장음표시 사용
351쪽
nlium M. 1ρ. CDν. ita Dominus f. ut ab 'sa Petro quasi quodam capite dona β.ι vi ut in eo*m omne diffunderet: ut exortem se m steris intelligeret esse aevini, qui ausu ui set a Petri soliditate recedere, ed oppono lipla testim io Leonis in sua cata a tantum fidei habendum, quantum concordat juri divino , naturali & canonico, ut
cap. I. apologiae, causatur Gelasium Papam docere sanctam Romanam Ecaesam nuialis pn iras constituti cateris Eccle=s praelatam esse, sed Evangelica voce Domini.GLvatoris Prιmarum obtinuisse dist. ar. Gn. quamdiu ta diu. aa. Can. omnia Can. sacro-Dncta. At respondeo ejuiiDOdi Canones loqui de institutione primatus quoad factum Christi: & non de potestate quam Ecclesia habuit instituendi Petrum, nisi Christi is Ecclesiam Per anticipationem praeoccupasset: hic enim si etanum suis bellulis distin clionibus atque responsis flagellare lubet. Quin id, quod dicto cap. I. apologiae urset, posito quod Christus potestatem et chivam Papae toti Ecclesiae contulerit, ut perhibet Almainus, sequi Clerum & populum Romanum injuriose sibi solis hanc potestatem usurpavisie, antequam institutum esset ut Papa a Caidinalibus de toto orbe assumptis cooptaretur , ut fit hodie. Reia pondeo Cajetanum hac temeraria objectione telum fortillimum suppeditare sectariis ad Ecclesiae Romanae Primatum, quasi jure divino institutum, debellandum : verumtamen ut illum velut divinitus institutum vendicemus , contendo postquam sanctus Petrus sedem fixit Ropae , Clerum & populum Romanum jure divino naturali Episcopum Romanum delegisse , atque universalem Ecclesiam suo tacito consensu & communicatione, illam Cleri & populi Romani cooptationem approbasse : tandemque formam eligendi Papam ministerio C rdinalium ejusdem Ecclesiae consensu comprobatam fuisse. Sexto, quod spectat ad quinque differentias, quas inter Petri & aliorum Apost lorum potestatem assignat , mera est cavillatio ac petitio principiit Verbi gratia, quod potestas Petri ellet ordinaria, alioram vero Apostolorum extraordinaria & de legata. Profecto haec vox Apostoli, pro Christo legatione fungιmur, aeque & indivi- ini aliis quam Petro convenit: unde sunt ex aequo Vicar i , Legati &Proreges Christi , quia omnes indivisim Sacerdotio Christi donati sunt : atque omnibus dicitur ,
quaecumque alligaveritis, sicut misit me Pater F ego mιtto vos, euntas in muniam prae
Heate Evangelium, Fc. neque Petrus super alios quicquam aliud habet, excepto Pii, mala aut primo gradu hujus legationis & Vicariatus Christi. Septimo, quod asserit Potestatem aliorum Apostolorum fuisse supra se invicem di Petrum autem jurisdictionem super alios habuisse, amplius tractatur a Francisco uate, dequo infra cap. c. hujus libri. Octavb, quaenam potestas Apostolorum transierit vel non transierit ad p4leros cap. 6. hujus libri cum Bellarmino disputabitur : ubi disertinen ordinariae atque extraordinariae potestatis Apostolorum evolvemus. Nono, petitio & principii asserere potestatem aliorum Apostolorum fuisse tantum exequutivam, & potestatem Petri ordinativam Sc constitutivam regiminis: cum omnes de intensive & extensivὸ aequalem habuerint potestatem : idque non tollit Prima tum. Porro regimen Ecclesiae, ut alias saepe observavi, est Aristocraticum, S exequutio
regiminis ad Papam aliosque Episcopos respective de proportionatim spectar: ita ut
352쪽
unusquisque Episcopus jure divino tantam habeat potestatis in sua privata dioecesi ,
quantum Papa in uni, e fili Ecclesia di fgregata, ut ipsemet Bellarminus fatetur lib. s. de Rom. Pontifice cap. 3. g. Item si Papa. Equidem cuncta adversariorum argumemta huic sophi istico incumbunt principio : scilicet Petrum constitutum fuisse ab lolutum Ecclesiae Monarcham et quod tamen velut antopseu a Curialibus venditatur : adtδquidem. ut qui ei contrid. cere audeant Romae infra haereticos amandentur : dc lec 1 ius ac magis impune de omnibus mysteriis Christia lae Religionis, quam de abibluta Papae Monarchia his moribus corruptissimis disputetur.
VIII. capite 4. tractatus de comparatione auctor itatis Papae& Concilii, argumentum scholae Parisiensis dirinum a cap. 8. . actorum exagitat e nam eo ipso quod Ecclesia Petrum dc Joalinem miserit in Samariam, colligitur Petrum non fuisse Monar-cliam Ecclesiae, sed aristocraticae moderationi Collegii Apostolici subiectum. Contra opponit adversarius patere ex Theologis non oportere mittentem esse majorem misso : ciun filius mittatur a Patre dc Spiritu sancto, quibus tamen est aequalis: Sc ita Caietanus efficit Petium dc Ioannem non potestative, vel auctoritative missos. Comtra Almainus cap. 7. de Ecelesiae auctoritate post medium, sic Cajetanum profligat. Hac ronsequentia est optima cinquit Spiritus sanctus mittitur : ergo es a filio vel inferior eo e ta sic oportet C etantia fateatur, quod Petrus fit ab Ecclesia. Similiter nec potes rationabiliter dici quod Petrus missus sit consitis o non praecepto : cum non fuerit filiM, sed
soannta cum eo. Huc utque Almainus, in quem C etanus cap. I 8. apologiae ira rati cinatur : Spiritus sanum mittιtur aseimo, imo etiam sitius mittitur a Spiruu sancto quis asilio, tamen no est a segse, nec infrurseipso, ergo illinc male infertur Petrum Hse ιnfemorem Ecclesia set ab Ecclesia. Sed rependo Cajetanum 3c asseclas hic suo abuti ingenio, primum, quia res morales 3c politicas quae praecise in propriis terminis capiendae sunt, ad res Theologicas omnium dissicillimas de abstrusissimas ciij usi modi sunt personae Trinitatis detorqueant: quotusquisque nescit longe diversam esse rationem missionis politicae dc personarum divinarumὶ accedit etiam omnem similitudinena semper aliquid habere dillimilitudinis etiam in rebus homogeneis, quanto magis in missione divinarum persenatum. Secundd, Cajetanus manifeste peccat in
placita I. Thomae, in cujus tamen verba juravit : nam communis est omnium Theologorum consensus parte I. quaest. 43. articulo A. missonem personarum ἀνιn
rum in ιnterna βι ratιone importare processionem is alio secundum orginem 2 ιδεὸquo Patrem cum non sit ab atio, nullo modo ea convenιre Me mattatur. Itaque cum filius m
que a seipso, neque a spiritu sancto procedat, eidem penitus repugnat vel a seiPso , vel a Spiritu sancto mitti, contra quam argutatur Cajet anus: ego hic argumentOL ex B. Thomae principiis ad hominem. Tertio, compertum est ab alio juridice dc Pote stative mitti in politicis qui non sit eo a quo mittitur inserior : Petrum ver , ita missum actor. 8. probat Almainus, quia S. Joannes cum illo mittitur. Quarto, de alluci
ςxemplum hujus superioritatis ac eminentiae legitur actor. XI. ubi Ecclesia quamquam sciret
353쪽
sciret optime Evangelium aliquando gentibus praedicari oportere tamen a Petro auctoritative rationem saar conversationis cum Fentibus ideo exegit, quod duceret Petrum tempus a Christo statutum praevertisse prius enim Judaeis quam gentibus Gangelium praedicari oportebat ut jam notavi. Verum demonstrabo hujus missiorus Petri a pri ri repetendam ex his quae lib. 1. docuimus de Christi Sacerdotio & clavibus immedi ee conceiss Ecclesiae per dominium & proprietatem : Petro autem & singularibus Praelatis quoad executionem & exercitium dumtaxat. IX. Capite s. ejusdem tractatus, Cajetanus in aciem explicat arsumenta scholae Parisiensiis de immediata Ecclesiae auctoritate. Deinde cap. c. eacum suis placitis consere. Ac primo quaerit quidnam Parisenses nomine Ecclesiae designent, quando as serunt Ecclesiam immediate auctoritatem habere a Christo, & esse uipra Papam. Porro triplicem instituit comparationem inter Papam dia Ecclesiam. Prima est , qua Ecclesia aut Concilium sumitur, Papi Capite Ecclesiae secluso. Utera est inter Papam di Ecclesiam vel Concilium praesente atque Praesidente Papa e tertia est inter Papam& Concilium auctoritate Papae indictum fle firmatum, ut verbi causa Basileense Concilium: hac posita triplici comparatione pro fundamento certissimo defigit Papam semper stimi, ac intelligi debere tanquam Caput Ecclesiae universalis etiam collactim sumptae: non autem dumtaxat ratione sagulorum membrorum aut Ecclesiarum particulaaium disgregatarumiidque probat ex Constantiensi. Concilio, non es scintilla apparentia quod oporteat esse unum caput in spirituabbin regens Maesiam , csci sessione I 1. art. 27. errorum Joannis Hus. Subnectit & alia quaedam testimonia in eundem finem quibus asseritur Papam esse Caput totius Ecclesiae aut universalis Ecclesiar atque etiam Pontifices
Romanos bullas fias sic solitas inscribere. Ego N. Catholicae Ecclesiae Episcopus, dcc Caria igitur P.ipa sit Caput Ecclesiae univerialis primum sequitur, dato quod Ecclesia
aut Concilium eam repraesentans capiatur secluso Papa r tunc Ecclesiam esse corpus diminutum, truncum, mutilum, aceph dum i & continuo non posse Ecclesiam universalem constituere e sicut nec vacante Sede Ecclesia dici potest universalis, nisi imperfecte, quae imperfectio est conditio diminuens atque detraheus qualitati universari
Iis Ecclesiae. Itaque si quis dicat Ecclesiam hoc modo, id est secluso Papa captam
habere immeda ate auctoritatem a Christo et C etanus contendit illum incidere in errorem Joannis Hus damnatum Constantiae; ratio est, quia ille negat oportere esse uniscam Caput in Ecclesia e & haec de prima comparatione. Secunda, est totam Ecclesiam a tu Concilium universale sumptum conjunctim cum Papa non esse majoris auctoritatis quam solum Papam & separatim sit pium a Concilio aut Ecclesia universali rNam ait Castanus, persona de auctoritas Papae onines alias potestates Ecclesii stἰcasMnives sim & eminenter continet cum potestate electiva Papae r quoniam Papa sibi potest deligere successorem. Sicut S. Petrus B. Clementem adoptavit S. quaest. I. Can. si Petrus. Attexit Papam etiam statuere quando de qua ratione neri debeat electio ut sit valida : nempe a duabus partibus Cardinalium ad minus. Quocirca concludit Ecclesiam immediate quidem habere a Christo auctoritatem, sed ratione capitis, quia Deus Pianaum.& immediate influit in caput, & per caput in reliquum corpus: quemadmodum fieri videmus in humano corpore, nam a capite omnis motus & sensus ditia
fundatur in sitam corput. His posito notat facile jud cari quid tenendum sit de te Diqiti reo by Gorale
354쪽
ti l co riparatione Conrilii approbati a Papa, cum Ipso Papa absente . t Concilio. Siquidem Con ili sun approbatum ut v. g. Basileense quod a Martino V. & Eugenio IV. i d. tum Sc pp ob.uum fuerat, non majoris auctoritatis crat quam ipse Eugenius solii; abiens a ConciLo, ut patet dist. 17. per totum Z extra vagante de cleetione cap. significasti. propter cilicit Parisienses, dum perhibent majorem elle Concilii quam Papae auctoritatem totum regimen monarchi cuin Ecclesiae pervertere, ac democraticum emeere : sicut dum S. P. Romanus dicitur auctoritatem habere supra Imperat
Superest haec omnia analytice evolvamus & pro causae nostrae firmamento pra figamuς, quando schola Parisiensis post Synodum Constantiensem docet Concilium immediate suam habere auctoritatem 1 Christo non a Papa, Se esse supra Papam : non haec in eam partem capere, ut contempta auctoritate Pontificia, Concilium crat & celebrari velit e imo vero consormiter ad praxim Ecclesiae primitivae asserit absque sententia Papae Concilium haberi non debere, ut axiomate XXVI. & xx XI. apologiae nostrae disputavimus.
Secundo, dum Cajetanus de Papa ut de capite loquitur, semper fallit a suppositi ne principii de a dicto secundum quid ad dictum simpliciter, quasi Papa esset Caput
essentiale & absolutus Monarcha Ecclesiae, ita ut ab illo tota auctoritas Ecclesiae flueretdcrepeteretur, sicut videmus omnes Proroges, Magistratus, Olficiarios dc Partamenta regni Galliarum suam auctoritatem a Rege Achciae repetere. Certe longe differunt Primatus & Monarchia. Verum Papam Caput esse Ecclesiae nihil aliud lanificat, quam esse Principem Ministrorum Christi dc Ecclesiae, de Primatum habere in Ecclesia ad exequutionem regiminis Aristocratici, atque etiam ad condendos Canones in actu priamo, si res postulet, quod est frequenter dicendum contra calumniatores meos. Tertib, propositio Ioannis Hus, ideδ damnata est a Patribus Constantiensibus, quod simpliciter de absolute Primatum Ecclesiae Romanae negaret, adeo ut nihil plane necessum esset Papam esse Caput Ecclesiae universalis etiam per mundum dispersae & con gregatae : in qua tamen Primatum tenet. Caeterum Almainus cap. 8. de Ecclesiae auctoritate responsione ad primum argumentum, huic petitioni Cajetani ita satisfacit. 'oannes Patrsarcha Antiochenus vir profecto Amssem, qui interfuit Concilio Basileensi , negat quod Papa sit Caput totius Ecclesia categorematice, etiam loquendo de capite min/seriatis natum est de capite principali J eon eratet inquit quod esse caput denotat praeseminentiam re superioritatem, quam summus Pontifex non habet super Ecclesiam, cum non sit Dominus Ecclesia sed minister. Dictum es enim Petro a Christo, tu ει Petrim cs super hane petram vitificabo Ecclesiam meam, es non adificabo Ecclesam tuam. Major est amrem νι recumbit, es minor gus ministrat, juxta dictum Salvatoris. Est ergo mihi erinferior o non superior domina. Reffectu tamen Ecclesiarum particularium Papa est ca- ut miniseriale : quia ratione ministerii Petro commissi habet super eas seu persoruatem. Concludit Almainus ad omnes auctoritares sonantes quod Papa Ar eaput Ecete , re μα-dendum quod sit distributio pro particularibus Eccleμι-non pro tota, id est, hoc intelligi non de Concilio Generali, quod eminet supra Papam, sed Ecclesiis singularibus distributim non collective in Synodum adunatis. Quem nodum C etanus cap. R. apologiae solvere nititur, sed praeter petitionem principii ut assolet nihil quicquam es Diqiligod by Corale
355쪽
sutit, scilicet malu duci argumentum a regno, quod potestatem Regi confert, ad Ecclesiam quae non conteri auctoritatem Poncifici: ciuia certum si Papam non gerere ubces Ecclesiae, sicut Rex Poloniae vel vi causa gerit vices Regni: Nam, inquit Caietanus, Papa est lolius Cluisti non Eccletiae Vicarius: contra demonstratum est toto libro L. cum Sacerdotio Christi claves datas esse totaliter per dominium & architectonice t ti Ecclesiae; Petro autem & lingularibus Praelatis distributim silmptis partialiter quoadulum, exercitium, ministerium atque exequutionem : & continuo Petrum & Papam esse Miniitros Ecclesiae, adeo ut Papa hodie per & propter Ecclesiam exiitat, ut alias
Quarto, continuat in Elencho a petitione principii, dum ait Concilium secluso Papa eue impersectum & acephalum, neque universalem Ecclesiam constituere. Pr fecth cum tota auctoritas Ecclesiastica a Christi Sacerdotio efficienter oriatur, & Christi Sacerdotium cum Sanctorum communione eminenter re perfectissime existat in Synodo senerali, idem plane est Papam Concilio praeserre, ae si supra Christumi sum es usque Sacerdotium extolleretur: quod impium est. Accedit Papam secundum omnia genera causarugi essentialium Ecclesia polle dumtaxat habere rationem membri atque instrumenti non capitis Ecclesiae. Vide axioma xv. & xvi. apologiae nostrae. Quod autem Caletanus cap. 3. suae apologiae objicit, Canonem de institutione Patriarchatus Constan inopolitani non arguere superioritatem Concilii supra Papam, cum id factum sit tolerantia Papae, confutatur a me in historia Concilii Chalc donensis. Quinto, petitio etiam est principii dicere, auetaritatem Papae complecti omnes aue ruates de potestates Ecclesiasticas. Hoc enim proprie dicitur de Christi Sacerdotio &Concilio Generali. Caeterum de B. Clementis electione ad Sedem Romanam vide supra Cap. 7. lib. I. num. I'. Quod autem urget adversarius, Papam statuisse ut electio Pontificis Romani fieret a duabus partibus Cardinalium ad minus : intelligit decretum Alexandri III. PP. cap. I. Synodi Lateranensis. Sed repono id non absoluta o testate aut proprio & priVato motu Papae invaluisse, sed consensu Catholico Eccletiae ,
a quo sormalis ratio obligandi legum & Canonum Ecclesiasticorum proficiscitur :quandoquidem leges Papae non obligant nisi recipiantur. Sexto , sophistice Papa ut Caput Ecclesiae capiti humano comparatur: qui caput
humanum est estentiale ac naturale caput corporis humanir adeo ut necesse sit compus interire capite sublato. At Papa mortuo, Ecclesia non perit: de qua re fusi is alias. Vide axioma XU. apologiae. Septimo, quod perhibet totam Conciliorum auctaritatem a Sede Apostolica pem dete dist. 16. per totum : εc cap. significasti, dcc. Almainus cap. 8. de Ecclesiae au- titate ad sextum opponit, o mori auctoritates a C et ano, ut suam opinionem constrinmaret , adductas esse quidem summorum Pontificum, μι προωνιmum ad trisaentium , quod proprium est Ecclesia, Ioannes autem Maior post Gerionium alias prolatum contendit ejusmoda auctoritatom tantum esse fideι b.ibendum inuantum Daera diurno. natara δε es canonico consentiunt. Subjangit Almainus re larιter V ordinarie Concilia com-gνeoum o misca a Romano Pontifice, sed postquam semel convregata seunt, immediat. auetoruat em suam basere a Chraso.
356쪽
Octavo, petit semper principium dum asser i parisienses, quando Concilium supra
Papam extollunt, Monarchicum in regimen in Democraticum transiriurare : etenim homo Cardinatatus sitiens fingit Petrum constitutum Monarcham absolutum Eccle-sae : permultaque alia contra continentiam propriam comminiscitur. Almainas tu morato cap. 8. de Ecclesiae auctoritate responsone ad tertium, sic Caletam petitionem depellit opponendo regimen non ido. Hira Monarchicum quod unuι es Antularu homo tota
communitate aut toto regno sup/rιor ta potentιorsit: sed quoniam totim communitam Maevi
gerit, lue potentior est quocumqne abs singulara edi 'artιculara homine retris aut communiatis : cs ad hunc modum Pap.im esse fureriorem quolibet Episcopo. Archiepistor. P. triarcha is abu Ecclesius parti lar. bus dri regatis : quamquam sis Dodum Concilis Gererati Ecclesiam uniuersatim repraesentanis: ut definitum est . & s. fessione Constam tiensis Synodi de sessione 8. articulo a. i. condemnationis errorum Joannis micleae Ad haec Cajetanus cap. 4. secundae partis apologiae meras argutias quae nos morari non debent, effutit, siquidem cestin quamvis aliqua communitas verbi caus1 Regnum Poloniae Regem deligat : tamen quia in tota communitare supremum regimen & triabunal habitat, ideo regimen populare dici : & idem esse in E clesia, dato qubd Papa sit subditus directioni & coactioni Concilii: sed qui eiusnodi homini Monarchiam quam animo eoncepit plane abnegarit, ut est abneganda, certa omnes ejus conatus ruent, es enιm vis fesucaria, ut Gallorum proverbιο Hotur, quaquo magas motitur eo manus promovet apud bene intelligentes. Porro quamquam in regno P Ioniae potestas statuendi regiminis atque supremum tribunal sit parres populum : tamen quia exequutio pertinet ad regem, ideo Monarcha recte appellatur, sicut in Ecclesia vocamus Papam Monarcham Ecclesiae, quia ei ratione Primatus incumbit mandare exequutioni Ius divinum, naturale dc canonicum erga particulazes Ecclesias diu gregatas.
X. Capite T. tractatus de auctoritate Papae & Concilii rationes superius a se pro absoluta Papae Monarchia positas, quinque argumentis roborare conatur. Primo , qu bd Christus dixerit Joannis i o. set unti, Omis ci unus mytir r & Joannis ultimo curam hujus ovilis sic commiserit Petro, passe mes meas: quibus vocibus Petrum non modo singularium ovium, sed totius Ecclesiae quae totum quodam exori nibus vivibus conflatum significat, Pastorem instituti unde Ecclesia canit in solemnacollectu Deris omnium Histium Pastor es Rectar famulam tuum P . quem Pastorem Eseclesia tua praeesse vo sti, tae. Secundo, Ecclesia aut Concilium distinctum a Papa, aut est oves, aut Ovale, aut Pallor inquit at non oves, quia ex utrisque ovibu Iudaeis nimirum α gentilibus Christus pollicetur ovile constituendum, & proinde etrus non habet curam alicujus particularis ovis aut ovilis , sed totius & univer salis ovilis. Praeterea Concilium non potest esse Pastor e quia cum Dominus uni cum Pastorem, Petrum scilicet constituerit Ioannis ultimo. Si Concilium esset P sor, isqueretor duo. esse Pastores contra Dominum asserentem fiet unus Pastos oc
357쪽
unum ovile. Ergo Concilium est tantum ovile, totum non pars civilis: sed cum esse non possie, nisi per relationem ad Pastorein, statuetidum Ecclesiam congregatam in Synodum Generalem esse unum Ovile, unius Palloris Papae scilicet, qui est Custos & Rectot gregis Domini. Tertio, P.ipa non minus est Episcopus Ecclesiae Catholicae, quam quilibet Epitcopus est Pastor tuae privatae dioeceiis : verum quilibet Episcopus, Parisiensis verbi catam, est Episcopus singularum personarum& totius dic cesis Parisiensis collectim sumptae. Ergo etiam Pipa est Episcopus non modo singularum Ecclesiarum, verum etiam totius Ecclesiae Catholicae congregatae in Synodum generale. Quarto, nisi Papa esset sirperior Concilio, ellent duae supremae potest.itos in Ecclesia Dei, dc consequenter multitudo quae pellinis est cap. r i. metaphisice in
hunc scopum dc propositum coacervat plures auctoritates Pontificum Romanorum
in sua caua asserentium sibi plenitudinem potestatis, id est absolutam monarchiam deberi & de jure supra jus poste dispensare. Subnectit Concilia nullam poste figere
legem Romanae Ecclesiae cap. significasti de elaectione de elem potestMe r idque etiam S. Thomam confirmare. Quinto, Papa est proximus & immediatus Christi Vicacius& Apostolorum , ergo nullam habet in terris potestatem supra se antecedens patet in saepedicta condemnatione articulorum Ioannis mictessi Atticulo 3 7. Dclesia Romana est synagrea sartana, nec Papa est proximin es immediam near uia Christi es P postolorum consequentia etiam eater, quia proximo de immediato nihil est immedi rius aut propinquius. Quod si Ecclesia, ut a Papa distinguitur, immediate auctoritatem a Christo supra Papam haberet; certe Ecclesia non Papa proximus atque immediatus esset Vicarius Christi, quod est impostibile, se enim duo essent subortlinata tribunalia ambo aeque proxime δc immediate constituta i Christo. Sexto, proponit definitionem Concilii Florentini quam dicit celebriorem, eo qtibis ficta sit ex Orientali de Occidentali Ecclesia simul iunctis: atque statutis solius Eccletiae Occidentalis
anteferendam e Verum in conclusione memorati Concilii in Bulla Eugenii, Papa v eatur senecessor B. Peres, ve s Cimm VPar - , tot ι- Eces fiae Caput o omnium Christianorum Pater ac Doctor, m. Quamobrem concludit illos qui tam evidentibus Scripturae & Sanctorum Patrum testimoniis refragantur haereticis este per similes. Capite s. praefati tractatus oppugnat decreta SDuod1 Conltantiensis δc Basileem
XI. Capite s. contendit omnes Augustini S aliorum Patrum auctoritatesqliae assiarunt claves datas Ecclesiae in persona Petri, nihil aliud esse, quam claves 3c Jurisdietionem datam Primatui, id est ossicio Petri in aetermim duratulo et adeo ut Petro a que ejus successoribus ex ossicio incanabat inquere in totum corpus Eccletiae : dc ideo quae capiti data dicuntur, censeri clara & concessa toti corpori de stipposito : unde homo vicitur videre per oculum de ratiocinari ope capitis. Et ad hoc propos tumga p. ia. suae apologiae citat Augustini testimonium de agone Christiano cap. 3 o. ubi ait cum claves Petro datae sunt, datas etiam Ecclesiae e re cum ei dicitur, ad omnes dici passe oves me ζ haec autem in eam partem rapit Cajetanus, ut fingat Aligustinum docere claves data4 Petro pro se & succestaribus suis r quia sinquit hia verbIspasie ovas meas, Petro datur Papatus pro sedc succetaribus : igitur inquit) ratione ossicii capitis perpetui ,u Ecassia, Ausultarus dicobat, quod Peum persoriam Eecu sae gere es,
358쪽
Et capite Io. tractatus de comparatione auctoritatis Papae & Concilii ad caput 16. inclutive udueisus Gersoniam : deinde sequentibus capitibus disputat quomodo Papa propter haeretim subjicitur Concilio, occ. Caetetum ut de hujus sextae quaestionis an lysi inquiramus , primum si ultra hoc oraculum Domini venditar. Det unum Ovι- D cs unetu Pastor, ut capite praecedenti in analyti opinionis B. J homae ostensum est :quia liic textus litterat ter de Christo animarum noluarum summo Pastore intelligitur. Secundo, cum regimen Ecclesiae sit aristocraticum ut toto lib. 2. probavimus, oportet necessario Primatum Petri ejusque officium Pastorale capi in ordine ad regimen arili , cratiuum, ut praxis Ecclesiae lib. I. historiae Conciliorum Generalium explicata demonitrat. Quamquam igita. Concilium sit, Oves & ovile Chiisti, tamen quia Ecclesiae regimeneli aristocraticum , partes stat Concilii, Petri aliorumque Pastorum auctoritateria distributim sumptam dirigere, limitare, regulare, definire & coeicere: Petrus vero de .nus successeres nullam aliam habent potestatem in Concilio quam ut eidem praesint, atque si ibductis Patrum suffragiis concludant, Sacramenta Patribus administrent, verbum Dei concionentur, atque alia obeant quae a Concilio collectim sumpto perfici nequeunt e dc ne sim longior adi xxv r. axioma nostrae apologiae. Tertio, de duobus Pastoribus contra hanc vocem Domini. Fiet unum Ovile taunus Pastor: Jam responsem est hoc litteraliter capi de Chi isto, atque omnes Apostolos ex aequo fuisse Pastores cum Petro: verum semper adversarii se aut alios frustra tur a suppositione principit: quasi Petrus fuisset Monarcha Ecclesiae & Apostolorum. Nam Primatus de Monarchia res sunt maximὰ differentes; & Papa non potest dici M narcha nisi secundum quid, puta ratione exequutionis regiminis, &α axiomate XXX apologiae nostrae.
Quarib, valde disparata est comparatio inter singularem Episcopum suamque privatam dioecesim, & Episcopum Romanum cum Generali Concilio totam Ecclesiam Catholicam repraesentante. Nam Sacerdotium Christi & Sanctorum communio totaliter ει adaequatὰ, perfectissime de eminentissime ac sufficientissime continetur & repraesemtatur Concilio Generali: adeo quidem ut aristocraticum regimen Ecclesiae ibidem tuis absolutum sit numeris : quod de Papa aut de singulari Episcopo Ac privata aliqua dice-ceii asteri nequit: cum in adaequatc & partialiter non eminenter Sacerdotium Christi
Sanctorum communionem ac regimen at istociaticum contineant & repraesentent.
Quocirca ex praxi Ecclesiae prinaitivae omnia negotia dioecesis non Synodo dioecesana, sed Concilio Provinciali definiebantur, omnibus Epilcopis cum sito Metropolitano SD nodice in Sanctoruin communionem 'confluentibus: ut can. s. Nicaenae & 2. Synodi Constantinopolitanae decernitur. Almainus de auctoritate Ecclesiae cap. 3. ad tertium S Joannes Major cap. I S. commentariorum in Mathaeum ad hoc argumentum respondent. Parsansem Episcopum verbi c. issa posse aliquita peragere quod a nullo alio sua ahoeee
potes. Sorus enim potest sacros ordino conferre, confirmare, excommunicare et gusa non
Ρώιm gerιt vicem sua pravata daaecesis in erdine ad populum sibi e--issum. sed etiam annus Ecclesia universiatis in ordine ad eundem populum. At Papa mkI potest quod Con-eιtium amplias atque eminentius facere non possu et ci-μ consarum ex Discopis es E c, tu collectim sumta. Aude Pratero Parisi sem duae s- , cua praμισαν dior san-
359쪽
D 'm , habere ciuellium universile tanquam supremum tribunat, μι Ndioecesis ci ,
Disium subjicitur e contra vero generale Conciisum nemini subseci.
Quinto, quod objicit de multitudine principatuum, jani solutum est supra. Siquidem potestas Papae subordinatur potestati Concilii se aristocratico regimini Ecclesiae, de multitudo principantium proprie invenitur in anarchiis Sexto, cum Dominus toti Ecclesiae collectim sumptae quoad dominium, singularib is autem Praelatis distributi in sumptis, quoad usum, ministerium dc exequutionem clavus crediderit: inde proclive est judicare,& Papam dc Ecclesiam suo quemque modo de captu poste immediatos Christi Vicarios appellari: siquidem in moralibus nihiI repugnat immediato darι aliquid immediatius, sicut certum est clavos immedιatius ac essentialius datas GHesia quam Petro. Itaque Papa tanquam individuum de supposituin sinsulare est immediatus Christi Vicarius ad exequutionem regiminis, atque etiam ut te, ges condat in actii primo : & hoc statum aut principatum Monarchicum Ecclesi e esticit. At Ecclesia collectὲm sempta, quatenus individuum aut suppositum juris regimen aristocraticum essiciens , immediata Christi Vicaria dicitur. Almainus de aucto: itate Ecclesiae cap. 8. ad quintum. Papa es immediatus Christι m carius qκantum ad exercitium potestatis immediate a Christo instituta ta collata Ecclesia. Quemadmotam Regusunt Ministri Dei in vindictam malesa rum Roman. I 3. Joannes Major Commentar. in cap. i 8. Mathaei. Papa est immediatum Caput a Christo in suo genere, id est, quoad ministerium LN exercitium potesatis : cs Messa es immediata a Christo insuo genere tanquam Domina ta Christi Sponsa. Septimo, locus Florentini Concilii parum juvat Monarchiam C etani: ut probabitur in historia Balileensis Synodi: quod si evidentibus Scriprura: dc Patrum antiquo
rum testimoniis refragari sapit haeresim , ut recte ait adversarius , proculdubio ipse tanquam sorex suo judicio propria testificatione periit coram Deo, ubi nullus erit locus argutiis, effugiis aut viae facti: quandoquidem nullis dogmaticis Scripturae aut Patrum sententiis, sed putidis tantum cavillis Cfetanus nititur, proque una vel altera Pontificum in sua caula vel aliorum hominum obnoxiorum opinione, ei centum atque amplius Patrum & locorum Scripturae testimonia cum praxi universalis Ecclesiae sub iocto primis generalibus Conciliis exhibebimus. Octav δ, decreta Synodi Constantiensis & Basleensis Deo bene propitio a sophisticis C etani de aliorum Elenchis vindicabimus lib. 3. dc η. historiae Conciliorum Gene
Nono, quod perhibet Petrum tanquam caput influere in corpus Ecclesiae, sepra conasutatum est: Nam solus Christus ut caput internum ac essentiale influit: Petius vexδ .cum sit dumtaxat caput externum ministeriale, mutabile, operam solum externam petadministrationem actuum hierarchicorum exhibens, nihil plane influit. Unde Papa mortuo non moritur Ecclesia , sicut capite humano amputato perit corpus humanum axiomate xv. apologiae. Porrδ valde mirabile est Cajetanum hoc in loco asserere clave, & jurisdietionem dari a Christo Primatui Petri: Ze tamen id nominatim negare cap. 1. de divina potestate Pontificatus, ubi docet claves esse praemium confisonis fas,
a Petro, es claves non dari Primatui, sed persona fidem profitenti : qua ratione escere vult Petrum personaliter sumptum, non ut Ecclesiam repraesentat, esse petram & funda.
360쪽
mentum Ecclesar, cilioqui ratio & analogia petrae & fundamenti prius, excellentius arque immediatius toti literarcluco ordini quam uni Petro competeret: quod Caieta-
Decimo, coutra mentem Augustini ejusdem textum de agone Christiano detorquet. De quo conitile cap. 4. lib. a. in analysi testimoniorum Augustini : petitiones autem Cajetani conii a Gemonium liapiis ruunt; si ad firmamentum scholae Parisiensis compa
QUO IN CASU PAPA DEPONI POSSIT A CONCILIO
XII. Cum Iulius II. P P. suis militaribus gestis ac manlianis imperiis Ecclesiam notorie standaluaret i eamque ob causam Pisanum Concilium secundum Ecclesiam in capite & in membris reformandam indictum suis Iet: Caietanus ut catas, Iulii anhelaniado ad Cardiu latum Patrocinaretur, hanc conseruit disputationem cap. 17. tractatus de comparatione auctoritatis Papae 3c Concilii & cap. 2 s. de 1 s. apologiae suae hinc auiatem efficere molitur solum fidem esse simpliciter necestariaena, ut aliquis fiat de maneat Papa, quamquam alioqui desperat.s esse moribus. Itaque propter totam haeresim n tissimam Papam abdicari poste concludit. Quia haeresis ex Christiano non Christianum facir. Atque st itum hominis Christiani iunditus evertit: fundamentum illius est quod Cluilius Mathaei 13. dixerit super Catiaisam A u μrrunt Scriba ta Pharas .
Omnia ergo quac-mque d/xerant fecite et secundo autem opera eorΜm nobtefacere. Item
Esp. h. prioris epistolae Petri obedite praepositis vegris non tant- honu, sed etia- discolis. Hinc vero colligit subditos debere Praelatis suis quamquam male viventibus obedire t modo bonam doctrinam Ac fidem retineant : & consequenter Papam ex nativo ossicio Papatus obligare selummodo ut boni doctrina non item bon s moribus pascat: S quamdiu habet fidem sormatam, censeri vivere in Papatu ranquim sinum de integrum : si autem a fide excidat, tunc esse tanquam mortuum, neque posse amplius doctrina pucere : quibus confirmandis adglutinate Can. nemo judicabit priniam seciem quaest. 3. Tanti autem has suas commentationes aestimat Cajetanus, ut a nullo posse dissolvi arioletur. Contra autem Almainus cap. I 2. de Ecclesae auctoritate demonstrat putida esse effugia et atque tromines cujuscumque sint conditionis etiam Papalis posse censuris Ecclesiasticis assica, ct Ecclesiastica communione excludi, si pervicaces atque incorrigibiles sint,conformiter ad praeceptam Christi. Dic Ecel a Mathaei i8. dc ad cap. 7. prioris ad Corinthios: si is qui frater nyminatAr inter Oos es som
meator aut avara , aut ιdolis serviens, aut maledιcm, aut ebrio , aut rapax, ckns
cia odι nec cibum sumere quod se quis=iam dicat hos ta similes locos Scriptαπιθία-wο-do capi oportere de Christianis qui habent superiorOm Ecclesia cum, non de Papa, sinquit Almainus in ego iutor incam de abω testimoniis quibus probatur hominem haren-cAm vitaniam pos unam γ secundam cora epiιonem cap. s. ad Titiun & secunda epistola Joainus, nolue eum rec pere, Wc ea ave HKTritu, ica At sensust Param ct iam har/