Tractatus theologici quos in scholis sorbonicis dictavit D. Carolus Witasse ... In septem tomos distribuiti. Tomus primus septimus De sacramento ordinis

발행: 1738년

분량: 445페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

151쪽

si quos habebant 8 Quod si quos hoc pungit, legant Petrum apostolum

se post lacrymas non fuisse quod fuerat: considerent Thomam post duasi bitationem illam nihil de prioribus meritis amissis denique Davidis Prophetam egregium post manifestam consessionem suam prophetiae is suae dono non fuisse privatum . Quod si emendatio conversionis , &is arrores amputat, & rerinet dignitateSi quae, malum, ratio est , viam is recti . . . . proposito pertinaciae nolle retinere ' Quo quidem loco nihil evidentius esse potest . Cum enim Toletani Praesules quosdam e Pristillianistis episcopis eum omnibus honorum suorum ornamentis uris gente necessitate admisissent . & quidem citra ullam de nova ordinatione mentionem , id non solum non aegre fert Innocentius , sed etiam laudat ac defendit o ac proinde nulla Jam esse potest de ipsius mente dubitatio. Et vero hane esse Innocentii sententiam jam pridem observarunt Auxilius lib. a. cap. 21. & Petrus Damiani opusc. 6. cap. 23. atque ex his collegerunt intrusorum, & simoniacorum Ordidationes multo minus esse iterandas.

Augustinu . Undecimo Augustinus omnium disertissime sententiam nostram astruit, idque pluribus in locis.

i. enim contra epistolam Parmeniani lib. a. cap. 13. pronunciat eos qui ab Ecclesia deficiunt episcopos ac sacerdotes Ordinationis sacramen tum secum auferre is quod super eos manet quandiu extra Ecclesiam versantur , quodque in eis non deletur cum ad eam revertuntur . Ipsi

is c Donatistae explieent, inquit, quomodo sacramentum baptizati non ,, possit amitti, & sacramentum ordinati possit amitti: quoniam dicunt se Recedens ab Eeclesia baptismum non amittit, jus dandi tamen amittit. is Si enim utrumque sacramentum est , quod nemo dubitat , cur illud se non amittitur , & illud amittitur Neutri sacramento injuria fa- is eienda est . Si sancta malos fugiunt , utrumque fugiat : si sancta se in malis inviolabiliter manent , utrumque maneat . Vide supra ,

is pag. 3 63. . . .

. a. De Baptismo contra Donatastas cap. I. non mInus Ordinationis quam

Baptismi sacramentum eum eis secedere, in iisque manere, qui ab Ecclesia secedunt atque adeo illos, cum redeunt, nec rebaptizari, nec rursus ordinari docet. . 3. Contra Caestonium lib. secundo cap. Io. nam Ia. & in Brevicu- Io collationis cum Donatistis , cap. 3. testatur hanc fuisse aetate sua in Africa consuetudinem ut cum ordinibus Donatastae reduces suscipe

rentur.

Quae quidem omnia ex iis quae supra , pag. 263. retulimus repetenda

sunt.

152쪽

146 DE CHARACTERE

. Ut nonnulla his addamus , sanctus idem doctor epis. 87. num. p. eosdem Donatistas alloquens , μ At enim , inquit , dicitis : Quare nosis adjungi vobis vultis , si scelerati sumus λ quia vivitis adhuc res pomis det ille & corrigi potestis , si velitis .... Vos ergo Irsutamini ex ea se parte , qua dissentiebatis: quamvis sacramenta , quae habebatis, cum

is eadem sint in omnibus, sancta sint .... Nam sacramenta quae non mu-- tastis, sicut habetis, approbantur a nobis; ne sorte cum vestram pra-

is vitatem corrigere volumus , illis mysteriis Christi , quae in vestra pra- ,, vitate depravata non sunt, sacrilegam faciamus injuriam. Quinto Epistola 93. -m. 6. ad Vincenti ton Rogatistam ex eodem Do natistarum grege, Cur ergo, inquis , nos quaeritis λ cur sic suscipitis , is quos haereticos dicitis λ Victa, inquit Augustinus , quam tacite breviis terque respondeam . Quaerimus Vos quia peristis, ut de inventis gauis deamus , de quibus perditis dolebamus. Haereticos autem vos esse di- ,, cimus , sed antequam ad pacem catholicam convertamini, antequamis errore quo irretiti estis exuamini. Cum autem transitis ad nos, prius se utique relinquitis quod eratis , ne ad nos haeretici transeatis. Baptizari ergo me , inquis : facerem , si baptizatus non esses, aut si Donati velis Rogati, non Christi baptismo haptizatus esses. Non sacramenta Chri- se stiana faciunt te haereticum , sea prava dissensio . Non propter ma- is tum quod processit ex te , negandum est bonum quod remansit in te; ,, quod malo tuo habes , si non ibi habes , unde est bonum quod hois bes ex catholica enim Ecclesia sunt omnia dominica sacramenta , is quae sic habetia & datis , quemadmodum habebantur & dabantur , is etiam priusquam indeexiretis. Non tamen ideo non habetis, quia ibi is non estis unde sunt quae habetis. Non in vobis mutamus, in quibus se nobiscum estis. In multis enim estis nobiscum: Nam & de talibus diis flum est : Quoniam in mutiis erant mecum. Sed ea corrigimus in quibus is nobiscum non estis : nobiscum autem estis in baptismo , in symbolo , ,, in caeteris dominicis sacramentis. Sexto Epis . I 83. num. 44. de Donatistis: μ Si ergo , inquiunt , opor is aet ut nos extra Ecclesiam fuisse Poeniteat & adversus Ecclesiam, quo- ,, modo . apud vos Clerici vel etiam episcopi permanemus P .... HOC se non fieret, inquit Ausustinus, quoniam revera quod latendum est is fieri non deberet , nisi pacis ipsius compensatione sanaretur. Sed sibi is hoc dicant , & multo maxime humiliter doleant , qui in tanta morteis praecisonis jacent , ut isto quodam vulnere matris Catholicae reviviseis cant . Cum enim praecisus ramus inseritur , fit aliud vulnus in arboreis re , quo possit recipi , ut vivat qui sine vita radicis peribat: sed cum is receptuS recipienti coaluerit , & vigor consequitur & fructus . Si a se tem non coaluerit ; ille quidem aresci , sed vita arboris permanebit. is .... Ita ergo & isti , cum ad radicem Catholicam veniunt , nec eis ,ri quamvis post erroris sui paenitentiam , honor Clericatus vel episcopa , , tus aufertur , fit quidem aliquid tanquam in cortice arboris matris

153쪽

sACRAMENTI ORDINIS. I 47o eontra integritatem severitatis I verumtamen quia neque qui plantatis est aliquid , neque qui rigat ad Dei misericordiam precibus coaleis scente ipsitorum pace ramorum , charitas operit multitudinem pecuis catorum, Ut enim constitueretur in Ecclesia , ne quisquam post albo cujus criminis paenitentiam clericatum alcipiat, vel ad clericatum re-

. deat; non desperatione indulsentiae , sed rigore factum est disci

es nae .... Nam α sanctus David de criminibu4 mortiferis poenitentiam is egit , & tamen in honore suo perstitit . . . . Habeant ergo isti de prinis terito detestabili errore, sicut Petrus habuit de mendaci timore, am se rum dolorem , & veniant ad Ecesesam Christi veram , hoc est ma- is trem Catholicam: sint in illa Clerici, sint episcopi utiliter, qui con-- tra illam suerunt hostiliter . . . . Non reserant ad elationis suae malum, is quod facit ipsa propter pacis bonum. Sic multitudinibus per schism is ta & haereses pereuntibus: subvenire consuevit. Hoc displicuit Lucis se ro, quia factum est in eis suscipiendis atque sanandis, qui veneno pe- is rierant Ariano: & cui displicuit, in tenebras cecidit schismatis, amis- ,, so Iumine charitatis . . Septimo in libro de unico baptismo contra Petilianum cap. IE. numao. distinctionem esse adhibendam docet inter eos qui in haereti vel schismate nati ad Ecclesiam revertuntur , & apostatas qui ab Ecclesia

ad haereticorum castra transeunt aut ad vomitum redeunt: quamvis enim

liceat prioribus honores servare , non licere tamen posterioribus juxta

severiorem Ecclesiae disciplinam . Nec illud , inquit, sine distinctione, praeterimus , ut humiliorem agant poenitentiam , qui jam iideles Ee-esesiam Catholicam deseruerunt , quam qui in illa nondum fuerunt . , Nec ad Clericatum admittuntur , sive ab haereticis rebaptizati sint , ,, sive prius suscepti ad illos redierint , sive apud illos Clerici, sive labis ci suerint. Et qui haec nostrorum negligenter agunt , & eos sorte se Clericos in Catholica iaciunt, vel esse permittunt , quamvis a diliis gentioribus fraterno jure eulpentur ; tamen nee ipsi eis Clericatum is deserendum putant , nisi quos ab illis malis via noverunt emendatosis eme vel credunt. Haec Augustinus. Quae adeo perspicua sunt ac linculenta , ut ipsius solis radiis scripta esse videantur. Atque .ut cuilibet effugio via praecludatur. observandum est

Primo Augustinum Donatistas habuisse pro haereticis , quippe qui, ut is ipse alicubi loquitur , Tune temporis haeresim schismati addiderant. - . M Hinc vis. 93. mox laudata, M Haereticos, inquit, vos dicimus, &c.

Et vero ipsos haereticos ex professio probat lib. contra Cresconium cap. I. Secundo eundem non ita intra haeresim Donatistarum haesita, ut alias excluserit: eas enim generatim & Arianam speciatim commemorat FULI 8'. jam jam a nobis allegata.

Tertio non tantum de iis , qui in Ecclesia Catholica sacramentis initiati ad sesiismaticos aut haereticos deficiunt, eme controversiam , sed etiam ac potissimum de illis qui in haeresi au cschismate sacramenta su-

154쪽

348 DE CHARACTER Esceperant . Praeterquam quod enim id arguunt quae mox propossimus , Augustinus certe disputat adversus Donatistas qui aevo suo vivebant , post centum & amplius a dissidii exordiis annos: dc eorum sacramenta

a catholicis recte admitti nec iterari contendit. 4. Ordinationem ubique cum Baptismo comparari, adeo ut, quemadmodum certum est Baptismatis characterem haeresi nec extingui, nec rς-

tundi, ita juxta Augustini doctrinam de ordinatione idom sit sentie dum . Nemo est autem ac ne Μorinus quidem , qui nobis maxime repugnat qui putet pro nullo tunc habitum estis Baptisma ab haeretiscis collatum. Ergo nullum pariter de ipsa ordinatione dubium esse potest s. ordinationem dici apud haereticos & schismaticos extra Ecclesiam eonsistere non tantum penes jus dandi Baptismatis, sed etiam penes jus alios ordinandi. Si enim ex ordinatione superest duntaxat jus baptiza di , non autem ordinandi; Baptisma quidem ab ipsis datum admitti posses et, sed non pollent admitti ordinationes ab ipsis factae . Atqui non solum Baptisma ratum habebatur, sed etiam Ordines apud eos accepti, iis qui redibant ad Ecclesiam, servabantur. Ergo. 6. Denique omnia Augustini argumenta in haereticos perinde ae schiasmaticos competere, tamque pro iis qui apud ipsos nati limi, quam qui ad ipsos deficiunt , nee pro Ordinatione minus quam 'o Baptismatoe

valere. Contendit enim sacramenta Valere generatim apud eos omnes.

qui sunt extra Ecclesiam; & valere, quia sunt sacramenta Christi, nota ipsorum &e. Atqui haec & similia momenta , quae ubique inculcat A gustinus , in omnes ex aequo , & in ordinationem perinde ac in B ptisma quadranu. Ergo. bnisus Ephesina Decimosecundo SYNODUs Ephesinae act. I. ad finerri parte a. rom. 3 couc. pag. 3ος. Venientes, in uit, ad nos pientissimi & religiosissimisi episcopi Valerianus & Amphilochius, proposuerunt in communi comὐ siderandum de Μessallanitis, hoc est, Euchetis vel Enthusiastis is At nobis considerantibus attulit pientissimus & religiosissimus Valeis rianus epistolam de illis compositam in magna Constantinopoli subis beatae memoriae Sisinnior quae ubi lecta ab omnibus approbata est....is Et placuit nobis omnibus ut omnes qui per universam provinis eiam haeretici Μessaliani vel Enthusiastae sunt , . sive elerici siveis laici sint, conveniantur: & siquidem anathematizaverint, juxta ea quae

is in praedicta synodo, scripto pronunciata sunt, in scriptis ; si clericiis suerint, maneant olerici si laici , ad communionem admittantur . Atque adeo duplicis hujus synodi judicia haereticorum ordinationes V lidae declaratae sunt. Adde canonem 3. pag. 8ea. ut lebitur act. r. s nodi VII. ibi enim cI-rui qui a Nestorianis ordinati fuerint , si quando redierint ad Ecclesiam , in susceptis ordinibus admitti jubentur - . 30ra

155쪽

SACRAMENTI ORDINIS.I 49 rillus Alexandrinus. Decimotertio CYRILLus ejusdem conellii Ephesini praeses in eadem sententia versabatur. Eos enim ut episcopos habebat quicunque ex ipsis catholicam fidem profiterentur, etiamsi antea Nestorii errori sorte essenu patrocinati. In episeola enim ad Μaximum , qui curiosius in ejusmodi Praesules inquirebat & cum eis eommunicare refugiebat, Quod si, in is quit, jam videas eos confregari in recta fide , malorum te oportesis obliVionem praeteritorum inducere: malumus enim eos videre negamis tes , quam inverecundo animo collaudantes Nestorii impietatem. Eris go ne contentiones dicamur amare, religiosissimi episcos Joannis saeis miliaritatem amplectamur, hoc illi indulgentes, & ecclesiasticae oeco

is nomiae causa: nec simus tam exacti exploratores in eos, qui ad men ,, tem redierunt. Res enim commoda administratione multaque . . . . di

is ligentia indiget. μ Adjunge quod de hac Cyrilli epistola & altera Pmilis argumenti ad Gennadium habet Tharasius patriarcha Constantino politanus act. I. isnodi VII. pag. 7 a. E. Iq. A. Santius Leo. Decimoquarto S. Luci non aliud sensiti multos enim & non unius generis haereticos in propriis ordinibus suscepit. s. I. cap. 6. pag. 2o3. Donatum , inquit, Saticinensem ex No- , , Vatianis cum sua , ut comperimus, plebe conversum , ita dominico se Volumus gregi praesidere, ut libellum fidei suae ad nos meminerit diis rigendum, quo & Novatiani dogmatis damnet errorem , & plenissi- ,, me confiteatur catholicam veritatem. Maximum quoque ex laico, li-- cet reprehensibi liter ordinatum, tamen si Donatista jam non est , ais spiritu schiimaticae pravitatis alienus, ab episcopali, quam quoquo mo is do adeptus est, non repellimus dignitate , ita ut ipse libello ad nosis edito catholicum se esse manifestet. s. 6. ad Aquilejensem episcopum, cap. I. O a. damnat eum , qui in illa provincia obtinebat, pravum usum, ut qui clerici ex haeres P lagiana ad Ecclesiam revertebantur, & cum suas Ordinibus recipiebam tur ad damnandos pristinos errores non adigerentur , & snerentur per varias ecclesas vagari : monet ut deinceps ad id cogantur, & intra ecclesiae suae terminos sese contineant . M Agnovimus , inquit, quosdam ,, presbyteros, diaconos ac diversi ordinis clericos, quos Pelagiana siveis Caelestiana haeresis habuit implicatos, ita in vestra provincia ad comis munionem catholicam pervenisse , ut nulla ab eis damnatio proprii

,, exigeretur erroris, &, 'uod per auctoritatem canonum decreto-- rumque nostrorum ne insontibus quidem conceditur, usurpasse, ut re is lictis ec lesiis in quibus clericatum aut acceperant aut receperant, in

Mitasse de ordine. Κ 3 ,, stabili

156쪽

2 3o DE CHARACTERE

, stabilitatem suam per diversa circumserasix, amantes semper errare , Ne er8o hoc ulterius .... tendat , . nunc saltem ad veram, correctionem creantur . Damnent apertis professionibus suis suis perbi erroris auctores, 3c quidquid in doctrina eorum universalis Eeis clesia exhorruit, detestentur .... Nihil in verbis eorum obscurum, ni- is hil inveniatur ambiguum Illam quoque partem ecclesiasticae diseis ciplinae, qua . . . . decretum est, ut nec in presbyteratus gradu nec di is conatus ordine, ab ecclesia in ecclesiam cuiquam transire sit liberum , is ut in integrum revoces, admonemus. - Tria itaque in usu erant: I.

enim Pelagiani in suis ordinibus suscipiebantur: a. non compellebantur ad erroris sui damnationemr 3. denique ipsorum arbitrio permittebatur ut ab ecclesia ad ecclesiam transirent. Duo porro haec postrema duntaxat improbat Leor ac proinde primum probavisse censendus est , quod ipsius insuper verba satis ostenciunt. Idem omnino praescribit epist. 7.ρος Aa Epist. l . rem istam distinctius adhuc exequitur. Haereticos enim cum gradibus suis admitti probat, postquam suos ipsi errores duraverint , sed addit eos exinde ad altiores gradus non esse promovendos. Cir is ea quos etiam , inquit , illam canonum constitutionem praecipimusis custodiri, ut in magno habeant beneficio, si adempta omni spe pro- ,, motionis , in quo inveniuntur ordine , stabilitate perpetua ma-

is neant .

Hanc ipsam indulgentiam ac benignitatem erga Eutychem esse obse

vandam monet epis . 24. cap. 6. epis. 27. cap. q. epise. 23. pag. 93. epist. I. cap. q. Auctor vitae S. Sabae.

Decimoquinto Auctor vitae Sancti Sabae abbatis quandam de Ioanne Hierosolymorum episcopo narrat historiam ex qua idem collisitur. Cum enim Elias orthodoxae fidei praesul ab haereticis, qui Eutycniano errore inquinati erant , ex Hierosolymitana ecclesia pulsus esset , in ejus locum subrogatus est Ioannes ex eadem haereticorum secta , quod Catholicis summo dolori fuit : sed cum ille postmodum omnipotenti gratia Dei ex haeretico catholicus factus esset praeter spem omnium, &1ynodum Chalcedonensem approbasset, Severumque Acephalorum principem communione sua interdixisset , ut legitimus exinde pontifex , idque citra novam ordinationem , habitus est , ut ibidem refertur cap. 178. or seq. nee non & adtione I. s nodi VII. pag. 87.

Gregorius Munus.

Decimosexto S. Gregorius lib. s. indict. 4. epis. 6 I. ut Nestoriani in suis Crdinibus recipiantur imperat. Nestorium, inquit, cum om-

157쪽

sACRAMENTI ORDINIS. III

se nibus sequacibus suis , & reliquas haereses anathematizent e vene- ,, randasque synodos quas universalis Ecclesia recipit , se recipere , &ri venerari promittant ; & absque ulla dubitatione sanctitas vestra se ,, vatis eis propriis ordinibus in suo coetu recipiat , ut dum , & peris sollicitudinem occulta mentis eorum discutitis, atque eos per Ueramis scientiam recta , quae tenere debeant , docetis , & per mansuetudiri nem nullam eis contrarietatem vel dissicultatem de propriis suis Οr- ,, dinibus tacitis , eos ab antiqui bostis ore rapiatis P Quibus verbis is manifeste significat, quaenam ea aetate erga Nestorianos disciplina ob.

S nodus VI. Decimoseptimo eadem synodi UI. mens fuit erga eos qui a Μon thelitis ordinati fuerant , quod testatur Tharasius act. I. isnodi VII.

pag. yr. D. M Sane , inquit , & plurimi qui in VI. synod o consederi runt a Sergio , Pyrrho , Paulo & Petro , doctoribus , inquam , is haereseos Μonothelitarum fuere creati . Sed & hi vicissim Constanis tinopoleos thronum sortiti sunt , & ab eorum extremo doctore Pe- is tro usque ad UI. synodum anni non pauciores quam quindecim in ,, tercesserunt . Qui vero intermediis temporibus suerunt, Thomas sciri licet , Iohannes & Constantinus , ab haereticis suere ordinati ; Ve-M rum ea de causa non sunt reprobati . Circiter enim quinquaginta se annos haeresis illa viguit e & tamen in VI. synodo Patres quatuorri illos praenominatos tantum damnarunt caeteros cum ordinationibus se susceperunt.bnodus VII. Deeimooctavo Synodus VII. non solum ordines servavit clericis ab haeresi ad Ecclesiae gremium redeuntibus ; sed etiam ita fieri oportere,& antea frequenter factum suisse quam plurimis veterum Patrum testimoniis demonstravit. Vide action. I. ubi hoc caput diligenter expenditur Scastruitur accurate. Adde act. 2. in qua episcopi ab haeresi reverti suas reipsa sedes juxta synodi judicium receperunt. Neque vero est , quod Μorinus dicat Tharasium patriarcham Constantinopolitanum , cum hae de re disserit , nunquam ad sacramenti naturam & characterem confugere, sed ad canones & Ecclesiae disti plinam; atque adeo totum hoc negotium ex usu & consuetudine , quae pro locis ac temporibus varia esse potest, suspensum esse, non autem ex Christi institutione, quae eadem semper est & immutabilis .

Duo enim in hac controversia secernenda sunt : primum , an Validae sint nee iterandae ordinationes ab haereticis collatae r alterum , an

158쪽

rsa DE CHARACTERE

quando ad Ecclesiam revertuntur . I. ad dogma spectat , & ex charaetere pendet : a. pertinet ad disciplinam , quae reipsa non eadem semper fuit circa hoc caput: quod animaavertit Augustinus in locis supra adductis . Porro de primo capite non agebat Tharasius nec synodus VII. imo illud pro constanti & indubitato habebat. Itaque mirum non est quod ad sacramenti naturam , & characteris firmitatem non recurrat, siquidem hac de re nulla erat quaestio. Sed alterum expendit, an sic, licet qui ab haereticis essent consecrati, sine dignitatis suae jactura admi tendi serent: in eamque partem, quae tota disciplinae est , Patrum dicta, usum ac consuetudinem affert: qua quidem agendi ac disputandi ratione nihil aptius aut accuratius esse potest.

Decimonono Hincmarus in scripto Episcopis synodi III. Suessionem sis oblato , id per indulgentiam fieri posse confitetur , & erga Don listas ab Africanis Praesulibus , sicut & erga Novatianos , & Μele tianos a Nicaenis Patribus , factum esse , quod necessitax urgeret , agnoscit Θnodus VIII Vigesimo In synodo VIII. res ista pro certa habita est . Actione enim 6. pag. I 3I8. cum Photiani episcopi in consessum Patrum suissent introducti , seque acceptis a Photio gradibus frui debere contenderent , quia nempe etiam ii qui ab haereticis ordinati sunt , in suis honoribus suscipiuntur ab Eceletia , respondit nomine synodi Metrophanes Smyrnensis metropolita , id quidem, quod de haereticis dicebatur , esse longe verissimum & canonibus consentaneum , sed latum esse discrimen inter eos qui ab haereticis ordinati sunt , & illos qui ab

intrusis & invasoribus essent consecrati . Sic ergo loquuntur Photiani praesules pag. 13I8. E. Flavianus, inquiunt , deposuit Eutychem &D Anatolius recepit , quem in IV. tamen concilio Episcopi Symmy-- stam habuere , nec damnati sunt . Petrus quoque Mogsus a Prote-- rio depositus est , quod IV. synodum non reciperet: qui tamen T, A motheo patriarchae successit nec quisquam ab eo ordinatus, est conis demnatus . Acacius item &c. Ad haec autem sic reponit Metrinis phanes pag. 13aa. Quod vero dicitur , inquit , Petrum Moggumis Alexandriae patriarcham depositum fuisse , pariterque Acacium Cono stantinopolitanum , ab illis tamen ordinatos nequaquam depositosis suisse , nihil vestrae eaus, Photioque patrocinatur . Nam aliter Ec

,, clesiasticae leses episcopos ab haeresi reductos judicant , & aliter eoxis qui a moechis & sacrilegis contra leges sunt initiati , quae leges il- is los per libellum haeresim suam ejurantes sanciunt recipiendos; quem-

159쪽

s RAMENTI ORDINIS. I 33 is admodum, & tunc Orientis Episcopi synodum coegerunt , & Felixis qui Simplicio .... successit , Petrum Μ Ggum damnavit, & Ac is cium abrogavit . Contra ordinatos Vero ab utroque nulla expresseis lata est sententia , quod , ut dixi , leges ecclesiasticae omnibus essent D eXploratae. Husus Bibliothecarius. Vigesimoprimo Anastasius bibliothecarius idem observat in kholio ad finem VIII. synodi, pag. 27 Auxilius. Vigesimoseeundo Auxilius id pro consesso sumit, & eo quod validae sint ordinationes ab haereticis datae , imo & saepe pro ratis habeantur; inde conficit ordinationes a Formoso peractas nullatenus iterandas esse . Porro validas & ratas esse ordinationes ab haereticis iactas ostendit exemplo , r. Acacii , a: Bonosiacorum , 3. NOVatianorum , 4. Α- natolii . s. Liberii . Ad id autem probandum allegat auctoritatem synodi Nicaenae , Innocentii I. Sancti Leonis , Anastasii Papae , &c.

qua de re ipsum consule lib. I. cap. 19. 2o. 22. 13. 24. 23. σ lib. 2.

cap. I.

Leo M. Vigesimotertio Leo IX. summus pontifex apud Petrum Damiani opusc. o. eap. 27. aperte significat haeresi characterem ordinationis non extingui . Leo , inquit Petrus Damiani, omnes clericos ab haereticis ve-ὰ nientes in iis quidem , quos jam adepti sunt , praecipit ordinibus is recipi , ad altiores autem gradus prohibet promoveri . Cujus decreis ti nos titulum contenti simus hic breviter adhibere . . . . Quod omnis, ,, inquit , cujuslibet ordinis clericus , qui catholicam deserens haereticiis communioni miscuerit se, si ad Ecclesiam reversus fuerit , in eo gradu se quo erat, sine promotione permaneat. Sic Leo IX. in quo Leonem

Magnum aemulatus est. Petrus Damiani.

Vigesimoquarto PETRus idem Damiani Auxilium imitatur . Cum enim de iis, qui gratis erant a simoniacis consecrati , magna seret disceptatio, an videlicet illi in acceptis gradibus & ossiciis relinquendi essent, & eo usque procederent nonnulli ut eos aut deponendos esse aut rursus ordinandos existimarent , contra dimicat Petrus Damiani opus. 6. qui liber Gratissimus idcirco nominatur, & asserit neutrum es.se sa Diqiti so by Cooste

160쪽

t 34 DE CHARACTERE

se faciendum . Ac I. quidem eos non esse deponendos probat , quia ordinis libera facultas etiam haereticis reducibus concedituro multo it que potiori jure hancce potestatem esse faciendam iis qui gratis a simoniacis suerint consecrati. 2. Non esse iterum consecrandos evincit , quia iteratam ordinationem non minus quam rebaptizationem odit &aversatur Ecclesia. Quocirca duae sunt hujus operis partes , & ambae , ut liquet, nobis favent. Porro haereticos citra novam ordinationem in gradibus suis suscipi pluribus exemplis docet. Prosert enim cap. I 6. Lbherium, cap. 17. Anatolium ab haereticis ordinatum , cap. 23. Donat, stas, cap. 23. Bonosiacos & Acacium, cap. 17. Omnes universe ex S. Leone . Tum cap. 3O. 3I. 32. σ33. reconsecrationem non minus quam

rebaptizationem illicitam esse demonstrat testimoniis Scripturae ac Patrum, summorumque Pontificum decretis . Atque adeo nemo ambigere potest Petrum Damiani ordinationes haereticorum pro validis habuisse. Paschalis II. Vigesimoquinto PAscu ALis IL in synodo Guastallensi supra , an. IQ6. pag. 7 p. eo se impulsum fatetur ad schismaticos in suis ordinibus suscipiendos, quod ex Ecclesiae disciplina non aliter vulgo admitterentur haeretici . Patrum itaque , inquit , nostrorum exemplis &se scriptis instructi , qui diversis temporibus Novatianos , Donatistas , si & alios haereticos in suis ordinibus susceperunt , praefati Teutoniciis regni episcopos in schismate ordinatos in officio Episcop, ,, ii suscipimus.

Asterus.

Vigesimosexto ALGER Us lib. 3. de I acramento corporis ρο sanguinis Cbristi, inquirit an sacramenta a ministris , qui extra Ecclesiam positi sunt, confecta, si non rata, saltem vera sint . atque ita esse definit . Verum cap. Io. cum illud sibi objeeisset , sacerdotium nempe apud haereticos non subsistere r Sed, inquit, e contra ait Augustinus in G si nesi ad litteram, Etsi aliqua culpa quis ab officio removeatur , sa- ,, cramento Domini semel imposito non carebit, quamvis ad judicium is permanente .... Ait Hieronumus ad Luciferianum . Sicut hic est qui si baptizat Christus, ita hic est, qui sanctificat Unde Leo ad Μa is ros episcopos &c Ecce, inquit, his haereticis , Leone annuen is te, redeuntibus non est iterata consecratio,) sed mansit integra: quae is cum episcopalis fuerit, quis eam neget integram in sacrificando, cum si integra concessa sit etiam in sacerdotes consecrando

SEARCH

MENU NAVIGATION