장음표시 사용
371쪽
distinctam, Galli meant un passevar-tout, entIa multiplicat absque necessitate, & re- ipsa cum C etano sentit, qui tertiam clavim regni Caelorum constituit. Quae opinio teste Bellarmino supra laudata subtilior quam verior est. Unde lib. . de Rom. Pontifice cap. 3. testatur idem omnibus Apostolis dari per illa verba. Ego mites vos Ioanni 2 o. quod Petro fuerat premulum per il l, tura dabo claves ta postia exhibitrum per illud pasce oves meas, e . Uide caput praecedens quaest. . responsione ad undecimum & Ω-quentia argumenta.
Nono, cum omnes Aeostoli Petro , & Episcopi Papae jure divino sint aequales ,
excepto primatu: certe reservatio casuum, cujus meminit Maldonatus, est juris mere positivi. Utinam adversarii ad sua placita constituenda nobis hic praeceptum ec legem divinam, non imaginationes suas obtunderent. Decimo, locus Esaiae χχ. α cap. 3. Apocalyps claadu es nemo aperit, aperis es nemo clauaei, ad litteram de Christo capi debet: solus enim habet clavem auctoritatas 3c excellentiae, ut docent Theologi, Petrus autem dc Ecclesia puri ministerii tantum. IV. Verum ne sepies idem saxum volvere cogamur, hic ea praetermitto, quae a Sebastiano Barradio tom. 2. lib. Io. xae. 22. 5c 23. harmoniae Evangelicae expromum tur, quoniam nihil ab argumentis M ldonati ferme discrepant: eaque Batradius diffusius tractar. Xx 2
372쪽
I. Beliarminum controversam de absiluid is infallibili in varchia Papae, omnium olerosi me . amplisi me . maiori cum judicio Si arrisirio tractase. S de aesributione tractatus Benrmiat in quinque quasio.
II. Bel minum post M. Thomam M alios iu steciem admittere quidem monarchiam Ere asicam esse ars cratia S democratia temperintain . sed revera de facto id negare. III. Quatuor esse digna obsereatione ad regnitionem essentialis regi-miois Ecclesiae. S detegendas cavillationes ad Gariorum. IV. De AHarmini argumentis, quibus secere conatur regim n E costae non habitare penes Episcopos , id es, rim esse arisocraticum. V. Examinantur 'udamenta de multitudine mini is antium comparatione Ecclesiae militautis cum triumphante , S cum Eccosia veteris Trisameoti . atque alia ejusmodi ad regimen pure monarchicum consitum, dum stinantIa. VI. De his Scripturae. eis. Tu es Petrus & super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam. tius dabo claves &e. ρα Be arminus ad suam opinionem perperam. deicet ques. VII. Hic textus, pasce oves meas, a sophisticis AEarmini cavillis
VIII. 22M S quale sit Pastoriae Ecclesiasticorum Unwium, S non
habere per patem pascendi in virga ferrea. ut censet Bri arminus. IX. Quomodo caeteri A sol se diti su rini FHro e S hunc dTavis tanquam ab aquali, non. tanquάm ab inferiori reprehens.m fui
X. De m ne Petri X Ioaunis in Samariam . X quambrem E clesia exegerit . Petro rationem suae conversationis inteU genIG. XI. Guctos i postolos immediate ordinates furse Episcopos d CD Lso . non unum S solum Petrum. , XII. De Pauli ordiηatione ae Iacobi Minoris electione asprivatim regendis Diae essen Hierosolymitanam. XIII. Cur Roma a siccis a dicatur radix S maetrix aliarum Ecta sarum, S locus Cruriam in eam rem exPhcatud. Diuiti od by Corale
373쪽
. XIV. Pus sensi capiendum sit Sacerdotalem ae Discopa m ordinem d Petr post Christum cupi,n, ut Auac leti atque Inuocentii I. epistolae testautur.
X V. Cirtim ' Iudas fuerit Epistum ΤXVI. Te saeum Pat/ iarchalium institutione. XVII. c absis libri Σ. Resiarm ni de Romano Pontifice, utrum Papa potesalem mouarchicum in alios 'Patri chas S 'ificopos exercuerit Ailios instituendo arque di mendo, di de fass S conficiis exemplis
XVIII. De historia Maximi Episeopi Con istinopolitani. Flaviaria sntiocheni , Nestorii , Dioscori , Acacii , Authemii , Pol romi Hierosoldimitani Miscopi. XIX. Utrtim B. Albanasius , Chri stomus . Theodoretus fg alii appellaverint ad Sedem Romanam , ut comminiscitur Bellar minus. XX. Explicatuae Canoa, Nemo judicabit primam Sedem , S de Θποδε Romana sub Sixto lil. XXI. De S mmachi papae accusatione, es, Anahsi libri Eunodii Dia coni pro Symmacho papa.. XXI L. Canos Si Papa explicafur. XXIII. Analysis libri . Benarmini de Romano Pontifice . quo diis putatur. an Iolus Papa At judex infacibilis controversarum nascentium in Ecclesia.
XXIV. Textra Teuteronomii r 7. Veniesque ad Sacerdotes icvitici generis . qum corrupit Bruar onus ,suo genuino nitori resiluitur, is quid δες sed re I er Cathedram M s. XXV Suare Hieronymus petat is Damasco facultatem dicendarum aut tacendarum trium h poloseon. XXVI. De Caiphae prophetia stuper morte Christi, nimirum quὸd em pediret unuo hominem morι pro populo. XXVII. Hi resim Pelagianoi um definitive tantum damnatam in Irima Sywdo Ephesina. XXVIII. De causis cur fassae opiniones de Ecclesiae regimine crebri is Scor fidentius Gerautur quam υν thodoxa Irum anIiquorum d
N NIX. Deus P. Lucae Ego rogavi pro te Petre , ut non deficiat fides tua , perperam acceptus is Beliamino, dogmatice σιλitur, atque
Mia minuta argumenta excutiuntur.
374쪽
XXXI. Primis tr oris annis quibus via a Coueisia generalia Embita μης , nasicentes controversias uon aso Papa sed consensu calbo lito desinitas fusse. XXXII. De digerentia regiminis Ecclesiae Christi S veteris legis.
XXXIII. Post intermisim consitietudinem celebrandarum S uodariam Dei providemiam excit e ui states , qua Theologiam 1bere docerent,
atque errores nascentes appugnarent.
XXXIV. sumesta, quibus Beliarminus persuadere viais Ece issam Romanam etiam ut Iarticularem dioecesim errare ma fosse , δώμ.
XXXV. Episcopos iuri Utionem orcuariam raeteriorem immediatὸ habere a Chriso non δ Papa. XXXVI. 4 Earinatio Bellarmini Uerentis Auga nom docere si maginta seniores nou a Seo , Aed d Mose immediate habuisse Spiritum
XXXV II. O prianus falsὸ laudatus is Beliarmim . γψ il Palapam non Emesam Ibli , radisi , Ni f Ii comparareae. X XX VIII. Episcoporum jurisdictionem formaliter captam ne ue rim
tendi neque remitti posse sed tant- materinaώter ut quoia exercitium , S de Bellarmisi fallacis aqvizocationis hac tu parte. X X XJ X. De ordiar a V extro iuuaria potestase Apos serum tquarum ordinariam dumtaxat Episcopis tauq-- legitimis sue Finibus suis dereliquo at. X L. Strum L x x xi. discipali fuerint mesburi X LI. 2ua ratione capiendum sit . quod ait A solus . Dis par suos a Seiritu sum ut regre t Emesiam Dei. X.LIl. Beuarminus frustia hunc nodum somere sentat..se Δία sumsiam a suo flatu corruere ripa mortuo . si modo selas F a juri Hionem habet d Christo qu)d proprie logae do Mus Christio non Fa'
dei debeat capin mysti m Ecclesiae. X LIII. - nalysis lib. 2. Bellarmini de Concitiorum ocroritate. in qua proba e anuititur ripam esse Pastorem etiam totius Ecclesia congregataeo Concilium . quo siensu id inuigio deberi. XLlV. Quomodo Papa dicatur immedatus Vicarius Chrisi de ad .srio ι- cavillatioribus. XL V. 'O capitis 16. is γε baec alia Beliam simo Giorem. miuatur. Summa potest, Ecclesiastιca non es m Melesia rari Coisci I μ ter aut plectitis, remoto P d.
375쪽
- X L V I. gras ratiore Christus toti Ecclesiae ratione suae totalitatis so-
testatem 'premae jacrisdictionis contulerit. XLVII Sirmiens. Mediolanensi, Ariminens Ualiis Conciliabulis: tinde contigerit ut reFuriata sint ab Ecclesia, an quia Romani Porem cesilia improbarunt Τ
V III. ualdisis capitis 17. qua haec pro fisis enucleatur : Summus Ponti sex simpliciter & absolute est supra Ecclesiam universam &super Concilium Generale, ita ut nullam in terris supra sejudicium ag
X LIX. . Anal sis ea tis I 8. qud haec propositio confutatur: Summus Ponti sex non potest committere neque Concilio, neque ulli homini supra se iudicium coactivum . sed tantum directivum. L. Cinabsis capitis I9. quia octo argumenta sibone Parmensis de im
mediata Ecclesiae S Concilii Generalis a uritate supra Papam defen
duntur 4 cavillarionibus Binarmini.
I. Ardinalis Bellarminus hane con versiam omnium operosissime post Sanis ad re derum edolavit, quaeque a Caietano aut Turinae inata nimis argute, sch i Asia. lastice dc non ita clare tractantur, ille quide certa vii ratione ει cum tanta ingenii eontentione explicavit , ut in hac constoenda controversia Tinerito disci possit, plus operat atque industriae quam in omnibus es ocontroversus collocasse. Fore enim sperabat, ubi per sisset Papam esse infallibilem Ecclesiae Monarcham , omnes alias controversias quas tractabat probata faciliores. . Verum in hae disputati ne Bellumino ejusque sedalibus solemne est, ut sua placita proclivius defiganti magno cum artificio religionem Lectoribus injicere,& sentenrias , quas oppugnant, quamquam orthodoxas, Omnibusque antiquis Patribus communes uni Lurhero, Calvino, aut aliis suspectis auctoribus privatim addicere: sic enim expeditius imbecilla ingenia a veritatis cognitione absterrent. Quasi, ut Melchior Canus narrat, Petrus aut Sedes Apostolica mendaciis δέ cavillationibus hominum indigeret. .Totam hanc controversiam adversus Bellarminum in quinque quaestiones distribuam. Prima & secunda demolietur fundamenta, quae ille toto libro I. de Romano Pontifire defigit.
II. Et quidem cap. 3. hoc statuit principium. Regi-em somperarum ex omnisus emin s sermas ropere mamra humana eorru -- unisua est qua- Amplex monantia. Deinde cap. s. Jam vero.Scholastici in re coaeveniunt emnex, ut regimen ecelsa cinm hominibus a Deo commissum , fit illud quidem monarchicum ,seu temerarum ut supra ἀπι--s ex amminaria ta democraria: ia quod prac pue tractane R. Nomas m contra gemtes cap. 76. Ioannes de Turrecremata tib. 2. δε Eock eap. I. Nolaus Sandreus in libris
376쪽
arum asseremur, ae pro virili desud'mus. Prima erit regimen Ecclesie non esse stric ueprines populum. Secunda, non esse praecipue penes principes feci lares. Terna, non esse pol luxu
penes prMiciperecclesiasticos. Uuarta, esse pracis pene seminum totius Ecclesiae Praesidem es
Sacerdotem. Huc utque Bellat minus. Ex ius vero propositioiaibus primam de lecundatri intactas Ielinquemus, tertiam dc quartam Culiarax.2t examinab mus: squ: dem videndum nobis est ex rei veritate, an regimen Ecclesiae sit pure dc abs blute monarchicum, ut o tendunt adversarii, qui tametsi in speciem motiarchicum regimen aristocratia & dem Cr. tia temperari doceant, nil lominus puram putam abso utam monarchiam de facto adstruunt, nam peti uadere conant ut parum Cli: isto si. ccessisse in visibili de monarchico regimine, quod i piemet Dominus exerccbat, dum vetia. etur in terris cum hominibus,
alioqui enim inquiunt) regimen non esset simile Clutili tegimini, a quo omnia de Apostoli atque Discipuli tanquillia a vii. Sili monarcha pend bant.
III. De his autem antequam pluia dicam, aliquot iniculis naturam interni, essenti lis de . blbluti regiminis Ecclesiae aperiam, atque ab extet n. δc u. aiversali rcgimine lep rabo: quoniam haec duo cavillatorie confunduntur dc conturbantur ab ad etiariis, quo suam infallibilem monarchiam exped. tius constituant,& imperitos frustremur. Prima propositio est, Clitatum tanquam Eccletiae tund wiem , . esse .. b. olutum E clasae monaresiam & dominum , ipse enim est Caput Corporis Ecclesia . qua es princia
sios. Quare Ecclesiam sponsam tanqu.im corpus sibi connaturale propter naturae ii manae confbrinitatem quam assumpsit, vivificat, animat, atque Informat, sicut anima rationalis corpus humanum: unde non modo cit caput estentiale vitib te Ecclesiae, veru metiam totum Ecclesiae suppositum constituit, ut auctor est Bellarminus a. de Conciliolum auctoritate cap. I9. A nos lupra explicavimus cap. i. hujus libit similitudine animae rationalis respectu potentiae intelligendi, Volendi, de reminiscendi, atque patrisfamilias respectu familiae, dcc. Ouam ob causam multi sumus unum corpus in Christo, sciuti a tem alter altertus membra pro Ie invicem sollicιta, nefitschisema in corpore cap.
a. ad Romanos, ἱρmru ad Corinthios. Itaque sicut to rationale, quia est de hominis essentia, nequidem per cogitationem ab homine potest separati : sic lege evangel castante Christus monarcha absolutus Sc caput ellentiale visibile, nullo modo ab Ecclesia corpore tuo connaturali lejungi A leparati potest, sive rationem interni influxus gratiar, sive naturam regiminis absoluti de est nitalis consideres. Hoc enim spectat ad prov:n- cum Christo impositam a patre, ut numecus electoi uin impleatur. Qiamobrem resquit Spiritui sancto regimen Ecclesiae Joannisi . Ego rogabo Patrem, O abum Paraclaetum
dabit vobis, ut maneat vobsecum ιn Mernum seiratum verιtatu qui a Patre proceHt. Et Math. 18. Ecce ego vobiscum Jum omnibus inebris usue ad consummartonem saeculi. Quocirca mianime timendum cst ne Christus Ecclesiae suae delit. Hoc en: in impossibile est. Secundo, quamquam Christus natara sua propter natu iam humanam quam assum psit, sit vili bius de caput vis bile Ecclesiae: tamen post semel fundatam Ecclesiam nihil necesse est ad naturam externi visibilis ,& ministerialis regiminis Ecclesiae, ut semper actu vide tur , quia haec actualis vult, lit Es Chi isti nil id conteri ad naturam de periectionem essentialis de absoluti tegiminis Ecclusiae , quod inicinum clh ac spirituale tot uiri.
377쪽
cendi ab anima, & regimen sanailiae a patresamilias: hinc se , ut omnis glaria Dinsasim regu ab intus psal. . & I. Corinth. 3. Acque qui punt.ιt es aliquid, neque νι rigat,
Tettio , notandum est Christum gratiam jultificationis atque regiminis ,.caeteraque Ecclesiae charismata a Spiritu sancto perfici voluisse , Ope atque interventu sui attam sacerdotii, quod Ecclesiae dispini Quin & propagandum reliquit per externum , viii bile. de ministeriale regimen Apostolorum atque Ducipulorum , necnon etiam Episcoporum atque Presbyterorum, qui Apostolis atque Discipulis successserunt. Quandoquidem sicut anima rationalis organis corporis ad ratiocinandum, intelligendum, & loquendum utitur: ita etiam Christiis in externo , visibili, dc ministeriali regimine Ecclesiae , Apostolis, Discipulis, Episcopia, atque Presbyteris, velut organis atque instru-nientis ad internum & essentiale regimen perficiendum , utitur. Quocirca sicut internum, spirituse, de atablutum regimen Eccletiae totum a Cluillo capite essentiali visibili; ita externum de minii teriale visibile ab Episcopis atque Presbyteris juxta leges a Christo dc Ecclesia positas necessariis dependet, & in finem saeculi continuabit. Quarto , sacerdotium Christi Ecclesiae communicatum esse velut animam de causamesticientem Ecclesiae post Christinat, ita ut ab hac s. inerdotu communicatione totus cx- semus ta visibilis influxus regiminis visibilis Ecclesiae Permaneat, atque per aristocraticula regimen sacerdotalis Ecclesiae administretur, dispenictur, & propagetur : & quidquid Eccletia sacerdotalis in hac dispensatione R. administratione canonice facit , idipsum Cluillus quamquam non actu visibilis facere censetur. Juxta communem regulam, qui per alium iacit, per seipsum iacere videtur: s ut vos audit, me audit, o qui vos opernit, ure sternit. Qui autem me spernit , spernu eum qui me mim I ιω. Io. Quae intellia genda sunt do Praelatas canonice gubernantibus, possuntque illustiari hac imagine. Fingamus verbi causa B. Ludovicum Franciae Regem, cum ellet in Teri .e sanctae subliiuum profecturus , potestatem fecisse matri suae ut cum Partamento Franciae Regnum gube naret , deque omnibus Regni negotiis disponeret, atque Magistratus in locum demortuorum susticeret. Profecto qui ad voluntatem de institutionem B. Ludovici attenderit , quamquam Franciae Regnum a Blancha matre Ludovici, mediante Partamento gubernaretur : tamen id sanctus Ludovicus per sese facere atque regere censeretur. Idem eth de Ecclesiae regimine judicium t quamquam cium mediante Ordinis Hierar-ehici gubernatione fiat, tamen a Christo manare censetur tanqtiam a capite et sentiali ubsibili Ecclesiae : dc proinde nillil opus est alio capite naturali & essentiali visibili :s quidquid Belluminus Sc Vallius post Sanderum fingant sed tantum ministris SI capite nutalteriali, Papa scilicet , Episcopis, &c.
Quinto, cum Lex Evangelica quae docet claves immediate datas Ordini Hierarchico in de praxis certissima Apostolorum & Patrum Ecclesiae primitivae usque ad och
vum generale Concilium , vera atque indubitata sit divinae voluntatis declaratio ; haec autem nos claris lime doceant regimen Ecclesiae esse aristocraticum, Sc Petium inter Apostolos primatum dumtaxat habuisse in ordine ad regimen aristocraticum. Sicut etiam Romanum bis copum inter alios Patriarchas can. 6. Nicaeni Concilii. Prosecto sequimr adversarios frustra , ne dicam temere atque impie, contra Legem Evangelicam dc certissimam praxim Ecclesiae alium Monarcham & caput essentiale visibile a
378쪽
Christo velle constituere t quasi timendum esset , ne Chiis bis Ecclesiae sponsae quae est corpus ejus comaturale in absque hoc fictilio visibili capite & Monarcha absoluto, vel in ratione gratiae justificantis vel necessarii regiminis deesset: quod impium est cogitare , nedum aiferere & scribere : quasi stat aeremus per ιnvenimnes humanas etiam meis litus quam per legem evangeθcran divinam Ecclesiam regi: ut ait Gersonius in sermone
habito Tarascone in die Circumcisionis Domini considerat. I. o homo tu quu es quι res ponis .is Deo ' numquid dicit Slemensum e3 qui se finxit: quid me secto sic '. ad Romanos. Quocirca magnopere falluntur, vel potius de industria fallunt advenarii, dum persuadere conantur in externo visibili S: ministeriali regimine Ecclesiae Papam idipsum esse debere, quod fuit Christus absolutus monarcha & caput essentiale visibile, cum degeret in terris. Certe magna est impetritia aut potius malitia , tempus Ecclesiae fundandae a Christo non distinguere a tempore quo propagata est ab Apostolis & Episcopis qui successsunmt Apostolis. Enimvero Christus qui humanitatem nostram induit, ut Eccl sam sundaret, atqua testes oculatos gestorum sitorum haberet, revera & de facto tan quim absolutus monarcha & caput essentiale visibile debuit mittere Apostolos atque Discipulos , sed post ab eo findatam de institutam Ecclesiam, id voluit fieri per influxum sacerdotii sui, dc Apostolorum atque Episcoporum ministerium dc dispensationem : quos proinde velut Legatos, Proreges, Uicarios & procuratores suos constituit, ut quidquid canonice facerent, Christi nomine de auctoritate geri censeretur. Quo in ministerio Petrus supra alios Apostolos , aut Papa supra Episcopos nihil quicquam jure divino possidet, excepto primam aut primo gradu Sacerdotii Christi. Qua igitur fronte Petrum aut Rapam Cluisto absoluto Monarchae de Domino, ac capiti visibili essentiali
conserre, aut etiam tempora sundandae aut sundatae Ecclesiae confundere audent. Cartein Tum, quo sentu Papa dici de haberi debeat caput Sc monarcha Ecclesiae conformiter ad decreta Patrum Synodi Constantiensis , repetes ex apologia nostra axiomate XV. M
IV. His ita praestitutis , Bella ita argumema nobis enucleanda sunt. Nam cap. s. Lbri prioris de Romano Pontifice regimen ecclesiasticum non esse praecipue penes Epic
COPOS, M tenere contrarium, peculiarem esse errorem Ioannis Hus & Calvini contem tendit. Ejus notiones stant e Primum , quod nusiquam te tur 3n S ipturis summam potestatem contam Concitu Sacerdotum. Qua inque emm auctoritas Aristotu cate
νfquae discipulo concelsa est a Christo , non solum ominbur, sed reiam singulis eoncessa est inquit neque ad eam exercendiam opus erat Concriso e poterant em sine dubιo ab singuli , G possunt etiam nunc singub Oiscopa docere , baptisare, solvere, ligare sord nare Manistros , era. solus est Deus Mathai ιδι uti tribuitur aliqvid Concilia , cum ascitur , ubi fuerint duo vel tres conoremn an namine meo , abs sum sn medis eorum svi neque hic explicatur , qua fit potestas Concatis , summane an mediocris, an infima. Secundo, si penes optimatex esset summum Ecclesia re men ,sequeretur Ecclesiam fere semper cinere re tori ι, cs inplurimum nemiuem esse em cura fit commane bonum , proinde Rempublις- Ecclesias ain omnium esse miserrimam. Optimatre enim cum par mire se l. naen possum commune bonum ut Vr est administrare , nisi. - congregati int, vel aisquem eleg rint magistratum communa cissensu, cui omnes obiasam. . At M a lesia raras e congregantur optimates ad Goreale Concitium , primu emm Cccc.-nu nulla smi congregatio generato , c ta
379쪽
bum , eo pluo haberet o IorMatis, neque uvruam evenire posset ut minori Conei ho plustrι eretur, quam majorι. At Concilium Ariminense Episcoporum DC. nullius unquamantioritatis babstum es. Coucιbum autem primum Constantinopolitanum CL. 'sevo-νum summa semper audioritatu fuit in Ecclesia. Quarto, Democratia P. mr .imust absolute pess-κm regimen , nihilominus Aristo-crari. υιdetur perniciosior Ecclesia , quia hareses omnes ab Optimaribus potius quam a plebetis hominibus excatantur , ta fastiones numquam facilius cs frequnerias oriuntur. quam cum Optimates regunt, tac. Haec sunt Bellarmini argumenta , quae s ad nostra firmamenta conserantur , tanquam flumis in scopulum impacti dissipantur. Primum quod ait, sententiam quam oppugnat esse Ioannis Hus dc Calvini, negatur. Si modo cum aristocratico regimine Episcoportam inam primatus Petri quem Haeretici negant, coniungatur , sicut omnes antiqui Patrus illum conjunxerunt.
Secundo, data est a Christo Apostolis de Discipulis potestas, ut eam & distributim de collestim quando necessu esset exercerent. Neque ad id probandum alio ar .gumento quam ordinaria praxi Ecclesiae opus cst , videmus enim Episcopos de S cerdotes seorsim sumptos cam exercere , de quando opus est Synodos provincis de generales haberi ad deficiendas controveisias Ecclesiae. Adi librum l. historiae nostrae Conciliorum generalium.
Tertio, quod perlubet noti explicari Mathia i 3. qtiaenam fit potestas Concilii,
an suprema, an mediocris, an infima dcc. Iunim est cap. 3. contra Cajetanum quaest.
a. &ex Ecesesiae praxi discimus negotia ecclesiastica, quae in Episcopali Tribunali decidi non poterant, solita deferri ad synodum provincialem can. s. 6ynodi Nicaenae Zea Synodo provinciali consuerum progredi ad ampliorem Synodum. Quarto, m.mifeste cavillatur, duin narrat Ecclesiam carere Rectoribus , dato quod Ecclesiae regimen sit aristocraticum. Siquidem Rectores Ecclesiae sunt Epistopi, Synodi provinciales & generales cum Canonibus qui ibidem conduntur, quorum Canonum Episcopi seorsim si uripti sunt executdies, hincque fit ut can. s. Synossi Nicaenae edatur. bis a uatim habendas Synodos ad controversias nascentes definiendas , quae disciplina quamdiu viguit, Ecclesiae regimen optime habuit, contra autem omnia pessiim iverunt. post invectam absolutam Monai clita in , id est, quando Ecclesia non Canonibus, segprivatis motibas gubemari coepiti Qtiintd primis trecentis annis Ecclesia propter persecutiones congregari non potuit in Concilium generale, nihilominus frequentes Synodi provinciales habitae, ibique plurimi canones ad optimum Ecclesiae regimen conditi sunt, adeo ut teste Bellumino lib. r. cap. x i. de Conciliis nulla unquam haeresis debellata fuerit absque aliquo Concilio magno vel parvo. Sextδ, impossibile est separni num nescire Concilia legitima illa esse , quae canonice
indicantur & habentur; contra autem illegitima quae contra Canones coguntur: atque Synodum Arina ensem per vim a Constantio Imperatore coactam, adeo ut non paucos Episcopos in exilium extruserit Constantius, propterea quod subscribere nollent Symbolo contrario ei qxiod a Pa libus Maenis conditum fuerat : Caeterum Synodus
380쪽
31s . Constantinopol ima quando est canonicc habita , nihil mirum est semper magnae sitisse auctoritatis in Ecclesia r has autem argutias Bellumini quivis facile depellet, modo notitiam habueri r Historiae Ecclesiasticae. Septimo, versatile est argumentum, quo Bellarminus emcere vult; ided i improbandum aristocraticum regimen, quod aliqui Episcopi auctores fuerunt haereseon : sic enim inferri posset ideo primatum elje abrogandum, quoniam Marcellinus idolis thurificavit, Liberius Arianisno siil,scripsi, de Honorius de Calliedra Moesothetismum docuit, ut alias ostendi muc vel diri si nefandum scelus Iudae collegio Apostolorum nihil nocuit: certe privati errores quorumdam Episcoporum non debent aristocratico regimini Ecclesiae ossicere , esim reatus sint personales. V. His de Aristo alico regimine praemillis, Bella laus transit ad monarchicam gubernationem : & primum cap. 1. libri t. de Romano Pontifice docet omnium gentium& nationum voce hanc Homeri sententiam praedicari : Rex unum esto multos ιmperare m.riam. Hocque non magis ad homines es civitates, quam ad Deum ipsum pertinere dioitat ex Philone Judaeo lib. de confusione linguarum. Deinde cap. '. ejusdem libri, ait Ecclesiam militantem gubernari debere ad se mam Ecclesiae triumphantis, citatque D. Gregorium lib. q. epist. J2. & Bemardum 3.
de considerat. cap. io. concludit ille praeter Deum siurimum omnium Regem esse
unum Angelum qui aliis Angelis praest; & post lapsunt Diaboli S. Michaelem constitutum Principem omnium Angelorum, cap. Apocalypseos. Tertio, arguit in veteri Testamento linum sitisse magnum sacerdotem aut Principem Sacerdotum, qui omnibus praeesset : & juxta Apostolum haec omnia Judaeis contigisse in figuram eorum quae futura erant in lege gratiae I. Corinth. Io.Quarto , Ecclesiam comparari in Scripturis exercitui bene ordinato, Canticorum 6. Item regno Daniess 7. ovili Ioannis Navi seu Arcae Noe i. Petri 'At quando est exercitus ordinariis, si omnes Episcopi surii Pares 3 quomodo regnum , si non unus Monarchiae praeesti quomoab unum Ovile absque uno Pastore sit premo 3 quomodo una Domus absque fideli dispensatore e quem conmniit Dominus Lucae it . denique quomodo Navis , si unicum non habet suminum modcratorem. Quinto .constat Ecclesiam a Christo, dum esset in terris, visibiliter monarchicὸ gubernatam : ita ut, quamquam Apostolos δ discipulo ς constituistet qui populum iegeretit, tamen ite ran iam supremus Monarcha Sc Caput illis visibiliter praeesset aeimperaret : igitur ut regimen hodie maneat eiusdem speciei cum regimine quod erat, Christo visibiliter vercuite in terris : oportet Ecclesiam ab uno visibili Monarcha vis,
biliter pul rnari : cui omnes Episcopi & Presbyteri su bsint, quemadmodum Apostoli atque disciridi s liberam Christo. Qv d argumentum fuse tractatur a Sandero lib. 3. de
isibili Monarchia cap. I. Se ro, quibus rationibus probatur unum Episcopum debae praeesse parochis, Archiepiscopum iniicopis, Patriarcham Arctii episcopii , iisdem probari unum flaminum Pontificem p esse debere Patriarchis.
Septimo, no potest propagari Ecclesia, nisi qnus summits Ecclesiae Praesul existat, cui sevcitud' incuvibat totius co 'oris conser fidi de propazandi ου quomodo xi aedic