장음표시 사용
391쪽
3 ira in Cluisti Eccles 1 qui se ovem Christi non esse glorietur, oportet necessat io ApollClos hic quoque comprehendi dia sublici Petro. Deindu cum pasce oves meas nihil quicquam esuid significet quam liabe cuiam mei ovilis i de unicum sit ovile Cluilli Ioannis Io. erit unum Oυιυ cs umu Pasor, insurgit universum grcgem Cluilli Petio regendum credi, nemine excepto : sive de tota Ecclesia in Concilium Generale congregata, sive de singulis seorsim & disgregatim sumptii loqinimur. Quod aut cari objicitur Petrum a Paulo reprehensum Galat. 2. dc una cum Joanne misium in Samari in actorum atqtie etiam Petrum rationem luae conversationis cum gentilibus reddidisse. Bellarminus respondet licere quidem minori majorem reprehendere, modb res postulet, de debita servetur reverentia. Quoad missione na in Samariam, perhibet non et Ie necess riam , cum qui mittitur subjectum elle mittenti quoniam quaeda in millio per agitur solo consilio de litatione, non potestate & superioritate. Nam Mathaei 2. Herodes misit Magos in Bethlehem , subnectit neque Petrum , neque totam Ecclesiain ignoravisse praedicandum Evangelium gentibus. Cum Dominus Mathaei S Marci ultimo id nominatim praecipiat; Petrum autem non tam correptum quod ad gentes divertisset, quam quod Neophyti quidem ex Pharisaeis ea re odenderentur , quoniam arcana Cimitianae Religionis ianorabant : ut autem crudirentur Petrum dr-1nonstrasse tempus oportuniim Evangelii praedicandi gentibus advenirie.
Ad Analysin descendamus. Primum quod ait, soli Petro dictum a Domino, diligis
me pim his vimque in eo facit: oppono vel hoc de dilectione intentive vel extensive sumpta intelligi. Porro absque summa religione cogitati non posse S. Pexrum inten-stuc plus malle Christium quam B. Joannem, cui quidem Dominus & matrem in cruce conanaendavit, & prae aliis Apollolis secreta sua communicavit. At cxtentive ratione peccati trime abneg itionis Petro remisiae, fateor illum pliis amasse Chi istutia :ad hunc sensuim Dominum Lucae i7. respondere Pharisaeo mulierem peccatricem ideo plus diligere, quoniam ei plus a peccata intensive & extensive remula eslent. De gravitate peccati abnegationis Petri, Optatus de nos supra hoc libro. cap. I. disputavinius M lib. 2. cap. 6. Hobaubaim, Omnes Pacies istam triplicem interrogationem Cluilli ad Petrum diligis me plus his relerre ad triplicem negationem Petri. Secundo, verba Laec Apolioli actorum 1 o. atteisite vobu es universe ire , tacitam clara sunt, ut mirabile sit a Bella ino detorqueri. Nam conceptis verbis uni versum gregem non aliquam patiem curandam praecipit Apostolus, S ad hunc sen sum Cardinalis Toletus supra sib. a.'cap. s. exponit, idemque est judicium de his aliis I. PCtri s. pascite qui in vobis est gregem Dei, csc. boc enim univei lim fieri mandat, idque ficiendi manifesta causa Sc ratio, quia tunc Episcopi erant OEcumenici, neccemu dc particulari Ecclesiae addicti cum nondum essent Dic eles S Episcopatus permundum constituti. Quare huc de illud ad Evangelii promulgationem proficii ban tui . Praeterea alias docui potestatem Episcopalem, si fornialiter objective quoad b bitum & iii actu signato considet etiar, esse illuni ratam, indefinitam de oecumenicam,
atque limitationes S institutiones liatum vel illarum dioeceseum, privatarum, scilicet Parisiensis vel Meldensis, &c. Hie dumtaxat juris politivi. Hercle argumentum Bellarmini fallit a suppositione principii quasi Petrusi elici ab olutus motaucha Ecclesiae, cui opimum canones Nicaeni D dc repubum . i . . t ca Z
392쪽
Tertio, ludIt aequivoca ne, dum ait solum Petrum vocatum in plenitudinem p testatis, & caeteros Episcopos in partem solicitudinis. Quo nomine si abalutam 3c pi ne monarchicam potestatem designat, ut cert8 designat, negamus ejusmodi plenitudinem potestatis Si vero potestatem exequendi jus divinum , naturale dc canonicum erga Ecclelias particulares cum potestate condendi Canones in actu primo, annuo hoc sensu Papam habere plenitudinem poteItatis, quia Synodus Constantiensis ita decea.
VIII. QIarib , concedimus actum dc officium pastorale non modo esse praebere cibum , sed etiam regere & calligare conformiter ad causas essentiales potestatis insentiterialis Ecclesiae : quae caret omni dominatu & potestate ea cogendi quae imperat, debetque solummodo regere per actus hierarchiccs de non aliter. Quinto, Pastor qui pascit dc regit in vaga ferrea jure divino aut naturali , revera imperium & principatum regium habet, qua potest te soluyChristus, non Petrus aut Papa regere potest: quia, ut millies dixi, potestas Ecclesiae est dumtaxat ministerialis spiritualis, nec jus habet cogendi extrinsece , quod est pascere in virga ferrea. Sexto , admittimus Petrum a Christo constitutum Rectorem 6c Principem Ecelsse , sed in sola potestate ministeriali in ordine aci regimen aristocraticum absque ulla
auctoritate cogendi absolute r quoniam excommunicatio non est poena positiva eo etiva , sed negativa de exclusiva tantum.
I X. Septimo, illudit aequivocatione, dum perhibet caeteros Apostolos subditos Peatro. Si enim per to subditos aliud quam primatum in ordine ad regimen aristoeratia cum intelligit, negamus Apostolos sit itos Petro, quia potestatem monarchicam a solutam in illos non haber, nec unquam legitur quidpiam seorsim ab aliis fecisse proprio motu.
Octavo, haec clausula, ut fiat unum ovile ρο unus Pastor, explieata est in Analysi quaestionum Ba Thon ae supra cap. 2. responsione ad sextulia. Vide pariter Analysii riquintae dc sextae seisonis Cajetam cap. 3. hujus libri. Nonis, cum Patres Ecclesiae testentur Apostolos dc honore & potestare pares de aequales este, atque ipsemet Paulus 1. Corinth. x r. v. s. diserte perhibeat se nihilo
inferiorem magnis Apostobs. Cend Paulus Petrum non tanquam minor superiorem, sed ut aequalis ae litatem corripit 2. 's. 7. can. Paulus Petrum reprehenaee , quod non auderet, nisi se non ιmparem sciret. Ubi Gratianus frustra contendit, hic non deo tio ecclesiamca di nitatis , sed de puritate vitae sanctitate conversatι-s Us : serus
enim Petrus primarum gerebat inquιt.' At insurgo hunc primatum datum Petro in ordine ad regimen aristocraticum, ita ut secluso Ecclesae consensu nihil ageret. Sicut primus Praeses Partamenti seclusa auctoritate Curiae nihil potest decernere. Fallitur quoque aut fallit glosia , dum notat Paulum non imparem fuisse meritu, sed admμnistratione tam in aliis dist. D. Siquidem omnes Apostoli de intensive re extensive erant ex aequo universalis Ecclesiae Pastores , sicut omnes Praesides Partamenti ex aequo sunt Praesides , idque non tollit primatum Perri vel primi P sidis. CertEBellarminus ipse hane admitti aequalitatem , aliaque ratione eam declinare non potuit quam fietitia distinctione potestatis ordinariae in Petro dc extraordinariae aut delegatae in Apostolis : quod commentum est a Turrecremata primo adinventum contra petitiones Patrum Balileensium , de qua re alias diximus. ' X. De
393쪽
X. Decimo, quando Eecicliae regImen est aristocraticum, oportet necessario Petrum & Ioannem non sola suasione & consilio , sed auctoritate Ecclesae missos in Samariam, quemadmodum si Senatus primum Praesidem Pallamenti cum alio Praeside ejusdem ordinis quopiam legaret : de hac autem missione supra advertas
Undecimo, sicut fateor Petrum de Apostolos non ignorasse Eva figelium debere prae, dicari gentibus : ita contendo Christum a Patre milium, quo Sacramentum sui adventus primum sufficienterque in Judaeis compleret, atque Synagogam cum honore sepeliret; unde cum Apostoli viderent Petrum hoc tempus praevellisse , neque scirent privatim monitum fuisse a Deo ut ad Cornelium Centurionem divelleret, propterea merito petunt ab illo rationem suae conversὰtionis ad gentes , & quamprimum
audiunt hoc amatu divini Numinis factum , aequiescunt. Quod si Apostoli habuit sent Petrum pro Asbluto infallibili Monarcha a Deo constitutum, numquam ab e rationem hRus facti petiissem.
Idem Bellarminus lib. I. de Romano Pontifice a cap. II. ad 23. Varias enumerat praero,ativas Petri , ut quod ei nomen immutarit , de ex Simone Petrum effecerit,
quod in Evangelio primus semper numeretur inter Apostolos , quod ambularit super aquas, quod ei Dominus praeceperit ut in altum duceret Cymbam , 5 laxaret recta in. capturam, quod eidem primum abluerit pedes , &c. Quae sitiat argumenta concionibus aptiora , quam dogmatibus figendis , solumque demonstrant Petrum habuisse primatum honoris , sedis & zeli , non jurisdictionis monarchicae , ut aliquid solus statueret absque consensu Ecclesiae. Capite χ3. ejusdem libri duas alias Petri praerogativaes recenset, prior quod Dominus solum Petrum propriis manibus baptisarit, Petram vero Andraeam , Joannem dc Jacobum &c. Hoc autem, quia ad praesentem controversiam nihil facit, lubens
XI. Altera praerogativa est soliam Petrum ordinatum Episcopum a Christo , Sccxieros Apostolos a Petro, quod Bellarminus post Turrecrematam tribus potissinissim de causis probat. Prima, quoniam Paulus Achorum I 3. per impolitionem manuum Miniistrorum Ecclesiae ordinatur. Secunda , quod Jacobus Minor unus ex duodecim fuerit ordinatus Epit copus Hierosolymae ab Apostolis, di non a Claisto immediate , Rix narrant Anactetus, Clemens, Alexandrinus & D. Hieronymus de Scriptoribus Ecclesiasticis. Tertia, propterea quod veteres pallim docent Romanam Ecclesiam esse In.urem omnium aliarum Ecclesiarum, & ab ea omnes Episcopos habu ille consecracionein dc dignitatem sitam. Quod nequaquam verum esset, nisi Petrus, qui fuit Epis. Copus Romanus, Omnes alios Episcopos vel per se, vel peralios.ordinalist. Et hac de causa Bellai minus putat Anacletum epist. I. dicere in TFamenta post Christum is Petro Sacerdotalem caepisse Ordiκem, de Cyprianum epil . s. appellare Romanam Ecclesiam matricem G raicem tonata Cavolsca Eccusa. Iicin Innocentium I. episto Α
394쪽
la ad Concilium Cartilaginein quoest. m. inter epistolas Augustini asserere il Prirro episcopatum tot amyue audiora rem huyus nominu emersisse e Et Julium I. epistola aὸ Orientales Ou.im culpam incurrere non potuissetis, I unde consecratio/us honorem accιριtιs, ιnde legem totius observantia sumeretis, G B. Aristob Petri sedes, qua nobιs jaceristatis mater es dignitaris , esset ecclesia ca magisera rationis. Subjungit & S. Leonem sermone 3. de assumptione sua ad Pontificatum docere Christutunumquam msi per Petrum dedisse Pidquid Ams non negavit. Et epist. S . m ιμ-tissimo Petro Apostolorum omnium Summo prιncsalu/ν collocasse , ut ab Us quas quodam capite dona sua velut in corpus omne iussunderet. Quod vero obiicitur Judam Episcopum fuisse Achorum l. & tamen ordinatum non luisse a Petro, quia ψ- das mortuus est antequam Petrus suum primatum exercerct , cons quenterque noria Petto , sed a Christo suum hibuis tu Epistopatum , sicut & Petrum. Opponit Belin
lacininus hunc locum psalmi log. & sopiatmu Gus accipiat alter , non intelligi de episcopatu qualem liabuimus .i Christo , sed de quacumque malatura, prefectura. o υι itatione , ac textum hebraicum ita sonare. Attexit responderi pos Ie Aalmum loqui de visivaru stroprie dicis , non quem furis habuit, sed quem erat hiabitarus si
Quae argumenta priusquam sigillatim depellam , hic pro fundamento dicendorum futuo , quod saepe alias dixi , puta Episcopatum aut Sacerdotium Christi Apostolis
indiviam communicatum, este caulam enicientem totius iurisdictionis ecclesiasticae, Papalis nimirum, Episcopa is, dc Presbyteralis, has que dignitates de potestates communicatione ordinis sacerdotalis de episeopalis intentive, forinaliter quoad habitum rein acta signato conserit, materialiter vero Sc quoad exercitium aut usum , cum Papa deligitur a Cardinalibus , dc di arcetis aut paroecia Episcopo dc Presbytero defertur : Fia de re stapra lib. a. amplius dissuruimus. Quod si absolutae monarchiae Patroni convincere potiassent ordinem de caracterem epticopalem specie dc natura ab ordine presbyter ali discrepare . Protecto multo facilius placita sua fixissem et hoc quidem ratio Canorustarum, sed infeliciter tentavit; quoniam omnia illorum argumenta uno verbo labescunt. Nimirum posito iacerdotium Christi totum esse in toto ordine hierarchico formaliter Sc intensive , de totum in quolibet Episcopo dc Sacerdote : dc solum- . modo distingui materialiter dc extensive pro varietate administrationis Papalis, A ciuepilboralis, Eapiscopalis, de Presbyteratis: sicut videmus animam racionalem diver- in natura dc specie exercere Operationes pro varietate Organorum, videre oculis, auΩcultare auribus, ratiocinari cerebro dcc. Iis ita praemissis ad primum quod ait Bella nainus solum Petrum immediate a Christo ordinuum : Respondeo Christurn his ve his, hoc facιω m meam commemorationem Lucae 12. Apostolos suos episcopatu de sacer dotio suo participes essesisse, neque ullum eorum qui sacrae coenae mysterio interri runt, indiguisse opera Petri, ut Sacerdotes aut Epii copi crearentair, eamque ob causam Judam proditorem, qui sacrae camae Domini interfuit, merito vocari Episcopum, ut statim ostendetur: itaque omnes Apostoli ornati sacerdotio Christi, ubique gentium de locorum poterant actas hierarclucos exercere, eosque de facto exercuerunt ut Petrus XII Secundis, nihil mirum est Paulum ordinatum Episcopum Actor. I 3. cum post
395쪽
ut ordine sacerdotali donaretur. Ego aliis docui probabile videri Christum Joannis dio. in iussiando in Apostolos S: Discipulos, eo ue mittendo sicut a Patre suo missus fuerat , illos Discipulorum ordinalle Sacerdotes Episcopos, qui tum praesentes erant, atque ex cap. Q. Lucae a 36. patere aliquos Discipulorum mille cum undecim Ap stolis, quando Chrittius januis clauiis stetit in medio eorum, Joannis ro. Et ita colligi potest a pari Cluilium extraordinarid vocando P.lulum ad Apostolatum, una ei sacerdotalent ordinem contulisse; quia nisi immediate ordinatus luisset a Christo more alio rum, certe aliqua in re inferior fui siet magnis Apostolis, quod tamen negat χ. Corinth H. Itaque illa impositio manuum, & oratio Ecclesiae quae fit super Paulum Barnabam Achorum 13. capienda est de missione ad publicationem particularem Evangelii in locis & provinciis quae numerantur in Actis Apostolorum a cap I3. ad II. O . 37. tum enim Barnabas propter Joannem qui cognominabatur Marcus , secessit a Paulo , nec deinceps convenerunt ad Evangelium praedicandum. Quod spectat ad Ordinationem Jacobi Minoris, cujus meminit Bellarminus, laborata quivocatione : ut enim graecis to lorosima aliquan)o sacri ordinis collationem, dc aliquando Cleri & populi activam electionem tignificat, teste Balsamone in primum Canonem Apostolorum, & in i 3. Synodi Carthaginensis. Suniliter to ordinatio:&ordinate apud Latinos sunt voces aequivocae , quae passim ctiam pro ordinis collatione& electione personat una ad episcopuum gerendum ii surpanmr. Cum ergo B. Jacobus Minor ex munere lui Apostolatiis esset universalis Episcopus sicut & omnem alii Episia
Copi, atque etiam intertuisset coenae Domini, Delinquitur immediatu factium Sacerdotem de Epi:copum a Christo : ac proinde impollibiti est illum ordinatum fuisse Episcopum ab Apollois. Quae autem ab Anaclero , Clemente, Alexandrino, Hieronymo, α aliis narrantur , intelligere oportet de cooptatione Jacobi ad episcopatum Hierosolymitanum privatim capescendum ex administi andum. Cum enim Apostoli scirent Judaeos magnam de sanctimonia vitae Iacobi opinionem concepisse, adeo ut illum in Sancta Sanctorum ingredi paterentur , α qui modi opinionem non parvi referre ad Judaeorum conversionem ad Evangelium , ideo Jacobum Ecclesiae Hierosolumitanae Epi copum merito adoptarunt. Sane tacebius secundo historiae .cap i. de Jacobi ordinatione verba faciens ex Clementis Alexandrini narratione utitur vel bo graeco eletar,
quod est Eligero, ut sensus sit Jacobum electum ad Hierololymitanam dioecesim privatim regerulam. Quod confirmat Hieronymus de Seriptoribus ecclesiasticis. Jacobus, ait, parran post Rι ouem Domini ab Apostolu H. roselmarum Episcopus ordinatur , suos, et itur. Quibus & Glossator concordata . 66. n. Porro. Statuamus ergo long aliud esse dicere Jacobum simpliciter ordinatum Episcopum & privatim electum ad
Hierosolymitanum episcopatum regendum.
XIII. Quarto, fallit Bellarminus ab elenchi ignoratione, dum narrat Ecclesiam
Romanam ideo matricem appellatam , quod S. Petrus per se aut per alios intermedios a se prius ordinatos , omnes Sacerdotes & Epilcopos totius christianitatis ordinaverit, ur praeterea omittam non unum re solum Petrum , sed etiam Paulum cum
illo Romanam Mesesam fundasse , atque Episeopos per universum mundum initille
ac instituisse. s. Irenaeus lib. 3. eontra haereses cap. 3. de Ecclesiae Romanae fundatione :δ faxima omnium cs antiquissima es agoriosissimu obus Apostolu Petro.Paulo Roma
396쪽
-faudata ta constituta: ad Pim prope r p 'emiorem pri vj.llit.trem ne se est omnem convenire Ecclesilam , boc est, eos qui suist uκd que fideles. Quibus verbis alludit ad jusmetropolium Imperii , ad quas aliae urbes inferiores , ut jus M aequum obtinerent , consucbant. Sicut hodie in G.illiis Provinciales solent concurrere ad Partainenta ut jus obtineant, quandoquidem metropoles Ecclesiae sequutae sunt metropoles Imperii, ut lib. i. historiae Conciliorum docuimus. Verum haec verba Irenaei propter potentiorem principalitatem, delignant Ecclesiae Romanὰ principatum super alias Ecclesias, de quo non ambigitur, sed dumtaxat de absoluta monarchia quam oppugnamus. Porro nomen matricis cst vox propria Iurisconsultis : unde Tertullianus de praeseriptionibus passim, de nominatim cap. 2i. Ecclesias ab Apostolis fundatas matricesta oririnales vocat. Si haec ita sunt , ait , constat proinde omnem AE trinam qua cum illis Ecelsis Apostobcis matricιbus LX originatibus sides conspiret , veritatι deputandum : id sine aubio tenentem quod Ecclesia ab Apsolis, Apostoti a Christo, Christus
a Deo suscepit : Deinde cap. 36. rationem considendarum ejusmodi Ecclesiarum m tricum indicat : Age iam qui vales curiositatem melius exercere in negotio sa-- lutis suae , percurre Ecclesias Apostolicas, apud quas ipsae adhuc Cathedrae Ap is stolorum suis locis praesidentur : apud quas ipse authenticae litterae recitantur &c. Proxime est tibi Achaia , habes Corinthum : si non longe es a Macedonia, ha-- bes Philippos, habes Thes Ialonicentes : si potes in Asiam tendere habes Eph
sum. Si autem Italiae adjaces habes Romana , unde nobis quoque auctoritas prinia tio est, sata felix Ecclesia ,.cui totam doctrinam Apostoli cum sanguine suo pro-- fuderunt. Qua formula , fata felix Ecclesia , Tertullianus demonstrat Apollol rum dc innumerorum Martyium sanguine Evangelicam doctrinam satam Sc iemin tam Romae, quae sedes & breviarium erat Imperii , quo Gentes universae conssu bant. Porro Cyprianus longe alio sensu & proposito matricis de radicis nominibus, quam Bellacininus post Pamelium docet. Ut enim Christus Ioannis i 7. unitatem
Ecclesiae pro radice , fundamento de argumento constituit, cujus, Ope omnes invi tantur ad credendum Evangelium. Rogo , inquit , ut omnes unum sint, silcut tu Pater in me is ego in te , ut ta ipsi in nobis unum snt , ut credat mundus quia tu menti Ni csc. Ita Cyprianus adversus Novatum ollendens pacem & unitatem Ecclesiae, quam Novatus per suum schisma laniarat, este matricem &, radicem Ecclesiae, quod ut clare cognoscatur , non unica epistola laudata a Bellai mino videnda , sed plures aut omnes quas Cyprianus super ea re scripsit, ut hoc schisma sarciret , praeterum
se s2. ad Antonianum , ubi narrat Cornelium invitum dc repugnantem creatum
se Episcopum post mortem Fabiani, idque de Clericorum pene omnium testimonio, , , de plebis quae tunc affuit suifragio de de Sacerdotum antiquorum & bonorum vi- ,, rorum collegiij, cum nemo ante se factus esset , cum Fabiani locus , id est, ,, cum locus S. Petri , de gradus Cathedrae sacerdotalis vacaret, quo loco occupato,, de Dei voluntate atque omnium nostrum concessione stimato , quisquis iam Epi is copus fieri voluerit, mus sat necelle est, nec habeat Ecclesiasticam ordinationem qua Eccletiae non tenet unitatem. Et cu n post primum secundus esse nonpollit, quis-
,, quis post unum qui solus esse debeat, factus est, non jam secundus ille, sed nullusi, est. o Siquidem Novat aliquanto post Cornelium ordinatum Romanae Ecclesii . Disitir o by C
397쪽
Episeopum sese eligi procurat. spargens Cornelium communicasse eum thuriscitis
Et lapiis, & ita unitatem, pacem, matricem, ac radicem matricis Ecclesiae non tenebat: imo eam violabat cum Omnibus suis Asseclis , hicque est genuinus sensus δέ mens Cypriani, non autem ille quem Bellarminus & Pa melius venditant, quasi pii-vatim de unitate tenenda cum Romana Ecclesia ageretur , siquidem in epistola ad Antonianum cla: e Ostendit, eμm 'μι se curat aut patitur eligi Episcopum post unum qui s
Ili debet esse electum , neque habere Ecclesiae ordinationem, neque tenere unitatem. Haec
amplius confirmantur historia rei gestae inter Cornelium de Novatum. Cum enim uterque sederet Romae, ac se legitimum Ecclesiae Romanae Episcopum praedicaret ,
in eumque finem certatim mitterent per Onanes Provincias homines cum litteris lux electionis, ut omnium Episcoporuin animos & communionem sibi conciliarent; ce te qui Novato favebant, atquc potuistent causari se radicem atque matricem Ecclesiae retinere , quam illi qui Cornelio adstipulabantur, dato quod Cyprianus per matricem& radicem Ecclosiae Romanae Ecclesiam designaret. Quaeque dico explico ex epist la Cypriani, cujus meminit Bellarminus, necnon ex aliis praecedentibus satis clarent: in quibus hoc satagit ut factiones Novatiani Africae Episcopi, qui Novato contra Cornelium opitulabatur, frangat: quare scribit Cornelso se ejus ordinationem recepisse, Noviti autem repudiasse, atque singulis navigantibus dixit se & caville diligenter, ut
Teclem Catholica radicem cs matr/cem agnoscerent ac tenerent. Qilae verba aliquanto post ad hunc modum interpretatur. Placust, ut per Epseopos retenta a nobι, res veritate γ ad comprobandam ordinationem tuam facta auctoritate maiore, tuis demum s rupulo omni de singulorum pector bus excusso , per omnes omnιno istic positos titterae serent seue fiunt, ut te universi crilega nostra. ta' excommunicationem tuam , ad est, Cathoticae Ecclem unitatem pariter ta charatatem probarent firmiter ac tenerent; quod divinιtus
emenisse, cs consitium nostrum providenter profecisse gaudemus. Quod ergo antea dixerat ux Ecclesia Catholica radicem cs matricem agnosecerent ac tenerent, nunc sit explicat, ut te universi cistega nostr/ es communicationem tuam , ad est, Catholica E esia unitarem pariter ta charitatem probarent Armiter ac tenerent. Quam unitatema charitatem
seinciebant qui Novato haerebant : prosecto sicut schisma & divisio pestis in atque ruina re calamitas Ecclesiae Catholicae, ita&charitas atque unitas eli radix & matrix ejusdem. His de causis Patres Nicaeni prohibent duos esse Episcopos in uno Episcopatu can. 8. Cessent igitur adversarii locos ambiguos Patrum N praesertim Cypriani Scriptoria
Africi venditare ad monarchiam suam absblutam muniendam. Certe Romana Ecclesia mater aut matrix alia tum Ecclesiarum dici de appellari recte potest, quoniam cli Metr polis mundi, & ita Cmnes aliae Metropoles etiani minores vocantur matrices propter communicationem quam aliae Ecclesiae cum suis metropolibas habere debent. Sic Gre- noritis Ninianaenus epist. 3O. inter epi istolas Basilii Magni Caesaream Capadociae matrem omnium Ecclesiarum appellat: quia totius Capadociae erat Metropolim aur, ait, cujuslibet quidem Ecclesiis tanquam eorporis Christi habenda es ratio e maxιme vero nostrae, qua prope mater es omnium Ecclesiarum, ta fuit ab initio , cs nunc quoque est Unominatur: quam Chrsiana res buca , velux centrum suum cιrculus unique observat.
Quae verba proportionatim & respective de Ecclesiis Metropoli Capadociae subditis, necnon etiam de communicatione quam Metropoles inter sese habere debent, quam
398쪽
ob causam sibi synodicas litteras invicem mittebant. Ad hunc quoque sensum Batalius epil . So. ad Athanasium sci ibit Asilotium Patrιarchiam Antiochenum umverso comporι Ecclesia praeesse , NAde ac vita irretrehensibιlem, retiquos nulla ratιone cam eo posse compararr: ltem pariter epit L 12. narrat. S. Arhanasium tantam gerere cAram omnium Ecclesiarum, quantam Auxandrinae qua es IuHecta erat: Ideoque illum voc. at
verticem de caput ad quod omnes refugerent. Certe ipsemet Liberius Papa ad illum suam lidei proicitionem misit his verbis. IIuic litur confesso ni frater Athanasi qua vera sides in Catholica ta Apostolica Ecclesia cesetur , s mecum sentis coram Iuisice Deo ta Christo, quas, subscribas , quo certi res reudamur , num dem nobiscum suffrani sis , eademque fatua, de vera fide , ut G ego securior esciar , tuaque maniata
inuisinenter obeam c Husus epistolae meminit Balomus ad annum 362. qui est umdecimus luberii: atque haec facta a Liberio ob sulpectam olim redditam fidem suam. ex inita communione cum Arianis : quod verum. est. Ex quo patet Athanasium eo
tempo: e habitum pro Doctore totius Ecclesiae Catholicae, & merito , ac proinde sal sum esse quod Curiales venditant Papam, elle infallibilem intonarch .ina Ecclesiae. Quodsi Liberius eam opinionem tum imbibulet , nequaquam ita scriptisset Athanasio. Uertam Baronius praetexit Liberium hac ratione voluisse communicare cum Athanasio , eumque invitare ad admittendam suaru fidei protestionena, propterea quod a multis annis quibus delituerat ob Constantii persequutionem , nihil ab eo litterarum accep&rat : sed mera lux sunt effugia & ilhisiones. Redeamus ad propositum metropoleum. Quandoquidem Adianasius epistola ad solitariam vitam agentes p ulo ante medium
opprobrio dat Constantino , quod θυιerit adversus Liberium Romanum Eptsiopam . nulla duritiu remerentis, vel quod Sedes iati apostolica esset , vel quod Roma metropriue set Romana dition/s, vel quod eos apsaluos viros in Jms litteras appellasset , pi pria sunt verba quae indicant Athanasium non habuisse Liberium pio monarcha, S Romam eo tempore habitam pro metropoli Occidentalis Ecclesiae iuxta definitionem Patrum Nicaenoriam can. 6. Verum quo seniu antea Basilius docuit Athanasium curam omnium Ecclesiarum capescere : eodem plane Gregorius Naalai Tenus ile S. Cypriano loquutus est Watione quam in ejus laudem habuit , ubi nurrat ii tam non Carthaginensi
tantum Ecclesie , nec Africae , verumetiam occularas omnibus regionibu/ ac prope era
res Orientι, 'ecum Austrati es Septentrιο δε ora praefici. Quod est intelligendum de communi cura quam Cyprianus omnibus Ecclenis impendcbat in vim communionis Sanctoi una, quae vinculum est . xitatis, quo omnes Christiam devinciuntur, δή de se invicem solliciti ei te debent, qua de re legendae sunt Cypriam epistolae. Piotesib, qui nomen matrocis vellet proprie & ltracte sumere , verius Ze magis dogmatice cie sola Hieroselymitana, qudni de ulla alia usi irpare pollet Ecclesia: quia certistianum est cunctas alias Ecclesias cile velut colonias & propagines Hierosolymitanae Ecclesiae, camque ob rem Patres Synodi Constantinopolitanae in epistola synodica ad Damasum , Ambrosium , Milonem, &c. Hierosoli tutanam Ecclesiam ahorum omnum matrem indigi tant ,
lib. s. cap. 9. tristoliae Theodoreti. Et Hieronymus cap. 2. in Esai. in paulo post princis. pium , ait esse, tanquam scminarium de propaginem Omnium Ecclesimum. Sed ct mur molem, ait, pinimum fandata Ecclesia totius orbis Ecclesias seminavit. Quod si absolliciem archia patroni talia haberent de Romana Ecclesia Ino raenta ,tanaque clara , quotus tuique illor una fallum terre pollet λ
399쪽
XIU. Venio aci textum A cIeti conjectum in dist. tr. can. in novo vestamen o post Christum Dominum a Petro saoerdotatis coepit ordo tae. Qui si ad litteram stricte capia- vir, triani seste contradicit Scripturae, quae docet omnes Apostolos immediatu oldina-
s Sacerdotes a Cluuio , Lucae Q. Hoc facire Dr meam cpmnumr. uionem. Quare Glo
satoriecta monet hoc in eam partem capi debere , ut seni siti Petium ob primatum , quem habuit huer Icipulos, esse primum sacerdotem post Christulit ' cui ententiae ego adstipulor. Sexto , locus Julii & Innocentii I. surri persimiles : Epimae autem unde sumuntur,.s genuinae sunt, de qua re merito ambigimr, oppono , quod alias ex Gersonio proposui, nimirum Quctoritates Romanorum Pontificum in sua causa tanti esIe ponderis, quanti, in turi divino , naturali & canonico quadrant. Equidem sicut non inficior Sedem Apostolicam matrem aut matricem dignitatis iacerdotalis appellari poste, ut responsone
ad quartum diximus : ita pernego omnes episcopatum G tisam hullus nominis auctor . tem es consecrauιonem honorιs a Petro repetere. Hoc enim contrarium csh S veritat,
evangelicae, I ucae in. dc praxi Ecclesi. e primitivae can. &6. Nicaeno, ubi agitur decollatione sacerdotii Christi de ordinatione Episcopolum. At Julium & Innocentium I. aliquid contra ejusmodi praxim scripsit te, mihi nullo modo persuadere possum , ut omittam illam Epistolam Jabi laudaram a Bellumino, nullo modo concordare Epistolae genuinae Julii , quae extat in apologia a. Athanasii , tota Nicanis canonibus conso mis, qoebus alia penitus repugnat. Epistola vero quae Innocentio adscribitur , tota hiulca & inconcinna est, ac Epistolis nativis Innocentii distimilis. Oeterum textus Le nis Magni cap. I. hujus libri dogmatice examinatu XV. Septimo, quod perhibet locum psalmi Io 8.-Foco patam ejus aec prae alter, intelligi de quacumque praefectura , mera eit evasio & illusio. Nam cum B. Petrux Adhoi. ia explicite doceat veritim hunc prophetice de Juda loqui, declaretque nominatim id spectare ad Episcopatum re Apostolatum quem Judas occupaverat : profecto insanire est. tam clarae explicationi reluctati: itaque cum nemo negare pollit Judam d natum sacerdotio Christi, sequitur quoque fuisse Episcopum , quia sacerdotium Christi eminenter episcopatum continet , & ordo episcopalis sola ampliatione aut extensio distinguitur ab ordine sacerdotali, ut superius probatum est. Quid plura commemorem , quando ipse Bellarminum randein victus porrigit herbam, aiterens psalmuiu loqui de episcopatu quem Judas erat habitui iis, si Dominum non prodidasset. - XVI. Capste et . lib. I. de Rom. Pontifice tres alias enumerat praerogativas Petri: prima, quod solae illia Ecclesiae semi)er habitae sint patriarchales & primae quas petras. fundaverat, Romana scilicet, Alexandrina , Sc Antiochena, ut docent Anactetus epist-μ Leo Magnus epist. s3. ad Anatolium , dc Glegorius Magnus lib. 6. epist. ad Eulogium. Vera igitur de sola causa illius numeri pariarchalium sedium est dignitas Petri , q ii Petrus Antiochiae & Romae per seipsum sedis. Alexandriae autem vel per se , vel per Discipulum suum Marcum quem Alexandriam misit, ut nomine suo undem funciaret Ecclesiam auctore Gregorio ad Eulogium. Altera praerogativa est , quod publice in Ecclesia celebretur dies sellus in honorem institutionis Cathedrae 3c Episcopatus Petri , non aliorum Apostolorum. Unde Opta- ως Lib. a. contra Parineniamim ait unam elle & singularem Cathedram Petri, ex 'ha totus mundus doceri debeat.
400쪽
66 Tertia praerogativa est de litteris formatis quae Ius Elementis pingebantur .. v. a. quarum ibitera prima designat nomen Petri de numerum So. dcc. Capite is . ejusdem libri aliquot subjicit Patrum testimonia, ex quibus, si dogmatiis cc expendantu , nihil quicquam aliud praeter primatum Petri de quo non ambigi tur elici potest. Quare illa consulto praetermittemus: sunt enim valde debilia. Videamus ergo de sedibus Patriarcnalibus, quatum initium de inititutionem demo
stravimus lib. i. historiae Conciliorum Generalium m explicatione can. 6. Synodi Niscaenae. Sane cum acta Apostolorum regimen aristocraticum ubique, dc B. Petrum ni
tui unquam seorsim ab aliis proprio motu, sed totius Ecclesiae consensu de consilio om-uia gellis Ie personent : plane absurdum est uni de soli Petro sedium Patriarchalium institutionem velle adiicere. Quod spectat ad epistolas quae Anacleto tribuuntur sunt spuriae, ut de omnes aliae quae aut cribuntur Romanis Pontificibus qui ante Synodum Nicaenam vixerunt, de qua re lib. . cap. 6. hujus defensionis. At vero S. Leonem dirisia1e Petrum Sedes Patriarchales instituis te, quid mirum ' clari permulta alia blandiente Cathedra fimbrias suas dilatando scripserit. S. vero Gregorium hanc bona fide opini nem, quae Romae invaluerat propter Leonis Magni auctoritatem , sequutus est. Certe
ubi aliquis Ponti sex vel auctor quidpiam in Ecclesae Romanae praerogativam scripsit , sive id verum aut falsum sit, mos est aliorum Pontificum id ardenter amplecti & pr
Palare , ut ex eorum scriptis facile comprobatur.
Quoad privilegium sumptum ex Cathedra Petri appellatione antea frequenter & praeseris
rim lib. 2. cap. Patrum testimoniis docui, per Cathedram Petri doctrinam Evangelicam quae ubique una est designari : & tamen hanc Cathedram nomine Petri celebrari, quia tuterrogante Domino : Ouem me esse dieitis Z Petrus pro omnibus doctrinae Evangeliacae summam dc fundamentum proses Ius est his verbis, tu re ChristiG Rθω Des wvi. Itaque nemini mirum videri debet ob eam causam Patres Ecclesiae primitivae sellum C thedrae Petri, id est doctrinae Evangelicae celebrasse sub nomine Cathedrae Antiochenaeaa. Februarii. Nam Cathedra Petri Romana IX. Januarii a paucis annis peragitur et u de in antiquo ordine Romano de ea solum agitur, quae mense Februario celebratur , ut sit hoc argumento primatus Petri non monarchia Curialium designatur. Ad argumentum a litteris formatis extortum , nullius est plane momenti , quandolvttera .. primana quoque personam Trinitatis tignificat, teste ipso Beli.umino : tametsi autem de solo Petro capi pollet, hoc est imbecillius, quina ut dogmati comstituendo usui este valeat : ad hoc enim Praeceptum divinum, clarum & indubitatum non ejusinodi minutiae ac stipulae exiguntur.
XVII. Bellarminus lib. 1. de Rom. Pontisce a capite I. ad is . disputat, an B. Petrus sederit Romae , an Romanus Pontifex idem successerit, & a quo sitim deriv
tac potestatem , atque alia ejulinodi, quae aut nullo modo vertuntur in controverissi.un a Catholicis , aut superius explicata sunt. Deliinc cap. I 8. ex praxi Ecclesiae de
auctoritate quam exercuit Romanus Pon sex in alio. Episcopos, illum esse Monar-