장음표시 사용
321쪽
de ministri, non causae essentiales Ecclesiae, quae aeternae & immortales esse de
Octavo , nullos Patres suae opinionis auctores, sed solos Pontifices in sua causa, vel homines dedititios, ambitiosos, adulatores, atque alios quae rentes quae sua,
sunt, non quae Christi, Philipp. r.
Nono , Concilia ipsa S Canones Pontifici tanquam absoluto Monarchae subjiciunt. atque moderna Concilia Flosentinum x Lateranente , quae suis naevis non carent, antiquis atque indubitatis Conciliis praeponunt : utque multa paucis complectar,
illorum Monarchia his duobus Elenchis sophisticis tota incumbit : nimii in a dicto secundiun quid ad dictum simpliciter , de a suppositione principii. Fingunt enim
Dominum constituiste Petrum Ecclesiae Monarchain & Caput visibile Ecclesiae, absque quo Ecclesia nullo modo pollet consistere. Deinde proportione gubernationis Monarcitiarum mundi , quaecumque lubet placita comminiicuntur ; quas Cluistus Ecclesiam suam ad normam status politici terreni gubernari voluisset : sicut hodie magna parte a Curia Romana regitur. Praeterea ubi nillil habent firmi quod opponant , cepe vociferantur Lutherum , Calvinum atque alios haereticos ita letisti re di sic enim Religione injecta ignaros atque idiotas percellere conantur. II. Verian pergamus ad examen auctoritatum & rationum quibus suain opinionem roboranti certe miratus sum quemdam vitum primatium objecisse Tertulli num nominatim docete clavre sola Petro, 3d est personatiter ei da as lib. de pudicatis cap. at. Quandoquidem Tertullianus librum hunc scripsit contra Ecclesiam Catholicam cum citet errore Montani inquinatus, privatim negat Ecclesiam Romanam habere potestatem remittendi peccata coinmissa in Deum,cujusmodi sunt Moechiae & alia pectata quae vocat mortalia; quae a solo Deo & Ecclesia spirituali posse remitti perhibet : non quidem inficiatur unumquemque nostium peccata in se commissa poue seditilagies septies remittere juxta praeceptum Christi Mathaei i8. cuiusmodi sunt injuriae ovibus alius ab alio assicitur. Caeteium per Ecclesiam spuitualem non Episcopos seorsim vel collectim sumptos, sed SS. Trinitatem intelligit r aitque Apostolos si unquam peccata mortalia in Deum remiserint, hoc non ex disciplina & lese ordin ita, sed ex potestate absoluta Dei & lege extraordinaria exercuisse, sicut dum mortuos suscitabant, aut alia patrabant miracula. Quocirca concludit potestatem.remittendi ejus nodi peccata delatam Petro Mathaei i6. N Apostolis i8. fuisse personalem : neque ad polteros transisse mortuis Apostolis : sed soli Deo & Eccletiae spis rituali reservatum ut ejusmodi peccata condonet: idque probat, quoniam Christus per Petrum potestate extraordinaria Ecclesiam aedificare voluit : En summa erroris Tertulliani, cujus hic verba exscribam. De tua nunc sententia quaero : unde hoc jiu Ecclesiae Uurpes' s quia dixerit Petro Domin/ω, super hanc petram aedificabo Ecclesia-
meam : tibi dabo claves regnι caelestu et vel quacumque astigaveris vel Iolveris an terra,
m. idcirco praefamis ci ad te derivase semendi ta alligant potesatem, id es, ad omnem Ecclesam Petrι propinquam : qualia es evertenI atque commutans manifestam Domini intentionem personabier hoc Petro conferentem e super te cinquit ad cabo Ecel sam meam , cs dabo tibi clauci, non Ecclesia, m. Et in imo Ecclesia exstru ta es, id
est super ipsum, caeci Haec Tertullianus, qui antequam haeresi Montaiustarum esset
322쪽
eontaminatus, docuit Dominum Petro & per Petrum Ecclesiae claves reliquisse, in scorpiaco adversus Gnosticos cap. IO. III. Baronius tomo t. Annalium ad annum Christi . ubi de Primatu Petri velitatur num. 2o I. perhibet optatum docere Petrum meruisse omnibus praeferrι Apomus, es claves regni Caelorum communιcandas caterιs solum accepisse bono unitatis. Hic integrum locum Optati ex lib. septimo historiae Africanae exlcribam : ut enim convinceret Donatistas non debuiste schisina facere propter nonnullos, qui secros libros tempore persequutionis Decii Imperatoris comburendos tradiderant, ostendit a majore ad minus, longe majorem culpam fuisse in Petro quam in illis sacrarum Scriptur rum traditoribus, dc tamen Christum, ut demonstraret unitatem Ecclesiae servandam, neque propter quorumdam Pastorum errata schisma esse faciendum, dedisse claves Petro, quamvis ter Dominum abnegasiet, cujus trinam negationem quovis alio genere peccati majorem sic indicat. Gravius est enim negare eum quι sequrumst, quam tradidisse verba qua laquutus sit. Et cum haec sta scripta sint, tamen bono unitatis R. Petrvi, cui satu erat si postquam negavit solam veniam consequeretur , cs praeferra Apo-
solis ommbus meruit, is claυα regnι Calorum communicandas cateris setiu accepit. Et aliquantb inferius. Potuit utique caput Apostolorum itase gubernare , ut nιhu ιncurreret quod doleret e sed idea ιn uno titulo ejus multa videntur errata, ut possit ostendι bono unitatis omnια debere Deo servari, cs nescio an in altero hoc genvi peccati tanti
ponderi. esse possit, quanti in P. Petro fuisse manifestum est : quisquis enim forte in aliqua persequutιone negavit Filium De3, ιn comparatione B. Petri τιdetur levius deliquises negavit quem non vidit, si negavit quem non agnovit, A nesivit cui nihil promisit, si semel negavit, lue. Quo ex textu claret optatum multa per Aiaxesim dicere, ut Ceconomiae suae & proposito inserviat: dc consequenter non omnia else dogmatica, ca-jusmodi est solum Petrum claves regni Calorum communicandas ceteris Apostobs acce- eis se et hoc enim omnium Patrum antiquorum atque ipsius Bellarmini testimonio falsum est. Quocirca Baronio hunc locum venditanti consensum Catholicum atque insuper unius judicium nullum esse opponimus. Vide Octavam regulam cap. 2. libri 2. supra positam. Caeterum genuinus & dogmaticus Optati sensus est, Petrum tanquam os dc Coryphaeum Apostolorum & symboluin ac figuram unitatis Ecclesiae claves accepisse a Christo communicandas quidem non caereris Apostolis qui honore dc potestate Petro erant aequales, sed Episcopis qui erant ubique terrarum constituendi ad promulgandum Evangelium. Neque solus Petrus ita claves communicavit, sed omnes alii Apostoli qui etiam Episcopos constituerunt, sicut de Petrus.
Profectb in legendis Patrum libris semper meminisse debemus regulae Augustini Can. cgo solis dist.
Bellarminus lib. r. de Rom. Pontifice cap. 11. alium lotum profert Optati lib. 2. statim initio, unde infert Petrum re Caput Ecclesiae es ejus Cathedram umcam dicisn tota Ecclesia, locus autem Optati integer sic habet. Igitur negare non potes scire te in urbe Roma Petro prιmo Cathedram scopalem esse collocatam e in qua sederat Omnium Apostolorum Caput Petrus; unde S Cephas appellatus est. In qua una Cathedra unitas ab omnibus servaretur, ne caeteri Apsoli singulo sibi qui ne defcnderant, ret jam schsematicus cs peccator esset qui contra fingularem Cathedram alteram coEocaret. Ergo C.
323쪽
hedra unica quae est prima de dotιbas, sed i rior Petrus, cui sis est Linus, Ana su
cessit Clemens, Clamenti Anactetus, tac. futio Liberius, Liaberιo Damasus, Damas
c us hodie sui noditer es scaus , cum 'ao uuas totus orAs commercio formatarum runna Communionis Iocietate concordat, E c.
At primum respondeo, Belluminum corrumpere textum Optati ut proclivius suam sententiam corroboret: ubi enim optatus habet, ιn qua una Cathedra unitas ab omnibus servaretur, c . Bellarminus legit, in quo uno Petro scilicet Cinheria unitas se zaretur : quasi vero haec unitas Cathedrae a solo Petro aut a Papa olficienter de non
Hiiabolice penderet: siquidem nomine unius Cathedrae, una fides de doctrina Evangelica intelligitur, quam Petrus confessus est Mathaei i6. Tu es Christus Filius Dei vivi. Neque his contentus Belluminus, ubi Optatus legit, ergo Cathedra es unica, quaesi prima de dotibus, sedit prior Petrus dcc. Contra ille substituit, ergo Cathedra una oi qm est prima de istibus in ea sedit prianus. Secundo, urgeo Optatum hoc in i co alludere ad Cypriani sententiam lib. de unitare Ecclesiae supra explicatam, ubi
ait e Primatus vero Petro aettur ut una Chrisι Ecclesit G Cathedra monstretur, c . Ouae verba convincunt Petrum aut Papam elle symbolum, non causam essicientem
unitatis. Ut enim Cathedra S. Thomae verbi gratia elesymboluin doctrinae ejusdem , ita de haec una Cathedra Petri figura est doctrinae Evangelicae, auctore Hieronymo, Chrysostomo, Beda de aliis supra laudatis. Porro cum una atque in&vidua sit ubi inque haec fides, tu es Christus Filius Dei vivi, sicut etiam doctrina Evangelica quam cuncti Apostoli promulgarunt: de Paulus eam Romae praedicacit sicut de Petrus, imo plus omnibus avis Apostolis laborarit in Evangelio praedicando. Certe haec Cathedra nuhilo magis ad Petrum quam ad Paulum pertinet, nisi ratione Primatus unici Petri, qui est figura de symbolum unitatis hujus doctrinae de Cathedrae. Tertio, notandum mentem optati esse demonitrare, Donatistas qui schisma fecerant nullo modo esse participes uniatatis hujus Cathedrae de doctrinae Evangelicae, quando nullam cum Ecclesia Catholica communionem inirent, S continuo extra Ecclesiain,idque tota lectione textus Optati lisquet : quod ante illum Cyprianus de Novatianis probarat lib. de unitate Ecclesiae, ut superius ostendimus. Quarto, quod spectat ad nomen capitis ab Optato usiupatum . non est capiendum in eam partem, ut Papa aliquid in Ecclesiam insuat, vel quδd sit primus dc Princeps Ministrorum Christi , ut lib. a. docuimus. Mirum autem
est optatum vocem To Cephas interpretari caput , id enim aperte repugnat Sententiae Evangelii Ioannis cap. I. versii 42. ubi docet Cephas significare Petram , vox enim est Syriaca non Graeca. IV. S. Leo Magnus pernua ita dixit oratorie quae ab adversariis dogmatice capiuntur. Primum , sermone tertio in die anniversario suae assumptionis ad Pontisficatum . fundamenta absolutae Monarchiae sic delineavit : Magnum cs mirabile . eZAssimi, huic viro confortium potentia sua tribuit divina aegnatis r cs si quid cum
es commune caterv voluit esse Principibus, numquam nise per ipsum dedit quicquid abis non negavit. Item sermone 1. in natali Apostolorum Petri & Pauli exponens hunc Iocum . Ego rogavi pro te Petre . ut non descist fides tua. In Petro ergo omnium fomritudo munitur. cs aevina gratia ιta ordinatur auxilium cs firmitas, qua per Christum
Puro tribuiIur , per Petrum 'Utolis conferatAr. Item epist. 23. editionis Romanae
324쪽
2' quae in collectione Conciliorum Binii est 39. Sed hujus muneris Sacramentum ita
Dominus ad omnium Apostolorum σῖcium pertinere voluit , ut in beatissimo Petro Apostolorum omnium summo principaliter collocaret , ut ab ipso qu.s quodam capite dona sua velut ιn corpus omne di AEderet , ut exortem se masterra intelligeret esse divim, qui ausus fuisset a Petri Fotiduate recedere ἱ hunc enιm in consertium ι- idua un:tatts afpumptum, id qκοά sne erat volnit nominarι, dicendo, tu es Petrus ta super hanc porram aedificabo Ecclesiam meam. Item epist. ad Anastasium Theslatonicensem Epiu puni quae est S . Binii omnium primus quod sciam meminit plenitudinis potest.mst
ad mentem recentiorum, quali Papa esset absolutus monarcha. ynces nostras ita tua credιmm charatara linquit ut m partem sis vocarin 1 cituiums, non in plenituHuem potestatis. Deinde sub finem epistolae. Haec connexio imus corporιs unanimitatem requirat; sed praecipue exigit concoraeam Sacerdotum et quibus ci-sit diluttas communis.
non est tamen ordo generalis , quoniam cs inter beatissimos Apostolos in seititudine ho . naris fuit quadam Hscretio potesatis : cs cum omnium par esset electio, uus tamen δε- tum es ut cateris praemineret. De qua forma Episcoporum quoque orta est iu nEtio, cit magna dis stione provisum est , ne omnes sibi omnia vendiearent, sed essene in singulis provinci s , quoram inter fratres haberetur prima sententia , c, rursus quidam iumajorιbus urbibus consitura sobratudinem susciperent ampliarem , per quos ad unam Petri Sedem universatis Ecclesia cura conflueret , cs nihil usiquam a Iuo evire disieiuret,
Hi autem &similes loci, qui apud Leonem Magnum leguntur, dehinc occasionem multis Pontificibus suas dilatandi fimbrias praebuerunt. Nam sicut a Rege Franciae, verbi causa , omnis auctoritas & jurisdictio proportionatim M respective in Proreges, Legatos Principis , Partamenta & reliquos regni Magistratus dimanat o similiter fi xerunt a S. Petro & eius Successoribus totam jurisdictionem Ecclesiasticam in reliquos Episcopos, Archiepiscopos de Primates vel Patriarchas haud aliter fluere ,
quam Metuentum ιn capite quod desiende in barbam A ron atque oram vestimentι σαIΤorro cum observarent sicram Scripturam cum universis Patribus clard asserere Christum ex aequo, individue & in commune Sacerdotium suum cum jurisdictione clavium contulisse Apostolis r atque omnes Apostolos honore repotestateparta esse P ero , ut vim hujus argumenti declinarent, ut jam dixi, commenti sunt Christum separatim contulisse potestatem ordinis , a potestate iurisdictionis in foro exteriore: hancque uni Petro creditam ut eam communicaret aliis. Item finxerunt caeteris Α- rostolis supremam potestatem delatam velut Legatis extraordinariis , re non ran quam Pastoribus ordinariis, atque etiam cum quadam iuridica subjectione ad Petrum Pastorem ordinarium, imo ordinarium ordinariorum , ut loquuntur e cui oli Christus dixit, pasce ista meas. Sic enim de Turrecremata lib. 1. de Ecclesia p. I a. Cajetanus de comparatione auctoritatis Papae & Concilii cap. 3. 3c A. Bel Iarminus lib. I. de Rom. Pontifice cap. 31. quibus distinctionibus de potestate ordinis Ac jurisdictionis haec verba Leonis originem praebuisse arbitror , quoniam inger beatissimos Apostolos in similitudine honoris quaedam fuit discretio potestatis. uitam loquendi formulam Baronius lib. I. annalium ad annum Christi . num. 2O .haud. alaer urget, quam aliquod divinum oraculum Evangelii fide tenendum. His
325쪽
2y8 autem atque similibus Pontificum dictis in sua eausa opponendum est quod Parisiensis Cancellarius jam alias prolatus statuit lib. a. articulorum contra Petrum de Luna in probatione tertiae conclusionis : stilicet, ista Iura esse reverenter glossanda ta imterpretanda ad ιnv.rrιatralem legem Chrι . Et si quis velit ilia tenere ιn suis termιnu proterve es rigide , nos cum omns tibertate talia Icripta negare , ta per consequens non esse canonica et quoniam nultam Iiu est censendum , quod divina legι conum itur comtraιre. De epistola Leonis ad Theslatonicentem Episcopum res sic habet, ille inandarat Thessalonicensi Praesuli, ut quasdam controversias in Illyrio sibi proximo definiret s Illyrium autem Romano Patriarchae subliciebatur ὶ cumque Thel Ialonicus
Episcopus mandati fines excellisset, merito a Leone Magno reprehenditur qui in eiust nodi reprehensone multa blandiente Cathedra effundit, ut cum D. Bernardo loquar. Velum rescire oportet hoc enim ad Historiae Ecclesiasticae notitiam spectat m iem instituendi Sc remittendi Legatos in exteras Povincias, quem Romani Pontifices diligenter prudenterque excoluerunt , non parvam accessionem incremento potestatis ablolutae praebuiste de potestatis plenitudine , quam in partem sit capienda docet Synodus Constantiensis sessione X. decernens Papam habere potestatem super Ecclesias disgregatas pro luris divini, naturalis & Canonici exequutione : atque etiam ut leges condat in actu primo. Caeterum S. Leo clare ostendit Metropoles Ecclesiasticas ad Typum Metropolium Imperii erectas , dum perhibet 0scvss ιn maioribus urbibuι constitutos majorem suscepisse solicitudinem. V. Baronius ad annum Domini 34. num. 2 O . ut probet Petrum universo gregi. reliquos autem in partem dumtaxat solicitudinis quoad jurisdictionem evocatos achristo : hunc D. Gregorii textum in aciem explicat ex epist. 38. lib. . ad Joannem Constantinopolitanum. Certe Petrus Apostolvi primum membrum sancta es universam Gebm est e Paulus es Andrari, Ioanneu quid aliud qu. singudinum plebiAm capι-ra' G tamen sub una capite omnes mem,ra sunt Accosia ἱ atque vi cuncta brevi cιngm
si loquutιonas astringam, sancta ante legem. sanctι sub lege, sancti fas gratia, omnes haper Scientes Corpus Damim in membris sunt Eccum constituti. Respondeo ex communi & Catholico consensu omnium Patrum atque adeo ipsius mei Bellarmini constare totum orbem terrarum committi regendum Apostolis ex aequo Joannis 2o. scue misit me Pater ta ego mitto vos. Item Mathaei & Marci ulti
Ino. Euntes in mundum umversum praeae te Evangebum omnι creatura. Itaque con
rendo hunc communem consensum totius Ecclesiae Catholicae unius Gregorii opinio ni merito praeponi: cum exploratissimum habeam virum sanctissimum atque humilia limum idem factitrum, & certum sit adversarios non posse aciem horum locorum Scripturae & contentus Catholici Patrum aliter declinare, quam Elencho a suppositione principii, fingendo solum Petrum fuisse ordinarium Pastorem, alios vero Apostolos solummodo legatos extraordinaria potestate donatos.
VI. Bellarminus in responsione apologiae pro iuramento fidelitatis quam sub nomine Mathaei Torti edidit, & postea ut suam approbavit F. xin. disputat quid sit
Papam esse Caput Adra, Captata occasione ex hoc loco D. Gregorii lib. xI. epist. 42. actEpiscopum Panormitanum, cui Gregorius Pallium misera , & in huIus muneris adornationem ita scripserat, caveret, ne Apostobca Seris reverent nilam praesumptione
326쪽
turbaretur. Tunc enim singuit misti membrorum integer 'manu ,si caput suis; nulla puia sex myuria. ta Canonum manet incolumis atque intemerata semper auctoritas rim si ea noris buvuscemodi decoris usum ad Sacerdotalis incis bonorem accepisse te gaudeι, ita
etiam morum atque actuum probuate susceptum adornare contendas oraum. Sic etenim.
alterno eru decore con ficuus, si ad huyus emossi corporis habitum mentis quoque tuae bo na concordant. Bellarminus autem docet Papatu dici caput ei a B. Gregaris . nihil
istiud significare, quam esse Caput Fidelium, Caput Ecclesiae, Caput per quod Eccis sidem ciui cit o docet. Quae verba in bonum sensum capi polium modo Belluminus elu, modi vocibus aequivocis infallibilem Papae monarchiam instaurare noliti Fateor quidem Papam esse caput, id eli , primum & principem omnium fidelium. Fateor quoque & caput Ecclesiae ad eundem modum dici poste. Item caput esse per quod Ecclesia fidem discat de doceatur, modo Ecclesia pro coetu fidelium non pro hierarchico ordine collectim suinpto capiatur : quia certum est Cluilium toti Ecclesiae Sacerdotali, non uni & soli Petro seorsiinitumpto claves & gratiam, infaIlibilatatis concessisse , multoque potiorem esse Ecclesiae dc Concilii quam Papae
auctoritatem : Sed verba D. Gregorii dogmaticὰ expendamus e tunc statas membrorum ιnteger manet, si si ι caput nulla pulset ι ursa : ita meus3Codex legit, non pulsetur, ut habet Bellarminus. Primo status membrorum ruteger manet, amphib logia laborat ir omnes euim unum crepus sumus in Christo , alter alterius' membra ,
neque ullo modo esse possumus membra Papae, quocirca haec verba S. Gregorii statua membrorum tac. oratorie capienda sunt, continuoque etiam haec alia , si fluet caput nulla pulset in ria, si quidem i. caput sideι relationem dicit ad hanc aliam formulam tro stagus membrorum caec. neque eo caput ullum alium dogmaticum se lum potest admittere , quam si intelligamus Papam ratione Primatus , dc tanquam vi omnium Epsoporum cs Successerem Petri , omnibus aliis praeire in edenda fide, sicut Petrus aliis Apostolis.anteivit; nequaquam vero quod solus Papa sit causa esse diciens decretorum fidei, aut ei donum infallibilitatis competat. Eadem pariter notione Legati Caelestini P P. I. in prima Synodo Ephesina ad calcem actionis 2. vocant Perium totius Fides Caput, vide collectionem Binii tomo I. Uonciliorum, intomo a. Ephesini Concilii cap. .I F. . VII. Gratianus a. quisse. r. Cun. Petrin, persuadere Vult S. Gregorium docere potestatem regniti episse lib. s. epist. 39. ad Theotillam Patritiam circa medium. P
trus , ait Gratianus .potestatem regni acceperat: due tamen idem Apsolorum pramus que γιmonsa contra eum a fidelibus fracta, cur ad gentes mirasset, non ex potestate σοι qua posset dicere, ovos Pastorem fisum non accusent, nec reprehendant) sed ex raraonactiona vir tu ροί gentiles ac perant Spiritum sanctum, resfondit. i Neque dillimili argumento Vallius utitur lib. de luprema potestate, parte I. quaest. 8. paulo ante me
dium. Christus inquit passim regi ii nomine in sacris litteris Ecclesiam significa
vit Lucae I 6. Smιle est regnum Caeliarum decem II inibiti vel hominι Patrisfamilias, sagena missa in mare, ut luculenter docet Gregorius in Evangelia r atqm Regno Rex es
essentiatis, es absque eo ne quidem darι, sed ne coguatιοne qu:dem potest apprehendi :uitur necEcclesia absque summo Panti c. Quod argumentum traxisse videtur a .Pelet lumino lib. a. de Conciliorum auctoritate cap. i4. Verum oppono longe aliud vile
327쪽
iicere Petrum potestatem regni erisu accepisse ut quaecumque is terra ligaret vel Dueret, essent in caelo ligata ta silura, sicut explicare loquitur Gregorius, & persuadere velle cum Gratiano atque vallio Petrum absolute potestatem regni accepisse a Clu illo, ita ut non teneretur rationem eorum quae gessit reddere Ecclesiae : Nam caen potestas Petri sit in ordine ad regimen Aristocraticum de communionem Sanctorum, quae nec cogi rod abiolute potest imperari, D. Petrus Ecclesiae quidem poscenti rationem silae eonvertationis cum gentibus debebat reddere : non quod Ecclesia ignotaret Evangelium praedicandum cste gentibus hoc enim Christus diserte docuerat Mesbati det Marci ultimo sed quia putabat nondum illud tempus advenisse, atque Judaeos prius
ese informandos quam gentes erudirentur: verumtamen singularis pietas Cornelia tempus anticipavit, effecitque ut B. Petras extraordinarie a Deo edoceretur de Cornelii conversione actorum X
VIII. Idem Gratianus dist. 22. Can. Omnes, essicere vult solam Romanam Ecclesiam 1 Christo fundatam, reliquas vero Ecclesias auctoritatem ab Romana Ecclesita mutuari: quem Canonem ex epistola Nicolai PP. ad Mediolanenses decerpsit, atque ita legit : Omnes sinis Patraarchis cuiuslibet apices, Me Isetroposton .Prιmatus , aut Episcopatuum Ciathedras , vel Ecclesiarum cuynfiubet ordinis dignitates in tuti Romana Ecclesia. Elam ver solin ιlis funuavit, ta super hanc petra des mox nascentιs erexit, qua B. Perro aeterra vita clavigero terrens simul ta cessu imperi Iura commi M. Vesautem Romanae Ecclesia privilegium is ipso summo omni rem Gesesiarum Capite traditaem au ferre con.ιtur, hic proeul dubio in haeresim labitur .Hcevd que es haereticus : fidem quippe molat qua a ersus Elam agis, qua mater est Edei, tac . de S ipse Ambrosius se an omnibus sequi Magistram sanctam Romanam profitetur Ecclesiam. Hactenus Canon Gratiani, cui pariter vitietur opitulari Responsorium sextae Lectionis Festi Apostolorum Petri S Pauli 19. Junii : Tu es Pastor ovium, Princeps Apostolorum , tibi tram deit Deus omnsa regna muussi, ta ideo tibi truaeta sunt clauci regni criorum
Porro haec objectio quinque capit puncta , quibus singulatim satistacio. Primum , quod dicitur omnes Patriarchariis, Metropoles , Primatus, Cathedras Epis, copatuum , atqtae dignitates Ecclesiarum omnium institutas per Romanam Ecclesiam , aequivocum est. Si enim nomine Romanae Ecclesiae Ecclesiam univerialc tu significant , concedo hoc sensu vere dici posse Romanam Ecclesiam instituisse Patriarestatus, Metropoles , &c. Si autem de selo Papa, aut de sola Dioecesi Roma na agatur , falsum est illam instituisse Patriarchatus , Metropoles , Episcopatus , dec. De Patria harum institiatione consale libzum L Historiae nostrae Conciliorum , Generalium. Non quidem abnegarim post translationem Imperii ad Francos, Pontifices Romanos quoidam Primatus , Metropoles , de Episcopatus instituisse : quia euin absoluta Monarchci gliscebat , antea vero id secisse pernegoi Secundo, quod Nicolaus dc Gratianus perlambent Christiim sol tin 1 undasse Romanam Ecesesiam , si de Dioecesi Rot na&Paparrivatim loquantur, hoc falsum atque erroneum est; v rum autem si de tota Ecclesia Catholica aut universe ordine hierarchico, quena Christus immediate fundavit, ut libro precedenti docuimus. Tertio, haec rmula, quι errem simul ta citistis imperis iura comansit E. Petro, m. homonymiam prae se fert. Itaque his verbis innuere volunt Papam aut Ecclesiam Romanam aliquid ha-
328쪽
bere juris i Christo in res temporales ad Reges & Principes exauctorandos, hoc quidem ut talium atque erroneum negamus. Sin vero delignant Petrum & Ecclesi mpossidere a Cluilio facultatem spiritualem, ita ut quaecumque in terris Canonice l gaverint, ligata perduient in Caelo, S contra quae solverint Canonice in terris, sc-luta maneant in Caelo. Id ultro concedimus: & ad hunc sensum solemne Responsorium festi Apostolorum capi oportere contendimus, tibi tradidis Ddus'omm.ι regnam cti, in. Enimvero non tantum Petro, sed Sc omnibus Apostolis ex aequo tradita sunt omnia regna mundi ad praedicandum Evangelium omni creaturae, dcc Quarto, si per Ecclesiae Romanae privilegium a Christo traditum, significent Priniat cim cuin caeteris privilegiis quae communi Ecclesiae Catholicae libero consensu Romane Ecclesiae accreverunt, annuo haeresim esse ea tollere aut impugnare. Qubd si horum privilegiorum obtentu nobis suam abselutam infallibilem monarchiam venditent; negatur es le haeresim aut schisma, vel etiam ullum peccatum hanc fictiliam monarclii mabnegare & profligare i maxime verὁ hodie quando a novis Theologis tanquam dogma Calliolicum obtruditur. Et ita jugum intolerabile conscientiis imponitur. Quod ne fiat, Theologi ex ollicio impedire, atque adversum clamare tenenturia Ne hi manae adinventiones pro jure divino asserantur. Caeterurn quod Gratianus Romanam Ecclesiam matrem sides nuncupat, eundem habet sensum cum verbis Gregorii eaput fidei si1pra explicatis. Quinto, locus S Ambrosii cap. I. lib. 3. de Sacrarnentis sic concipitur: ubi enim de Christo, qui pedes Apostolis abluit, disputat, Respo det Romanam Ecclesiam hanc consuetudinem abluendi pedes illis quos baptisant non retinuisse, & se illam presse sequi : Non ignoramus, ait, quod Ecclesia Romanasianc consuetudinem non habeat, en us t)pum in omnibus sequi r ta formam Et alia
quanto post, in omnibus cupio sequi Ecclesiam Romanam, haec ibi: agittar autem de Iitibus de caeremoniis lacris quae magna ex parte fluxerunt ab Ecclesia Romana primcire, quam Typum & formam aliarum merito vocat Ambrosius. De liis autem quae ad doctrinam & fidem aut politiam & regimen Ecclesiae spectabant,. apprime norazex praxi Ecclesiae Synodico constitui oportere Canone s. Synodi Nicaenae. Diqitigod by Corale
329쪽
I. D. Thomam primum omnium sobolasticorum Theologica argumenta excogitasse ad propugnaviam assolutam Papae monarchiam , suique ordirus immunitates contra jus commune S regimen aristocraticum smvectas' I I Octodecim argumenta M. Thomaepro absoluta monarchid degeu-fur. III. Te via S ratione qua Christus voluit omnes chrisianos in unitatem fidei convenire. IV. Explicatio dogmatica hujus loci : et unum Ovile & unus Pastor, quo asiersarii passm abutuntur.
V. Siam Chri sus profrie es sponsus Ecclesiae, Papa S alii Episcopi
dumtaxat paraumphi.L-Ivus Tliomas primus omnium Scholasticorum Theologica argumenta ad propugnandam absolutam monarchiam Papae edolavit, quo facilius prisum vilegia atque immunitates ordini suo in perniciem juris communis & ristocrati regiminis Ecclesiae, concessa roboraret adversus Parisiensem Academiam , quae novitate ejusmodi privilegiorum ante incognitorum excita, ius commune comtra Privilegiatos tutabatur. Quae controversia eidem B. Thomae ansam praebuit a chatum quemdam lucubrandi, & magnifice inscribendi contra impugnantes Reletronem, a dicto secundum quid ad dictum simpliciter: quasi vero jus commune & Aristocraticum regimen contra immoderata privilegia Religiosoruin esset Religionem absolute impugnare: sed ita fuit concipiendus eiusmodi tractatus ad majorem cresindam invidiam se holae Parisienii,&percellendos animos simplicium. Opinionem D. Thomae totus
ordo Dominicanorum mordicus tuetur : Joannes autem de Turrecremata etiam D
minicanus Doctorque Parisiensis, qui Basileensi Concilio interfuit & pro Eugenio acerrime depugnavit, unde etiam Galero Cardinalitio postea donatus est, summam iacit Omnium argumentorum B. Thomae de auctoritate summi Pontificis, quae argumenta in unum conjecit opusctilum tribus & septuaginta quaestionibus constans . illudque tribus libris summae suae de Ecclesia praemisit, atque Iuliano Cardinali sancti Angeli nuncupavit; qui primis septem annis Basileensis Concilii, Ecclesiae refo mationem in capite & in membris strenue promovit in Basileensi Concilio tanquam Marii iii V. atque Eugenii IV. Legatus; sed tum demum Cardinalis ab Eugenio ad partes Curiae Romanae abductus, retusto Basileensi Concilio secessit Ferrariam. II. Ut igitur ad collectanea ex O. Thon quaestionibus veniamus, Turrecremata
330쪽
ist. 14. quaest. ultima, scilicet omne parraculare regimen debere reduci ad aliquod unia persale, quia alsoquι non potes reducι ad unum e ex qua concludit gubernationem Episcopalem reduci ad Papatim. Deinde ad auctoritates, quibus probatur datam jurild, ctionem in commune omnibus Apostolis Joan. ao. respondet Chi istum, ut in hac conferenda potestate ordinem aliquem significaret, primum soli Petro dedisse claves ut ostenderet ab eo debere istam potestatem descendere t ac propterea eidem dixisse singulariter, eonfirma fratres tuos : cs pasce ovci meas, id est loco mei, ut dicit Chus
Secundo , ibidem ex lib. 4. cap. s. summae D. Thomae contra Gentiles. Quamvis populι per Arversas marcesω dbtinguantur , ait , tamen scut una est Et risiaι , ιta oportere esse unum populum Christianum : cs Acut in una speciab populo S Hoecesi requiritur unus Episcopus θι sit totius popula caput, ita ta ιυ toto populo Chrt ano requiri quod fit unum totius Ecclesia Caput. Tertio, ad unitatem Ecclesiae requiri quod omnes Fideles in Fide conveniant : dc quoniam circa ea quae sunt Fidei saepe convenit quaestiones moveri, ne per diverstatem sententiarum divideretur Ecclesia , oportere ad unitatem Ecclesi .e conseivandam , quod sit unus qui toti Ecclesiae praest, & hunc esse sumimina Pontificem Non est ergo dubitandum quin ex ordinatione Christi unus toti Ecclesiae praesiis inquit. Quarto , nulli dubium esse debet Christum non defuit te in necessariis. Porro
necetiarium esse ur Ecclesiae regimen sit optime ordinatum utpote per eum dispolitum , per quem Reges regnant & legum conditores justa decernunt : opportunum autem regimen multitudinis est, quod regatur per unum : quod patet ex fine regiminis quod est pax ; pax enim & unitas subditorum est finis regentis : unitatis
autem causa congruentior est unus quam multi.
Quinto , Ecclesia militans a triumphante per similitudinem derivatur : in triumphante autem unus praesidet, scilicet Deus, ergo & in Ecclesia militante unus est summiis Pontifex , Vicarius Christi, qui praesidet linivedis , Joannis Io.& 2 fiet unum οπι-9 cs unus Pastor , cse. Et hinc est quod Dominus dixit Petro ante Alcensionem :Pam oves meas , Ioannis ultimo , Sc confirma fratres tuos , Lucae 22. Sexto, si quis dicat, quod unus Pastor & unum Caput est Clu istus, qui est unus & unicus Ecclesiae Sponsus, non iussicienter respondet: manifestum est enim quod omnia Ecclesiastica Sacramenta ipse Christus perficit, ipse est enim qui b iptisat, qui peccata dimi, tyit, &c. Et tamen quia corporaliter, non cum omnibus Fidelibus praesentialiter erat futurus, elegit ministros per quos praedicta Sacramenta Fidelibus dispensaret; eadem Fatione ergo, quia praesentiam corporalem erat Ecclesiae Libstracturus, oportuit ut alicui committeretur, qui loco sui Ecclesiae gereret curam : dc hinc est, quod Petro dicit ante ascensionem, pasce oves mea. , csc. & confirma fratres tuos, & haec de prima quaestione. Septimo, quinta quaestione est , S. Thomam ad id quos Gregorius Magnus nomen Episcopi universalis detrectat, respondere tractatu contra impugnandis religionem id fieri, non quod Papa minimc habeat auctoritatem imme