장음표시 사용
311쪽
debetur : citiae saeras abrogavit electiones , & sibi-ipsi, non Eeclesiae Episcopos idoneos atque propitios cooptat. N.igae autem merae sunt, qu bd Catharinus ait Epis.copos tantundi populo Dei, de non Gentibus convertendis deligi : quali vero haereticis ad iidem convel tendis non deberent etiam insudare. Certe haeretici per analogiam Gentibus responden . Omitto praeterea multas adhue Gentes ad fidem convertendas superesse. uod attinet ad S. Valerium t lipponensem Episcopum alia res est, tum quia doctus erat, de a Ciero & populo canonice electus hierat , hocque unum ei deerat, quδd clim Gradicus esset natione , satis commode latinc concionari non poterat : quare B. Augustinuin Coepit copum tibi adscivit in subsidium , itaque proi ter necessitatem praedicandi Evangelii duo erant Episcopi in uno & eodem Episcopatu, hacque de causa merito zelus Valerii Laudatur. At quotusquisque Episcoporum hodiernorum , qui omnia in luxum instimus t , hunc Episcopi Hipponensis
et elum erga populum sibi creditum aemulatur λ cum experientia compertum sit vix illos Hiracli agesi mali Coticio natori velle iusta dependere , atque Hebertum Ecclesiae Parisi lis lycenitentiarium , virum optimum & docti stimum videamus a decem atque amplius annis pondus diei perserre , dc nihilominus Praebenda sibi jure debita
carere. Qua tamen alii innumeri in curanda cute omnino occupati gratuit , donantur, sed iit uno vel boos occludamus adversariis, ne hic nos circa Hipponensis Epistori histori .am diutilip fatigent, oppono quemadmodum unica hirundo non facit ver similiter ab unico exemplo extraordinario jus aut argumentum tralu non oportere , ut probetur Episcopos non teneri personaliter ad concionandum. De innumeris aliis quos Catharinus commemorat, non est valde laborandum , quia dari non
postunt nisi his postremis seculis, quibus, ut jam dixi, Curia Romana sibi Zcnon Ecclesiae ambit Episcopos, id adeo ut in ejus verba iurare , atque Majestatein illius comiter mitri Sacramento adigantur, tanquam subditi & liget homines, ut in seudis appellant. r.
Ad quintum, quod Apostolus asserit Episeopum Doctorem esse debere : & continuo frustra id elle si per alios docere de praedicare possee: Item quod apud Ezechielem 33. haec Pastoris ossicia declarentur. Sanare aegrotos, conssedare ιnfirmos, ain Lare confractos. reducere a ectos, revocare devios, requirere perditos : denisue bene
habentre custodire cs conservare, tac. Haecque nullo modo essici possὰ niti a continubresidentibu , cujusmodi etiam stant ossicium visitandi, ordinandi, confirmandi, de alia quae si quis dicat posse fieri per titulares Et scopos este per accidens; quae autem sunt per accidens elle fortuita, dc contemni ab arte. His respondet Catharinus atque Canapegius, quamquam oporteat Episcopum esIe Doctorem, id est, docere quae ad fidem & religionem spectant, non tamen sequi quia assidue resideat aut praedices, sed ut de alienis doctrinis iudicare queat, re saltem docere quandoque possit praesens sermoni, quandoque epistolis ut certant Apostoli, Cyprianus, Ambrosius, Augustinus, dec. Quare doctrina non semper alliqud exigebat praesentiam atque rosidentiam. Qua ratione etiam solvuntur quaecumque de aliis ossiciis Episcopi allata lunt. Certe cum mel Iis sit multa & dioecesses amplae ac latae, nectile est Episcopos habere multos cooperatores atque adiutores cap. inter cae;era de olycio iudicis ordinarsit eamque Ob
causam sacris Canonibus Archidiaconi v Ilituumur velut oculi Eri copo. inu. Et tunc fit
312쪽
ut liceat uti opera atque ministerio titulariorum Episcoporum, puta si Episcopus infirma
valetudine laboret, vel de alia causa abeste cogatur, &c. unde quamquam institutio titulariorum sit per accidens, hoc impedimento esse non potest, quominus liceat illorum opera uti, si modo boni eligantur. Quod attinet ad locum Ezechielis, respondent presse intelligi de Christo vero Pastore sicut SI cap. Io. Joannis, ego sum Pastor bonus , &c. Item quamquam dicto capite omni ., enumerentur os licia boni Pastoris , sanare aegrotos , consolare infirmos . cra. tamen non indu sequi, nec bene concludi , Episcopos teneri illa alliduo & per se-ipsos praestare, ut jam dictum est de aliis
Osticiis Pastoralibus. At haec non est responsio sed mera veritatis illulio. Singula expendamus. Primum , jam semel dixi , estque.iterato dicendum contra hominum istorum cavillationes , praeceptum reii dentiae Episcoporum esse moraliter intelligendum, ut prudens S reata ratio definierit; id est , quando, quatenus & quouliaque potest fieri, idque non impedit quin Episcori habeant Coadiutores , non dico titularios , sed viros bonos Z doctos qui illi sint subiidio ; quandoquidem titi larii Episcopi sunt monimenta corruptelae laeculorum posteriorum : quibus videmus mercenarios & lupos pro veris Palloribus substitui. Hercle quidem clari tempore Damasi Papae Chorepiscopi, qui erant velut Suffraganei dc Coadiutores Episcoporum , in Oppidis in magnum Episcoporum opprobrium increbrescerent, Damasus Papa illos Adicandos elle concludit epist. s. ubi obiter Pastorum negligentiam castigat: Nobis relatum est quo m Episcoporum propter oram quietem Chorepscvis plebes β.ta
committere ut isticita atque proh bιta agant, eo em Chorepiscopos ea que solo Ponti μι-bus debentur sibi usurpare, is i os in D.ι quiete torpere : ta curam sita a Deo commissam negligere, cum Dominus dicat, bonus Papor animam suam ponit pro ovibus suis, ta v cat eas nominat ivi es cogiscit β.u, cs sua cognoscunt eum. Et item, sicut novat me P ter, ta ego agnosco patrem, is animam mram pono pro ovibus meis. De mercenarισaκtem νιά dicat, bene nostis r quia urdet lupum venientem, ta dimittιt oves. cs -- git, ta lupus rapst , es dispergit ouci eae reliqua et pro latibus vero ne gitur cura Eccle
H es ejus status perturbatur, cs ideo sunt prohibus in tantum, ut si ahqur ex his reperisti fuerint, a proprio decident gradu ; issi namque Episcopi qui talia μι praesumunt, videntur mihι esse meretrιcibus simita, qua statim ut parιunt 3 antes suos alus nutricibuat iant educandos, ut suam citius tibiaenem explere valeant. Sec es ius infantes suos id est populos i comm sos aliis educendos tradunt uisum libidines expleant, id est, ut pro suo tibim secularibus curis ιnhrent, cs quod unicuique visum fuerιt tiberius Mant. Prorridus enim animae negliguntur, oves pereunt, morbi cresiunt, hareses faesch ata prodeunt . Ecclesia destruuntur, Sacerdotes vitiantur es reliqua mala proveniunt Non taliter Domin G docuit, nec Apostob inst:ixerunt et sed io qui curam suscipiunt, is peraeant , is ipsi proprios man ulos Domino repraesentem.'Niam Use ovem perditam dis Agenter quaesivit, Ese invenit , irae propriis humeris reportavit . nosique ιdipsum facere perdocuit. Si i e pro ovibus tantam curam habuit, ipse docuit , rase curavιt, ipse sanavit , ipse propriis humeris reportami, atque in tantκm Hlexu, ut etiam anImam
suam multaι sustinens iniuriata , multa opprobraa , multasque passiones pro nobis tonde ret , quid nos miseri ta desides dictura sumus , qui etiam pro ovibus nobis commissis ca--m impendere ne limus abΠ ς duc indas tradimuι f co regantur hac fratra ncce
313쪽
σε, quia qui plus Liborat, majorem mercedem aee piat; nam non amplias quam duos Ortimes inter issicipulos Domini esse cognovimus, id est duodecim Apsolorum cs septu ginta diffcipulorum : unde iste ter tuu Chorepiscoporum processerat, funditus ignoramus rta quod ratione caret extirpare necesse est. Haec L .uNasus de Chorepiscopis, quae
multo magis intelligi debent de Titulariis hodiernis. Nam ut saepe jam monui, ratio & natura ministerialis potestatis non patitur ministrum sibi alium ministrum subrog re , Omnesque abusus istinc riascuntur, quod de Papa & Episcopi arbitrentur se Dominos non ministros gregis; nec desunt adulatores qui illis idipium persuadeant, &hine illae lacrynis & querelae nostrae iustilliinae. Demum quod perhibent textum E etechielis de solo Christo intelligi, sibi-ipsis falso blandiuntur, & a B. Gregorio plane consutantur homil. xi. super Ezechielem. Quandoquidem est prophetia quae nobis poenas otiosis & desidibus Pastoribus certissime debitas exhibet. Unde idem
Gregorius in haec verba, sanguinem Uus de manu sfeculatώru requiram : in his verbis quid nobis notandum est, quid sol cite cogitandum, nisi quia nec DHe Ius ex culpa pra positi moritur, nec praepositus sine culpa est, quando verba vita non aniens ex sua culpa moritur jubjectus ' se anguinem subieriti de manu Lyeculatoris requirit; quia ime hunc occι-ssit, qui eam tacendo moris prodidit : in quibus utradique pensandum est quantumsibi connexa sunt peccata Iubditorum, atque Praepositorum e quia ubi sulectus ex siua culpa moritur , ibi is qui praest, quoniam tacuit, rem mortis tenetur, tac. Et si quando vos ad amiραμ ratem de uitu, etiam ex nostro hoc reatu est, quod obsistentes atque reclamantes in pravis de emis non habetis. Vobis ergo es nobis parcitis, A a pravo opere cessatis. Hobuta nobis ρarcimus. qucindo hoc quod displicet non tacemus. o quam liber a eommissorum ι Ianguine fuerat praedicator egregius quι dicebat: mundus sem a sangu ne omnium. Nn enim subterfugi, quominus annunt/arem omne consilium μι vostis. S enim non annuntiasset, munam a languine non esset, sed quibus omne consitium Des annuntiare
suduit, ab eorum sanguine mundu/ fuit. En igitur genuina loci Ezechielis interpretatio ex B. Gregorio, cui multo magis aequam est quam adulatoribus & hominibus
Ad sextum, quod jure divino debeatur merces Episcopo & Pastoribus. Nam Mathaei& Lucae io. dignus est operarius mercedesua, dc Corinth. 9. non alligabis os bovi trituranti, &c. de continuo etiam Episcopus jure divino residere debeat : opponunt hane falsam esse collectionem, quia inde sequeretur Religiosos jure divino debere suam praedicationem populo : quoniam Religiosi praedicaverint, illis de jure divisno debebitur stipendium pariter si iuris est divini, quod artificibus & mercenariis debetur merces, etiam juris erit divini iplima opus mercenarii: & sic omnes artes mechanicae luris erunt divini. Procul dubio haec mera simi figmentasophistica, quae peccant ab Elenchi ignoratione. Nam Episcopo & Pastoribus missis a Cluisto aut ab Ecclesia ideo jure divino α naturali debetur merces, Δ consequenter etiam illi iure divino & naturali debent resudere, quoniam illorum inlisioni atque ordinationi jure divino & naturali annexus est titulus & cura dioecesis aut paroeciae. Quod de Religiosis praedicantibus verbum Dei asseri non potest: cum mittamur dc Ordinentur absque ullo titulo & cura dioece- sis vel parochiae: insuper haec non simi conlectaria et jure divino & naturali debe tuc
314쪽
merces operariis & artificibus, ergo illorum opera sunt iuris divini Se naturalis. Ad septimum, quod si residentia lure divino non debeatur persenaliter, sequitur
omnino tolli polle ab Ecclesia contraria consuetudine aut etiain a Papa. Negant ata versuti consequentiam : quia sicut omnis lex debet esse justa dc rationabilis, ut sit lex, ita vel consuetudo vel decretum Papae justum esse debet; alio liti purus es letabusus, cui recta ratio maifeste repugnaret: neque convenit ut Prae4ati a Spiritu i m-cho positi in cura ovium Christi quamquam mediante Petro ab illa cura sine justa ratione sese expediant, aut cessent absque summi Pontificis judicio, a quo constituti sunt. Nam injustum eisset aliquem perpetuo abelle ab Ecclesia sua; qui aut Gregorius IX. ait, licet longeva consuetudinis non sit levis auctoritas , non tamen ussue adeo
titura es ut juri positivo debeat prae Adicium facere, nisi fuerit ratiouabilis ta legit me praescripta. Haec GreSorius, cui inultb magis est auscultandum quam Cajetano existimanti jus positivuin iacile tolli polle consuetudine; fateor tamen, inquit Catharinus, poenas quae lege Ecclesiastica statuuntur contra non residentes, polle tolli longa coniuetudine : at absolute quod non resideant Episcopi nulla lege heri potest ;quoniam manifestam iniquitatem contineret contra ipsius rei naturam : Item, currisit iuris divini, ut Papa habeat auctoritatem ferendi leges & ipsam residentiam praecipiendi: contra ius divinum faceret relaxando aut tollendo residentiam. Itaque con cludit Episcopos habere praeceptum & modum residentiae ab ipso Papa : cui cum data sit potet has in aedificationem non ut destructionem, id est, ut oves curentur, non ne gligantur aut deserantur, non potest abrogare legem residendi, sed dumtaxat modum illius praescribere & de relidentia dispensare. In hac responsione ad septimum argumentum duo sunt potissimum capita : primum est, an jus positivuin longa consuetudine tolli valeat, ut Catharinus adversus C etanum dis vitat: qua de re nolo inpraesentiarum dii terere : quoniam plurima: aliae rationes nobis βηὶpetunt, quibus Catharini argumenta contra residentiam conuerulamus; alterum caput est, Papam legem 3c inodum residendi praescribere, quod negatur : estque stiperilis abunde confutatum, ubi fundamenta adversariorum decus. simus, quae hoc nituntur falso atque erroneo Elencho, quod Papa sit absolutus in narcha non minister Ecclesiae. Caeterum non Papa sed i ple Christus legem residendi praescripsit, quae intriniece ac ellentialiter millioni atque ordinationi Pastorali annexa est, ut superius docui. Octavo, sic proceditur ad hominem. Quando placet Catharino de Campegio residentiam solum deberi humano non divino iure, ab illis petitur urium si tolleretur adhuc deberetur : concedentibus vero nullam deberi quia sublata est, sic urgetur , ergo pollet Episcopus impune non residere : ergo etiam ante Canones de residentia latos poterat Eoiscopus non residere; .respondet Catharinus uno dato absurdo nihil repugnate de aliud sequi absurdum : & semper praeceptam esse residentiam ab Eccle- 'sa, tametsi autem Canonibus non fuisset expresia, nihilominus in Episcopi creatione subintelligi: quia confestim ut creatur Episcopus ipso facto illi injungitur onus curandi atque pascendi gregem, hoc autem illi ab Ecclesia injungitur: licut Petro praeceptum est a Christo ut oves suas paiceret : unde quatenus expolcit cura Pastoralis eatenus de debetur residentia.
315쪽
283 Hie responsione Catharmus suam causam jugulat, quoniam claro demonstrat jure
divino & naturali intrinsece ac ostentialiter iniungi residentiam Pastoribus in sua institutione millione, sicut natura ipsi oculo intrinsecum praeceptum illuminandi cor- p u. tradit, dum oculum procreat, & in capite tanquam in specula collocat. Nam residentia eslentialiter conconutatur pascendi officium, ut superius ostendimus. Ad nonum de sponso Sc sponsa , quod Episcopi sint Eceseliar lponti & debeant assidue cum lita Ecclesia conitiescere atque residere , quia quos Deus conjunxit ho mo non scparet, &c. Reponit Catharinus hoc argumentum sibi maxime favere ,
quoniam inquit in manifestu videmus quod Papa amovet de disiungit Episcopuma sua Ecclesia , & in aliam transscrt quam illi conjungit cap. inter corporalia de translatione Episcopi in Decretalibus. At 1 inquit in si talis conjunctio esset a Deo immediate instituta , Papa id nullo modo facere pollet ; si enim carnalia matrimonia separare non potest, quanto minus spiritualia r Certὰ , inquit, nulla est pol stas in terris quae Papatum vel Papam ipsum qui vere sit Pana , destituere pollit. At Papa ipse quamquam non pollit Episcopatum , id est , Osticium atque ordinem Episcopalem abrogare , potest tamen hunc & illum Episcopum ordinare , idque, si justa adsit caussi , iure sectum erit di si vero non adsit, nihilominus iactum dc abdicatio vim habebit inter homines ; Pontifex autetia de injuria reddet rationem c
Tota h. rc responsio Catharini nullo alio quam imaginario sundamento absolutae monarchiae Pontificis fulcitur : nam homo obnoxius ex iis quae hodie fiunt, regimiane Aristocratico dc jure communi via laeti oppressis de tot, juris quaestione statuit atque potestatem ministerialem Ecclesiae relictam in despoticum imperium transformat. De qua opinatione audi quod Almainus contra Petrum Paludanum decernat in quaestione resumptiva ante medium. Petri de Palude tractatu suo de Ecclesia capotestate artic. s. s o. dicit unum quod es mirandum, quod Rex no potest deponere vase
salum ut ait rum ιn tuat, imos deponat, non tantum peccat, sed etiam nihil facit ;Psa aurem si destituat magis bonum sine c.rus, ta loco Gus ponat minus bonum , lu et pectet , tamen an tutio tenet, s autem minus bonum desistuat ut ponat magu bonum, e net institutio is non peccat, qua profecto sentent a es igne iugna, ait Almainus, cum compet 'alatos ta Ttulanos verum suo habere, quo nustus inusim sine causa rationabili prιvara potest.
Leonardus Venetus Canonicus regularis in tractatu quem scripsi de residentia , argumentis quibus Episcopi per metaphoram capiti & oculis comparantur, ut quod sint caput de oculi Ecclesiae, item quod appellentur lux mundi, lumen & sponsi Ecclesiae, respondet ejusnodi comparationes minus videri ad propositum, ut inde validum eruatur argumentum, quoniam teste B. Dyouisio de divinis nominibus. Theologica mystica non est disputativa nec argumentativa. Unde in similitudinibus ejusmodi saepe major est dissimilitudo, quoniam diversa est ratio corporis mystici & naturalis. At repono juxta regulam secundam lib. 2. cap. i. explicatam, distinguendum est. inter metaphoras & sensum mysticuin : quoniam alius est alio abstrusior, ex quo sensus verus elici non potest absque varia, multiplici dc forti ratiocinatione: quare elus-imodi metaphorae parum aut nuci habent de jure divino contra quam accidit in re
316쪽
aην praesenti: quid enim verius, certisu atque evidentius etiam atque etiam absque ulla aut saltem cum exigua ratiocinatione , quam Christum esse Caput & Sponsum Ecclesiae propter intimam ejus unionem cum Ecclesiaὰ quid enim certius atque evidentituquam este solem justitiae, & lumen mundi, atque haec nomina dc qualitates pruportione servata communicasse Apostolis atque discipulis : & consequenter etiam Epi copis atque Presbyteris curam animarum gerentibus conVenire adeo ut recte per an, Iogiam has dc similes collectiones secore pollimus. Uuod es lumeu scis mAndo, oculus corpori, DI alimentis, hoc gsum es Episcopus Ecclesia. Cujus collectionis evidentia & sensus tam clarus atque evidens est, ut etiam pueris notus st: utque adversarios argumento ad hominem confodiamus. Si haec eorum collectio de metaphoris & sensu mystico locum habeat, quid eveniet, non dicam illorum abiolutae monar-clitae, sed Primatui Romanae Ecclesiae qui solummodδ erui potest per variam, multiplicem & fortem ratiocinationem ex metaphoris atque.allegoriis hujusiuodi ' Tuti Petrim aut petra, ta super hanc petram aedificabo Gisiam meam, tib/ dabo clava regni Calorum, s. Pasce πω meas, pasce a os meas, s. dicam certe quod verum& notissit num est multo expeditius S proclivius colligi posse ex Scripturis residentia, juris este divini, quam Ecclesiae Romanae Primatum, idque si quis in dubium revocet, velim ipse periculum faciat, de in aciem utrinque explicet locos scripturae, unde relidentia & Primatus necessitate consequentiae inferri possitiit. Nain intrinsece atque essentialiter missioni, institutioni, atque ordinationi Pastorum annexa est cura dc residentia. Unde ex omnibus Scripturae locis, quibus potestas Ecclesastica instituitur& confertur, recte cic facilὰ induci potest. At Romanae Ecclesiae Primatus ut eruatur , etiam atque etiam magnam vim animo nostro facere debemus: hacque in re plus valet Ecclesiae consensus quam ullus scripturae locus, quoniam eo ipso quod Christus dixerit Petro, tu es Petrus aut petra, tibi dabo etiνω regni Caelorum, cra. Pasce oves meas, cra. non inde potest dii ecte & clare colligi haec omnia ad Romanam Ec-Hesiam pertinere. Aliud enim est absolute loqui de Primatu, & aliud de Ecclesiae Romanae primatu : quem nodum dilial Qendum relinquo oppugnatoribus residentiae Pastorum tanquam jure divino minsis institutae. Quorum argumenta opinioni tantum imaginariae de absoluta Papae monarchia incumbunt. Verum quantis sit fabri in
eis & molitionibus impeditum, ne relidentia iuris esse divini in Tridentino Concilio statueretur, disces ex Iuculentissima epistola ' Gentiaui Herveti ad A Phonsum Sal-meronem Theologum societatis, quam exhibuimus in liistoria Dident in.e Syn dia' XXVII. Sed ex lonsa , utilissina tamen digressione me tandem recipio ad Vallium , qui pag. 49. sui Elenclii consiletos suae Rhetoricae flores, musivaque opera in
Anonymum i argit , quem ait courire , δι-vsi aperte contraduere , ta cum IAthe ro desipere , quando dixit omnem principatum quoad vim coactimam ab hominum con sensu pendere : Nam Lutherm docet neque Papam , neque Episcopos , neque ullum hominem jus habere in tu niu , vel unicam syllabam Iuper hominem Christianum finee Iuta consensu , inquit Redargutor. Deinde pag. si . asserit coamonem ει consenseωμ inter sese pugnare , ut nequidem per aho tam μι potent m Amulcoharere queant.
317쪽
quia coacpis est in invitum ae reustentem , eensensus autem a liberrima voluntate m
n.is. Et haec est decitara quint Vallii Redargutio in caput L. libelli de Ecclesiastica S politica potestate. Eudemon Ioannes Presbyter de Theologus Societatis in epistola ad amicum Gallum super libro Joannis Barciat de hoc Richerii proloquio
disputans. Omnis principatus quoad vim coalitivam ab hominum consensu penet , i lud appellat immane pronunciatum Regibus cs res blicu exitiabile e alique R cherium quia Iesulta non est , a viris primariis ferra σlaudara , propria sunt verba. Verum haec mera sunt commenta &calumniae quibus auctorem innocentem opprimere voluerunt : quamquam hac in parte nihil a communi Theologorum, nequitidem a Vallii & Jesultarum sententia discrepet. Nam hoc effatum quod immane &exitiale vocant, verillimum de certissimum est , praesertim in statu aut principatu electivo , qualis est Ecclesia, & ita quidem Cardinalis Cusantis docet lib. 1. de
concordiistia cap. I s. Cum natura omnes sint tiberi , ait , tunc omnis principatim , e consistat in lege scripta , sive viva , apud Principem per quem coercentur a malis stibiis, es eorum rigulatur tibortas ad bonum metu poenarum , es a sola concordantiata consensu subjecitivo. Nams natura aeque potentes ta aque obera homines sunt, verare ordinata potestas unius communis aeque potentis , naturatiter nonnisi elemone 2 con sensu constituitur. a. die. cap. Lex , 2 δ. dist. Ea quae contra , ubι dicit pactum inter se civitatis aut gentis consu tudine vel lege firmatum. Idem lib. eodem cap. 3 . ad calcem. Ex subjectofum electiohe ta consensu rad catur Superiorum potestas suo modo coactiva in eos ; qui ratio primo erant liberi eligendo super se Praesidem se ei Iu*iciunt. Unde ex hoe fundamento superius sese dicitur potestatem coa Τιvam aut Principis aut legis ex approbatisne per se aὰ hoc , communi consensu tanto vel expresso constitutum ob rhabere Io esim in citur quamquam omnis potestas desursem sit , sive coactiva , siveare enica Heristativa ta ordinativa e tamen ad hoc ut i a extrinsece in actum pro-ramper hos i , homines Christianos Dberos regulando vel cogendo, tunc recta regulapi aerequiri Iubselmonem tiberam eorum , cam ipsi ex lege Fidei Christiana es naturaligure non arctentur extra terminos tibertatis. Quae sententia Cesani luculentius explicabitur lib. . cap. 6. dc 7. ubi omnium Theologorum atque ipsius Vallii conse sione eoόvincam eges non obtriare nisi recipiantur, atque in hominum moro transeant.
Ac propiere.i hqi inuisi coiniensionem necellariδ exigere. Accedit, Plinquarn surisdictio hasi fu dari actu si hilo edin Epis opsi aut Sacerdotali conferatur, ut demonstratum est, nihiluminiti Σ3 ejusdern issam atque exercitium subditorum conse suan flagitari. Quocirca ex Durando de Gersonio supra monui iurisdictionem Ecclesia cam vere aset interpretati Pe liberam esse circa personas ιn quas exercerar: ita ut nemo invitus doceatur Evangelitam, ' sapissetur, confirmetur, vel abse fur , oro consci entia. Procul dubae estum quod immane atque exitiale Regibuς criminantur, locum et laint habet in qii Ocuna lite Regio, histb atque legitimo principatu,explieit; nimirum aut implicite vere ut intei Drelative, expressu aut tacite : δc quidem priori modo in regnis 'eleetivis, quale est Poloniae principatus. Posteriori in aliis etiam haereditariis, ve bi cnisa, quamprimum Fi anci Duce Plini amundo ita G illias invaserunt: at lege restia supiesitam clii' i et id β' cbgolidi potestatelia in illum trarissiaderunt, vere explicite atque expresse conssenium dederunt ut mon rchice gubernarenture dehinc in diem
318쪽
quibus accurate ponderatis omnes calimani e adversari inΠ exmnatae.Mnindi
Quod autem Vallius me imperitiae acciuat, ac si pugnantia loquerer, ipsemet valde imperitus est : dum non attendit actionem re coniῖns m, quamquam uno α eoisdem tempore de uno atque eodem dici nequeant, tamen nihil tepugnante, quin
q svontra libellum ide Ecclesiastica ta politica piatestate scripturivit, causa ur I es punitivas teste Aristotele s. Ethnicorum ad Nis 'achum .cῆP, 2. transire in rem tua dicatam, non ex hominum consentu, sed ex natur' ςOini iusta vinos In qua, talem poenam exigit. Sed fallit aut fallitur Elenchi ignoratione : etsi enim leues hu inanae poenales certam poenam delictis irruant in Actu Primo, nihilominus revera mitti non possunt in rem judicatam, nisi recipiantur ζ qctia testimonio omnium Theologorum atque ipsius vallii actualis Obligulo legum peIulet .i consensu & reiaceptione hominum. 'Hie prudens omitto nonnullos mihi improperio Vertisse, qui liac sorimila, omni principatus quoad vim aftivam ab hominum consensu pendet, designare voluerim ex communicationem ferri non poste in invitum, quae putida est calumnia, satis depulsa ptaestitutis rationibus. Cum enim Papa caeterique Pastores Ecclesiae jure electionis, non singuinis aut haereditatis constituantur ἰ insurgic necessario in vim eon sensus veri aut interpretativi Ecclesiae Catholicae & diorceiis . cui datur Papa & Epis copus; homines privatos Ecclx statu audire nolentes, Ccnluxis Ecclesiasticis innodari δί castigari.
319쪽
I. Rexuia U fundamenta adversariorum cum veris atque orthodixis regulis is fundamentis comparantur is disturba tur. II. Locus Tertulliani in grmiam absumae potesatis Petri syo granis no sensu auseritre. III. zuid sibi velit Optatus , dum ait Iosum Tetrum ciales regni Cae forum cineris communicandas accepisse a Ch isto S unicam esse in tota Ecclesia Cathed am Discola m , in qua omnium primus sederit Petrus , -IV. Leonis Magni te monia de Petri δper assiox LAEposolos privile giis explicantur. V. ruta tenendum sis de B. Gregorii testimonio agerentis Ferrum uni verso gregi . is resequos t pomos quasi in Iartem jolicitudinis missos .
VI. Eo sensu S. Gregorius Romanum Pontificem caput Fidei VTeia
VII. Gratiisi testimonia pro ab ista in Mobia expenduntur. VIII. Sud notione capiendum sat quod Gratianus p68 Nicolaum L Papam asserit omnes Ecclesiae dignitates per Romanam Ecclesiam institutas harioque suam fundatam a Christo 'B. Petro terreni sinulatque Caelestis imperii jura commissa fuisse , Amanamque Ecclesiam esse matrem Fidei.
L Undamentis cause nostrae bene atque vande meo judicio constitutis, si perest de imaginariis advertariorum dicamus, eaque demoliamur : quoa
ut certL methodo fiat, novem regul's quibus fulciuntur novem regulis. ap.. r. libri t. supra explicatis opponemus. Quo ex utrorumque comParatione Lectos de veritate hujus controversiae statuere valeat : equidem. illorum fundamenta in apertum exeonere , confutare est. Primum enim contra expressam voluntatem 5c factat Christi Evangelio clarissime consignata r necnon etiam contra praxim Ecclesiae
primitivae I q. iussima est divinae voluntatis interpres in ratione regῖminis & e Diuiligod by Coos
320쪽
Iitiae Ecclesiae in quoddam ius diu num Imag narium Sc typum dc analogiam regiminis Monarcidarum temporalium contra naturam S causas essentiales potestatis ministerialis Ecclesiae commini: mur. Ad hanc imaginariam resulam omnes Ponti h- cum Constitutiones, Bullas, Decretales de Censuras ad Ecesesia: regimen hodiernum
spectiantes componunt & modulantur ; sicque juris quaestionem quaestione facti, id est , hodierna praxi definiunt, aut potitus opprimunt. At quotu ursique est e.im vamus es temeranus quι sine ullo te momo iuvino a met ea es e , qua Dominus dicere
noluerat s ait S. Angustinus Dractatu que. in Joannem
Secunda tegula est, quod hi re divino, complexo, metaphorico , allegorico de parabolico obscuro, contra omnes Logicae & Theologiae leges ad constituendum dogma Catholicum deabsbluta in tallibili Papae Monarchia abutamur , quali ex his Scripturae locis , tu es Petrus cs snper hanc petram , c . pasce οπα meas , cra. praeter S. Petri Primatum de Decanatum super alios Apostolos quicqxiam aliud colligi pollet: atque absoluta Monarchia & Primatus nota res estent Toto Caelo discrepantes. Tertia, contra jus divinum , naturale & Canonicum potestatem ministerialem spiritualem Ecclesiae in dominatum & potestatem abGIute atque intrinsece cogendi adinst iu saecularis Monarchaae transformant, ut Turrecremata tib 2 de Ecclesia cap. 26. ec 7. Bellarminus s. de Roni Pontifice & lib. adversus Barciatum atque omnes alii scriptores Romani , de quibus alias. Profecto Dominus his conceptis formulis suos dominari, hoc est , per vim de coactionem externam absolutu imperare
vetat Math. 1 o. leamque voluerit ιnter vos major fieri , fit seser ministeri Regm
lentium dominanIur , vos aAlcm non sic. Lucae 22.
Quarto , quia summam totius auctoritatis Ecclesiasticae ad Christi Sacerdotium tanquam ad causam efficientem minime referunt, sed sophis licc contenclimi petcommunicationem Sacerdotii Christi selam potestatem ordinis in corpus verum, Min foro tantiam interno Parilitentiae conferri, atque his verbis se Pasce ovra meas. m. mpreniam iuiisdicitionem in soto externo dc contentiosse soli Petro de Papae , ut eam aliis communicet, reservari : etaetiim pro caus, , hoc est, non cati iam pro cau-n usurpant , ac sophistice ea distinguunt & separant , quae Cluilius cum suo S cerdotio cumulate & conjunctim contulit.
Quinto, contra Scripturae Sr Patrum testimonia, ac praxim Ecclesiae primitivae, cavillantur aliam fuiste Petri ae caeterorum Apostolorum potestatem : quasi Petrus esset Pastor ordinarius, de reliqui Apostoli dumtaxat legati extraordinarii : ex quo dolose inserunt longe aliam fiatile potestateni Apostolorum ec Episcoporum qui Apostolis succesierunt : quod tamen de selium re erroneum esse docuimus supra. Sexto , fingunt per adeptionem ordinis solain potestatem in coi pus Cluilli verum dein foro tantum conscientiae , minime vero potestatem juriclictionis in foro exter no dari r quod repugnat doctrinae Patrum de legi divinae, quae lixa non distinguit, neque nos debemus distinguere , ut loquuntur Jurisconsulit. Septimo , locos Patrum oratorios, Obscuros de ambiguos pallim velut dogmati cos venditan , contra omnia Theologiae Logicae principia : neque ejusmodi lo- eos ad ullam carisam essentialem potestatis Ecclesilasticae , nisi forte ad unum Perium aut Papam revocare' queant : Petrus autem dc Papa stan membra, instrumenta