Apologia ALberti Pinghii Campensis aduersus Martini Buceri calumnias, quas & soilidis argumentis, & clarissimi rationibus confutat

141쪽

dem constituisse in nostra, ipsa rei evidentia loquimtur,ut quae tali forma Sc specie ab initio semper c spicua extitit. At p ita constitutam a Christo si modo is autores suae ecclesiae Sc non ab homnibus, toto semper orbe orthodoxi omnes Hrissime inoeellexerunt. De quo ne quis omnino dubitare posse sit eidem ipsi singulari curs fuisse videtur. Nana caApostoli inuae est corruptae humanae naturae amabitio in hoc Christi regno, quod idem ipse nusci non in ore habebat,nec illi,quale suturum seret, in telligebant,fere omnes primatum ambirent,in Omonium Apostoloru praesentia clarissimis verbis dea gnauit Petrum,cui eundem commissurus esset. Et cum illi nome ante suisset Simoni lanae filio ipsum Cepham appellauit: quod Latine sexu quoddam ingens, ingentem Petram,rupem aut scopulum dixeris, immense alicui serendo aedificio idoneum. Vnde & Iosephus in sua Hierosolymitani belli hiastoria, scopulosum quedam collem, de Hierosoolyma libere conspicua etiam grauiter urgebatur ab obsidentibus Romanis, Cepham dicit Disse appellatum. Hoc nomen Simoni dominus imposuit, atoque addidit, super illam aedificaturum se ecclesiam suam, aduersua quam inferorum portae praeualiturae non

142쪽

ta non serent. Quibus paucis verbis, 3c quae foret

ecclesiae suae cum illa petra, rupe, aut Cepha conne xio,& quae coditio earum, quae se diuisisserit ab eo, dem, clarissime expressit . Nam eam unitatem dc connexionem ecclesiae suae ad Petrum innuit, qua lis est ad suum scindamentum aedificiν ad cuius vanitatem euidenter non pertinet, quicquid a fundam mento eius diuisumseparatuin existit. Deinde eius unius ecclesiae Petro unitae custodiam sibi curae se, re significat, nec inserorum portis aliquando coclusam eam iri,nec illos in eandem,ut suam bio dedititiorum libera potestatem obtenturos: sed quicunque in eadem permane sub regno Christi, non in iseroru permanere, tametsi peccatores sint: cu contra, quotqt ecclesiae ab illa se petra diuisere,eas ipsas inserorum portis conclusas,& membra esse regni sata,riae,in quos ille libere imperium obtine clarissime significet. Nam qui intra alicuius munitiones et portas inclusi cotinentur,in libera eius sunt potestate et arbitrio. In libera proinde potestate satanae , in eius

regno, ditione & portis inclusi tenentur, si Christo

credimus quicun* se diuiserunt ab unitate cath licae ecclesi mecilli Cephae uniuntur, stipra quem Christus affirmauit aedificaturum se ecclesia suam.

143쪽

Pergit autem Christus ad eudem illum Cepham: Et tibi, inquit, dabo claues regni coelorum, hoc ex

regni me ecclesiae me quam bis vicies regnum coelorum appellat. Promittit Petro daturum se claues regni sui hoc est bernandi, regendi autoritat quae in metaphora clauium rectissime exprimitur, Sc in hodiernum usq; diem, ex vetustissimo more in traditione clauium traditur. Proinde earundem lautum mysterium explicare pergens: aecun , inquit, hic ligaueris in hoc meo regno super terra, alligata habebuntur coram Deo in coelis. Et qua, cun ante obligata resolueris, soluta habebutur in coelis. Quicquid hic fixeris aut refixeris ad verbum oris tui,ad imperium tuum agentur uniuersa: tuisaque praeceptis & ius ionibus virectoris mei regni, meae ecclesiae ac familiae, mei parebunt uniuersi: ut

quas Deus in coelis,firmas ratas habiturus est Quas autem claues sui regni hic promisit Petro,

ibi eas dedit,cum mox redituro ipso a nobis ad porrem,alterius eius vice pastoris rectoris p. necessistas sore inciperet suae ecclesiae. Tunc in caeterorum

etiam praesentia Apostolorum,& discipuloru suo, in unum Petrum ouili suo praeposui uni comis

sit oc

144쪽

nt &ouium & agnorum suorum pastoralem cesram, Sc regimen. Quod facies sicut eidem omnem ad hoc necessariam autoritatem attribuisse necessi xio intestigendus est, qualem supra explicauimus: ita quoq; uniuersas suas oues,omnes agnos, eiusdecurae,regimini R automati subiecisse, Sc ijsdem re, stori pastorim suo obediendi necessitate imposuisse sine quo illos non potuisset aec posset regere nemo tam est stupidus, qui non intelligat. Pro cuius eua unius fide ut totius ecclesiae rectoris, & ad que quaestiones et controuersias omnes iuxta formam, quam in veteri illaecclesia expresserat,necessario rea ferri oportuit: ne quando desiceret, singulariter rorigauit patre suum, quem Sc exauditum pro sua re, uerentia,nemo est qui dubitat.Cuius orationis esse eius ad illum,non ut Simonem Ionae filium sed velut ad Petrum & Cepham illum, hoc est, ecclesiae suae rectorem, Sc quem inter nos constituit princispalis, Sc Apostolicae cathedrae praesidem,pertinere, ex orthodoxorum omnium & totius ecclesiae cerota dc consona sentetia lib.IIII.& VL de Hierarchia ecclesiastica prolixe Sc luculentissime demonstrauimus.Hae inquam, est Bucere, ecclesiae nostrae soroma et species plana,vt dixi explicata,decora, solida,

T efficax,

145쪽

o efficax, vere digna suo illo opifice omnipotenti. m. finitaque Dei iapientia qua una, quamuis inter homines, Sc peccatores homines quales haud scio an non saepe simus uniuersi,aut certe pars maxima, in uniuersis ecclesiae ordinibus et gradibus) in tam immensa toto orbe distula multitudine Christisi deliti inseruari potest pax Sc concordiae conseruari disciplina publica: & unumquod* membrorum tam vasti corporis contineri in suo ossicio, in sym, pathia & conspiratione in totius utilitatem et mi

tuam.

Quae cum in tam clara luce ab initio fuerit pomta,tam euidenter conspicua omnibus, ut eam non videre non possis, etiam si ultro illi claudas oculos: - stupedum sane mihi videretur, nisi idem secissent maiores vestri pene omnes haeretici, postquani se ab eius unitate diuiserat quod vestris eam tenebris postquam Cymmems studeatis inuoluere:&pro

ea, nescio quas ecclesias mathematicas, quae Poro tenta, quae mostra, quas Chymeras sine forma, Oicie, ac ordine, absque membris Sc capite, & quas ipsi explicare non possetis, introducere conamini: nunc vere filiorum Dei Sc sinctorum nunc electo rum

146쪽

etum et illi supernae Hierusalem adscriptorum communionem proferent .Qua Hab illa triumphante acclesia aliena admodum non sunt, tametsi eius speciem & sormam nulla ratione explicent: ita ariostra militante sunt plane alienissima , ut in qua nemo est perpetuo vere Dei filius , perpetuo vore sanctus, sed velut in lubrico decertantibus omarissius, qui nunc stat, paulo post cadit: &in m rius pedesque surgit iterum . Nec hos vere sanctos, vere Dei filios, & qui tales perseueraturi sunt, hoc est, electos , quisquam internos nouit: nemo scit qui sint praeter illum, cui patent omnia: nemo ubi latent, ubi requirendi serent, sicut pro salute sua persuasum esset ad Christi regnum 8c ecclesiam cofugere. Inter quos , Ut notos omnibus, atque aadeo sibi ipsis , non posset vilius ordinis certa sor, ma& species consistere: nullus rector aut pastor aliorum curae Sc regimini superintendere. Breuiter in ipsam tenebrarum pene palpabilisum abyssum,qus in tam clara luce a Christo est posita ecclesia deturbare conamini. Quid haec inuoluitis omnia et Ne a catholicae ecclesiae unitate rectiosisse videaminis a qua vos esse alienos ipsa rei eui

147쪽

ilentia loquitur,& nos supra,& alibi euidentissime

demonstrauimus. Nec dubitamus Christi affirmatione instructi eris pronunciare, vos, uniuersaS P ccesssias vestras concludi intra portas, munitionenque inserorum,ut quaealli Cepharvnitae non sunt, velut suo sundamento aedificium, nec Petri agno scunt autoritatem Sc ossicium, sed ipsum plus qua hostiliter impugnant. Ac proinde certo colligimus pertinere vos ad regnum satane,non Christi, cuius Petro claues a Christo commisi sunt. Nec ullis Q verborum sumis, aut inuolucris hanc nobis me tetis rerum naturam: hanc certissimam dc clarissi mam Veritatem obscurabitis.

Nec quicci iacitis una quae in vos verissime coPerunt,in nos transformantes,Antichristos nos di, citis. Nam qui inseparabilis Sc indiuiduae domus unitatem non tenent, qui extra ecclesia Christi consistentes eius pacem perturbant ios vere Antichristos esse SI ad regnum satanae , non Christi perti' nere, ex certissima Christi Sc orthodoxorum omisnium sententia indubitatum est. Vos unitatem iri, diuiduae domus no tenere,& extra ecclesiam Chimsti consistere, ius pacem & concordia Perturbare

148쪽

vires ipsa loquitur in a nobis toties irrefragabili 'demonstratum est. Proinde vere vos Antichristos esse etiam quicquid aut de nobis, aut de vobis ipsis

seceritis nec ipsis vobis dubium esse poteriti nec labhis. At non ignoramus elaborandum quidem n his esse,ut unitatem formam,& facie ecclesiae a dormino per se & Apostolos nobis traditam,quatum possumus, tinere curemus: Ac quod in nobis est, ut palabundas Sc errates oviculas quas vestra persvicax factio & haeretica tentatio a matre ecclesia socernio in ecclesiam recolli gamus relictis vobis: de quibus,ut ad nos reuertamini spes titillaee bstinatione vestra Sc exitiali surore in vestris,quamuis Oindentibus N a vobis ipsis intellectis erroribus i , strisserseuerantibus. Discretionis huius Sc separa, tionis per vos facts procul dubio ipsi rationem reddetis domino,nisi quis nobis & Christi ccclesita ex ,

urgat Phinees,qui etiam hic eius poenas a vobis exigat: aut nisi qui gladium inter nos portant, sui ossiacit memores perpenderint,quid diuinus spiritus in illos decerna qui contumaciter resistunt autoritati Pontificis maximi, aut sacerdotis summi princia

Palis cathedrae praesidis: & quid ab ipsis idem exissat, quo perniciosissimum scandalum de medio

149쪽

APOLOGI A ALBERTI Pr GHIs . .ecclesiae auferant.

Hoc vero Bucere de te & symmistis vestris satia admirari non possum, quod de scripturis tam in

Pudenter aduersum omnium orthodoxorucon munem sensum, aduersus ipsam in se rei evidentisam , aduersus vestram ipsorum fidei consessionem publicam, aduersus eamdem ipsarum diuinarum scripturarum euidentem autoritatem asseritis, eas funicere nobis & Christi ecclesiae, ad componet das tollendas p exortas inter nos omnes , quae fidei doctrinam 8c religionem concernunt, controue fias: nec esse verum , quod in alienum sensum sint

facile flexiles, sed unum,certum umque familiarisosime ac certissime docere. Quod si verum est,quid diuinus ille spiritus in illo veteri populo, legis sic

Pturarumque occassone altercantes, non remisit ad

ripturas ipsas, sed ad vitiam quandam autorii rem, vitiumque iudicium: ipsius nempe Ponti cis maximi pi fidis cathedrae, &sacerdotalis cor .cilii una secum seruientium domino et Et quis non intelligit scripturas, quantumuis clarissimas finxeris, dc unam, certamque certissime &sami, iurissime explicantes Euentiam, esse tamen mulatos

150쪽

tos iudices et Et proinde inter altercantes animos se & pertinaciter, nunquam componendas constrouerstas eiusmodi, sed vitia autoritate aliqua opus esse, qua definiantur illae, si modo controuerssiarum 8c quaestionum istiusmodi finem aliquem, aut modum habere voluerimus in ecclesia : si iisdem dicere omnes absque sectis Sc schismatibus, oportet: si verum est quoque, quod ipsi vos ipsa veritate coacti, in vestra ipsorum fidei consessione Augustana aperte confitemini, nempe ad Epis,

copalem autoritatem pertinere, ut cognoscant de doctrina, si quae noua emergens vocetur in constrouersiam, an cum euangelio CHRISTI consentiat, an vero pugnet, Sc renciendam esse, quam dissentire iudicauerint. Atque ea in reaignoscitis , ecclesias ex iure diuino eisdem obedisentiam debere . Nam si hanc inter nos licenti, ana admiserimus , ut in his , quae ad fidem reoligionemque pertinent, nemo superioris alim. ius , sed scripturarum tantum subiiciatur auto oritati 5c iudicio cum illas varie intelligi pro cito. iusque captu & ingenio plane indubitatum fit,nec sit culti suis, nec sacile, veram earundem intelligeri uam assequi an non tot inter nos introducemus,