장음표시 사용
291쪽
terorum, ρ. ministrorum, 4. laicorum. Denique hi ordines ea Christi institutione proficisce antur. Hermas seu Pasor . In episeola ad Romanos, cap. 36. t . quidam Hermas a Paula memoratur a quo scriptum est opus celeberrimi quondam nominis , Passor dictum , in tres divisum libros , quorum primus Visiones , 2. mandata , 3. similitudines contines . Is autem non obscure episcoporum distinctionem, excellentiam & au ctoritatem multis in locis astruit.
Libro enim I. visione a. num. 4. Clemens Pontifex tanquam Omnium
curam unus habens refertur r Ecelesia quippe Hermam alloquens , es Scribes, inquit, duos libellos, & mittes unum Clementi & unum se Graptae diaconissae: mittet autem Clemens in exteras civitates; ib,, li enim permissum est : Graptae autem commonebit viduas & orphari nos. Illic Clemens solus appellatur, & seorsim ab aliis omnibus ,' etiam presbyteris, ipsique hoc onus incubuisse signi Matur , ut non tuae
modo civitatis, sed etiam exteratum curam gerereto
Ibidem, viso, 3. num. 3. eadem ecclesia ipsit exponens quid sibi velolent lapides quidam quadrati & albi, Lapides quidem illi , inquit ,
se quadrati & albi, convenientes in comm1ssuris suis, ii sunt Apostoliri & episcopi, doctores, & ministri, qui ..... Episcopatum gesserunt, se Sc docuerunt Sc ministraverunt sancte. Ibi varii ecc iae Ordines recensentur : Apostoli autem episcopi que dicuntur episcopatum gessisse :utrique autem a doctoribtrs, hoc est presbyteris, quibus docendi mu- nuv injunctum erat , secernuntur , sicut hi a ministris seu diaconis . Quod enim docimum nomine presbyteri intelligantur , id insolens non est. Sic in actis sanctae Perpetuae legitur Exivimus & vidimus an- ,, te Hres Optatum episcopiim ad dexteram, & Aspastam presbyterum se doctorem ad sinistram. is Ita quoque Cyprianus πιδε. Σ ano do, inquit, eum presbyteris dostoribus lectores diligenter probaremus se &c. Atqui ne quidem Blondellus negat Ordinem lacerdotum distinctum fuisse ab Ordine diaconorum. Ergo ui . num. 9. Nunc itaque, inquit, vobis dico qui praeostis ecclesiae
dc amatis primos consessus. Lrb. 2. mandato 12. num. a. - Audi nunc & de spiritu terrestri .....h Hunc homo putasut spiritum habere , exaltat enim se & vult prish nram cathedram habere. Ite . I. si inlitu ine 9. num. 27. De decimo vero monte, inquit, inti quis arbore9 eranr tegentes pecora; talis sunt qui crediderunt , qui
ri dam eplicosi, id est, praesides ecclesiarum &c. Erat ergo tunc pr. mus aliquis coo Ius & prima cathedra qua delectabantur aut quarta inbiebant f uperbi, ut pote peculiari, honorix Sc dignitatis : in hac ca'
292쪽
185 DE EPIICOPORUM thedra sedebant episcopi , qui eo ipso praesidesi fiebant etelesiarum , &fidelium regendorum. munere fungebantur ..
Anno Christi ro'. illustre martyrium secit Romae Ignatius insis nis alter Apostolorum discipulus , & ab ipsis Antiochiae praesui con-1eeratus Cum autem a Syria in Italiam seris objiciendus duceretur. varias in itinere epistolas scripsit , quae apud antiqvox summo in pretio fuerunt.
Eae porro purae per aliquot saecula perstiterunt, sed postea fuerunt interpolatae , imo & aliae sub Ignatii nomine eo tactae iunc & prioribus additae ..Hinc triplex exurgit Ignatii epistolarum classis: prima germanarum et fecunda interpolatarum λ. tertiae spuriarum . Quo tempore vero interpolatae ac supposititiae prodierunt, rerum honarum gustus ita animos vulso destituerat, ut eae solae, dei pectis & fere obliteratis prioribus , de- Inceps in manibus omnium versatae fuerint, donec hoc demum saeculo ,. cum ingenti doctorum. applausu & majori adhuc ecclesiae bono , genuinae illae publicam lucem iterum aspexerunt, in pristinum decus Scnativam integritatem. restitutae ; primum quidem ab Usserio ex antiqua versione Latina, quam in bibliothecis Anglicanis delitescentem forte repererat dein ab Isaaco Vomo ex vetusto codice Graeco quem ipsi Mediceaea bibliotheca suppeditavit iaQuoniam autem Ignatius ubique asserit Episcopatus divinam originem , eminentiam ,. ac singularem dipnitatem, Calviniant, quos urebat harum litterarum splendor , & grauis urgebat Ignatii auctoritas ,, cum in adulterinas & interpolatas hactenus declamassent, tunet conversis in alias viribus manu veluti ac conspiratione facta, in eas irruerunt; imprimis vero Salmasius,. Blondellus ,. Bochardus & Dallaeus , qui scriptis libris contenderunt has quoque fictilias esse. Sed frustra : omnes enim
illorum' impetus nullo, negotio, fregerunt, & inanes ratiunculaS avL PO-tius tricas dissolverunt, cum e nostris plures, potissimum autem Core-lerius, tum ex heterodoxis Anglis nonnulli, quos inter eminuit Pear. sonius. Utrumque nota sine operae pretio, leget quisquis hoc argumento
delectabitur . Nos hac omissa quaestione , quae adi nostrum institutum proprie non spectat ,. & pro, constantii posita epistolarum illarum veritate quas tota ab ipso Ignatii aevo summis. laudibus extulit & continuo usu probavit antiquitas, quae ex sinceris peti queant in assertionis
nostrae favorem testimonia producamus. Itaque epistola ad Ephesos, num. I. - Μultitudinem vestram, inquit, M in nomine, Dei suscepi in Onesmo . . . vestro episcopo . . .
293쪽
IUPERIORITATE. 28 Benedictus qui donavit vobis , qui digni estis talem episcopum poseis sidere. m. a. De Burrho autem , inquit, diacono Vestro, oro ut M permaneat ad honorem vestri & episcopi. Ibidem, In Obedientia una, inquit, sitis persecti, . - . . ut subditi,, Episcopo & presbyterio, per omnia fianctificati sitis. Num. 3. In Dei sententiam , inquit , concurratis . Etenim Iesus- ,, Christus .... Patris est sententia , ut & Episcopi per terrae termies nos definiti ex Iesu-Christi sunt sententia.
Num. 4. Decet vos in episcopi sententiam concurrere o quod &,, facitis. Nam memorabile vestrum presbyterium, dignum Deo, ita se coaptatum est Episcopo, ut chordae citharae. Num. 6. Quanto quis taciturniorem viderit Episcopum, tanto ma-M gis eum revereatur . Quemcumque enim paterfamilias mittit ad ov. is bernandam familiam suam, hunc ita accipere debemus, ut illum ipse sunt qui mittit . Manifestum est ergo quod Epitcopum ipsum respi-D cere oporteat ut ipsum Dominum. Num. 2 o. Obediatis , inquit, Episcopo & presbyterio mente indi- , Vulsa. Epistola ad Magnesianos, num. a. Dignus, inquit , habitus suit viis dere vos per Damam episcopum Vestrum . . . . Sc dignos presbyterosis Bassum ac Apollonium , conservumque meum Sotionem diaconum ,
,, quo utinam fruar, quia subditus est Episcopo ut gratiae Dei, & presse se byterio ut legi Jesu-Christi.
Num. 3. Vos decet non semiliarius ac superbe uti aetate episcopi , ,, υαιν πρεπει μη μγχραΘω τῆ ηλαία τοῦ ἐπισκοπου , sed 1e,, cundum virtutem Dei Patris omnem impertiri illi reverentiam , is quemadmodum novi sanctos sacere presbyteros , non respicientes ais,, apparentem juvenilem ordinationem , sed ut prudentes in Deo, ce-
is dentes ipsi; non ipsi autem, sed Deo patri omnium episcopo. In his norem ergo illius qui vult, decet vos obedire sine ulla hypocrisi :M quia nequaquam hunc episcopum fi liit qui videtur , sed illudit invi
Num. 6. M Hortor in Dei eoacordia omnia uere, episcopo is praesidente Dei loeo , & presbyteris loco senatus apostolici , dc dia- conis .... Nihil si in vobis, quod possit vos dirimere; sed unia- is mini Episcopo & praesidentibus in typum & doctrinam incorruptio is nis . . :Num. '. emadmodum ergo Dominus sine Patre nihil fecit, . . . . o ita neque vos sine Episcopo & presbyteris quidquam agite . Num. 13. Studete . . . . ut confirmemini in dogmatibus Domini &is Apostolorum . . . . cum dignissimo Episcopo vestro , & digne com
294쪽
Epistola ad Trallianos, nu. r. Episcopus vester Polybius, qui Smyr-- nar adsuit . . . . mihi vincto sic eongratulatus est, ut unive ,, sam multitudinem vestram in eo contemplatus sim.
m. a. Cum episcopo subjecti estis , ut Iesu-Christo , videminiis mihi non secundum homines sed secundum Iesum Christum vivere . se Necessarium itaque est, quemadmodum facitis, ut sine Episcopo ni-- hil agatis : sed & presbyterio subditi sitis , ut Apostolis Iesu Chri-- sti . . . . oportet autem & diaconos mysteriorum Iesu Christi miniri stros, omni inc do omnibus platere. Num. 3. M Cuncti similiter revereantur diaconos, ut mandatum Iesuis Christi , & Episcopum , ut eum qui est figura Patris , presbyterosis autem, ut consessum Dei . . . . Sine his Ecclesia non vocatur. Num. q. M Qui intra altare est , mundus est ; qui autem extra est,
is non est mundus. Hoc est, qui sine Episcopo, & presbyterio, & di ,, conis quidpiam agit. Num. II. Decet singulos vestrum & praecipue presbyteros refocili, is re Episcopum in honorem Patris, Iesu Christi, & Apollolorum. Num. i 3. Valete in Iesu Christo, subjecti Episcopo ut Dei manis dato, & similiter presbyterio. Epistola ad Philadelphenos , in ipso titulo , Ignatius .... Ecclesiaeis ..... quae est Philadelphiae in Asia, .... quam saluto in sanguineis Iesu Christi , quod est saudium sempiternum & stabile , maxime si se in unum sint cum Episcopo de . . . . presbyteris & diaconis designa-M tis per sententiam Iesu Cnristi, quos secundum propriam voluntatem is suam firmavit in stabilitate per sanctum suum Spiritum. Num. I. Quem , inquit , Episcopum cognovi non a se ipso nequctis per homines obtinuisse ministerium spectans ad commune p . . . . sed ,. in charitate Dei Patris. Num. 3. Quotquot Dei & Iesu Christi sunt, hi sunt cum Epise
Num 4. Operam detis, ut una Eucharistia utamini. Una est enimis caro Domini nostri Iesu Christi , & unus calix in unitatem sangui- nis ipsius : unum altare , sicut udus Episcopus cum presbyterio &is diaconis, . . . ut quod facitis secundum Deum faciatis. Num. 7. Clamavi cum interessem, locutus sum magna voce Dei ris Episcopo attendite , & presbyterio & diaconis . Quidam autem sus,, picati sunt me, ut praescium divisionis quorumdam, haec dicere. T is stis autem mihi is est , in quo vinctus sum, quod a carne humanais non coῖnoverim , sed Spiritus annunciavit, dicens ista e Ine Episeri copo nihil facite. Num. 8. omnibus paenitentibus remittit Deus , si resipiscant in is unitatem Dei & Episcopi consessum. Num. 9. Boni quidem suat sacerdotes , praestantius autem quid estis summua Pontifex.
295쪽
7tini. Io. Quaedam . . ... Ecclesiae miserunt Episcopos, nonnullae ,, 'vero presbyteros & diaconos. Dissola ad Smyrnaeos, num. 3. Omnes Episcopum sequimmi, ut I ri sus Christus Patrem; & presbyterium ut Apostolos; diaconos autem ,, revereamini, ut Dei mandatum. Sine Episcopo nemo quidquam sa-m eiat eorum quae ad Ecclesiam spectanta Rara Eucharistia habeatur ibis la , quae sub Episcopo fuerit , aut cui ipse concesserit. Ubi compa- se ruerit Episeopus , ibi di multitudo sit 4 quemadmodum ubi fuerit se Christus Jesus , ibi catholica est Ecclesia . Non licet sine Episcopo is meque baptizare, neque agapen celebrare; sed quodcunque ille probari verit, hoc & Deo est beneplacitum , ut tutum rarumque sit quos B cunque agitur. Nun . s. Bene habet Deum & Episcopum respicere . Qui honoratis Episcopum, a Deo honoratus est et qui clam Episcopo aliquid agit. λ diabolo praestat obseqMium. Num. Ia. M Saluto Deo dignum Episcopum, & Deo decorum pres- ω byterium, & conservos meos diaconos. Epissiola ad Pol carpum, quae non ita certa est R indubitata, ac caeaerae , in ipsa fronte M Ignacius, inquit, Polycarpo Episcopo Smyrnaeo-
ω rum. ecclesiae. . . Num. i. Obsecro te in Dei gratia, qua indutus es, ut ad curium is tuum adjicias . - . . Tuere locum Euum. X .
Num. Viduae non negligantur Post Dominum tu earum cura es tor esto. Nihil sine tua voluntate fiat: Num. c. - Episcopo attendite, ut & Deus vobia- Devovear ego pr. iis . qui subditi sunt Episcopo, presbyteris, diaconis. Hac Ignatius, quae sane ad propositum nostrum disertissima sunt. Ex iis enim constat; 1. Unum in unaquaque ecclesia Episcopum extitise et ad Dbes num
a. Triplicem viguisse tunc ordinem, Episcoporum videlicet, presbyterorum & diaconorum e atque adeo tam a presbyteris Episcopos e τumque coetu sustIe distinctos . quam presbyteri infi juxta Blondellum a diaconis sejungebantur u ad ubes num. 2. Magnes numeri 2. 6. 13a Trall. num. E. Philadelph. in stante , num. 4. 7. Sm meos num. 8. 12.3. Episcopatum non antiquitati aut aetati suisse attributum, eum aliquando junior esset Episcopus p & presbyteri aetate provecti, non respicientes ad novellam ordinationem , ipsi nihilominus cederent : ad Magnes num. 3.
. Episcopos dignitate di honore supra caeteros, ipsumque adeo pres' byterium, eminuisse ita passim , sed praesertim ad Philad. num. 9. σ
I. Episcopos non dignitate modo, sed etiam auctoritate praecelluisse. Is tasse de ordine. T Eos
296쪽
Eos enim gubernasse l. Ecclesiam , ad Epbes num. 6. dein praesedisse Dei loco, ad Magnes num. 6. tandem omnium curam gessisse, ad Sm . num. 8. O ad Pol=carp. num. 4. σc.ε. Ipsis peculiarem reverentiam idcirco debitam fuisse : ad Dbes. I, o 6. Magnes. I. S meos 9. θα7. Non reverentiam duntaxat, sed etiam obedientiam eis fuisse praestandam; & universos etiam presbyteros eis suisse subjeehos r Epbes 2. 4. ρο 2O. Magnes. 1. 3. Trall. 2. I a. II. Philad. num. 7. Pol carp.
8. In episcopo tanquam in landamento constitisse ab ipso tanquama sonte profluxilia sacrorum vim omnem & robur : ad Magnes num. 6. 7. ad Trall. num. 2. ad Philad. num. q. ad T ru. num. 8. m. q. Sine ipso nihil firmum, nihil ratum esse potuisse a ad Philad. nu.
io. Quin sine Episcopo ne Ecelesiam quidem esse : ad Trall. num. I. σ 7. Philad. 3. er 8. S m. num. 8. c. tr. Haec omnia in Christi lege ac voluntate fundata esse r ad Dbes num. 3. Magnes num. 3. ρο II. Trall. num. a. Phιuae in ipso ritulo σ
Sed quid ista susus exequimur quandoquidem habemus confitentes reos. Calviniani enim ipsi haec eadem quae nos in istis epistolis agno' scunt , eoque maxime nomine ipsis infensi sunt , quod illae Episcoeorum distinctionem , eminentiam , necessitatem , & auctoritatem clarius ac apertius quam ipsis placet, demonstrent..
Po, carpus. Eodem quo Ignatius martyr tempore florebat Polycarpus B. Ioannis Apostoli auditor, de quo Sanctus Hieronymus in catalago sic loquitur: Polycarpus Ioannis Apostoli discipulus , & ab eo Smyrnae Episco. is pus ordinatus , totius Asiae princeps fuit . Scripsit ad Philippen-.- ses valde utilem Epistolam. , quae usque hodie in Asiae conventuis legitur. Atque haec quidem epistola etiamnum extat. In ipsa autem titulo ita habeto Polycarpus & qui eum eo presbyteri , Ecclesiae Dei quae habitat Philippis , misericordia vobis & pax M&c. Ad finem vero , Epistolas , inquit, Ignatii quae transmissae suntis nobis ab eo , & alias quantascunque apud nos habuimus , transmisi- ,, mus Vobis , ex quibus magnus erit vobis prosectus e continent enim se fidem , patientiam, & omnem aedificationem ad Domi oum nostrum
ille : de quo, postquam nobili martyrio vitam finisset, loquens ecclesia Smyrnensis in epistola, num. 16. Hic fuit , inquit , maximen admirandus martyr Polycarpus , qui nostris temporibus apostolicus ,
297쪽
h & propheticus doctor extitit , atque catholicae Smyrnensis Ecclesiaeis Epii copus. Ex his autem plurima depromi possunt quae nobis savent: I. enim Polycarpus ab Hieronymo & in utraque epistola ut singularis Ecclesar Smyrnenss episcopus exhibetur .. a. Ipse se a presbyteris tanquam sibi subditis sejungit in ipsa suae epistolae fronte, a. Dicitur Asiae Princeps , quod excellentiam , & superioritatem
4. Asseritur ad hanc episcopalis muneris dignitatem non antiquitatis jure, sed peculiari ordinatione pervenisse. 5. Polycarpus Ignatii epistolas ad doctrinam impense laudat: atque adeo in eadem ille cum Ignatio sententia circa Episcopatum versabatur. Atqui Ignatius &c. Ergo.
Papias Ioannis auditor & sodalis Polyearpi, ut loquitur Irenaeus apud
Eusebium lib. I. cap. 39. quinque libros composuerat de Interpretatione ora culorum Dominicorum.
Ex his autem cum nihil jam supersit, praeter aliqua excerpta apud Eusebium , & alios in quibus nihil est quod assertioni nostrae aut nocere aut patrocinari possit, res eo redit ut non qui1 docuerit, sed quid suerit, in
Iam vero juxta Eusebium ibid. cap. 36. Hieronymum in Catalogodi caeteros, Papia Episcopus Hierapolitanus , eadem aetate celebris
Ex quo colligimus singularem eum episcopum suisse ex eommuni omnium ecclesiarum ejusque aevi disciplinar atque adeo sit non scriptis , saltem seipso causam nostram adjuvat Papias
Melesia Auntiaca. Quid de Episcoporum a presbyteris distinctione , & supra hos eminentia per ea tempora senserint AEgypti Ecclesiae nullus e nostris scriptor docet , sed Adrianus imperator . Is enim in epistola quam anno Christi circiter 132. seripsit ad Servianum consulem , quamque nobis ex Phlegonte, Adriani liberto , servavid Flavius Vopiscus in Saturnino, sic de aegypto loquitur : aegyptum , inquit , quam mihi laudabas , se Serviane charissime , totam didici levem , pendulam , l& ad omnia is famae momenta volitantem . Illi , qui Serapin colunt , Christianiri sunt : 8c devoti sunt Serapi qui se Christi Episcopo dicunt. Nemori illic Archisynagogus Iudaeorum , nemo Samarites , nemo Christi γ,ν norum presbyter, non aruspex, non aliptes. Illic quique presbyteri T 1 ab Dissiligod by Cooste
298쪽
ab Episcopis fecernuntur & cum Episcopi primo ut Christianoram
principes nominati suissent , tum presbyteri tanquam inseriores inteearuspices, & aliptas, & alios minoris notae homines reponuntur: quod& jam dudum Grotius observavit, & Pearson ad cap. 11. de ax maigi. rivo , pag. 3 2 8. Eessa Pontica oe Roman .. Quae suerit utriusque mens ac sententia declarabit historia Marcionis, quam in hune modum refert Epiphanius haeres 42:- Μarcion , inquit , suit genere Ponticus ex eae parte quae inleninis pontus dicitur , oppido Synope . . . . qui initio vitae ... - castita . - tem prae se serens monachorum institista professus est,. parente natunti catholicae communionis Episcopo. Postea cum virginem adamasset acis fraudibus pellexisset ,. a spe vitae caelestis illam, juxta ac semetipsum, is dejeci L . hunc ergo incestum ecclesia ab ipso parente pulsus est. is viro eumprimis religioso , & in hac episcopalis muneris administra-h tione praestantii r cui, cum Marcio diu muliumque stipplicasset , pce is nitentiamque postulasset , hanc a patre precibus non obtinuit. Erg
, Romam post Hygini papae obitum sese contulit , qui a Petro
Pauloque Apostolis nonus Ecclesiae praesueradi circa annum Icla. eo statim ac Μarcton pervenit ad seniores adiens qui ab Apollo lorum discipulis edocti adhuc supererant , ud in communionem adinis mitteretur , frustra petiit. Quam ob rem extimulatus invidia , quod is non princi pom illic loeam , ae ne ecclesiae quidem aditum impetraseis set , ad .- . .... Cerdonis haeresim cocifugere in animum induxit . .
is Quare palam eos alloquens: Cur me, inquit, . recipere noluistis ' ros, ponderunt illae Nobis injussu venerandi patris tui iacere istud non li-- cet M una siquidem fides est: -.. neque contra spectatissimum collegam is patrem tuum moliri quidpiam possumus. Ex ista porro narratione multa exprimi queun . I.. In unaquaque ecclafia singulanes Episcopos extitisse . Hos episcopos principem locum habuisse. 3. Eosdem rerum omnium administratione suisse perlanctos : Marcio nem enim pater episconus ab Ecclesia ejecisse solus memoratur : ipsi soli
Μarcton supplicat solus idem eum admittere renuit a Clerus tandem R manus se ejiadem injussu Μarcionem recipere non posse testatur . . Er 'penes Epistopum, tota residebat auctoritas. . I mus Mart π .-
Circa annum I Io: illustris hic fidei vindex apologiam imperatoribum obtulit: in ea vero mores Ecclesiae christianae ae disciplinam describens , unicum semper Praesidem appellat, qui omnia administrans, idem popur
299쪽
SUPERIORITATE. 293lum doeebat smul & sacris operabatur , & Ecclesiae insuper facultatum
Deinde , inquit post Baptismi celebrationem fratrum praeposiis to panis & poculum offertur . . . . &c. Postquam Praepositus gratiasis egis , . . . . qui inter nos diaconi vocantur , dant unIcuique et . . . .
se deinde postquam lector desiit , praepositus orationem habet et quiis autem locupletes sunt & volunt , pro arbitrio quisque suo , quod Ii- ,, bitum est, contribuit: & quod collectum est, apud Praepositum depo- ,, nitur ι atque is inde orphanis & viduis &e Et, ut uno verbo diis eam omnium indigentium curator est. Sic Iustinus Romae , ubi plures sane presbyteri erant e eorum autem unicus erat Praeses supremus , penes quem erat omnium summa.
Eodem quo Iustinus martyr religionem christianam tam egregie desen debat tempore, Eeclesiam Romanam regebat Pius hoc nomine primus, Hygini successor; & quod quidam existimant , imprimis autem Blondebius, postquam per aliquot annos vacasset sedes. Huic autem pontinci praeter nonnulla decreta , quae non magnae sunt apud eruditos fidei , duae ad Iustum episcopum Viennensem , ut putatur , Veri successorem , ascribuntur epistolae , quas Baronius qui dem, &:alii bene multi probant, alii vero respuunt in supposititias. Quidquid autem sit , quoniam his utitur Blondellus , easdem libenter usurpabimus , quia nihil est in iis quod officere nobis demonstrari possit : multa autem eontra sunt quae causae nostrae suffra
Is ergo epistola a. ad Iustum , Tu vero , ait , apud senatoriam is Viennam ejus Veri loco a fratribus constitutus , & colobio E- is piscoporum Vestitus &c . Presbyteri & diaconi non ut majorem, sed ,, ut ministrum Christi te observent. Ex hac autem partim historia , partim Epistola colligere quivis potest, I. Singulares tum temporis in singulis ecclesiis constitutos esse Epi
a. Eos ad hane dignitatem antiquitatis jure non pervenisse : non enim tam diu vacasset sedes , si primum secundus statim lege fixa e cepisset. 3. Eos contra ad hunc honoris gradum ecclesiarum Hectione ac suse fragiis ascendisse : hine enim Iustus dieitur a fratribus loco Veri substitutus.
. Ipsos peculiaribus vestibus in argumentum eximiae dignitatis suis se insignitos : id enim arguit, quod ibi memoratur, proprium Episco pis colobium. Vitasse de ordine. T 3 3. Di-Disjti Cooste
300쪽
s. Distinctos eos fuisse a presbyteris. 6. Denique non tantum fuisse ab ipsis sejunctos , sed etiam eisdem superiores et imperat enim Pius ut presbyteri , & diaconi Iustim ob
Addit quidem Te observent non ut majorem , sed ut Chxisti m nistrum. Verum id non obest nobis , imo potius favet . Non enim negat Pius eum sutile presbyteris majorem , secum enim ipse pugnaret, imo& cum Blondello qui concedit hac aetate jam superiores presbyteris Episcopos extitisse ecclesiarum consensu et sed hortatur ipsum ut non tam auctoritate , quam sanctimonia vitae reverentiam sibi conciliet . Ita sapiens olim Ecclesiastici 3a. Rectorem , inquit , te posuerunt, nolin ιι extolli : eso in illis , quas unus ex ipsis . Ita quoque Christus Lucaeax. Qui maior es in vobis , inquit , fiat sicut minor . Is ergo est Pii sensus et Talem exhibe te , ut presbyteri & diaconi te observent , ut par est et in te autem non principatum & auctoritatem , qua gaudes , sed verum Christi ministrum revereantur . Nedum ergo Pius hane auctoritatem inficietur r eam eontra pro indubitata habet ; sed suadet Iusto ut ex eo praecise titulo honorem non quaerat, sed ex alio potius
Dion us Corinthiorum Episcopus.
Certior, si non luculentior, hujus Episcoporum distinctionis & excellentiae testis est Dionysius CorintMorum antistes sub Sotere Romano praesule, qui Pio post Anicetum successit. Sic enim de illo ait Eusebius M. cap.23. De Dionysio, inquit, dicendum est, cui ecclesiae sedes Corinthiacae credita fuit: quique non solumis populis sibi subditis, verum etiam aliarum regionum & urbium incolisis .... labores suos communicavit .... In catholicis illis , quas ad divertasse Ecclesias scripsit, epistolis. Una quidem est ad Lacedaemonios, rectae fidei institutionem continens t altera vero ad Athenienses, . . . . qua negligentiam Athenie
is sum arguit , quippe qui a fide prope descivissent , ex quo Publius is eorum Episcopus .... martyrium subierat . Μeminit etiam Qua- is drati , qui post martyrium Publii , episcopus Atheniensium est con-- stitutus. Ecclesiae praeterea Gortynensium scribens , episcopum eorum Philippum maxime praedicat , quippe cujus Ecclesia egresiam laudem
is sortitudinis . . . . retulisset . In eodem volumine continetur etiam is epistola ad Gnomos , in qua Pinytum ecclesiae illius Episcopum m is ner , ne grave onus castitatis fratrum cervicibus tanquam necessarium se imponat. Cui epistolae respondens Enytus -.. Dionysium .... horIaturis . . . . ut .... persectioris doctrinae litteris plebem sibi eommissam alereis velit Extav