장음표시 사용
61쪽
ptum inter Iesultas nummari, de prorsus dignum centii, qui idololatriae patrocinium susciperet: Coatoni sortem miseratus, cui aut infeliciter fascinati
parentes,aut scelerati magistri ita vitam tinxerint,veessit.cum eo iacbulone causa communis. Eras tu diagnior,Cotone i intra Ecclesiam operam nauares
assercndae veritati, iii m in hercisi dementandis ho minibus: es enim doctus, quod tibi cum Ignatio,isto sane commune, sed & modestus , quam ille tibi laudem reliquit integram. Quis scit tame, an ctiam sub vesperam sit te Deus, , ille misericordiaru in pater vocaturus3 Ccrte etsi ita te in disputando geras, ut quilibet agnoscat Lorolae discipulum,non credi derim malitiose peccare : ut facile sperem, si quando cas fraudes olfeceris,quibus tuum cli corruptum non infelicisiimum ingenium, statim ad Ecclesiam transiturum, quod alij ante te aliqui iam fecerunt. Sed ad rem rcaeo, unde me Cotoni nomen abduxit
aliud liabetis nihil, Ignati, qua quod apud Richeomum legi addo etiam Ricbeomo longe dispares,
Bellarminos, Costeros, Hayos,&,si pateris a vestro grege aliquantisper ut discedam, Alphon hos a Castro,Horantios, Panigarollas,si iq; quos hactenus videre licuit, meum etiam Cotonum,nihil est quod verear ne quis me sitis sanus sycophantam aut i in postorem apesset, quoties ego vos idololatras. Quum autem me verae & orthodoxae doctrinae cultorem ministrumque, ac si tuum patitur docto. rate supercilium etiam doctorem ex Dei gratia in scriberem, quae tibi causa potuit in mentem venire, ut me suspicareris non esse loquutum serio, aut ri
62쪽
8 vr 1sΥoLAR doctrinam appello Christianam Cati olicam, qu Ein Ecclesia Genctiensi ac nostris omnibus docetur: nec me in illa, pietati simul atque humanioribus literis aliquot annos operam dedisse ad pedes , cum a-Lorum, tum magni illius etiam vobis crepantibus viri Theod. Bezae, que virum quia vos odistis cane petiis & angue, eo magis honoris causa ut debeo, nomino,nunqua poenitebit. Nec ab ea senteti tuo me 'rgumento vel tantissum dimoueri patiarmo Gnim Gote negas Ecclesiam Geneuensem esse Catholicam, quo sensit olim singulae Ecclesiae dicebantur Catholicae, pro Orthodoxis, ne tu me sorte tuae Babylonis insania sinulari calunieris,quet abs sese noni si precario reliquas omnes Ecclesiae nomen vult assumpsisse. Nam quod interrogas,ausunne dicere, vel etiam suspicari, ea in sidci & religionis instituto cum omnibus gentibus comunicare,credere, quod ubique quod ab omnib. nationibus, creditur,quor
sim spectat quaesoὸ nisi forte hodie prorsus nullam esse velis Ecclesiam Catholicam: alioqui quam tu mih dabis, quae cum omnibus gentibus communicetὸ Tuamne nam id tertio quoque verbo iactatis insolenter. Optim emisi ipsa iampride a Graecis dest ciuisset: nisi ab ea hodic non exigua pars Christianitatis esset separata: Quid quod non in fide & relisionis instituto,sed in perfidia,& haerescos pertin cia, communicat3 Deinde, quem mihi fidei articu .lum potes designare, qui ubique, qui ab omnibus credaturΘNeque id sine tuus olim urgebat Lyrine- sis, e quo vix tria verba misere discerpens decerpsisti: sed duntaxat, id in primis tentandum volebat,si quo modo posset fieri:sin minus alio diuertendum. Quid enim,inquiebat,siciet Christianus,sse aliqua I Eccle-
63쪽
tcclesiae particula ab uniuersalis Ecclesiae comm nione praeciderit quid si nouella contagio, non iam portiunculam tantum , sed totam pariter E cclesiam commaculare conetur8 Nimirum didicerat ex ipso
rerum euentu ea nonnunquam occurrere tempora,
quum non possit Ecclesia Catholica iudicari ex coinmunione cum omnibus getabus. Arrianorum enim venenum non portiunculam quandam sed pene totum orbem contaminaucrati: adeo ut pro pecunctis Latini sermonis Episcopis, partim vi, partim Daude decepaes,caligo quaedam mentib M offunde retur , quidnam potissimum in tanta rerum confii sione sequendum foret. Haec ergo temporaequulnincidunt, Lyrinensis autor est, ut antiquitati inhaereamus: atque in ipsa etiam antiquitate, eos seliga mus,quidiuersis temporibus & locis, in unius E clesiae Catholicae communione & fide permanentevmagistri probabiles e stiterunt.Haec illius mens est: imo haec Verba sunt, quae mihi abunde sufficiunt quod tibi respondeam, quantumlibet Augustinum
iactanti. In ea cnim nos tempora deuenimus, quae ctiam excedant Arriani suroris confusionern. Non portiunculam unaim aut alteram error occupauit, sed totum ςorpus Apostasia auertit a vero Christo. Hic tu a nobis exigas communionem cum omni
bus omnino gentibusὸ Nec tu sanus es, qui id qua iras:& nos miseri si tibi obtemperemus. Sed eo mo- do Ecclesiam Geneuensem Catholicam probamus: quomodo Lyrinensis voluit: ex consensu Orthodoxae antiquitatis, quo nos facile nouellas vestras:hqreses reuincimus: quantulauis superbiatis magnifico illo Citholicae Ecclesiae elogio, quod ipsi vobis superbe arrogatis: Pleba autem imperita & ignara
64쪽
F i, I s T GL AEvirtutis quae oonomine significatur, inconsiderate tribuit,magisque ex consuetudini. tyrannide, quam ex merito vestro. Estis enim, prosecto estis heretitaci, aut nulli unquam usquam fuerunt hoc nomine digni homines. Quorsum autem tanto iactas boatu cas omnes nationes, quaecunque de Christo aliquid unqualaa audiuerunt,uel illum receperunt, ab Rom.
Ecclesiae filiis edoctas & institutas Lisse Θ Quid λ ne
Hierosolyma quidem excipis)non Iudaeamλnon Sa mariamΘnon Graeciam)non Macedoniam λ non Asiam3non Indiam enon reliquas orbis partes, quae e
doctae sunt & institutae ab ipsis Apostolis, non iam filiis, sed Patribus Eccl. Romanae 3 Quis huiusmodi
iactantiam non rideat3 aut quid tuus ille Boetius potest contra historice tam luculentam veritatemὸ Sed eius tamen paradoxa nos aliquando videbimus, si
Deus dederit. . iLepidus es, quum negas tuos ue ita tem odisse Veritatem ais per sese odio haberi non posse, sed tantum ratione quorundam,quae ei adiunguntur: quod tum crediderim,quii me uno absolueris scri pulo,unde sit Diabolis odium in veritatenarite ait ro, qui sint illi quos Apol .vocat hereticos - ω - i . . Nam philo sophiae quidem placita,ut in rebus humanis libens admirori sic in Theologicis,ac pro sertim eo capite, tuo explicatur peccati natura, non post ina probare. Sed ex adiunctis tamen veritati. quomodo vos negas veritatem odisse Θ Quanquam haec n5 sola est odi; in veritatem causa: & ego ignorationem nominaueram, qua vos crassissima laboratis, si non laboratis malitia. Sed illud tamen quo modo probasΘNempe,quia nihil incommodi vobiscuenire possit, si ad nostra cam transirecis.Imo quo
65쪽
ore hoe a te potuit dici)Nepe tu, vir bone,non eras inter Iesultas, quit proscriberemur: quii ad nece undique deposceremur. Sed vos quid magni praestatis, si caretis carnis illecebris, si honores aspernamini, si omnibus naudi oblecta mutis ValedixistisZan vero ea mo putatis posse in eu cadere', qui veritate odio ha beatὸ Imo Apost.notat iis ipsis homines decipi, &-ubduci a sinceritate religionis: additque , rationem quide habere sapietiar in cultu volutario, & summis sione animi,&in eo quod corpori no parcat, no tante ullius esse prclij,Col. 2.23.Sed nobis potius multa timeda asseris, si ad vos defecerimus. Ita suae multa:sed quae tarpe)Stata ieiunia. Nepe quibus strenue persuncti suerimus,si cauerimus ne lingua ung iuris ὀ larido guttula polluerit:aut pane attigerimus sectu cultro, qui carnes tetigerit.Abstinere a carnibus:videlicet, quia nullae sunt pisciunt deliciae. Consessio auricularis:scilicet,nulli sunt scelerati sacrificuli, qui
a me,ut auferant nummum, peccata omnia facile dimittant:aut quia graue est denariis quindecim mei cari vicies mille annorum indulgentias. Relinquen dae uxores:henalid magnum est domandae carnis im strumentum apud eos, quibus piaculum esset sice dotem fornicantem ab altari remouere. lonasteria repetenda: Carthusanorum puta, aut Franciscano rum, apud quos egregie caro maccratur. Et tu te
potuisti magis ridiculum praebere, si ex pacto condi uento id ageres, quam quum has laruarum quiLquilias colligeres,insantium terriculamenta, aniles superstitiunculis Θ En tibi vero quae nobis contra speranda:Haec omnia tibi dabo,s prostratus adora-vcris me. Sed nos multo grauiora timemus . quid Gnim lucratus Gerit homo, si totu muda lucratus sit, D et
66쪽
Vestram, siue in humanioribus literis , siue in Theologia Papistica nam Christianam oppugnatis
potius)eruditione, nec nego nec inuideo, siue ea sit per se, siue per accidens. Proterviam tuam nihil
prorsus moror: id tantum moneo, non mea vulne
ra vino abs te esse lota, sed mihi potius acetum &
πῖον Gu θι in. Huc eo potius, Ut videam quomodo nostram solertiam traducas: impietatem conuincas.
De Luthero tamen, Vvicieso, Oecolampadio, α Bul ingero,semel dico,nihil responsurum, quia non lint ad manum eorum scripta, quibus uti possim Ad tua examinanda. Etsi quae aduersus Lutherum sent, satis prolixe refutata viderim apud Uvitalierum in uesponsione ad decem Campiani rationes, & Rai noldum lib. I. de idololatria Romana aduersus Bellarm.& Greg. de Valen. Sed ego non facile disputo ex aliorum fide,quod tu nimium si pe facis,aut semper facis potius.Te igitur ad illos remitto,Vt aut re' fites,aut taceas;idque eo magis,quod tu a Campi & Bellar mino has calumnias mutuatus sis: tuo Ctiam exemplo qui me ad tuorum iam publicata scripta tertio quoque verbo amandes. De reliquis dicam audacius: Ioannes,inquis, diserte dicit Cnris uni Dominium,ianuis clausis ad discipulos intras. se. Hoc primum falsum est: dixit duntaxat venisse Christum quum esset vespera, & sores clausis ; tum stetisse in medio eorum: qyae verba nunquam es
cies ut id necessario significent quod scripsisti. At Caluinu
67쪽
IES VITICAE. II Caluinus,inquis,non penetrasse ait, sed aliter sibi a ditum patefecisse. At tu,inquam, non fideliter recitas eius aut verba aut mentem. Sic ille potius: Nec ianuis clausis intrare tantundem valet ac penetrare
per solidam materiam: sed sibi aditum patefacere diuina virtute, ut repente steterit inter tuos discipulos,plane admirabili modo quum obseratae essentiores. Audin tu Ignati ' Aditum sibi Caluinus credidit Christuin patefecisse,ita tamen ut sores clausae atque adeo obseratae essent. Quid habes quod calumnierisλAmbrosius etiam lib. io. in Luc. aditum nominat: sed inuisibilem quem Caluinus admirab1lem. At idem, inquis,resp.vit. ad Uvesph. modii explicat:vt vel ianuam sibi aperuerit, vel in nihilii redegerit,& statim restituerit Imb nihil est huiusmo di: nunquam enim Caluinus dixit ianua in nihilum redactam quid igitur)haec eius sunt verba, ex Gallico tamen reddita: nam exemplar Latinum praestonaest. Omnia h umana claustra obstabunt ne Deo, quominus is sibi aditum pote faciat ξ Qua enim omnia creauit ex nihilo, potest ad tempus jn nihil uxo- digere, quicquid obstare videtur ne eius opera iri
effectum veniant.Hoccine verb est ianua assercre in nihilum redactam,tum restitu ira: an potius ea potentiam argumento indicare, qua sibi Christus aditum patesccci tξSed nimirum muti sint les uitae, nisi verba arrodentes, malitiose calumnientur. Martyr & Beeta portas dixerut,vel rarefactas, vel cedere ius ias,&ex sese patefactas. At ego rarefactionem itus quam lcgi, nec locum notas.Begam duntaxat audio,
asserente fores vel sponte patuisse, vel parietes suisse. perulos. Ceterum quum apud Euangelistam nili liit quo ratio explicetur ingress 5 Dominici,quis has
68쪽
serio coniecturas possit damnare,dum nihil habeat, Quod aut anologiae fidei, aut ipsi contextui repugnetλ nec susscit ad refutationem,ssi exclames, o acumento solertiami Importunam id arguet improbitatem tuam potius, quam virorum doctorum a cunae retundat. Pergo ad secundum exemplum,B i
tere soloecismum,quam credere veritatiὸ At cui,inquam,veritatiΘAn quia absque ullo tropo ρητο, a quo vobis piaculum est vel latum pilum disce-dnere, poculum illud quod habebatur prae manibus effusum sit pro nobis 8 An quia sanguis Christi pro
xime nominatus non est effusus pro nobi Et tu cumen Berae mireris, qui his vcritatibus nolit cre dere3 At tu crcderes potius, si minus Syro interpre, iti, aut Baslio, alte Latino tuo interpreti, qui quum redderet per futurum tempus, pro vobis effund tur, facild significauit quid intelligendum putaret, Non omittendus tamen Matth.& Marcus, uterque locupletissimus testis. Itaque Bega censuit in ea oratione esse soloecophanes, hoc est, in ipsa quidem Grammatica verborum costructione soloecismum;
sed qui excusari possit, si dicamus ad rem potius Guangelistam attendisse, quam ad vocabula: quod il- Iud est opinor, quod a Grammaticis solet appellari
soloecophanes. dichael.Seruetum miror a te nomi natum : cur c nim cum tu facias potius nostriam a
quibus & indicatus,& consulatus, & damnatus est, quam vestrum , a quibus nunquam dum vixit vel Verbo violatus est Lutherum audiui alias infantihus non ullam fidei vim tribuere: sed promissiones Euangelicas ab iis audiri haetenus mihi in uditum,
69쪽
I pS VITICAE. 33 nec repertum apud Ccturiatores , etsi indicaris cap.
q.cet.τ. Ad impietate venio.Nunquid horribilis est blasphemia,inqMis,Deum totius bonitatis fontem. omnium scelerum ac flagitiorum autorem contii tuere3Et quidem, inquam nullo satis via qua magno supplicio ulciscendat nam ne Diaboli quidem tanta est tam scelerata audacia. Costituit Martyr, inquis, constituit Caluinus.Imo mentiuntur impudentissime Iesultae. ipsis iam Diabolis impudentiores. In commen. Martyris, 2. Reg. quos tu nominas, nihilmshi occurrit,quod huc valde faceret. Accipe vero, quae is scripsit in c.ro. lib. 1.ad quaest. An Deus sit caussa peccati. Aciendu est, inquit,si proprie ac simia pliciter dicenduria sit, Deum non esse peccati caussam:quia summe bonus est, & ab eo non proficiscitur nisi bonit: peccatu vero odit & prohibet, nec nograuissime puni necillius caussa extra nos quaere dacst: quia tantii habemus corruptionis ac deprauatio nis insitu, ut no oporteat Deu instillare malitia ad id ut peccemus.Hscille:& tu ab hoc ausis dicere costia tui Deum peccati autorem3 Sed in Caluino seipsam Ionge superat Iesultarum impudentia. Hunc vicere
ais, Deum non tantum permittere peccata, sed immittere, velle, iubere, ad peccandum impellere,& cogere homines. Deus bonelinquam: tantum-ne
in ullo homine aceteris 3 5 morest o temporal Hi,
ut agnoscantur, non bonarum tantum artium praeceptores, sed magistri ctiam pietatis, atque adeo Ecclesiae columina λ Hi, inquam, qui toti constant
ex meris mendaciis,ex pura puta impudentia λ In accusatione hereseos neminem patitur Hieronym.
70쪽
36 FPssis ToLAE egregia sunt vinum ριασμενης συνωδίους, atque etiam deploratae salutis argumenta. Sin habes tantum. Gillo tuo Borio, facis ut misereat me tui, cui tam facile etiam impudentissima mendacia persuadentur Atqui τυφλον Dν οδηλη:nosti cetera. Immitti Caluinus peccatum dixit a DeoΘquo loco, aut quibus verbis3Hises ne ex '. sedi. c. q. lib i. inst. quaestini, Iniuste ab hominibus laesi, omissa hominum improbitat meria inerimus ad Deum conscendere, ac pro certo statuere discamus, iusta eius dispensationa fuisse& permissum & immissum, quicquid hostis scelerare in nos admishλNa quia immittendi
vocabulum hic lego, suspicor inde arreptam Occae sonem Diabolicae caluniae. At hae mihi crede . non
Caluinum arguunt impie a is, sed vos stoliditatis portentosae. Quid enim ξ si Caluinus dixit a Deo in nos immissum id quod hostes scelerate in nos per petrarunt:ideo necesse est asseruisse, a Deo ipsum scelus immissum in ipsos hostes nostro se Et micam habent sanae mentis,qui sic insaniunt3 Ad peccadum impelli & cogi homi ncs Caluinus dixit. Rursus in
dacium , cuius vel tenue vestigium animaduertereno potui,iis duobus l'cis a te notatis: iuberi autem peccata, quatenus peccata, nunquam Caluino se iptum est, sed laquam actiones: quam distinctionem si ignoras,an propterea Caluinus impiusZimo tu pOtius verae Theologix imperitus. Incestu Solomonis nunquam audiui nominari. Sed nimirum tanta erat calumniandi rabies, vi ne legere quidem distincte posses. Absalonem voluisti nominatum. Incestum ergo Absalonis opus esse Dei dixit Caluinus. Ita sane: quid enimΘille negaret quod Deus diserte testa tus estὸAt non erat lusuita.Audi Caluini verba:Ab- salon