D. Basilii Magni, Archiepiscopi Caesareae Cappadociae, De moribus orationes 24., a Simone Magistro ac sacri palatij quaestore ex eius scriptis olim in unum congestae

121쪽

ctione dignum, sane & fratri, & nobiis

ipsis per illum opem tulimus; dum eum , qui quasi quaedam norma uitae nostrae est, di qui sua probitate prauitatem nostram corrigere debebat, ad frugem reuocauerimus . sin uero frustra aliqui perturbati fuerint, certiores facti, per manifestationem eorum, quae falso illi suspicati sunt, ab omni periculo, quod eis ex eo impendebat , liberantur . non enim nescij estis, omnes illos, qui aliis praesunt, ueluti sc pulos quosdam in mari praeeminetes esse,

qui impetum contrariorum fluctuum re

cipiunt, & circa ipsos rupti, eos, qui post

seqtriintur, non inundant. Ego quidem quae optima esse iudicaui, & nunc exposui, & in posterum expona: & quantuuis me corporis infirmitas impedire uide tur; quae quanta mihi a prima pueritia

ad hanc usque artatem insit, non ignoratis ; certe uidetur una mecum esse enutrita, & erudit me iuxta iustum iudiciuni Dei, qui omnia summa cum sapientia regit , atque gubernat. ueruntamen quoad nobis uita suppetit, tenemur nihil eorum in praeteritis relinquere, quae aedificationi proborum seruiunt. Vos autem uelim, cum tria sint genera araritudinum, mini-

122쪽

me similes esse illi, quae aegre curatur; ne que supparem uos morbum prodere ei, quali infelicium quorudam corpora sunt obnoxia: etenim qui leui morbo laborat, ipsi medicos accedunt; qui uero maioribus aegritudinibus affliguntur, hi medicos ad se accersunt. at qui ad incurabilem penitus atrae bilis morbu peruenere, hi neq; accedetes admittunt. hoc ipsum uos per Deum immortalem ne faciatis, sed erudimini, ac sitis instructi timore Domini Dei nostri; ut possitis etiam c sequi uitam aeternam ex benignitate Domini nostri I a , V Christi, quem gloria,& potentia una cum patre simul imperante, & sancto ac uiuificante Spiritu, in

omne tempus consequatur. Amen.

124쪽

D, B A SILII

MAGNI,

Archiepiscopi Ctesarea: Cappa

docia Orationii de moribus

Simone magistro ae sacri palatii quaenore, ex rio scriptis in unum congesta.

Stariistio Iovio interprete .

125쪽

res serre dixero, non proscctii men

tiar. Quem enim,per Deum immortalem tuae ampli de tritae virtutes

ad se non alliciant s quem in tui cubtum observantiam non inducant snam qui huc ex Dolonia ad nos venatitant olagularem tuam in dicendis sententiis prudentiam, eximiam in omnes humanitatem cir liberalitas rem praedicant, atque summis lau/ssibus in coelum ferunt . Nec taMen

re existimare uelim olas istas, quo

modo commemoraui, uirtutes tuas ,

usi sunt singulares , me ad omne eum studium tibi dicandum impus

bisse. est aliud quiddam, quod me ad

te colendum insummauri atque excistavit

126쪽

ωι Quidetaniam samor atriae; eruuta ea est vis, eat natura , ut Ahacam illam in asserrimis culist quam talum affixam ,sprenatisimus vimile immortalitati ante poneret. er , ut Homcirus refert,

eald- humano generi dulatus, nihil iucundius, nihil charius, omnium se; pientismo u ementia, est datum. Hic meus incredibilis in statriam amor , me tibi. que adeo deviant, ut arctiori uinculo astringi nullo modo possim. cum enim te videam adeo studiose patriae norirae omnum dias

6, smutas tuas curas cogitastiones ad eam ornandam conferre,

non fluere tris laudibus, te assα is sentem

127쪽

sentent omni animo complecti non possum. Declarasti enim cum ahias saepe, tum proximis contutis , nihil

apud te salute ipsus esse antiquium quam re cui, quino, lumptui poperet Iti s quem non laborem Din.

ter exantiastis quas curas; ut labant tem Er mnum confirmares, non sus

scepi Ati Cum igitur inflate pas

tris , qua etiam mea ni continerisentio , evigilent omnes cur stationes tuae, ego ne tam sim impi , vi tenm Observem, non coliam, non

in coelum i tollaris Pereat qui se

quis uiros tales non finiti er majori dignetur honore . nam s flagitium

ducimus , eum summo amore nossprosequi , qui patri no Iro opem tuulit 3 certe tu , qui patriae , quae con munis omnium nostrum est parens,

' i α subuenis,

128쪽

subuenis, ab omnibuN in orati esserendi . Veteres quidem illos aco cepimus , qui sese totos patrue trus diti stent, eos in numeram deorum immortalium retulisse. hinc tam multi dij, hinc deae, hinc daemones. Hoτum nos exemplo commoniti atq; imdlicti, non quidem similes honores uiris de patria bene meritis tribuere possumus , religione enim prohibeamur )yed hos certe tribuemin, qui ipsis iure conueniant, nostra in illos pietatem, gnatum p animum vel maxime declarent . Proinde scribi de me persuadeas velim, Prae ula lisime , me ob istam tuam Hregiam in rempub. nostram vi luntate, Ita te observare colere, ut quii anctius ardetiuό sciat, quam U0 , reperias profecto mortalium

neminem.

129쪽

neminem cuius meae erga te ob vantiue , ut significationem aliquam darem, has onationes tila mittendus esse duxi s tumetiam ut in iis, velarem speculo quodam ,rrias tuas exis inius laudes contempleris , res nons dum eas ad amussim expresseris, has ad illam veram perfectam gloriam , duces sequare . V ale

Praesul amplissime, nost benignis

tare iva complectere. III dioin

130쪽

IM BASILII MAGNI

Orationum de moribus, TOMUS SECUNDUS, Stanisluo Iloum interprete

DE VIRTUTE

Christus discipulis suis ait,

Euntes docete omneS gentes, docentes ipsas, no haec quidem seruare, illa uero negligere , sed seruare ea Omnia, quae in mandatis dedi vobis ; hoc est ne minimum quidem mandatum trascendere. si enim non omnia nobis ad Calutem necessaria essent, non etiam profecto omnia literis prodita fuissent , nec omnia tenere, nobis fuisset praescriptum. Om. a. A Nos