Emundi Richerii ... Libellus de ecclesiastica et politica potestate. Nec non ejusdem Libelli per eundem Richerium demonstratio

341쪽

Praelato , quemquam ligare aut absolvere valet. Hinc autem inducit Cajetanus Parisienses frustra & perperam docere Ecclesiam universalem etiam absente Papa habere auctoritatem. Nam si communitas Fidelium immediate auctoritatem haberet a Deo, posset etiam invito Episcopo ligare de absolvere, quod est erroneum. Quocirca statuit nomine Ecclesiae solos intelligi Praelatos , non alios Fideles , dc Concilium Generatu absente Papa nullam habere auctoritatem. Cap. q. ejusdem Apologiae uberius tractat quae 2. capite delibarat, nempe To die Ecclesiae, non posse intelligi de Ecclesia universali, etenim cum potestas Ecclesiastica his verbis fundetur. Uuodcumque ligaveris super terram , Mai ι ib. cs Muthors. Amen dico vobis, quacumque astigaveratis super terram , Uc. Bem Joannis uissemo , Pasce oveου mem , consurgit risu dara ιntes.υe mallorem potestatem Eccbsa, quam

Petro : quia sicut dictum est Ecclesiae , quaecumque ast gaveritu , Mathaei 1 3. , ita dc Petro, quodcumque Materas , Mathaei is. Item sicut praecepit Dominus, dic Ecclesia , ita de Ioannis i o. ait, μι unum Ovile cs Anus Pastor. Ergo tam clare exliis locis colligetur Petrum esse stra Ecclesiam , quam Ecclesiam supra Petrum :sicque Christas erectione duorum tribunalium aequalium perplexas oves reddidistet, aded ut obediant cui velint, aut neutri si velint, id est , neque Pontifici, neque Ecclesiae. Quare statuit, dic Ecclesiae, non posse intelligi de universidi Ecclesia , quoniam alioqui fatendum esset Christum sapientissimum Legislatorem multitudinem principatuum sese mutuo impedientium instituisse, de consequenter male Ecclesiae consuluisse. Subjungit manites tam sequi contradictionena , dato quod his verbis , dic Ecclesiae , Christiis immediate dederit auctoritatem Ecclesiae; quoniam una dc eadem Ecclesia esset, de non esset simpliciter superior altera Ecclesia : nam eo ipso quod quaelibet Ecclesia immediate auctoritatem obtinet a Christo in illos , insurgit

Ecclesiam universalem tanquam totum elle superiorem quacumque Ecclesia Particulari , quae dumtxat habet rationem partis & membri. Verum eo ipso quoa quaelibet Ecclesia immediate habet a Deo intensive aequalem potestatem in mos, relinquitur Ecclesiam universalem non posse aliquid subtrahere de potestate de jurisdictione, quam particulares Ecclesiae habent a Deo : de continub universalem Ecclesialia non elle limpliciter superiorem Ecclesia particulati : unde pariter essicitur iubditos non magis teneri parere universali Ecclesiae, quam particulari, quia par in parem non habet imperium : utraque enim suam potestatem immediate possidet a Deo. Attexit Chri lium hoc estato , duc Ecclesia , nullam omnino dare potestatem Ecclesiae , sed tantum praecipere delationem fratris peccantis pervicaciter, quo a Judice Ecclesiastico castigetur : de si eum non audiat, tanquam Ethnicus de Publia canus habeatur. Ibidem vero supponi potestatem alias dandam e quia ibi eam lummodo promittit, & Joannis ultimo immediate confert Petro his verbis , pasce oves meaπ t, deinde , mediante Petro, aliis Ecclesiis secundum cursum ord marium: quamvis etiam concedi pollit potestatem Ecclesiasticam Ecclesiis concessam, mediantibus aliis Mostolis per quamdam dispensationeiu r sensus est Cajetani reliquos Apostolos non fuisse Pastores ordinarios sicut Petrum , sed dumtaxat Legatos ex traordinarios e quod saepe inculcat post Turrecrematam.

Capite 3. Apologiae haec omnia illustrat similitudine hominis qui videt quidcm

342쪽

de audit, sed mediantibus oculis atque auribus . Ita, inquit, Ecclesia habet juriCchctionem & potestatem ligandi atque solvendi , sed ratione Capitis, id est , Petri

de Papae , contenditque Christum nuspiam Ecclesiae ratione suae totalitatis promi lil- se claves aut jurisdictionem , sed tantum ratione partis nobilioris , id est , Petii Capiti . Capite c. concludit : si Ecclesia in Concilium Generale congregetur, Concilium nullam habere potestatem distinctam a potestatibus partialibus singulorum Praelatorum, sed tantum ex partialibus potestatibus quamdam totalem consurgere per viam communionis seu accumulationis Episcoporiam, Archiepiscoporum, primatum, prout smnino Pontifici qui est Princeps Ecclesiae videbitur : & cujus potestas Omnes alias

Potestates complectitur. Nunquam autem censetur communicare tonam tuam auditolitatem Synodo , sed quantiis expedit ad res tractandas. Quare licet statutis Synodalibus Papa consentiar, nunquam tamen intelligitur se subjicere potestati coactivae Synodi: ex quo pariter evenit, ut si tota Ecclesia, secluso Papa, aliquem Ecclesiae regendae praeficeret, ille ita esset subditus Papae, ut non pollet a casibus reservatis Papae absolvere. Hinc similiter Cajetanus inducit, Papam polle omnia Concilii Generalis statuta , quae etiam suo consensu & auctoritate condita eslent, abrogare et idque sinquit facere non posset, si Ecclesia ratione suae totalitatis immediate potestatem haberet a Deo. Quae rationes Cajetani huic vulgari proloquio regiminis Monarchiarum remporalium incumbunt, scilicet Regem nunquam μι ligare mansu. Haec autem cum tanta vel rum profusione & tantologia disputantur sex primis capitibus primae partis apologiae de comparata auctoritate Papa re Concilii, ut mirabile sit hominem doetiim non eorum quae diceret puduisse : eaque non accurate recognovisse, & in pauciora contraxisse. Proculdubio qui ejusmodi velitationes accurate legerit, & bene

intellexerit, cognoscet propositum fuiste Caietano subtilitatibus scholasticae Theologiae potius veritatem involvere, quam explicare. Vertam singula expendemus, eaque ad octodecim articulos analytice revocabimusq& ne hic amphibologia aut ulla aequivocatione laboremus; pii in b, notandum hoc oraculo, dic Ecclesiae, e . ordinem hierarchicum Christi Sacerdotio praeditum intelligi: & a Christi Sacerdotio tanquam a causaesticiente juristichionis Ecclesiasticae cunctam potestatem Papalem Episcopalem & Presbyteralem profluere Secundo, ex praxi Ecclesiae sacris consignata Canonibus liquere, quinam sit adeun-bus ut frater pervicax deferatur de accusetur. Si quidem Ecclesia primitiva haec tri-punalia constituit, Episcopale, Synodi Provincialis, Concilii Generalis, &c. adeo Mi pateat ex F. Canone Nicaeno, Episcopos singulos proprium & peculiare tribunal h bere, &ii contingeret quempiam a suo Epilaopo excommunicari, re sorte existimaret se Episcopi sententia gravari, potu ille ad tribunal Synodi Provincialis confugere rubi controversia de integro ab omnibus Episeopis Provinciae recognoscebatur. At que ipsamet sententia Episcopi etiam Romani firmabatur aut infirmabatur, si quem excoli municasset; utque gravatis omnibus via expeditior esset, bis in singulos annos Synodi Provinciales habebantur. Quod si accideret negotium esse hujusmodi, ut Synodo Provinciae decidi nequiret, patebat via per appellationem ad ampliorem communionem Sanctorum re pleruus Concilium; tumque temporis Romam Episcopi Ec-

343쪽

Hesa, sibi tanquam Archiepiscopis aut MetropolitanIs subditas ex Synodi Nicaenae praescripto bis annumin congregabant & moderabantur. Et quoties opus esset Synodos generales cum aliis Patriarchis procurabant, & ab Imperatoribus impetrabini, non autem absolute aut monarchice dominabantur, ut somniant adversarii. Vide Lector librum l. historiae nostrae Conciliorum Generalium : Et quoniam Caietanus elusque as Iectae pluς auctoritatis testimonio Papae quam Conciliorum deferunt, eos sententia Felicis Pap. e II. oppugnabimus, qui epist. i. ad Episcopos . QVpti hunc textum du Ecclesia sic interpretatur, ut primo Epscopum, deinde omnium uisimo Synodum adeundam deeernat rhos emm gradus in accusatιone fratras servandos narrat ex Ecclesiae priam. Et ita omnibus argutiis Caietani occurritur.

Tertio, quod perhibet Christum non praecipere ut universalem Ecclesiam adeamus, quia Loc ellet impossibile, ei absolute negamus id esse impossibile, si rationem habeamus disciplinae Canonibus Nicaenis praescriptae, quae vult primo forum rei, id est Episcopum adiri. Deindὰ ab Episcopo ad Synodum Provincialem, dc a Provin- ciali ad generalem procedi, ita ut ultima resolutio controversiarum fiat in Synodis, si miniis ab Episcopo seorsim sumpto definiri queant. Quarto, concedimus die Ecclesia significare, dic auctoritative, aut Praelato auctoritatem habenti, idque lib. 2. cap. 4. & s. explicavimus ex Chrysostomo dia permultis aliis Patribus: vide axioma xVI. apologiae nostrae.

Quinto, fallit a suppositione principii, dum asserit Ecclesiam absente Papa nutilam habere auctoritatem; quasi Papa eslet absolutus Monarcha Ecclesiae, quod per

negamus.

Sexto , frustra de supervacue mentionem facit communitatis Fidelium, quasi al:- quam auctoritatem haberet a Christo 1 cluso ordine hierarchico : quia nullus Catholicus id u nquam asseruit. Septime, , cavillatur dum perhibet his verbis dic Ecclesia, universialem Ecclesiani non posse intelligi r eo quod sequeretur Christum duo tribunalia aequalia aut plures principatus intensive aequales erexisse, nam potestas Papae potestati Ecclesiae de Concilii

tanquam pars suo toti subordinatur, non contra. octavo, negatur aequalem potestatem intensive conferri Petro his verbis, Quo eumque tigaveris, es pasce oves miriu, quam Ecclesiae, Mathaei I 8. die Ecclesia, sc

quandoquidem Eccles a collectim sumpta Christi Sacerdotium cum jurisdictione Ecclesiastica totaliter architectonice de per dominium possidet: Papa ver, de alii Praelati singulariter sumpti, partialiter, quoad usum de exequutionem regiminis dumt xat, nisi fortὸ aliquas condant leges in actu primo, de qua re aliis dicetur. Nono, haec verba ,siet unum Ovile is unus Pastor Ioannis IO. nullo modo causam Caietam juvant: de quibus vide analysim argumentorum B. Thomae cap. praecedenti ad sextum. Decimo, nulla ex eo emergit contradictio, quδd his verbis dic Ecelsa potestas tunc universali Ecclesiae cum particularibus Ecclenis conferatur a Christo : quoniam particulares Ecclesiae subsunt universali tanquam pars toti : dc consequenter Episcopus singularis etiam Romanus subditur Provinciali Synodo, iuxta quintum Canonem Nicaeam : idque ipse Cajetanus non obscure cap. r. tractatuo de Hwna mytitutio a

344쪽

quam alium in Primatem eligere praeter petri successorem. Cum autem claves archia tectoniee possideat, limitatio & regulatio Primatus pendet ab Ecclesiae definitione ,

ut praxis Ecclesiae Canone 6. Nicaeno consecr.ua demonstrat. De qua librum I. libstoriae nostrae Conciliorum Generalium consillito. Decimo octavo, facultas Paliliensis octavo articulo contra Ioannem Angeli, hanc propos, ionem, Papapotest totum I- Canonicum destruere ta novum con tuere, velut scandalosam insphemaror am, notorae hareticam cis erroneam merito damnavit. Et ita patet quid tenendum sit de hac C.ὶjetani aitertione. Papa potest omnia sarata Concιιιι Gen rata etiam suo consensu condita Abrogare. Hoc autem ab homine anhelantu ad

Catilinatatum praedicari quia mirum Z quando ipse sibi fingit Papam esse est :ntiale de

absolutum Caput de Monarcham Ecclesiae, ut in partem aliquam hujus pretii veniat , si ut paulo post sub Leone X. a quo factus cst Cardinalis, venit. Atque insuper suis . Manlianis imperatis accessionem tecit Luthero ab Ecclesia Romana discedendi.

QUAESTIO TERTIA.

Tibi dabo cum . Pasie mes meas.

I V. Vindieatis scholae nostrae sundamentis contra C etini argutias superest de adver- ne i firmamentis videamus. Caeterum libio inscripto de divina insiturione Potiri aevi, quem omnium postremo lucubravit, a capite primo ad undecimum scholactuce & pros sume velitam in explicatione horum textuum, tu re Petriu, ta super hanc petram , e . pasce oves meaι, m. eosque Vertit atque invertit ut suam absolutam Monarchiam inde exsculpat. Capite a. in eos primum Velitatur, qui asserunt clavos non absolute datas Petro, sed secundum quid, id eit eius tantum beatitudini & puritati morum, ex quo essicere volunt Praelatos malis moribus inquinatos neque ligare, neque solvere : quam opinionem Cajetanus merito reprehendit velut haereticam : siquidem damnatur in Synodo Comstantiensi, Sellione S. articulo 4. errorum Joannis mclcff. qui allerebat Discopam

aut Prexbyterum mortata peccato sny natum, ncque Sacramenta conscere, neque ad ia

m are posse. Postea transit ad explicationem hujus textus, tu es Petrau, c suter hanc ριω- tac. idque quia iteram inculcat, sequentibus capitibus, ne cum fastidio toties eadem iterare cogamur, plura hic dicere supersedebimus. Capite 3. impugnat sententiam eorum, qui claves datas Petro non tam suo privato quam totius Ecclesiae nomine docent. At uni Petro proprio nomine collatas perhibet: tum quia fractus & praemium confestionis facta a Petro eli collatio clavium; unde Chri

stus non Primanti, sed Petri personae fidem profitenti claves spondet, tibi dabo claves. dcc. Deinde si Petro tanquim Primati & non singulariter datae caeni claves , sensus plane esset mysticus S parabolicus, non litteratis , quando Christus dixit Petro. A. Aiabo clavu, ratio est, quoniam Petrus propter Primatum suum Ecclesiam setina tiar : idque pertinet ad mysticam dc parabolicum sensum; qu atenus unitatem Eccle-

345쪽

ii . csignabat. Quare Augustinus ait clavcs non ram uni, quam mirati datas. At ero inquit Caicianusὶ sensus in Illicus 3 parabolicus litteralem lentum cxcludere non debet, quando non est contrarius sensui litte: ali: Quod autem Augustinus asse iit , otiae Gicuntur de Petro non h.dere ιEnsirem Iesum, nisi cum referuntur ad . -

iam , ι Mus Petri n m r in figura gestasse personam : ea sic interpreta ur Caicianus , ut patet Augustianum oliunde. e volitisse leniam mysticum S parabolicum hac in patre clariorum atque ili ulli torcm esse sensit litterest: quia nemo nc scit Eccletiam habere claves : at non ita clatum datas personae singulari Pctri: Zc idcirco tot quaestiones cine: gunt caca lentum litteralem Oau: us loci. TH dabo clavre. Cum ergo hic duplex occultaticia iis, i t. cra is nimirum de pat abolicus, de litteratis potior sit, solusque conducat ad dogmata stabilienda; oportet quidem ii rc verba, tibi dabo clauci, singula. iter de litterat, ter pilus de l'ctro qu i in de tota Eccletia intelligi, & con inuo Catholica fide tenendum,d.Waes elle claves lingulariter resonae Pctri non tanquam figuram Ecclcitae se .enti.

Capite . eiusdem libii h ac ipsa amplius enucleat enumeratione omnium citcumstan-riarum textus Scriptum : ac primum docet soli Petro de non aliis Apostolis hanc fidem reuelatam, tu es Chrimu fium Dei vivir de collationem clavium csse praemium Consellionis hujus fidei: nullo modo autem const.ue Scriptui is id revelatum caeteris Apostolis : Petro autem id manifestum este verbis Domini. Be tus re Simon Bar,n quia caro cs sangues non revelavit tibi, caec. subjungit tantam tamque diligentem oste ci cumstantiarum de singulari persona Peni unumerationem, ut nulla unquam accuratior ab v lis notariis fieri potiturit : Et ego dico tiA, quia tu ci Petrus cs tibι dabo Hauci regni Calorum : Id x ero plane convincere Christum singularem curam de persona Petri piae aliis liabuisse, sicut & Lucae 22. Cuni cnim omnes expedii clienta satana , tamen Dominas pro solo Petro orat. Oravi pro te, non pro vobis, imo alios Perio commendavit.

Deinde si Petius gessit pcisonam aliorum quando respondit Christo, tu es Cluilius Filius Dei vivi, id potest intellisi tripliciter, vel ex ossicio, quia civiam eorum habet: vel

rer viam commissionis , puta quia Apostoli commiserunt Potio ut nomine omnium iesponderet, vel per viam ratiscationis, quia responso Petri giata ruit omnibus. Quoad primum, respondet elle non polle: quia Petrus nondum estet i Christo constitutiis Pastor Ecclesiae, ut curam Apostolorum geret ei: quoad secundum, dicit nullum extare in Scrip-

tulis vestigium hujus commissionis, & proinde scqui, quod Apostoli solumi nodo per

viam ratificationis Consessionem Petri approbaverint. Et ad hunc sensum putat interpret.indos Patres, qui est erunt Petrum nomine omnium fidem edidisse, scilicet, quia Apostoli factum Petri approbarim, concluditque caput A. assis mando puiam csse petitionem piincipii, dicet e Cluillum claves protrusisse omnibus Apostolis, quando dixit

Petro , lib. dabo claves.

V. Capite s. notat Dominum quatuor promisisse Petro personaliter sumpto; primo . ut esIet Petra & fundamentum Ecclesiae , Tu es Petrus , ta super hanc petram 'ali, sicabo Ei Hesiam meam. Secundo , ut haberet Haves Ecclesiae , ta tibi dabo clavo Tettio , ut non in uno caelo , sed in caelis solveret, quod auctore Origene significat perfectionem super alios Apostolos. Quarib , quod ligaret etiam in caelis dc in te ra. Subjungit duplicem cita adhim clavium totalcm seu adaequatum, dc pati talem seu inadaequatum : de posteriorem a priori distare tanquam Partem a toto, dc inle-

346쪽

32 rius a superiori: atque nomine clavium contendit totum vel plenitudinem potestatis sig I- Iatim concedi Petro Mathaei i6. nomine autem facultatis ligandi de solvendi actum partialem re inadaequitum promitti Ecclesiae Mathaei i8. & Joannis Io. Sicut misit me

Pater , ita m:tto vos , claves non totaliter , sed partialiter ω inadaequale dara Aps tis e eamque ob causam Petrum sta claudere, ut nemo aperiat, ta sic aperιre, ut nemo

elaudat, edi quod claves habeat, ut caput Ecclesia ta P sior iasiorum etiam Apostolorum. Quocirca essicit, haec duo propria & particularia esse Petro , ut sit fundamentum

Ecclesia , ta ut claves totaliter possideat. . Unde contra communem Theologorum sententiam , qui duas tirum claves constituam, nimirum ordinis Zc iurisdictionis, Ca-jetinus tertiam addidit propriam soli Petro, superiorem illis duabus clavibus, quam didicit a Christo explicari nomine clausum regna Caelorum e tibi dabo claves regni Cesorum IIIathaei ib. utrue significat aflκm adaequatκm. Nam sinquit) aperire fs clandere re num Caelorum actus sunt longe superiorci omnibus actibus judicialibus, tam clavetumJurisi dictionis quam Havn m ordinis. Dehinc transit ad particularem interpretationem hujus

loci, sicut misit me Pater ω ego mitto vos Ioannis 1 o. quem de solo Apostolatu, id est. de potestate extraordinaria concessa Apostolis tanquam Legatis capi oportere contendit: alioqui falsum esse ait, quod ab antiquis Patribus dicitur, nimirum omnes Apostolos honore dc potestate aequales aut pares fuisse : idemque perhibet esse judicium de his aliis

testimoniis, euntes in mundum docete omnes gentes, cra. Mathaei Sc Marci ultimo.

Concluditque Petrum stiper caeteros Apostolos habere quod sit sundamentum Ecclesiae , de quod habeat claves regni Caelorum, atque aliud esse habete claves ut Apostoli habuerunt, de aliud ut Petrus tanquam caput & Pastor etiam ipsorum Apostolorum. Capite'. io. δύ II. hoc aliud Christi effatu ira, pastae oves meas, tot qtiet atque detorquet in omnes formas ad suam cssingendam Monarchiam. Summa autem illius opinionis est, Petrum illis verbis constitui tanquam caput δc Pastorem ordinarium, Apostolos vero

tanquam Legatos Christi, & tamen dici Pastores dominici gregis, quoad Apostolatu in cap. 2. deinde cap. I o. statuit Petrum missurum fuisse Apostolos nisi i Domino praeventus fuisset, id est, nisi ipse Christus Petrum anticipatione praevenisset in Apostolorum micsone, Ac cap. xi. quamquam pascere non sisnificet principari & dominario tamen significare actium Ecclesiastici Principis de praesupponere piincipatum, Sc. Sed hujus quaestionis analysim ad quindecim quaestiones revocabimus, dc ne hῖc v gemur, primo revocandum in memoriam , quod alus saepe diximus claves ὰ Christo . tum ipsmet Ecclesiae cum Petro , sed ut ait Tostatus lib. 1. laudatus diversa ratione delatas, quoniam Ecclesia eas possidet totaliter, architecton ce quoad dominium &proprietatem : Petrus verb δί alii Apostoli ac singulares Praelati distributim sumpti, partialiter, quoad usum, ministerium exercitium & exequutionem dumtaxat. Quocirca si Petrus consideretur ut personana totius Ecclesiae atque unitatem omnium Praelatorum figurabat aut repraesentabar, Christus Mathaei i6. eidem claves aichitectonice de quoad dominium pollice ir, dantur ille actu & formaliter quando Apostolis situm contulit Sacerdotium: Item Joannis ro sicut misit me Pater ta ego mitto vos. Item M thaei lc Marci ultimo , Euntes in mundum universum docete omnes gentes, dec. Si

vero Petri tanquam privati Apostoli Sc singularis personae habeatur ratio, ei dein quoque Dominus claves promittit, sed quoad exercitium de exequutionem quam Joannis

347쪽

iis imo ac fu consequitur Isis verbis, pasce evti meri. Quibus bene intellectis proclivdi cuique e. it omm s Caletani argutias exstirpate : siquidum passim in Elcnchum a petitio

ne princ pii impingit.

feci in io, q iod objicit fructum consessionis Petri esse clavium collationem de adopist o seni: hoc nihilo magis C e. ani quam causam nosti atri promovet: quia ex con-l iisu omnium antiquorum, quos libro superiore exhibuimus, Pctrus non suam unius, sed totius Ecclesiae Catholicae fidem nomine omnium Apostolorum confitetur: & con sequenter promissa Christi iacta Petro ad omnes Apostolos ex aequo pcitinent, excepto

Pii natu: cuncti enim lunt ex aequo petra dc iundamen una Ecclesiae', cx aequo clavos acceperunt, ex aequo beati sunt, Sc. .

Tertio, quod narrat cle senIu mystico S parabolico respectu Petri Ecclesiae unitatem figurantis, ε c. si per sensum mysticum S parabolicum aliquid involutum & implicatum designat: ita ut ad id cognoscendum multiplici S anxia ratiocinatione opus sit : plane ei negamus sensiim esse palabolicum aut mysticum, scilicet Petrum tanquam Ecclesiae figuram gestantcna loquutum pro omnibus, S pro omnibus etiam claves acc. pille co modo quo explicavimus responsione ad primum, ut mim non est icisus naὶ sticus S parabolicus Decanam di Prapolitum alicuius collegii de societatis pro suo collegio & societate loqui, atque responsa dare dc accipere; sed res vera, historica, moralis , politica & ordinaria est :ita etiam contendimus Petium t inquam os & figuram Apostolor una non mystice aut para-b alice, scd vere, moraliter & politicc responclisse, ut seli assolet in omnibus corporibus politicis: estque stupendum adversutos rem clarissimam & plane moralem ad sensum abstrusum & mysticum deflectere : sum res morales & politicae capi dcbeant in propriis

te minis.

ruarto , dum perhibet exploratum esse omnibus, Ecclesiam habere claves : paucosa Item cognoscere inii Petro singulariter de personaliter datas, de paci de sensum parabolicum esse clariorem sensu litterati hac in parte , dcc. Profecto argumento ad hominem causam suam interimit, & sententiam communem confirmat, nimirum claves prius atque immediatius datas unitati quini uni, & toti Ecclesiae quam personae Petri: causa autem liujus notionis inde ducitur, qudd omnes videant, etiam ipsum Papam mole aliorum omnium subditum esse Sacerdotio Christi, justificari in Ecclesim Sacramentis, de peccat rum suorum remissionem ab Ecclesia petere : huncque articulum fidei profiteri, Credo fantiam Ecclesiam Catholicam, remissionem peccatorum. Et ita patet quare Augustinus dixerit, ea qua dicuntAr de Petro singulariter non habere illustrem sntellectum, nisi ad Ecclesiam referantur, c D. ratio est ; quia claves adaequale toti Ecclesiae per modum efficientis , conservantis & propagantis, Petro autem & singularibus Praelatis quoad usum& exequutionem regiminis inadaequale & partialiter tantum creditae sent. Quinto, verum est secundum sensum litteralem Petrum petionaliter accepisse claves, atque ctiam quatenus Ecclesiam repraesentabat: unum enim non excludit aliud : scut

permo animae in oculo, operationem ejusdem in cerebro minime excludit.

Sexto, cum Christus semper palam loquutus dc concionatus sit, & mysteria Evange- .lii privatim omnibus Apostolis revelarit, certe haeresis est dicere, illis hanc fidem, tu MCAri ιι Fibus Des υιυi, minime revelatam fuisse : vide cet. 3. lib. a. hujus defensionis de cap. 4. in analys sententiae Hylarii num a I. Diuiligod by Coo

348쪽

Septimo, enumeratio circumstantiarum quam ostentui habent adversarii , Beatus Gmmon Baraona, tu ta Petrus cs super hanc petram et tibi dabo claυα, c c. neque pro bat soli Petro datas claves, neque etiam negat datas esIe collectim Eccletiae : nam cum Mathaei 1 g. Christus Petro figuram Ecclesiae gerenti verbis de futuro pollicetur claves everbis autem de praesenti eas actu conferat toti Ecclesve JoannIs 2o. celte sicut Plat-losophi potentiam cognoscunt per actum : ita etiam haec verba de futuro tib; dabo, capi atque interpretari debent juxta collationem actualem clavium quae fit Joannis ho. Quod spectat ad hunc textum, ego rotavi pro te Petre, Lucae 22. alias explicabis,

tuta

octavo, triplex illa Cajetani quaestio utrum Petrus tanquam Pastor Apostolorum velut eorum procurator fidem profestus sit: vel quetia Apostoli poth tactam illud latum

gratum habuerint, merae sunt argutiae quibus luci meridianae tenebras vult effundere: Etsi enim Petrus nondum esset actu constitutus Primas de antesignanus aliorum Apostolorum, tamen jampridem fuerat designatus a Christo quamprimum Petrum vidit, tu vocaberis Cephas, inquit, Joannis I. dc ab eo tempore Petrus inter Apostolos sem-lier & primus omnium se e loquitur : omnesque Patres diserta docent Petrum v ut os & Coripheus Apostolorum loqui pro omnibus : quia aetate alios anteiret. Nonb, non potest este petitio principii dicere, Christum omnibus Apostolis claves promisiisse in persona Petri r quando constat actu & de facto omnibus collatas tum Sacerdotii Christi collatione, cum etiam Ioannis 26. de Mathaei ac Marci ultimo. Siquidem potentia distinguuntur es cognoscuntur per at in ta exercιthum, ut facultas vμciendi per actum videnae, c c. Decimo, absolute negamus quicquam persisnaliter promissum aut datum Petro excepto primata, quod non etiam fuerit aliis Apostolis collatum : cuncti enim ex aequo sunt fundamenta, habent claves, & non tantum in uno Caelo, sed in omnibus etiam Caelis solvunt: de qua Otigenis argutia, vide quae lib. 2. cap. q. notavimus in corulectione Origenis.

Undecim , , hic locus Esaiae xa. 8c Apocalyps. 3. claudu dc nemo aperit, aperit ει nemo claudit, ad litteram de Christo intelligitur qui clavem habet absolutae auctoritatis oc excellentiae, neque Petro aut Ecclesiae potest ullo modo competere, quia silam clavem puri ministerii possident.

Duodecim b, mera sunt ambirio rum atque obnoxiorum hominum commenta dicere Petrum totaliter 8c adaeqtate : alios vero Apostolos partialiter & inadaequale claudere dc aperire, solvere dc ligarc , &c. cum, ut omnes Patres docent, sint hon

re is potestate pares ; neque prae illis quicquam habuerit Petrus, excepto primatu , vel primo gradu sacerdotii Christi.

Decimb tertio, somnium est aegri hominis, non dogma Theologicum, fingere ter cum genus clavis Caelorum proprium & peculiare Petro distinctnm a clave ordinis de jurisdictionis. Unde Bellari nus , qtramquam omnia alia Cajetani argumen ta in propriis fere terminis usurpet, tamen hoc improbat lib. I. cap. I 2. de Rom. Pontifice : quia sinquit in haec doctrina subtrisor quam verior nobis videtur , estque Inauditum in Ecclesia alias esse elaves quam orinia eg jurisdimonis, es planus es sensus i sorum verborum, ριόνι dabo elavci, cs Podcumque semeris super terram, tac. Haec

349쪽

ei vi, usus est, id quidem ordinaria, dum instituit , ur perpetuo servaretur princia patus Monarchicus, atquς Petrum unicum totius Ecclesiae Caput de Pallorem constituit, a quo in omnes alios potestas ordinis & juris lictionis ordinarie derivaretur, idque omnes sacri auctores volunt, cum docent omnes pendere a Petro. Caeterum idem Dominus viam ςxtraordinariam servavit, quando ex speciali graria praevenit D. Petrum dc contulit Apostolis at istoritatem gubernandi, ordinandi. judicandi ,&c. quam potestatem iidem Apostoli erant accepturi a Petro . nisi Christus Petrum praevenisset. Pari quoque modo nisi idem Dominus Apostolos instituit Iet Sacerdotes in ultima coena, omnes erant accepturi ordinem Sacerdotalem a Petro, hancqueptae ventionem nihil obstare ait silpremae luctoritati Petri erga alios Apostolos. Quocirea concludit Christum hac praeventione id ex gratia di via extraordinaria deis ille Apostolis subditis Petro quod jure ordinario erant accepturi a Petro, nisi Christus Petrum antevertisset, utque haec sua commenta amplius muniat inter Petri & aliorum Apostolorum potestatem, quinque assignat differentias. Prima, quod Petri auctoritas sit ordinaria, reliquorum vero Apostolorum extraordinaria , dc ex mera gratia a que praeventione Christi. Secunda, quod Petrus factus sit generalis de ordinarius Vicatius Domini e caeteri autem Apostoli tanquam legati seu delegati a Christo t. Corinth. s. pro Christo legatione sun imu . Terita, quod potEstas jurisdictioni, alistum Apostolorum non essct supra se invicem, sed super alios Episcopos de Fideles econtra autem potestas Petri erat non tantum super alios Episcopos & Fideles, verui etiam super omnes Apostolos qui erant oves Christi, unde hoc oraculo, pasce oves meaι, commendantur de committuntur pascendi Petro. Quarta, quoniam potestas aliorum Apostolorum temporanea fuit, neque transimissa est ad posteros sicut potestas Petri, quae perpetua est, & ad ejusdem successores transim eat, idque Patres E clesiae inquit) docere volunt, asserentes claves datas Petro in pei sena Ecclesiae, quia Ecclesiam repraesentis.it. Quinta, quod potestas aliorum Apostolorum fuerit ta tum exequutiva, Petri autem praeceptiva & legislativa : quoniam ei soli dictum est,

pasice oves meas ; hanc autem quintam di fierentiam D. Thoinas a. cap. ad Galatas excogitavit, affirmans caeteros Apostolos pares fuisse Petro 1n exequutione auctoriraris, non

met munis. Quare in praefuione solemni festi Apostolorum, Apostoli non alsia Θ χρώρellantur VParti Christi, sed veris Christi Inarii et solus enim Petrus proprie est Christi Vicarius; haec illii strat caemplis, nam Episcopis de fratribus praedicatoribus oT-cium quidem praedicandi verbum Dei compulit, sed distulenter inquit) illi, quidem

propria & nativa aucto litate, Pr dicatotibus autem tanquam de Natis a Papa. Si militer Petrus ex propria pastorali auctoritate Ecclesiam gubernat, alii vero Apostoli ex privilegio Christi delegantis, di mittentis cos ad c qiuationem regiminis quod Petrus constitueret. Quas rationes Ca e antis inculcat ad nauseam cap. q. memorati tra staIus de comparatione auctoritatis Papae. Analysin hujus quaestionis ad octo puncta reducemus : primum frustra desii dat Cajetanus in hoo textu ad suum propositum ccingendo, stet unAm Ovile ρο unus Asesor, quia ut sieries contextus declarat, litteraIiter de solo Christo intelligitur, ut cou-ιra D. Thomam cap. praecedenti responsione ad sextum ostendimus. Secundo, subtilis contemplatio qua pollicetur se Patres cum suis principiis concoc

350쪽

316 daturum. suos conatus planc condemnat, quoniam moralia & politica, euiusnodi bretunt, non amant subtiliter& me inphysic, sed in propriis terminis tractari.

Terrib, admittimus Pastores via ordinaria atque extraordinaria creari posse : de qua re ne sim cuiquam fastidio, lege cap. 7. libri 1. numero 2 2. Quarib , sicut legimus in Sacris Scripturis Deum via extraordinaria hominem produxilie per creationem; & quotidie experimur via ordinaria generationis etiam nas.ci : ita Evangelium hos docet Christum tanquam potestate excellentiae praeditum Ecelesiam tun classe, instituisse, eique Sacerdotium suum cum potestate clavium actu de- tuas te quasi per viam extraordinariam creationis. Deinde constat eandem Ecclesiam postquam est sena et fundata a Christo dein sim per viam ordinariam propagatam ab Apostolis & Patribus Ecclesiae primitivae. Si quidem actorum I. D. Mathias & 6. Dia coni via extraordinalia instituuntur : idemque nos docent historia Ecclesiastica & Canones, quibus edicitur neminem habendum Episcopum, qui non sit a Ciero de populo elchias & ab Metropolitano confirmatus ; idque insit per declarat liodierna Romani Pontificis eleisitio. Quae omnia tam clara dc perspicua sitnt, ut a nemine revo- dari queant in ambiguum. At verb Petrum creatum fuisse Monarcham Apostolorum .

de christum quando uostolos instituit, elisue potest.uem ordinis & juiis actionis incommune detulit, Petrum in ossicio suo pastorali anticipavisse : hoc quidem alibi praeterquam in phantasiaci libris Cfletani atque aliorum obnoxiorum nuspiam extat: un- . de qtia confidentia obtruditur, eadem multoque leveriore repudiatur: merit δ cem te a quoniam Petrus soli potestate ministeriali, non excellentiae praeditus est, idelique Apostolos creare nullo modo potuit. Utque ratio Cajetani procederet, demonstrare

debebat post Christi ascensionem Petrum vel potuisse instituere Apostolos, vel de facto aliquos instituisse pari potestate praeditos cum Joanne, Paulo, Andraea, dcc. VII. Quapropter hic ejus Elenchus a petitione principii jure despuitur, eique cla-iillime & validissime ostendit Almainus, Ecclesiam post Chi illi Alcensionem potuisse

Petrum in Primatem cum eadem potestate quam habuit a Christo instituere, nisi Christus Eeclesiam praevenisset: ratio evidentissima de certissma Almaini est, quoniam Ecclesia potestatem habet a Cliristo ereandi suminum Pontificem ; tum per communicationem sacerdotii Christi, quod architectonice possidet, cum etiam per electiones : & de facto Sede vacante illum quotidie creat via ordinaria sicut & alios Episcopos: ex quosnsulsit argumento ad hominem, nisi Christus via extraordinaria instituisset Petrum Primatem, atque Ecclesiam anticipallet, Ecclesiam quidem potuisse Petrum instituere in aequali potestate quam habuit a Christo : siqui Jem Sacerdotio Christi communieato Ecclesiae, Papalis, Episcopalis de Presbyteralis potestas atque dignitas formaliter & quoad habitum inest. Actus Vero atque exercitium desertur per electiones de ira itionem tituli Papalis, Episcopalis de Presbyteralis : neque jetanus quicquatri

Iabet firmi quod adversum opponat: Primum fingit collatione Ordinis solam potestatem in Christi Corpus verum & dumtaxat in foro naterno p nitentiae conferri ;quod ei absolute negatur. Secundis, tractatu de divina institutione Pontificatus cap. 3. circa medium, ait, cuim Papa eligitur, non accipere claves ab Ecesesia, sed achi isto, non nova sed antiqua traditione et quam opinionem ut falsam confutavimus 12. a. cap. 4. nulla. I 8. Tertio. cap. I. suae apologiae objicit Leonis naagni testim