장음표시 사용
201쪽
ne ex causa propter iacim debeat credi,quod passio
quae conuenit uniuersii primo conueniat tuo inferiori primo . Non si filii igitur si distinctio numeralis in actualis primo conueniens quantitati, in aliquibus realiter, sor maliter, lactualiter, inuenitur, qu5d solum quantitas in talibus participat lue , seu ut in materia praehabetur suis, utar verbis reperiatur, quoniam effectus in actu,&causam in actu expostulat, oppolitum asserere est Arid ii e veritati contrariari Atqui circa conclusioni, sulpositae probationem qua asserit illud eis intrinse. cum indiuiduationis principium , cui primo, repugnat pluribus communicata per modum quo uniuersale, particulari communicatur, tale vero esse mali riam signatam. Aduertendum est rationem hane non sussicienter probare intentum, quoniam maior propositio assumpta, eum minore subsumpta, nihil aliud probant nisi quod materia signata suo modo, declarata sit principium indiuiduationis intrinsecum, quoad incommunicabilitatem, non irem quoad distinctionem numeralem actualem, qua indiuiduum a quolibet alio numeraliter dili inguitur plaior igitur alsumpta deficit, sicque formari debet inlud cui primo repugnat plura bus communicari eo modo, quo uniuei sale communicatur particulari; quod est distinctiuum numeraliter unius indiuidus,
a caeteris , est indiuiduationis principium I tunem mor subsumenda sui, hae maiori, nempe, sed materia fignata est cui primo repugnat pluribus 'm'
municari,ut uniuersale particulari,&est primum distinctiuum numeraliter, ac actualiter unius indiuiduia ceteris, falsa est quoad securi lam part c quoniam numeraliter distinctiuum, est quantuas ipsa, non c. in materia prae habita, at ut realiteri actualiter m. '' Pindiuiduo existens, sicuti superius optime e Ii ix
' V a lune superest in medium afferre rationem phus
202쪽
Indiuiduationis principio,&c. 68
Reuereridissimi Card malis aduertus Capreolum,ab
pso De Ente, essentia positam, quae talis est. Idem est principium d: stinet tuum individui a speeie,4 ab altero eiusdem specie indiuiduo , at materia non quanta, at sic signata, est intrinsecum dili inctiuum individui a specie, ergo materia signata, non quanta, est intrinseciam principium distinctivum indiuidui, ab altero eiusdem speciei indiuiduo. Maiorem dicit nonnisi a proteruis posse negari, quoniam liquet, quod quotienscunque commune aliquod di uiditur in partes subiectivas, sicut cum diuiditur ani mal, in hominem, leonem, per eandem differentia differt homo ab ipso animali, S a Leone. Hi ne fit ut Porphirius tres actus differentiae attribuat, scilicet, ipsum superius diuidere, Min serius consituere, α distinguere inferius a suo superiori, eartemque comparibus . Maiorem vero, inquit, esse D. h. in tractatu de indiuiduationis principio. Huic rationi facile respondetur, hegando malo rem pariter&minorem Maiorem quidem, quia η haec ipsa veritatem non habet nisi dedistinctiuosor.
mali, quod est differentia, genus ipsum diuidente non autem dedistinctiuo materiali, quo individuum
ipsum a specie distinguitur,4 a caeteris indiuiduis. Nam per hane materiam, individuum a specie distinguitur, per hanc vero quantitatem. ab allijs eiusdem specie indiuiduis secernitur Minorem quoque falsam esse,assierimus, quia materia sub quantitate, seuellam quanta, non autem materia signata eo modo
quo ipse declarat, est indiuiduationis principium,
quoniam per materiam sub quantitate, qua indiuiduum quodlibet est ad hie, nunc, determinatum, dili inctionem habet, ta specie, ct etiam a quolibet alio eiusdem specie indiuiduo . Nam a materia per
quantitatem , singularis , effecta, in commi inicabi-ntatem habet, qua a specie dili inguit , quantitate vero numeralem distinctionem Put supra fusius
203쪽
est proditum. Nec oppo cum loco citato, nec alicubi asserit D. Tnom si eius dicta elaro perspiciantur intellectu maee sat sint de indiuiduationis rerum materialium, princi plo Articulus' liartus.
V O ad quartum quid scilicet in substant ij se- . paratis seu rebus immaterialibus sit indiuidua tionis principuam perueli gandum est . Ad euius claritudinem se tendum est,' aod quia secundum peripateticam doctrinam ut Scoti hecheitatem omittamus materia ipsa pluralitatis numeralis, principium extat, uti declarauimus, propterea cum substantiae separatae omnes,seu intelligentiae,ut primam etiam includamus, materia ipsa omnino careant, Aristotele teste xii Metaphys tex com .xxx. Impossibile est, eas ipsas per materiam indiuiduati ae plurifieari. Vnde oportet aliud in ipsis indiuiduationis principium exquirere. Cum autem tales Intelligentiae sint formae simplices, nullatenus in materia recepte, vel receptibiles, oportet ipsas ex seipsis indiuiduari. Sunt quippe substantiales formae , ae per se subsistentes,& ob id ex se indiuiduationem recipi ut, ut plerisque in locis pulcherrime declarat D. Th. A us in Nam in quaestione de spiritualibus ereaturis, artai et n. viij. ad quartum sic ait, quis d sicut forma quae est in uiuidua subiecto,vel materia,indiuiduatur per hoc, quod entisne era esse in hoe,nempe tibi ecto,siue signata materia, itabant, forma separata, indiuiduatur per hoe quod non est sumant . nata esse in aliquo. Sicut enim esse m hq: subdit excludit communitatem uniuersalis, quod praedicatur de multis, ita non posse esse in aliquo; Sicut e Romule albedini non prohibetur habere sub se multa indiuidui, ex hoe quod est albedo, quo ad ratio nem speeiei spectat, sed ex hoe quod est in hoc scilicet subiecto,quod pertinet ad rationem indiuidui; ita naturae huius Angeli, non prohibetur, esse in multis, ex eo quod est natura in tali rerum ordine, quod ad naturam speciei attinet, at ex hoc quod no
204쪽
Indiuiduationis principio,&c. 69
est nata in aliquo recipi lubiecto, quod ad raraonem spectat indiuidui Hoc idem confirma uir ab ipso-met D. Thom de Ente, Messentia, cap. quinto auctoritate Avicennae,.Μetaphyscap.quinto inquientis . ali dilitas subitantia simplicis, est ipsum metsimplex, quia non eis aliquod recipiens ipsum . Et
prima. q. iij art iij. ait quod in his, quae non sunt composita ex materia,& forma, in quibus indiuiduatio non est per materiam indiuidualem , scilicet per hanc materiam, ipse forme, per se indiuidua ur Tertia quoque parte'. ij art. ij. . ij.Contra Gentiles, cap. eviij idem asseri dum ponit substantias separatas,esse per se subsistentes formas, ex quo etiam deducit ubi supra . ij. Contra Gentiles, quod intelligentiae non sunt plures, in una eademque specie. Amplius dist. iij ij. sene. q.j art.ij ait, quod natura in Angelo in se vel ex se, determinata est ex hoe quod in aliquo, sicut forma determinabiliri , reeipi non potest, ex hoe ipsoque satis incommunieabilis est, non per determinationem recipientis, sicutin divinum esse est proprium laeterminatum , non peradditionem alicuius contrahentis, sed per negationem omnis adhibit. Unde dicitur in lib. de Causis, quod indiuiduatio sua est bonitas pura. Idem astruit in responsione ad primum inquiens sormam non
receptibilem in materia,non indigere materia dete minante, sed in sua natura determinatam esse. Clariuscule autem id eomprobatur eiusdem D. Thom. auctoritate, in tractatu de natura materiar, ubi dieitur. Primum autem subiectum est quod in alio recipi non potest,& ideo substantiae separatae, eo ipso, quod in alio recipi non possunt habent rationem primi subiecti, rideo seipsis indiuiduantur. cum in eis nihil sit nisi forma, erit in eis forma secundum rationem formae. Cumque in eis idem sit suppositum,&forma,ex quo seipsis indiuidua uir, inquamuhabent rationem prim subiecti, ad multiplieationeζ
205쪽
suppositorum multi picatur in eis forma, secundum rationem sormae , scilicet, secundum se& non per aliud, quia non recipiuntur in alio . Et quia talis
multiplicatio, specie eli, hine pulchre sequitur ut in Notanta eis tot sint species, quot sunt indiuidua Verum ad huiusce rei claritudinem, annotandum est,quod licet ita sit, ut praefatum eli, nihilominus, quia intelligentie ipse, quas per se ipsas indiuiduari posuimus , ne-Quo in queunt a nobis intelligi, nisi modo rerum composi- intellige tarum, quod quidem ex intellectus noliti imbeeilli-rijs reperi tate contingit, iccirco intellectus noster eas ipsas in iurabstra telligit per modum abstracti, concreti, per mo-ctum G dum uniuersalis,&particularis. Dum enim appraecocretum hendit earum naturam, veluti sientiam quandam
uniuersa absolute, ex modo significandi, solum prinei pia eLle Gysin sentialia dicentem,&eo precisae modo, quo materia gulara les essenti ac per abstractionem a singularibus, seu principi j indiuiduan ibus, intelligit,quae quidem natura sic abstracta uniuersalis est, ob id talem natura , essentiam δε quidditatem immaterialem, sic abstracte intellectam,concipit intellectus, ut uniuersalem, quoniam tali naturae immateriali, ut sie abstracte,&solum esse obiectivum,in intellectu habenti, non repugnat in pluribus esse,nee uniuersalitatis intentionem reciper tametsi eidem in rerum naturae exilienti sibi repugnet. Dum quoque speculatur ipsam naturam cum hoc esse existentiar, ae eaeteris quibusque accidentibus natura superadditis non quidem ipsam indixi id uantibus , cum ex se indiuidua sit ap-
praehendit praefatam naturam per modum particularis, ac si accidentia ipsa naturam indiuiduarent, cum tamen non indiuiduent. Nee tamen ob id ulla interuenit salsitas, quoniam a bstraentium non est mendatium, ut inquit Arist. ij. Physic tex eo m. xviij. isse intelligendi modus, non ex parte rei, at solum ex parte intellectus est, Nec necesse est, eundem esset modum intelligendi.ex parte melle cius, ct modum essendi
206쪽
Indiuiduationis principio,&c. o
essen ii ex parte rei, cum colle metiectum nostrum
materialia imm Merialiter, compositaque diu sim intelligere. Haec quo ad Intelligentiarum indiuiduationem Articulus quintus
Q O ad quintum quonam modo accidentia ip
sa, diuidueritur, breuibus est aperiendum Nam ex D. Thom doctrina, prima. q. XXIX. ars, i. dieitur, quod accidentia. cum a subiecto, siue substantia inesse dependeant, ill que inhaereant nec valeat naturaliter per se subsisterc, quandoquidem hoe substantia sit proprium, propterea per substantiam indiuiduatur. Nam non alia rationi,hq albedo est hein, nisi quis est in hoc subiecto fit dii . ix. l. sent. q. i. arx. ij ponens discrimen inter multiplicationem substantiarum, particularium et laccidentium , in 'xiit
quod species substantiarum multiplicantur per 'diuidua, penes diuisionem materia si saccidens multiplicatur seundum diuisionem subiecti in quo est. Vnde exemplificans subiit. Hie albedo est alia ab illa, inquantum haec est, huius, Milla, illius subiecti. Noe idem confirmat, iiij. sen. dist. iiij. q.j art. i j qij.
ubi sie ait Aceldens numeratur & dilimguitur penes materiam,& distinctionem subiecti . At quispia obiectis. fortasse ob ijeiet, hoe uniuersalice minime verum esse, quoniam quantitas accidens est, ct tamen per seipsam indiuiduatur, quandoquidem indiuiduetur per proprios situs , ord nem partium in toto dicentes. Nam imaginatur Mathematicus duas linea esIedistinctas,tametsi a subiicto sint separatae. Responde Resso a. tur quod quantitas ipsa bifariam potest considi rari unci quidem modo, secundum suum esse reale,&Physicum,alio modo secudum esse Mathematicum quod est eam ipsam speculari secundum abstractionem a materia, vel subiecto, non quidem secundum esse, at secundu rationem . Et primo quidem modo dicimus quantitatem ipsam ut realiter in rerum natura existerileai,dist uagui ac multiplicari, seu nume ia
207쪽
ri, sicut Malia acciden ia, penes subiectorum distiniactionem, aemultiplicationem . Est enim haecquanialitas ab illa realiter seiuncta,quia haec, in isto,& illa, in illo est subiecto,siue substantia licet alia accidentia sensibilia,&materialia, sint in subiecto, mediante ipsa quantitate quae tamen non subiectum quod, at solum quo est talium accidentium. Et vere etiam dieitur quod due quantitates realiter in rerum natura existentes, ex seipsis indiuiduantur, quia proprijs sitibus ordinem partium in toto dicentibus,
qui quidem ordo oppositionem necessario includit, ad quam sequJtur ipsa distinctio. Si vero secundo modo, considerentur, sie possunt intelligi, ex seipsisseeundum rationem distincte, absque alicuius subiecti implieatione,verum hoe est solum,
secundum distinctionem mathematicam, quae a materia abstrahit, non quidem secundum esse, at tuum feeundum rationem . Et haee breuiter de alticu lo quin
208쪽
Quaestio de distinctione suppositia Natura, in omnibus rebus Creatis,&etiam in Deo.
stinguatur . Et quoniam suppositum, Naturaque nedui Creaturis, verumetiam in Deo , pulcherrime reperiuntur, Creaturarum ver aliquae materiales, nonnulistae immateriales sunt, pr
pterea quadruplex quaesuum, hae in re, discutietur Et primum quidem,nium in materialibus Creaturis, secundum vero num in immaterialibus, ut sunt in telligentiae, suppositum matura, realiter distinguatur,tertium num in eisdem Creaturis,lum materialibus,tum immaterialibus, suppositum, seu hipoliasis, Natura singularis, puta hic homo, S haec humanitas,hic Angelus,&sua singularis Natura,re, intrinsecaeque differant, quartum postremo nunquid in Deo optimo Maximo, suppositum,ab ipsa Natura, ratione solum feeernatur verum quia ab aliquibus etiam quastio haec mouetur hisce sub terminis . Nunquid quod quid est sit idem, vel distinguatur,abeo, cuius est, quae sane non eadem est penitus quaeinsio cum supra dicta,tametsi cum ipsa aliqualiter conuenire videatur, ob id ,4 haec quoque tractabitur. Ad primae igitur questionis,elucidationem, prius Tititula declarandi sunt termini in quaestione positi, ne ex decur eorum ignorantia, in diuersos dilabamur errores . tio. Suppositum nanqued si nomen sit secunde, intentionis, sicuti individuum,haud tamen hoe in loco, secundam significat intentionem, at primam illi subie
209쪽
pos asis,alio nomine voeitatur. Potestque sub hiscesti obus nominibus, in rebus materialibus, urintellige missae etiam in Deo reperiri. Valet 'uoque
in rebus intellectualibus sub nomine persona expuQuid si cara .Fceturque proprie suppositum,prima siue indipύω uidua subst vitia, naturae completae, cui repugna de ira pluribus praedicari Natura vero pro essentia, siue iuras3 omposita siue simplici substantiali,completa,atque dei secta, sumitur, siue talis essentia communis hi, communitate praedicationis,sive particularis, seu ungularis, cui suapte natura, praeter esntiam diuinam epugnat de pluribus praedicara Hincque ut ut quaestio nec sie intellecta uniuersalior sit, ea, qua uineritur, num quodquid est distinguatur realitet ab eo, cuius eli quoniam quodquid est proprie sumptu eli id quod per diffinitionem significatur , quod ex proprio constat genere pio priaque differentia, exvii Metaphysices, quodque genus, quae e differentia cum in natura diuina minime reperiantur, nee
quod quid eis tale, de quo Philosophi loquuntur, in
Deo reperietur, in quo tamen suppolitum ac Natura pulcherrime inueniuntur Et confirmatur, quia
singularis Natura , siue essentia, ut est humana hare Natura, nequit vel e quodquid est appillari respectu suppositi. Huic accedit, quod ipsum suppositum, cuius eii quod quid est,quandoque spec ficum,quandoque singulare eit,ut Homo,& hic homo, respectu animalis rationalis. Nos vero hae in quarti ione solum loquimur de supposito singulari , singula ruer considerato. De supposito autem specihcom sequenti quaestione loquemur. His sic praeliti tis ac annotatis , quadrupliei praefato quaesit , quadruplicitonelusione respondetur quarum prima
Primari In substantijs omnibus materia astedis, hae exclusa materia&forma composivis,Natura ac suppoluum
210쪽
intrinsece Sextiliuecet ealiter ditiinguuntur,&4atione pariter.
Secunda vero est, In intelligent ijsse substant ijs Meunda separatis omnibus citra Deum secundiim philoso cinclinis phos, semota fide suppositum,&na,n intrinsece at extrinsece solum realiter distinguutur,& ratione. Tertia est. In eisdem substantij separatis seu in Tretia coistelligent ijs, rebus e materia formaque composi clusio.
iis , supposita Fili Dei incarnatione ad aures D.
Thomae, ponere cogimur, suppositum, hi postasim, siue personam, maturam singularem, eisdem conuenientem, intrinsece realiterque distingui. Quarta demum est. In Deo optimo Maximo Q μ tofi imiter tenendum est suppositum , ac naturam, nee intrinsece, nec extrinsece realiter distingui, at sola ratione, nempe ex sola intellcctus consideratione, seu ex solo considerandi modo Quo ad prima conclusionis, claritudinem, aetrium sequentium, illud imprimis est quam diligentissime annotandum, videlicet, aliqua duo realiter distingui, bifariam posse intelligi, irimo quidem, Ut ea ipsa realiter seiungantur veluti duae res ab inuicem disparatei, quarum una, nihil penitus sit alterius, ut Socrates, Silato, albedo ae dulcedis, secundo liqua νε ut ita res una ab alia secernatur, quod aliam quidem luer n.
totam contineat, verum eidem aliquid reale, super Pingu ,
addat. Et hoc secundo modo inrelligimus supposi bifariam
tum ac naturam realiter distingui, in tribus primis ομιingi eonelusionibus In quarta vero nequaquam inccsi enucleato , ad primam accedimus conclusionem manifestandam . Et huiusce quidem veritatis pulcherrimum firmissimum qie fundamentum tangi ura D. Tuoma, presertim.j. q. ii art. iij. iis .q. 1 .art. ij. ac de ente,& essenti cap. v. postremo . . sent dist.
xxiij. q. . art. j. Et a Capreolo dist. iiij primi sententiarum,quaest. lj. Conclusione secunda Nam natura, supposirum, secundum rem tantum sumpta, seu