장음표시 사용
611쪽
quae&nomen interioris poenitentiae sibi vendicat, prout est quidam virtutis actus,omnino sit exterioris eausa, ut supra ad aures. D. Thom annotatum est ut tamen ea ipsa, actus est operans, ad peccat sanationem, ut sicque ad poenitentiae sacramentam attinet, haudquaquam exterioris poenitentia causa, at effectus,vel eius significatum existit,quia ut supra subdebat nulla operandi essicaeiam aduertus peccati morbum habet, nisi ex suppositione propositi; exterioris poenitentiae, absolutionis desiderio, uanquam talis poenitentia interior contra eulpae morbum operans,tempore quandoque praecedat exteriorem poenitentiam in actu, siue ut aiunt in re,nunquam tamen praeeedit in voto, ut dictum est. Eis disis Ex hac autem perspicua veritate, alia esse eonvinare Aeco itur,Petri de Palude opinio asserentis, dist .mi ius. dis rem sent ii praeter poenitentiam interiorem. peccatii.h emissionem, esse ponendam tertiam huius sacrapinianes menti rem, quam voeat ornatum quam opinione P.isi de tenet&Bernardus de Gannaco, ut inquit Capreo.
PHude xxij. iiij. q. . falsa quoque comprobatur, eiusdem Bernari Capreoli positio , qua docet ornatum esse pri mde Ganna rem, exterioris poenitentiae, tanquam significco, eausatum ab ea. post pauca subdit quod isse' praui, natus est essentiatior effectus sacramenti Omln- tiae, quam poenitentia interior, qua non est effectus nisi secundum quid in quo ad eius accidentalia Demum a veritate alienum est,quod addit, eadem ipsa dist scilicet gratiam sacramentalem, quae quidem non olum liberi arbitrismotus est, sed aliquid se habens per modum actus primi, esse dispositionem ad
gratiam gratum facientem, quam instrumentaliter Nective, primo&directe sacramenta inducunt in animam. Non enim absque necessitate,entia multiplicanda sunt. Quod enim perpaueiora, pulante quidem fieri valet, per plura fieri non debet, aiebat Arist. i. de Phycauditu,tex.com. vl. Si igitur ex. d.
612쪽
Τhom doctrina iij. q. lxxxiiij art j ad te ritumi
dist xxij iiij. q. ij. art. . quaestiuncula ij. hae tria
praefata in quolibet sacramento reperta suffciunt, ut, quid praedicti di ctores alioquin viri doctissimi abaentitatem , nempe ornatum per modum actus primi, qui formam sonat , addendam esse percensent Quod si in ipso. D. Th. nonnulla reperirentur verba,aliquantisper, huic ornatui arridentia, meminisse
oportet, sistendum esse insolidissima eiusdem do- ctrina in summa tradita,presertim ea, quam de diuinis sacramentis iij parte scitimi me tradidit, ubi nunquam de ipso ornatu verb9m protulit . Inquienthane esse ponendam,ob dispositionem ad gratia, per sacramenta suscipiendam . His merito respondeii Impugna dum est, gratiam ipsam, suapte natura haudquaqua tur respo- formam esse talem, quae in anima, talem praeexigat fio quae da ornatu, animam disponentem,ad eiusdem susceptio , pol. nem, quoniam ut in insantibus bapti Zatis elue et gratia insunditur, absque alia forma dispositionem agete Nec est instantia de ea ractere quoniam ad hoc mon ponitur, ut sit dispositio, tum quia earacter est Carasis in intellectu uti in subiecto dispositio autem sicut di non ponia .gratia, inessentia anime esse debet tum quia ut testa ius, diatur. D. Thom iij. q. xiij art. j caracter per sacra Positio menta susceptus, ponitur, ut ipso, homines intelli is irais gant sese deputatos esse ad aliquid spirituale, attines tiam . ad de eulium litum christianae religionis, ibid isto spirituali caractere insigniuntur tum denique,quia aracter ipse, non dispositionem,at potentiam quandam spiritualem ordinatam ad ea quae diuini sunt cultus exprimit, ut inquit. S. Thom. ubi su
Atqui rursus inquient, talem dispolitionem ad gratiam solum exigi in adultis, quibus solis,hocpce filiiκν
niten Mae sacramentum consertur in alia re
His facile respondebitur,diceturque in ipsis adul- θοὐio, qtis,non aliam requiri dispositionem nisi proprios posset Uipsorum ferri
613쪽
ipsorum adultoru actus Vt.n .edocet. D.doct. prima.
secudae.q.cxiij. art. iij. ad gratiae infusione, impii iustificationem, quae a solo deo fit requiritur, ut propria dispositio,actus liberi arbitri,adeo moti . Nam liberum arbitrium, ut ab ipso deo motum , actum elicit,qui est vera dispositio ad gratiae susce ptionem,
Mimpii iustificationem in propterea Aug. dicebat. Qui fecit te, sine te, non salvabit te, sinetes Poenites quoq; ut poenitens, sufficienter disponitur per actus poenitentiae,nec alia opus est dispositione, sicque fit, ut commentitius sit prorsus hic ornatus,& superua- eaneus. Si enim homo adultus, post baptisma lapsus in aliquod exitiale erimen ,attritus, ad sacrametum poenitentiae accesserit , idipsumque in re vel etiam in voto susceperit, fit certe contritus, idque iussicit ad peecatorum remissionem. Nullo igitur opus est ornatu,quo ex attrito, contritus fiat; Quod si quispiam perspicue scire peroptat, quonam modo ex attrito, coiritus erficiatur id mente contempletur, nempe deum, poenitentem mouere, ad interiorem poenitentiam contritionem scilicet,ipsum interius instruendo, suadendoque ut se elauibus ubi j eiat Ecclesiae, contempletur rursus ipsummet Deum optimum sacramentales actus exteriores ordinata ad praefata poenitentiam, quibus sane exterioribus actibus sacramentalibus, interior penitentis actus, excitatur atque perficitur, cita excitatus atque perfectus ad remissionem dispositus est peccatorum , fit poenitens,ex attrito, contritus, fitque poenitentis actus, resin sacramentum. Et hine optime elucet mirabilis quidam dei ordo, ut scilicet, sacramentum exterius, poenitentiam interiorem significet, inauset,& ipsa interior poenitentia sic causata, significat,
causasque peccatorum remimionem Instrumenta
enim haec dei sunt subordinata Quod autem postremo afferebat Capreolus,gratiam, videlicet, sacrametalem esse dispositionem,ad gratiam gratum facientem
614쪽
tem falsum omnino extat,& doctrinae. D.Thom plς cum stisque in locis aperte repugnans. Nam D. Thom oratiam
dist.j iiij. art. iiij. quaestiuncula. v. R dist. vj . q. ij art Aefamenis.quaestiuncula iij. S. iij par.q. lxij. art. ij doces se iathm se eramentalem rariam profluere ab ipsa grati 'gra dissositio tum faciente eo modo quo etiam virtutes S dona. hi ad ,haab eadem profluunt ad perficiendum diuersas ani uinei iam potentias. Hare enim eius sunt verba distri similiter, tum stira gratia illa quae est in essentia animae,essivit aliquid iam
ad reparandum defectus qui ex peccato inciderunt, El. iij. par.ubi supra inquit,gratiam sacramentalem, addere super gratiam, communiter dictam, tu per virtutes & dona, quoddam diuinum auxilium , ad consequendum sacramenti finem. Ex his modo consat tale diuinum auxilium,etsi appelletur gratia sacramentalis, haud tamen, est gratia habitualis, seu donum habituale, dicens actum primum nec potest esse dispositio ad gratiam , eum ex illa profluat, illamque sequatur Dispositio enim ad aliquam sormam introducendam semper illam praecedit,& non sequitur. Quare falsa omnino , conuincitur, praefata Capreoli opinio in D. Thom omnino repugnat . . Hare depraesenti qua
615쪽
Quaestio de Confessionis necessitate, ante Eucharistiae sumptionem.
m VAE Num fidelis quisque , laetati erimine affectu , saeratissimam sumptutus Eucharistiam , teneatur prius actualiter eonfiteri, nedum eonteri,idonei habita coissessoris copia. In quaestione hae, eire temta minos in ipsa positas, nil notandum occurrit, quoniam claritudine gaudent Ee quoniam varia doctorum opiniones & oppositae, quaestionem ipsam perdissicilem reddunt , apropter omnes in medium adducemus, hoe ordine seruato. Vt scilicet, primo eas recenseamus una cum fundametis suis, quas veritati repugnare credimus, deinde eas subdamns, quae penitus veritati consonant, veritatem harum,tum auctoritatibus, tumessieaeissimis muniemus rationibus; Postremo sundamentis,quibus potissimum innituntur opiniones falsatirespondebimus Est itaque Caietani opinio in Commentarijs tertiae partis q. lxxx.art. iiij posita,qui pro viribus tueri conatur,consessionem, nullatenus necessariam sore ante Eucharistiae sumptionem, habita etiam eonia selsoris copia, proinde nullum mortaliter pecea-re,ipsam praetermittendo. Quia si haec inquit iraeter millio, mortale peccatum in praetermittente indueeret, iccirco eueniret, quia talis confessio, esset aliquo diuino, vel positivo iure, praecepta, vel aliqua doctorum ratione cogente,indicta, atqui nullo horum modorum, praecepta, ve ratione cogente,commostrata videtur agitur. Et quidem quod non diu no iure,probat Quia nullibi in sacris litteris,id proditum
616쪽
Consessionis necessitate, &c. 27I
ditum est,quin imo oppositum potius ex Apostolo
j. Cor.xj. clare elici videtur,dum ait . Probet autem
seipsum homo, vie de pane illo edat de calice bibat; Probet inquit seipsum per contritionem.& non diei quod a consessore probetur. Sussicie
enim per contritionem probatio,aliter non subiunxisset,& sie de pane illo edat, de calice bibat. Q lautio sit positivo iure, hae ipsa pcepta, patet. Quia nullu pontificium ius, ipsam taliter siendam edocet, sed solum quod quisque semel in anno, nempe in
paschate eonfiteatur,4 Eucharistiam sumat, praecepit iussit, ut habetur. De peni.&remisi. cap. Om-mnis utriusque sexus; Quod non denique ex natu ratis discursus ratione a doctoribus sacris allata, id onere eogamur,probat; Quia tota ipsorum ratio, ue tendit, ut scilicet, contriti, qui saeram sunt aecepturi communionem, etiam confiteantur, habita consetaris copia, quia mundi, conscientiaque nitidi, non solum dei iudicio, at etiam ministrorum ecelesiae, ad ipsam sumendam, accedere debeant ;Atqui inquit ipse Caietanus, hare ratio minime
cogit,sia lassicit tales coicaturos mudos esse, iudicio ministrorum,Ecelesiae, vellani ipsoru iudicio, suntq. tales ob hoe membra formata militantis Ecclesiae. Rursus has alias duas adducit rationes, quibus suum nititur firmare propositum . Et primam quidem. Quia hic actus, qui est, contritum ipsum, de mortali peccato, non conseta Eucharistiam sumere, non est ex genere suo laetate crimen,quia si esset, nullo in casu licitus foret, atqui quandoque licitus est, quando, scilicet non habetur confestaris copia, igitur etiam existente eiusdem confestaris copia licitus erit, sicque mortale peccatum minime indu eet Hoe enim quod est habere vel non habere ton- fetaris copiam per accidens, ad hune actum concurrit, siue se habet,&propterea ab arte rei j ciendum. Quare poterit quisque vere coiittitus S non consessus
617쪽
eonsessus absque mortali peccato Eucharistiam su
Secundam vero subdit inquiens Duobus existentibus piae ceptis affirmativis, ae per hoc ambobus
quantum et Lex natura sua obligantibus solum tempore necessitatis sicuti sunt praecepta contritionis consessionis , perspicimus an festam differentiam in hoc , quod sumptio Eucharistiae determinat tem pus necessarium respectu praecepti contritionis, Scnon determinat tempus necessarium respectu praecepti confessionis . Nam sumptio Eucharistiae prae- exigit absoluta necessitate, ut probet seipsum homo per contritionem, ion praeexigit absoluta necessitate, ut probetur a confessore, ergo ante communionem, confessio, non est in praecepto , quia tune non est tempus necessitatis absolutes, nec fit tempus nece ilitatis ex sumptione Eucharistiae, sicut ex ea.dem fit tempus necessitatis respectu contritionis. CVrmat Et confirmatur hoc idem . Quia vere contritis li- praefatum et aha sacramenta ad mmistrare, Iuscipere etiam suam opi absque confessione, absque peccato mortali, cumsionem . nulli bi id videatur esse prohibitum, igitur licebit Eucharistiae sacramentum absque confestione suscipere. His itaque rationibus motus Reuerendissimus Caietanus, firmiter tenet necessariam minime fore confessionem ipsam sacramentalem ante Eueharistiae sumptionem, rametsi consulat habita confessoris copia, esse confitendum. Hanc ipsam opinionem sustinet & sua in summula, ubi de sacra agit communione, cin commentarijs super pauli epi- Praefatam stolas . . Cor. xj. Opinionem hane prius tenuit Ri- Caietan cardus dist. vij quarti art. iij.q.vj. Et Theophylatus opinione tenera videtur, super prima ad Cor epistola,cap. xj. tenet Ri ob interpretans illa Apostoli verba probet autem cardius, scipiant homo, sede pane illo edat, ait Nemi- tenere vi fiena tibi in iudicem proposuerim praeter eipsum de Tlieo Tu itaque consciencia examinata discussaque, adito
618쪽
Consessionis necessitate , c. 272
ea mi steria non festis modo, prosectisque diebus sed quouis tempore,cum te purum dignum compereris . Et haec quo ad primum Quo ad secundum in medium afferendae sunt o Doctorsipiniones , his praetactis adverse, veritati consenta viniit raneae,& diuino spiritu sustultae; Beatissimus siqui v ntium
dem Cyprianus pariter, antiquissimus doctor, confessio- Epistolarum suarum libro . iij. Epistola xiiij illo ne ac
rum morem acriter arguit, qui ante ex o mologe mentssiem
fim, id est confessionem, Eucharistiam, aliquibus tra necessuri debant. Et Epiti. v.eundem morem repraehendens esse μνιε ait,id agere,esie contra Euangelii legem Epist. quo μcbari ue xvj. itidem repetit, improbat, dicens quos δε- am Euangeli immemores, communionem antelion m consessionem suscipere. Nonne his locis , beatissi-.mus hic Cyprianus, aperte, sentire videtur, confessionem ante Eucharistia sumptionem, esse de iure diuino λ Huic opinioni arridet Ricardus de Sancto Victore, qui in libro de potestate ligandi, atque soluendi cap. xxj. sic ait. Audacter dico, si ante sacerdotis absolutionem, ad communionem corporis sanguinis Christi, accesserit, iudicium sibi pro certo manducat, libit,& si eum peccasse, iam multum peniteat,& vehementer doleat, ingemiscat; Suffragari S his dictis clare videtur beatus Augustinus libro iiij contra Donatistas cap xxiij in calce dum inquit Quod uniuersa tenet ecclesia, nec concilijs institutum , sed semper retentum est, non nisi auctoritate Apostolica traditum rectissime creditur;
Ex hisce nanque Augustini vel bis, quam optime deducuur,quod quia Christi ecclesia, semper hunc morem seruauit, tenuit, docuit, ut ante sacram communionem fidelis quisque confiteatur, id sit Apostolica traditione sancitum. Huic praedicte sententiae,
consimilem ipsemet Augustitius exprimit Epistola.
exvii; ad Ianuarium, dum ait Illa autem quae non
scripta, sed tradu a cudodimus,quae quidem toto Or-
619쪽
be terrarum obseruantur, dantur intelligi , vel ab Apollo lis, vel plenarijs concilijs, quorum in ecclesia eli saluberrima auctoritas commendata, atqui statuta retineri; Verum ut tantorum, opinio doctorum ducidior euadat,hanc subijcimus conclusionem affirmativam, videlicet. Confessionem ante sacratissimae Eueharistiae per-
albo. Inquit enim, j. Cor. Xj. Probet autem seipsum hoi, . mo, rie de pane illo edat,&de calice bibat. Qui enim manducat bibit indigne iudicium sibi manducat hibit Hie etenim percunctandum est, quid reuera intelligat Apostolus per veram iiiiipsius probationem, ante Euchatalliae sumptionem. In quiet inani Caietanus, ae secum male sentientes , solam nu- restonso damque contritionem, non item consessionem quoniam ait, probet seipsum interius per contriti Ovem
PrisDie reo non exterius a consessore probetur. Atqui quod Donsonu ij omnes allucinentur, germanumque sensum Aia mpQ polioli verbis, minime reddant, vel etiam ex ipsiusti. Caietani sententia , aperte monstratur. Constat enim contritionem veram propositum confitendi semper includere, ac semper exposcere, ut unanimi voce doctores euncti fatentur,in ita quidem , ut per ipsam nequaeat fieri peccatorum remissio, ni tale propositum confitendi rabeatur, quandoquidem ex
ipso proposito subi jeiendi se quispiam, et auibus Ee-elesiae illius contritio virtutem trahat peccatorum exp at tuam. Tunc sic, si vera penitentis contritici, necessario exigitur, ante Eucharistiae sumptionem igitur&necessario requiritur, confitendi propositum patet consequentia, a definito ad id quod indefinitione essentialiter continetur. Tunc vltra,in vera contritione,confitendi propositum necissarici exigitur ergo riabita consestaris copia, S alio quocunisque remoto impediment , ante communionem
620쪽
Consessionis necessitate , c. 27s
nee essimo conti reta tenetur,aliter vere contritus dici non deber, nec sussi lenter probatus, proinde ad
ipsam Eucharistiam sumendam absque consessione
accedens, mortaliter peccat, secundum autem Caleistant sententiam in summula, ubi supra, non mortaliter quidem, at grauiter peccare dicitur . Sic enim inquit Sl autem commoditas adeli confitendi, Si quid in Abens conscientiam peccati mortalis,differre vult confessionem,&mhilominus communicare, qui Opor it et ipsum cum alijs communionem accipere, aut celebrare, peccare videtur valde grauiter . Nunc obse dat: rcro,respondeat ipse Caretanus, nunquid dum qui iapiam ad Eucharistiae sacramentum accedens, graui terque peccans,la vere contritus,veraque dispositione gaudens Ecquis nisi demens id asseuerab nostitaque quis vere contritus,vereque dispositus, ad sa eram communionem sumendam accedat, confiteatur oporter , Et propterea ipsemet Caietanus, malo Probaturri veritatis lumine perfusus, longe altius, longeque prafata cἔmelius sensit, in quot Tom ij in expositione sici elisis. Aarticuli ut heri a Leone. x Pontifice maximos ipsi Ca damnati, ubi ait Docet siquidem idem Apostoluc, iani ex quo pacto quis ad dictum sacramentum, non initi positione, gne accedat, nee ad iudicium sibi manducat, ii is Diabat, inquit . Probet autem seipsum homo uie de pane illo edat&de Calice bibat. Vbi manifestat eum qui probauit seipsum , secure ad sacramentumaceedere, ita quod non est reus corporis Tangui nis domini, nee ad iudicium sibi manducatin bibit; Et quoniam populus Christianus frequenter utran que Apostoli doctrinam audit, istinusquisque potet de seipso testari quilibet ante communionis sa eramentum,probans seipsum,contritione,eonsessione, oratione, e e. utitur hac fiducia tanquam persem uatrice a peecato indigni accessiis En hie expresse ponere, consessionem ipsam, ad suis psius veram pe