Alexii Aurelii Pelliccia de christianae Ecclesiae tum publica, tum privata prece pro principibus

61쪽

3 quo pro Principibus orandum nobis est , ex ip amet promanare summa, quam Deus illis contulit, poIest te. Verum Pag ni non solum Christianos velut Imperatoris bostes insimularunt; sed eos publico bono inertes habuerunt, quippe qui publicis se subducerent ossiciis, a que pro Republica arma sumere renuerent. Conficio hoς crimine Christianos adoriri conatus est Epiςureae Sectae philosophus Cebsus, qui nullum non movit lapidem, quo Christi Relligionem commacularet insanisismis ejus libris; quos maxima ar umentorum dexteritate resellit Alexandrinae E clesiae, atque percelebris illius Accademiae Antecesssor Origenes, tertio ineunte Saeculo . Clarissimus itaque Origenes , octavo contra Celsum libro, siς allato respondet argumento, quo illorum tueretur Christia. norum ca stam , qui Romanae militiae nomen pon dederant: Respondmus ferre nos I peratori auxilia suo rempore , sed Divina , ut i is loqt is, armatura feros , non humana : idque facimus sostoli monitis obedientes: cujus haec sunt verbη : Obsero vos superius allata P ulli verba profert ). eo cujusque in gnior est pietas ,

62쪽

quam sanus in procintu milites, oe ο .cidentes quot possvnx ex bosibus . . . . Cet ris militantibus non contemnenda est nosrorum 4ominum militia, manus quisen puras fruantium , decertantium autem fullis ad eum precibus pro legitimo Im ratore , oeptum, isseumque bellum ger xς milit . . . . Daque precibus mseris profligantes omnes bellorum excitatores , d monas . oe perturbatores pacis , ac foederum; plus conferimus Regibμs , quam qui arma gestor pro Republicis Majoribus igitur nostris, quibus vis Christianae orationis perihega mi, illius

virtuti magii confidebant, quam armis,pOtentioribusque militum cohortibus. Qua de re sic argumentum conficit Origenes: Lmboramus pro Imperio Romano , dum issem entes vota pro est facimus. His sane rationibus quantam publico Imperii bono domi, militiaeque Christiani conferrent ope- TRm eorum precibus, ostendit ille. Quanto autem studio eo fungerentur munere Christiani, explicat medio fere te .lio SKculo Cyprianus Carthaginiensium E--JE C a pi-

63쪽

6scopus. qui pro Relligione Martyr tan

dem occubuit. Christianos itaque, ait ille, quavis die semel, iterumque ejusmodi preces Deo fundere , in Mystica nimirum , quae mane fiebat, Liturgia, atque in Vespertinae Psalmodiae illa: Pre arrendu ho- ita loquitur, ' imbribus impetram dis . Deum rogamus semper , oe preces fundimus certe pro paee,sfalute υ Ara Imperatorem alloquitur) propi igntes, ac pisscantes Deum, diebus , ao noctibus jugiter, arque insanter oramus sa). Non Mnim labiis eas terebant preces majores nostri, sed iis jugitis, atque inflanter omnIstudebant mentis conatu

Hinc publicis hisee precibus pro Imperatoris, atque Reipublicae bono in Templis inter Sacra Relligionis Mysteria operam navasse Christianos, Arnobius testatur, iis libris, quibus Paganorum immane odium in Ecclesiam averruncare conatus est, tum, cum maxime efferbuit Diocletiani Inseperatoris feritas, qui immansueto, atroci

que concitatus animo, in illos serro, legi.

64쪽

gibusque seviit . , Amobius itaque qua to libro conquestus edictum , quo Diocle tianus , instante Galerio , cunais Provinciarum Magistratibus mandaverat s quod testantur Eusebius Ecclesiasticae Historiae Libro v III. capite I. , & Lucius Caelius Libro de Mortibus Persecutorum cap. vii. ut solo aequarent, quot quot e tabant, Christianae gentis Templa , ita Sacrarum Aedium jacturam dolet: Cur immanι- rer coetus dirui meruerunt erus appellat Templa, in quibus fidelium coetus fiebant ,

an quibus Summus oratur Deus , pax cunctis,

Cenia postulatur Magistratibus , exercitibus, Regibus , familiaribus , inimicis adhue miram degentibus, cs' refluxis torporum visi-

ctione a

Quamobrem Deus, sapientissimo consilio, quo cuncta moderatur, ipsos Paganorum Principes egregiae virtutis precum Christianorum testes esse, ut ut ingratiis, compulit . Cum enim idem illa Massinitanus Galerius, qui Matris seminae, quae omnes illius aevi inanes idolorum Sacrisocitas, superstitione facile vincebat) suasu omnes adhibuerat Diocletiano stimulos, ut ab eo eὸictum de Christianorum Templis evertendis praeriperet , gravi , molest que morbo corre-

65쪽

ptus repente suerit, cui medendo cum nihili prosecisse viderentur insigniores medicae artis magistri, eumque tenacior in dies exederet aegritudo , tandem ad Christianas preces velut ad novissima auxilia descensum est; quare Anno Consulatus sui vi 1 ratque Maximini in Consolatu Socii II., edita lege Christianorum Templis reaedificandis, illos hortatus est, ut preces pro eius sanitate recuperanda Deo fundesent . In huius autem edicti calce , quod nobis tradidit Lucius Caelius, sive Caecilius a , ita Galerius loquitur: unde I tu hanc in dulgenritam nostram debebunt Christiani Deum suum orare pro falute nosyra , cI' Reipublicae, ac fua; ut undique versus Respublica perstet incolumis , fecur; vivere ufedibus suis possint. Ita Deus Christianae orationis vim compertam fecit vel iis, qui nihili illam iam pridem habuerant .

Haec, quae protulimus, monumenta, Patrum , atque iis ius Ecclesiae sententiam nobis offerunt, qua haec, dum Paganorum Immani bello divexaretur, publica, atque privata erga Principem ossicia moderata est. Ex

66쪽

Εκ quibus manifesto patet, maiores nostros maxima benevolentia vel ipsos Imperatores Relligionis hostes prosequi non destitisse , ut ut furentibus illis , in maximas rerum omnium dissicultates dure admodum conlicerentur . Domi enim sic preces Deo funderet , imprimis Imperatorum , Magistratuum , Exercituum meminisse habebant , cum eidem operam conferrent ossicio inter Liturgiae tum Mysti. cae, tum Psalmodicae Sacra . Haec sane

Christianis civibus, qui Plissimi Regis Imperio subsunt , quanti erunt momenti nemo non videt; sanctiori enim iure id. ipsum merito a nobis exposcunt Principes, cuius paremus imperio , qui cum Christo nomen dederint , maxima nos complexi benevolentia , curam omnem , operamque nostro conserunt bono , quo tranquilla , atque secura fruamur vita , quo legibus sanctissimis, morumque honestati studeamus, quo violentis aliorum manibus nostro non deturbemur jure , quo, inquam, Principis, perinde atque Patris loco nobis, familiae, privatae, atque publicae rei sint.

67쪽

Idem eonfimant Argumentum Martyrum Acta

Ρostquam Μajorimi nostroruin Apostolis, veluti sanctissimi; Relligionis Christianae sontibus, proximiorum, studia

atque benevolentiam, qua erga Principem affecti erant, admirati sumus, accommode ejusdem doctrinae testes Martyres, adhibeamus , quos si neque mors, neque imma niores deterruere cruciatas , quin Christi Relligionem profiterentur; inanem, ac pro sus vacuum erga Principes non simulasse a rem, nulli mode ambigendum erit. Quamobrem optimo jure illorum Acta inter Sanctiora Christianae veritatis monumenta re censuit Ecclesia. Mihi autem, fatendum est, Martyrum sententias perpendenti, stibpet animus, prisca equidem , atque semventi illa Relligione vacuus: Nequit enim ab homine, in cuius mente Christiana illa vis altas non egerit radices , satis it

telligi; qua ratione eo sibi temperarint fortes illi Christi Athletae , ut Imperato

rem, mortem, atque atrociora comminan

tem supplicia, quin odisse, eximia, atque penei

68쪽

pene incredibili prosequerentur benevolemtia . Tantum Relligio potuit suadere bo.

norum a

Audiamus Itaque clarissimum illum Smyrnaeum Episcopum S. Policarpum, cujus gesta descripsere Smyniaeorum illi, data Ecclesiis Ponti Epistola , quam penes Eu sebium legimus Qt Sanctus itaque Antistes Statio Quadrato Asiae Proconsuli dela tus, ei sistitur, qui cum Majestatis Reum illum arguere eniteretur , eo omnem Ope tam converterat, ut Christianum hominem infensi animi erga Principem convince ei.

At tandem spei irritus , Policarpo jussit per Caesaris genium jurare , ratus de crimine ei constitisse , si ille eo uti jurejurando renuisset. At renuit siquidem Poli- carpus , & ut Iudex verbi potestatem ei fecit, obtendum crimen, explicata Christianae Relligionis indole , diluit; Iudici sane professus est, idololatricum ejusmodi' dejurium Relligionem illam abhorrere , qua nihilominus ne consultum dumtaxat, sed praeceptum Christianis erat, Principi morem gerere, eumque omni prorsus prose

69쪽

qui honore: praeceptum enim, verba sunt Martyris, nobis est , ut magistratibus Cotelerius , qui Polycarpi Asia edidit sa), habet Principibus ) o Potestat bus a Deo

eonstitutis , honorem debitum exhibeamus . Honos autem ille omnia complectitur officia in Principem, quae Chriitus , atque Apostoli nos docuere; quorum certe princeps , summumque Orationis illud erit , teste eodem Polycarpo in epistola , quam praecedenti capite laudavimus. Praeceptum autem honos ille appellatur, magni sane momenti verba pro illius aevi Christiano Episcopo , qui nusquam praecepit nomine donasset id, quod suaderet, haud imper ret Relliolo. Ad exitum sere vertente secundo Ches.stianae Aerae Saeculo Scyllitani Martyres de pagana triumpharunt Relligione, judice Saturnino proconsule . Illos itaque , ut in ejus conspectum venere , de Christianae Sectae doctrina Saturninus interrogavit, cui

Speratus Martyrum unus sic respondit: Et

nobis Relligiosissima est simplex nosera

70쪽

norum Nostrorum Imperatorum oe pro δε- lute eorum supplicamus , quoa vos facere debeatis . S1cco autem pede haec praetereunda minime erunt, perbrevi siquidem hac sententia nostri prorsus argumenti vis continetur. 1taque Aelligios ima dicitur

Christiana Relligio , quasi in Principem

obferoantissima, atque ossiciis omnibus ediga Imperatorem plena : vero , cum candida, prout suane natura illa est, atque veritatis amica, ingenuam adversus Principem reverentiam adhibeat. Duplici amtem arguitiento hujus in odi esse Christianam Relligionem testatur ille , juris iurabdi nimirum, & precis; eae animi enim sententia Christiani per Regnum 1mperatoris iurabant . Quid- enim aliud erat imperatoris , cui parebant , Regnum, nisi ipsamet potestas, summumque jus, quod Deus ipse Imperatori tradiderat ρ Hanc itaque Potestatem Divinum quid merito rati , pro ea dejurare haud verebantur Christiani . Verum ne Pagani opinarentur, unum Imperatoris ius eos revereti; 8c personam quoque illius magni eos sacere ostendit, dum preces Deo funderent pro ipsius Imperatoris falute. His de Relligione Christiana