis
diei tertii cap. ρος. respondit non eam iutile Ecclesiae conluctudinem , ut Primas a Primate ordinaretur , quod non expectaveru Crestianus ut Prιnceps a Priscipe ordinaretur , exm aliud habeat Ecclesiae Catholicae consuetudo , ut nou Numidiae , sed propim
quiores Disi ι Episcopum Ecessi e Caintharinensis ordinent di sicut nec Romanae GHemor .u aliquis Episcopus Metropolitanus. sed de proximiori Ostiensis Oscopus, tae. Nam Donatistae contendebant Episcopum Carthaginense in Ptimatem Africae ordinari debuisse a Primate Numidiae, quod negat Augustinus, ct Donat illis usum Ecclesiae opponit.
XIII. Porro Episcopis. aut Presbyteris ordinandis mos erat Canones legere de
284쪽
inculcare, ne causam ignorantiae possent praetexere, placuit tit or L audis Episcopis vel
Clericis, prius ab ordinatoribus sita decretu Concitiorum auribus. Eorum Inculcentur,
ne se aliquιd contra statuta cincilii fecisse asserant Cis. 3. Concilix tertii Conruat nensis. es dist. 3δ. Can. necuit. hem Can. omnes f. inquiratur autem diligenter a Muropc- Atano , si in promptu habeat legere frutabiliter is non transitorie tam Iacras Gnones fuesanctum Evangelium, Pam divini Apostoli librum es omnem damnam Script&ram atque mundum mandata Dei converseri es docere populum sibi commess msubstantia en m un- Sacerdotis nostra servi eloquia divina. XIV. Quartum caput est , Canones Nicaenos non omnia recensere quae sunt ad electionem Episcopi neces laria , sed tanquam notius atque lilitatuis praetermittere Clerum cum populo solitum admitti ad electiones, sicut antea probavimus ex Apostolica dilciplina , Origene , Cypriano , Chrysostomo , &c. Hoc inquam , ideo
Patres Nicaeni. quia ubique constanter seivaretur , silentio presserunt; sicut d Hieronymus dist. y s. can. Legimus f. Nam Auxa ndrica Marco angelista usque ad Herac Lim cs wonisium 'uscopos Presb terisimper unum ex se electum in excelsian gradu collocatum Episcopum nomιuabant, quomodo si exercitu Imperatorem faciat, aut Draco ni eligant de se quem industrium noverint ta Archidiaconum vocent. Quaeque dico scilicet Cierum de populum nunquam ab electionibus exclusum, innumeri Canones qui post Nicaenain Synodum conditi sunt perspicue demonstrant. Dist. P. Can. Nulla ratio sinit, ut inter Osivos habeantur qui nec a Claricis sunt electi, nec a plebibus expetiti, nec a Provinciatibus Episcopo cAm Metropolitani Iudicio consecrati. Quae regula est Leonis Magni. Et epist. 6 9. ad Episcopos Viennensis Provinciae. Evectentur vota ce ιum testimonia populorum, quaeratur honoratorum arbitrium electio Claris rnm , qua ιn Sacerdotum solent ordinationabus ab has qui norunt Patrum regulaι custod ra. Item aliquanto post, teneatur subseriptio Clericorum, honoratorum testimonuim , ordinis consensus es plebis, qua profuturus est omnIus eligatur. Istuc vero accurrit etiam
distinctio os. Can. Nosse j. Sacerdotum quippe est electio oesidetis popκlus consensus aia benatu est: quia docendus est populus non sequendus. Bem cum 'scopos Gn. Cferi.
n. rita clausum, Gn. Sacrorum, Gn. D forte , 6. Nulgus anuitis ta non petentibus aenetrer, ne civitias D copum non optatum aut contemnat aut oderit, ait Leo Magnus,
cur emm debet ab omnιbas obediri, debet utique es ab omnibuι eligι ; ut docet Hincinarus ad Ludovi um Balbilin, de dist. M. Can. De persena autem coincrani es de Gera plebs que consensu M tropolitanus Episcopus referat. Procul dubio mos semper fuit Episcopos de omni uis, qui pascendι erant consensiι adoptarι. Ut Patres Chalcedonentes loquuntur actione xi. iub finem, & hactenus de iure populi in sacris electionibus. X V. Sed poliquam temporis progrestu locupletatis Ecclesiis tubae atque praesentationes i innodicae in populo & Cleto feruere coeperunt, tunc demum jus populi merito ad reges, Principes & M gistratus Cluillianos politicos sensim devolutum est. Princeps autem Christiani cum eo abuterentur, Gregorius VIL illis cripuit, eanr-que ob causam bella horrida eonseruit, de quibus alias dicetur. Caelestinus UL P. P. cap. cum terra de Hectιone Hecta potestate sacras electiones vendicat, neque prohibet, quin Regis de Patriarchae assentus requiratur, idemque pariter Innocentius III. cap. a . Synodi Lateranensis praestat. Lubens luc omitto quae supra ex Tostato, Culano
285쪽
atque aliis de electionibus Ecclesiasticis notavi, atque in Synodo Constantiensi sessi ne o. de iisdem restituendis actum; idque in Basiliens Synodo confectum & misitum in rem judicatam sanctione Pragmatica Caroli VII. Franciae Regis condita in
Synodo Bituricens, quae tandem concordatis Bononiensibus abrogata est anno I s II. ut patet sellione xi. Lateranensis Synodi sub Leone X. XVI. Legat qui volet historias & scriptores lingulorum seculorum ; primum con periet sacras electiones non ante revocatas in dubium aut etiam convulsas, quam jus commune oppugnatum est a Religiolis Privilegiatis ut vocant, aliter enim Religiosi absolutam Papae monarchiam suaque privilegia & immunitates arte si dare Ze tueri non poterunt; idque tam demum Curiae Romana: ansam praebuit sacras abrogandi electiones, ubi animadvertit se acerrimosistitis faeti habere defensores, . ut revera permultos ordines novos habet, quod est valde dolendum : Nam omnes qua suasunt non
quae sese. Chram quaerunt Phihpp. a. Secundo observabi quotiescumque de Ecclesia melius regenda vel in Synodis vel in privatis conventibus Ecclesiasticorum actum est , semper positum fuisse in deliberatione de sacris electionibus jiue post Liminii resti- ruendis. Quare anno I 18 1. Reverendissimus Pater Nicolaus Angeli eius Episcopus Ebroicensis celeberrimam habuit suasionem nomine totius Cleri Gallicani coram Henrico III. qua illum impensi lime obsecravit, vellet juberetque sacras electiones restitui. Adjunxit etiam hoc simiter propositum Francisco I. ejus avo, sed praei natura
morte id mandare exequutioni non potui sic : cumque amnis csset morti, Henrico
II. filio iniunxisse ut id conficeret: & palam dixit te quamquam gravit simus ellet peccator, tamen se nullius alterius rei sibi conscium esse, quae suam conscientiam sicut abrogatio eschionum Ecclesiasticarum ita lancinaret. Quam Ebroicentis Episcopi orationem reperies inter Cleri Gallicani commentaria Partius a Joanne Richer Typographo Ecclesiasticorum anno I 6O6. edita. XVII. Procul dubio nulla alia elapeditior via ad Ecclesiam in melius resorma
dam , quam sacrorum electionum restitutio ; quoniam, ut docet Cardinalis Cusimas 1. de concordantia cap. 3 2.s ut tanquam lex animata Ecclesiis : quia bonos Pastores creanti, at sola bonorum Pastorum institutione abusibus corruptelis & nefandis deformitatibus quae Ecclesiam hodie illiserum in modum depascuntur occurri &medicina fieri potest. Sic enim omnes Episcopi qui Regis aut Papae curiam sequun-ιur, gregi pascendo excubare cogentur : atque omnis luxus procul ab Ecclesiae septis exterminabitur , & frugalitas in illius locum sussicietur , eo quod tum iani unicum dumtaxat dabitur Beneficium , Vel potius osticium ; nam Clerus Parisientis , verbi causa , unicum potest conferre Episcopatum , & ita de aliis Dioecesibus. Verum oppressis electionibus uni atque eidem homini saepisinae plura Sacerdotia a que incumpatibilia, plui es Episcopatus atque Archiepiscopatus, Abbatias contra ius divinum & naturale conserri videmus. Quasi Ecclesiae essent propter Pastores ,& non contra , Pastores propter Ecclesiam ὶ Quid voco Pastores, utinam quidem Pastores essent, quaeque dico satis habent ponderis ad ejusnodi homines exsuscita dos, ut me meaque scripta tanquana de haeresi suspecta damnent; quod olini D. Hi et nymo contigisse narrat Severus Sulpitius , quia vitia modica Ecclesiasticorum reprehendat s modica dico ad comparationem eorum quibus hodie absque ullo nequi-
286쪽
dem vocis auxilio perimus, quoniam nemini libere loqui de ne litate Ecclesiae reformandae permissum est. Adi Severum Sulpitium dialogo primo de vinutibus Monachorum orientalium concludamus ergo sacras electiones quadringentis & mille annis aut circiter continuasse, & quoties de Ecclesia melius regenda actum est, semper una de illarum restitutione deliberatum fuisse. XVII. His praemissis discutiamuς argumenta, quibus Vallius sacras concutit electiones. Nam lib. de suprema potestate parte s. quaest. 6. primum disputat de clectionibus populi: & quoniam potestas Ecclesiastica est mere spiritualis, & populus
nullam habet potestatem spirituaelem, sed civilem tantum de humanam, concludit Laicos nullum jus habere ad electiones Praelatorum aut Ministrorum Ecclesiae, cum electio canonica sit spiritualis collatio, qua populus destituitur : nemo enim dat quod non habet. Quocirca infert Cyprianum supra laudatum, ubi meminit populi, tantum designare populum pia praesentia decorarc ordinationem Sacerdotalem eique favere dc annuere, atque probitatis testimonium ordinato praebere. Addit in ejus rei confirmationem hodie dum ordinantur Diaconi, Episiopum petere ab Archιdiacono , an eos dignos esse tati ordine ta ministerio sciat. Et ubi Arriuiuaconus re findit sd se restari, quantum humana fragilitas nosse finit, 'sopum omnes interpellare, qu/ aliquid contra istos pro Deo ta propter Deum habent, cum fiducia iucunt ; verumtamen sint m
mores humanae, atque idem quoque verbis amplioribus ιn Presbyterorum ordinatι-e a
atque iterari. Secundὸν, aliquanto post arguit constare ex Evangelio Ecclesiam uni-Versam. S. Petro fuisse commistam Joannis ultimo; & idcirco ad Papam spectare ut de Pastoribus Christianis provideat. Tertio, si ad Clerum jure divino pertineret electio, ad totum Clerum sine dubio pertinere ; quia jus divinum non definivit, ut hi potius quam illi ex Clericis eligerent. Quod si omnibus Clericis competeret electio, eadem ferme incommoda & tumultus accide ent ob multitudinem Clericorum quam ex populari electione. Otiocirca multis jam saeculis soli Clerici primarii munus eligendi obeunt. Nam Canonici Ecclesiarum Cathedralium suos Episcopos, soli
Monachi suos Abbates elisere consueveruui r hoc tamen fieri non deSeret, si iure divino omnes Clerici essent constituti electores. Quarto, D. Petrus qui jus divinum non ignorabat, non modo S. Clementem Romanae Ecclesiae praefecit, verum etiam ad plurimas alias Provincias Epitcopos misit, &c. Quinto , constat quoque Paulum propria auctoritate absque electionibus Titum atque Timothaeum Episcopos, illum Cretens hunc Ephesinae Ecclesiae constituisse, quae argumenta pene ad Verbum accepta debet referre Bellarmino cap. 8. libri de Clericis, quem tamen nuspiam nominat, unde manifesto furti & plagiarii tenetur Sexto, Bellarminus eodem lib. de Clericis, cap. 7. circa medium objicit ex Chrysostomo homil. 3. in acta Apostolorum licuisse Petro abique aliorum Apostolorum consensu & suffragiis eligere S. Matiliam, nec alios Apostolos se ejusnodi elections immiscuille, nisi ex Petri sententia&permissione. Septimo, eo ipso quod Papa sic Episcopos instituit, Vallius efiici dictitat; ut Galliae Praelati in litteris suis se Dei & sanctae Sedis Apostolicae gratia Episcopos nunc
pent, quam formulam per antiquam esse famulatur. Octav5, hinc etiam multi adulat res inferunt Papam esse dominum omnium beneficiorum, ita ut Ecclesiasticos beneficiis etiam sine causap rivare possit: ut amea iam diximus ex Paludano quem Emmanuel
287쪽
Quibus argument s facile est satisfacere ex principitis superius positis primum a sumentum tribus constat partibus, quoad primam ut fateor populum nullam habe-xe spiritualem potestatem; ita contemto admitti debere ad passivain electionem, ut sir. electo Episcopo sponte subjiciat, & ideo consensum Laicorum esse hac in parte absoluid necess. i imia, neminemque poste jure privare populum h1c porcitate, cura ut dictum est, lex gratiae sit niani uetis liniae de perfectistimae libertatis, quem ad sensum
intelligendus eli Cyptiam is perperam detortus a Vallio 2 altera pars est populum etiam intervenire consuevisse electionibus ut pro aut contra electas ferret testimonium, quod
satis planum est ex Origenis, Chrysostonii, Lampridii S aliorum sententiis sit perius expositis. Tertia pars spectat ad formulam quam Vallitas dicit ita Diaco notum de
Presbyterorum ordinatione usurpari solitam ab Episcopis, sed haec sunt verba devoces de praeterea nihil rem omittimus, sol mulam inanem dicis causa venditamus, sicque
disciplina avitae illudimu Secundum argumentum fallita suppositione priucipii, quasi Papa esset absolutus
Monarcha Ecclesiae & non teneretur legibus Aristocratici regiminis pro iuris divini naturalis Ec Canonici. exequutione non ergo Papa aliter potuit providere Ecclesiae de Pastoribus quam Canones praecipiunt, ciun tantum praeditus ut potestate ministeriali quae illuin regulis adstringit extra casum necessitatis Tertium fallit ab Elenchi ignoratione : & si enura iure divino naturali toti Clero
active & populo passive ius eligendi competat, nihilominus id capiendum non ethde fingulis generum sed de seneribus singulorum : ut in Synodis celebrandis consu
εit; quia ii omnes interellent, sacra ossicia quidem omnino deseri oportet se Praeterea nulla urbs aut civitas totam Dioecesim capere valeret, Quocirca illi ibium ex Clero de populo sacris electionariis operabamur, qui ex tota Provincia eminentius, decentius & commodius adesse 'terant. Certc Can Nicamo exelicate declaratur quinam adeste debeant. Caeterum quod Vallius memorat ad solos Canonicos
Ecclesiaruin Cathedralium munus eligendi devolutum, res est quae a Gregorii VILlaeculo obtinuit contra Nicaenos Canoncs.
XIX. Ad quartum tria respondeo ; primum, male duci argumenta a jure extraordinario ad ordinarium , id eit , a iundandis Ecclesiis ad jam constitutas Ec fundatas de qua re paulo post. 'Qui enim non haec distingunt , perinde saciunt ac si quispiam contenderet L icis , imo & iceminis pernuiti 1 ure ordinario baptis are, co quod in casu necessitatis id Laicos de loeminas facere videamus. Dato igitur , sed non concessb S. Petrum absque Ecclesiae consensu de proprio & privato motu B. Gemeotem Epistorum Romanae Ecclesiae piae tecisse , hoc causae Vallii de Bellarmini nullo modo gratilicatur, quoniam ad jus extraordinarium pertinet. Sectindo, posito etiam quod haec spectarent ad ius ordinatium , dico longe disparem esse rationem Apostolorum atque Praelatorum hodiernorum : quia illi sola Christi, non sua lucra, neque suos nepotes aut parentes ex Ecclesiae bonis in m dum Principum locupletare ambiebant. Quapropter nihil mirum viventibus Ap
stolis populum magnae stelicitatis duxisse , ab illis Pastores accipere absque sacris electionibus , sicut legimus Valerium Hipponensem Episcopum sibi B. Augustinum
288쪽
eap. 3. vitae Augustini. Idem quoque Augustinus ciero & populo applaudente sibi Enodiam succestarem legit , epistola tio. qui plura super Clementis electione
rescire volet , consulat Alrnainum de auctoritate Ecclesiae cap. 2. Tertio, ex praxi Ecclesiae contendo S. Petrum nihil unquam proprio motu , sed torius Ecclesiae atque aliorum Apostolorum consillio S consensione gessisse , ut acta Apostolorum declarant. Adverto praeterea , quaecumque a Patribus privatim Petro & Paulo tribbuuntur in Ecclesiae regimine quasi ea seorsim Ec separatinae fecissent, nitelligi debere ex usu de praxi quam legimus in actis , adhibita scilicet in consilium toti Ecclesia aut Cleio , vel iis saltem quos secum socios & comites peiegrinationis suae habebant Sacerdotes ; neque equidem novum aut insolitum est, quae fiunt a pluribus uni Principi de antesignato attribui, ut dicimus Regem , victoriam ex hostibus reportaste , &c. Procul dubio Irenaeus lib. adversus haereses cap. 3. narrat Ecclesiam Romanam a D. Petro de Paulo fundatam , dc ab eisdem Linum constitutuli Episcopum : neque D. Petro aliquid velut Monarchae singulariter attribuit : Sed
quoniam valde longum es in hoc rati volumine omnium Ecclesiarum enumeraresuccessi
nes inquit Irenaeus ) maxima ta antiquissima es omnibus cognita a gloriosissimis duobus Apostotis Petro ta Paulo Roma fundata ta constituta Ecclesiae , eam quam habet ab is posotis tradiisnem is annuntiaram hominibus fidem per successones Episcoporum pervenientem n ue ad nos, rud antes confundmus omnes, tac. fundantes igitur Smstruentes beati Apostoti Ecclesiam , Gno Episcopatum a rnistranda Ecclesiae tradiderum, δε- Succedit Autem es Anactetus , post eum tertio loco ab Apstas Episcopatum reuur a mens , qui es viris ipsos Apostolos , cs contulit cum eis , L . Sub hoc guar Gemente dissensione non modica inter eas qui Corinthi essent fratres facta , scri r qua est Roma Ecclesia potentissimas litteras Corinthus , caeci Hic observas testinionium. Ari: tocrati
ci regiminis & nillil ab uno Petro privarim fieri, atque etiam literas scriptas Corinthus adscribi, non uni Clementi, sed toti Ecclesiae Roman e collectim ab Iraeneo adscribi : Itaque nego absolute S. Petrum. absque Ecclesae Romanae consilio nil lisse Epilcopos in Gallias aut alio quopiam gentium . Ait quintum de Tito de Timotheo tacilis est responsio ex praecedentibus, & qu quam concesse: Linus Vallio & Bellarmino Paulum proprio motu illos creasse Episcopos , hoc pertinet ad fund itionem primam Ecclesiarum , siquidem jus extraoidinarium uiui csse non potest juri ordinario fundando. XX. Ad. seratim, sicut Episcopatus & Apostolatus maxime digerunt, ita etiam utri utque institutionena valia dissidere , quia potestas Episcopatus spectat ad potestarunt ordinariam pure minasterialem , necessivia transnaittendam ad posteros. At potestas Apol tollatus , quia extraordinaria est , S facultatem patrandi miracula, conflendi tibi os Canonicos, atque alia ejusmodi ad fundandum Evangelium necessaria complectitur . ideo uni & soli Christo potestate excellentiae praedito relinquitur instituenda. Unde dc Paulum immediate missit, sicut & alios Apostolos. Haec confirmat Suares lib. 3. defensionis Fidei Catholicae cap. 3. circa medium. Quod
igitur Chrysostomus perhibet Petro licuille eligere Mathiam , concedo de potestate ordinaria Episcopatus, nego absolute de potestate Apollolatus. Adnecto Chryso. stomviri nou dogmatice dc assirmative i. sed oratorie dc addabdanter loqui. - non igiti by Corale
289쪽
ait, licebat Petro eligere Mathiam licebat & quidem maxime, verum H non freti.
Ae cai videretur gratificara, quamquam alioqui nondum erat, particeps spiritus, tac. Uerum dato quod hoc plane assi aret Chrysostomus, contra opponerem regulam Angustini dist. y. can. Ego solis. Nam paxis Ecclesiae Actor i. contignata , longe debet praeserti ambiguae & fluctanti opinioni Chrysostomi. Quod autem ibidem mem rati B. Jacobum accepisse munus Episcopi Hierosolymitam , quando D. Mathias est eleetias ad Apostoluunt, eidem nonas Ientior, mihi enim certissime persuadeo id factum post acceptum.Spiritum sanctum die Pentecostes, quo dehinc Apostoli per universum orbem dispersi sunt. Septimam argumentum inscitiam dc pueritiam Valli detegit. An Theologiae Pr fessor ignorat has Grmulas , Ac gratia Dei ει S. S. Aristobca θιθσm , invaluisse post abrogationem pragmaticae sanctionis. Vide historiam Synodi Sextae lib. i. historiae nostrae Concitorum Generalium Cap. Io. num. xi.
Ad octavum , jam superius observavi Almainum in quaestione resuiuptiva docere Paludanum elle auctorem hujus operationis post aliquot Canonitas , quam Almai-nus merito contendit igne dignissimam , uititurque falso principio , quod Papa stabiblutus Ecclesiae Monarcha. Legendus Gersonius de potestate Ecclesiastica considerat. 12. dc Concilium delectorum Cardinalium jussu Pauli II l. anno is 38. editum , ut viam sterneret ad Ecclesiae reformat Onem , qua tamen , proh dolori ca-
XXI. Undecimo , pag. 42. de 43. me virulenter insectatur , quod dixerim sacras electiones juris esse divini de naturalis, quodque adversum nulla potest invalescere praescriptio. Nam sinquit ) gravissime errat Anon=mus , magnamque Pontι-
fici , Regi , totique Gallia ciero infert invuriam ; alterum enim e duobus seqMatur necesse est , aut nullas Iam m Galba esse Episcopos , nsiamque amplius legitimam Praelatorum vocationem ; quod duere stultum es ac seiuliosum , cum ante m. amphus annos nustii eorum per electionem ad apicem Episcopatus erectus fuerit , aut saltem quoda, in nulla arte poes effugere , summum Pontificem , Regem es omnes Gallia Praelatos mortaliter peccas. Haec illa , quae a Perronio Cardinal, mutuatus est , hic enim eadem mihi improperio dedit in sacro Regis consistario, ut supra lib. I. cap. 2. monui. Caeterum duo ad haec respondeo. Primum, quod ego dixi nullam decurrere prae scriptionem adversum sacras electiones, in eam partem capi debet, ut intelligamus nullam esse seriem temporum quamvis longam, quae impedire valeat quominus Ecclesia possit in integrum sacras electiones & jus commune restituere , quoniam lon- se major est Ecclesiae, quam unius Papae aut Curiae Romanae auctoritas. XXII. Secundo, exploratum est Pastores jure extraordinario & ordinario creari poste, sicut videmus hominein via ordinaria per generationem & extraordinaris per creationem procreari: hoc discrimen inter utramque viam intercedit, quod jus ex traordinarium sit solum ad tempus nempe aut propter primam Ecclesiarum fundationem, aut propter bella, Vastitates Provinciarum, Orbitatem Pastorum ordinariorum, aut aliis de causis necessariis occurrentibus, quae sunt Obstaculo ne jus ordinarium decerrat, quod alioqui perpetuum esse debet. Hanc distinctionem ordinarii atque extraordinarii Iuris S. Ambrotas confirmat in caput ad Ephesios in haec verba,
290쪽
16 ιὰ si quosdam quidem dedit Apostolos, quosdam autem Prophetas, dcc. demonstransscripta Aristoti non per omnιa convenire ordinationι qua Canonιbus Nicaenis praescribitur rquia Apostolus inter Esa prιmordia ει clesia ista j mmeru ad Timotheum Presbyterum crearito E copum vocamri Cardinalis Culantis 2. de concordantia Catholica cap. 3 2. ci ca medium, narrat in fundatione Ecclesiarum non potuiste jus ordinarium servari.
quia tum Ecclesia fundanda, non fundata ei let: reta Ecclesia cinquit) sine Apostob,
νι totam Ecclesiam repraesentabant, propinquiuo quam solus Petruu Prιmaici constitu rant ρρ. dist. Austi : qua textus dicit Apostoli eorumque successores : neque concluciat
Ecclesiis aliquanis fosse proυsum sine electione, quia tunc non fuerunt Ecclesia, sed missi fuerunt ad adficandas clesias : cs ideo eleemo locum habere non potuit: quιa Ecclesia eluens tunc isfecit, Unde illi missi errentes Christι secundι Adae, Da, sciaticet Hvrus verbi, sibi Evam Mi Parunt, quam de onsaverant : ci sic Eva genita postiae non aedatur nisi sponsus desiderasus. Sc hoiue non dubιum Papam ad parici iu- melium Praedicat orci mittere posse ad modum Petra vel Clementis, ut haec probat textui uulti supra algegatus , cs ita mulsegat Ostiensis. Cancellarius Parisiensis de potestate Ecclesiastica considerat. 8. testatur Apostolorum temporibus Ecclesiain fuisse tanquiminessem in germinibus & vindemiam in racemis , ac male duci argumenta ex primis Ecclesiae incunabilis ad ea quae Ecclesiis ubique terrarum bene constitutis sacra sint Sed dicamus . ait , hoc aliter esse discernendum in Ecclesia ea politia , dum es ordinata complete sub quadam explicatione perfecta es numeroo membrorum suorum in m aestris per status, gradus cs ossa, cs aliter dum ab initio firmata est Ecclesia in mag-- tam Ecclesia corum, quam Fidelium paucitate, velat in qxodam seminario vel ger mineseu botro. Potuu enim Gnc rationabilitersupremim ille Pontifex Petrus habere faciliter
praesentiam Concilii Generalis , sicut in electione I gathsa es cessatione legestam se potuit. cs instituere M nsros per diversas Provincιas cs locos de mandaro suo scut ad eum facilis patebat accessu , Nec vigebat avaritιa , quιa primi primo petebamur ad mortem Uuae omnia cessant in hac copiosa Fidelium multitud ne post tot μra , tot legeS , tot δε- ereta ta decretales se morum Pontificum cs Generalium Conciliorum editas ad regem
dam facιliter Ecclesiam. Hactenus Doctor Christianus, ex quo discimus D. Petrum seorsi in ab aliis Apoitolis mitisse Pastores ad Ecclesias fundandas, sicut Paulus Titum de Timotheum initituit Episcopos. Quod ad bella & vastitates Provinciarum cursum ordinarium intercidentes , D. Gregorius ejus rei fidein abunde facit in suis epistolis ; dum propter barbariem de crudelitatem Longobardorum uni atque eidem Episcopo visitationem hodae commendim vocant , Episcopatuum vidua orum Pastoribus demandabat; adeo ut unus & idem Pastor curam duarum Episcopatuum sepe haberet : propterea quod non pateretur ut via ordinaria Episcopi crearentur. Item diversis in Ecclesiis alios sacerdotes incardinari aut Cardinales fieri praecipiebat e sic enitia pastina & maxime lib. 2. epistolarum loquitur ; de cuius institutione infra lib. 4. cap. 3. Quae cum ita sint, statuamus necellitatem quae legςm non habet, interdum jus ordinarium in extrordinarium mutare; & post cinctionis Praxmaticar abrogationem & concordatorum promulgationem , collationes benescio' mira a jrire communi & ordinario ad extraordinarium tranunigrasse : atque Eccla-siarum taciturnitatem in titulum deputari L ut Cardinalis Culanusi b. a. de concor