Alexii Aurelii Pelliccia de christianae Ecclesiae tum publica, tum privata prece pro principibus

331쪽

i in alis Otho Synodum Augustanam indixerat; quam Ohrem tum ex Augustana hac lege , tum ex Eggellingi, atque Gabrielis Bieli testimonio tum etiam ex Mi salis Gallicano-Messanensis, editi Anno MDXXXVIII., formula perspicuum est. ad

Saeculum usque XVI. inter tot tantasque

Liturgici ordinis mutationes nil de Litumgica prece pro Principe immutatum esse. At tandem ne privatae in posterum libidini Liturgica Ossicia paterent , at que ut in meliorem redigerentur ordinem, Tridentini Concilii Patres curarunt. Hinc Liturgiam emendandam selectissimis nonnullis viris de Teologicis , Sacrisque melioribus literis optime meritis, tradiderunt. At cum illi ad exitum sere Con. eilii Patribus eorum opera obtulissent, neque id genus examini tempus vacaret , eam ob rem Concilium Anno MDLx III. Correctionem tum Bre Diarii tum Miffatis ipsi met Romano Pontifici perficiendam demandavit . opus statim aggre sus est Pontifex Pius IV. collectis undi. que antiquioribus Liturgicis codicibus , quorum judicium clarissimis quibusdam viris commisit . At cum paulo post obii

set ille , Pius V., qui in Romana succes-

332쪽

sit Cathedra , ut inceptum opus perliceret, iisdem viris omnem Correstionis hujus curam demandavit ; quos inter vel primi fuere Cardinalis Scottus , Egidius Fosca rarius, aliique nonnulli e Clericis Repularibus . Hinc tandem Anno MDLXX.,

Pontificatus sui quinto , S. Pius V. Missale Romanum, jussu Concilii Tridentini correctum, edidit 'lata hujus Correctionis Bulla, in qua jussit, ordines Liturgicos, quibus etiam tum usi erant tam Coenobitae, Clerici Regulares , atque Fratres, qu sareliquae omnes' Latinorum Ecclesiae, antiquari , atque ubique Ecclesiarum Romanum Missalo ab ipso correctum adhibendum esse. Sic loquitur ille in laudata Bulla : Mandantes , ac districte omnibus, oesingulis Ecclesitarum Patriarchis, Adminiafratoribus , aliisque Personis quacumquσEcclesiastica dignit ne fulgentibus , etiamsi

S. R. E. Cardinales, aut cujuHis alterius gradus , praeminentiae fuerint: illix in Girtute S. Obedientiae praeci lentes , ut ceteris omnibus orationibus , ritibus cae

aliis Mi salibus , quantumet is vetustis , b ctenus obferυari ta uotis, in posterum pG nitus omissis , ac plane rejectis , Mi omjuxta Ritum , modum , O' normam , qVM IV per

333쪽

pis Missis boe a nobis nune traditur, deis, 'tent, ac leganr p neque in Missae celebratione alias caer monias, vel preces, quam quae hoe Missali continentur , addere , vel recitare praefumarer . Ne autem ullus esse

videretur antiquioribus Liturgiis prae Romanae correctionis huius illa, in posterum locus, Pontifex tandem addidit: Non ob- flantibus praemi s , ae constitutionibus , ordinationibus Apostolicis , ae in provincialibus , oe snodalibus Conciliis editis gen ratibus , mel Derialibus Constitutionisus ,

ct ordinationibus ς nec non Ecclesiarum prindictarum usu longissima , ct immemorabili

praescriptione. Universalis autem haec lata a Pontifice lex Latinas non parum movit Ecclesias , perinde ac Monachorum , atque Fratrum Collegia , cum aegre ferrent antiquae , qua diu usae erant, valedicere Liturgiae , . novamque semel omnino amplecti. Correctionem. Hinc de nova hac

lege apud Pontificem conquestae sunt , iuui iis, quae protulerant Monachi poti smum , argumentis victus , legi subroga- 'vit; eisque induixit, pristina uti Litur. igia, miao biscentum annis eam adhibuissent; quare Bullae addita fuere illa :Non ramen supra δε mos annos , atque

334쪽

ea ratione Ecclesiis, atque Monachis amtiquus Liturgiae ordo , quo a bistentum. annis usi erant , reliquus fuit : ceteri amtem ordines , qui recentius prodierant , Bullae obsecuti, Romanum Correctionis fale amplexi sunt. Inter Monachos ita-

qiae S. Benedicti eosque omnes , qui illius profitebantur, Regulas , inter Fra tres Ordinis S. Dominici , quippe qui

vetusta Carthusianorum Liturgia utebantur, atque Carmelitas, antiqua stetit LL, turgiae methodus cum unus dumtaxat , Augustiniensium Fratrum ordo, etsi anti-quiorem haberet Liturgiam , n am am , plecti ultro maluisse videatur. -

Qin' autem Latinas spectat Ecclesias,

si Italiae nonnullas excipias , ceterae Romani Missalis Correctionem sequi renue- runt, antiquae, quibus jam tum usae erant, Liturgiae vestigiis firmius adhaerentes . Quamobrem ipsi mei Gallicanae Ecclesiae Episcopi Correctioni operam dedere, atque tandem Missale ediderunt juxta reform

xionem Concilii Triaentini. Neque ejusmO-

di Μis ale ubique Ecclesiarum obtinuit , nisi postquam Regia auctoritate Correctio probata fuit ; id quod testatur Regium Rescriptum Anni MDCIII. Canonicis Ec-

335쪽

Elesiae ss. Trinitatis Andegavensis datum, qui cum Missale, a Carolo Mironio Andegavi Episcopo emendatum , recipere nollent , Regi quaestione delata , Rex ipsemet decrevit , in posterum nonnisi eam tum Breviarii , tum Missalis correctionem adhibendam esse . quam suo probasset calculo , cui & Metropolitani accederet sententia sa ) . Eadem prorsus ratione Episcopi Germanicarum , Hispa-'narum , aliarumque Ecclesiarunt , an liquo , atque nativo iure uti Liturgicos ordines emendarunt. D ue Romanam amplexi sunt Correctionem ; cui equidelm 'operi jam pridem manum eorum nonnulli admoverant, ut demandatae ipsi a Tridentino Concilio correctioni satis facerent; quod perspicue , ut sexcenta id genus praeteream , fatetur Maximilianus a Bergis Archiepiscopus . atque Dux Cameracensis, Sacrique Imperii Princeps in Synodo Provinciali , quam 'Cameraco habuit An

no ΜnLXU. . altero nimirum anno a soluti Triden lini Concilii illo. Antequam autem , num novi aliquid

336쪽

in Liturgica prece pro Prin spe Romana haec induxerit Correctio, expendamus, iis, de quibus hactentas edisseruimus, colligere eis, nullum esse dubitandi locum, quin antiqua precatio pro Principe in Missae Canone sarta tecta steterit post Romanam Co rectionem in Gallicanis, Germanis, Hispanis, aliisque nonnullis Italis etiam Ec-esesiis; cum illis reliqua prorsus suerit an, ii qua Liturgia . in qua jam tum sermulam precis de qua nobis sermo est, haberi, selectissimis argumentis hactenus demonstravimus . Quamobrem ambiguum eamdem ob rem non erit, Antiquos Beneclicti ni ordinis Monachos, S. Dominici Fratres , Carmeli ras , aliosque, qui biscentum annis vetustiori utebantur Liturgia , formulam illam precis pro Principe in Missae Canone recitasse, quam a, Maioribus suis una cum ipsam et Liturgia tradi.

tam acceperant.

Verum Nova Romani Missalis corremo a Pio V. evulgata novitati in Liturgica prece pro Rege occasionem quamdam , In Vita tamen praebuit: quamquam Romanum Pontificem Apostolicae huic . preciderogare ausum esse, nemo, cui sana mens

est, opinabitur. Ponti sex squidem Ro-

337쪽

est , MDLXX. , cui Correctionis Bullam praemisit . Illud autem protypum Missale ad Romanae , aliarumque Ecclesiarum , quae Patrimonii Romani erant , mores

accomodaverat . Quamobrem cum tum

Romae, tum aliis in Ecclesiis, quae Romanae sunt ditionis, unus idemque Pontifex Sup emo utriusque potestatis jure polleat , ne dum supervacaneum, sed indecorum fuisset, ut in eo Missali , quo illae utendae erant Ecclesiae, sermula : er sim Rege nostro haberetur. Quisnam is esset Rex, pro quo nominatim precarentur illae, quibus Romanus Pontifex & Princeps mrat 8 At eamdem hanc recte ordinatam Luturgiae methodum cum bene non intellexiisent ceterae Ecclesiae , quae Romanam secutae erant Liturgiam, etsi e Patrimonii Romani ditione minime serent; primum inconsulto , mox injuria tandem sucata quadam Relligione Regis nomen , atque antiquam pro illo deprecationem omnino

praeteriere.

Initio siquidem Italiae nonnullae Ecclesiae, quae propriis parebant Principibus, Romano uti coepere Pii V. Missali , neque desectus formulae illius : prcet Reee

338쪽

Nostro N. rationem rimatae , praesertim cum piaculum illis fore videretur, aliquid praeter ea, quae in ipsemet legebantur Missali, addere , temere formulam illam reticuere. Injurio autem huic silentio potissimam'caussam dedit Missalium

editio. Sane a Correctionis aevo , perin de ac praecedenti Saeculo, omnes fere Italicarum Regionum Ecclesiae Missalia propriis typis excudere neglexerant, cum iis uterentur, quae e Venetis prodirent ossi- cinis . Venetiae autem . Missalia omni

praeter illa , quibus Reipublicae Ecclesiae utebantur, ex quibus formula: π pro Duce nosero N. nusquam exciderat ) ad Romani illius protypi normam excudebantur ; hinc quemadmodum in illo formula precis pro Principe desiderabatur , ita Sc ab iis, quot quot illuc edita fuere, Missalibus eadem defuit sermula. Quod si aliquis, cui quanam de caussa illa desidera.

retur formula in Missali Romanae Ecclesiae perspectum satis non erat, de addenda antiqua ea prece aliquando cogitavit, . moras certe ei fecere illa Bullae verba r que in Migae celebratione alias ciere m-nias, vel preces , quam quae boe Missalieominentin , addere , vel recitare praefu-V mant,

339쪽

is ala

mor , quibus sane Pontifex aditum vis dumtaxat ritibus intercludere, curaverat, nusquam. autem antiquam illam a rogare Apollolicam precem. Itaque Pontificis lententia, atque Correctionis ratione parum , .vel De parum

quidem intellecta, Italiae nonnullae Ecclesiae quarum incuriam numquam satis

criminari erit ) formulam illam cra pra

Rege Nosyro N. . neglexerunt. Quamobrem progressu aetatis res , quae initio quli inconsulto Pontifice , quli inordinato Relligionis studio , invaluerat, firmiores agere radices coepit ardelionum quorumdam inpera , qui docuerunt nonnisi ex Pontificis

Romani privilegis Regis Nomen in Canone recitare fas esse, ut apud Castaldum legimus lib. II. le t. v III. cap. VI. Mancturpi prognatam ignorantia, veteribusque inauditam doctrinam tradere deinde veti-iti non sunt aliqui ex recentioribus Ru bescarum Scriptoribus , ut Gavantus, at que Septata fecere. primus siquidem in suo sacror m Rituum Tlesauro par. II. xit. v Ir I. confidenter duset, data opera Pium V. Rontificem eo Canone Regis Nomen expungendum decrevisse, ut Q Εcclesiarum. aumtaxat recitaretur , . quibus

340쪽

tifex decrevisset, ac tandem addit tamen qui nihil addi motuit, eoncessit nominari in Canone Regem risu Missum . niis p nihil ergo tu addas sine : Papali am

ius vestigia ingreditur Septata Dertonensis Episcopus in opere de M steriis Missae

quod italico idiomate exaravit. Is enim capite xxv III. xxv I. dum de more

sanctioribus ritibus mystica, inani nimirum, methodo explicandis frustra flesudat, quis Regum Hispanicorum id genus priυilegium a Pio V. impetrarit , suo marte nos dΟ- , cet, ait enim : Posequam Filippus re Hispaniarum Rex a Pio P . Summo Pontifice priυilegium impetraυit, quo in Regnis , quae possider, nominatim pro Rege , ejusque 'inlatu precaretur Ecclesia , in Ambrosano Ritu obtinuit lla formula e Pro Rege, o Duce No ro . Cujus apocriphae, ac, prorsus fabulosae historiae Gavantum laudat auctorem , atque ipsius Pii V. Bullam. At quis non . demirabitur stri' toris certe impudentiam ρ Quid sane dixerit Gavantus iam vidimus, ejusque nublius plane momenti verba excripsimus . Sed neque illa, quae, a Septata laudatur,

Bulla