장음표시 사용
41쪽
spondeo, quo itan diim est opinionico fessari j, non solum quia sic pro,ibiliter iudicat, vel habet aliquem ociorem ex su. iparte vertim etiam, quia sic habet Deci et ii Clem. VIII. ait enim in numero quinto Et quibus eii.rm reseruatorum istulto commit ratur, qνando casus tu currarit in cylio ea Arstidebere co/ Mirit: ipse inprimis consessarius iudicauerit. Ergo si coni dilarius lucricat, Superiorem teneri ad dandam ei facultatem absoluendi ab aliquo casu reservato; tunc Praelatus tenetur ei dare facultatem. ARTICvLvs III.
AN consessura deput.:ti sint absoluere ad
kbttiuiua usitas reseruatis omnes suos paenitentes Respondeo quis circa nocnon defuerunt, qui dicerent facultatem ab soluendi a reseruatis modo residere penes ipsos confestarios deputatos,adeo ut amplius non fit 'cesse recurrere ad Prouinciales.
od conantur asserere ex verbis Decreti Clem. VIII. num. s. v bl dicitur sic: Superis-
res usingulis domibus deputent duos, tres, aut plures cons sarios .pro subditorum numero maiora, relminori 1 quesint docti prudentes, ac charita repraediiι quia non reseruatis eos absoluant quibus etiam committatur absolutio reseruatorum. Fiath do casus occarrerit, in quo eam debere commἰtti, ipse in prianis coΗ- sufινίus tu tiauerit. Ergo inquium Opinantes, cuin confestarijs committatur facultas, ad Ministros non est amplius recurrendum. Sed pici secto hallu cura tui iam incretuno dicit, ut simplacuer committatur facultas talta ipsis de piitatis; sed praecipit, Vt comittatur, quando casus occurrerit, in quo ipse
confessarius inprimis indicaue rit noeila cxpe.
diens, ut poenitens ad Superiorem recurrat
personaliter m. si tunc debet committi facultas, itique a Piouinciali,patet,quod ex verbis Decreti non potest recte elici, ut
consessari, deputati talem facultate simpliciter habeant. Qiis delia in claritia patet,
determinatione facta a Sancti'mo D N. Pa. parat lo V. qui hodie sorti citer vivit regnat, de qira fecimus mentionem supra in. t Ieci arci . in e ponderentur, quae ibi dicuntur alua Sanctitate , Icopinantes desistant amplisis taliter opinari. Circa deputationem Consessariorum modo est animaduertendum, ql: d Italis le- putatio multipliciter fit, iuxta diuersos ritus Religionum: nam api id aliquos deputantur non solum cons silm pro commi: nibus peccatis verum de aliqui particula res, quibus absolute datur facultas, ut a casibus reseruatis absoluant qucscunque ad ipsos accedentes apud aliquos etiam deputantur confcssari j,qui tramque facultatem habent: aliqui vero etiam id faciunt, scilicet quod deptitati absoluunt a non reseruatis, pro reseruatis recurrunt ad Superiorem, quod utique facere possunt; nam Praelatus, qui habet facultatem, domi est diximus enim in seci mari. 7. quo .l si rei eruare casus
ante Decretum pertinebat ad Abbates, vel ad Priores, seu Rectorcs Domus,quod apud ipsos modo residet facultas absoluendi. Ergo si Superior Donius habet hanc facultate, ad illum debet recurrere confessarius, antequam absoluat, nisi aliter constitutum sit in sua Religione Apud nos Capitccinos etia in varia est dispossitio confessaliorum deputatorum , iuxta diuersitatem Prouinciarum;
uam in aliqua Prouincia deputantur a Capitulo, in aliqua vero ipse Prouincialis solus id facit. iii aliqua vel o ipsis Guardianis loci datur facultas, ut possint deputare: unde seruandus est mos, itus cuiuscumque Pro uiliciae.
Ex dictis patet, quod cauere debent confessari j deputati ab absolutione resernatorum, nisi specialiter id eis committatur, vel nisi ipsi unprimis iudicauerint, sibi debere committi, alioqtun absolutio data nihil valet. Videatur pro hoc Concilium Tridentinum in f . i . . . . ubi statim in ipso
principio Capituli declarat nullius mometi esse eam absolutionem, quam sacerdos in cumproseri, inclitem ordinariam, aut sub dei
42쪽
diata a non habentibas auctoris.Ite,
non potest absoluere pae nitentem are eruato. quando deli.
ARTICULUdelegatam non habet iurisdictioni m. Haec sunt verba Concilii ut oniana igitur natara,
ratis iudici, illud exposcit , visententia in subditos distaxarseratur, si Vitalium semper in Ecclesia Dei fuit. rer imum ese Synodus
haec confirmat, nullius momenti. solationem eum esse debere,qram Sacerdos in eum pro sit, in auem Orinariam, aut sub elegatam non habet iurisdifctionem. Hucul ita Concilium Q od autem absolutio data super ca-sbus rei eruatis a non habentibus auctoritatem sit nulla, nulli us roboris,uelisum culti habet ii ne dum in praeallegato Cor: cilio 4 ridentino, sed etiam exr de paenit. 9rem cap. omnis rari sex &etiam o cilio Florentino, sub Eug. q. ibi demmis ropaenitentiae, in Catechismo Rinnano ibi, deliinistra Sacramenti poenitentia, o pud D Thou . in . dist. a. quast. I. art L sab. art. . ad i. dist. r . qttrit 3 art. 2. ιdprimum communiter apud Theologos in . Et racio ipsortim est, quia confulsio non blum est medicina, sed etiam est ad instar aetus iii dicialis, ut pariter dicit Concilium Tridentinum sententia autem cuiusmodi est absolutio a peccatis a Iudice non suo lata, nulla cit eu idcirco etiam absolutio tradita super Peccatis, aut alias super reseruatis a non habentibus iurisdictionem est nulla,
CVni in nostra Religione confessari, deputati
absoluant etiam a reseruatis, licet cum o vere epraesentandi re dictum estini. sic inart. 8. quaerit rhic An hoc iurem eatur de δε- helis secretis an vero quando delictum aliquod publicum occurrerit. poterit onbes artus abso uereri inquentem in loro conscientiae. Trem utere postea a Sopertore ea, qua supersunt 'Rempo ideo quod quantur ad peccata C- seruata secreta potesti debet id faceree sed
quaintum ad delictum publicum Mnot rium, non potest,antequam a Superiore absoluatur ratio est, quia cum peccatum sit publicum, iam amisit famam, uno scandali-
s III. IV. . arentur adstantes, si antequam absoluer tur iuridice a Prouinciali , viderent illum vel fungi sacerdotio, si aliter communicare. Facit pro hoc doctri ira Philippi Franci in cap. solet. desint excom. dicentis, quod cap. ex parte tu i de verb. Istu ubi dicitur quod pro mani selia inium a nullus est abio luci idus , si satisfactione laeta partispi ae niura, debet intelligi, quando quantitas Drisfactionis est liquida quod si liquid anda est, tunc reus poterat absolui datis fideiussoribus, vel pignoribus. Secundbdebet intelligi, quando satisfactio est possibilis: nam quando non est talis, tunc absolutio potest dri Vis Franctu. Praeterea in disy cap. exparte dicitur,quod
nullus est ab loluend is ab excommunicatione, pro iii iuria manifesta, nisi reali sati faetione praemiis . Per quein textum dixerunt Innocentius, clo. Andreas in cap. solet desivi. com in6. quod si petenti absolutionem opponatini de manifesta offensa, nonat soluatur. Ultimis dico,qubd quai QRεlios do duo Religiosi se perciitiunt publi Ce, tum percutienm piscus acquis uitius super eos unde opor qaiuiaenetet prius recurrere, uatisfacere Fisco, an debent. tequam sacramentaliter absoluatur. Bene verum est, qu bd non est necesse , ut perso nati tereant nam sui ricit quod per epist c,refand ιlam Superior fiat certior, qui potest com potest .si ex mittere absolutionem, cui magis ei libet. ιῆ nuu caiis
Carcerarius vero pol cst cum talibus sic cx eoum 6 communacatis conuersari ex necessitate, ex nersita non autem alii Religiosi , cum sint excom municati. ARTICvLvS .
N Confessari deputati . si aliquando a
Superioribus habent facit tem circa casuum reseruationem uosex illam alijt om s implexi
cap. r. m m ex ' . . de sti ordiu. hq δε tenet quod sic nam simplex ministerium' absoluendi potest delegari, etiam ad elisa - 'to Ordinatas, a subdeli gato delegat Pa-
43쪽
μ PAR T. I. stae T. II. pa quamuis non possint legare suas tu consen arium non est potestas,qr ς residet icrisdictiones, quarum ratione id eis compe ipso, qui eam facit, ' quae transferatur de est. Intellige autem quod possit delegari illo in confessarium, sed quaedam declara- simplex ministerium, non cuicunque Reli tio, qua declarat, se nolle uti iure, quod ad gioso, sed illi tantum, qui approbatus est se pertinebat SECvNDo dico, . illud ad audiendas consessiones. Vide Grassium procedere, quando tacite negatur subdele in i parte deci Eb. I. cap. o. nηm. IS. Et ad gandi potestas, propterea quod pei sona in dit Nauarrus, quod Mec delegatio quotidia dustria videtur electi in casu autem nolit ona est agimus de illo, iii a mente ali suas vives In commentariis autem pup. cap. p uit, plene committit, ut circa Sacramentorumnum. 1. idem tenet, sed sibi ipsi iacit quas administrationem omnia gerat, quae ipse dam obiectiones, & soluit, quas de verbo potest. ad verbum transcribere placuit. ait ergo is Ad secundum concedo, tam delegatuin Contra hanc conclusionem facit cap. . . ab inferiore,quam Principe subdelegareia o caeterum de osticio delegati, bi habet, Por posse sed non seqititur ex hoc, vicariua nitentias iniungendi potestatem etiZm Pa hanc licentiam dare non posse, etiam si copa concesta in subdelegari non posse. ε cederetur, illum Uicarium esse delegatiam. EvNDo facit quod delegatus ab Ordinario non subdelegat. l. . tudic. C. de D.uc. sap. cum causam de appell. TE Raa o lai: bd
Sylvest in verbo excommunicat o 7 casu, . tib in tuaci contrarium in eo,utrod is , le
still ntra tiodit chardus In quia dare hanc, de qua loquimur , licentiam , delegare vel si ibdelegare, separat sunt, Mideo ab altero non insertis efficaciter L Paptivanus , O detrahor. cap. 2 de
Ad tertium respondeo, Sylvestrum, tametsi mihi semper visus sit doctus,&reso
quo A b. ait sacerdotem habentem δ' 'ct Q tutus auctor; tamen non esse apud me tanti, ratem ordinariam posse eam alteri deleg siu me contra rati filaaces in re: posse quoque si habet commisi m-Pψp- 41 hau topita , praesertu clim me Adriani
iurisdictionem. non autem si nudum officiu, seu ministcrium habet, velut audiendi confessiones. Posse items habet commissionem ab inferiore, puta Episcopo, vel huiusmodi ad uniuersitatem c usarum, ut officialis,vel uniuersalis Poenitentiarius potes: pariter causam committere, nisi fuerit ei specialiter interdicium si vero habet particularem commissionem, non potest: ex qitibus insertsaccrdotem, qui conductus Ecclesia parochiali deseruit, cum non sit ordinarius illius Ecclesiae parochus, ibi posse delegare,
mterpreta rdum se. Ad horum primum respondeo, S. Gerum, agere de Libd leganda potestate miniungendis poenitentiis, ii vero de danda suibdito licentia,ut cui volubrit conste turri illo casu aliqua subdelegatu potestas,in viri utique doctillimi iuuet determinatio. secundo respondeo Sylvestri dictum procedere posse,' itando quis ad modicum te-pus Uicarium posuit, non erat ea mente, Ut concederet suasvices, etiam cum oporteret, ad delegandum Z vocandum alios co- a. iii totes, non autem quando huiusmodi mente, vel per coniecturas, vel suam in hoc, vel aliorum pristinam consuetudinena satis apparet.
Ad ea Riccardi responderi potest primo,
omnia Ilii de sub elegatione procedere, nostra vero de cocessione licetia rei longet ab illa diuersae. Potet ecundo responderi, quemadmodum secundo modo fuit ad primum responsum. Ea quo infero, quod si rector accei sat aliquem Sacerdoton, ut se iuuet in audiendis confessionibus, is non
hoc vel ulla nam facultas illaeti uendi istetit civismodi siccatiam tribuere quia
44쪽
depra dicta mente non apparet A perregulam iuris tacite videtur agi contrarium Peraliud f. sic Nau. Ex dictis concluditur, qtrod ordinarie Io- quendo, in nostra Religione confessarius deputatus ad audiendas consessiones, non potest alium delegare substiti:ere pro se ad audiendam confessionem alicuius, nisi ad hoc habeat specialem concessionem a Prouinciali Ratio est, quia per nostra statuta prohibetur, ut nemo mutet confessarium electum absque licentia Superioris: naulto minus poterit hoc cum licentia deputati consessarij, qui quantum ad hoc nul- Iam habet a Superiore facultatem, imb perstatuta prohibetur, saltem in directe. Secu-co, quia neqtie Guardian ripsi, qui ordinari jParochi sunt, possunt id facere citra suam Guardianam quod si aliquando delegant facultatem audiendi confessiones, illis delegant, qui alias sunt admissi a Prouinciali ad audiendas consessiones nam si non sunt admissi, non possitiat deputari a Guardianis, nisi hi specialem ad id habeant facultatem. Tertio neque Poenitentiari Sancti Petri talem facultatem habent, nam propterea sem-Per recurrunt, vel ad Sanctissim lini Dominum, vel ad Maiorem Poenitentiari una, vel ad Regentem Poenitentiariae pro concedenda facultate alicui ab lenti, ut possit sibi eligere confessarium, a quo possit libete ab- sol ut ab omnibus censuris, & reseruationibus: nam si tali potestate gauderent, delegandi scilicet ministerium cuicunqite, ad Superiorem utique non recurrunt, prout habui a Patre Benedicto Iustiniano Rectore Collegi Poetiitentiariorum Iesultarum, pro Ecclesia Sincti Petri Romae.
Asius occurrere potest, qui proponitur O
resolui ra Eoarurae: in I. rom.summae, c. I DLmeroi . Q ridamia fessarius cuiusdam Conuentus, qui audit confessiones
Choristarum, seu clericorum petit a Praelas V. I. Ito Licultatem ad absoluendum quendam
suum poenitentem, qui Praelatus non vult illam concedere, quia sic ei videtur conuenire Et ut veniret incognitionem pec cat riS, tempore , mora, qua omnes C h litae conuenerant ad communionem, dixit consessario praedicto: Concedo tibi facultatem, quam mihi hodie petist . Quod secit in illa
occasione, iii a pro breuitate temporis plitauit consessarium vocaturum illum Reiugiosum ad absoluendum illum, sic cognosceret illum. Confessarius reo sagax&prudens non debet in hoc casu vocare iuuenem p rutentem, sed sufficit , quod quando dicitur confessio s. Confiteor Deo omnipotenti pro sacra communione sumenda ab omnibus simul, abso litat illum ab omnibus peccatas, quae audiuit, licet poenia tens nesciat hanc absolutionem sic Rodri-
sed ego eonsulerem, ut postea capta opportunitate temporis, serio absoluat eum: nam licet absolutio ab excommunicatione possit dari non solum absenti, verum Pnoranti; non tamen hoc fieri potest nablolutione a peccatis. Idcircb puto , quod in similibus casibus meliἰis esset ire ad communionem, ad euitandum scandalum, notam, habita prius contritione, ac si ibi non esset copia confessarij, postea cum opportunitate temporis facere ea, ad quae tenetur. Et eo magis hoc dico, quia in illa a solutione, qifar fit ante sumptionem Sacra menti Eucharistiae, nou datur, neque dicitur propria forma absolutionis scilicet. go te absoluo, sed ibi tantum fit deprecatio, Misereatur tui Indulgetiam,&c.& nihil aliud: ergo ille talis Doenitens non potest dici ab littus,neque a peccato, neque apra sentatione Nisi dicatur,quod antea iam absoluerar eum a peccato. promisit confessaritis se petitiirum licentiam a Supcriore pro praesciatatione: in hoc est etiam dis culias id c d melius est,&cautius, ut post actionem illam serib confiteatur, ut paulis
45쪽
PAR T. I. SECT. II. ARTI v Lur UII. N facultas eligent Confessarium inlattirpe virum actum, id γε per electionem uni- iis confisari ' Rei pondeo quhd hune callim tractant Paludanus in . st. 7. quasi . Syl- uester, conses r. r. quae l. . Nauarrus Dic. . placuit, num. 67 de hi omnes absolute Faciatu eli diffiniunt, non finiri Aduertendum tamens 'U' e t hanc facultatem interdum expresse das solum ad semel faciendam consessonem
. Iumtodiis Ῥς peccat: S, cuicumque poenitens voluerit,
is . Qui tunc clarum est, iacultatem finiri per
Iaiulias da num actuti, oportet tamen illum esseco:ntur determi pletum, quia nec priuilegium extenditurnii, ultra id, quod in ipso exprimitur, neque etiam finitur ante completur usum eius. Unde si quis vii tute Iubilari eligit consessarium, cui confiteri coepit, Vel etiam integre confessus est, non est tamen absolutionem consecutus, Vel casu aliquo vel quia consessirius ei absolutionem denegaint; nihilominus potest alium consessarium eligere, quia prior actus non fuit co summatus:&quia illa facult.is ad hoc praecipue conceditur, ut absolutio obtineatui, de priore- lectio quae ad absolutionem non peruenit, tanquam nulla reputatur,ac proinde potest alius confessarius eligi , dummodo id fictintra tempus ita priuilegio praescriptum, si sortasse in illo limitatur. Atque eadem proportione iudicanduin est de hac facultate, quando exprelie ad certum tempus, seu numerum consessionum, aut persona una co- cedit lir. N. 'o , Q iando Veio datur indefinite o sine ali- , . quando, qua limitatione, elatum est non finiri uni-gatur si te coactii, neque electionem factam de uno limitatione con Dilario esse iἰ riui ut altilem, sed posse fieri nunc via: polit ea iteri, pro arb. trioerit: data.
nite, vel cum limitatione': si indefinite,sinr-pliciter expirat concessio de facultas a tali superiore data Si verbium limitatione, insiexpirat simpliciter, sed si eam dedit pro una vice, antequam mortuus sit, iam qui incoepit confiteri, potest prosequi S absolui pro illa vice si vero non est incoepta, debet recurrere ad successorem. ARTICvLvs IX.
AN Consessuri deputati, qui 'istiando ha
bent Iacuitatem absolumi a casibus reseruatis etiam a repraesiem it iove i. ibeant quo- qtie illam pro omnibus censiaris Respondeo Leplura. P Lino, quod Prouincialis concedendo ea si is su os, si re sibi reseruatos, non videtui concedere absolutionem a censuris sibi reseruatis quoniam a diuersis non fit illatio, ut dicitur in lib. Papinia lis j de minor.
cap. ad audientiam, dedecimis. Et aliud est peccatum reseruatum Prouinciali, aliud censurae reseruata. SEC, Mio,Nec concedendo absolutionem a sitis casibus e censuris videtur concedere absolutionem, aut dispensationem votorum aut irrea illa ita tum, a quibus ipse potest, quia ne sunt casus, nec censurae ipsi reseruatae. TE Raeto, Prouincialis concedendo alicui omnem suam facultatem ad audiendam confellionem in absoluendum aliauem, non videtur concedere casus sibi reseruatos. sic Nauar in Man. cap. 7. m. 26I. licet subiungat, quanquam oppositum credo. quando concedit omnes suos casus. Nihilo- munus nolti a Religione prautus est in contraiium,
46쪽
trarium; nam quando Prouincialis dat vel poenitenti, vel consessario omnem suam iacultatem, S auctoritatem, tunc intelligitur data potestas absoluendi, vel absolui ab omnibus sibi reseruatis sic comi miniter obseruatur unde pro absiliitione caluunt reseruatorum sufficit, quod vel poenitens, vel confessarius dicat Prouinciali, Isidigeo vestra auctoritate: quam postea si Prouincialis concedit, potest ille ab omnibus abso ii. Quarto, Si, Q Prouincialis dicat, Oncedo tibi omnem meam facultatem, excePto tali casu reseruat, tunc potestitem dat pro omnibus alijs reseruatis, quia excCptio circa unum positi, firmat regulam in contrarium c dominus M . quae l. i. de quo Panorm in cap. quarti , de conis lepro. IX. X. E XL 3scentia alia, validae reputantur, non quidem vi ratificationis futurae, sed citius iam praesentis ratificationis x licentiae tacitae. Et Sotus ait tim dist. 8 qu . . art. quoi tunc non cens vitii solum rati habitio , sed consensit interpretati uias. Et Emanuelsa manu ι iusius aphori biistit absolittio 1 umcr. . ait: a. Abi, luere potes coni abrali num sila tionabiliter credit eius si ii ii a placere. Scio Suare non probare rati habiti Unt ha fit. nec deprae lenti. s. i atom. . di stilat. rs teli I. numer i 3 nihilominus idem infra iud sent. V .setis. . in . dubitatione probat
facultatem interpri tativam , seu praesumpta n , quae eadem est cum rati habitione cpraesenti concordat Med. Col de paenit. Ricor istruct i 3 art. r. quaest. I. libabitis
N suspici.ttr.ttib.tbitio. ut absoli tiositv.thda Respondeo ad hoc cuin lillinctione; nam rati habitio potest esse duplex vel defuturo, vel de praeletrii. stati habitio est defuturo, ut si Sacerdos absque iurisdictione absolu alieni rin Parochianum, credens qud dii ianus vel pucopus eius
cum sciuerit, ratum habebit tunc manifestum iit, nullaim esse Sacramentum quoniacu n Sacramentum tunc conscres gratiam, quando applicatur absolutio, nequit inopacto ex futuro pendere, sed tunc debetat concurrere omnia,quae sunt de emcntia S .icramenti, atqile adeo iurisdictio sacerdotis; quare si tunc illam non habet, Cc rati a bitio futura refert. Si autem rati habitio sit de prs senti,t ne . sic tosti ensis ti summa. paruit O remGL. . cur con timidum numero sylvester conses r. r. cap. f. s. er 8. Nai . in cap. placuit. Ist. s. num iis Vbi
ponit exemplum de duobus Parochis. seu Curatis, qui adeo sunt fautiliares, de amici, qui, uterque illorum tam vult, ut quis alteri confiteatur, ac sibi nam eo casu consciatio,&absolutio im Densa parochianis unius, quia heri Parocho confitetur absque li-ARTrCvLus XL A N qt .indo confessirius rectori ad Pro-- umct.:lem pro prae sint. itione, scii Demet poenitens, si siciat dicere, Pater, indigeo x strit auctoritate ' Rc spondeo quod stim cit,
rario est , quia tunc confessarius iudicat, qtiod Praelatus debet ei dare facultatem iii xta Decretiim Clem. VIII. umbo Thom tam in v sc et ' quam tu . ubi supra ait, s lis esse, ut poenitens dicat se habere rationabilem causam petendi illam facultatem, ut pastor debeat illam dare, ne illum exponat periculo maioris ina'. Nec etiam debet eum cooere, ut causam in particulari explicet,quia vel potest ad ipsummet pastorem pertinere, vel potest esse ita coniuncta cupeccato, ut necesse lit illud explicare, ad quod non est cogendus poenitens sic Suare et om . disput. 7. sed . . anum. r. Bene verum est, quod Praelati: porcii discurrere cum conscisario circa qualitatem peccati,&a signare poenitentiam, integro sempermanente sigil ornarii hoc est satis conforme Decreto em VIII. ubi supra in Decreto, nu
47쪽
necessesit vico si Sarius disertis verbis
expliccipe nitentio us de se prasentandodb, i , ,li per ρ R-i pondeo ad hoc, quod ut plu- ea .d 8 muti debet, maxime si poenitens fuerits ma simplex, seu ignarus at si tale onus non sudo sipaeni B erit ei a conscitario expressum, modo ipset ira est poenitens absolutioni consenserit, tenetur
se praesentare: duin enim ipse cognoscit, co- fessarium non habere auctoritatem a relem uatis absoluendi nisi ligando poenitentem ad se praesentandum superiori dum absolui stetit, seu absolutioni consentit, tacite ad reconfitendum Superiori voluntarie se obligat, eritque obligatus, sicut qii expressi hoc promisit sufficit enim tacitus co sensus ad obligandii in poenitentem, ut annotauit Nauarrus in cap. placuit, num. HL ARTIC Lus XIII. N absoluti data a confessario cum .ili4nere dese prasentando censeatur data cuconditione ZRespondeo duo Pimplex conditio potest apponi in absolutione, una est de praeterito urbi gratia, si ita fuit, Ego te ab- tuo Altera est de praetenti, verbi gratia,si ita est; Ego te absoluo Tertia de situro,verbi gratia, o te a olito, si hoc seceris. Cum ver,dependens est absolutio a tertia persona scilicet Ego te absoluo,s Episcopus po-vea consenserit, sic dicitur absolutio cum rati habitione, Adini laesitum ergo respondeo, quisu nulla conditio est apponenda in absolutione Nauar. in .in capite z6. num. D. nisi ratione alicuius dub:; ut cum dubitat, an dederit absolutionem, nec ii poterit dicere ratione dubij si tibia es absolutus, ego te absoluo aliae tamen conditiones apponen .ia non sitim differenter tamen, nam si duae priores appon tur, valet absolutio. stante conditione pol a , sed male facit consessariin tamen si tertia ponatur, nihil valet: ρlix ev
I fine. nam eccius deberet expectare impleti nem conditionis, quod este non potest; tol enim sacerdos potest dit Ferre effectum posita absolutionis Concluditur ergo, quod cor fessarius non debet apponere talem -- ditionem , intendendo sic conditionaliter absoluere. Cum tamen aliqua conditio est ponenda, non debet este informa ipsa, sed debet poenitent iniungi quam si acceptet, absolute est absoluendus imis cum Praelatus Superior dat facultatem absoluendi aliqtiem,licui confessario ea conditione , ut eum postea mittat ad ipsum; tunc confessarius no debet apponere coditione in forma, sed
obligare poenitentem, ut eat ad Superio ic: quod si acceptauerat, absolute est absolue-dus, ut recte docet Toletus in sua summa. lib. 3. cap. 2. Si vero talem modum, seu o Iigationem se repraesentandi ad Superiore non accepta uerit, non debet eum audire, si ante conressionem id sciuerit, nec a res ea
uatis absoluere, si post confestionem sciuit sc Nauar ubi upra. Ad rem ergo dico, quod dum consessor absoluit poenitentem habentem casus reseruatos,&ei ostendit ouatis , seu obli statione: n, quam habet de se praesentando, poenitens accepta talem obligationem; tunc nullam imponit conditionem in abs liitione, sed tantum ostendit debitum, quod contraxit poenitens, quod si acceptat ab soluit simpliciter. Hic ver admonendum censeo consessi rium, non essedandam absolutionem, nisi post impositam, incceptatam poenitentiam: sic Toletus a bisupra. Nihilominus climprobabiliter scit coni effarius pinnitentem acceptaturum, non est in conii eniens,
praecedere absolutionem: semper tamen melius est, quod poenitentiae Impositio Prae citat, nisi consessari; obliuio
48쪽
siue ex inaduertentia confestaris, inualida est quia multo magis deficit ibi coditio, XIV. ' cessaria ad usum rurisdictioni .
Concludit postea Suare; ν r. num. s.
cosesserius dei primo absolutionem. quod ille qui sic absoluitur a casibiis reser
postea manifestet poenitenti onus lepraeseu uatis, quamuis ante absolutionem ignoretrandi spornitens non accepta taleontis, ac tum, seu conditionem facilitatis,nihilo- absoluti dura aleat aes nondeo quod Sira minus in re ipsa manet obligat s ad com-rer intumo .dis t. o.sec . . num. s. re parendum,cum intcllexerit modurn cocel- fert duas opiniones Luna est, illum subduxi, sae ficultatis. Et infra num i . ait: Haec Ob ν 'uiad . seu poenitentem non ancre postea obli lidatio non oritur pro me ex pacto , cd ex. si abesu gatum ad comparendum coram Superiore, ipsa natura rei, posita tali iurisdictione, scu
etiamsi postea illi declaretur conditio, seu pleriae applicatione: idcoque non pendet ς Me obligatio, quia potest non acceptare illam, cactuali consei su subditi, nequc per eius&sne suo consensu non obligatur:&nihil ignorantiam impeditur. Quae sententia ve-ominus manet absolutus, lita prior sente raest,&omnino amplectenda, cum fundati a valida fuit, nec reuocari potest. Altera menta ipsius sint solutiora. validiora fun sententia est aliorum, qui dicunt in talica damentis prioris sentet tia .su, scilicet si non vult acceptare onus, ad Ad haec addo ex Naua m f. caditas depan. 1iod tenetur, illam absolutionem non se dis i num. nempe confessarium, qui ab isse validam,ideoque eadem obligatione te soli ut poenitentemidebere prius absoluere neri subditum conti eri S i periori, lita an tu ipsum a censuris, quatenus opus eisset,
tenebatur Ratio est,qiua tui confusi io ipse posset qubd fere ab omnibus passim fit est data iurisdictio, nisi sit ea conditione, consessariis in od intelligitur inquit Na-
ergo illa non expleta, illi non datur iuris uarrus Me absolutione expre sa,vel saltem dictio qu5 ad talem actu in. Et pori. st confir tacita, qt: i ait docci Gerson iur pari. re&mari, quia delegatus non seruansformam tus a Nanar. bis p. confessarius qui recta sibi in commissione praescriptam, nihil ope intentione super poenitentem dixit, Absol-xatur, in dicitur in reuerabilas de os de uo te in nomine Patris M c. non solum te . quia non habet pliis iurisdictionis,quam peccatis, verum etiam a censuris absoluit. illi commissi ina est sed in praesenti commis Rectam ver intentionem auari usilia est iurisdictio sub tali forma, modo, iam arbitratur esse, qua confestatius absol- ergo non seruans illami: nil facit. Et con uere proponit a necessariis, qualem putat firmatur secuta. δ nam si in eo casu oscst , vel expressim vel vutualem omnes consesi proniiciet coitionem subdito, ipse nol sarios habere . quam sententiam repetit, &let eam acceptare, illi: lominus absolue probat idem Nau.m cap. 7ui vult de Orit. retur a sacei dote , confessio esset nillia, ex s.c.subnu r . in eodem loco subnu ας, defectu iurisdictionis, propter non impleta aut Nauarnu; praeinittere absolutionem a conditiorum: si in iliter si subditus deci censuras, se quibus poenitens est innoda us, peret consectariti, acceptando exteritas con ad absolutionem a pecca: is non est substanditionem,sii: e proposito implendi,aut com tiale absolutioni peccatorum est tamen ne parendi coram Superiore,absolutio data a cessaria: in necessitate precepti,ficofessarius sacerdote etiam bona fide ex parte illius videt illumene tali excommunicatione iu- esset nulla propter eundem desectum; ergo nodatum inando ver nescit co sarius, a fortiori, abso liuio data priusquam po iii an poenitens vilis censuris sit implicitu . tens acceptet conditionem, inad priusquam tunc non praeceptum, sed consilium arbi-xlli proponatur, siue hoc fuerit ex malitia, tratur esse . absoluere scilicet eum ad I Gi cau-
49쪽
cautelam prius a censuris di nosolum prudelis consilium fuerit abs luere ab eacom-rminicatione maiora, vel minora, sed etiam ab omni censura, quam sua potestas si xtendit.
Nel , di Totum hoc intelligitur regulariter, Me doctrina omni lac pro omnibus poenitentibus, νος fem alioquin si confessarius audit confessionernalicuius valde spiritualis, e qui, ut plurim iura, non habet ni si vehu a, ω qui saepe in hebdomada constetur, tuncisa est necesse, ut in omni consevione absoluat talem priui ab excommunicatione, quam probabiliter poenitens non incurrit; sed sufficit, ut tu talibus quotidianis confessionibus euabsoluat a peccrtis, S hoc etiam breuiter,i- in iuuando expediit solum dicere: Ego te ab L ab omnibus peccatis tuis, in novaneratro, OT , 'utritus Sancti, ne abs
lutio longius protrahatur , uuam fuerit toto consessio Sa e enim accidit, qubiconfessio fit breuisu ne,ci pro uno desecticulo veniali, nelnpe pro verbo otioso pro ali tu .idi tractione inuoluntatia, ct huiusmodio tunc ut quid consumere tempus,id ere mi erratre tui Indul Domnus noster e re Christus te ibsitu. it, absoluo te asen-rcutit excommunicationis m.Moris, vi loris
inter I cIi ita geranti inpossinio indiges D inde ego te absoluo ab omnibus peccatas tur , c. Iaec, i uiuam, abi Oluta bona, Δ OptIma, sed quae nihilominus in talibus casibus potest , c. debet dimitti, Z solum dicere:
m. s. ratio est civi a Confessarius ea, que nouitii cos euione, scit ut Deus; ergo non pote:t illi poenitens facere facultatem , ut loquatur ut homo: laetiam quia hoc si illii in cit praceptum diuinum erilo non potest poetiitens illud dispensare se praeterea quia licet poenitens possit cederetur uos non tamen iura sacramenti. Nitulo: mnus contraria sententia est
communis, a verior, quam tenet S. Bona- uenturam . isit. I. D. pari. ait a quae
paevitentis ad relict confesso illo un. . pari. tit M. L Nauar iura in cap. S. v m. r. cap.:3. nam. s. In cap. acerdos, nEMer Iz7.e eli communis, etiam uri Canonici peritorum sententia Archidiaconi, S Alexandri, in cap. ipsi Aps x. Cardinalis In cap. sacerdos de uenti istin. c. Abbas in cap. significasti, deciduis. Fes in in c. p. te ι- montum de litibus. Ratio est initia hoc sigillum quamuis sit
sacrum , continetur tamen sub genere secreti,&eiu naturamPacrationem participat. Est autem haec natura secreti, ut eius sus pendeat ex voluntate committentis, si
ut depositum ex voluntate deponentis', vel sicut promi suo ex volutate eius, cui est sacere; ergo sicut in ali)s secretis, in exemplis positis licet ex voluntate alterius talis usus, ita in praesenti. Et ratio id suader, quia hoccedit in fauorem cenitentis, claconsequenter sacramenti: saepe enim est poenitenti nece virium, ut conscio loquatur, vel consulat esset utera maius dispendium, propterea cogeretur semper extra confessionem dicere imis addit Naitari us iuris cap. sacer ibi, numero ir etiam in extet notoxopois valere testimonium consessoris, leticentia poenitentis ad eius innoce: tiam comprobandana. Funda
erchi Alexaris. cardiu. abbas. Felis.
50쪽
ARTIC VAE V XV .XVI. Syrundamenta autem prioris sententiae re rus /tionis' te spondeoqiiodsi non cit facile diluuntur Ad primum enim dicimus, ibi copia sacerdotis proprij, quilibet lacer-
consessarium non ita scire ut Deus, quin e dos potest tunc absolucre inon solii in pec- re sciat ut homo,&ita loqui positi. Ad se catis, verum e a casibus restritatis, se ab cundum dicimiis, hanc noel Te dispensatio excommunicatione: Iaegrotus recupe-nem in praecepto diuino , sed mutationem affinitatem, non tenetur pro illis casibus matertae eius nam sensus praecepti est, ut res et latis confessis se praesentare , quia in hoc secretum seruetur iuxta voluntatem tali articulo ni illa est reseruario tenetur committentis de ita nulla interuenit di bene se praesentare, sit habuerit aliquam e
spensatio. Ad tertium respondetur , hoc communicationem. Sic communiter Do- praceptum sigilli praecipue essi: positum in cnores, SP determinatum est in Concilio concit. Tri fauorem poenitentis, ideoqueipsum posse ridentinos bi . cap. 7. in his verbis In ς' . iuri suo renunciare. Ecclosia Dei usu uum semper=it, ut nulla
Hoc bene animaduertendum est, ut ille, strifer mitio in artichio mortis atque deis o iis iis , . cuircu cla conscitarivs QEczntia Ceni mnes s. cerdotes quoslibet parvit exies a quitatum abii tentis, ut, sigillo tuneat, atque in hoc scit Iustiispeccatis, censi ris absithere pol mi. hin eisi se intelligunt omnes Doctores citati ita Sic Concilium dio etiam decreueranti hiis debet possedari hanc facultatem , t manente si iura cap. non dubium de sint excom Oextr. ., i a re gillo integro in omnibus alijs , sub eodem Sixti. . cap. si dominici. e poenitent Osubjecto. extendatur cognitio ad aἰium: manet ergo remus Et mer si quidem sic deterini natur. ille obligatus sigillo qui adiim agitur rc perpetuae saluationis
Dices, tertia illa persona, cui conia stata seu damnationis ab hac luce exeunti nonus peccata poenitentis reuelat de licentia e vult pia mater Ecclesia, vitam salubri abso-ius, non tenetur tantam obligationem sigil tutionis remedio quicunque poenitens care-li acceptare, civin re vera in confessionen re possit. Et ideo in mortis articulo nulla exaudiat. Respondeo pol se quidem non au tat culpa reseruata, quae absolui non possit, direrem illam, ut in cofessione reuelatam, omnisque sacredos, etiam excommunica- sicut poliet etiam confessarius non audire iis, suspensus, degradatus, irregularis ino- consessionem tunc cogitur poenitens eo haereticus non sit ei it legitimus conseia aut ominino non communicare cum illa ter sarius, ubi proprius haberi non postit.
tia persona peccatum suum, aut alium ino Hic vero animaduertendum, qu bd circa
dum manifestationis permittere, nihilomi hoc particulare coram Congregatione Illu-nus si tertia illa pellona acceptat, seu con strissimorum Cardinalium super Concilissentit audire illam remex notitia consessio fuit quaesitum An poenitentes in articulonis, facultate a poenitente data, velit, laolit, mortis constitutos, casb. rescruatis illa-
obligabiair sigillo, quia haec obligatio non queatos polii ab eis quilibet sacerdos, etiaoritur ex nouo pacto, sed ex ipsa confessio excommunicatus, S denunciatus absolue-ue, nec licentia poenitentis tollit hanc ob re, ut tenet Nauar in Man. cap. 7 n m. 27: o
si necessitatis. Nec obstat Gil A in articulo vorsis post quilibet acer tinum, eis i . cap. ruatis, quia dc crat. os absoluere aua V s res uatis absque bet intelligi de omnibxs Sacerdotibus turnita' eo, quo tini' nai panitem onus ei obligami a reacuis rimittitas, res τι dumque adest