장음표시 사용
161쪽
intuitus manifesthsursum vertit oculos , humiles confessus & oppostos rei causa loci. errasset potius erecta existente pictura: alicubi enim oculi interior paries obiiceretur rei directe. alicubi non, ut a lateribus, declinaret enim ab oppositione. Ergd tam necessarium est radios in oppositam tunicae retinae partem praevia decussatione devenire; ut si hoc non fiat, rem omnino transponant. Et advertant motores hujus dissicultatis, quomodocumque tandem de videndi modo sentiatur, mo specierum ejaculatio admittatur , semper illam radiorum intersecti nem . atque in contraria loca protensionem constitui debere. ed quddipsa etiam ex parte rei extra oculum in omni diaphani puncto ab omni-hus quidem necessitate naturae admitti debeat, ut patet in specierum per parvum foramen intromissione, & si ipsa negetur; aut rectus radi rum cursus, aut refractionum leges sistentur. aut viso penitus vitiosa
adstrueturi quod Clarissimus Scheinerus pluribus demonstrative ostendit in tandam. optic. Sed jam ad extremum specierum visibilium profluentiam per oculi humores inreti formem rudiusculo modo describamus. Species ab o jecto visibili ad corneam de humorem aqueum appulsae, clim e rariis medio jam in densius incidant, refringuntur ad perpendicularem. ra- dij igitur ipsarum prius in aere dispersi, nune corneam ingressi colligum tur et adeo ut, quamvis circulus ab iis radijs descriptus in superficie extrema comede amplior sit ipso circulo foraminis uveae, hi tamen ipsi r dii ob comes de aquei humoris densitatem tanoperE cogantur , ut jam Pupilla seu foramen uveae iis capiendis satis patulum sit;& inim magis pervadentes minorem adhuc, quam pupilla sit, i um occupent. Iam ex aqueo in crystallinum humorem progressi, quia hie est aqueo densio semper magis magisque coeunt radij,quoad devenerint ad posteri rem gibbam crystallini superficiem. Undd in vitreum illapsi, eliminst rarior crystallino, refringuntur a perpendicularibus: quare fit ut rofracti coeant versus axem. Coeunt igitur denique eo loco, quo retina tunica locata est: nam hane ad crystallini densitatem,& futuram harum refractionum magnitudinem natura est dimesa spatium humoris vitrei crystallinum inter & retinam. At laec sequenti libro accuratiori opera
162쪽
Agno doctiorum negotio quatitur haec difficultas. Sunt viri non ara incelebres, qui visionem solam esse passionem seu receptionem
puram asserunt, quos inter supereminet Julius Soliger exercit ass. num. 16. Aristotelem suum secutus , qui lib. a. de anim. cap. s. senti.
te non esse quidquam operari docet, sed affici potius ae pati aliquid.
msenseta, inquit, alteratio qa tam esse videtur. Contra hunc more suo cavillans Galenus lib. I. de Hipp. Sc Platon. sent. sensum non alterationem, sed alterationis dignotionem esse scripsit. Recentiorum cautiores & cordatiores medio eunt, censentque visionem non solam
esse passionem, sed etiam actionem ab interno vitae principio elicitam. Ego in superatione hujus dissicultatis confragosa loca prospicio multa. ac ne in ea impingam magnopere pertimesciat sunt enim aded obscura. ut neque ad ingrediendum animi satis sit, & valde metuam, ne ingresse mihi non liceat inde sine maximo periculo reserre pedem. In pe plexistimo tamen judicio, quid sentiam, non praeteribo. Retiformis tunica pingitur 1 radijs coloratis rerum visibilium. Haec pictura seu illustratio passio quaedam est sine dubitatione quidem: at verti qud dea
visionem non absi vat, Herculaneis rationibus firmare me posse reor. quidni enim chartain obscura camera videat, quae imaginum picturam aequEae retina excipit At pictio haec , inquient, in animata tantlim parte visionis denominationem sortitur. Etiam nos sub oculos delata. inquam ego, non videmus aliquando, ut est in lib. de sensui quorum tamen imagines in oculis erigiantur. ergbaliquid aliud visio est,quam effriei impressio pura. me haud ita ect , scribita Scaliger, quia tum non sit in milia impressebam ad rem intentat. Igitur requirit insuper ipse spirituum intentionem ad istam in oculo imaginum efformationem. quid verb tandem illa intentio vel attentio spirituum est. nisi essicientia aliqua animae seu conatus circa impressam picturam spiritibus velut administris usae non enim capi potest intendere quempiam ad aliud, quin circaidem agat aliquid , imo &satagat. omninci igitur in visione actio quaedam concurrit. sanh cum omnis sensio, operatio sit vitalis rvisio quoque operatio erit. Sed quid ad Aristotelem . qui sensum alterationem quamdam esse dixit λ Dicimus illum dixisse recte i est enim alteratio quaedam i at Hercle non pura & sola, vertim sociam habens actionem. quod lib. a. de anim. cap. . idem non obscure insinuat, dos cens
163쪽
cens animam effectricis causae rationem habere quia omnes lanctiones viventibus proprias exequitur & administrat. Esttamen alius Arist telis locus contra nos lib. 3. de anim. cap. a. ubi tradit eumdem esse actum sensus & objecti circa ipsum; verba ejus sunt: sensitu s sensitiviunmea act-. Sed constat actum sensilis in sensum esse impressionem speciei : ergli ille erit & actus sensus seu sensio apud Aristotelem, de non alter consequens speciei impressionem. Huic ego non aliud responsum volo, quam quod D. Thomas in commento ejus loci adsere.scit cet, eamdem esse actionem sensilis & sensitivi circa potentiam identitate, ut loquuntur, subjecti, circa quod fit, & in quo recipitur. subtilissime et quia idem est visus recipiens in se actionem objecti visibilis. quae est impressio speciei i atque etiam actionem propriam essicienter ale elicitam,quae est visio. Itaque ex hoe Philosophi testimonio non probatur eamdem esse actionem , realem illam specierum impressionem ac
visionem: sed solum qudd in idem subjectum recipiantur. Ubi nota, quam acutis & quanto iure divinus Aristoteles saepiculd ediderit: νοί & consequenter videre) esse a cistpali aliquid. duplici enim rati nepotentia visiva patiens dici potest:una respectu specierum ab oblecto productarum. altera respectu visionis, quam itidem in se subjectiv. re
cipit. Atque hactenus ita monstratum sit, praeter illam in retina spe-Herum receptionem, requiri quid aliud effcientiae, ut absolvatur vino.
Ubi alia sese ingerit quae stio multd hae superata salebrosior, quid videlicet illa sit, an actio realis & physica haians terminum, qui per
eam producaturr an verb qualitas potius aliqua sit, puta, notitia potentiae visuae , qua picturam in retiformi recognoscit. Doctissimus Vallesius lib. a. contro. Med. cap. 3 o. investibulo pedem sistit, nec pergit ultrii. Et sane magis fortasse conducebat ad opinionem bonae existimationis silentium hie, quam audaciat rei enim abstruso prohibet, & ergastulus intellectus non patitur eo nlis penetrare, unde est e menda ista scientia. Ne tamen inter alios insanientes una cum Vas so sapere videar, agam & ego chorum. Sed apage sis es inice medica-ster, ne tibi ludibrio sim. Longh probabilius esse censeo intercedere in effectione visionis veram & praedicamentalem actionem habentem Proprium &intrinsecum terminum per ipsam productum, qui esti ramet visio ut est qualitas quaedam informans suam potentiam. Pr bo singula e visio non pendet 1 potentia visiva per suam entitatem e dem immutabili dependentiar quia una eademqi visio potest fieri a sua: potentia diversis modis ut v. g. coeffetente hac specie visibili, aut alia, de cum hoc auxilio Dei. aut cum alio. Sed secundum hos diversos modos essiciendi necesse est variari actionem Sedependentiam,etiamsi non
164쪽
varietur visio ipsa i quia quacumque ratione varietur agens , variatur actio, etsi non varietur effectus. Porro quandocumque fit, ut dependentia sic varietur in eadem qualitate,est lignum certissimum illam dependentiam distinctam esse i tali qualitate . & habere veram de proin
priam ratione' actionis. Igitur etiam in visione distinguenda est ex natura rei vera actio, quae sit causalitas potentiae ipsam essicientis. Unde constat quoque illam actionem, ut actio est, non esse de genere qualitatis, quia est tendentia ad visionem, ex natura rei distincta ab eadem. Erit ergd de praedicamento actionis, quia ad hoc suffcientem convenientiam habet cum aliis actionibus i & quia non est aliud praedicamentum, in quo ut sic collocetur. Urgeri hoc potest ex principiis Aristotelieis: actio potentiae visivae est operatio vitalis i operatio vitalis est actio immanens , hanc autem Aristoteles in praedicamentis cap. de actione inter res elus praedicamenti recensete ergo & actio illa potentiae visivae erit illie recensenda. Tandem actio haec non caret tem no intrinseco, ad quem tendat ut ad proprium finem & perfecti nem suam. Est enim de ratione intrinseca omnis actionis, habere terminum intrinisum, ad quem tendat. Vis & hoc probari ρ actio non significat sermam, quae habeat propriam entitatem, sed modum alic ius formae vel entitatis, scilicet dependentiam ejus ab agente. Atqui de ratione modi est, ut sit alicuius rei modus. neque aliter reperiri G sit: ergo actio seu dependentia non potest esse sine eo, quod dependet;
hoc autem terminum vocamus actionis. Et terminus quidem actionis hujus, qua de agimus , visio est. Dum tamen visionem vel ego vel alii autores actionem nominamus, samimus tum eam pro essectione retentiae visivae. Cetersim pro termino hujus effectionis accepta, prout pro-l rie & formaliter plerique accipi de re volunt,non actio est, sed qua-itas, qua objectum visibile potentiae visivae oblecti vh praesens formaliter percipitur, cognoscitur, &visibiliter attingitur. Enimverti videte est objectum sibi praesentatum percipere visibiliter, attingere, atque ita attingendo cognoscere. Ceterum quo pacto visiva vel alia quaepiam animet sensitivet potentia hujusmodi qualitate dicatur objectum cognoscere, percipere visibiliter, atque attingere non facile explicari potest. Sic tamen imaginor: objectum in ratione objecti duplici modo sisti ad facultatis animae limina; uno, objecti vh per speciem: adeo ut species sit formalis objecti repraesentatio in esse & apparentia obiectiva. Altero. apprehensive & in esse concepti: atque hoc fit per visionem prout est qualitas ae terminus actionis supra expositae; per hanc enim qualitatem potentia animae objectum objectivh praesens sibi ipsa sormaliter&act aliterpraesentati & praesentatum apprehendit.
165쪽
Quia in hanc specum me conjeci; perlustranda singula. Quaero eata sam visionis; seu quid illud sit, quod actionem dictam . & terminum
actionis visionem eliciat λ Plinius lib. II. natur. Hist cap. 36. axumo, inquit, videmω, animo cernim M : oculi, ceu vasa quatam, visitilem e-
partem accipiunt ac transentitunt. sic magna cogitatio obcacaι abducto intvi visu. sic ιn morbo comitiali aperis nihιι cernunt , animo cauant
Itaque animus secundum egregium hunc naturq mystam visionem producit. atque huic quidem non nemo assentiatur philosophus. In Lyceo tamen habet princeps animus potentias multas administras,quarum pera immediath functiones suas exequitur. Hanc igitur potentiam animi quaerimus. Illa potentia visivaeit: ita enim ea dicta est, quod videndi ossicio sit destinata,dignoscens& apprehendens quςque ubi proposita objecta. Quod quamquam ita sit: potentia tamen haec non elicit persectissimam oblectorum notitiam i non enim extendit se ultra simplicem albi v. g. & nigri apprehensionem. at hac non exaturatur animus, differentias eorum insuper avet discernere, ac de iisdem formare judicium. Itaque supra potentiam illam sensus internus constitutus est, qui ista exequitur, diciturque passim sensus communis. Est autem hic sensus communis ita cum potentia visiva ordinatus. ut ex immutatione vel actione potentiae ratione obiecti facta, per quam illud percipit, sequatur alia immutatio in sensu communi, perquam percipit actionem a potentia visiva effectam,& proinde etiam objectum, in quod per illam actionem tendebatur. Immutatio illa sensus communis plane est occultae rationis. Ita tamen concipio : speciem ab objecto visibili productam & retinae impactam multiplicare aliam in sensu interno. Medium,in quo multiplicantur,es e stiritus animales valde similes ae. ri externor atque hos eo munere perfungendo per nervos opticos in visus sensorium delegari: quapropter etiam fieri, ut intercepta via illacesset sensus communis immutatio. imb nec sensus communis tantu, sed&externi, clim enim actiones immanentes & vitales, inter quas visio est, sint ultimi actus vitae ; exerceri nequeunt sine actuali influxu prin.
cipii vitalis: atqui per spiritus fit influxus ille. Haec species spiritibus
animalibus impressa illa est, quam supra memoravimus & rememora. mus nunc, remoto objecto nos retinere, &, si visibile sortissimumst,
166쪽
De disterentis est assectionibus viso s.
V Isio alia est simplexaspectus , alia dicitur intuitus seu obtutus
Simplicem aspectum vocant , quo res perfunctorie & quasi pertransennam dignoscunturi obtutum, quo diligenter & curiose perlustrantur.
Deinde alia est visio vera. alia falsa. Vera est, qua visibile, uti revera est , percipitur. falsa , qua objectum cernitur secundum adjunis clam quamdam sibi apparentiam, gratia cujus fiat hallucinatio. Rursus visio alia est simpelx, alia composita. Simplex est, quae fit per unicum & solum incidentiae radium , & per uniforme medium. Composita, quae fit per duos radios , unum incidentiae, alterum obliquationis. Radius obliquationis iste est, quo species ad oculum obliquatur a diversa superficie , ut puta a speculo. Vulgares Optici visionem omnem simplicem directam esse statuunt. Imperite. potest enim & lateralis sive obliqua per unicum incidentiae
itiaque subdividitur simplex visio in directam &lateralem. Utri utique discerniculum oppido dilucidε & diserte proponit nobi excellenistissimus Keplerus. Di rectae visionis conus,inquit,i sola uvea coercetur,. quare totus in cornea est: obliqui 1 cornea destituuntur; possent enim ratione uveae latiores esse: itaqi malignE luccm admetiuntur retinae. Di rectus conus est circularis seu rectus: obliqui sunt pressi seu scalent. Di- recti coni a x is non refringitur in corneat obliquorum ares refringuntur in illa, Directi coni omnes lineae sunt in crystallinum propemodum perpendiculares obliquorum nulla. Directus aequaliter secatur ab anisteriore erustallini superficie t obliqui in qualissime, quia quo devexi ozest crystallini anterior superficies, hoc profundius conum obliquum se. eat. Directus hyperbolicam crystallini superficiem seu umbonem cin. culariter & aequaliter secat: obliqui inaequaliter. Di recti coni omnes. radij colliguntur ad unicum retinae punctumi quod capitale est in hoc negotior taliquorum conorum lineae non possunt plan. omnes colligi. . Directus collimat ad centrum retinet medium : obliqui ad latera. Directus recta incidit in retinam: laterales obliqud; atque ut in infundibulo & in reti piscatorio cum sacculos quae supra fuere retinae similitudines) omnia latera deflectunt vel humorem vel pisciculos in canalem seu suculum et sic retinae lateradensus sui modulum non pro se usurpant,sed
167쪽
quidquid possunt. ad directae visionis persectionem reserunt i seilicentum demum rem persecth videmus, cum eam cernimus cum omnibus
Hemispluerii circumstriis. quapropter aliqua visio minime sarisfacit animae, sed sollim invitat ad detorquendos illuc oculos, ut res directe videantur. Ita rem se habere, apparitio obscurae camerae nos docet et nam in charta ibi ea, quae in radijs ad foramen perpendicularibus, seu in totius picturae medio jacent, longE clarilis, distinctilis, & persectilis apparent, quam quae a medio versus margines tendunt. & ut illa luculentam repraesentationem sortiantur . oportet foramen dcvitrum una cum charta illis directo obvertere. Simplex visio insuper distribuitur in distinctam & eonfusam. Distinctam definit perspectivorum vulgus, qua visibile videtur per axem seu radium perpendicularem rita enim & Vitellita I . tertii. At sapienti interpretatione interpolanda est illa eius propositio: nam per solu perpendicularem nihil percipitur, nedam distincte. at per omnes ejusdem puncti radiationes quo perpendicularis per centrum pupillae & h morum duci potest) collectas & coactas in ipsum centrum retinae omnino directa& explicata,&distincta visio celebratur.Confusa visio est, in qua conorum lineae non plane omnes collisuntur. ea agitur cum via sibile magnum simul totum unico ictu inspicitur. Visio composita vel est reflexa, vel refracta. Reflexa, quae fit per radium in idem medium repercustam . Graech dicitur & δἰ Estque ea, qua 1 peeuli imaginem percipimus. Visio refra ta, quae Acitur radio refracto. Haec Graecis nominatur me. Mde καia διάκλασιν. Fit in aere stantes nummum sub aqua videmus. Hae fere sint visionis differentiae in scholis Opticorum famigeratae. Sed illud non praetereundum utique a Chalcidio perpensh traditum; fieri visionem vel initione, quam dicunt phasin: vel intuitione, quam emphasin: aut detultione, quam vocant paraphasin. Esse autem ph sn ubi aliqua simpliciter videntur ae proprie . nec rejicitur species. Emphasin, quando radii fragmento ad oculorum aciem recurrente res videntur ut in speculis & aqua. Paraphasin intelligunt,quoties non incute, sed introrsum Se tamquam in penetralibus simulachrum invenitur, obumbrante nigredine aliqua: ut in pellucidi quidem , sed fusci ris vitri lamina; fit enim ut ipsi nosmet videntes intra speculum esse pinemur, nec os nostrum E speculo. sed intra speculum videre. Nunc affectiones aliquas seu proprietates dictarum visonum aes
Prima. Visio in genere fit non solum per lineam rectam perpendicularem, sed per obliquam. Plebeii Philosophi per rectam perpe diculamm
168쪽
dleularem solum fieri garriunt. Quin addunt rationem: quoniam clim facultas videns materialis sit virtus & extensa, quae in actione sua pendet a quantitate & virtutis sphaera; per lineas agit brevissimas, quae
rectae s uni& pcrpendiculares. Hi viri rationibus suis naturam adstringere, non rationes naturae conformare student. Manifesta experientia convincit, dum in rem quampiam e diametro oculorum aciei obversam
intendimus, ea etiam, quae ad latus oblique posita sunt, a nobis videri: quamquam non distincte. Itaque ad rationem produitam dicendum rIacultatem brevissimis quidem adactionem suam exequendam utilineis; rectis nempe: sed non opus esse, ut eaedem sint perpendiculares. Secunda. Visio omnis fit per py ramidem, cujus vertex est in oculo, basis in superficie rei visae. De hoc convenit inter omnes. Rationem dant hanc: cum namque objectum sit amplum, & majus multo quam oculus: necesse est speciem juxta oculum arctari, ut tota comprehendatur: atque ita est matur quasi pyramis insistens objecto. Quid si verb objectum majus oculo non sit tale enim etiam 1 nobis percipi posse certum est, ut pulices, pediculos, arenulas, aliaque minutula, quOrum vel denarius capacitatem pupillae non expleat. An horum visio non absolvatur ergli pyramide' ita. non tamen per rationem productam: alia igitur constituenda est universalio haec: quia species cujuscumque objecti visibilis juxta foramen uveae concurrunt,& faciunt intersecti nem, ut monstratum est supra. adeoque illic est vertex ejus, sua: in objecto est, quantulaecumque basis. Itaque nolo existimes eo loco a me
statui pyramidis hujus visoriae apicem, quo passim ei reliquis omnibus
ponitur, nempe in crystallini centro, ubi visionem obiriajunt: nimis Gnim quam manifesto convicimus species non sisti illie, atque idcirco non posse visionem essicere. Tertia. Visio per medium uni serme rectis fit lineis. species quippe per tale medium recta protenduntur. in dissori autem medio faciunt angulum ob infractionem, quam patiuntur. Quarta. Simplex visio fit per quemlibet radium: obtutus per directum dumtaxat. Est enim simplex visio rudior & i perfectior rei perceptio, adeoque vel per obliquum radium potest peragi. obtutus autem sive intuitus exacta est rei diligensque inspectio, quam non nisi per directum conum fieri jam ante diximus quoque in visione distincta. Quinta. Simplex aspectus fit in temporis punctistitior obtutus in , tempore. Ratio prioris est, quia species visibilis ex quacumque distantia ab ob .ecto in oculum momento emicat: eo igitur ipso momento etiam videtur,quia tam repenth species ejus transmeat depingit oculum:
post autem pictura elicitur visis, modo non laesus sit vitus, vel abduc
169쪽
ctus alioversum. Ratio posterioris r quia accurata rei, praesertIm ma j usculae . comprehensio & curiosa intuitio clim per directos radios s lum queat absolvi: hi vero quia non possint ab bbiecto extensiore simul
ad oculum pervadere, necene est oculos ope musculorum ad singulas o
jecti partes obverti et quod sine dubitatione in tempore fieri mrtet. quin etsi objectum minusculum etiam sit, cujus tota simul efiigies in
instanti retinae centro appingatur: si tamen diligentem ejus inspectio. nem habere vis, tempore adhuc opus tibi est: ex corporis enim tyrannide evenit haec animo nostro servitus, ut nulla actione exacte & perfecte possit in momento defungi.
CAPUT XXII. De conditistestu adesse em regessisse.
TI Leganter & faceti useule Platonis Timaeus:visum sensuum omnium a iumptuosissimum esse; Gqubd pluribus ei, quam alii alicui, ad
yropriam operationem exercendam ut opus. Quaenam vero ea sint hie investigare instituimus. Primum. Opacum esse debet . quod visione percipitur. quidquid nim videtur, lux est vel color i atqui haec extra opacum corpus subs stere nequeunt e c*d & hoc solum sub aspectum cadit. Opacum autem hic neutiquam ira sumo, ut lumini rerumque formis sit plane impervium , nam translucidae gemmae, vitrum, aqua id non sunt; persentiuntur tamen visu. Itaque satis est, si quoquo modo naturam opaci participent , id est, terminent visum; ut vulgarem loquendi modum sequar. Secundum austa magnitudine oportet esse prsditum.quod sub aspectum cadit. quae enim nimio plus lunt exigua, nequeunt sui picturam exprimere in retina, quae 1 visiva animae potestate sit sensilis ed quddeorporeo organo sit adligata quasi Andromede saxo. Tertium. Quod videtur, foramini uveae debet esse oppositum. Op. positum hic voco, quod ita est collocatum, ut ejus species intra pupillam possit radiare. Inscith Aquapendens ex Galeno pari. 3. cap. I a. Edirecto oppositum esse debere inquit, nihilque a lateribus cerni. Jam saepius inculcavimus lateralia, etsi confuse, videri tamen etiam, nam lateralem retinae parietem pingunt. Itaque satis est ad eliciendam fm-Pliciter visionem, ut species pupillam subintrantes sive ex adverso sive a latere retiformi tunieae allabantur. enimverti si ben E advertis,plusquam hemisphaerium cernimus immotis oculis : omnind quantum per externum angulum recipitur, oculo minime reflexo. Quartum
170쪽
OPHTHALMO GR APHIAE LIB. II. 1 s
Quartum. Ut celebretur viso, moderata inter oculum &obiectum distantia debet intercedere. etenim ob ecti sphaera activitatis certis spatij finibus coercetur, ultra quos actio ejus non extenditur. quia autem unum visibile altero est actuosius, ideoetiam unum e longinquiore intervallo potest aspectari quam alterum t lux quidem e maxime remoto; colores alii aliis e magis remoto, prout naturam lucis magis minusque participarint. Sed & medium interdum causa est, ut, quamqvim objectum non nimia sit loci intercapedine sejunctum, videri tamen non possit, eo quod vel crassius sit vel densius: hoc namque tale species impeditius terebrant. Verum enimvero non ratione actio.
nis oblecti tantum definitum spatii terminum requiri existimo, sed etiam ratione videntis potestatis: prout enim haec alii & alii vegetior est & acrior, magis vel minus remota is conspicit: ut si in eadem distantia duo eidem visibili obvertantur; unus videbit , altero nihildum ejus persentiente. Itaque in genere quanta ad eliciendam visi nem distantia esse possit, non quit determinari. Ceterum distinctam sani oculi visionem duobus ajunt stadiis definiri ab obiecto qualitate conspicua affecto. Est autem stadium secunda & trigeuma germanici milliaris parsi seu sexcenti & viginti quinque pedes.
Quintum. Inter oculum & objectum extra oculum constitutum necesse est medium intervenire diaphanum. Hoc enim requiritur ad deferendam speciem. Contra hoc acriter disputat Plotinus, placetque ipsi, corpus per se necessarium minimi esse ad emicantem ex oculo radium sustinendum ac perserendum e qui nullo fultus tibicine aut substraco in rectum suapte natura sertur. Nec metuendum , inquit , ne radius ipse decidat, habet enim naturam luminis. Et Democritus olim existimavit intermedium c us. tametsi perspicuum , visioni esse impedimento . nedum necessarior uiri r foreque ut , si intervallum inter nos & eaelum inane esset , formicam quatiatve aliud minimum corpus in caelo loca tum exacth discerneremus. Profligatas hasce ab Aristotele veterum reliquias & jam immortuas resuscitare conatus est nostra aetate Joannes Replerus , nihil ad informandum sensum adstruens conserre medium et unde , inquit , si plane vacua esset regio caelum re terram inter , omnium accuratissma fieret visio eorum , quae in caelo iam videntur. Subire autem lumen & species oculum sine
beneficio hospitii seu pellucidi, se probat : repercussu sit reo
Gu loci , sine tempore r uti, num corpori materiato mor ra loca-