Alexii Aurelii Pelliccia de christianae Ecclesiae tum publica, tum privata prece pro principibus

341쪽

Bulla extat; etsi enim omnes volutarim Bullarum mi V. Sylloges, etsi omnes pene legerim hujus Pontificis Bullas, tum in Bullario Romae edito, tum in illo Venetiis absoluto, tum in Ordinis Praedica, torum Bullario, neque vestigium , neque vola hujus confictae Bullae invenire mihi fas fuit. Verum, ne commentitiis hisce argumeatis refellendis operam abuti videar , satis erit, tum Theologorum ejusdem Romanae Ecclesiae tintentias , tum Ecclesiarum omnium Latinorum disciplinam , brevi expendere, ex quibus liquido constat , etiam post Pii V. correctionem ubique Ecclesiam nominatim pro Rege in Canone Milla precatam esse , neque umquam privilegium illud postulasse pro Apostolicae hujus precis ossicio . Bellarminus enim S. R. E. Cardinalis, qui suum

scripsit Controversarum opus sexto post Correctionem Pii V. anno, nimirum Auno MDLXxVΙ. , - atque illud Xisto v. nuncupavit , haec habet: Nomen Regis r

se etiam inungitur Canoni nimirum, de quo illuc sermonem instituerat in iis A. eis , qui Regibus subfunν ; nam Inn

342쪽

m 333p;one Canonis agnoscunt hane η rem,oe omnet antiquae Lirurgiae id se ant, oe eis Apostolo I. ad Timotheum e. II. id colligunt Ambrosius Lib. I v. De Sacrament7s

. Iv., Augustinus epist. LXI. ad Pau- inum . Ne verbum heic animadvertes

vel de privilegio , vel de conficta S. Pii V. Bulla , cuius si aliquid extitisset, cur illud preteriisset Bellarminus qui Roma

sexto a Correctione ' anno scribebat , non video. Eamdem universe, atque ubique Ecclesiarum fieri precationem , testantur Franciscus Suaresius, qui Theologicum b-pus R.Pontifici itidem dicavit, atque quot scripsere tum Romae potissimum, tum alibi, post: evulgatas Μissalis Pii V., Clementis

VIII. atque Alexandri VIII. correctiones. Quamobrem in omnibus tum Germani ,

tum Hispanis , tum Gallorum ' Ecclesiis antiqua stetit disciplina , neque a Canone illa unquam defuit formula precis pro Principe; id quod cum omnia testentur Saecqli xVI., atque xv II. illarum Ecclesiarum Missalia , lubet uno confirmare Synodi Pragensis testimonio , quod ad rem

apposite redire arbitror . Anno ensm Μ v.

Sbigneus Berka Prahensis Archiepiscopus Synodum Archidioecesinam Plagae hidixit.

343쪽

In qua Tridentini Concilii leges propriae

accomadare Ecclesiae studuit. In capite it que de Sacrofanio Missae Sacrificio , hanc tradit legem : Antiqua , laudabilis hujus nostrae Ecclesiit eo uetudo orandi in Missarum celebratione pro Papa, Anxistite, Rege, ac Regiva , perpetuo fervetur, ac piσretineatur . Hinc ad nostraria usque aetatem una est eademque omnium occidentalium Ecclesiarum disciplina, cum in Missae Ca- non e ubique legatur illa vetuitissima se mula: pro Rege Nostro N. Unde maximis prosequendum est laudibus Inclyti Regis Nostri Ferdinandi IV. s quem 'Deus aternum sospitet , sanctissimae hujus precis studium, quippe qui Canoni antiquam sermulam restitui jussit in editione Missalis Romani, Neapoli typis Simonianis

facta ; nam etsi nos inter Monachi, atque Fratrum quorumdam ordines auli- quam legerent in Canone sermulam, c terae nihilominus Ecclesiae, quae Missalibus Veneriis impressis utebantur, Canonem ea in re mancum habebant . Romanae itaque Liturgiae vicissitudinum

brevi pro viribus historiam complecti studui, ut splendidius inde argumentum pro Christiana prece, de qua adhuc locuti

344쪽

sumus, argumentum colligerem . Quem d modum enim Precatio Liturgica pro Principibus , ab Apostolo Paullo , Sacrae Liturgiae magistro, tradita, atque cum ipso Sacrificii Divino apparatu coorta , fim ma , atque sarta steterat primis Ecclesiae Saeculis tum , cum illa immani Imperatorum genio patebat : neque vel haereticorum aLiacia, vel ignorantiae pestis, quae mala aliquando in Ecclesiam grassata sunt, δ' vel latum quidem unguem antiquam tu

barint Apollolicam hanc precem ; ita

neque inter ipsas Litur 'icarum rerum vicissitudines, novitatis aliquid passa est illa , quae, Praesentissimi Nqminis consilio,

ad nostram usque aetatem ubique obtinuit Ecclesiarum, aeternumque obtinebit, cum quod Apostolus docuit , Martyres confirmarunt, omnisque aetas coluit, quin a Li- turgia aliquando excedat, pertimescenduM. nunime sit.

345쪽

Ecclesia condita Cbν siani Lisuet eis inciis Imperator, m Solemnia prosequun- . a ivr. De Mos, ur Hunr , Votivis pro Rege I deque cereris, quae sparsim inieracia habentur, pro Principe CUm hactenus tum de publica , tum: de privata prece pro Principibus Ioiacuti simus , atque huius Apollolicae Tra- 'ditionis morem ubique gentium fartum. tectum ad novissimam hanc usque aetatem stetisse ostendimus; nunc tandem de iis edisserendum nobis est precibus , , quas Claristiana Ecclesia tum primo, tum me .dio aevo pro re , nata egit, vel cum solemnia Imperatorum Natalitia vel cum ill rvm Quinquennalia, etc. coleret; ac tandem de iisdem nonnesia adtexere precibus, quibus illa assiduam operam contulit , quinties Sacra peregit crucia. , Altero Ecclesiae Saeculo Tertullianus testatur, iam tum Christianos solemni quodam Liturgiae apparatu Imperatorum Solemnia prosecutos esse, etsi a prophanis abhorrerent Paganorum caeremoniis : Propi

Liturgica precibus.

346쪽

siani, quia Imperatoribus neque vanos, ne que montientes , neque temerarios honores

dicant ; quia verae Relligionis homines eraiam flemnia eorum conscientia potius , quam Iaseimia celebrant. Deinde quibus Pagani Imperatorum festos dies prosequerentur let titiae argumentis, explicat, atque ea damnat quae ad fallendos Imperatoris oculos

ab iis fiebant, qui corde illum vel odis

se noverant. Cum autem Tertullianus a perte sateatur, Christianos tunc Imperatoris Solemnia celebrasse, ambiguum non erit peculiari quadam ratione inter Litu gica ossicia Imperatori bona precari solere tum , cum vel Illius Natalitia , vel Quinquennalia, Decennalia, Vicennalia, atque Tricennalia ferent. Consci ira autem Christianos id genus festa celebrasse, ideo ait Tertullianus, quod latum pateret eos inter, atque Paganos discrimen, cum hi fronte tenus , illi intimo corde iis operam navarent ossiciis, quibus, ut Apostolus

ait, teneri se noverant a m- δα την προ- - συνεδησὶν , non propter parua- . rum σὲ apolim e. xxxv. Edit. Venet. p. Ioiam '

347쪽

num metum, sed ci propter intimam con.

scientiam. Ex eodem itaque Tertulliani contextu satis liquet , ita Christianos Li- turgica omnia complecti Imperatoris officia in festis diebus, ut abhorrerent nihilominus a publicis illis festivis sionis , quibus utebantur Pagani ; quemadmodum erant corollarum , filorumque sparsio , lucernae per Civitatem accensae, aliaque id genus multa . Summa profecto Christian

rum relligio, qua hi quid quid paganorum

erat, longe resagisse videntur , ab exter nis hisce signis illos tunc prohibuit : quandoquidem, reddita pace, Ecclesia neque fidelibus semoa,haec interdixisse argumenta, hi ito ia teitatur; quamquam hei et animadvertendum perinde sit quarto adhuc Saeculo, eadem superstite discipsina: ab eiusmodi festivo apparatu abstinuisse Ecclesiam , ut

testatur Gregoriuq Naalangenus in altera Oratione contra Iulianum Imperatorem r Nee floribus , ait, plateas corauemus , necu'guentorum turpitudine mensas, nec vestibularoruemus, nee visibili lumine splen Ghat o mus , nec*tibicinum concertu , plausibusque personent: hic enim geutilitiae si

storum celebrationis mος est. Verum post V., atque,v1. Saeculum passim haecciinter

348쪽

ipsos invaluere Christianos, qui cum mnam , eamdemque profiterentur Relligi, nem, neque u la eos inter superesset Idolo.

latriae suspicio, veriti non sunt his etiam signis publica ne dum Imperatoris , sed R ipsi ua etiam Relligionis sesta prosequirquod ad nostram usque aetatem passim seri videmus. Quamobrem neque ipsa verita est Ecclesia a I v. etiam Saeculo tum dies natalitios Principum festivo quodam apparatu celebrare , tum Imneratoris quinquennalia, decennalia , De Natalitiis diebus luculentissimas habemus monumenta apud Cangium in Dissertationibus De Numi matibus medii aevi . Aoud Graecos e stant adhuc in antiquis illorum Εychologiis orationes Lituricae quae in annive saria die ast umpi 'nis ad Imperium pro

Imperatore recitandae erant. Ita,& Constantino Magno Imperatore, ejuς Decennalia , Vicennalia , Tricennalia ipsa mei celebravit Ecclesia : quamquam enim ab Augusti aetate id genus festa Idololatrico prosequerentur ritu Pagani ; Constantinus attamen eadem celebrari maluit, sed Christianis ritibus , festa ; ut perbelle testatur oratio illa , quam Eusebius Pamphilus

x in

349쪽

Constantini Tricennalibus recitavit . Hinc ejusmodi stetere festa ad aetatem usque Constantii Imperatoris , qui sorte ubetimus antiquum confirmationis Imperii ritum in qu3nquennalibus celebravit, ut di

lucide probant Lipsius sa atque De G

Maximae autem esse vetustatis publicabaec laetitiae signa, innumera pene noS docent monumenta. Hebraeos enim inter id genus signa obtiuuisse novissima huius gentis aetate docet Persitus , qui de solemni apparatu locutus , quo Hebraei diem Herodis natalem prosecuti sunt , ait : Herodis tenere dies, unctaque fenestra Dispositae pinguem nebulam vomuere Im

cernae Portantes violas . . .

Sic in quarto Macchabarorum libro Antiocho Hierosolymam ingredienti eadem se- stiva siqna obtulere Hebraei. Nam Oriem talibus fere omnibus vetustissima erant illa, ut de Assyris , Persis, Graecis, atque Rinmanis testantur Auctor Historiae Iudithae cap. II 1., Herodotus Historiae Lib. v I 11Phb

350쪽

le aia DPhilo in altero De Riribus Mis, libro . atque Plutarchus in Vita Pompei . Hi ne celebris fuit apud antiquissimas gentes τα

te conjectura aagurandum erit , Christi, nos primis Sae ulis , quibus adhue Id lolatria politica imperii jura sequebatur,ac quarto etiam Saeculo , ab illis abstinuisse laetitiae lignis , eaque ves uti Sanctissimae Relligioni injuria damnasse ; id quod cum Tertullianus inter Latinos, atque Gregorius Natiata genus Graecos interteitati sint, sublestae s dei nobis esse ubdentur Acta S. Silvestri , in quibus quarto exoriente Saeculo Christianos ejusdem signis usos esse legimus. Quae autem Cedreno de eodem argumento edisserenti adjicienda sit fides in Historia Heraclii Imperatoris, in re critica eruditi norunt. Cumataque tandem, ut dictam est , Idololatria deturbata , ac plane antiquatis ejus ritibus , palam 'Christiana florere coepit Relligio v. , & VI. Saeculo , jam tum Christiani hisce publicis laetitiae signis iare quoque Sacra usi sunt . De illis vero publicis precibus heic dicendum mihi esset , quas adhibuit Ecclesia in Imperatorum inauguratione , aliisque ejus se-X a stis,