장음표시 사용
141쪽
Secundo Innocentius II. concilii Lateranensis decreto nihil aliud quam depositionem significare voluit: sic enim viva voce illud idem expressit
in synodo , ut testatur chronicum Μauriniacense tom. Io. Conc. pag.
Io II. B. Quia, inquit, inordinatae personae unordinata sunt decreta, is quodcunque ille schismatis auctor Petrus Leonis statuerat, destrubis mus, quoscumque exaltaVerat, degradamus i & quotquot ordinaveratis exordinamus & deponimus. Tertio Alexander III. in ipso concilio Lateranensi plures episcopos Germanos, qui schisma ejuraverant, admisit citra novam ordinationem,
ut ex Krantetio lib. 6. cap. 37. refertur ι- Io. Concit. pag. I 323. Q quod& erga presbyteros factum ei se narrat Helmolitus ibid. pag. I 326. A. Et vero idem Pontifex in concilio Venetiis an. rip . habito, ipsos quidem schismatis Utistites, & qui eis adhaerebant tunc temporis, aut deinceps adhaesuri erant, proscripsit; sed tamen non paucos, qui veniam flagitarunt episcopos schismaticos restituit, imprimis vero Christianum Moguntinum , Philippum Coloniensem, & alios, eisque citra ullam de iteranda Ordinatione mentionem , ut consueta munia obirent potestatem semeit ; quod legitur ibid. pag. I 49o. E. & r 94. A. D. vide & Krant2ium lib. 6. cap. 37. ibi enim ὁe hac Praesulum Germanorum reconciliatione Venetiis facta loquens, hoc unum observat Archiepiscopos nempe illos, saltia a schismaticis accepta abjecisse, & per manus Hyacinthi cardina- is nova a Pontifice suscepime . refutantes omnia schismata , praecipue Octaviani, Guidonis, & Ioannis . Immo Robertus de Flammesbur lib. 3. paenitentialis manuscripti apud Morinum supra asserit Alexandrum in schismate Octaviani ordinasse ac constituisse ut qui non servata legitima forma extra Ecclesiam fuissent ordinati , ii quidem reordinarentur . non vero alii qui legitima forma consecrati serent , si quando cum eis
dispensaretur . . OBIICIEs 4. Lucius III. summus pontifex eos qui ab his . schismaticis consecrati fuerant iterum ordinavit. Hoc enim testatur idem Rohe tus de Flammeabur ibidem. Postquam enim docuit eos non esse iderum
ordinandos, qui extra Ecclesiam consecrati fuerint, modo legetlina Ordinationis sorma adhibita sit, sic sis it: μ Lucius tamen Papa, inquit, se ut dicunt, secit reordinari ordinatos ab illis qui ultimam manus imis is positionem acceperant extra Ecclesiam: & mirum fuit quod Cardina-M les consenserint. Forte sequebantur jam pravam opinionem quae aseri serit ordinationem extra Ecclesiam factam omni emctu carere, velis hoc secerunt in odium schismatis. Ergo. REsPONDEo ex incertis rumoribus id hausiae Robertum, quod ipsius verba satis indicant, in eoque esse deceptum . Caeterum hic obsemare interim juvat a Roberto & aliis Theologis ut pravam habitam eme tunc
temporis eam opinionem quae characterem in schismate non remaneresut non. accipi pronunciat. . INsTA AIs I. erantetius lib. 6. Saxoniae cap. 47. tom. IO. Conc. pag.
142쪽
is 6 DE CHARACTEREI i. videtur hoc Roberti dictum confirmare : ibi enim de Lueto III.& imperatore Friderico, qui anno Ii 84. Veronam convenerunt, scri bens, Imperator , inquit , in Italiam contendit anno proximo o &,, exierat urbe Roma Lucius Papa tractaturus cum illo christianae rebis publicae negotia, quae in Asia nimirum coeperant labefactari. Veronae se convenerant duo christianismi culmina: concurrerat ingens ecclesiast, corum multitudo, reconciliationem deposcens sedis apostolicae . quod se in schismate Imperatorem secuti, ab Antipapis essent ordinati & in- stituti . Intervenit pro his Fridericus imperator , ut in gratiam suis merentur: annuit perbenigne Pontifex . Sed cum postera die manus se illis essent imponendae singulis, immutatum erat consilium , quod diri ceret, in concilio Venetiano decreta, non posse nisi alio concilio irri ritari. Promisit autem de proximo alium a se aevocandRm coetum , is in quo super his constitueretur. Auditae sunt Germanor m minae prori sua c suetudine: sed nihil ea re moti sunt Cardinales . Credebatur ,, autem ea consilii mutatio a Conrado Μoguntino & Wormaciensiri pontificibus prodiisse . Ergo Lucius saltem promiserat se ejusmodi
sacerdotes rursus ordinaturum.
NEGo consequentiam di haec enim Lucii promissa non ad novam corp- seerationem spectabant, sed ad simplicem ae nudam reconciliationem , qua ordinibus acceptis fungi liceret . Id vero colligimus ex ipsis KrantEii verbis ac multis in supct istorum temporum scriptoribus ac
Primo quippe id constat ex postulatione ipsa sacerdotum a schismaticis ordinatorum. Quid enim illi petunt ρ reconciliationem; non iteratam ordinationem. Concurrerat, inquit Κrant2ius, ingens ecclesia is sticorum multitudo reconciliationem deposcens sedis apostolicae. Secundo hoc. ipsum elicitur ex precibus Imperatoris. Intervenit pro se his Fridericus, inquit, ut in pratiam sumerentur. Tertio non aliud ipse Pontificis assensus probat : annuit enim postu latis & precibus Luciust ac proinde reconciliationem &. gratiam tantum pollicitu& erat, non iteratam ordinationem, de qua ne verbum quidem factum suerat.
Quarto id promiserat Lucius quod in eoncilio Veneto erga quosdam , qui ibi aderant & veniam petebant , indultum fuerat , & aliis neθatum . Atqui synodus Veneta non de ordinatione , sed de recon.
ciliatione tantum egerat , ut modo ostendimus . Helmoldus certe a
nobis laudatus , auctor est , in ea cum episcopis Μoguntino , Colo nivns , aliisque quam pluribus ,. sieut & eum eis qui ab ipsis ordinati erant , fuisse dispensatum ut in suis ordinibus persisterent , caeteros autem ab Ordinibus fuisse suspensos . Profecto qui in Ordinibus suis per dispensationem relicti sunt, ii non sunt iterum ordinati qui vero ab Ordinibus tantum suspenduntur, ii sane ordinis charaehere inligniti esse Censentur. Ergo synodus Veneta characterem etiam in schismaticis sin rstitem agnoverat. Quin-
143쪽
Quinto Idem Helmoldus Cronici Selaserum, cap. Io. de hoc tu Veronensi agens, Sequenti anno , inquit, Imperator abiit in Ita-- liam pro disponendis negotiis rei publicae , & occurrit eo dominusis papa Lucius apud Veronam pro quibusdam causis determinandis imis ter ipsos : cumque honestissime susceptus esset a Veronensibus, & ais Clericis qui illuc convenerant de diversis partibus terrarum , quio tempore Alexandri papae a schismaticis ordinationes susceperant , se coepit Imperator omni instantia intercedere pro ipsis dominum Ap se s sticum ut clementer circa ipsos dispensaret : qui primo huic petisse tioni benevolum se exhibuit , & eo usque annuerat , ut omnes ρο- is titiones suas scriberent , ut secundum casum singulorum dispensareis tur circa ipsos . Et ecce altera die dominus Papa mutat animum &,, propositum , 'dicens : Quoniam generali concilio , quod Venetiis is celebratum est , ubi ipso Imperatore proserente , dispensatum sueratis circa dominum Christianum Μoguntinum & dominum Philippum Co-- loniensem , dominum Μantuanum , & alios plures , qui cum ordi- si natis suis persisterent , hi ab ordinibus suis suspensi fuissent, nulla is ratione mutandum id affirmabat , nisi denuo in Cardinalium , &,, Episcoporum generali concilio ; promisitque Apostolicus apud Lug-- dunum super eodem negotio se Concilium habiturum de qua muta-- tione dominus Conradus Μoguntinus , & dominus Wormaciensis is suspecti habiti sunt . Hi autem quibus spes de officiis recuperandisse data fuerat , contristati sunt valde &c. Ac proinde a Lucio duntaxat petebatur teste Helmoldo ut clementer circa schismaticos dispensaret neutiquam vero ut eos iterum ordinaret.
IvsTAnis a. Manus illis erant imponendae singulis , ut memorat Erantetius, lib. 6. Saxonia , cap. 7. supra , pag. 273. Ergo iterum con
secrandi erant. DisTINGUO antecedens r manus illis erant imponendae in reconciliationem & ordinum confirmationem concedo ad iterandam ordinationem ; nego . Quod enim ea manuum impositio ad reconciliationem , & Ordinum confirmationem pertine, et , elicimus I. ex verbis scriptorum quos modo retulimus o a. ex hujus aevi disciplina , juxta ruam manus impositione reconciliatio peragebatur , ut liquet ex syno-o Northusensi paulo ante sub Paschali II. circa annum rios. habita: in ea enim , inquit Abbas Urspergensis in chronico , his qui a pse se doepiscopis fuerant consecrati , per catholicam manus impositionem se reconciliatio proximo jejunio danda sere promittitur ἐμ μ 3. ex veterum testimoniis ac doctrina quam circa hoc caput non semel e X-
posuimus , quaeque ut hunc locum illustrat , sic eo illustratur ac sul
144쪽
An Maracter Ordinationis in haeresi perseveret ac detur . Notandum est hic esse duntaxat controversiam de iis ordinationibus , in quibus legitima serma adhibita suerit : ut enim Bapti semus , & quodlibet aliud sacramentum , ita & Ordinatio sine legitima serma conlistere non potest . Non ergo quaeritur an legitimae formae absentia irritam facere queat apud haereticos ordinationem, hanc enim nullam pariter faceret apud Catholicos ; sed an haeresis characterem deleat, aut quominus is cietur impediat.
Character Ordinationis in haeresi perseverat ac datur.
Ex perpetua re eonstanti Ecclesiae traditione. Id enim ita esse ostendunt Ecclesia primitiva. Nempe ipss Apostolorum temporibus haeresim edidit Ebion . Iam vero ille , teste 4nastasio Bibliothecario in quodam ad finem VIII. synodi scholio , pag. ior 6. A. quosdam Episcopos ordinaverat , qui ob haeresi in ipsus depositi suerunt , ac postea sine nova ordinatione cum errorem ejurassent , restituti . Quaeritur , inquit , cur sedesis apostolica eos , qui a Photio damnato .in diversis sunt Ecclesiae grais di bus constituti , sine recuperatione deposuerit , cum ab Ebione sa- ,, cratos , & post astantibus Episcopis depositos instaurari decreverit. Ita Anastasiis , ex antiquis dubio procul, licet jam ignotis monimentis . Ex quo elicimus hanc suisme tune temporis doctrinam , scilicet Ordinationis characterem haeresi non extingui : quandoquidem Ebi
nitas sacerdotes citra novam ordinationem luscipiebat , ut & ab aξ-ss baptaetatos citra Baptismatis iterationem admittebat et quod allecisi Sanctus Hieronymus in dialogo contra Luciferianos cap. 9. rom. a. Ρ g. 1ψ7. A.
145쪽
CANON apostolicus 6o. alias 58. Si quis episcopus, inquit, aut presis hyter, aut diaconus secundam acceperit ordinationem ab aliquo, de-- ponatur & ipse & qui ordinavit , nisi ostendat se Ordinationem 'ha is bere ab haereticis. Qui enim a talibus bapta zati vel ordinati fuerunt,
si neque fideles neque clerici esse possunt. Quapropter juxta canones apostolicos eorum duntaxat ordinatio rejicitur quorum rejicitur & BD ptismus. Atqui Baptismatis character in haeresi manet ac consertur , si Baptismi forma legitima adhibita fuerit : nec haereticorum Baptismus improbatur nisi cum ea desuerit. Ergo idem est de ordinatione itatuendum. Nempe hic bHelicorum nomen strictius accipiendum venit, & de iis sblummodo intellisendum est qui Sacramentorum formas adultera. bant , quod apud priorum saeculorum haereticos erat frequentissii uim ,
ut Augiillinus monet r atque ita hunc canonem esse interpretandum docent r. Dionysius Exiguus in titulo Onouis 4'. 2. Cresconius in breviario canonum cap. So. I. Adrianus papa in vitome canonum num. I. q. Auxilius lib. I. cap. 18. 3. Theodorus Studita epist. ad Naucratium in additis ad Balaamonem , pag. IIcio. ut Beveregium tib. 2. vindiciarum Ignatii cap. I a. & ad canones amfolicos 47. Ο ΔΑ. Cotelerium ad lib. 6. Constitutionum, cap. II. & ad. n. vos. 63. aliosque praetermistamus. 0nodus Nicaena.
Co MCILIura Nicaenum duplex hujusce disciplinae exemplum suppeditat: ' . Primum est Novatianorum quos canon 8. una cum suis ordinibus suscipiendos esiste decrevit . Sic enim habet juxta antiquissimam vers nem quam synodus UI. Carthaginensis nobis repraesentat tom. a. Conc. pag. II 6. Si aliquando , inquit, venerint ad Catholicam Ecclesiam is Cathari, placuit sicut & magnae synodo, eos ordinatos sic manere in elerois graece οὐ τε χειρογετουμένους ἀυτους , μένειν δυνευς ἐν υ κλήρω . Anteis omnia autem haec profiteri ipsos per scripturam oportet, quod conte is liant catholica & apostolica dogmata .... Ubicunque autem omnes, s-- ve in castellis sive in civitatibus , iesi inventi suerint ordinati; qui imis veniuntur in clero , sint in eodem habitu. Quotquot autem , ubi ca- is tholicae Ecclesiae episcopus vel presbyter extac , accedunt, manifestum is quod episcopus ecclesiae habebit dignitatem episcopi. Qui autem no- is minatur apud eos episcopus , presbyterii honorem habebit , nisi sorteis placuerit episcopo honoris eum nomine frui : sin vero ei non placu is rit , providebit ei locum aut chorepiscopatus , aut presbyterii , ut in is clero omnino esse videatur , quatenus non in civitate duo sint episco- is pl. Ita Concilium Nicamum de Novatianis qui tunc temporis hae-
146쪽
x o DE CORACTEREraesit schisma cumulaverat. Iam vero iis , qui in ista secta ordinati essent, honoris gradus & Ordines servat, nee ab illis quidquam aliud exigit ,
quam ut perversa dogmata ejiciant & Ecclesiae Catholicae dogmata servaturos se esse scripto profiteantur . Ac proinde in ipsis Verum ac genuinum characterem Orginationis agnoscebat. Atque hic canon exinde celebratissimus suit: qui in exemplum & resiniam deinceps evasit , ut constat ex Hieronymo in Dialogis contra Lucis rianos ad finem, Stricio eps. ad Himerium, Innocentio I. eps. 22. cap. I. Tharasio actione i. VII. Synodi, Hincmaro ad episcopos ΙΙΙ. synodi Suessesionensis, & aliis e imo ex eo colligunt Auxilius lib. I. cap. 23. & Petrus Damiani opusc. 6. cap aa. validas esse ordinationes, quae etiam ab haere licis peraguntur : quanto magis a simoniacis aut intrusis. Secundum est Arianorum. Cum enim quidam Praesules Arianam ha resim amplexati essent & Nicaenae fidei decreto subscribere aliquandiu noluissent, tandem errorem consessi veniamque postulantes admissi sunt. Ita quippe testatur Hieronymus in dialogis contra Luciferianos o In sy-
is nodo Nicaena , inquit , quae propter Arianam perfidiam congregata is est, octo Episcopos Arianos susceptos scimus.
Quarto ATHANAsIus non solum docuit haereticos cum ordinibus recipi posse; sed etiam, synodo eam ob causam an. 362. habita, id er- .ga Arianos praesules, solis haereseos ducibus exceptis, statuendum curavit : cui decreto postmodum omnes tunc Catholici obsecuti sunt, uno repugnante Lucifero Calaritano, qui inde in schisma miserabiliter incidit. Hujus concilii acta vide tom. a. Cono. & in luper Rufinum lib. r. cap. 28. Augustinum epes. I 83. num. 47. Adde epistolam ejusdem Athanasii ad Rufinianum, quae extat apud BalZamonem , & legitur actionex. VII. synodi, pag. 73. A : in illa enim sanctus Doctor , Celebra- , , ta est, inquit, synodus praesentibus etiam & episcopis , qui partiumo erant eorum , qui foris sunt, hoc est Occidentalium . Facta estis autem & penes comministros, qui Graeciam habitant. Porro nihilo
is minus & ab his qui in Hispania & Gallia sunt & quod hic pla-- cuit, & ubique et ita ut his qu4 cadunt & praesunt impietati , igno-
is scatur quidem, cum paenitentiam gesserint, non autem ulterius eis is locus detur in clero . His autem , qui auctores non fuerint impieta- ,, tis, placuit ut venia detur, & habeant Cleri locum ; maximeo cum excusationem persuasoriam dederint : & placuit id dispensati is ne fieri Propterea igitur dispensatio 'circa Clerum facta est ....is Haec & Romae scripta & a Romanorum eccleta sunt recepta. Ita Athanasius qui duplicem duntaxat Arianorum ordinem constituit . r. quidem erroris auctorum & antesignanorum, quibus Iaicam tantum communionem concedi placuit et 2. vero caeterorum Omnium , qui decepti ab Dj0ilirect Co le
147쪽
ab aliis aut inducti perfidiae consenserant, quique eum dignitate sua &ordinibus acceptis admissi sunt. Hoe porro decretum in VII. synodo summis laudibus exceptum est, utpote quod non esset Athanasi solum , sed & totius orbis . Ex eo autem consequens esse judicatum est, ut qui in haeresi nati & educ
ti essent, similiter admitterentur. Et merito sane. Namque ex verbis
Athanasii manifestum est haeresi characterem non extinsui. Iam vero si in haeresi perseverat , nihil causae est cur in eadem dari non possit ac
Hanc eandem agendi rationem eloquenter explicat Augustinus epi 183. num. 47. ubi Athanasium defendit & Luciferi casum deflet e tum hanc causam ad Donatistas transfert & ad quamlibet aliam haeresim
Quanto BAsILI Us eandem doctrinam astruit e I. namque epistola Canonica ad Amphilochium, can. I. tom. a. pag. 7sq. asserit Zoin & S turninum, qyi ab Encratitarum secta ad . Ecclesiam reversi sunt, in Episcoporum cathedram susceptos esse , & inde colligit eadem ratione erga reliquos esse agendum t Scio, inquit, quod fratres Min & Sa- is turninum, qui erant ex illorum Encratitarum 3 ordine , in episcinis porum cathsuram suscepimus . Quare eos qui illorum ordini conjunis dii sunt , non possiimus amplius ab Ecclesia separare , utpote tam D 'uam canone aliquo communionis cum ipsis edito per Episcoporum se susceptionem. Haec epistola allegata est actione r. VII. synoci pag. 7 . ao. Epistola 74. ad Occidentales pag. 873. de Eustathio Sebasteno loquens, qui ab Ario institutus oμσωσιον a synodo Nicaena sancitum palim anathematiZaverat, & postea tamen ejurato errore a Liberio restitutus fuerat in episcopatum unde erat ejectus et Hic, inquit, olimis institutus ab Ario .... sectator illius & inter selectissimos discipulosis connumeratus suit : posteaquam vero ad suos reversus a beatissimois Hermogene Caesareae episcopo propter opinionem impiam condemna- se retur, consessionem illa obtulit sanae fidei , atque ita manus impomis tionem ab ipso obtinuit. Ubi vero dormitionem accepit Hermoῖ ,, nes, mox ad Eusebium Constantinopolitanum se contulit, qui & ir,, se nihilominus impium dogma tuetur Μox vero ubi fortuito is adeptus esset episcopatum , anathematismum contra Homoousion in ,, synodo Ancyrae habita scripsisse deprehenditur : atque ita episeo copatu ejectus, propterea quod jam Melitinae depositus esset , viamo sibi ipsi per quam restitueretur excogitavit, eam videlicet ut ad VOS
,, proficisceretur. Quae vero sint illi a beatissimo Papa Liberio propo- ilia, & ad quae consenserit, nobis clam est ; visi quod epistolam adiis tulit per quam restitueretur. Eam ubi synodo Tyanensi exhibuit, in
148쪽
si suum Ioeum restitutus est. Vide & epise. 87. ubi eum a se in epis- .copum esse susceptum confitetur. Atqui is haeresim Erosessus fuerat . ideoque ab Ecclesia pulsus. Ergo haeresi eharacter, non perimitur, nec opus est iterata Ordinatione, ut qui haereticus fuit restituatur. Damasus Pontifex o Hylarius Pictaviensis. Sexto DAMAsus lammus Pont sex & Hilarius Pictaviensis eidem sententiae astipulantur et eos enim, qui ad Arianam impietatem dest xerant , episeopos esse recipiendos judicarunt; & eam Oti causam a Luciferianis, teste Gennadio, reprehensi sunt. Is enim lib. do scriptoribus. eccis sicis, cap. a 3. de libello pretum Faustini & Marcellini disserens. A Quin, inquit , Hilarium Pictaviensem & Damasum urbis Romae E-- piscopum in eodem culpat, quasi male consuluerint Ecclesiae , quod is praevaricatores episcopos in communionem & sacerdotium, pacis re-- cuperandae gratia, recepissent.
Septimo Hi ERONYΜUs in dialogo contra Luciferianos hane Athanasii,. Damasi, Hilarii, imo totius Ecclefiete disciplinam ac benignitatem pro pugnat o & sub finem allegans quod a Nicaena synodo de Novatianis definitum est, M Synodus quoquo Nicaena, inquit, cuja mulo ante fecisis mus mentionem, omnes haereticos suscipit ψ exceptis Pauli Samosateniis discipulis o &, quod his majus est, episcopo Novatianorum , si comis versus fuerit, presbyteri gradum servat. Pana Ecclesa. Octavo ApRICANr Praesules circa finem IV. saeculi in concilio Camthaginensi can. 33. supra ,. non solum testantur Donatistas jam ab, initio in Ordinibus suis , eum solum schismatici forent , a major hus suis esse susceptos ; sed etiam tune temporis , cum schisma inhaeresim verterant , esse suseipiendos decernunt, & ut hac de re epistolae ad alios Episcopos & praesertim ad Anastasium Pontificem mittantur, edicunt. Hunc canonem refert Cre nius in collectione cana
ctinium , & Anterium Epistopos , postquam ejurassent haeresim Priscillianistarum , quam antea professi fuerant , in sedes suas rest,
Luit , tomo 2. Com. pagis. I 23'. oe Ia 3I. quod idem reseri Ida- eius Diqitirost Ci
149쪽
et ius 4n chronico . Illud porro ab Innocentio L epist. 13. probatum est, ibidem pag. I 28O.
Decimo INNOCENTIUS I amrmat quidem epise. 22. ν m. q. suae His Ecclesiae legem hanc suisse, ut venientibus ab haereticis , qui tamen se illic baptiaati sunt, per manus impositionem laica tantum tribuere,, tur communio . nec ex his aliquis in clericatus honorem vel exi- guum subrogaretur. Et epise. 28. num. 3. Arianos carierasque ejus modi pestes, quia eorum latoos converses ad Dominum sub imagiis ne paenitentiae ac sancti Spiritus sanctificatione per manus impossitionem suscipimus , non videtur clericos eorum cum sacerdotii autis ministerii cu)uspiam suscipi debere dignitate. . Sed tamen hoc ipsum certis in casibus fieri potuisse , idque citra novam ordinationem
r. enim epi ula a I. ad Martianum, Superiori tempore , inquit toti mo L. Conc. pag. 427 l. memini me Um ad dilethionem tuam quam ad se fratres & coepiscopos nostros ... litteras de Clericis .... qui se ante se damnationem Bonos asserebant ab eodem tam presbyteros quam dia- is conos ordinatos , ut si re icto atque damnato ejus errore, vellent Ee-- elesiae copulari, libenter reciperentur ..... Verum nunet in Ravennati
si urbe mihi constituto, Germanio, qui asserit se esse presbyterum, at- , , que Lupentinus qui se diaconum dicit, multorum talium quasi legati is ne suscepta, prece lata , dolores proprios exprimere gestiverunt e se, quidem eccles as in dilactionis tuae constitutas parochiis retinere, sedes tuam communionem non potuesse se mereri, ea videlicet ratione, quia se Rusticus quidam nomine, iterata Ordinatione, presbyterium suscepi se, , set . Et non levi impedimento fit, dum aut illi dolent hujusmodi no- , minem in Ecclesia retineri, aut ille sic precare debere in alio arbi-- tretur, quemadmodum in se agnoscit eme peccatum . Et quamvis deis eadem re plenius liverae meae comIneant i .... tamen . . . . admonen
dam duximus fraternitatem tuam, ut si vere constat aliquos ante dam-M nationem Bonosi ab eodem ordinatos, postea voluisse vel nunc velleis reverti, eos recipiendos esse censemus. - Ηaec Innocentius de Bono-
facis , qui Photini impietatem sectabantur, & negabant B. Mariae Vidi ginis illibatam post partum virginitatem . Ibi autem aperte statuit eos qui a Bonoso ante damnationem ordinati fuerant & iplius deinceps erroribus adhaeserant, iis relictis atque damnatis, possie in propriis gradi
bus admitti a quod manifeste arguit haeresi chara rem Ordinationis noueriingui . Iubet autem ita recipi Bonosiacos citra iteratam ordinati Dem. Namque cum Rusticus quidam hac via presbyterium recuperasset,& alios eadem ratione restitui vellet , hoe ipsum ei vitio vertit Innocentius, in eoque peccatum esse pronunciat, & ut iterum non pecce
150쪽
tur , sollicite monet . Ergo . Vide quae de hac epistola disserit Petrus
Damiani opusc. o. cap. 33. 2. Epotiti a a. ad episcopos Μacedoniae de iis agens qui a Bonosopost damnationem suerant consecratii totis quidem viribus pugnat, ut at cum honoribus non admittantur: sed cum ipsi duo in contrariam partem exempla opponerentur; primum Anysii Thessalonicensis olim episcopi qui hujusmodi Bonoliacos sine dignitatum jactura receperat ; secundum concilii Nicaeni, quod Novatianos cum ordinibus suscipiendos esse decreverat; reponit ad 1. id quidem verum esse, sed hoc ab Anysio necessitate urgente factum ς ad a. illud de solis Novatianis esse sancitum, nec in exemplum trahi posse. En verba: Sed, inquit, Anysii is quondam fratris nostri, aliorumque consacerdotum summa deliberatiose haec fuit, ut quos Bonosus Ordinaverat, ne gum eodem remanerent
,, ac fieret non mediocre scandalum, ordinati reciperentur, hoc est , is ut erant ordinati, seu cum ordinibus suis reciperentur. Vicimus, ut se opinor, ambigua. Iam ergo quod pro remedio ac pro necessitate tem- se poris statutum est, constat primitus non suisse: sed necessitasse temporis id fieri magnopere pustulabat. Ergo quod necessitas pro remedio invenit, cessante necessitate debet utique cessare pariter quoia urgebat Sed, addit, canones apud Nicaeam constituti de Novatianisse permiserunt sacere Pollum vero dicere de solis hoc Novatianis esse se praeceptum , nec ad aliarum haereium clericos pertinere . Nam si se utique de omnibus ita definirent, addidiisent , a Novatianis aliisque se haereticis revertentes debere in suum ordinem recipi . M Atque adeo fatebatur Innocentius. id esse bis factum erga haereticos, ut in suis Ordinibus citra novam ordinationem reciperentur , atque id factum bene. Atqui id probare non potuisset, si characterem haeres deleri aut hebetari consessus suisset. .
3. Idem summus pontifex episeola 23. ad episcopos Toletanae synodi , qui , ut jam monebamus , quosdam Pri lcillianistas episcopos pacis causa cum ordinibus suis admiserafit , & ideo a Baeticis , & Carthaginensibus episcopis vituperabantur , rescribens , hoc factum commendat , & Ecclesiae exemplo , quae i)em erga Arianos, fremente nequicquam Lucifero , aliisque momentis ex Scriptura petitis egregie tuetur : Quod , inquit , Baetici vel Carthaginenses episcopi propteris Galliciorum communionem a pace omnium dissederunt , orta dissena ,, sio est , . . . . cum utique bono cuique in rebus talibus vinci me- , lius sit , quam malo more pravum propositum, quod semel placuit,s, obtinere . Nam quae alia causa & superioribus temporibus illius Lu- a, ciseri praeter pertinaciam fuit , quae illum retraxit a concordia ill ν, rum , qui Arianorum haeresim prudenti conversione damnaverant ρs, . . . . Quaero enim quare doluerint Symphosium atque Dictinium , ,, aliosque qui detestabilem haeresim damnaverunt , receptos in fidems, catholicam tunc fuisse λ numquidnam aliquid de honoribus amiserintis quos