Alexii Aurelii Pelliccia de christianae Ecclesiae tum publica, tum privata prece pro principibus

321쪽

atque maximam hujus precis pro Principe

utilitatem commendat, apostolicamque illius originem a Paullo Gentium Apostolo pereleganter repetit. Eadem habet Ru- pertus Tulliensis Monasterii Coloniae Agrippinae Abbas , qui Saeculi vii. initio duodecim libris de Diminis Urii, Romanae Liturgiae Commentaria scripsit, quae luculentissimis argumentis eidem Ruperio vindicavit Cl. Gabriel Gerberonius in οἰοgia pro raperto. Eadem fuit Saeculo x II1. Liturgicae hujus precis ratio , stante illa Canonis formula . Locupletissimi sane testes sunt

S. Thomas , atque S. Bonaventura , qui eodem Saeculo scripsere . quorum primus in Commentariis ad secundam Paulli mpistolam Timotheo , alter eamdem exinplicans epistolam , aperte meminere iblius sermulae Liturgicae, atque publicae pre cis pro Principe. Guillielmus Durandus Episcopus Mimatensis eodem Saeculo, anno MCCLxxv I. edidit octo libros rerum Liturgicarum titulo: Rationalis Diυ norum clorum, in quibus cum Rituum Romanae Ecclesiae, in qua dili versatus erat, rationem, atque methodum explicare studeat, haec habet capite xxxIII. libri secundi

322쪽

aque m numero XVII., de prima canonis prece edi serens, in qua R. Pontificis Antistitis, atque Regis commemoratio fit :-R gis personae tanti momenti sunt , oe pomaeris.ut nominatim deceat eorum fieri mentionem . Heic Durandus mihi videtur da

ta opera de duarum commemorationum ne

eessitate loqui , minime autem de Pontificis Romani illa , cum de hac nullum movissent dubium Scholastici, atque illas dumtaxat in dubium revocarent; hinc scribit, NOMINATIM fieri oportere Regis, MAntistitis mentionem . Verum quamquam ne hilum quidem . profecissent Scholasticorum conatus, quia Romana Liturgia, ut ut nonnullis obnoxia mutationibus, antiquas nihilominus servaret preces; medio tandem Saeculox III. enormes passa est illa vicissitudine , atque novam pene induisse methodum uisa est . Pontifice namque Nicolao 1IL Fratres Minores, qui eiusdem Saeculi x III.

initio prodierant , ipsius Pontificis , qui magni illos habebat , suasu Liturgicorum

clorum correctionem aggressi sunt . Tunc sane qua veteribus ritibus , qua no- vis in immensum Liturgiae ordo excreverat . Psalmodica porro Liturgia innumeris

323쪽

precibus aucta fuerat : accesserant & nois vae sylloges psalmorum , qui recitandi quotidie erant, uti Mortuorum inrium , atque Virginis Dei parae illud : Diurnae , nocturnaeque Psalmodiae sequebantur Plaumi Grad ualea , Poenitentiales , Litaniae , Suffragia , aliaque id genus pene multa. Haec profecto inordinata Psalmodiae mmthodus ex novis coagmentata fuerat additamentis, cum alia veteris Liturgiae e sent, alia e Coenobitarum disciplina eme sissent, alia tandem addita fuissent tum , cum , antiqua obsoleta Poenitentiae disti. plina, novi canones paenitentiales longam plerumque precum, atque Psalmorum recitationem induxerunt. Cum haec igitur e set ea aetate Romanae Liturgiae conditio, ad compendium illam conferre primo studuerunt Fratres Minores: Illos sane, quos inter, atque antiquos Monachos magna erat disciplinae distantia, haud parum intererat breviori uti Liturgia . At cum dissicilem ipsis demandatam esse provinciam tandem senserint, antiquam Liturgiam iis accomodare ossiciis studuerunt, quibus tum Pontifex, tum Collegium Cardinalium utebatur. Innocentius siquidem III. Liturgicarum precum

324쪽

compendium concinnaverat, titulo: Libri ciorum juxta morem Aula Romanae, quod tum Pontifex, tum Cardinales, tum reliqui illius Aulae proceres in ipsa Capella Lateranensi in posterum adhibuerunt. Hinc initio antiqua Ciero stetit Liturgia, atque nova haec tum Aulae Romanae, tum Fratrum Minorum fuit . At Nicolaus III. , penes quem maxima florebant existimatione novi hi Fratres , pristinos tandem Clericorum quot quot erant Li- turgiae ordines antiquavit, & ut eos inter tum Rituale, tum Liturgicus ordo Fratrum Minorum adhiberetur , jussit . Iam tum itaque , ipsius Pontificis sententia, Fratrum Minorum Liturgia velut Romanae Ecclesiae illa haberi coepit , ita ut ad illorum praescriptum tum Romana, tum ceterae Latinorum Ecclesiae Liturguram rem moderatae sint.

Potissimae hujus Romanae Liturgiae mutationis historiam Saec. x Iv. exaravit RO-dulfus Tungrensis in libro de Canonum Observantia , quem ea mente scripsit , ut late patentem novitatis libidinem Episcopi coercerent, antiqua studiosius prosequerentur ossicia, neque prae ea, qua utebantur,

invectam a Fratribus Liturgiam haberent. Hinc

325쪽

Patrum , atque Canonum auctoritatibus

veteris disciplinae obsequium suadere Episcopis studet : altera. damna a Fratribus Minoribuq Llturoicae Rei illata enumerat. Nam, quod Psalmodiam interest, Sanctorum patrum Homitiis a crisas plerumque narratiunculas subrogarunt illi; sinceris Martyrum Actis , quae inter Psalmos olim legebantur, tabulosas historias e

commenditia Damas1 Chroica, aliisque id genus Pontificalibus libris excerptas . Antiquas formulas precurri , quas memoriae tradiderant vetustissimi Christianorum, brevioribus aliis immutarunt . Praeterea discrimen illud induxere inter ipsa Psalm dica officia , ferialis nimirum , atque s pisae Liturgiae, antiquis plane inauditum.

Heiale officium antiquum dumtaxat 'ab morum numerum complectebatur : FULmum vero pauciores secumferebat psalmos ;quamobrem eo operam, studiumque omne contulerunt , quo major Anni Ecclesiastici pars Festυis Officiis absumeretur, ne longiori fatigarentur Psalmodia . Parietiam ratione Misis ordinem novae huic accomodarunt methodo; Ritus sane, quo breviores redderent, vel immutarunt, vel adu,

326쪽

agulterarunt, vetustas orationα , quarum indolem rudi, qua illi erant , minerva comprehendere pares non erant , e Missa expunsere, atque omnem omnino pristinum illius ordinem tempori quodam modo , atque hebeti eorum ingenio inse vire fecerunt : ac quo tandem Gregori ni Sacramentarii , aestimabilis antiquae Li- urgiae , quae usque tum novitatis fato invaserat, monumenti, ordinem plane tusebarent , missas eon1,aetines exci harunt zGregorianum enim Sacramentarium uniuscujusque Festi, vel Sancti memoriam peculiari Liturgiae ordine prosequebatur . Fra tres Itaque ad communes quasdam classes Sanctorum memorias redegerunt , ut una

eademque foret cuiusque classis Liturgia; ex quo factum est, ut paucissimae reliquae fuerint antiquae Missae , cum novis illis

ins eommunibus omnis pene verteretur

totius Anni Litur cus ordo. Quare Radulfus tandem ait: Unde hodie Roma om

Franei an; . Nova autem haee Liturgicae Rei methodus quamdam secum tulit mutationem

in prece psalmodica pro Principe . Nam cum Fratres Minores , ut dictum est ,

327쪽

α auo mantiquas orationes s quae preces in Rubri cis appellantur ) vel abstulissent, vel breviassent ea , quae olim in unaquaque Piab modice Hara recitabatur, precatio pro Rege in Matutinis dumtaxat Horis reliqua fuit . Qua de re raro has preces egit Ecclesia, cum perraro Matutinas Dras feri Ies, quas inter oratio pro Principe habetur , recitarent illi , seilivis usi , ut di

ximus, ossiciis. Hinc pene evanuit antiqua illa Psalmodicae Liturgiae pars, orationempe pro Rege , cujus Chrysostonius meminit, eamque ab Apostolica traditione Ecclesiam derivasse testatur α) ; integris etenim Mensibus Ecclesia festisae va.

cabat Psalmodiae, e qua Fratres oratio. nem illam dispescuerant . Eorum autem aliquos prophanas , ut ita dicam, manus in illam quoque oratio nem quae in Canone pro Principe fiebat, injecisse, argumento nonnulli fuit quorumdam Missilium Romanorum Canon. Sane in Missali Romano .Anno MCC CXCVII. Venetiis typis edito, atque in illo ibidem impreta Anno MoxXXIV. , desideratur formula : ' pro Rege nostro N. , in prima

328쪽

3oi mma Canonis parte. Verum huius desectus

caussam mox patefaciam, cum de S.Pii V. R. Pontificis Correctione edisseram . Nusquam enim gltissimum Divini Numini; Consilium sivit , ea prece Lituratam caruisse . Preterquamquod tum ex supra laudato Mitali Gallicano. Messanensi Bibliothecae S.Dominici Majoris, tum ex Eg- gellingo Brunsvicensi Theologo , sermulam illam precis in Canope inviolatam ad xv 1. Saeculum stetisse, plane colligimus . In illius enim Missalis Canone te. gimus formulam : Una cum famulo tuo Ponti e Nostro N. , Antisito nostra , o Rege nostro N. Eodem Saeculo scripsit puitionem Canonis Missae laudatus Egeb lingus , qui in xx III, operis tectione , de prima Canonis prece locutus, ait : Fit autem oratio pro dignirate Regis post ου-tionem factam pro papa. Supra enim observavimus , Rlicubi orationem .pro Principe illam, quη pro R. Pontifice fiebat, sequi, atque tertiis, quae pro Antistite erat, praeivisse . Praeterea Eggellingi aetate hi, qui Apostolicae hujus precis rationem ,

atque vim ignorabant, pro uno dumtaxat Imperatore preces Litur cas fieri oportere , dictitabant, quare sequitur ille: Ne ,

329쪽

3or m que refert in proposito urrvm Imperator si6 vel non; ac tandem docet, formulam d. Iam precis reserri ad Regem bune, in eu-jus Regino Sacerdos celebrat , vel etiam Principem, Saecularem supremum terrae, in qua eelebro. Magni Rutem facienda est huj4s Scriptoris sententia, cum Expositi nis Canonis Missae opus tum Egellingo , tum Gabrieli Bielo tribuendum sit. Gabriel enim Biel Theologiae Prose r in percelebri Academia Tubigensi Eggellingi scripta expendit , auxitque , ut in

calce hujus operis ipsemet restatur, Praeter haec autem , qua: laudavimus , hujus precis testimonia praetereundum no0 erit

potissimum illud , quod nobis suppeditat

Synodus Augustensis Anni MDXLVIII. Eo siquidem Anno Otho S. R. E. Cardinalis , atque Augustanus Episcopus Kalendis Octobris Augustae indixit Synodum , in qua Capite xxx I. haec fertur lex: Universis Sacerdotibus, o omnibus nostris subdi-νis tam 'faecularibus , quam rexularibus iniungimus, oe mandamus , ut pro Sanriss mo Domino Nostro Papa Paulo Iu , ac DυElissimo Imperatore nostro Carolo V. , cujus immortali beneficio hanc pacem , qui

remque publicam debemus i de statutis lo-

330쪽

3H Dquitur in Comitiis Augustanis ab Imperatore latis ): Pro Senprissimo Principe Ferdinam do Romanorum Rege , .ac aliis Principibus

Orthodusam sidem , ferisque Apostolicae , a

quo Fidei Christianae incunybula reaximus, auctoritatem , up ha tenus factum ab eis fuit , ad gloriam Omnipotentis Dei tuean- .rur. Haec in prima Canonis parte; in ab tera si quidem sanctiori itidem consilio jubet Synodus pro iis etiam Principibus in Missa, atque Oxationibus Ecclesiam precari, qui a Catholica veritate discesserant. Id profecto statuendum seit, ne fideles antiquae Ecclesiae disciplinae ignari, pro Principibus ea de caussa precari vererentur .

Hinc addit Synodus: Et si qui Principes nimirum forte callidis a ersarii no-sri artibus in errores prolaps , ἄdductiυσsint, pro his una cum populo , atque in Sacris orent , v in re ora ropiscor , atque ad pri yinom Ecclesiae Catholicae unitarem , oe obcdien iam una cum populis sibi subjeciyis r errantur . Haec erat Saec lo xv I. Latinarum Ecclesiarum sententia, ὸς presertim Romanae, e qua redux Ca