장음표시 사용
211쪽
seu secundum propria rerum a Dones, tum per naturam, tum per suppositum significatas,quod est,ipsa Metaphysicae speculari, prout a modis significandi abstrahunt, nempe a modis , concretiin abstracti quod logici est nego iij sie optime discriminantur
Intrinsece quoniam natura ex materia ac sorma costituta atque confecta, ea, duntaxat comprehendit quae ad definitionem attinent, veluti dicimus, hominis naturam, siue essentiam, esse id, quod per animal rationale, seu per materiam, immam intellectiva absolute sumptam, ullo absque contrahente, ac limitante, significatur. Suppositum vero naturam ipsam siue essentiam complectitur,at hule addit naturae, aliquii reale ipsi supposito, intrinsecum, neu pe principia indiuiduantia, quae mehercle accidentia sunt. Nam vi in quaestione de indiuiduationis principio , dictum est, materia non uniuersaliter, at singulariter concepta , quaed materia signata, seu sub certis i- mensionius, considerata, dicitur,indiuiduationis extat principium , ut clarissime traditi Thomas de ente&essentia cap. ij. Haec autem materia, ut ibidem subduyneutiquam in dissim tione hominis quatenus homo,at in Socratis dii finitione poneretur, si eam ipsam haberet in hominis autem dissinitione, equidem materia ponitur,at non signata,vt caro, Ros, meruus, atqui in descriptione Socratis haecca ro, hoc os, S hie neruus ponitur. Cumque quantitas ipsa sue dimensio, designatiua materiae, si ipsi intrinseca supposito, quatenus unum suppositum, ab alio dili inguitur, S ut habent esse hic, tune, hinc fit,o inuq ae deducitur, quod suppositum, latura ealiter, intrinseceque distinguantur modo sup rius explanat . Nec hule impioissima obstat verita Greridi i id quod affert Gerardus de Carmelo,nempe quod de Carma si diu duum de genere substantiae, seu Socrates in-ia bi. eluderet accidentia, tunc species ipsa, puta homo, non
aio. praedicaretur de Socrate ipso, in primo modo laedi per
212쪽
per se, quod fallissimum extat ex.j. Posteriorum
Probaturque inquit ipse consequentia, quoniam
substantia, ut homo, non praedicatur per se de accidente,quod per se in Socrate,intrinsece, includitur. Huic inquam eruati, haec ratio minime obstat, quo Prafataniam consequentia,nulla est,& si fortasse eam ipsam se iurnon intelligenti, videatur apparentiam habere Et . aio. cum ipsam probat, quia subitantia non praedicatus per se de accidente, dicimus, utique verum esse, subiastantiam praecise ut substantiam, secluso quocunque accidente actuali,4 po tentiali, seu explicite Mimplicite, de accidente non per se praedicari, at falsum omnino asserimus, substantiam continentem implicuect potentialiter ipsa accidentia, sicuti homo ipse, in- eludit,non posse per se de Socrate, accidentia continente, praedicari. Propterea inquiebat D.Thomas quoliboto ix q.ij art. i. ad primum ponens discrimen inter humanitatem, hominem, quod humarinitas significatur per modum partis, quia praecise si in gnificat principia essentialia speciei, per quae hoc individuum, in tali specie collocatur at homo significatur per modum totius, quia homo dicitur habens humanitatem,vel subsistens inhumanitate,sine praecisione quorumcunque aliorum superuenientium
essentialibus principij speciei, quia per hoc quod di-
eo, habens humanitatem,non praescinditur,quin habeat colorem, quantitatem ae alia huiusmodi. Clare enim ex his verbis patet,ipsam speciem, prout de indiuiduo, seu supposito praedicatur, totum illud significare, indistincte tamen 'uod essentialiter in indiuiduo eontinetur. Non ossiciunt quoque huic eandidissimae veritati, argumenta Aureoli dist iiij. primi sent. quaest. ijiart. ij. adducta a Capreolo eadem dist j. q. ij aduersus seeundam conclusionem, quoniam omnia sun dantur super definitione, laesinito, vel super supposito,in natura, eonsideratis per
modum abstracti,in concreti,quae nullat epus ad pro
213쪽
positum sunt, luc enuclearam veritatem impugnat.
quoniam nos loquimur uti iam diximus de sup
polito S natura, secundum rem tantum,seu ut lignificantur secundum pio prias rationes formalecipuus suppositi, naturae, ut abstrahunt a ni ouis significandi per modum ahitracti, concreti Nihilominus Capreolus ubi supra, omnibus respondet, quae argumenta suis cum respontionibu in medium adduis cete, hoc in loco, superuacaneum duxi. Tantum unicum argumentum quod eis quintum, in ordine Quinis adducam, quo Aureolus probare videtur quod defi- aureol a nitum puta homo, nullum accidens, nec inplicue ,
Iument nec implicite includat, quod sane contra id quod sua Capro perius determinatum eis, esset. Sic enim arguit. v d p. 4. Definitio,nee explicite,nec implier c. aliquod conti. II n . . et accidens,ergo nec definitum, probatur eonsequc A. ary, a. ia,quia dctinmo,sidefinitum idem sunt, veluti ani- adducta mal rationale, homo. Ad hoc facillime respon-A . V. detur, per interemptionem eonsequentiae, ει cum menti probat quia definitio, laetini um idem p ticantur, restans a qua re si definitio non continet, nec definitum, Dicitur quod heet definitio, definitum, idem signifi-eent,& realiter idemptificentur, loquendo de essentiali definitione, non tamen idem omnino sunt, quoniam conceptibiliter differuist. Nam definitio,conceptum significat distinctum, definitum vero consulam, rursum desinitum, implici e ipsa accidentia
quae in unoquoque suo singulari continentur,significat, quae tamen definitio nec explicite, nec impli' eue exoram it. Significat enim definitum eoncretiu sumptum defin tionem line alicuius extranei, nonopboliti, praecisione quod edi significare implicite
in potentia. Annotandum quoque est, quod suppositum in rebus materialibus vltra accidentia supra naturam communem addita, habet quod ex se sub filiai. quod nulli alteri fit,nibile per modum partis Haiiciuyradictam conclusionem sie,de mente
214쪽
Aria. vij. et Ephys tex eo ua. xit patet, Vbi inquit.
Quaecunque vero ut materia,aut concepta cum ma
teria non idem . Neque secundum accidens, num, ut Socrates, musicum. Hoe idem assit mat.iis de Anima ex com .ix.4 Commentator eodem in loco. Rursus Commentator.viij. Metaph. com. xvj. Per quid itidem asserit. Quod vero suppositum, a natura in νε- .aptismet rebus materialibus realiteriae extrinsece di materia ἰistinguantur,facillime probari potest. Quia suppo- - sumsitum', aliquid reale, extrinseeum includit, quod Dum , e
non includit ipsa natura,esse stilicet actualis exilien natura entiae. Nam cum natura essentiam nominet, essentia trinsecἐῶ autem realiter distinguatur ab esse existentiae, ut plu singua intibus probat rationibus. D.Tho m. ij. Contra Gent. .. p. xxxij. alijs in locis, nee ipsum suapte natura primo ter se, includat, cum tale esse, materiae, vel λrmae, minime actus sit, sed actus sit ipsus suppositi, eui primo ter se generari, seu fieri competit c. viij. Metaphys tex. comm. xxvij sitque ipsimi esse, quid extrinsecumia supposito, utpote non de eius ratione, ut optime sentit. D. Thom quo lib. ij. art. iiij. ad secundum, ob id, non ab re dieitur, suppolitum ipsum, a natura, realiter seiungi per aliquod extrins cum; Id autem quod asserit Reuerendisi. Caietanus de ented essentia cap. v. videlicet, quod tale esse indefinitione eiusdem sus positi caderet si diffiniretur, iudieio meo inteli gendum est ut additum, seu vis notatum, vel ut ultima actualitas, seu proprius actu ipsius suppositi, ut quod est,non tamemes pars e: usessentialis,at extra essentiam. Quod autem rati edistinguantur, Elarissimum euadit Si enim re, intrinsece .& extrinsece, seeernuntur, cur non 'at Ο- ne,cillae minima est distincti, Clarescit iam igitur praelata conclusio quoad omnes suas partes. Nunc ad secundae deesa rationem properemus . Quo ad secundam conelusionem in qua diceba in quod in intelligentiis secunduar per lateticos,
215쪽
& semota hue, suppositum matura, solum extrinseced non intrinsece realiter distinguuntur,in ratio ne, hoc ex sundamento pulcherrime declaratur
Quia sicuti in causis praecisis &adaequatis, affirma tio,est eausa assirmationis, ita negatio,negationis est Ei eausa ex. j. Poster. cap. xiij. Nam quia habere pulmonem, in animalibus, eausa est, ut ipsa respirent, non habere etiam pulmonem, causa est, ut ipsa minim Erespirent, modo cum habere materiam signatam siue dimensionibus subiectam, seu habere formam hanc, in hae materia determinata, irincipij scindi uiduantibus affecta sit eausa praecisa ae adaequata, lin rebus matera et affectis, suppositum,& natura, realiter intrinseceque distinguatur, non habere etiam huiusmodi materiam, vel non habere formas in materia, principijs indiuiduantibus, affecta erit in eausa quod talia entia, in quibus suppositum, natura reperiuntur, intrinseceae realiter minime seiungantur. Cumque Intelligentiae omnes creatae sint formae abstractae, penitus immateriales,in simplices
nullum habentes receptiuum, nec aliquid naturam
specificam , contrahens positiuum, quod vicem gerat intrinsece differentiae indiuidualis, ob id nil reale supposito intrinsecum includent,ipsarum intelligentiarum, supposita, quod non contineat, earundem natura Indiuiduantur quippe tales intelligentiae, utpote formae simplices ab omni secrete materia, quicquid blacteret Aureolus, per seipsas, eoque fit ut non intrinsece uti iam diximus, at extrinseces lum, nempe per esse existentiae, in supposito inelusum, ab essentiaque ex lusum suppositum matura, in ipsis realiter seiungantur. Et determinationem hane ex supra citatis. D.Thomae locis verissimae hahemus. Quod autem inter haec praedicta sit rationis
discrimen, nemo est qui ambigat, quandoquidem id
Quo ad tertiam suprapositam conclusionem quoniam s
216쪽
niam, ea,aliis cutficilior inspicitur, ob maximum inter homilias inter se, ae alios dissidium, propterea paulo diutius, in hae ipsa, est immorandum, Huiusce vero eo ne lusio nis claritas,ex hoe pendet, nempe an quippiam positiuum,& reale, suppositum ipsum, Hi postasis, siue persona, supra naturam singularem addat. Dixi autem suppositum Hi polia sim, siue per sonam, quoniamin si personasolum in intellectuali reperiatur natura, lamen de hominibus solum ae Angelis in sequentibus locuturi, in quibus haee tria aequi pollere cernimus, de eisdem indistincte loque. mur, modo uno istorum , modo alio utentes, prout sermo requiret Ut autem veritas hare, quam aeri lime cunctis illueescere possit, hoc ordine procedemus . Nam primo ponemus in quo Capreolus Dieondo.
ae Reuerendissimus Caietanus conueniunt, secundo rum ordo in quo ab inuicem discriminantur, tertio e Xaminabi raponi. tur quaenam istarum opinionum , magis sit. D. I b. t. r.eonsentanea, quarto adducemus fundamenta tum
Scoti,tum Aureoli, quibus probare contendunt suppositum ipsum, siue personati, nullam entitatem postiuam addere supra indiuiduas naturam, Conueniunt igitur in hoe praefati Thom istae, quod sup In qua Capositum sit primum subiectum actus essendi, seu esse preolvi,ae existentiae,natura autem hie, minime, secundo quod Caietan' suppositum subiectum sit filiationis realis, natura uenia. vero nequaquam,adeo quod si natura haec, sine suo poneretur supposito nequiret subiectum actus essendi, vel subiectum filiationis esse, cu duorum quidem horum dictorum alterum expresisti me habetur te tia parte.q.xvij art. ij.ad primu ubi habet, quod esse, consequitur naturam , non sicut habentem esse, sed sicut qua aliquid est, personam autem sicut habente
esse,alteru vero ponitur tertia parte. q. XXX v. art. V. ad
primum ubi sie legitur Matiuitas temporalis causa rei quidem in Christo temporalem filiationem realem, si esset ibi subiectum huiusmodi filiationis ca-
217쪽
pax. 'Estnia timuit . a uta autem humana nul
lo modo po eir, esse subiectum tiliationis , qui haec relatio, directe respicit personam . Hoc idem asserit in corpore articuli inquiens , quod subiectum filiationis non est natura, aut pars naturari sed solum per In quod sona, vel hi postasis Discriminantur vero praefati da fuit a Mores, Thomiliae in hoc, quoniam Capreolus Abre, Mi sicut patet diltinctione. v.quaest tertia. iij sententia-scrimineo rum, in responsionibus argumentorum Scoti, inuιὰν reoli,aduersus seeundam conclusionem sustinere videtur, presertim ad primum Seoti, quod suppositum Hi postasis, siue persona, naturae quidem huic singulari, positiuum quippiam addit, at non intrinsecum, sed solum extrinseeum Sic enim ibi ait illudadditum naturae indiuiduae, seu indiuiduatae, non est aliquid i utrinsecum naturae tanquam principium sor- male, vel materiale, conititutivum naturae,in pars eius, neque est accidens absolutum , vel relatiuum per se consequens naturam, neque accidens absolutum, vel relativum accidentaliter naturi contingens, at est actus naturae, non per modum forma substanitialis, aut accidentalis, sed per modum quo esse actualis existentiae dieitur actus essentiae ut quo,&suppositi ut quod existit,&hoc modo, esse non est pars suppositi; nec ingreditur eius essentiam, sed se habet per modum connotati, importaturque in obliquo, ut quasi dicatur suppositum esse idem quod indiuiduuCayralis habens per se esse, Et hae positionem suam duobus. νψition. Thomae dictis, fulcire contendit, altero quidem suam, D. dist.v. iij. sent.' j. art. iii ubi sic ait Perse subsit stens
Th. aut . est de ratione personae,&. vj. dist. eiusdem. qajiart. ij.
kilaisibis ponit quod res iubsistens habet per se esse, non auis
eonfirmat tem res non per se subsistens,ita quod esse vel exist re, quod est actus entis, non debetur nisi rei subsissen te an ti, Reuellendissimus autem Caletanus. iij q. iiij art. ij. pasti . . Vij. q. art. ii tenet illud quod addit , suppositum
re siue hipostasis, siue persona, supra hane naturam hominia
218쪽
hominis singulatem, esse aliquid politiuum , intrinsecum, de genere substantiae conssiturauum eiusdem persona humanae . Estque tale constitutivum vitimus terminus, ultimumque naturae singularas complementum, personalitatis nomine significatum,e , modo quo punctus ellultimus terminus, vita risum cl. eomplementum lineae finitae. Et est prius prioritate naturae, intelligere naturam personatam, seu te minatam xcompletam,quam susceptiuam vel else existentiae, vel filiationis realis. Quod ut elamusculὸ etiam exprimatur,dicitur. persona litate is ipsam, realitatem quandam esse intrinseeam ipsius personae inesse personali, formaliter eontii intivam , qua primo de per se, recipit actum Nndi sei existendi, quem
immed aie natura haec singularis puta haec hum an iis
ras, suscipere nequit, quenque si suscipiat non nisi media personalitate suscipere potest et sona quippe est verum proprium subiictum a rece prauum,
quod, esse existentiae, vel filia ionis realis, re vero humani as, est id quo, persona ipsa, est pra dictorum susceptiua . Et hoc modo uNesigenda, interpretanda ue essent praelata. D. Thomae dicta a Capreolo
adducta quae tamen formaliter .e ita is in locis minime habentur. Diceretur equidem ad menter Re dimuerendissimi S admitteretur, quod esse per se stibs, i Th. sens, tanquam id eui primo serie colae pelvi eis Capris ei subiebum, receptiuum actus ess ndi, est de ratio lata νε- Ne personae, quoniam persona est id quod habet esse P. .. cum Me tamen astrueretur, personam ipsam, reale quippiam intrinsecum , modo superius declarato , includere , quod non exprimit singularis ipsa natura. Eapropter humanitas haee,in Christo, persona, dici nequit, quanquam singularis existat quoniam
ultimo ea re complemento, ultimoque termino, ad personae eonstitutionem exacto, eo quod a verisbo diuino, illam ipsam assummente, si praepedita Hanc quoque suam opinionem ponit.iij quaest ij.
219쪽
arti c. is in responsione aditimum dubium. Quet autem horum duorum opinio doctorum, verior sit,ae. D. Thomae doctrinae magis consormis , nune elucidandum discutiendumque eit, ex qua sane discus Ho- ne clarescet ipsa conclusio, quae adhuc extat ambigua Quo itaque ad opinionem Capreoli, dicendum
omnino videtur,quod si pedem fixerimus in his que nobis naturali solum lumine, innotescunt, quae sola e naturali philosophia distere possumus quaeque etiam ex.D.Thoma,ut naturaliter seu peripatetice solum loquente,semota fide, ae filij Dei fructuosissima inearnatione, non aliter dicere possumus, de Intelligentijs.loquendo quam id quod
astruit, docet, ipse Capreolus, quoniam opinio haee sua,& Aristoteli S. D Thomae vij. Metaphysicae tex eom. xlj xiij de Anima tex com .ix.&itam a. j quaest. iij. art. iij conformis est, ubi expresse dicitur in substantijs separatis, suppositum a naturam realiter intrinseceque dempti sicari, extrinsece vero realiter distingui, uti praetactum est, Quam etiam positionem pulcherrime sustinetis ipse Reuerendi se. Caietanus ubi supra.j. q. iij. art.iij.4 de ente Meia sentia, cap. v. secus est de materialibus loquendo quoniam omnino falsa eensetur haec opinio Addirenim suppositum supra naturam singularem, aliquid Iositiuum reale intrinsecum, quo ab ipsa realiter trinseceque distinguitur,quod ex dicendis clarissiamum euadic; Si autem lumini naturali,fidei lumen, adiunxerimus, quo ea quae nobis naturaliter latent, diuinitus patefiunt,4 quae iamdudum philosopliis incognita extitere,isto lumine clarescunt, astruenduest,ad aures. D.Thomae,& Reuerendissimi Caietani, R in rebus materialibus, 4n Intelligentissuppositum , ac naturam singularem non solum extrinsece, uti docuit Capreolus, verum intrinsece realiterque
distingui,&inde fieri, ut positiuum aliquod addat
220쪽
suppositum supra singularem naturam . Id autem dilucidare pro viribus enitemur . Quaestio enim
dissicillissima hepe est ut est auctor Reuerendissimus volo ipse Caietanus tertia parte.q. iiij. art. ij. Et licet iam difficilli ex dictis patere possit, in materialibus rebus suppos m et tum ipsum, hi postasim,siue personam,ab ipsa singu bi trμcta
lari natura intrinsecὸ differre, nihilominus amplius μr. dilucidabitur. Dicimus itaque personam in cre tura rationali,repertam, per personalitatem intrinsece constitui, quae quidem personalitas, realitas quaedam est in genere substantiae , non quidem directe Iocatam,at reductive,nee proprie loquendo differentiam esse, at ultimum naturae substantialis & si gularis terminum , ad cuius positionem, sequuntur capacitates nempe adactum existendi, ad esse quod est, quod esse habet Meetera id genus, quae personae attribuuntur, Dicimus personalitatem terminum naturae ultimum , quoniam naturam singulate
sonari, nihil aliud est,quam ipsam terminam, per
1nare naturam,in terminare, propterea dicimus in Christo,naturam ipsam, per verbum personari,quoniam per ipsius verbi Diuini personam,terminatur. E contra quoque idem verbum, personare naturam, quoniam eam ipsem terminat Nee unquam natura ultima te est terminati quanquam singularis existat quoad, eadem, personetur, quod in Christi humanitate liquet. Nam Christi humanitas singularis,erat, utpote ex hae anima,& hac materia, constituta, per personam terminabilis, quae sane per eiusdem Verbi Diuini personam,terminata est,ct proinde non amplius terminabilis, nisi sorte extensiue,no quidem ex sui parte, at ex omnipotentia alteriu personae potentis etiam seipsam illius terminum enacein re,sicut dicimus, de persona patris, ae Spiritus sancti, quae ambae, una cum persona si iij, potuerunt eandenumero naturam, assumere, cum id contradictionε minime implicet, ut egregie edocet D.Thomam iij. parte.