Curator animarum, in quo primum de cura ipsa animarum agitur, tum de his, quae Deo, postea quae sibi ipsi, ac demum, quae animabus sibi commissis curator debet. ... Auctore Carolo Andrea Basso ..

51쪽

' Prmerea etiamsi consanguinei non egentes ιi it . quod sua parsmon hi suo ipsius victui detrahit, id totum consanguineis. erro rare potest ἔsi enim Monacho iter agenti conceditur, ut possit de eo eleemosinam. G dare, quod de suo victu sponte sibi adimit, cur hoc ipsuin pastoribus

vi Lea . ecclesiasticis concedi non debeat λ Idem prorsus dicendum de ijs ho- .. - nis qui non ex Ecclesia ad Pastorem, sed ex patrimonio, aut ex haere- η ditate, seu etiam propria Industria peruenerunt. Caeterum de Eccle siὰ redditibus propinquos ditare omnino vetitum 1acerdoti est, quia , inquit D. Hieronymus. M amico quippiam rapere furtum est, Ecclesiam fraudare sacrilegium est; accepisse quod pauperibus errogandum sit, oe esurientibus plurimis vel cauIum esse,aut ιιmidum, aut quod apertissimi celeris en aliquid inde is trahere omnium Hsdonum crudelitatem superat . chiae omnia ea potissimum ratione nituntur, quia Eccleιiasticum dispensatorem siue is dominium habeat fructuum Ecclesiasticorum, siue non habeat, di sit tantum ad in ministrator, certe non illis abuti, ad libitum posse, sed ad eum finem tantum insumere teneri, ad quem Ecclesiae redditus instituti simi, nemo est qui dubitet : nam si sit tantum administrator, in eo primo loco fidelitas requiritur, ut scilicet fideliter rem tanquam aliena dispenset, atque administret non autem pro libito filo profundat; si autem domin tu habeat etiam hinc plane sequitur, ut ea, quae vitae,& statui superflua sunt, in pios pauperum , & Ecclesiarum usus erogare teneatur.

quia in hunc finem Christi patrimonium ordinatum est,ex quo maxima timendi causam ecclesiasticis omnibus qui hac in re se minime fideleg, , praestant, indixit D Bernardus. Timeant, inquit, clerici, timeant mini Brio Clin. Ecclesie, qui in terris sanctorum quas posdem, tam iniqua gerunt,uis end8s, qui sincere debeant,minim8 contenti simisuperflua quibks egeni surientuadi forent im- μὰ, sacrilegeque sibi retineant, atque in usua sue 'perbie, atque luxuris victum

pauperum consumere non vereantur, duplici profecto iniquitate peccantes, quod Oaliena diripiunt, oe sacris in suis vanitalibus,ac turpitudinibus abutuntur. Quod onus ecclesiasticis bonis inseparabiliter annexum, dum aliqui strio cogitarunt,causa fuit ut ecclesiastica beneficia recusarent,ne is tanto vinculo obstringerent, neue fierent pauperum procuratores , cum tam ingenti animae suae detrimento, vel saltem periculo. Sed de his hactenus Illud potius ostendendum, quam parum in hoc negotio valere debeat illud ius, quod a consanguineis interdum a Sacerdote praetenditur ob vinculum originis, vel consanguinitatis, etenim qualecunque illud sit. hoc certum est,nihil nos debere, vel parentibus, vel consanguineis, ve L quibuscunque quod Dei volnntati aduersetur & animae propriae profe-a i Oum impediat, at expresse contra Dei praeceptum est, quod in Ecclesie ornatum,& in cibum pauperum insumendiim est, illud in emendis possession 1bus suis consanguineis hisdemque locupletanilis cxpendi pamis. r. d. Igitur honorandus es pater, inquitD. Augustinus Medobediemium en Deo; amanv νbra Dc- dAs eΠ generator, sed preponendus in creator, hoc aκdiuimus in Cantico canticoris, dicent; Ecclesia . Ordmouit ιn me cbaritarem, boc eu facite gradus , O cuique , quod debetuν, restituite, nolite oleriora puerioribua bubdere, amate parentes , sed 'monile Deum parratibus . Praeterea mutatur status cum eccIesiasticae

militiae quis nomen dat, di co ma Si4 bi curam Mi anim suscipit, qui

52쪽

erum qnoddam connubiuin cum sua Ecclesia contrahit, propter qua relinquendus est pater,& mater, & adhaerendum uxori suae. Quamobrefacile crediderim D. Carolum,no se Borro maeum, sed Sanctae Praxedis Cardinalem nominari voluisse,consulto Summo Pontifice: huiusq; illa Dauidis tanquam causam adiunxisse. Extrameus factus umfratribus meis O peregrinus Niys matris mes: illud enim D. Laurenti j Iustiniani mente retinebat. Quando in mundo sumus debitores nos constat esse parentum; ponqua In lituo vixero ad Dei seruuium vocati sumus, ab eorum necessitatibra cognoscamus. nos esse a

Sed quoniam hic locus adeo lubricus est, ut multi etiam insignis integritatis Sacerdotes labantur , propterea Sacerdotis pectus contratam acrem , & vehementem carnis, & sanguinis pugnam quibusdam monitis roboremus: hoc enim omnino sibi constituendum est, ut nisi nimium hunc affectum in propinquos temperet,Omnes eius actiones fore carnales, contra vero si temperauerit facillimum ci futurum munus suum,ac dignitatem tueri. Primo itaq; Sacerdos, quantu potest, consanguineoru cohabitatione fugiat necesse est,oculi enim sicut dolorem, ita pariter amorem augent se Ideo Deus Abraham patrem multarum gentium facturus primum egre 'di, iussit, de terra sua, te cognatione sua, & de domo patris sui. In quo suri H lia Laurentius Iustinianus probatissimum huius circumspectionis exem- t.t c. i. s. plum praebuit, qui postquam Episcopus creatus fuit, perpetuo paterna domo,abstinuit,semelque illam,ut matris morti interesset,le ut Marchfratrem extremum spiritum aSentem inuiseret,intrauit; sic enim Sacerdos facilius multis curis, se vinculis se cxpediet. Affirmabat de se ipso D.Carolus,se numquam cognatorum suorum domum adire adibat autem per raro quin aliquo modo diuinarum rerum studia, ac desideria retardari animo suo sentiret. Secundum est,ne consanguineorum negotiis se implicet, quia Deo militans non implicat se negotiis secularibus, ideo enim a fidelium charitate de necessarijs ad victum illi prouisuna est,ne solicitudo seculi huius illum ab animarum seruitio, S ministerio auocaret, nihilque adeo indignum est, quam si Sacerdos magis negotiationibus apnatorum

deditus sit,quam diuino seruitio. Necesse etiam est ijs agitari fluctibus, eadem naui vehi,& ijsdem se laqueis innecti, quibus seculares ipsi, quae omnia spirituali Sacerdotis saluti valde officiunt.

Tertium est, ut attente consideret Sacerdos nimium affectum erga consanguineorum commoda quadoq; eorundem ruinam esse,ium quia

dum illos ex Christi patrimonio Dutrit, dum illorum opes auget, otio sese tradunt,neque volunt officium, liquod, aut exercitium,quo decenter se ipsos sustentet, addiscere, quia de bonis Ecclesiae impinguantur. 7 Interim vero moritur Sacerdos,cedere successori coguntur Ecclesii redditibus,& domo,& simul,ac semel Sacerdote priuantur,ct vi tu; Signaui cum sint, vel coguntur mendicare, vel ne de sui. status qualitate, in . , qua a suo Sacerdote positi sunt, quid qua minuant, quandoq; et Ia victu iniuriose, di inde cord perpetuo facere. Tum vero etiam, quia Ecclesi V . .. iopes in ip dquinum Manibus, diu durare nequeunt, sed tanquam

53쪽

ignis, etiam bene partum penitus adducunt; Fit enim hic, ut aptissiπῆ lGerson de vita contemplativa scripsit; sicut de delinquente, quI qua- diu est in loco sacro, i ministris iustitiae non apprehenditur, ars ex eo egrediatur, a potestate saeculari capitur, ita bona Ecclesiae , quae sunt

bona peccatorum intra Ecclesiam, se sacris,&pijs usibus applicata Iuta manent; At ubi in consanguineos collata profanis vιibus destinani tur, tanquam Esacr asylo extracta statim ab inuasoribus diripiuntur. Quartum maxime salutare erit, si qualis sit consanguineorum amor erga se ipsum examinet; nam omnis famulatus illorum, & quodcumquet 'obsequium ad propria tantum commoda dirigitur; cuius rei confirmationem non est, cur aliunde petamus, quam ab eo, quod omnibus fere horis in omnium prospectu est. Constituamus Sacerdotem In CX- tremo vitae discriminepositum, tunc qualis sit in eum amor propinqu rum, tacile apparebit, non enim caeteris Iugentibus, ct dolentibus d lent, sed scientes , quia ad ultimum. ventum est suis tantum commodi Nintenti Sacerdotem spiritualibus subsidijs fraudant victui necessari actiam aliquando subtrahunt, quin etiam, ut de multis accepimus stratum ipsum a senuuiuo corpore per summam crudelitatem subtraxerea Huic si ad vitam iterum redeundi daretur facultas, profecto longὰ diuersum in propinquos affectum indueret,factis comprobans, illud Pro-j. phetae. Amici mei, O proximi mei aduersum me appropinquauerant, qui me, in h.1. iuxta erant,de longὸ arterunt. Et illud quoque. Immiti Minimi domestici istas. Postremo mortis:quoque casus magnopere cpnfert ad huste inordi natum in agnatos astemim deponendum,qui,ut solent omnibus seculLamatoribus esse formidabiles, ita Sacerdotes istos grauiter cluciant, qui sicut in vita suis agnatis &eorum commodis usquequaq; affixi fue-xe, ita etiam stultum hunc affectum in morte retinent, ct moribundi magis de carne,&sanguine, quam de sua salute cogitant. Quocirca me rito hae animaduersione a Deo percutitur Sacerdos,ut qui vives oblitus est Dei,& Ecclesiae,sui quoque moriens obliviscatur . Quae cum ita se habeant, nulla maior potest esse stultitia, quam tςrrena, ex mor talia

, In eos, qui animarum praefecturae iubiant, a Liseribus

immunes iant. 6ap. X I.

LIi sunt etiam qui Pastoralis laboris ignari munus

ilio ex sui narura per arduum, t laboriosum rerum specieidecepti tamquam otii, iletisqud sedem affectant; qui Dahio in errore versentur satis Indicat Augustinus ubi ait Pastorali munere nihil esse iucundius, ec opta-- bilius, si perfunctorie tantum res agatur, nihil vero la-I- r. .D. hor osius, si sedulue,ed fideliter exerceatur. Retexit Hugo doctissimas Cardinalis homi in uiri istoriam ingenium his verbis . Facto multi dicunt b t Res. 1. die illud . Dimitte me, obsicro urνnam' artem sacerdotalem, ut comedam buce iam panis ι ι hin Iacerdotatast dura habet purus, yna encisa amm/rum per

54쪽

eu)η labore eoniuncta, alia est te oralium rerum sustentalli ivrἰma spinis ripatis , Secunda accessoria, sed de accessoriosi bose piscimis: quo etiam per tinent illa D. Bern .Habent gula operum genera laboris aliquid, aliquid volup sism ΕΘΘ.tatis ;se aduertere est prudentiam aliquorum, mirari,quemadmodum nouo inter nos ratilis. bae artificio discernentes, O ad inrucem sequestianus ea, totum quod delectat elia mη .gunt, oe amplectuntur, quod vero molestum est, ct laboriosum fugiunt, oe deelianant. Sic isti in vineis Domini selingerere non verentur, non quidem ad operandum, sed ad vindemiandum, non ad laborandum, sed ad otiandum. Quid inis Iemeritatis est, fructus vinea velle peremere, O tamen vinea cultura ιαermissa debitam operam praeuare nolle Sumptus Ecclesiasicos iratia te babere putas. Ait D. Bernandus eodem loco I cantando, ut aiunt ti- i nouraire videnturista senum eris magis fodere,aut etiam mendicare. Sed enuincleatius, hic error etiam couinci potest ex variis nominibus,quibus animarum cura,quae perpetuam solicitudinem, & anxietatem coniunctam habet, aptissime nuneupari solet,quae cum synon ima non sint, multiplicem illius licitudinem,& Iaboris varietatem,non obscure significant, si quidem praconis nomen aliquando animarum curatori tribuitur. Clama ne cesses, tamquam tuba exalta vocem tuam; nec enim qualicumque g. t. voce opus est Pastori,sed ea,quae magnam pectoris,& laterum conatum habeat,& quae nullo tempore intermittatur, tamquam tuba, inquit Pro Pheta, quia sicut tuba in igne prius cossatur, deinde vero varijs ictibus mallei ducitur, sic ecclesiastici curatoris amma in sornace prius ana ris diuini perficitur, tum deinde corpus ipsum variis laborum,poenitentiaeq; ictibus torquetur, ne dum in ministrando ditiino verbo exercetur, pertiat operis meritum Pauli exemplo, qui dicebat. castigo comis mca i Corin y. O inseruitutem redigo. ne eum aliys praedic enim pse reprobus esciar . Dicitur etiam speculator, ut est apud Erechielem; speculatore dedi te domui Israel Σ --, 3 Cuius quantus sit labor,optime declarat D. Bernardus. Quam boηi ν hi, Pi dormientibus nobis, ipseperuigiant , quas rationem reddituri pro animab9sηonris. Quam boni cuIlocis,qui vigilantes animo, atque di erasione pernoctantes, 'boIjιum insidias sagaciter explorans, anticipant cor ilia Valignantium, de reben- - . . dunt laqueos, O cludunιIendicula, rencata issipant, Uamenamenta frumantur. Hi sunt iratrum amatores, oe populi christiani runodes. qui multum orant pro p

pulvia iuersa functa ciuitati, bisunt , qui multum liciti pro sibi commissis δε-

minicis ovibus,torsuum tradunt ad Myrtandum diluculo de Dominum , qui fecit illos. Et multis interiectis addit,tra partitam esse debere, spiritualis speculatoris, custodiam ; nempe a vi tyrannorum, i fraude Haeret scorum , S a tentationibus Daemonum. Ex quibus satis aperte coniicitur, qualis sit Rectoris animarum laboriqualis Oigatur cusso di&, quales ex cum iibiae ; numquam enim d: ponenda sunt arma,ntina quam dandus somniis oeulis ob continuos timores, S co maprq, quia speculatori huiusmodi,& sibi & ali js inuigilandum est,id quod ab Apostolorum Principe praeceptum fui t. Maenae te vobis , O νniuerso gregi, in quo posuit vos rezere Ec- Δα

Clarissime autem, & aperti Limc Saluator sub Pastoris nomine hoc Ipsum insinuat pquic quid enim cst in hoc munere, id totum silmmi laboris, & vigilantia ella optime cosiderauit D. Hieronum us,sicut Iacob .c 1 de se

55쪽

de se ipso aperte testatus est. Viginti annis fui tecum , inquit ad Labra roueraua, ct capreae steriles non fuerunt, arietes gregu tui non comedi, nec captu 2 bestiaestent tibi .ego damnum omne reddebam,quidquid furto peribat, a me ex rebas,die nocte ue .ctiu urgebar,ac gelu fugiebatq; somnus ab oculis meis. Ecc

quantus labor,S solicitudo,in custo ala pecuari j gregis, cuius iacturae paruo auro reparari potest; quid erit in custodia dominici gregis e Ex quo insert D. Chrysostomus. Non Pastoris esse boni quiescere, sed cim cum quaque percurrere, in numerisq; mortibus se ipsum pro ovibus ex ponere . An ignoras imula, gregis huius dignitalem, an illius gratia. Dominus tuus innumera non fecit e An non postremo sanguinem suum fudit, is vero requiequaris ἰ Vere ars Pastoralis est officina laboris iii qua continuo laborandum,modo tribuli spinaeq; euellendae, modo surculi colligendi, m ito lasciuientes palmites amputandi,& ut summatim dicam, finiunt pariter re ovantque labores . Praestitit hoc strenue S. Carolus vigilantissi mus, di fidelissimus Pastor,cuius vita perpetui laboris,di licitudinis. curriculum fuit ob assiduas, S nouas laboris causas , quas quotidie pro gregis sui salute meditabatur. Quin imo, cum Episcopus, qui ad eum scribens significasset, sibi parum esse negotij in sua Ecclesia, vocet eam, ut Episcopo prorsus indignam, S turpem grauibus ad cum litorix

datis acriter,iates; reprehendit, non enim animo suo capere poterat. qua ratione Pastorim cura animarum esset otiandi locus. Dicebatque

duo notatu quidem dignissima . Tantum esse Episcopo nego iij, qua tum ipse velit, hoc est , pro eius studio, vel negligentia; & Episcopum decere pro Ecclesia sua laborantem, mortem optare; non posse satisfacere suo muneri, si valetudini parcat, di earum rerum obseruationibus teneatur, quae nocere corpori, prodest e possint. Hic etiam erat animi sensus S. Thomae Episcopi Cantuariensis, ut est apud Surium,qui clise intultis legibus Regis opponeret,monereturq; a Gilberto Lonumen Episcopo, ut mitius cum Rege ageretirespondit, Nauis clauum teneo, Crad Dramum me Mead c Quam praeclare cum Ecclesia ageretur, si ministri Omnes caperent hunc sermonem. Sed ecce, inquit, magnus Gregorius mundus sacerdotibus plenus eIB; Sed tamen in messe Dei rarus valia inuenitur operarer quia oecium quidem sacerdotale suscepimus ,sed σκε vici' non implemus . Veruex ipso Saluatoris testimonio discimus,quod nam si verum, S peculia re pastoris munus,cum deperditam ouem humeris laetabundum gestare per exemplum tradit. Igitur Pastoris officium est onus, S pondus, di portandae sunt oues a Pastore, non vero Pastor humeris ovium sustiistiendus est, vide Saluatore ipso dictum est. Factus enprincipatas, supreh merum eius, ct de Moyse .cur Domine impossistipondus uniuersi populi buiuasu er me. Si igitur animarum regimen pondus est , de adeo graue, quae maior insania qua si illud otiandi animo, & quiescendi appetis, fic quaeritas Vere talibus fabulosum illud poetarum de Atlante obiectari potest,orbem super humeros suos gestante, ut quiesceret, imo Sacerdotes isti , qui in tali pondere quietem, & otium quaeritant, maius Onusco scientiae nimirum addunt. Nam quantae si damnationis mercedem laboris accipere ex supra

citatis locis manifestum est, quid enim sunt aliud ecclesiastic μ bona,

56쪽

es Deo dieataeiditque ob id dicatae, ut ipsus Ecclesiae ministri alantur

Quem autem ad finem alantur e nisi ut in Eccles a laborent, eique inis serviant qui secus faciunt piam fidelium mentem defraudant, &sibi perpetuum exitium parant, hoc potissimum argumento ad se ipsum, ει alios ad laborem,& solicitudinem excitandos usus est D. Crencia ait sed quid nos quod tamen me dolore dicere non possumusJ quid nos, ὀ Pastore1,a,- , .ismus,qui O mercedem consequimur, O tamen Fer ν nequaquam humulfFru - ,. Eua quipp8 S. Ecclesia in H endio quotidiano percipιmM , heu tamen pro alerna Ecclesia in praseatione minime laboramus . Tensemuis cuius damnationis set, me labore hic percipere mercedem laboris : Ecce ex oblationibus fictuum iuuimais, sed non pro animabus fidelium laboramus . Illa in fisenium nostrum sumimus qua pro

redimendis peccatis fideles obtulerunt I nec tamen contra peccara eadem . vel or

tionis fudio, vel praedicari es t dignum em insudamus. Et si tam grauiter de se ipso queritus magiatis ille regorius, quid nos,qui regorio diligentia, solicitudine, omni denici; virtutum merito adeo inferiores sumus pPer otium, atque desidiam torpescit Pastor, di lupus ovium strage grasi satur, cum vineae custos iners,& otiosus iacet psa vinea rudis,ct inculta remanet, S a transeuntibus vallatur. Ter agram bominis pigri transiui, inquit Salomon, Oper vineam viri nulιi er ecce totum repleuerant urtica, σοperuerunt βperficiem eius stina, O maceria lapidum aes ructa est. Qi m ob P causam D. Bimarchis inferiorum culpas ad nullos magis, quam ad de tib., .ri εsdes eu incuriosos Basores esse referedas putauiu dormientibus enim soratiotis

oculis,totum corpus consoporatur. 1, Neque hoc loco illi audiendi sunt , qui suo se muneri fecisse satis a

bitrantur,dum idoneo suffragatur quaesito in eum curam omnem transis

ferunt,ipsi vero, vel vagantur, vel si res dent in Ecclesa sua, tamquam in tranquilla natione permanent, rinolesti)s omnibus curis a se lon-sius abdicatis. Nam isti facile ostendunt, muneris sui condit Ionem Ignorare ; cui enim Ecclesia, ct citra animarum commissa est, cum P stores crearentur cui percipiendorum reddituum facultas data λ i ris ne, an exteris p Ergo& supra ipsorum humeros onus primo imposi tum fuit, & t portent, non ut deponant ipsi rationem redduturi erunte ab ipsis preciosum hoc animarum depofitum exigetur, ipsi Patres , fit Pastores ou tum suarum . Sed si Pastores, cur es suas alsis pascendas,& regendas tribuunt 8 Hoc profecto non est curam anim rum gerere; sed potius spernere,quae nempe nobis cara,& preciosa sunt, nos curamus ipsi,& quam possumus diligentissime custodimus, quae vero vilia, ct ut nullius fere valoris ducimus, ali js facile credimus. Hoc D.Bernardi animum permovebat facili inueniunt Episcopi, Inquit, cui eo m. a in Haeredant animas Christi sanguine redemptas; non autem cui concredant facultates si ς tu'. fura . Optimi favὸ aestimatores rerum,qui magnam de minimis,nulum de maximis curam gerunt: liquido datur intestim, quod patientius ferimus iacturas Cbristi,

quam nos ras, cetrimenta gregis Dominiat nescimus, expensas autem nostro quomtidie scrutamur, tractamus cum ministris de meta's escarum, vix autem IoΤuimur cum Presbyteris de peccatis populorum. Haec D. Bernardus. hiare de his illud prorsus iudicandum est , quod de mulieribus vulgatis incontinentibus, quae ubi primum infantem ediderint, in publicum exponunt, VI . F alieno Di iligod by

57쪽

alieno locte,& labore alatur, di s bi aptius vacare libidini datum B - haud secus Sacerdotes huiust nodi in accipienda animarum cura a r xios,& solicitos se praebent; at ubi voti coni potes,euaserint, molestias, S l abores alijs facile remittunt, interea sbi quod pingi)Gquod opuleratum est reseruantes. Alius igitur osse debet animi sensus in Pastore, imo hoc sibi firmiter statuendum,non ad otium se, sed ad laborem v '' cari quia si caducis &,terrenis in rebus,nihil quod ex suo genere praeclarum sit sne industria,& labore compyrari potest, quanto magis laborandum erit, ubi de aeterna salute agitur λ quod si nemo in Aurificis ossicinam ingrediens aegre ferat, ibidem Artificem vidcns nigros carbones manibus tractantem ει circa fornacem Ignis aestuantem, ptime conscius , non alia ratione pretiosam ex auro, S argento hippei lectilem conflari posse; ita in arte Pastorali sbi Sacerdos persuadeae opus est, salutem animarum nisi assiduo labore, eo diligentia procurari non posse

Ad eos ,qui in cura animaru m prκesse conrupiscunn, non

Fisibendus est, et illorum rivor, qui pastorale pondus in honorem . di fastum conuertunt, Bi hanc ingenuam se uitutem sbi tanquam dominium et prinoipatum ascis.cunt: Licet in Ecclesia Dei sit onlacti gradus- ,--- μpactor, praesul im autem μμι uin ministre. eontumacia tamen carnis coegit inquit D.Ch ryso stomus ω' perue suaε - ι, ω operatio inimici, ut bmores videantur esse sed re aura ηonsual , nisi ministeria. Sicut de se Areflatur potiolus. cum liberessem omnium me stra Mfeci, νι omnes lucrifacerem. Et alio in loeo. ccepimus postolatum ad obediem dum fidei in omnibus gentibus non ad imperandum o Cuius . erroris causam a --. . , a signat D. Gregorius . Quia scilicet pensamus tantum,quae et rca novilmR: λα-ε negligimus autem pemare quid ipsi simus , infirmitatem nostra. et sum mam obligationem his ministeriis, fle gradibus inseparabiliter annexam. His igitur demonstrandirm est . quam longe a fine veri pastoris. - aberrent, cum aliud docuerit, do Christus, Ec Patres, Ac ratio ipsa era

Ac primo quidem oecurrit exmessum Christi praeceptum. postulans namque mater filiorum Zebedei, ut iuberet duos filios suos scdere unis. - ς' dexteram alteium ad sinistram,indignantibus reliquis discipulis Maegre ferentibus,quod primas sedes postulasset, nundum enim Spiritus .sancti ignis immoderatas animorum assectiones in ijs absun pserat ac uocatis ad se discipulis,quales esse deberent,qui Ecclesae plaficiuntur,

Ostendit. Sesti liquit sua Priscipes gentium dominantAr eorum, o qui Mai με sunt, potestatem moxcent in eos, non ita eraι inservos ἰ seu ciure umque voluem latex ποι prim ins feri, erit vener Ierusae r Sicut stius hominis mu venit mrmstrari. sed ministrare, Er dare animam rederaptionem pro multis . Ex quibuS non tare

. tum instItur,Ecclesiasticam dignitatem a seculi principatuis ioc dam

58쪽

lare,qnod eum ille terrenus, ct carnalis sit, imperio , fastu, se magna

quadam auctoritate exercetur; haec vero quoniam spiritualis est. cti

stibus spiritualibi isq: diintiis, niti debet; sed etiam qualis esse debeat

eorum sensus, qui in Ecclesia praesunt,& quale ipsorum exercitium aperte declarauit, ministrandi, scilicet, ct seruiendi ijs, quorum curam go runt, sicut di ipse Christus qui administrandum humiliter non vero ad dominandum venit. Hoc sensu D. Bernardus eadem verba Saluatoris intellexit. Audiamus , inquit, edictum. Qui maior est vestrum fiat sicut iunior, GL 3. qui praecesser es, sicut qui missi M. Forma Apostolica bae est , dominatio in terdicitur,indicitur miniuratio qua et remendatur ipsius exemplo legislatoris,qui secutas a regis. Ego in medio vestrusum.sicut qui minimat. Quis se titulo boe ingl

Mum putet, quosuperior dominus,oriam praesignissit. Merito Paulingloriaturia v. C r. xl. eo dicens miniriri sunt,o ego, oe addit. νι minus sapiens dico, plus ego, is laboribus plurimis,in carceribus abundantius, in mortibus frequenter. O practarum minine

esum quo non id gloriosius principatu sygloriari oportet forma sanctorum tibi praefigitur, Amsolorum praeponiturgloria.parua ne illa tibi ridetur. hucusque Be nardus,di tib po tertio de conii deratione, Praelatum animarum villico . iee pqdagogo eleganter comparat, nam & illi villa, et huic paruus D minus subiectus est,& tamen neque ille villae, neque hie Domini tui, Do minus est. It inquit, ' tuprasis,ut prouideo, ut consulo,ut procures, viserrues,praesu, ut prosiu, ut fidelis seruus,quem costituit Dominus super familiam suam . 'Ad quid Θ νι des illis escam in tempore dest, νι distensii, non ut imperes. Quid

clarius dici minit . , Huic autem ει D. Bernardi,& aliorum testimonio fidem astruit ratio ipsa et maior etenim si rectὰ cogitemus loci celsitudo, in quo pastor inter populum sua eminet,non superbiam,sicut isti sibi stulte persuadent.

6 arrogantiam, at potius timorem,& trepidationem ex periculi con--sideratione,& facilitate casus importa si D. Gregorio credamus, assc- tib. renti eminentiorem locum dignitatis maioribus periculis, o metrori- momς. '. bus obnoxium esse, sicut qua praealta domorum , aut arborum fastigiaco scendit, o magis periclatatur, quo altius ascendit, quia cadendi m ruri est periculum εἴ grauior ruina, quo magis bonor orescit ait idem ru.. , M. ι gorius etiam sollicitudo proficiat, rigilantia excrescat necesse est, quan- 1 I. gum qui ue inere alios eminet gradu, tantum etiam emineae vita. Alioquin yalingiorem, O non meliorem esse delinat non praemium , sed recipitium ine expecta. Tantum igitur abest, ut curator animarum de suo statu saperbiat , ut Τ . potius sibi timendum sit, sicut qui in alto positus praegrande habeat obiectum praecipitium; Sit facilis adlabendum,quia natura ipsa grauis ad i aptum procliuis est,&multi sunt impulsores. Accetiit praeterea, quod ista dominandi cnpiditas totum prorsus spirituale aedificium destruit. Primo enim ita a natura formati sumus, ut omnes arrogantes, oc tumidos fugiamus, sicuti e contra faciae humili hus, te modestis adhaeremus, ideo hanc animi mansuetudinem tant Pere Bernardus in Prasatis animarum requirebat. Discite, inquit, Pr 'isti matres esse non domini. Ita te magis amni, quam metui , sulendite verbera , μ' 'producite ubera, cur morsus Uerpente ρaruulus fugit conmentiam Sacerdotis, ad quem magis oportuerat tanquam ad sinum recurrere mavis di Dominus apud F a EZe-

59쪽

E...h Ezechielem butum sitarum dispersionem pastorum arrogatiae, &sup

biae ascribit. Vos antem eum austeritate imperabam eis, O cι potentia dispersa sunt ouea mea dicit Dominus. Secu0do, quia mos est hic Dei, qui infirma mundi,& contemptibilia eligit, ut confundat sortia,ut plus illi Sacerdoti gratiae concedat, quo rite munus suum obeat, qui de seipso humiliter sentit, nihilq: sibi arroget, quam ei, qua munus hoc ipsum elato animo de se nimium praesumens exequiturinam Christus, Invitu resinit humilibus autem dat gratiam - - ij mmἰι , . Quare illud D. Cregorij pro capitis coronide usurparim. Ius intrant in Eu v. in sanctam Ecclesiam per heciem regiminis,gloriam Uectaηus honoris, videri δε-ctores appetunt ranscendere caIeros concupiscunt, atq; alienante veritate, pri a

' salutationes in suo foro.primos recubitus in Esnis,nimaa in cbuentionibus Caiaei quarum, V tanto ma1ususcepta cura pasoralis officium nequeant adimplere, quanto ad huius humilitatis magisterium ex sola elatioe pervexerunt, & sicut verus animarum Pastor esse,&dici non potest qui charitate non ferueat, ita etiamsi hac gemma humilitatis non fulgeat, quae charitatem perpetuo, a comitatur Rectorem tensuerunt; noli ergo extolli: esto in idis quo unus ex ipsis ''in' scriptum est in Ecclesiastico. Et cogita non esse tritaninum quoddam, aut ς

De tria. uicum munus tuum, non imperium quoddam surgidum, am xegnum insolum pom-

- ω insolens, sed humile , oe pacatum maluerium L Sapienter monuit Mu Isidorus Pelusiota ἀ

De singulari Dei patrocinio in Pastores animarum . Cap. XIII. ἐ

PYI Voniam vero quae diximus de naturali difficultate curaranimarum, di de maniis sto eorum periculo, qui praepol stero fine hanc eandem procurant, no eo quidem an mo dicta velim , ut quosque ab hoc tam Praeclaro , Megregio munere deterrerem; cum nul in m a Iiud munux in terris sit ipso praestantius, nullum aeque necessaruim. 1 . Deoque gratΠmς neque ut loquar cum DThrysosto moliba. de Sace ' ' .ci dono. Ob id acer talem devitatem malorum Ularam fecesim auetarem; abstua-e infama tanta, neque erum ferram cadis, nec vivum ebrietatis, sed eos qui ιalitas

Dei dola aba-rar auctores sint, se in sacre dotium merito nobiscum ea sulare uno serie r o ine pertractemus , a minremus .nrixe erum uti a cepta resterre debemus mala qua dixi ,sed nobis. Sed potius is fuit animi mei sensus,ut illorum errori occurrerem,qui tam avide affectant hanc Prouinciam, ac si nullam obligationis periculi, ει difficultatis rationem haberet. Caeterum non desint solatia, & praesidia,quibus muniti, di recreati, maiori qua possunt solicitudine, munus hoc exercentes, possimi perpetuos hos Iabores non solum cum tacilitate, sed etiam cum alacri.

tate superarer etenim .si humanum ingenium modos quosdam ad inu Nit,quibus,quod ex sui natura acre acerbum,vel amarum est, dulce t

men- suave reddatur, sic Deo ipsi natum authori ad molliendum , α condiendum quidquid arduum, α difficile est in cura ammarum. Ieu mina multa, di solatia deesse Masolant. Porrue

60쪽

Porro primum,& praecipuum ministerii huius leuamentum est singuia laris Dei tittela,&patrocinium qui enim sub adiutorio Dei vivunt, di in protectione eius commorantur omnia illis feliciter, & prospere euenire necesse est ,& illa bona sibi affutura sperare possiuit quae a Dauide P sto. de adiutorio at tissimi copiosus commemorantur. Ex quo illa D. Pauli. Si Deus pro nobis, quis coηιra nos i Sed & quis contra Paulum non erat ρ ei

ipse apertς. dicat non esse sibi colluctationem aduersus carnem, ct sangui nem, sed aduersus Principes, mteidates, auuersus munes Rectores, aduersus θ iaritualia nequitia. Cur ergo dicit,quis contra nos P Sunt quidem contra nos si crudelem illorum spectemus voluntatςm, qui nostrae aduersantur saluti, sed si Deus erit pro nobis, pro nobis etiam erunt inimici, quia his viribus nos corroborabit Deus, ut hostes ipsi magis nobis prosint,quamo ni . cum enim nos tutabitur Deus, ait Theophil actua. Quis poterii u es s uersari ρ quoniam vel si terrarum artis in nos inburgat: diurna b centia in gloriamnestram hunc omnem vertet insultam. Neque profecto est, quod animarum p astor de h cicura peculiari, se auxilio diffidat, quia tam certum pl-gnus huius ab eo accipit, ut nullo modo dubitandum sit, sic enim Ap stolis pollici tus est Christus. Ecce Ego vobiscum sum omnιbus diebus disique ad M-- consumationem seculi. Quod diuinum promissiuo non tantum Apostolis factum tuit, ut optime intellexerunt D. Chrysostomus, & alii, sed om- tribus etiam, qui in illorum locum erant sufficiendi. neque enim unde As, cim illi, quibus cum loquebatur Christus, usque ad consumationem se. D culi victuri erant, sicut annotarunt, Augustinus, &Theophil actus, quibus tamen se praesto futurum Christus pollicitus est, quo quidem pro- h ii misso,quid carius, ει quid efficacius ad pclledum omnem animi mero rem, & cordis angustias esse potest; cum ab eo fiat, cuius sapientiam Bea. Euti. nihil fugere,cuius potentiae nihil resistere potest, de quo hoc etiam us β. - φrum est, dicere coelum, o terra transibuηι, verba autem mea non praeteribunt. Ορ ρ' Quoniam vero in hoc Dei patrocinio tammum Pastoris bonum po- , , M ssitum est, videamus, quibus potissimu de causis, ad id moueatur Deus . Thesb hie Prima est , quia id diuinae prouidentiae ratio postulat; cum enim tapientissimus Deus quemquci ad aliquod munus deputat, ea etiam ad- Iungere solet, quae pro illius administratione congrua, sufficiunt. Hinc Moysi legationem ad Pharaonem recusanti u Quis sum ego, ut vadam ad Tbaraonem ct educam filios orael de Aegypto promtis Deus. Ego ero tecum. Note deserant hoe tibi si sitivi,quid amplius edictras e Ego quι te ad hoc munus elegiri, etiam necessariasubministrabo p Ego ero Iecum, ne sis anxius, neque solicitus, ut exponit D. Chrysostomus cum suppeditatorem bonorum omnia habeas, N. m. s. in ego enιm omnium Domιnus ero tecum. Qu.d hoc iuno beatius qui talem promissis Gen. tom. 1nem a Deo accepit,quia ero tecum, hoe te declarabit omnibus feliciorem, hoc te a

fluentem omnibus rebus faciet, hee en summa gloria, haec est vera siecuritas, haeein summa, ct caput bonorum, quia ego recum sium. Cum autem ars Pastoralis adeo excellens sit, illiusq; finis adeo sublimis. ut humanas naturae IreS Ommo sup eret, certὰ sequitur, aut pastorem frustratum iri suo fine,si luis tantum viribus relinquatur, aut diuinae: prouidentiae esse,hune ipsum sua ope iuuare,illiusq; personam tuori. Qito postea fit,sicut quotidaano experimeto cognos aus,ut incananiarum ministerium, quod