장음표시 사용
361쪽
lium minime vitandum, quia non major est ratis, cur hos ultimos textis universm es absolute de omnibus hominibus, ne suidem Papa dempto intelligamuri quam prιores, dic Hese-H. Quod vero Ciqetanus 2. parte apologiae cap. 26. ait Scripturam loquentem de haeret cis neminem excipere, nequidem Papam aut Praelatos : in aliis vero criminibus excipere , quando dicit Scribas dc Pharis eos quamquam male viventes audiendos, & obediendum esse praepositis suis quamquam discolis : ita ut praeceptum de audien ab Praelato eique obediendo quamquam discolo comprehendat in se mandatum de tolerando codem. Contra oppono haec intelligi de privatis & singularibus personis, non de Ecclesia collectim sumpta, cui Cluitas arctiitectonice dc per dominium claves commilit: Non enim cui- quain privato licet in Praelatum suum insurgere; at Ecclesiae, absolute negatur. Enimvero cum status Ecclesiae sit electivus, non haereditarius, atque in statu electivo, praesertim pure ministeriali & spirituali, qualis est potestas pastoralis Ecclesiastica quae vim ἐκ coactionem externam nescit per materialem gladium, eadem prorsus sit ratio Prae latorum, quae legum & Canonum creandorum : ita ut causa legis cestante, etiam lex non quidem a privatis sed publico consentia abrogetur : a pari insurgit quoque Prael tos ab ossicio incorrigibiliter cellantes, dc Ecclesiain notorie scandalisantes abdicari poste ab Ecclesia, cum praesertim desinant esse sal & lumen mundi: sal in suarum ad n
Liam valet nisi ut mittatur foras'con Detur ab hom/novi Mathas g. es can. non om με a. quaest. T. f. non est facile sare loco nub. Augustinus 2. lib. adversus Cresconium cap. II. neque enim Episcopi propter nos sumin, sed propter eos quibus verbum oe Sacramentum dominicum admιnistramus, ac per hoc ut eorum sine scandala gubernandorum sese necessuvi tulerit: ita vel esse, vel non esse debemuου, Pod non pro er nos, sed prorrer alios sumin. Qua sententia nulla clarior. Item causa quaest. 3am laudata campraesumant Pralata non debere se reprehenda vel accusari pro eo quod Canones non eos pases constituunt accusendos, quod tamen negatur solas criminosis, cum de reprehendendo v rum ipsa constitu.u , si male loquutin sum , testimonium perhibe de malo. Quem textum Augustini Gratianus absolutae monarchiae assertor frustra ad solum errorem in fide
abstrahit juxta Cajetani opinionem. Accedit Sc constitutio Synodi Constantiensis ses.sione . & s. decernentis Papam directivo & coactivo judicio Concilii subiici, non tantum in casti hin escos, sed quotiescumque agitur de Ecclesia in capite dc in membris I. reformanda, dcc. EA. Vallius lib. de suprema potestate parte 3. quaest. 9. & Io. hanc eandem disputationem itidem argumentis quibus & Caietanus munit, negatque scholam Parisiensem te nere, Papam lectuis casu haereseos abdicari posse : idque ibi ummodδ tribuit Germnio . Almaino de quibusdam privatis Doctoribus, non facultati collectim sumptae , Mam ejus opinionem lib. I. cap. I. num. I a. debellavimus. An potest sine pudore inficiari totam scholam Parisiensem fide Catholica tenuisse & mordicus defendisse decreta Synodi Constantiensis de Concilii auctoritate supra Papam sane cum Dominus venerit in mundum, non solum ut vitam habeamus, sed ut abundantius habeamus Ioari. Io. hocque nullo modo esse possit, si Praelatis impune liceat quicquid libuerit: oportet necessatio concludere Ecclesiam collectim sumptam, non privatos inquam habere potestatem cogendi in ordinem Praelatos iuxta oraculum Domini, dic Ecclesia,
362쪽
atque Synod frequentes liberὸ haberentur non ambigebat, estque compertum multos Episcopos gradu ejcchos propter vitiosos & corruptos mores, quorum cauta nihil a causa I'apae hac in parte discrepat; quia solo Primatu Papa Episcopis antecellit secundum jus divinum. Sed ad Abnainum redeo , qui ut amplius in opinionem Caletani invadat, contendit illum truitia docere solam fidem non bonos mores requiri, vi aliquis sit Ponti tea : cimi fieri pollit ut aliquis occultus haereticus eligatur in Papam de Papatum acceptet, sitque verus Papa, quamquam ficem non haberet: unde colligi d ad cite Papae, neque lidem neque esse Christianum simpliciter requiri , sol dumtaxat characterem indelebilem bapti imi ,& continuo falsam elle Caietani assertionem. Ad- Irectit praeterca, auctore Caletano, cum Papa haereticus. non ipsb factu depositus, sed per Concilium deponendus sit; sequi Concilium elle supra Papam. Quam Almathi petitionem ut Ojetanus declinet, sophisticas praei igias comminiscitur : puta Concilium deponeudo Papam haereticum non habere auctoritatem in Papam aut Pap tum, sed in personam cui adjurictus est Papatus, in illam coniunctionem, ut illam distociet: quod perinde cli ac si quis cavillaretur Regem verbi causa non habere potestatem gladii materialis in hominem sceleratum, sed dumtaxat in coniunctionem animae illius cum corpore : quae profecta tam absurda sunt, ut merito repudientur a Bellarinino lib. 1. de Romano Pontifice cap. 3 o. equidem ego hic cum magno aniami miniore dicere cogor, adulatores qui scripserunt Papam este infallibilem de a ne mine ludicari posse, omnesque judicare: cau: am certiisimam praebuille innumeris abusibus, corruptelis de schisinatibus, quibus Ecclesia Christi Sponsa hodie infest tur; Spiritus Dei, Ecclesiae Gubernator de Rector mirum in modum contristatur , haereses Sc schii nata foventur ac pullulant; atque ipsi Pontifices magna laborant invidui. Lege Cardinalem Cusinum lib. 2. de concordantia cap. I 8. ubi quaerit an Papa alia ιn caseu quam hareseos deponi possit, ta hanc disputationem excitat, utrum-mm Pomfex excommunicara possit e tractaturque ab Almaino per modum collationis cum Magistro Ludovico Ber, in quaestione resumptiva de dominis nasura G, Ovus es Ecclesiastico. Hasque rationes dubitandi piomit adversus Synodi Constantiensis de Basia Ieensis decreta. Primum, quod Papa sicut jure divino tenetur quemlibet Christianum pascere; ita & Omnes Christianos obligati ab eodem pabulum spuituale accipere Joannis ultimo, passe ovos meas : ergo quamdiu manet Papa non potest ab ejus communione cludi: cum nequidem Concilium Generale nos a praecepto divino absolvere queat.
Secundo, si summus Pontifex posset excommunicari a Concilio absque depositione; pc let etiam remanere excommunicarus dissoluto Concilio. Sed hoc posito, quis eum ab lolvereti nemo autem id facere posset nisi in articulo mortis. Tertio, si summus Pontifex possit excommunicari a Concilio a ergo de in Canonem latae lententiae a Concialio incurrere poterit, sicut eth Canon de semel confitendo annuatim ad diem Paschae, quare esset excommunicatus ipis facto, si non semel confiteretur in anno. Quo dato
multa emergunt incommoda, cum enim quilibet excommunicatus careat exercitio
iurisdictionis : posito quo 1 Papa non satisfecisset praecepm confitendi, nullus actus iurisdictionis exercere posset: & continub collationes beneficiolum, dispensationes, excommunicationes de alia ejusmodi quae perageret, pland irrita essent. Quarto, non et Pt OIandum pro sumuo Pontifice. Quinto, non esset amplius Oput Eccle
363쪽
siae, Ec Ecclesia Capite careret. sexto, ad Canones Synodi Conflantiensis sic B.. italeensis, ibitos sub pinna suspensionis respondet, videri intelligendos de suspensione in exercitio juris dimonis fori externi ramum. Septimo , ad hanc objectionem Curatus
manens Curatus potest excommunicari, excipit drversiam esse rarioirem Curati de Pontificis : quia Pontifici jure divino omnes oves Christi stibiiciuntiar, ideoque ipso remanente Papa videtur impossibile ut excommunicetur: contra autem . qtua Curat
ex jure tantum positivo hae atque illae oves subjiciuntur , nihil mirum vile eum etiam
manentem Curatum posse excommunicari.
Et haec tinquam in per modum collectionis posto quὁd Papa iure divino sit Monarcha Ecclesiae. Verum lib. de auctoritate Ecclesiae de praesertim cap. xi. & XII. Scxui. assertive declarat quid sentiat. Caeterum proclive est cuique ex principiis lib. 2. positis haec argumenta dictivere; puta quod Christus Mathaei I s. dic Eccles2t, taclegem fixerit Catholicam , cui omnes peccatores subjecit , nequidem Papa dempto, axiomate xvI. apologiae nostrae. Item quod Sacerdotium suum cum potestate clavium architectonice Sc quoad dominium toti Ecclesiae Sacerdotali collectim & individue contulerit, Petro autem de singularibus Praelatis quoad exercitium de exequutionem luris divini, naturalis & Canonici dumtaxat. Ex quo fit ut Concilium Generale pollit non modo Papam ad tempus suspendere, quoad actum & exercitium iurisdictionas Papalis, verumetiam adtu abdicare Papatu, atque alium creare Papam. Igitur, quoad primum respondemus verum esse, suamdiu Papa manet Papa, nec ab Ecclesia suspenditur ab ossicii Papalis exercitio. Secundum fingit difficultatem cui Concitum facile provideret committendo provinciam abist vendi ripam Synodo Provinciae iuxta Canonem 1. Nicamum a. Constantinopolitanum , vel etiam Ostie si Episcopo qui illum consectat, dcc. Tertium argumentum asseritur ab Almaino tanquam fide Catholica tenendum . sentent. quaest. I. dist. II. sol. 7Ο. col. 4. editi nis AEgidii Germoruli Typographi Parisiensis , ubi ait haresim esse in Francia dicere
Papam non tenera Canoniam Conriborum Generatium. Quarto ad incommoda quae post Papam excommunicatum emergunt, respondetur omnes Epistopos Iure divino esse auctoritate aequales, dc id ipsum posse in sua dioecesi quod Papa erga totam Ecclesiam , ut supra docuit Joannes de Parisiis lib. 2. cap. s. 3c Bellacininus s. de Rom. Pontifice cap. 3. F. Item si Papa. Praeterea Ecclesiam virtualiter, supplective, architech nice & eminenter habere potestatem Papalem e atque omnibus difficultatibus nascentibus mederi posse in Synodo Provinciali: tuncque temporis idem esse ac si sedes vacaret, aut si Papa non esset canonice electus: in super ea quae Papa cxcommunicatus gereret, vim possent obtinere ex rati habitione Ecclesiae, dec. Quarto certum est non esse orandum Pro Papa excommunicato. Quinto revera Papa excommunicatus
non esset Caput Ecclesiae, sed Ecclesia ejus desectum supplet, quia architectonice S, cerdotium Christi cum clavibus possidet. Quibus bene consideratis claret Papam posuse censuris Ecclesiasticis more aliorum hominum innodari: quaeque in contrarium opponuntur, illudunt a petitione principii, quasi Papa jure divino estet absolutus Ecclesiae Monarcha. Sed ut hanc disputationein adversus Cajetanum absolvamus , Cardinalis Bellarminus in responsione ad apologiam Magistri Pauli veneti Servitaeco sideratione 3. diversos auctores qui de Papiae potestate supra Concilium tractarunt ,
364쪽
laudat, atque inter alius olemum Ipsum , quem Acit haηe eontro mersiam stam firmi es sobdω fundamentis con tuisse, ut Pi capax re donem ad Caistam ratιones intest gendas fuerit, nihil amplius posis aes Arare. Quae dum apud me perpendo, mirari desino, cur olim Protagoras diceret omma esse quatia cuique viderentur e certe ut quondam nescio quis piaedicabat, Athenienses apud Athenienses perfacile laudantur. Vertim quia ipsius Milarmini testimonio Caletani rationes dissicilla mae sunt ut a pauincis capiantur, peto ab adversariis qua confidentia ne dicam temeritate ex ejus in odi schol isticis argutiis dogmata fidei Catholicae essicere moliuntur : cum dogma fidei, presertim in rebus moralibus & politicis, quales sunt Primatus & justa Eccletiae suis Deriratio, luce mericliana clarius atque evidentius esse debeat.
365쪽
L Jesultas tu omnibus syse veribus Theologicis quaesiones de abs
Iuta Papae monarchia conserere quo id ine jaciant. II. Cis Mus Salmeronis rationes , quιbus Uficere tentat Petro δε--Πιum atque proprietatem claυium traditam a Christo ; aliis veri sos clis solum ministerium atque exercitium. III. De Maidonata argumentis. quibus frustra probare mositur .fidem Petr/ alterius fui e generis a fide aliorum C Osolorum, eamque ob cau-
sm Petrum hoc vulari priis gis super alios donatum. ut esset ' rim Chri , caput S suodamentum super quod Ecclesia aedificaretur: cloes haberet disinctas ab aliorum postolo rem clavibus , ita ut sc
lauderet, ut nemo aperiret, sicque afferiret ut nemo clauderet.
IV Narrarius ea chfuse tractat. quae compendose d Maldonato diuessulantur. I. M. Ost Cajetanum nemo uberius, laboriosius & doctius Nicolao Sandero tu P hanc evolvit controveiliam octo libris de visibili Monarchia Ecclesiae,
quos anno a III. edidit e quandoquidem scholastica argumenta Caletam, Patrum Se Conciliorum testimoniis munire tentat, adeδ ut Sandem Bellarminus ejusque sodales multum debeant : itaque ne aadem semper iterare cogamur , Sanderi
firmamenta in Analysi librorum Bellarmini excutiemus. Caeterum: omnibus ScIiptoribus Societatis hoc propolitum videtur , ut abselutam Papae Monarchiam iurecte de indirecte , Oportune atque importune instiuant, ideoque nullus sodalium Theogicos praesertim libros lucubravit , in quos ejusmodi placita tanquam fide catholica credenda non artificiose conjecerit et praetextu quidem controversiarum de Religione Catholica sulciendarum, sed revera ut Iesiuitae suo quarto voto opitulentur, suumqu dominatum , privilegia dc immunitates moderatas ferruminent. At tantum abest ut ejusmodi disputitiones imaginariae de absoluta Monarchia Haereticis ad Religionem Catholicam ad actandis usui esse possint, cum eos potius fugent & ab Eccletiae Romanae aditu procul arceant. Praeterea omnes abuIus & cori telas fovent, disciplinam Ap stolicam evertunt & pro jure divino , pura puta humana instituta oggerunt, licui hac defensione demonstrabitur et Porro quia longum nimis de fastidiolum esset omnes Auctores Societatis recensere , aliquos ex elasticis delectu habebo. II. Alphonias Salmeron tomo . Commentariorum in Evangelia 3. parte tractatua. perhibet quae a D. Rugustino in tuis sermonibus & concionibus exponuntur po-
366쪽
ri pulo : videlicet quod is D. Petrus esset Petra Ecclesiae, esse solidiora & praeponenda iis
is quae tibi & multa canens retulit ad Ecclesiam & Petram Christum in libris retrach. tionum. Irem eodem tomo & parte tractatu A. contendit Dominum nostrum se omnia quae ad externam jurisdictionem ecclesiasticato pertinent, his verbis & tibi is dabo claves regni caelorum uni dc soli Petro, caeteris autem Apostolis solum usi imis atque exercitium clavium mcdiante Petro trad dille, ea itaque ob causam Papam csse ordinarium ordinariorum. Citin autem observaret Christum praecepisse ut contro-- versiae Eccletiasticae ad tribunal Ecclesiae deserientur judicanda: Mattia i 18. dic Ec-- clesiae Sc. Respondet haec verba esse tantum de futuro , dc solummodo continere se praedictionem rei fururae, quam Christus implete potuit per Petrum dantem caeterisis Apostolis jurisdictionem, licet per seipsum proxime non contulis let. Nam etsi multa se Dominus dedi isset Apostolis , numquam sine Petro dodit. Quae vero Petro singi
, , lariter dedit, etiam in aliorum piae lentia, soli tamen Petro convenire intelliguntur, ,, & licet jus clavium Sc pascendi a Domino etiam ad teliquos Apostolos transierit , per ,, Petitam transivit, peI quem Dominus aliis contulit quidquid aliis non negavit, ut S. Leo Pontifex testatur. Itaque conclud: t Apostolos solam potestatem Orginis immediate habu ille a Christo , de jurisdictionis mediante Petro. Adiungit haec verba Christi : pax vobis , sicut misit me Pater ita ta ego mitto vos : Accipite Spiritum S. quorum remiseritis peccata Joannis 2 o. intelligi de potestate jurisdictionis in foro conscientiae , non de potestate jurisdictionis in foro exteriori. Denique hoc testimo
nium , euntes in mundum umversum Pradicate Evangetium omni ereaturae, tantum
se pertinere ad praedicationem Evangelii S facultatem biptitandi quam Christus prae- ,, cepit exerceri erga populum qui nondum cssct Christi inus , super quem proprie se non est jurisductio , quia , ut ait Apostolus , nihil ad vos spectit de iis qui .loris sunt judicare. Quamquam vero haec algumenta Salmeronis facile ex Analysi librorum Cajetani solvi possint , cum iisdem plane principiis nitantur : tamen sigillatim a me explicabuntur. Quoad primum flustr tui Lectorem ab ignoratione Elenchi;
quoniam contra communem & Philosephoium& Theologorum sententia P aserit plus habendum fidei concionibus popularibus, quam iis quae conformiter ad naturam Sc causas essentiales rerum scripta sunt : quae assertio indigna est horrunis Theologi: Nam conciones ut plurim lini ad solam popularem auram facilitatem persuadendi aptantur , estque praeceptum Aristotelis nunqua in aut raro dogmatica oratoriis admiscenda , dc permulta falsa esle probabiliora veris de dogmaticis : populus enim non est capax dogmaticorum. Insto etiam Augustinum an suis sermonibus obiterantiam ac bis aut semel de hac populari interpretatione . quod Perens esset Petra Ec-tclesia, mentionem fecisse : alteram vero dogmaticam identidem frequentasse dc inculcasse tanquam scitu necellariam , ut 5b. a. cap. 4. Ostendi. Secundo illudit a petitione principii, dum fingit dominium 6c proprietatem clavium datum Petro his vel bis , idι Hrso claves saec. caeteris autem Apostolis solum usum mediante Petro his aliis , siciu mi is me Pater cis ego muto vos e . quae siv-pra plus satis explicata de confutata sunt advelsus Cajetanum cap. 3. hujus libri Mtoto lib. 2. Insto praeterea Bellarminum fateri supremam iurildictionem ius yerbia , Aut misiu me Pater cae ego muto vos , collatam Mastolis.
367쪽
Tertio, quaminum haec vel ba , die Ecclesia, quaeumqua alligaveritis me. sint de suturo , tamen revera de formi iter continent potestatem statim exercendam poli a Ccensionem Domini , ut pueris notum est. Quarto, ecquis Theologorum ferat argumentationes consetentem a posse ad elle hoc modo. pus implere potuit per Petrum hinc 'lucitationem dic Ecclesia m. atque altis Aristotis iurisaiationem conferre missante Petro : Mutur isa factum est , aut e cideber. Ita Vallius i. parte libri de supiema potest ite quaest. . Dum enim ei objicitur Christim dixille Petro , passe mes meas non tuas , S continuo in sequi Petrum esse ministrum, non absolutum momircham Ecclesiae: at Christus inquit) si voluisset, dicerepstruisset, passe mes tuas ta Ecclesiam tuam. O admirabilem di anceam Theologiam lquali hic ageretur de pollibili & non de facto secundiim legem sacris Evangeliis
consignatam : idque demonstiat quam adversarii nudi atque inopes a bonis & validis argumentis existini, de quid non comminis cmtur ut suas exponant merces. Quinto, B. Leonis argumentum in sua causa nullum est, quando sacrae Scripturae de catholico consensui Patrum manifeste repugnat, de quo vide caput i. hujus libri. Sexto, fateor quidem Theologos ad cognouendam naturam potestatis, ordinis, de jurisdictionis recte dc apposite dii serentiam inter iuramque posuiste: quia si formaliter dc oblective confideretitur, certe a se invicem distinguuntur : imo etiam saepe eas rei pia separatim exerceri videmus. At vero si elui modi distinctiones comparentur ad locos Scripturae, quibus Christus individue de in commune Apostolis aut lacerdotium suum, aut Potest item remittendi & retinendi peccata detulit': ego pernego locum ullum habere posse; tum quia ut lib. 2. cap. 2. dc s. docuimus, faetitias clavium ligandi de solvendi, remittendi & retinendi peccata , atque alia eiusmodi ad iurisdictionem spectantia referunmr ad Christi iacerdotium, licut effectus ad propriam causain. Accedit quoque Christum nunquam sacerdotium si uim Lucae 2 h. aut etiam facultatem retinendi re remittendi peccata Joannis Eo. contulis te absque potestate jurisdictionis in sero exteriore : sie enim docent omnes Patres. Quiecumque vero afferuntur in oppositum, putidae s uni petitiones principit: certumque est ex praxi Ecclesiae primitivae nemini unquam collatum ordinem Episcopalem dc Presbyteralem absque certo titulo , id est, dioeceii aut parcecia rimo vero priusquam Episcopi aut Presbyteri consecrarentur, ante a Ciero de populo deligi consue, erant , ut patet ex iis quae toto lib. 2. disseruimus. Caeterum Salmero de velitate textuum Scriptiarae , hic non ex antiqua sed hodierna
praxi Ecclesiae judicat, sicque quaestione lac i quaestionem juris definit; ac si quis diceret hodie, ita vivitur, ergo temper ab initio sic factum est. Septimo, eadem plane est ratio horum verborum. Euntes su mundo universum praedicate Evangetium omni creatura, Mathaei de Marci ultimo': atque horum vel rum scut misit me Pater, o ego mitto vos, Joannis Eo. Ita ut certissimum & fide catholica credendum sit, Christum cum potestate praedicandi una quoque dedisse potest tem surisdictionis ad Ecclesiam regendam necessariam : juxta vulgare axioma. Quod
uat es e. δει consequentia ad esse,'frustra fieri per plura , quod potes fieri per D
ciora ta aeque bene. Quae omnia usu pii mitivae Ecclesiae tam clare roborantur, ut illi hoc in ambiguum vertere possint, qui ex talis commentariis recentiorum sapiunt.
Equidem toto Ebro a. passim, sed praeiecto cap. 3. docui Christum eodem titulo mi Disitigod by Corale
368쪽
sisse Apostolos de Discipulos, quo a Patre suo missis fuerat, scilicet in potestare min,
steriali, nuda omni dominatu & potestate absolute cogendi. III. Joannes Maldonatus in cap. 16. Mathaei vers. IS. fateriit quidem caeteros Ap stolos idem credidi fle,&ielponsutos suis tecum Petro, nisi Petrus cos praevenisset. Idque auctores illos velle indicare, qui dixerunt illum pro omnibus respondisIe, quique P tium os Apostolorum appellaverunt: nihilominus maiore fide Peti um in confestic iri
erupille : haec ille, dc tamen ait, si enim pro omnibus Petrus loquebarur, cur non omnι-htis a Christo HEtam es, Mata e s quia caro laesanguis non revelavit vobis ' cur non omnι-sus mutata sunt nomina , cur non omnibus Hetam es , vobis diabo claves regnι cal rum ' Donde cum omnes Christus interrogasset, cur non omnes responderunt ' pr sertιm cum paulo ante , snterrogante eo quem se homιnes esse duerent , non serus Pe-tms , sed omnex aut quicumque voluerunt, resfonderant. Praeterea illos impugnat, qui
dicunt Ecclesiam tundatam non super Petrum eiusque pertonam, sed stiper hanc fidem aut iidei contes sionem: Nunc nihil magis a sensu Christi alienum cogitari potuit c in- ,, quit quim ut Chri itiis dicere voluerit super seipsum aut super aliam rcin quam super
Petrum tundaturum Ecclesiam. Primum , quis non videt pronomen HANC , politum
,, este loco relativi: perinde ac si dixistet tu es petra super quam aedificabo Eccletiam meam: petrus enim & petra idem sunt Hebraice , Chaldalae, aut Syriace, se in quibus linguis G Mathaeum Evangelium suum, non autem Graece scripsisse perhibet. Unde cum uno ,, eodemque nomine, sive Hebraice, sive syriace Christius dixerit tu es petra, & super se hanc petram aedificabo Ecclesiam meam : nemo prolecto lanae mentis intelligere pinia tuisici aliam petram aut allum hominem quam petrum ipsum demonitrare: super illum ,, ergo Ecclesiam Christus aedificavit Sc. His Ergo verbis, & super hanc petram α dimiacabo Ecclesiam meam, significat hanc se illi eximiam & singularem dignitatem comiscessurum, ut super eum Ecclesiam suam aedilicaret: id est cum Ecclesiae caput cor se stitueret, suumque in ca vicarium faceret. Deinde ex verbis consequentibuS , quem , , admodum dicit, tibi dabo claves regni caelorum, ita dicit, super nanc petcam id ess,, super te aedificabo Ecclesiain meam. Idem enim diversis verbis, diversisque me-- taphoris illi concedit: ut ipsius in Ecclesia Vicarius sit: Quam dignitatem prius ium,, danaenti cum dicit, & iuper hane petram aedificabo Ecclesiam meam , deladu pii se cipis aut capitis in Eccleua sua, cum quasi civitatis claves tradit metaphora declarat, si sicut ipse Cludius & sundamentum S caput Ecclesiae est : quibus duobus nominibus atque metaphoris non duae sed una eademque res significatur. Haec ille usque
Deinde aliquanto infra num. I9. probat , non eamdem esse clavium ligandi desolvendi potestatem cum potestate docendi: primum quia docendi potestatem ait is non solis Christus Apostolis, sed septuaginta etiam duobus Discipulis dederat cap. .io. Lucae. Praeterea docendi potestatem jam Cluistus Apostolis dederat cap. Io. A Mathaei. Clavium autem & ligandi solvendique potestatem non dederat, non est ,, igitur eadem potestas. Subjungit aliquam O post hoc igitur sensu claves Petro,, datae sunt, id est , suprenia secundum Chrestim in Ecclesia potestas, ut claudat δί,, nemo aperiat , apellat & nemo claudat : id est, ut quae solverit, nemo ligare,
i,.quae ligavcrit ncino solvere possit unde potestas Romani Pontificis ad reservandos Digitigod by Corale'
369쪽
cios quos vocant easus e Scacissime probatur: id etiam inde colligo , quo loli
Petro hoc loco dicatur , tibi dabo elaves regni caelorum : S ita dicatur tanquam aliis datae non essent , quia solus respondζt, tu es Filius Dei vivi , licui soli doctuni est , super hanc petiam aedificabo Eccl4siam meam. Divertis enim metapho- vis altera fundamenti . altera clavium , unus idemque principatus signincatur, dc una alterius explicatio est. Non nego caeteros Apostolos suas etiam claves, id est ligandi solvendique potestatem habuisse, quemadmodum omnes veteres A ctores docent, dicentes claves omnibus datas fuisse, sed nego has de quibus agi- tur claves h. buisse , dc nego eas quas habuerunt, quasque omnes seremer Catho- lici verὸ quid in , sed alio tamen sensu claves appellarunt, in sacris ut quam litte- ris claves vocari: firmillimum etiam est argumentum, quod cu:n Cludius aliis
Apostolis Mathaei i8. de Ioannis in. ligandi solvendi itie potestatem dedit, nul-
iam de clavibus mentionem fecit. Solus ergo Petrus eas claves habuit , quibus ita aperiebatur ut nemo clauderet, ita claudebatur ut nemo aperiret : 1icut in domo etiamsi aut omnes aut multi suas habeam claves, solus autem Dominus & domi omnes de secretas habet : quibus cum vult ita claudit, ut nemo aperire , ita aperit ut nemo possit claudere.
Haec M il donatus. Jam singula momenta ejus sententiae expendamus et & primum attendet Lector quanto animi conatu suas collectiones exprimat, de quam id parnari sit ad absolutam Monarchiam de dogma catholicum de illa institiaenduin. Quaecumque autem ille ex operosillimis ratiocinationibus extundit , primatum D. Petri contra iectaris hujus seculi, nihilque aliud probant. Secundo, frustra est in persuadendo Patres Ecclesiae, dum asserunt Petrum suisse Ox Apostolorum & pro omnibus respondisse,nilail aliud indicasse quam omnium ean-.dem fuisse sententiam : attamen Petrum pro te solo dc uno respondisse et quandoquidem sola lectione Pareum , eorum sensus exsplendescit et videlicet Petrum omnium nomine tanquam Ecclesiae Primatem Catholicam Fidem edidisse. Hoc enim dc secies psius contextus Scripturae & ipse Maldonatus, quamquam repugnet , non obscure declarat eo ipso quod ait, caeteros Apostolos idem dicturos cum Petro. , nisi eos Petrus anticipallet.
Tertiis , Elenchum simulat Zc sibi adversatur dispinans eur interrogante Cluisto.
cynem dicunt homines esse sit am hominis p omnes Apostoli responderant : dc ad hac Veiba , vos autem σAem me esse dicitis p solus Petrus responderit Ecc.: nam memiavisse debet se dixisse antea , caeteros Apollas idem dinuros cum Petro , ns Petruxinos pravenisset. Proculdubio ad hanc Do ni interrogationem, quem duunt h-ι-nes esesilium hominis p Uc causa erat inanifestissima, cur omnes responderint, dc Varia variorum hominum judicia quae audierant referrent. At cum unica tantumeli et Fides Catholica, unum dumtaxat pro Onan: bus respondere oportebat: Vide.
Quarto, litigant de solo nomine qui quaerunt cur Dominus dixerit soli Petro,be itus es , dc non beati estis r an sine haereti negati potest rem ipsam , id est, beat tudinem aque dc in ensive communem esse aliis Apostolis 3 Esto eti m soli Petro .ntameu immutatum et at res ipsa nominis mutatione designata omitibus ex aequo
370쪽
competit, κimirum ut ne petrae atque sundamenta Ecclesiae 4. ad Ephesos Ze a i. Apῆ. calyps Unde auctore Hieronymo ex qua super emnes Apostolos Messiae fortitudo sol datur suntque sue inten . 2 extensiis bonore 2 patestate pares. Idque non tollit
primatum, ut lib. 2. probatum est. Quinto, negatur elle alienum a sensu Christi his verbis, tu es Petra es super hane perram edificabo Ecclesiam meam, Christum docere voluisse Ecclesiam fundatam iri si per se-ipsum aut super aliam rem quam super Petrum ; cum erum Dominus Petro mismen petrae ideo communicatu , quod hanc fidem edidisset, tu es CF ars ΝΛιι μιωαι , & haec ipsa fides Christum designet de complectatur : pro Ab oportet de per fidem petri de per firmitatem petrae ipsummet Christum reduplicative de syncat gorematice intelligi & comprehendi; quia ut adversarii fatentur , Petrus petra dic, tur ob fidei firmitatem quam habuit de Christo. Idque C eranus non inficiatur cap.
a. de primatu Petri circa medium : unde Hieronymus exponens hunc locum ait : secun dum metaphoram petra recte dicitur ci adscabo Ecclesiam meam sever te. Expositio autem Chrysostomι m ιdem recidit, quomam confessio es m ιdem rectius cum solidι-
tare ta firmitato fidei Petri: 2 rnrsus consat quod Ecclesia magis habet pro fundamen to Mem quam fidei confessionem. Haec C etanus. Sive ergo quis confestionem fidei aut fidem ipsam Petri, petram esse Ecclesiae in quam aedificatur Ecclesia asserat; nemo sanae mentis, ut Maldonati verbis utar, hac fide aut consessione fidei Christum potest excindere : dc ita velint nolint adversarii, quando Christus dixit, & super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, reduplicative & syncategor atice demonstravit se prim
rium esse fundamentum Se petram essentialem Ecclesiae, Petrum autem metaphoricam& analogicam dumtaxat. Itaque inter nos & adversarios potius de nomine & significatione vocum , quam de re ipsa disputatur. Sexto, ut concedimus Christum hoc oraculo, tu es petra & super hanc petram, S c.
constituisse Petrum Ecclesiae Primatem Vicarium sumi & Caput ministetiale Ecclesiae: sc imus inficias ulla quantumvis violenta collectione animi, illinc posse exprimi aut probari monarchiam recentiorum, vel etiam Petrum quicquam juris super alios Ap 1 os praeter primatum obtinuisse : qaia Omnes sunt ex aequo Vicarii, Legati, Pto-
teges, OEconomi Christi, potestate, jarisdictione & dignitate pares, excepto pr1m tu inquam. Septimo, assentior Maldonato, potestatem docendi de praedicandi objective& liter distingui a potestate aperiendi de claudendi, ligandiae solvendi i sed pernego iatis separatim collatas a Christo ut fit hodie r idque fortissimum est telum contra Cativo,stas qui sola praedicatione Evangelii absque potestate ligandi de solvendi peecata ro iti dictitant. Et quidem Maldomtus multo efficacius debellasset Calvinum, s os tendisset Domicium conjunctim non separatim dedisse ejusmodi potestates: quae est doctrina omnium Patrum antiquorum. Dum autem ille absolutae suae monarchiae v
luit inservire, Calvinum imbecillius aggreditur : supra toto lib. t. docui Christum mi tendo Apostolos, non eos ad nudam praedicationem, sed una cum facultate praedicandi, illos larisdictione necessaria de Sacerdotio suo ad justam Ecesesae gubernationem
armavisse. Octavo, Maldonatas constituens clarim eminenti clavibus aliorum Apostolorum