장음표시 사용
241쪽
duabus re in , uiuio ualibus, quoniam sequeretur
m quit quod una res in duobus staret subiectis.
Erunt itaque huiuscemodi relationes, non in re, aei ntellectu solum . . . a.
Arguit secundo aduersus secundum modum quoniam paternitas, filiatio,quae fundantur superactione, S passione, non videntur fundari nisi super generationis actu, qui transit; sed actus transiens, nihil in re fundat. Igitur tales relationes, non in re; sed in intellectu solummodo sunt. Rursus dei temulate ipsa percunctor inquit ipse quo producatur Non enim dici potest quod a Patre 'uoniasequeretur quod actione transeunte, aliquidis seipsum Meret,quod absurdum est dicere. Nec etiam a filio,quoniam ipse, a patre recipit, non item in patre Ir Is mmit nec etiam ab actione, a patre in filium prosi rente, quia ipsa in filio recipitur , omne id quod patre promanat, in filio ipso, non in patre, suscipulit, siccum paternitatis nullum si assignabile pio uum principium, ipsa, non in re,at solum in intenoctu ponenda erit, quod nostrum probat in-Postremo,tertium argui modum , hac ratione. Qui impossibile est rem , a non re, dependentiam habere, at si relatio terti j modi esse tres: a non re, depei dea et quia scientia, deliructo scibili remanet, . igitur relatio cientiae ad stibile, non realis, extra intellectum dat in intellectu ei solum Potest vero v I umento omnis modus sie redargui lac uossime omni agente reai produci potest, non est textra Intellectum At omnis relatio est huiusmodj, igitur. Μι nor probatur, Quia ex stente albo in oris Mali parte,&nouiter ab ud producatur in occidentali plaga, innascitur similitudo absque reali agete, a solum intellectu concurrente, ut ex o Phylle. lex. com .pli lchιTrime elici potest, igitur nulla eriti, at rarion; duntaxat conclusio. His
242쪽
His argumentis tam eui nonnullam apparentiam ArIum habentibus, facile respondetur tu u eo
Et ad primum quidem dicitur quod maior est sal si θη--la, nempe quod idemptitas,similitudo,&aequalitas, im rem sint essentialiter indivisio, seu indistinctio suppo δει--nunt tamen ipsam , in unoquoque genere, scilicet substantiar, vel quan triatis, vel qualitatis quia num in substantia, facit idem, unum in quantitate, efficit S causat aequalitatem, unum vero in qualitate, cauin
sat similitudinem in cum infertur in minora , quod indivisio, cindistinctio quam supponunt demptitas, similitudo,&aequalitas, nequeunt fundari in aliqua re, seu natura communi , in rerum natura exi- flente , cum non sit dabilis, dicitur hoc verum en quod talis natura communis in actu extra intellectu non est dabitis,cum omnis natura extra intellectum posita, si singulatas. propterea nequeat nitatem persectam in actu habere, potest tamen unu atem habere aptitudinalem, seu potentialem, qualem uniuersalia extra intellectum habere noscuntur Ad cuius Natura rei claritudinem , sciendum est, quod natura queli quatilethel, quae communis dicitur, in creaturis tamen lo cois,indi quendo indiuisionem, Mindiuinctionem quandam usionem, aliculas forme secundum rationem dicit, secundum C in d; quam unitatem specificam, vel generi eam trabere di pinctio gnoscitur . Quae sane indistinctio,siue nitas; ab in nem ι. tellectu eam a singulas ibus abstrahente, oritur haud diam ia- tamen haec natas positiva est, at potius negativa, Vt et , , pote indifferentiam dicens, respectu singularium . quam .suppositorum, per negarionem esum prmcipiorum indiuiduantium, naturam ipsam con rahentium, natura,communis,ac una. dicitur uena inquam, unitate
specifica, vel generica, quod per intellectus abstractionem omnino sortitur. Licet autem natura talis communis , ac una secundum rationem affirm tur,est tamen diuersa secundum esse, utpote ii uersum
esse habens in diuersis suppolitis. Et sic hac in re duo
243쪽
reperiuntur cilicet unitas naturae communis, diuei sitas suppositorum in illa natura. Nunc adpropositum redeundo dicitur,quod demptitas,uel qualitas, siue similitudo,quae relationes lunt fundantur,
super unitate naturae communis, concurrente suppompriori si totum diuersitate, quod docet Capreolus.xxx. dist. placita , .sent ad quartum Aureoli, aduersus primam conde funda clutionem, dum inquit, De similitudine specialitermento si loquens, quod fimilitudo sundatur in unitate natu militudi rae communis concurrente diue sitate suppositorum, nis ita quod diuersitas suppositorum initas naturae, concurrunt ad fundandum similitudinem. Atqui clarius idem Capreolus diit. xxx ad primum,& secundum Durandi respondet,inquiens,quod similitudo fundatur super natura specifica, non ut est hare, aut indiuidua; sed ut continet virtualiter unitatem specificam cum alia natura, quae est unitas rationis in intellectu, insta subdit, quod nihil actum ab anima, fundat similitudine, sed natura specifica existens extra animam habens talem unitatem virtualiter, Caἰetani aptitudinaliter Reuerendisi.autem Gaietanus,ut pavinio de et suis ex dictis, cap. iiij.de En te, essentia ad quar- fundam tam Scoti instantiam, si respondet Dicit enim quod to relatio huiusmodi relationes sundantur super res, plas pu-nis idem ta idemptitas naturae humanar, fundatur super dua-ptitatis , hus humanitatibus scilicet sortis,&Platonis, Saequa aequalita litas super duabus quantitatibus, similitudo, super tu, tarsi. duabus albedinibus , in duobus suppositis existentimilitudi bus, tanquam super principali fundamento, S super
u M. unitate pia,communis naturae, veluti super conditione fundamenti, Et propterea, subdit specialiter de ii militudine, quod ipsa fundatur super duas albedines, habentes mutuam negationem distinctionis formalis. Huie responsioni alludunt alijdnquientes, de eadem similitudine, quod ipsa sundatur non super unitate naturae communis, at super duas albedines singulare, non quidem absorites; tot sunt
244쪽
unum in specie . Respontiones autem heae omneS, veritate gaudent si recte intelligantur. Et sic salsum est quod subsequitur in argumento. Nempe quod fundamentum harum relationum, solum rationis sit fundamentum . Est enim reale, extra animam existens,, propterea relationes hine fundamento innixe reales erunt,in in rerum natura absque intellectus apprehensione. Ex his clarissimum euadit, resationes primi modi ab Aristotele positas, non ra tionis, ut astruit Aureolus, at reales penitus esse. Ad secundum Argumentum aduersus seeundum modum adductum, respondetur, negando assumptu,
Falsum quippe est, quod paternitas, filiatio, fundentur super actu transeunte,qui nihil est. Dicimus enim quod paternitas,fundatur super potentia generativa quae potentia activa est,in filiatio super potentia passiua, quaesentia sunt, at actus istarum potentiarum,qui sunt generare, generari, sunt rationes sundandi hasce relationes, quo ad principium licet non quo ad permanentiam,nisi virtualem. Potentie enim praedictae,ut pure sub generationis actu, fundant relationem paternitatis, filiationis, S id sussicit ad
earum fundamentum . CumJecundo arguebatur,& simul percontabatur,a quo generaretur, iroduceretur ipsa paternitas; dieitur primo secundum Aristotelem, 'Commentatorem . . Physic eom. T.
quod quia relationes non proprie per se generantur, aut corrumpuntur, at solum per accidens, adi nerationem , scilicetvi corruptionem alicuius absoluti, ad quod sequitur generatio vel eorruptio relationis, Imiliter ad relationem ipsam nullatenus est motus nisi per accidens ob id vanum eli percontari a quonam generetur ipsa paternitas. Dieitur tamen & secundo ut plene arguenti interroganti,
satisfaciamus, cum percunctatur, a quo paternitas
ipsa produeatur dicendu est quod ab ipso patre, non quidem primo ter se, at consecutiue m hune qui dem
245쪽
dem modum,quoniam cum pater,tilium producit, simul incilio, tiliationem,& in ipsona et patre, paternitatem, filiationem quidem principaliter consecutive vero paternitatem. Nam illud absolutum primo ter se producit,4 relationem eidem annexa , consecutiae ac eon comitanter, per accidens, nempe per aliud perpulchre producit. Id autem est pater, filium producens, consecutive etiam in se paternitatem, at qui filius productus producit utram relationem, perquandam resultantiam, non per actionem mediam Falsum est igitur quod assumitur in argumento, quod non a Patre, paternitas, producatur. Et cum probatur, quod sequeretur aliquid actione media, in seipsum agere, sequellam infitiamur: quoniam iam constat patrem per quandam resultantiam non actione media, dictas causare relationes,& cum subdit,quod nequit etiam a filio produci,quoniam ipse, patre recipit,& non in eundem imprimit; dicitur, quod utique ab ipso solo filio,
non ambe producuntur attamen filius, una cum patre,ad illarum eoncurrit productione Dum enim pater generat,4 filius gignitur ambo coniunctim concurrunt ut una totalis, dum ciens causa , per unam, eandem rationem , ad talium productionem relationum. Et cum subiungitur,quod filius, non imprimit,in patrxm, paternitatem ipsam dicitur,quod non imprimit quidem ut extans eausa totalis, at ipse,cum patre,vtivna causa lassiciens, praedictas causant relationes ut dictum est,quarum una in
patre, talia est in filio, tametsi pater principalior sit
Reproba causa. Ex his vero eliduntur ea omnia, quae a Paulo
eur . di Soncinate. v. Metaphys q.xxv asseruntur,impo'-ctu, Pauli bile arbitrante,filium, paternitatem in patre, produMuein, cere posse. Nam iam constat, eum producere, quiae .pini cum patre,non se solo, neque actione media, nee diuersia una, neque actione propria at per resultan tiam 4 falsum quoque esse, larmam accidentalem in
246쪽
in istanti non posse produci Assignabile est igitur principium productivum , productione per exultantiam dictarum relationum,&rie in rerum sunt natu
ra, non autem in sola intellectus appraehensione, ut ait Aureolus Clare quoque quomodo ab actione profluente, pro dueantur,quia ut a causa sine qua non essent tales relationes. Ad tertium, contra tertium modum, cum arguitur impossibile fore rem, a non re, dependentiam habere,dicitur, quod si res, neque actu, neque potentia est, quae alterius rei dependentiam terminat, haec maior admittitur,quoniam res, a non re,actu, vel potentia , dependentiam habere nequit . At tune negatur
minor,Nempe quod si relatio terti modi esset, res, non re dependeret Et cummate probatur,quia scietia, quae ad scibile refertur, esse potest scibili destructo,& ob id ipsius scientiae ad scibile, nequit esse relatio realis,& extra intellectum I Respondetur falsum esse , scientiam, esse posse destructo scibili, quia etsi quandoque scibile destruatur actu, ut rosa in hyeme de qua scientia habetur, haud tamen secundum esse potentiale destruitur,&id susseit ad hoe ut scientia ipsa remaneat, ad scibile reseratur. Est enim scibile in potentia, Tecundum se S si non sit secundum existentiam
Secundo respondetur verius,aeelarius, diciturq. cretum scientia proprie dicta,habitus sit, per demonstrationem acquisitus, conclusiones vero demostrationum,sint per se necessariae, sempiternae verit tis,ex j. Poster. cap. ix & conclusiones tales duntaxat sint per se scibiles; hine optime fit ut destrui minime possint. Scientia enim xconfusiones stibiles, sunt de inherentia proprietatum, ae passionum , ex subiecto naturaliter promanantium, ad ipsum subiectum. Cumque inter tales proprietates, ae passones, propria subiecta, sit per se . necessaria connexio, impossibile est conelusiones ipsas demonM ij strata S,
247쪽
stratas, vel de moti urabius, quas,in solum scibiles, Iroprie dicimus, esse corruptibiles, siue destructibi- es, Use scibile, nunquam destruitur. Immaginatur forta Is a glaens, oportere ad hoc taliquid sit stibile, quod existat actuali existentia, quod falsissimum extat Scientia quippe ab ipsa rerum existentia abstrahit,quoniam liue res sint, siue non, ipsarum scientia esse potest. Nechule obstat axioma illud Aristotelis . Ab eo quod res est vel non eli, orati vera, vel falsa dicitur quoniam intelligendum ac interpretandum est iuxta Aristotelis intentionem, ut scilicet ab eo quod res significata perorationem, non per ibius terminos simplices, est, vel non est, oratio dicatur vera, vel salsa. Sive enim termini orationis incomplexi sint, siue non; fignificatum tamen eiusdem orationis quidditatiuum, Messentiale, seu inhaerentia, proprietatum, passionum de subi
cto semper est, Mita perpetuum est, Quareo indeliructibile. Erat igitur relatio realis,ipuus scientiae, ad scibile, absque intellectus opere.
Ad ultimum contra omnem modum dicitur,
quod minor est salsissima nedum falsa, ut ex supradictis elueet. Relatio quippe omnis praedicamentalis, est a producente reali, non quidem primi per se, at consecutive, ter aliud. Et eum minor pro batur,q ita albo existet in Oriente, & fiat coalbum in occidente consurgit relatio similitudinis absque reali agente, haec optime negatur. Nempe quod eonlurgat nouiter telatio, absque reali agente,'rhillud, quod est causa productionis absoluti, ad quod
sequitur naturali resuli alia ipsa relatio est etiam causa eonsecuti e , seu concomitanter ipsius relationis. Adhoe etiam Argumentum respondet Capreolus distin xxx .sent ad decimum Aureoli, contra primam eonelusionem immitto hoe in loco. D. Thom expresse pluribus in locis sentientem uiuia modi telaciones reales,in rerum natura dari, ut pre- modi
248쪽
sertim patet dist.xxij j. q. ij art. . ccis prima parte. q. xxviij art j. de Potentia Dei. q. v lj art. X. Clarum igitur ex dictis euadit relationes nonnullas res esse extra intellectum, proinde reales. Et haecde quaestione hae dicta sussiciant.
Quaestita Rio. I. An relatio, a suo fundamento realiter distinguatur.
VAE MI ij. An Rel tione , quas pbauimus esse reales,ac in rei um natura Dier intellectus opus existentes, a suo fundament proximo realiter distinguantur.
Est autem negocium hoc arduum alae , ac perdissicile presertim ob pugnantes, extremas Illustrissimo Doctorum tentetias . pea subtili, eget indagines. Et antequam ad opinionum examen accedamus, illud in primis est adnotandum, quod aliud est quaerere, Num relatio,realiter distinguatur vel non distinguatura suo subiecto, Maliud Num secernatur,vel non secernatur a suo iundamento proximo: quoniam propce ac absolute de subiecto loquendo,dicendum est subiectum cuiusque relationis realis sicuti,& euiuilibet accidentis, esse ipsam substantiam, non quippiam alius; quoniam plasO-la est ens per se subsiliens, tui, soli, competit, esse
velum Omnetina accidentium subiectum . Et quaesitum iux a hune sensum clarissimum euadit, quia cum relatio omnis praedicamentalis , aecidens, perspicuum est,eam omnem a substantia realiter distingui, ni fateri velimus aceidens, esse substantiam , meeontra, substantiam aceidens ore, quo asi Grere ridiculum, ac absonum foret Esse vero iunda mentum proximum siet esse id, cui immediate re la-
liter a Apinguati, subi . realia ter duo distingua ιurfunda
249쪽
tio innititur, quod quantitati, qualitati, ac actioni, lassioni, qu face identia sunt,competere potest,
dide tali fundamento si sernatist, maxima ei inter doctores, controuersia, iraecipite inter Doctores, D. Thomae doctrinanti consectantes. Nam supponentes demente. S. Thomae nonnullas relationes
immediate in substantia fundari, tr est relatio idemptitatis specifice, in Sorte,& Platone, eandem natu pristi clam humanam di specificam, habentibus, sundata,& tetμν' relatio Creati otiis passive, quae in creature fundatur μς si substantia, supponendoque, dod nonnulle etiam msς Frμ' mediate in aceidentibus landantur, v nuersalit ei de ς s Fer termitianda est . Nonnulli itaque celeberrimi viri.
rq ς's . D. Thomae doctrinam sectantes, quorum numer tηt m et , Capreol. dist. xxx. . sent. Reuerend Caietar ut q6 nus j q. xxviij. r.ij. ac Reuerendist .magister Fra re lem hi sere arien. iiij. Contra Gent cap. xiiij expresse obter substitient, relationem omnem praedicamentalem λβ' μ' io fundamento fore realiter distinctam , in quam 'υ opiuionem pulcherrime, venit Io. Baccho n. distin. Riravi Ἀκvus insent. q. ij. ar. iiis. ω. xxx dist. eiusdem. q.I.
' art. v. letique iij, ut Her in quo lib. maioribus , quoi j quaest lx de praedicamentorum distinctione 'i' gen, in in quo lib. minoribus quot vij. q. X v. hoc quaesitum petitactas, prolixius in principio. quot. Θ κ. Paul. Soncitias. v. Metaphys. q. xxviij. agister I ' - ς' s luester Prieras prima parte Conflat. q. xxviij, xstiterat i Magiste Chrisost. v. etaphys. q. xxij opposit/Mt ρήη μη partem,Nempe quod nulla relatio realis a suo reali
β qii 'pi distinguatur fundam elotuent.Scotus vero ut astruit ist uerendissimus Caietanus ubi supra mediam am-D 'η plectitur viam, substinens nonnullas a suo funda-λμηρ mento realiter distingui,& eas omnes, quarum sun- dam Entum sine termino suo remanere potest, ple-Ρ 'i' easque vero suo demptificati sundamento, illas
Τμt ς uidem, quarum iundamentum nequit esse sine ier-
250쪽
quia eum non implicet contradictionem,fundamentum absque relatione remanete, optime sequitur, quod duae sint res, S ita quod realiter seiungantur. quandoquidem implicet unam , eandem que rem simul esse,& non esse . Secundum vero dictum ex opposito confirmat, quoniam si sundamentum esse sine relatione contradictionem implicat, pulcherrime sequitur, ut una eademque res sinr, indistin Aio ne que habeant realem 'Et quoniam haee Scotiopinio, falso innititur fundamento qu ad eam prae ei pue partem, quam substinere conatur, nempe quoad, indistinctionem realem, propterea uti falsa relinquenda est. Falsum quippe est, iccirco relationem - . nequaquam a suo sundamento realiter seiungi, quia eius fundamentum sine termino esse nequit. Et si 'contradictionem implicat fundamentum si sine te '' latione esse nequit, quod una eadem res sint, ''non duae . Falsum inquam in etiam secundum ip-
summet Scotum . quoniam eum omnes partes es sentiales simul nite,absque toto esse nequeant,non 'M ' ε' proinde sequitur quod realiter idem plificentur,quia secundum ipsum, alio missas realiter distinguuntur. Itidem dicitur de materia prima respectu substantialis formae, quae,etsi sine forma esse non possis: non propterea sequitur, quod ab illa minime re distinguatur. Cum itaque fundamentum suum nequa quam subsistat, nec edificium super id constructum supersistere valet. Superest modo ut alteram extromam repellamus opinioncm, eam scilicet, quae ab solute tenet, relationem omnem realem realiter suo Fundamei demptis cari fundamento, qua eliminata, facilius ab tum potis teram, realem distinctionem asseuerante, sustinebi simis iamus. Videtur quippe opinio haec indistinctionem po nentium nens, robur trahere ex Arist. cstis S latis apparenti indistio-husppea laborant doctores in eorum interpretatio Tionem ne ea ipsi, diuersimodes vere tamen interpretan relationae tes 'it primum quidem dictum Somnium ali a fond