장음표시 사용
291쪽
tamen mes Iussicιo reprobara poterant. Tunc in consensum transivιe taci Arnitas, quaesus scit pro tuuis eorum quι praefiati sunt et taeιturnitas pro consengu habetur, ut traeitatur an regula, qM tacet, ta hoc casu quando non opponitur ut notat Glossa antiqua Capιtuli
XXII l. Duodecimo, pag. 43. eis cere vult electiones neque divini neque natu talis esse juris, ac primo jus naturale definit quod nulla adhibιta sinis aut circumstant arum consideratιone saram unιcuι7ue oc=rrit, ut Deum colendum parentibus obtemperandum, nemins ruferendam imuriam. Quae definitio non est de omni, quia se lumniodo prima juris naturalis principia, non autem alia complectitur quae necessitate consequentiae ex primis illis principiis colliguntur et Nam teste R. Tlionia quem falso
citat Vallius, lex naturatis est a uia per rationem constitutum. Prιma P. Ps. st . articulo ι. in corpore re artia uis s. ad s. aliquid dicitur esse de jure naturali dupliciter, uno modo quia natura ad hoc ιnctinat et abo modo quia natura non ιnducit contrarium. Qua
propter Bellarminus lib. de Clericis cap. 23. tres gradus praeceptorum naturalium constituit. Primus est Principiorum quae omnibus nota sunt : secundus eorum quae ex illis Principiis tanquam conclusiones proxime declarantur e tertius eorum quae ex Principiis iuris naturae sed per consequentiam non absolute necessaliam derivantnr. His ita praefixis neminem arbitror polle negare societatem civilem ad quam nascimur, juris esse naturalis primarii, secundum definitionem a Redargutore p. sitam : Piete terea cum recta ratio unicuique dictet societatem civilem abique aliquo principatu
nullo modo posse subliere, insurgit Principis electionem iuris esse natu talis. An non pueri Reneris aiunt si bene feceris : qua igitur fronte Vallius negat electiones juris elle naturalis. Quo autem jure homines in civili societate viventes sibi Pi incipem vio optant: eodem& Ecclesia, Pastores, Monachi, Abbatem, Priorem, Praelatum, Me. Caecuique est Redargutor, ii hoc ignorat, ii disssimulat veterator malignus qui contra propriam conscientiam vetitatem impugnat. Adi Lector apologiam nostram
a tertio ad sextum axioma cum observation, ous.
XXIV. Decimo tertio, pag. 4 . non minus infeliciter quam imperite asserit electiones non esse iuris divini praecipua ejus ratio, quod nullum de Praelatis eligendis extat praeceptum in Evangelio : quaeque actorum a. habentur de electione B. Mathiae ct cap. 6. de Diaconis, ait este dumtaxat exempla & facta, quae vim legis nequaquam obtinent : dc B. Mathiam non tam ab Ecclesa quam a Spiritu Sancto suffectum fuisse in locum proditoris Judae, qua collectione potentissimam fenestram, aperit lix reticis non modo ad Primatum, verum etiam ad confessionem Sacramentalem Scalia permulta labefactanda, quoniam nullum de illis positivum & peculiare mandatum Christi legitur in Evangelio. An Professor Regius Theologiae ignorat Theologos duplex constituere jus divinum, sicut cap. 1. hujus libri docuimus; primarium1cilicet, quod praeter lection aliquam ratiocinationem exigit, ut ex priori velut conclutio nece luaria ex nativis principiis educatur. Certe est in consessio apud omnes Sacerdotium Christi & potestatem clavium in Ecclesia habitare ac esse juris divini positivi aut Primarii: mouus autem α oratio Sacerdotii atque jurisdictionis E clatiasticae
292쪽
eresiasticae propagandae ad jus divinum secundarium spectat: quoniam quod dat esst,
una dat consequentia ad esse. Et quamquam Vallius ore sit durissimo, illum tamen negaturum non arbitror hanc propolitionem ad lus divinum pertinere, Scis Aposto-kca vacante , electio semmi Poκti cis debet fieri. Enimvero cujuscumque rei institutio est iuris divini, ejusdem quoque propagatio de conservatio ad jus divinum secundarium pertinet. Itaque hinc necessario relinquitur electionem Pontificis Romani non tantum Apostolicae, sed etiam elle inititutionis divina . Verum quae est causa dc ratio propagandae dignitatis . Pontificiae, eadem dc reliquorum Episeoporum. Hoc enim lex divina, natui alis S canonica piopalant, quoniam status aut Princi, patus Ecclesiae cit clectivus non haereditarius, dc Canones nullum allignant discrimen electionis Papae atque aliorum Eptaeoporum ut . & 6. Canone Nicamis innumeris, que aliis liquet, l. icque inem trivi e oportet regulae Augustini quam uiomate XII. apologiae nostrae Proposuimus : Lilicet qui 'mae recta ratio dictat peragendum . . ia pro certo DeAm velis ta institu 19. Procul dubio delectus B. Mathiae tota Ecclesia inspectante miraculo confiniatus actorum i . loco divini proepti nobis et se debet :idque aequi pollet praecepto, auctore Cypriano, cui multo potior fides quam Vallio Nam tota Ecclcsia ut formam i uturi i egiminis propugnandi ad posteros statueret, duos legit, Barnabam atque Mathiam, quam electionem Spiritus S. authoravit. Cei id acta Apostolorum hac in parte sunt certulima atque evidentissima iuris divini declaratio. Ex quo fit ut Patres antiqui doceant electiones luris clle divini: Cyprianus jam supra laudatus in responsione ad decimum argumentum Vallii ex epistola 68. pr bat, sicut in lege Mosaica ex divino praecepto Aaron de Eleazar coram tota synagoga sistuntur, sic postea de Huma auctoritate secundi m Magisteria divina observavs in actu Apostolorum quando de ordinando in locum Iuda Episcopo Petrus ad plebem loquitur. Uc. propter quod diligenter de traditione Huma ta Apostolica observatione, observan idum es cs tenendum, quod apud nos quoque es fere per provιήιώ cmversu teΜetur , Ge. Ubi notandum haec concepta verba Magiseria divina Cypriano significare praecepta divina . illis enim vocibus persaepe utitur epist. O. quas nunc Raena. Patior, fra tres ch. dsimi, secundum Domini cs Evangelui ou I sagisteraum exhortarι non possum. Item epistola J s. ad Cornelium. Neque enim aliunde hoe sis oborta seunt, aut nata scidi mala, quam inde quod Sacerrita Des non obtemperatur, nec Anus in Eolesia ad tempus Saccris, ta ad tempm judex vice Christi cogitatur. Cui si secundum Magisma divi
obtemperet fraternuas umversa, nemo adversum Sacerdotum Cottigium qu/dquam mo-ret. Item sub finem ejusdem epistolae. Uuamquam βι , tantum apua utar praevalere Aragisteria ta praecepta divina , quantus illis in Deum timor est. Item de bono patientiae ; Patientiam quam Magisteriis caelembus aescimus, obsequiis spirituatibus pra-beamus , cs. Quos locos Cypriani nunquam Redargutor legit, aut si legit non intellexit', alioqui nullam excivisset quaestionem de mente de sententia Cypriani. Porrδ non abs re est, quod S. Martyr his aliis utitur vocibus, O divina auctoritate, de traditione divina ac Aristotica observatione observandum cs tenendum , γα Sie enim indicare voluit Apostolos, non privato motu , sed suasione & auctoritate di
293쪽
nos oportet, Gnullatenus dubitare, ut quemadmodum Baptismus Christianum facit, ita
electio ta consecratio facu Epsiopum : Uficut es imp sibιle e Baptismate Christianum
sm , ita es impossibile Episcopum fine eleetione o consecrattimst crearι: sn ordinatione Disivi electis es consecratis se est utraque necessaria, quod consecratio sine eleetione resine consecratione elimo Episcoporum sola facere nonse Pια Nam Mem in Baptismate aqua oe invocatio Spiratus Santri senni necessaria, qua faciunt tam oum et sta ordinando Gyrsicopo electio es consecratis sunt necessitate comuncta , qua creant Episcopum. Et sicut aqua sola aut sola invocatione Sandis Spirati s nec Baptismu fieri potest, nec homd esse Chrι-sianus : ita seia etintione aut ma consecratione nemo ordinara vel fera valet Episcopus.sMagnum quidem es Bapti ares re elidi nis ci consecrarιonu Episcopi est Sacramentum sed rllud praecepit S per alios facit Christus, ta hoc egie per semet sium e In isso I furit
titer creatur homo, ta a Christo Chriwanus dicitur. In isto vera Domιnus cs Imperator creatur Christianorum, quι non solum zocatas Christianus a Chrso, sed etiam Chri τι s agere credor. Sciendum vero est quod hic vel ubicumque de elestione Episcopi agitur , Canonicam necesse est eleetion- ta Evangeticam inteBP , ut qui bene eleffus estes Inste consecretare : ahoquin sis aedam prava simulario in Ecclesia, cs Ecclesiastica dignitatis illusio non parva : nam quicumgue canonice non elidius quasis terandus accedar, e xecratin recedit ta falso nominatur Ensic tu, qua ad stare conatur elemovis es con
'rari is ordinem, quem Christus per semetipsum primus instituit : ipsi enim primita taesegit Apostolos ta consecravit; quos nisi prins electas consecrare Mn voluit, hoc sanetum Sacramentum elemonem videlicet es consecraraonem Apostfflorum Cimstus primus primum Iecit, per quod caetera ferent Sacramenta. Nullas autem Aposto Apostolatum a aercter appetiit, nullus eorum θ ιmpudeHer obtulit eligendam. Tota araque ordinatio G piscopi non insua sed in altorum electisne consistit ci consecratione r si ta-en iliam eledIιν recta
praecesserat. Haec aurem pri s per firmentsem ut dimem est Chrisκι ferare deinde vero Vis ris us. Et in Apostolis crinim a christo facta sunt, armisiam ab imo I electi cs consecrati
fuerunt: in Hiis vero omnibus a nustis ahi eri luet, nisi V ar in Christa. Sunt autem VParii oram Chrisi in electione, Episcopi in consecratione. Caeteri omnes petere quidem Episco pum possunt, eligere vero vel conse rinre non possum. Uuιcumque gimr atio modo qua ιb -- nitur Pontificis Ecclesium vel potestatem Ecelsa tam a vinaecare praesumit; h/c jam n m per o nn mirar δὲ dabunde Vendit: ur merito nem inter Episcopos computetur. Iste astu b nedimonem non porrigit, sed pestem es v rara potikr inferire videtur quam Distem, νη tanta praesumptione mi malainctumis meretur. Nam Episcopus sine Canonrca elemo est quasi arbor fine radice : arbor aurem qna radicem ninu habet. rara fotia Labeat sfructum ferre nullatemur kr, m. Es omnis qui Sacramentis Ecclesia caemento char tatis Non In Irur, niuriam quidem Actem Deit, sed quasi parres lutem Hsyμ in t m Met dealbari possit ad tempti, ems subita iussolutione, oriri ante emsidebant meo pre muntur. Hac igitum thrudime rem relligitur, qstod qui ad insuriam sancta Ecclesi Ecelesin incam ordinem es mammἡ Pon fieamm asse intis , suam de Limum inprimi dem de populi mortem operatur, V tune Ecclesia in rham pariter sustinet, verecusediam , cymodo in eligendo Pontifice Canο- a perit elemo, o quod vita meruis, ta F pientia, demina atqm sacris o Ambara debetur, istis pins tmpomtur, quibus nec bo AE
294쪽
Iurisum habent fundamentum; es adeo cirrunne, qua rati fundamento ad cantur. Deeatibus μιm iuctum es in psalmo, pr iecisti eos dum alti rentur. Gravius misi es apud Christum Ecclesiae iniuria, euos Sacramenta νι perverse Iustipumi, cum Christo esse vel prodesse nou possunt. Et aliquanto inferius, funt quidem qui Roma Ecclesiae omnia sicere putant, eae quasi quadam dioensatione, ab ter quam Scriptura praecipit eam facere posse. Uuicumque itaque sapit , desipit : Nam Romana Eccle e Fodit Petrum tamaticet, quod Petro non licuit, Petro qua branda erant lagani, ta quae setaeniaDisenus, est a Christa data potestas : non qua tiganda Disendi, vel qua erant solve-a ligantas com
Hae Gol redi Cardinalis sententia octo notatu digna comprehenduntur. Primo , illum haec feripi ilia sub Gregorio VII. quo tempore ferro atque igne certabatur , ut sacrae electiones restituetentur liberae , & investiturae abrogarentur. Secundo , demonstrat electiones juris este divini, ac speciem Sacramenti prae se ferreo; quia sicut Bapti linus habet aquam pro materia , & invocationem Spritus sineti per l, rum verborum prolationem Ego te baptis Da nomsne Patras ta μιι cs Spiritus Iam cti pro forma ; similiter ordinationem Episcoporum habere electionem personae prumateria & consecrationem pro forma : ita ut alterum sine altero nihil prosit : Uestur bene electus est , juste consecretur, ait, atioquin sit quadam prava simulatio in E
clesia . cs Ecclesiastica Hgnuatis ν sio non parva e nam quιcumque can urce no electus , quasi sacrandus accedit , execratus recedst, es falso uominatur sescopus , cra
Tertio, observat Christuin eligendo Apostolos atque discipulos sacras initituisse electiones , deinde eosdeni consectasse , quando suum communicavit Sacerdotium ;adeo ut illos minime ordinarit, nisi poli electionein praeviam , & hinc innotescit Cardinalem Vindocinensem tenere potestatem clavium toti Ecclesiae collatam una cuin Sacerdotio Christi. Quarto, Ordinationem Canonicam Episcopi ab electionere consecratione Canonica pendcre ; neminemque se ad hoc intrudere , sed legit, me vocari oportere t sicut Apostoli &,discipuli vocati sunt a Christo. Quinto , electionςm de consecrationem Episcoporum a vicariis Christi dumtaxat fieri polle . Vicarios autem Christi in electione quidem elle Clerum , in consecratione Episse pos et quod capi debet iuxta formam introductam , ubi Canones Nicani in Gesu rudinem venerunt : quoniam Ecclesiae primitivae temporibus , Episcopi deligeba
eur a Ciero & populo dioecesis & ab Episcopis Provinciae, ut supra docui, deinde
consecrabantur manuum impositione, de qua lib. . Sextis quod ait caeteros
omnes, id est , Principes de populum petere quidem posse Epascopum , cligere ein non posse , aequivocatione laborat ; si enim de aetiva electione capiatur , verum est ; si de activa & subjectiva, hoc est de consensu & testimonio Laicorum in fictis electionibus, falsuiri , ut supra notavimus. Septimo , valde
dignum videtur observatione , illos qua absique Canonica Electuna etiam sub nomine Pontificis Ecclesiam vel potestatem Eiclesii ιcam vindicare praseumunt , jam non per Dum σntrare , sed abunde ascendere , ut merito non inter Episcopos , sed inter fures
o latrones computenor ; neque benec tionem , sed psem υ Des maledictionem po-
295쪽
263 puto inferre. Octavo, perhibet nullo modo licere Romanae Eeclesiae sacras electi ,
nos abrogare , de quicumque aliter sentit, desipere; quae omnia vellem Redai gutor cum luis etroneis de temerariis opinionibus concordaret': nam sib. de suprema. potestate parte I. quaest. 2. versus finem , au , esse 1n Pontificis potestate jus Ecclesia cum aut m parte avi in totum abrogare es de eo cum Haetibus ut visem fuerιι si pensare. Et parte 3. quaest. 6. versus finem, Pontificem Romanum Episcopatus cs reliqua beneficia conferendo , nihil quicquam contra jus Hvinum cs naturais peccare : sed pro sua potestatis plenitudine lectiones antiquas abrogare potuisse. Quae omnia huic falso princirio quod Papa sit absolutus Monarcha Eccles e. Ordinalis de Alliaco lib.
de Ecclesiae auctoritate parte i. quaeli. 3. docet etiam electiones elle juris divini &naturalis. Ouando Christus praefecit B. Petrum omnibus Christiano, ait, dans sibi ρο- testaIem ut uri vel t sedere , eligeret , ata ut es et quodammodo proprius istorum Episcopus , non prιvavit idos Imre naturati large sumpto , quod omnsbus competit, quibus
es aliqua praeficienda potestas , sive jacularu , sive Ecclesiastica : videlicet eligende sibi Rectorem , nisi per illas quibus est procienda hujusimodi potestas, vel per eorum supe-
νιorem contrarιum ordinatur. Ergo cum B. Petrus Hegerat Sedem Roma , sequitur
quod Romana habent jus eligendi Successorem B. Petrι quι eis praesciendus es in furituatibus , ta habent Romanι ex iure naturati large sumpto . ut se pra tritum est, ta per
consequens ex Iure iuvιno extendendo Ins ἀυιnum ad quoacumque Ius naturale , ex ea
miscet, quia tale jus es a Deo coniutore. Gersonius de vita spirituali animae secunda lectione Corollario . sub finem , ait hanc proposit onem esse pure Dru δυιαι; Sede vacante electissummi Pontificis fieri debet, hanc vero aliam pertinere ad jus divinum ex quadam necessaria connexione. Eti-Etio summi Pontificis spectat ad Cardinales, ratio esse videtur, quod iuriversalis Ecclei ue consensu haec forma eligendi per Cardinales introducta sit. Cardinalis Cu- sanus dissulior est in hac materia, ut capite s. probavimus: lib. autem 2. cap. 32. de
concordantia ante medium dicit omnem curam reformationiae stare in hoc, ut Prasides. Rectores cs Gubernatorre boni constituantur, quoniam si lex qua animata esse debet in temris bona non es, quale pericutam sufeis immineat facile scire qusque potest. Deinde aliquanto post allerit, elestiones de Zmno Iure esse , praeferram quod invitu Episcopus non detur populo , is consequenter esse contra omnem rationem dare non ex IItum. Et aliquanto inferius. Unde Met Romansis Pont ex aliquando pro necessitate vel utilitate clesia laxare posset praecepta Canonica quae nullatenus mutιlanta sunt , his casibus cessam ριbus, At hoc Innocentu cs Iasius dicunt quo. r. Can. Etsi ilia, is cap. Quod pro rem Ho ; tamen omma iura eleetionis tollere penitus Ussa diffossioni reservare Ecclesiasticaram rerum diibositionem puto Papam non posse, quoniam electio diurni cs.humani Iuro esse es praeceptum Des est, cui Papa obedire tenetur, Ps terminos Patrum transferre non debet. Gilbertus Genebrardus libello de jure surarum electionum cap. 3. diter te asserit electiones juris elle divini, in eamque rem profert D. Cypriani testimonium epist. 68. supra laudatum. Cardinalis Bellarminus supra cap. 4. prolatus ex lib. i. de Rom. Pontifice cap. I 2. circa medium perhibet electiones institiitas a Cluisto , dum asserit . Clave, dari a Christo in elemone Pont ficu non nova traditione, sed antιμί in tutione. Quam sententiam a Caietano ferme ad verbum mutuatus est , lib. de institutione
296쪽
pontificatus cap. 3. circa medium. Cum Papa eligitur inquit Cajeranns J nec se
eum adfert claves , neque ab Ecclosia illas accipit, sed a Christo, non nova traditione,
sed autιqua ; alia et qua tradidit Pen o e Ecclesia si utilem ministerio eis Donis pers
nam deputat, qua Petro succedat. Christin autem in B. Petro cuilibet Successori esse ves traiudit. Haec Cajetanus. Cum igitur Dominus claves tradat, dum Pontifex Canonice eligitur , oportet electiones institutas esse a Deo tanquam medium ad pro
pagandas claves necellarium , juxta Cajetam & Bellarmini opinionem : quod enim dat esse, dat consequentia ad Eiae. Hic ego disputo ad hominem, ut loquuntur in scholis. Decimo quarto , pag. 48. Elenchi probare laborat testimonio Cardinalis Alli ceni & Almaini antiquam formam eligendi legitime & canonice ad hodiernam nominationem & collationem redactam a summo Pontifice , quos auctores quia graeca fide castratos atque mutilos exhibet, iteratoque sub finem sui Elenchi pi ieri r nos ibidem de illis ex rei veritate dicemus. XXV. Sed ut hanc disputationem de faciiq electionibus in pauca reducamus e primo, tenendum illas quoad rem&lubstantiam juris esse divini & naturalis : quoad modum vero & existentiam, saepe variasse apud diversas nationes, pro varietate locorum atque temporum : siquidem moralia & politica sunt mutationi obnoxia, quamquam a Deo instituta. Secundo, notandum successisse missicini ec vocationi tactae a Domino de Apostolis de discipulis, & eontinuo Apostolos elasitu: & misiste Epitc pos, Presbyteros atque Diaconos : adeo ut iure dici possit eleesiones este tanquam divinum seminarium.& legem animatam Ecclesiae, qu.irum ope si ulla unquam solida Ecclesiae reformatio certe futura est. Nam teste B. Ambrosio epist. 81. ad Ecclesiam Vercellensem circa medium, rar Pastore vita formatur omnium, eligitur' eex omnibus qui medrasur omnιbus. Optima enim vita Pallorum disciplina est omnium maxime emcax. Tertio, antiquitus nullos Episcopos de Sacerdotes ordinari consue-
ville, nisi prius a Ciero & populo canonice electos, & Clerum jus quidem active, populum autetia passive eligendi, ac sese libere subjiciendi, electis Pastoribus retinere solitos, eoque jure nullo modo privari posse. .arto, duplicem esse viam propagandae Ecclesiae & conferendorum beneficiorum, ordinariam scilicet atque extraordinariam , quarum haec locum habet dumtaxat in prima Ecclesiarum fundatione , aut ubi aliqua evidens ac urgens necellitas occuriit, quae Ecclesiam ad eas adigit conditiones, ut loco suris communis 3c Ordinarii iure extraordinario uti oporteat. CNjus necessitatis cognitio, sicut εἴ caetera moralia & politica ab verae & non fictae aut simulatae prudentiae regulis dependet. Caeterum hodie Ecclesiam redactam esse ad jus extraordinarium. Quinto, via propagandi Sacerdotii Christi per jus commune Sesacras electiones sine ullo labore, sumptu & circumcursatione exterarum Ρrovincia rum demonstrat quidem a priori regimen Ecclesiae esse Aristocraticum, & statum ejusdem esse electivum non haereditarium, & continuo omnes resignationes in favo rem quibus cuncti abii sus hodie foventur, esse pestilentes & simoniacas : siquidem
non valent κνω ex commvns errore quod facit jus r. nempe Papam tanquam ablolumnMonarcham Ecclesiae hanc labem simoniae, quae maximo est quaestui Curiae Roma me eluere. Prosecto nisi quaestui essent ejusmodi resignationes, non ita probaremur
297쪽
17o is Romae. Sextδ, ct in status aut principatus Ecclesiae sit electivus, nulla quidem potest
dari ratio cur hodie per sacras electiones uni Romanae Ecclesiae quaeratur de detur Episcopis aliis vero Ecclesii6 non. Item septimo, Lector observabit in regno Fra ciae nullos infestiores tutile libella de Ecclesiasιca pobtιca potestaro ejusque auctori, quam Ecclesiasticos quibus sacrarum electionum abrogatio & disciplinae Ap stolicae corruptesa magno de notistimo erant emolumento : hinc illae querelae Ca dinalis Perroivi in sacro Regis conlistorio de quibus lib. 2. cap. 2. hujus defentio-
XXVI. Verum quando certissimum est Clerum & populum hoc fine & propotato P litores tibi deligere, ut oificio suo assidue α persenaliter non per Vicarios excubent: thercle disputationi de sacris electionibus quaestio de Pastorum residentia a nescitα. Quocirca videndum es. utrum iuris sit divini, an Ecclesiastici tantum. Quae res nunquam controversa fuit, quamdiu sacrae electiones fuerunt in usu. Illis autem abrogatis ubi homines obnoxii perspexerunt summam manum absolutae m nirchise impositam, & Papam vellit absolutum Ecesesiae monarcham ac dominum , omnia benedicia, atque ipsos Epilcopatus conferre, istinc eauia lux firmamentum
hauserunt, ut probarent residentiam non esse juris divini, sed humani per Papam dispensabilis : qua de re per sex integros menses velitatum in Synodo Tridentina nec quicquam resblutum est, Quae noliri saeculi foeticitas est 3 Porro, residentiam juris esse
divini probat C eianua a. h. quaest. ISF. art. s. cui hoc praefixit argumentum S. Th mas. Utrum liceat Episcopo propter aliquam persequutionem corporalem deserere gregem
si commissum. At in Synodo Tridentina frater Bartholomaeus Caraneta Miranda Dominicanus qui sammam scripsit Conciliorum , Jacobus Nactantius Episcopus E-higiensis & Dominicus a Soto etiam Dominicanus conformiter ad propositum Caie tant disputarunt, ac privatos tractatus ediderunt. Soti disputationem habes lib. io. de justitia & iure. Deliinc Franciscus Turrianus eandem viam trivit, antequam nomen
dedissset Sodalitio Jesuitico, Sc cum Ambrosio Catharino Polito Dominicano Minorensi Eluscopo manus conseruit. Caeterum Tridenti frequentes fuerunt qui residentiam Juria esse tantum Ecclesiastici propugnarunt. Maxime Itali, quorum duo opuscula super hac con versia elucubrarunt Thomas Campegius Episcopus Festrensis Sc Ambrosius Catharinus Episcopus Minorensis. Dehinc Leonardus Venetus Canonicus Regia tis etiam symbolam suam contulit, potiusque ad Campegit & Catharini, quam ad aliorum sententiam declinat. Eso quidem axiomate xxxv. apologiae de Pastorum residentia disserui, atque iuris elle divini & naturalis ostendi; quocirca illinc fu
tamenta petenda sunt, ne eadem videar iterare: pracrpnum'a quo casera pendent esse Christum secvn dedise potestarem ministeriatim, non domimum aut potentatum ala emEcclesiasticu r arque allor sacris elemo-- canonice constitua voluise , cs consequenteremem personaliter ad residendum, quoniam nultas minister potest ordinare suu- ministrimum atque incium ν ore per H πιυ. Qua de catast pallim Scripturae munus P
storum designant per nomina iugis atque continui actus, usus atque officii, exercietix personalis praesentiae ac ministerii. Caetera depulsione argumentorum Campegit de Catharini latis patebunt.
298쪽
est, manifestam & necessariam consequentiam deduci oportere, ita ut non sit opus alio novo praecepto, quoniam ut ait Catharinus, in illo unde deducitur satis continetur. Exempli gratia, quoniam Christus iniungit ut proximum diligamus sicut nos. metipsos Mathaei s. ex hoc praecepto clare deoucitur, usuram jure divino prohibitam ; tametsi nullum aliud de illa haberemus praeceptum prohibitivum subinfert Catharinus eo ipse quod Christus dixit erit vos i mit medernit, non continuo se qui omnia quae iure Canonico nobis praecipiuntur juris esse divini: ut enim aliquid sit iuris divini, oportet super illum praeceptum manifestum cadere, dc non super necessitatem obtemperandi. Quare concludit quaestionem in eo verti, an ex aliquo exprello Dei praecepto vi consequentiae evidentis ec necessariae elici possit residentia personalis. Secund), Campegius ait residentiam eo modo posse dici juris esse divini, quo decreta Conciliorum de Pontificum, quia instinctu Catholico Patrum consensu statuuntur : Catharinus autem contendit nullo Scripturae loco videri praecipi : dc ideis jura ipsa Canonica dum Episcopos non residentes vituperant, id non facere, non quasi contra jus divinum, sed contra Canonum institura faciant.
Tertio, quidquid suapte natura mutabilitatem & varietatem recipit materiae gratia , & ab Ecclesia determinationem accipit; quanto ad hoc non est juris divini, sed Ecclesiastici. Exempli gratia, confessio peccatorum juris est divini quoad substantiam; quod vero tali rempore, tali modo, dcc. fiat, haec spectant ad jus Canonicum. Quod autem residentia Episcopi, id est, assiduitas ejus fit subjecta varietati coactus est
Quarib, statuunt Episcopatum quoad ordinem, & consequenter etiam curam de officium Episcopale esse de pare divino, quia inventum de institutum est a ChrAM , qui dixit Petro, pasce rere mei; atque alios Apostolos fecir pariter Episcopos eum dixit, scut misis me Pater re ego mitro vos. Et hinc sequitur quod Episcopatus aut potestas Episcopalis nullo modo tolli potest ab Ecclesia, quoniam est divinae institutionis & immediare a Christo. Quinto, concludit Catharinus unum dumtaxat esse Episcopum verbo Chtisti in sti, tutum: licet enim Dominas omnes Apostolos suos crearit Episcopos, nullus ramen illorum succetarem habuit tanquam ipsius vel bisinstitutum, niti solus petrias; quia quod dictum illi est, pasce oves meas, non miaiis dictum futile succellotibus censeri
Sextδ, Catharinus contendit omnes particularium Ecclesiarum Episcopos pristet Perrum, id est Romanum Pontificem habere filum Episcopatum, aut quod sint Episcopi ab ipsis Petro; non tamen qubd sint ramussim ab illo delegati, aut em Vitarii, sed tanquam ordinarii, creari tamen ab illo; Nam in universesi euta Petro commissa hoc rimul cimtinebariir ut provideret particularibus Provinciis & Civitat,bus , de Episcopis. Cum ergo late divino Unicum dumtaxar sit universale ovile e lus Pastor est Petrus & Romanus Ponti sex Petri successor, certe ejusdem est dio cerura de particularia ovilia dividere & constituere, atque etiam unire : Be sicut habet imponere curam, ita etiam a cura absoluere di mutare persenas; arque arbitrati de
in re refidentia, sicut viderit Eceleta expedire. Quampter S. Thoms docet L
299쪽
quod omnis potestis, praesertim spiritualis In mundo a suprema potestate Papae dependet: unde omnes dicere postumus, quod de plenitudine ejus omnes accepimus. Si igitur mea Episcopalis potestas non est immediate a Deo, ait Catharinus, sed a summo Pontifice, certe Papae providentia regulatur; hancque doctrinam omnem Claristianum debere non totum concedere , ted & pio fiteri perhiber. Septimo, cum nulla vox Dci taciat hunc vel illum Epit copum , ut dicamus i in media u illi dat uia citu curam a Deo, ac conicqvcnter Iare divino p aeceptam relidentiam , sine qua praestari cura non potc it, sed Eoς .totum habeat a Petro & ab Ecclisia ; pro Iccio relidentia Pastorum est juris Ecclesiastici, non divini. Quamvis ergo Episcopatus absolute in se conlideratus , & cura illi annexa in genere iuris lit lixini , tamen applicatio ipi ius Epi: copatus re cura huic vel illi Episcopo data, di quod ii inc vel illum liubeat gregem ta Epitcopatum sibi committam non eli immediate a Deo, ted a Perro, unde lue. Paulas ut ligitiscaret quomodo simius Episcopi dixit, in qua vos psiit ibi vos re creta Hesiam Dei : intelligens Spiritu san- o lieri, quod per Episcopos ritu das ponitur. Itaque omnis obligatio Epit copi particularis circa curam gregis sibi crediti ab illo descendit; a quo Episcopatum accepit: de continuo: quoque notanam curandi gregiis ab eo dubet accipere. Et ii autem sit Petri de succesiorum uadc i e potestatern & lurisdictioncm, non ta M. en aliter tradere, quam quemadmodum ei tradita si in hoc cit in aedificationem, non in de isti uolonem, id cst, ut pascant greges.non semetipsos. Quamobrem licet iit Petri Episcopos instituere dc detinuere ac mutate :.non tamen hoc ei pro voluntate , sed ex causi facere licet, prout viis derit expedire in bonum Eccletiae; quod sit aliter faciat, non dicam tenere factum, sed vere dicam de mala facto redditurum illum rationem in die Domini : haec dixerim , ait C harinus , ut lector lintelligat quantum intersit inter ea quae juris divini sunt,i quae scilicet ab ore Dei statuta ςc immutabilia sunt, & inter lia quae immediate veniunt ab Ecclesia quoniam lutc posteriora subduntur Pontiliciae potestati. Octavo , licet Episcopus particularis non teneatur curare gregem immediate praecepto Dei , ac propterea tu e divino I at men qu Primum accepit Epit Copatum , tenetur jure divino parcio Petro, qui ei portionem sui gregis in curam dispartivit,& .cavit eum. n pratem id licitudinis : quia juris est divini illum Petro obtemperat e : licui erim tenetur homo conliteri de communicare in solemnitate Pascha.li , etiam sub poena damnationis aeteritae, quamquam tamen ha: c circumitantia tem
poris Paschalis non sit juris divini, similiter dicimus deberi curam & residentiam ab Epis o , non quia satis est divini an hoc loco, sed quia juris est divini Episcopum obeque Pontilici , qaaccinui: s illi Praecis illuc resideat. Nam modum residentiae ypnusex in suis Canon Ity determinax, quQnjam si Lae lui jusmodi sunt, mutationi R variatio ii subiecha sunt, ta idco. ad jus Ecclesiasticitin spectant. sicut accidit in his quae sunt juris naturalis indeterminax , quorum determinatio speciat ad jus ci
Non o. C.ul irinus concedit institutionem Episcopatus else juris divini.& de iure
300쪽
diate a Deo , sed ab homine. Et hie est locas in quo deeipiuntur advertarii linquit:
putant enim eo ipso quod Episcopatus est de jure divino conlideratus in genere, continub sequi de unguiis Episcopis, quod ἐκ ipsi jure divino, hoc est a Deo immedia
te instituti sint, ita ut illorum Episcopatus oc cura relidentiae non subjaceat potestatidi arbitrio Papae, sicut verὸ non subiaceret, si sure divino hoc est a Deo immediate commendaretur, sicut de ex hoc quod jejunium in genere est de jure divino, non sequitur quod ieiunium quadragesimale sit de iure divino de consequenter immutabiis le : similiter ex hoc quod respublicae de magistratus rerumpublicarum sunt iuris naturalis, non sequitur hunc & illum magistratum esse de sure naturali. Statuit ergo solum Episcopatum Romanum immediato a Deo applicari personae, id est Papae, quoniam soli Petro dictuna est a Christo, ego. tibι dabo clauci re em Calorum, pasce ovremea , c . reliquos autem a Petro ipso accipere claves aut saltem sub Petro : quod dico inquit in propter Apostolos , qui immediatu acceperunt claves i Christo, qu niam Christus in hoc fusto Petrum praeveni . Decim b , quod objicitur Pastoralem curam absque personali residentia praestari non posse , nullam habet evidentiam , ait : quoniam certum est Episcopos munera Episcopalia Per Vicarium exercere poste, & plurimos casus occurrere in quibus non soliun Episcopo abesse licet , verumetiam necelle est ut magis suae privatae &Catholicae Ecclesiae utilitati consulat. Cujins rei innumerae occurrunt hiltoriae , ut
de B. Timotheo Ephesino Episcopo, qui jussu Pauli Apostoli Ecclesiis servivit pluris nus , ac sese Romam ab Epheso N Corintho non semel de iterum Roma in Jerusalem contulit.
Undecim b , Campestus adnectit, quod si residentia seret de jure divino ; cum
nemo pollit in duobus locis residere , sequi Romanos Pontifices nunquam uni de eidem Episcopo duas potuisse Ecclesias committere ; attamen B. Gregorium Agnelio Fundorum Episcopo Terracinensem Ecclesiam commendare, atque adeo Carae
natam Sacerdotem Ousdem Ecclesiis Terracineresis ita constituere , in nihilominus Pontifex Fundeno Ecclesia quam prius habebat esse non definat. ar quaest. I. can. Relatio es Wan. Elud quoque. Bem ιε. quasi L can. Et temporu quatitM. Similiter idem Gregorius Missenatem & Cumanum Episcopum unit. Instat Campesus, si Residentia i ris sit divini, B. Paulinum Nolae Episeopum non potuit te totum gregem deserere, ut sese ad unicum filium cujusdam viduae redimendum servituti ministraret et de qua re S. Gregorius lib. 3. dialogorum accumulat, & S. Remigium non potuisse cum Rheniensi Ecclesia Laudunensem Ecclesiam regere , quod tamen sectile testantur hist
Tiae, dc Praesertim Antonius 3. pM te iunimae, titulo I. cap. 2I. & hac sunt figmenta adversariorum contra residentiam jure divino praescriptam : dehinc transeunt ad Telponsionem argumentorum contrariorum, quae priusquam depellamus, operae pretium est superiora fundamenta diruere , quod pei facile est ex certissimis principiis Aristocratici regiminis lib. 1. de 3. hujus defensionis constitutis. Enimveth Carania za, Nactantius, Dominicus a Solo, Turrianus, & alii quos supra enumeravi, curiabsolutant Papae Monarchiam quasi jure divino constitutam mordicus propugnent, certe Catharini de Cainpegii firmamenta neque demoliri neque probare postunt ren