장음표시 사용
291쪽
Inst. Εssicaciam gratiae repetere ab eius virtute, tamquam a causa a qua csseclus libere egreditur , est gratiam essicacem explicare per essicaci latcm . ut est in aCtu secundo; ergo Per consensum. Resp. dist. t. Est gratiam esicacem explicare per ossica ita temtit cst in actu secundo. ad quem in aliqua temporis disserenita exprimendum tendit , couc. ut est in actu secundo quem sormaliter includito, nego ant. Uude quia consideramus gratiam, ut est efficax in actu primo , sic non includit lar maliter actum secuiadum , seu consensum, ad quem ex Prinnui dum ordinatur duntaxat, ergo illius cssicacitas Doti repetitur a Consensu quem Praecedit. Ouietes a. Gratiae efficacitas ex directio ue scientiae mediae data, destruit gratiae graivitatum ergo. Prob. ant. Gratia ex directio ite sciciatiae mediae data, de ornere vir propter cor sensum prae Visum conditionale futui uni;ergo, etc. Resp. dist .ant. Gratia decerneretur Propter consensum, etC. Particula, propter, significanis causam sinalem, con . significati te causam meritoriam, nego ant. Haec responsio est Div. Thomae, I. P. qua est. 23. ari. 5. ad i. dicentis . Usus gratiae Praescitus , non est ratio collationis gratiae nisi secundum rationem causae sinalis.
Itaque salsum est, quod conse usus praevisus conditionale saturus , sit Deo motivum et rcgula concedendi gratiam iis quos praevidet ea bene usuros ; gratia enim ex mera Dei misericordia pro ipsius beneplacito consertur homini , non quia consensurus est, sed ut con- isensial. Et vero multi praevidentur gratiae consensuri , si daretur, quibus tamen non datur, ut Palet exemplo Tyriorum Et Sydoniorum , de quibus Christus , Malib. 11. asserit. Si in TFro ei Θdone factae essent Mirtutes quae factae sunt in vobis , olim in cinere et cilicio Poenitentiam egissent. PInst. I. Efficacitas gratiae ex directione scientiae mediae data , . pondebit a scientia Des; atqui salsurit Consequens ; ergo.
Resρ. dist. maj. Pendebit . scientia Dei, improprie et diroclive
cono. Proprie ei essicienter, nego mi . POTIO nulliam est absurdum,
quod gratiae ossicacitas pendeat a scientia Dei dilective id nimirum indicat Div. Aug. lib. a. ad Simplic. q. a. milius frustra Deus
miseretiar, inquit, crajus autem misere ur sic eum vocat , quomodo scit ei congruere, tit Mocantem non respuat. Quibus verbis ostendita scientia Dei pendere, quod talis gratia concedatur, quae Consensum sit impetratura , quod est ossicaciam gratiae directive a scientia Dei pendere. . Iust. 2. EB acitas gr liae directive petila a scientia media, perfectissimum et absolutissimum, Dei dominum involuti tales nostras
destruit; ergo. Re3P. nego aut . Immo emicacitas gratiae, petita directive a scietilia media, prohat absolutissimum Dei domitium in voluntates no
n as, quas ivlallibiliter triclinare Potest quocumque voluerit, et de
292쪽
de Deo me amato. 289 illi sacere quidquid efficaciter voluerit, quando ex inlinilia , quae
iri sua potestate habet gratiae auxiliis, ea seligit ac largitur, quibus pracvidet cmolliundam esse, penitusque frangetidam humanae vo-liaritatis contumaciam, quod Grin arguit periectissimum Dei domimuin in nostra' volunt ales.
Prob. ant. Fieri potest in systemate sci cratiae mediae , ut Deus D ullum habeat medium efficax ad hominum convertendum; ergo. Prob. ant. Fieri potest tantam Esse humana in voluntatis contumaciam, ut Deus videat cani resuturn m omnibus et singulis gratiis, i suas ipsi posset decernere ad Con e siouem ; ergo. Resp. I. Permissa, II Oii Concessa hypothesi, nego conseq. quia
si hominem ita contumacem vellet absolute salvare , posset illud suum decretum exequi Per gratiam aut necessitantem. aut physico Praedeterminantem, quarum possibilitatem non rejicimus, sed n gamus illas dari ad actus salutares et liberos. Respond. a. nego hypotesim : Tum quia repugnfit finitae creaturarum malitiae ; tum quia supponit voluntatis uniformitatem et Coras tantiam in malo proposito,quae pugnat cum ejus mutabilitate iii nexibilitate in honum , cujus operandi facilitas suavissima ad ducitur Per gratiam , et amotionem impedimentorum quae rebelles hominum voluntates in malo detinere sole ut. Obicies 3. In praesenti systemate, potest seri ut homo se discor Dat in negotio salutis ; atqui homo Dou potest se dis crnere in negotio salutis , iuxta illud i. Corintli. 4. Quis te discernit 7 Ergo Res'. uego ant. Nam se disceruere in Degotio salutis, est esse ex Iroprio quasi iando auctorem sui meriti salutaris ; at vero Immo orium salutare agetis , non agit ex seipso , sive ex Viribus naturae solis relictis, sed ex viribus per gratiam acceptis; ergo seipsum non discernit: hinc D. August. lib. de gratia et lib. arbitr. cap. 6. ait:
Si mersea nostra sic intelligerent, Pclagianii ut etiam ipsa dona
Dei esse cognoscererit, non esset reprobanda ista sententia : quoniam pero merita humana sic praedicant, ut ex semetipso habere
hominum dieant . Prorsus rectissime resρondet Mostolus , quis te discernili quid habes quod non accepisti PInst. I. in praesenti systemate, ficii potest ut aequali gratiae duo-hus hominibus concessae, unus consentiat , alter dis scntiat ; atqui in hac hypothesi, qui consentit, se discernit ab eo qui dissentit,
hypotest discretio in eum relati di debet , cuius praecipuae sunt citiobiliores in opere salutari partes ; atqui gratia praecipuas et nobiliores partes habet in opere salutari quandoquidem sine ea homo nihil boni superuaturalis cogitare; velle , aut operari potest ἰ ergo,
tu eam relandi debet discretio, Non ego, ait Apost. sed gratια Deil mecum
293쪽
Dixi e permissa , non concessa majore : quia insidiose si hypo itiosis gratiae aequalis datae ei qui consentit,et ei qui dissentit, nam qui consentit, recipit gratiam eisicacem; qui vero dissentit . recipit gratiam dumtaxat sussicientem; porro gratia essicax ratione benefleti 'st major, quam gratia mere sufficiens. Ins . a. in allata hypotest , qui consentit, nihil accipit a Deo ;quod non 'accipiat qui dissentit; ergo aequalem gratiam uterque
Resp. disi. ant. Qui consentit. nihil accipit a Deo secuti dum entitatem et in ratione auxilii, quod non accipiat qui dissentit . conc. secundum moralem aestimationem et in ratione beneficii, nego ant.
Gratia ergo , quue datur illi qui consentit, licet non sit maior secundum suam erilitatent physicam. ea quae datur ei qui dissentit, quia tamen datur in iis circumstantiis, in quibus praevidetur habitura effectum , et ex emcaci intentione ut effectum habeat, longe majus est hen ficium secundum aestimationem moralem , quam gratia data in iis circumstantiis, in quibus praevidetur non habitura effectum. Deus enim erga consentientem habet specialem belle volentiae assectum, quem non habet erga dissentientem. Inu. 3. Cousensus praevisus conditionale suturus. est causa cur ille qui consentit, maius a Deo recipiat beneficium ; ergo semporrecurrit hominem consentientem esse causam suae discretionis. Res'. nego ant. Causu evim cur qui consentit, maiusque accipitheneficium , est solus Deus , qui gratuito ei donat gratiam , qua in pracvidit expressuram consensum Salutarem quem homo per solas Datui ac vires non potest Producere s ergo qui cotisentit, non est
causa suae discretionis ; Sed Deus, qui dat quod jubet, cum adju--t. ut famat cui jubet, ait D. Aug. lib. de gratia et lib arb. cap. x5. Inst. 4. In praesenti Systemate, homo consentiens, gloriari potest quod prae alio consenserit: atqui hoc repugnat Apostolo , I. Cor. 4. dicenti : Quid habes quod non acceρisιι 3 si autem aecepisti , qti id gloriaris quasi non accesteris i Ergo. Resp. nego maj. Quia licet ejus, qui non consentit , culpa sit,
quod Don consentiat; lamen is, qui tota seu lit, consensurus non es set , nisi Deus eum Sic , et lune Vocasset , Cum eum consensurum
praevideret; ergo nou potest gloriari quod prae olio conscnserit :quia , ut ait D. Aug. lib. I. ad Sunplic. qu. 2: Non est volentis neque currentis , sed miserentis Dei, qui hoc modo pocapit, quo aptum erat iis , qui secuti sunt Mocationem. Inst. 5. ille qui consentit gratiae , potest gloriari quod consensorii simpliciter ; ergo et quod consenserit prae alio. Resp. dis . an . Potest gloriari quod consenserit simpliciter, per
gratiam, conc. quod consenserit per naturae vires , nego ant. Ila
que Apostolus per haec verba: quid gloriaris' non excludit omnem gloriatio uerit, sed cam tantum , qua homo de suo conserisu gloria
294쪽
. de Gratia christi. 29 iretur. quasi cum non accepisset a gratia; in omni ergo sentcutia. quae salvam relinquit liberialom , homo potest gloriari de bono opere, sed non uisi a gratia et per gratiam clicito, quod praemittit August. EPist. Io 6. qui ad haec verba : Si autem accepisti, quid gloriaris quasi non acceperis I ait: Hoc utique tolum ideo , nontra homo non glorietur: sed ut qui gloriatiar n Domino stlorietur. Iust. 6. Iii praesenti systemate. consensus illius , qui consentit, Don est ipsi a Deo datus; ergo homo coli sentiens potest gloriari de aliqua re quasi non neceperit. Resp. nego ant. Nain Deus dando homini gratiam, quam prae-Vidit expressuram consensum, si detur, eamque dando ex speciali benevolentiae assectu, et ex volunt alc efficaci ut talis consensus eliciatur, merito dicitur dare illum consensum, cuius est Cau Sa Primaria et principalis. Hinc homo gratiae coiiscntiens, non potest gloriari de suo merito, quasi ipse sibi illud secerit , quia , ut ait Aug.
Epist. Io6. Et ipsum hominis meritiam, donum est gratuitum. Inst. P. In pracsculi systemate, consensus salutaris est a voluntate seipsam determinante ; ergo non est donum Dei gratuitum. Resρ dist. ant. Consensus salutaris , cst a voluntate seipsam determinante, simul et a gratia tamquam a causa principali Voluuta tem excitante, ac levante ad conscnsum, in quem Prius saltem n a tura influit, conc. hoc constat ex Apostol. dicentc : Non ego , Sed gratia Dei mecum. Est a voluntate seipsani determinante sola, uego ant. Itaque consensus salutaris. est simul et indi vi, ibi liter a gralia et voluti tale seipsam per gratiae vires determinante; ita tamentat sit a gratia tamquam a causa superiori et principali. quae natura prius influat. lum in ipsam voluntatem quam complet ad consentiet dum tum in consensum , cui tribuit quidquid habet valoris ci Cntilatis supernaturalis: a voluti tale vero, tamquam a Causa intexi Ori , subor ij irata, et dependente a gratia, a qua totam vim ageΠ-di supei naturaliter accipit. Quare consensus salutaris Primario et principaliter gratiae attribui debet. Instab. 8. Si consensus salutaris, sit a voluntate seipsam determinante, etiam ut a causa inferiori et subordinata , gratiae erit verba lilis , pedisse sua voluntatis. et subiecta libero arbitrio; atqui Se Ini pelagianum consequens; ergo. Res p. Nego sequel. maj. quoad omnes ParistS.
a. Enim gratia non est perstitilis'; id enitia dicitur versa ille , quod indisserens ad hoc vel illud. in partes oppositas necti polusi atqui gratia non potest secti in partes oppositas, v. gr. in borium Vel malum: est enim de se deler minata ad bonum, ad quod movet quamvis i in pedibiliter . neque illa quis uti potest nd malum; ergo.
a. Non est ρedιssequa poluntatis humanae , quia non supp0uituliquem conatum ex solis naturae viribus, productum, cujus tui ui ludetur , ut volubaut Semipelagi aui; sed coulra voluntas est peditae'
295쪽
29 2 . . Tractatus qua gratiae , quae in omni opere salutari voluntalem pracvcnire necessnrio debet , ita ui siue gratia praeveniciate nullum omnino possit actum salutarem efficere. 3. Gratia non est subjecta libero arbitrio. Neque enim pendet alibero arbitrio ut habeatur, et talis, vel talis sit virtutis ; ergo non
est subjecta libero arbitrio , immo liberum arbitrium sibi subjicit, illud si quidem non agit , nisi in virtute gratiae , cui subordinatur
tamquam causa in serior cauSae superiori, Per quam agitur quomodo illi aptum est ut et moveatur, et sequatur . ut ait D. August. ad
Simplic, q. a. qui: EPist. 1o . loquens de grati ala virtute, ait: M-catio illa alta atque secreta sic agit sensum , ut accommodes as
Instab. 9. Iuxta praesens Systema, voluntas praevie gratiam 3P-plicabit ad actum ; ergo gratia subjicitur liberae voluntatis deter
Res'. nego Gnti Immo ipsa voluntas per motionem gratiae, qua afficitur, applicatur ad aetum , sed impedibiliter, cum illa gratiae
molio reli liquat voluntati facultatem expeditam dissentiendi. Inst. Io. Iuxta praesens systema , Prius erit Voluntatem sese delerminare ad actum, quam gratiam ita ferre ipsum actum s ergo o-lunias gratiam praevie applicabit ad actum. Res'. nego anI. Quia voluntatem sese determinare ad actum . nihil aliud est, quam voluntatem actum iu serre et elicere; voluntas autem non infert actum , nisi quatenus cst assecta per gratium Praevie moventem ; ergo non prius voluntas sese deler minat ad n - um , quam gratia eundem asilum inserat ; sIc dum serrum acumi Natum pungit, non prius ferrum, nota prius acuminitas pungit, scd Icrrum qualenus acuminatum ita pariter voluntas actum insertquatenus assecta per gratiam , a qua virtutem sese Salutariter movetidi accipit siti. 11. In practen i systemate , Deus expectabit voluntatem Nostram , ut bonum velimus et azarnus ; atqui hoc est damnatum in Concit. Aran sicario II. his verbis : Sa quis ut a Peccato Purgc-
mtir , MolunIatem nostram Deum expectare contendit . . . . re
sistit Spiri ni Sancto dicen i : praeyuratur poluntas a Domino ;ergo , etc. Resp. nego maj. Intellectam in sensu Concilii Arausicam; nam juxta praesens systema , necesse est sic Deus voluntatem nostram Praevelatat, Praeparin , ac compleat, ut ipsa Velit honum salutare ἰ ergo Voluntatem non expectat. Porro CODC. Arausicanum damnat errorem Semipelagianorurn docentium hominem ex solis naturae viribus posse initium fidei et hon ac voluntatis concipere, Dcumqtie expectare honum illud desiderium naturale , ut gratiam det ; quod ut haereticum reiiciunt omnes Culliolici cum I . Ahig.
296쪽
de Deo Incarnalo. a 93tia Dei aliquid meriti praecedit humani , sed ipsa gratia mere
tur augeri, ut aucita mereatiar persci, comitante, non ducente, Pedisseqrια, non PraeWia Voluntate, quae Per gratiam pras venietilem Pramaratur a Domino.
DE DISPENs TIONE ET DISTRIBUTIONE GRATIAE SUFFICIENTIS. , Nota I. Hic non esse quaestionem , I. Utrum omni tempore et
momento singulis hominibus dotur gratia sussisiens ; certum est enim , gratiam suffcientem , quae est inspiratio tratisiens, non per pcitio et indesinenter, sed certis lantum vicibus et temporibus dari , juxta illud Ps. so. Cum ipso sum in tribulatione, id est, pro Ioco et tempore Opportuno: quod susscit . ut homo dicatur habere. gratiam sussicientum ad salutem consequendam. a. Non est quaestio , utrum Singulis homini hus ea semper detur gratia sussiciens , per quam Proxime et sine ulteriori auxilio possint bonum salutare Operari, tentationes superare . Elc. Certum est enitn , quandoque dari gratias rerno te tantum sufficientes , quibus si bene uterentur liomines, proxime sufficientem Ohtinerent, ut do-ect D. Augustinus lib. 3. de lib. arb. ea'. II. dicens et Dum quis ignorat quid sibi agendum , ae eo est, quod. nondiam accestit: sed hoc quoque acciyiet, si quod accepit bene usus lucrit, accepit autem De pie et diligenter quaerat, nimirum per gratiam oratiotiis. Nola I. Cum adulti et insantes partiantur genus humanum . ut plene dignoscatur gratiam sussicientem omnibus dari ; videndum est, I. An detur omnibus adullis. a. iItrum detur infantibus.
Utrum gratia sussciens decur omnibus adultis. Nota. Adulii vel sunt fideles , vel infideles ; sideles, vel suu ι iusti', vel peccatores; quaeritur ergo utrum detur gratia Susticietis, 1. Justis ad implenda praecepta ; a. Fidelibus peccatoribus ut a pece
cato resipiscant ; 3. Infidulibus ut ad fidem adduci possitit. Tribus articulis.
Utrum omnibus justis detur grutia susiniens ad praeceρια implenda I. Nota : Iansenius Yprensis , docet.' Aliqua praeeepta hominibus iustis polencibus et conansibus , secundum Praesentes quas habent Mires , esse impossibilia - deesse quoque illis gratiam qua possibi-Πoiant. Contra hanc nefandam doctrinam.
Iustis omnibus , urgente praepepto, datur a Deo gratia pere et relati Me si Piciens ad servanda Omnia Proecepta ; est du side.
297쪽
Prob. I. Ex Script . I. Cor. Io. ubi de omnibus iugiis dicitur: Edelis Deus est, cytii non paliettir pos tentari supra id quod ρο- testis , se aetet etiam cum tentatione Properitum , id ost, auxilium , ut possitis sustinere : ad quae verba D. Augiist. lib. de Pastoribus cast. 5. ait : Ne timeas, non deeriι in tentationibus ille ira quem credidisti. Atqui si Deus non consurret justo gratia in vere et relative sussicientem ad implendum praeceptum , dum urget, Pateretur illum leniari supra id quod potest, nec saceret cun lentatione proventum, id est, facultatem sustinendi, sed deesset in tentationibus ἰ ergo. Mailla. II. Iugum meum sua Me est. Et Ioan . S. Mandata ejus grapia non sunt. Atqui iugum Christi non esset suave eiusque mala data esse ut gravissima , si iustis non daretur gratia vere et relative sumetens ad illa mandata Observanda ; e go. Prob. I. Ex conciliis ; Arausicano II. can. 25. hoc etiam secundumsdem cathoticam credimus, quod, accepta ρer baptismum gratia , omnes baρtizati , Christo auxiliante et cooperan Ie, quae rad salutem animae pertinent. μοιsint ac debeant, si fdeliter laborare potuerint, adimplere. Ergo omnes baptietali, et a sortiori Om-nus justi, hahent gratiam vere et relative sussicientem , sine qua Praecepta non possunt salutariter impleri. Cone. Trident. sess. 6. cari. I 8. desinit: Si quis dixerit, Dei praecepta homini etium justifcato et sub gratia constituto esse ad obseroandum impossibilia , anathema sit. Cuius desinitionis rationem reddit cap. ia. his Div. Augustini verbis: Deus in ossibilia non jubet, seis jubendo mooel et facere quod possis, qt Petere qtio duora Possis , et adjupat ut Possis. Quibus verbis aper e significatur homine in habere gratiam vel proxime , vel remote sussicientem ad praecepta implenda. Prob. 3. Ex Div. August. lib. de natura et gratia cap. 26. Cum Detis . inquit, imρium ad perfectam santiatem, hoc est, ad stemfectam pilam , justitiamque Perduaerit, non deserit, si non deseratur , ut Pie semper . iusteque Mimtur. Atqui si Deus justis , urgente Praecepto , non ei cederet gratiam vere et relative sufficientem , qua posse ut illud implere , vel saltem uberius implorare auia Ni Iium ut impleatur . certe prius justum desereret, quam ab co desereretur; eigo,etc. Et cap. 69 ait: Eo lyso quo irmissime creditur Detim jusitim et bonum i myossibilia non potiaisse praecipere ,
hinc admonemur, et in faciamus quid agamus , et in disseitibus quid Petamus. Hinc iure motito Inuoc. X. Alexand. VII. ut haereticam damnarunt Primum pro p. Ialiscui auum jam avio U. et Gregorio XIJ I. damnatam in hae pro p. Baiana: Dinnitisa haec sententia, Detim homini nihil impossι bile Praecepisse , falso tribuitur Augustino , cram Pelagii su
298쪽
de Gratia. Christi. . Nota: Argumenta quae Jan eniam opponunt, I. Ex ratia es.scaci , sine qua asserunt tu ium nihil Posse : a. Ex impotentia relativa nonnullorum justorum ad aliqua praecepta hic et nunc ob- Servanda , non reseremusi ea extim jam QVimus , ubi gratiam dari vere et relative sussicientem , Probavimus. Itaque. Solstuntur Objectiones. obiicies i. Exemplum Sancti Petri, qui iustus erat tunc cu mnegavit Christum; atqui tunc ipsi defuit gratia relative sulliuiuus ,
tu posset Christum nori negare i Org0' . . . cResρ. permissa maj. dιst. min. D. Pleiro fuit gratia relative sul sciens, qua posset proxime resistere tentationi et Christum noti ne Eare; conc. qua posset remote Christum non uegare nego may. Itaque D. Petrus , qua udo negavit Christum , habebat gratiam orationis ut humilitatis , qua si bene usus suisset, obtinuisset gratiam proxime sussicientem, per quam lentationi restitisset, nec Christum negasset; hoc satis aperte tradii D. AuguSt. lib. de corr. et gr. c. 9.
dicens e Dixerat eι ipse Petrus in abundantia sua ; animam meam pro te ponam : sibi festinando tribuens , quod ei fuerat ρο-
stea a Domino largiendum. Dixi : permissa maj. quia D. Petrus quando Clii Istum exterius negavit . iam interno praesumptionis peccato exciderat, ut docent D Chrysost. lio mil. I a. in Ioan . Cum , Petrus) in arrogant ι a prolaberetur, et Christo contradiceret, suae admonetur fragilitatis. Et D. Aug. serm. 285. Interrogatus Petrus, in corde suo prae'
sumρserat se pro eo etiam moriturum Piribus suis hoc tribuerat.
Ergo jam interno Praesumptionis peccato exciderat a sua justitia , quati do Christum negavit, ac proinde nihil facit eius exemplum ad praesentem dissicultatem, in qua de justis disputamus. Inst. i. D. Chrysost. de D. Petro dicit hom. 83. in Mailli Etsi
heue animatus fuerat, dioino tamen subtracto auxilio , stare nou
Potuit; ergo nullum habuit gratiam. vere sufficientem, ut Christum
motu sussicienti, nego arit. Addit enim thidem D. Doctor : Totum sibi attribuebat, dicens : el si omnes scandaligati sucrint, etc. Cum dicere debuisset , patrocinio tuo juvabis. Ergo habebat sussiciens auxilium ad orandum , et uberius auxilium impetrandum, quo adiutus Christum Don negasset. . InSt. 2. D Aug. tra c.FI. tu Ioann. de cliaritate loquens, ait: Uuae utique Petro defuit, quando mulieris ancillae interrogatione Perterritus , usu Poluit verum testimonium Perhibere. Ergo Petro dc- fuit gratia, qua relative ad praesentem Concupisceutiam potuerit testimo ilium Christum perhibere. Resi'. dist. cons. Desuit gratia, qua Proxime Potuerit, e te, cunc.
299쪽
- Tractatus quu remotu potuerit, eto. Nego conseq. suam mentem declarat D. Doctor. lib. de unit. Ecclesiae cap. 9. dicens: Quis enim dubila Merit quod . . . . Petrus si Moluisset, ter dominum non negasset '
νit, recolens tremdationis culpam, se nec admoniέiam Pottiisse Ditare. Ergo D. Petrus nullam haebuit gratiam, qua potuerit abnegationem Christi vitare. Resy. nego conseq. Naeo enim verba : Non potnisse : ibi nota significant impotentiam laciendi, sed desectum assectionis saciendi, quo sensu Christus Matth. 26. dixit Apostolis : Non polia istis tinc hora Migilare mecumps Sic enim couriniauit et dicimus nos aliquarido non posse, quia sic assecti sumus, ut nolimus, vel certe ut aeturi non simus.
Objicies a. D. August. lib. de notiara et gratia , c. 53. nit, Fideles orantes dicunt: et ne nos inferas in tentarionem . aed liberanos a malo. Si adest possibilι as . ut qu/d orant ' ergo. Resp. dist. ant. Si adest possibilitas, per solas Iiberi arbitrii vires. noti est Decessaria Orali O, cono. si adest possibilitas per gratiam nego ant. Hic Div. Doctor redarguit Ρelagium. quod diceret. I, mitiem absque adjutorio gratiae Dei posse esse Sitie peccato: Quare , inquit, sine adjutoris gratiae Dei dicιtis hominem posse esso sine Peccato y quem ut refellat dicii: Fideles orantes distini: et nonos ιnferas in tentationem, sed libera nos a malo, etc. o qua oratione concludit hominem itidi gere gratia Dei ut liberetur. Dec posse a teli latione eripi per solas naturae vires : Unde, inquit, non liberatur homo sine gratia Salseatoris. Inst. I. Div. Aug. ibi deua Cap. 66. ait : Quod autem eae pitiis Naturae , non ex conditione naturae sit quaedam peccandi necessitas, audiat homo. Sed qui habet necessitatem peceandi, nou habet gratiam vere et relative susscientem ad praecepta implenda ;
Res'. dist. maj. Est quaedam necessitas peccandi, simpliciter et physice inevitabilis , neg. maj. Secundum quid et moraliter inevitabilis , subdist. sine gratia, cono. Cum gratia, nego maj. Undes D. August. immediate addit: Atque ut eadem neeessitas non sit, diisseat Deo dicere 3 de necessitatibus meis edue me . . . ac Per hoc opitulante gralia per Iesum Christum, et mala necessitas remoDehitur , et libertas plena tribuetur. Inst. a. Si omnibus justis , urgente praecepto, detur gratia vere et relative sussiciens ad implendusa preceptum . iustis reprobis dabitur gratia vere et relative sussciens ad perseverandum in stata justitiae; salsum consess. ergo. Resρ. nego min. De omnibus enim justis loqueris Cotic. Trid. n Cop. in Matth.
300쪽
. de Gratia Ch/' sti. dis ait o In Dei aurilio frmissimam spem collocare, et rePonere Omnes debent. Deus enim, nisi ipsi illius gratiae defuerint , stetit caepti opus bonum , ita persciet, operans pelle et perscere. Ergo iusti omnes perseverare possum in accepta justitia . si nou desiuit
gratiae Dei. et consequenter habent gratiam vere et relative sufficientem ad perseverati dum. Prob. minor. D. Augustinus, lila. de dono perseVer. cap. II. ait Si qui obeditis, si praedestinati ex is rejiciendi , substrahentur obediendi pires ut obedire cessetis. Ergo iustis reprobis non datur gratia vere sufficiens ad perseverandum. Resρ. nego ant. Haec enim D. Doctor non profert a se , sed ex sententia Semipes a glanorum , quos imPugnat . reserens enim liatio sententiam capi. 15. ait: Sed Qurat. ut Acribitis . . si qui obeditis, Elc. ad quae verba D. Prosper lib. 3. ad excerta Genuensium .
dubio s. ait: Ea hoc ergo potuistis ad emere non iρsum Augustinum haee dicere, sed eos de quibus dixit e sed aiunt, ut scribitis. Inferius autem nempe cap. aa. ubi ρlenitas ad ista respondet. multo manifestius patet . quam haec ab imo nunquam realirer dicta sint. el 9uantum ei hujusmodi praedicationis forma displiceat : nam de illa ait : Hoc enim dieere, quid pidetiar aliud esse , quam male dicere, aut mala quoddam odo proμhelare ρInst. 3. D. August. in hoo uno duntaxat vult supra relatam Sententiam emendari. quod secunda in tertiam mutetur personam , et dicatur : Si qui obediunt, etc. Ergo D. Augustinus uou reiicit il- Iam sententiam quoad substantiam. Resp. nego ant. Nam juxta D. Prosperum, illam sentcntiam com rexit. Quae pera sunt tem Perans nim rum mulando secundam Personam in tertiam ut lolcrabilior sit audientibus, Et quae falsa sunt resecans . nimirum resecando substractionem virium obediendi . cujus D ullam lacii mentio uena in hac propositione , quam in Iocum an ioris substituit : Si qui obediunt, sod in regnum Vul, et gloriam Praedestina ι Non sunt, temporales sunt, nec usque infnem in eadem obc di enita permanebunt ; quod est verissimum.
Utrum fdetibus peccatoribus detur gratia sustolens, ut cipeccato resistiscant, eι conpertantur.
Nota: Peccatores, alii nondum sunt excaecati et Ohdurati ; alii sunt mente excaecati et corde indurati , juxta illud Ioann. Ia. Excaecapit oculos eorum , et indurapit cor eorum. Quod Deus pra stat. non positivo e ut vult Calvinus lib. a. instil. caP. 18. sed n guttve : ul docet D. August. D. Io S. dicens : Non obdurat Deus impertiendo malitiam, sed non imperitendo misericordiam. De utri