장음표시 사용
331쪽
Lib. a. de divinis ossiciis, cap. I 2. ordinem , inquit, vel auctoritatem is diaconi, & presbyteri, atque Episcopi, sive disserentiam, assiumendam
is a veteri testamento S. Hieronymus nobis demonstrat ex epistola ad E- vagrium . . . dicens o Et ut sciamus traditiones Apostolicas &c. Aeproinde hanc Episcopi a presbyteris differentiam & auctoritatem ex Mpostolica traditione & divinis litteris esse desumendam docet. p. t 3. de ordinandi potestate differens, Hieronymus, inquit, ex is ponit quod plus habeat Episcopus quam presbyter, dicens : .... Quido enim facit excepta ordinatione Episcopus quod presbyter non facit Ibidem indicat Episcopos esse in Ecclesia quod Μoyses olim fuit in populo Iudaico, & presbyteros quod septuaginta viri ab ipso delecti: De, , ei luem septuaginta, inquit, mentio faeta est in consecratione presby- is teri dicendo : Ut cum Pontifices summos regendis populis praesecisiis set ad eorum societatis & operis adjumentum , sequentis Ordinis vi-- ros & secundae dignitatis eligeres . At certe Μoyses superior erat illis septuaginta viris, & quidem Dei voluntate . Thredulphus Aurelianensis. In capitulis, ad suos presbyteros, Scitote, inquit. , vestrum gradum is nostro gradui secundum & pene conjunctum esse . Sicut enim Episseis copi Apostolorum in Ecclelia, ita nimirum presbyteri caeterorum diri scipulorum Domini vicem tenent : & illi tenent gradum summi Ponis tincis Aaron, isti vero filiorum ejus.
Libro de institutione clericorum, cap. 4. Contemplari oportet, inquit, si Aaron sacerdotem summum , id est episcopum , fui me ἱ presbytero se rum figuram praemonstralle filios ejus . Ibid. In novo autem testa- is mento post Christum sacerdotalis ordo a Petro coepit et ipsi enimis primum datus est Pontificatus in Ecclesia Christi e .... caeteri Apo-- stoli cum Petro par consortium honoris & potestatis acceperunt , ....is quibus decedentibus successierunt Episcopi. Cap. o. Presbyterorum ordo, inquit, exordium sumpsit, ut dictum is est, a filiis Aaron e qui enim sacerdotes in veteri teli amento voca
se hantur, hi sunt qui nunc appellantur presbteri, & qui tunc princepso sacerdotum, nunc episcopus vocatur Presbyteri sacerdotes vocamis tur, .... sed licet sint sacerdotes, tamen Pontificatus apicem non ha-- bent, quod nec chrismate frontem signant, ... quod solis Episcopis debeo ri lectio Actuum Apostolorum demonstrat, nec ordinare clericos in sacris itasse de ordine. X 3 O
332쪽
, Ordinibus possunt .... Secundi autem ordiis viri presbyteri sunt , is quorum typum praeferebant septuaginta viri in veteri testamento. In epistol. ad Philipp. cap. I. super his verbis Cum Episeopis r se Episcopos , inquit. dixit illos qui nunc presbieri dicuntur ;
is nec enim ordinis erat multos in una civitate esse illos , qui nuneis episcopi nuncupantur. In cap. q. epist. I. ad Timoth. Ad haec verba , Cum impostione manuum presbteri ι : Presbteros, inquit, hoc in loco non eos nomina-- Vit, qui nunc nominantur presbteri : nec enim res admittebat istoso manus imponere ad ordinationem ipsius iunctionis, sed Apostolorum se dicit conventum.
Ita ille de Episcoporum singularitate & ordinandi potestate presbyteris abjudicanda ipso etiam Apostolorum aevo : quo modo antea ex Scripturis Episcoporum distinctionem & summam auctoritatem repetierat. Hinc rus Remensis.
Ui. I . eap. 4. Legimus in sacra Scriptura veteris testamentiis quia DaVid .... praefigurans . . . Christum, duos in sacerdotibus se ordines constituit, in summis scilicet Pontificibus & in minoris Oris dinis sacerdotibus, qui nunc presbyteratus funguntur officio . Et in is novo testamento Christus de multitudine suorum discipulinis rum . . . duodecim elegit, quos & Apostolos nominavit . Horum inis Ecclesia locum tenent Episcopi . sicut sacra Scriptura & eatholiciis doctores ostendunt . Designavit etiam & alios septuaginta duos , is qui sub duodecim Apostolis figuram presbyterorum , id est secundiis Ordinis sacerdotum, praemonstraverunt, ut decedentibus Episcopis de ,, his secundi & inferioris ordinis sacerdotibus ad summi sacerdotiiri apicem . . . proVehantur. Adde ep. II. cap. q. & s. ad Ioannem VIII. in quibus eadem repetit.
Nie Prumiensis abbas fuit , & duos da ecclesiasticis diseiplinis libros
scripsi. Libro autem a. In ipso limine admonet Episcoporum figuram fuisse Moysen, presbyterorum autem septuaginta illos viros, qui Μoysi in su sidium a Deo dati sunt. Ibid. pag. 6o a. extat admonitio synodalis antiqua in qua episcopus ita presbyteros alloquitur : Fratres presbyteri & sacerdotes Domini , eo se peratores ordinis nostri estis. Nos quidem quamvis indigni, locumis Aaron tenemus, vos autem Iocum Eleazari & Ithamaris r nos vice - Diuilirps si
333쪽
s P ERIORITATE. 32 duodecim Apostolorum fungimur vos ad formam septuaginta discipu-- lorum estis : nos vero pastores Vestri sumus ; Vos autem pastores aniis marum Vobis commissarum dcc. EutFilius Alexandrinus.
Sub idem illud tempus Eutychius Alexandrinus praesul Arabica lingua suae ecclesiae origines edidit , in quibus conspicitur quaenam esset iplius judicio ecclesiarum disciplina aetate Apostolorum. Jam vero in ecclesiis Episcopos singulares constituit, & presbyteros ipsis subjectos : sic asserit a Μarco Ananiam patriarcham Alexandrinum e sese constitutum, & sub ipso duodecim in eadem ecclesia presbyteros : sic& in ecclesia Antiochena & Romana ab Apostolis factitatum esse testatur. Caeterum ille idem nonnulla alia admiscet, quae speciatim excin
D epis. ad Philip. de his verbis r Cum Episcopis σ diaconibus t Episcopos, inquit, dixit qui nunc presbieri dicuntur o nec enim hinis jus ordinis fas erat multos esse in una civitate. Itaque juxta Lan-srancum fas quidem tunc erat , multos ex ordine presbyterorum esse in una eademque civitate , non autem episcoporum : ac proinde illi jam distinguebantur, & Episcopi singulares erant. In I. Tim. q. ad haec verba : Cum impositione manuum presbterii ris Vocat presbterum , inquit, Episcopum . sic ille interpretatur prese terii vocem , ne ordinandi potestas ad presbyteros etiam tunc peribiniisse existimetur.
In epis. ad Philipp. cap. I. super his verbis r Cum Episeopis o diaconibus , shu , ut ipse legit , Coepisovis O diaconibus : Coepiscopos , se inquit, presbyteros appellavit : non enim in una urbe plures Episse copi fuerunt; nondum enim erant distincta nomina : verum ipsi E- ,, piscopi diaconi presbieri vocabantur : Timotheo enim epilcopo se scribens, ait : Diaconiam, id est miniserium tuum, imple : Et rurius D . . . . Cum impositione manuum presbterii, hoc est Episcoporum; nonis enim presbyteri episcopum ordinabant &c. . In I. Tim. 3. Cur, inquit, presbyteros praetermisit P quia quae deis episcopis dixit, ea presbyteris etiam conveniunt, . . . . utpote solati ordinandi potestate inserioribus,
334쪽
In eap. 4. ad haec Verba : Cum impostione manuum presbieris r Hoeis est , inquit , episcoporum , non enim presbyteri episcopum ordinaia se bant &c.
Sie Theophylactus, Chrysostomi vestigiis insistens, & verba ipsa
EADEM ille omnino habet. Ita in epise. ad Philipp. ad haec etiam verba, Cum Episcopis Nonis quod , inquit , in una civitate multi essent Episcopi; sed Episcoporis vocat presbyteros : tunc enim nominibus adhuc communicabant Se. In I. Tim. q. ad haec verba : Cum impositione manuum presisterii t Mis Presbieros, inquit, dicit Episcopos : neque enim presbyteri Episse is pum ordinabant.
Init o istius saeculi Hervaeus quidam extitit Burgidolensis monachus cujus esse putantur in Pauli epistolas commentarii, qui passim Ansebaio aiunguntur. Is autem in e R. ad Philipp. super haec verba , Cum Episcopis r ,, Episcopos, inquit, pro presbyteris more suo posuit et non enim plu- ,, res Episcopi in una civitate erant.
In I. Tim. 3. Praetermissis presbyteris mox post Episcopi descri-- ptionem subjungit de diaconibus. Dat intelligi quia nomine Episeopiis &. pontificem designavit & presbyterum et atque omnia quae de episse copo dixit, de presbytero secundario sunt observanda. Nam & pres-- byter est episcopus , id est ui perintendens nec' siae quam regit ; sedis ille est ma)or Episcopus, iste minor.
. Hugo Victorinus. Lib. a. de facramentis , parte a. cap. 22. ordo presbyterorum, imis quit, . . . in Veteri testamento a filiis Aaron sumpsit initium i nam is qui tunc sacerdotes Vocabantur, hi sunt qui nunc appellantur preis si teri : & qui tunc diceban rur principes sacerdotum, nunc Episcopi no-- minantur Distat autem hoc tantum inter pontifices & hujus is temporis sacerdotes, quod solis pontificibus addita est clericorum Orinis dinatio, .... sacri chrismatis consecratio &c. Presbyteri succe rex is di uicarii sunt septuaginta discipulorum, qui praecedebant Dominumis Iesum ..... Ita quippe Preobyteri adjutores sunt episcoporum
335쪽
s ERIORITATE. 329is Episcopi vero sunt successores Apostolorum, qui ex necessitate adj si torium sibi expetunt sacerdotum et sicut Μoyses in eremo septuaginis ta viros elegit prudentes &e sive inferioris, sive superioris sintis Ordinis sacerdotes , id est sive presbyteri , sive Episcopi vicem ge-
Cum Theologia nostra eodem, in quo desimus XII. laculo nata sit, nullum esse dubium potest quin scholae eam , quam a majoribus acce petant, doctrinam tradiderint. Quapropter ut traditionis series innotescat, stiperest ut in earum sententiam inquiramus. Omnes porro scholae constanter professae sunt episcopos in Ecclesia semper extitisse, eosque presbyteris superiores, quidquid tandem de episecopatus natura senserint. Tres enim ea de re Theologorum esse opiniones supra. monuimus δἱrimam quae asserit episcopatum eme peculiarem Urdinem ac distinctumacramentum; secundam quae id plane negat; tertiam quae rem ita tem perat , ut episcopatus non imprimat quidem novum cnnacterem , sed priorem tamen extendat ad nova quaedam ossicia quae presbyteris coinpetere non possint.
Iuxta primam ac tertiam , Episcopi sunt jure divino presbyteris si
At paulo dissicilius apparet quomodo ista superioritas consistere pos-st cum secunda opinione quae apud veteres tamen vulgatissima fuit , utpote quam amplectantili aut amplecti videantur Hugo Victorinus sinpra , Petrus Lombardus in di I. 2 . list. L. Halensis parte summae ,
quaeqI. 2 . membra g. an. I. S. Thomas in dist. 24. Bonaventura &Richardus sbid. nec non & alii plures. Attamen revera haec opinio cum Episcoporum ab omni aevo exeellentia optime cohaeret. Quamvis enim illi Theolosi definiant episcopatum non esse ordinem majorem presbyteratu, quia nempe omnis Oredo resertur ad Eucharistiam, & nulla major hac in parte cogitari potest facultas quam ea qua Eucharistia conlecratur, quaeque presbyteris inest ; nihilominus addunt episcopatum esse aliquid sacramentale, & episcopali consecratione dari ossicium majus, excelsioremque dignitatem,& auctoritatem superiorem et de quci imprimis consule Petrum Lo- bardum, S. Thomam & Bonaventuram supra, atque, si compendio studes , Μorinum certe non suspectum exercit. 3. capit. I. num. I. M
336쪽
Probatio V. ex utriusque Ecclesia doctrinaaς iudicio. Eandem quae nostra est , utriusque Ecclesiae mentem semper extitisse
ex quatuor capitibus constat. Ac I. quidem ex concordibus omnium, qui in utraque Ecclesia flo-auerunt , scriptorum quos attulimus, testimoniis. Secundo ex eo quod Aerius cum presbyteros esse Episcopis pares. docere ausus esset , cum apud GraecOS , tum apud Latinos, pro haeretico habitus sit. Tertio ex antiquissimis earumdem gentium ritualibus libris, qui non tum Episcopos inter & presbyteros distinctionem astruunt, sed etiam utriusque ordinis distinctionem hanc , & superiorem Episcoporum dignitatem , auctoritatemque ipsi Christo Domino attribuunt . De La. tinis Μartentum vide varios codiceS reserentem pag. 329. 363. 373. 393. 392. 396. Αοῖ. ψ3Ο, 436, 448. 434. 467. ο 493. de orientalibus vero ibid. pag. 348. 33O. σύ.
Quarto ex iis , quas utraque Ecclesia edidit , cum se dedit occasio fidei formulis: Sic non ita pridem cum de Eucharistia Catholicos inter & Calubnianos tanta contentione disputaretur, interrogati sunt super hoc aliisque fidei suae capitibus Orientales. Quod autem ad Episcopos pertinet, eos a presbyteris esse distinctos & semper suisse, idque jure divino
eosdem ecclesiis esse necessari S ,' eos denique solos ordinandi potestatem habere unanimi consensu consessi sunt. Adi rom. 3. Perpet. Fidei . pag. 37Q. 373. 377. -378. 383. 627. 32. μα-6 3.. 64 .
Idem vero aperte tradidit 1ynodus Tridentina. Primo enim sess. 23. cap. 3. sacram ordinationem generatim esse satramentum a Christo institutum pronunciat. Secundo sub hoc sacrae ordinationis genere tres speciatim ordines recenset cap. q. Episcoporum, preS verorum, diaconorum, ex quibus ecclesiastica hierarchia coalescat. Tertio ibidem docet Episcopos r. Apostolis successisse : a. positos es.se a Spiritu- sancto regere Ecclesiam Dei et 3. ad hanc hierarchiam praecipue pertinere e q. presbyteriS esse superiores . 3. habere ordinandi &confirmandi potestatem, quae presbyteriS non competat. Quarto eadem synodus can. 6. sic decernit . Si quis, inquit, di- ,, xerit, in Ecclesia catholica non esse hierarchiam di Uina ordinationeis institutam, quae constat ex episcopis , presbyteris & ministris : anais thema sit. Canone autem 7. Si quis, inquit, dixerit, episcopos non esse prese , byteris superiores , Vel non habere potestatem confirmandi & ord
337쪽
SUPERIORI CTE. . 33 se nandi, vel eam quam habent illis esse cum presbyteris communem ;
Ibi sane non solum distinctio & eminentia Episcoporum asseritur i, sed etiam utraque evidenter, nostro quidem judicio, ad jus divinum refertur : nam episcopatus quatenus a presbyteraru distinguitur eoque superior est , I. ut quaedam ordinationis illius , quae sacramentum st , species recensetur et quaelibet autem specieS propriam generis sui naturam ac rationem participat r at sacramentum divini est instituti, Eego. a. Hierarchia dicitur esse divina ordinatione constituta, & ad hanc hierarchiam praecipue pertinere Episcopi pronunciantur. 3. Iidem assidimantur Apostolis a Christo electis successisse , & a Spiritu-sancto in Ecclesia esse positi. q. Tandem duplex illa potestas ordinandi ac confirmandi non ita propria esset Episcopis , quin presbyteris quoque ex ordinis sui natura ac conditione competere posset, nisi Christus utrumque ordinem diremisset. Si enim idem est gradus jure divino , eadem utriusque potestas est divino eodem jure attribuenda.
Ad hoe insuper demonstrandum gemina ratio potest adduci.
Prima est, eaque invicta , quod neri non potuerit in Ecclesiae regimine ea mutatio, quam Calviniani admittunt . Qui enim, quaeso, id fieri potuit λ an sortuito casu ; an unanimi consensu omnium presbyaerorum λ an eis contra repugnantibus 8 Non primum et quis enim sibi persuadeat casu factum esse , ut omnes Ecclesiae medio secundo saeculo Ordinem sbi ab Apostolis traditum immutarent ρ Non secundum et incredibile enim & iupra omnem fidem est, cunctos in toto orbe presbyteros in id 'fiatim consensisse , ut gradu moverentur An enim nulliscordi fuit tradita a Christo & Apostolis disciplina An nullum tetigit proprii ordinis honor & gloria λ Itane vero omnes jugum illico accepissent ρ Non ergo sane in illud consenserunt . At neque id fieri potuit
ipsis repugnantibus. Quot enim inde contentiones essent obortaest quot certamina quot synodi P At de his nullum est apud veteres vestigium. Secunda est, quod innumeri scriptores , ut ex dictis satis constat , primorum illorum temporum sermam nobis descripserint. Tantum autem abest ut Episcopos snpulares ad secundum iaculum retrahant , ut contra eandem fuisse circa hoc ubique ac semper in Ecclesia consuet dinem diserte perhibeant. Ergo.
a IICIEs 1. Qui in Scripturis presbieri dicuntur , iidem passim
vocantur etiam Episcopi , aut vice versa et nomina enim ista omnibus
338쪽
Ecclesiae rectoribus promiscue videntur fuisse attributa . Ergo nullum
inter eos discrimen tum temporis extabat. NEGARI potest antecedens, & consequentia.
t. Quia id olim objecit Ecclesiae Aerius , quod non impediit quomi.
nus a cunctis ut haereticus explosus fuerit.
1. Quia juxta Epiphanii , & Theodoreti sententiam , nomina haec re ipsa promiscua non fuerunt o quod defendi potest , ut supra mo
3. Quia , etsi concedamus suisse tommunia , nihil inde elici potest. An non enim eodem communi nomine appellari possunt perlonae alias discrepantes λ An non ostendimus nomen Episcopi tributum olim fuit- se non tantum Apostolis , sed etiam ipsi Christo Nonne idem Chri stus Apostolus quoque dictus est , imo minifer ac diaconus . Quid ergo an idcirco non alterius ordinis erit Christus quam Apostoli , aut episcopi , aut diaconi vulgares t An Apostoli reliquis non erunt sup riores ρ Nempe nomine communi designatur, quod ipsis commune est, ossicium ; sed non continuo negatur peculiaris , quae iisdem inest, diseserentia'. Et vero innumeri Scripturarum interpretes hanc nominum confusionem admiserunt; nullus epilcoporum & presbyterorum aequalitatem . quod argumento est hanc ex illa necessiario non sequi. Imo, ut notavimus, idcirco hanc nominum confusionem admiserunt , ut rerum ipsarum distinctionem illibatam conservarent. νο sit cisis 1. Si in singulis ecclesiis singulares extitissent episcopi cum auctoritate , ipsorum nomina referrent epistolae ad alias ecclesias missae . Atqui nomina eorum non prae se serunt . Sic epistola , quae Clementi Romano tribuitur , non ipsius nomine , sed ecclesiae Romanae inscribitur : sic namque titulus habet : Ecclesia Dei quae inco lit Romam ; Ecclesiae Dei quae incolit Corinthum . Sic & apud Eusebium M Ecclesiae Viennensis ac Lugdunensis scribunt Ecclesiisse Asiae Ergo NEGo malorem di quia videlicet justo plus probat o si enim ex eo quod epistolae illi nomina Episcoporum prae se non serant, inde collis gitur nullos fuisse Episcopos , colligi quoque poterit nullos in iisdem
ecclesis fuisse presbyteros , nullum ordinem I quia nec ulli presbyteri appellantur , nec ulluS commemoratur ordo. Atqui hoc absurdum elle ipsi mei Adversarii confiteantur . Ergo nec primum illinc elici potest. Et vero Blondellus ipse non negat fuisse tum in ecclesiis episcopos singulares , cum litteras suas scribebant Lugdunenses ac Viennenses , nempe longe post medium saeculum secundum . Ergo ex his exemplis , quae aliunde rarissima sunt, nihil potest erui. OA 3ICIEs 3. Plerique veteres clerum in duos duntaxat ordinesis distribuunt , praepositos scilicet seu presbyteros aut sacerdotes , &
339쪽
T PERIORITATE . . 333 Polyearpus epis. ad Philipp. Subjecti, inquit, estote presbyteris Sch diaconis sieut & Deo & Christo.
Iustinus apologra i. Postquam, inquit, praepositus gratias egit , . . . se qui ioter nos diaconi vocantur &e. Clemens Alexandrinus lib. 7. Stromatum, Eam, inquit, quae meli is res facit, in ecclesia imasinem servant presbyteri, ministratoriam diati coni. Ambobus his ministeriis &α Cyprianus epi t. 62. Cum , inquit , omnes omnino disciplinam is tenere oporteat , multo magis praepositos , & diaconos curare hoco sis est. Hilarius m nata. I 34. ad haec verba , Domus Aaron kenedieite Dominum , domus Levi benedicite Dominum e In his , inquit , nomi- ,, num atque ossiciorum distinctionibus omnem ecclesiae populum comis plexus est , . . . . in Aaron sacerdotes , in Leva autem misis nistros. Ita quoque Pelagius in Commentariis ad cap. II. epis . ad Rom. Salvianus lib. r. de Ecclesia ; Primasius in I. Cori cap. 2I. v. 1 . Gildas,& alii. Ergo nullus erat ordo Episcoporum superior. DIs TINGUO antecedens et elerum distribuunt in duos ordines, quorum uterque in plures sibi subjectos iterum dividatur; concedo: qui non dividanturi nego. Itaque cum ordines enumerant antiqui , non una ratione id fa
I. enim unicum ordinem aliquando eonstituunt , in ' quem omnes ecclesiae ministros includunt . Sie Tertullianus in ιibro de exhortatio-- cassitaris , cap. 7. Clericos opponens plebi., Differentiam , i ,, quit , inter ordinem , & plebem constituit ecclesiae auctoritas , μ
a. Plerumque iidem clerum in ordines duos distribuunt , ut sum dictum est , pro vario nempe ad Eucharistiam aut ecclesiae administra
3. Saepissime tres recensent , episcoporum , presbyterorum , & dia conorum seu ministrorum , ut liquet ex pluribus hactenus allatis exemplis. 4. Quandoque hos ministros explicatius enumerant , & in varios ordines partiuntnr , diaconorum scilicet , subdiaconorum , acolytho
Haec autem secum invicem non pugnant , sed optime cohaerent τunus enim Cleri ordo statuitur si eum plebe comparetur λ eo enim sensu in unum quoddam corpus coalescunt omnes clerici , a laicis se junctum . Cum autem duo statuuntur , tune Clerici ipsi Iecum invi cem conseruntur penes Eucharistiam aut ecclesiae administrationem . Tune porro duo sunt eorum genera r alii enim Eucharistiam coinficiunt; alii conficientibus serviunt . In Eueharistia autem conficienda episco ia
340쪽
episcopi ae presbyteri inferiores.non distinguuntur ἡ .... est enim saceris dotium utrisque commune . Non mirum ergo si tunc hoe communi nomine comprehendantur , quatenus nempe diaconis opponuntur . Sic& de Ecclesiae resimine , quod proprie penes episcopos & pr byteros
erat , quorum etiam hac in parte administri erant diaconi. At si saee dotes ipsi secum invicem componantur, tune duplex sacerdotum ordo secernitur, summorum scilicet & inferiorum , pro diversa nimirum dignit te & auctoritate ἔ quemadmodum si ministri sacerdotum secum invieem comparentur, tunc illorum ordo in varios gradus distribuitur, diacon rum , subdiaconorum , &c. t Itaque pro varia consideratione & unus ordo clericorum potest statui , di duo , & tres , & quatuor , di septem possunt recenseri , &rei pla mensati sunt . Neque vero unum alteri repugnat ῆ sed omnia haec vera sunt simul . Sic apud Judaeos Philo duos duntaxat tabernaculi ministrorum Ordines aliquando statuit , verbi gratia de vita Moss b. 3. pag. 473. Templi ministrorum , inquit , duo sunt ordines , se superior unus sacerdotum , inserior alter levitarum . Quid expresse sius t Ergone propterea negat suisse aliquem inter sacerdotes principem, qui omnibus dignitate , & auctoritate antecelleret Nequaquam. imo ipiemet alibi duos sacerdotum ordines constituit , & sacerdotes Vulgares in secundo collocat, aiens summo quidem pontifici uxorem nisi Virginem ducere non licuisse, id autem licuis Ie sacerdotibus, qui in secundo ordine constituti essent.
Uno verbo cum clarus tribuitur in duos duntaxat ordines , saeerdotum nempe seu presbyterorum aut praepositorum ex una Parte , eae
altera vero diaconorum , tunc episcopi & presbyteri spectantur penes eam dignitatem ac potestatem , quae ipsis ita communis est , ut eos tamen a ministris segreget , qualis est sacrificandi aut regendae plebis facultas , quod non obstat quominus iidem penes aliam potestatem , Ordinandi nimirum ac confirmandi , a sese mutuo distinguantur . Et sane illi ipsi veteres , qui allegantur , etsi alicubi duos tantum Cleri ordines assignent , alibi tamen , imo & iis ipsis aliquando in Iocis quae proseruntur , tres conceptis Verbis ordines etiam enumerant . At sibi sane non contradicunt . Ergo omnia haec simul possunt consistere.
Denique qui adducti sunt supra scriptores , & Riduci possunt , Ionaste post medium secundum saeculum floruerunt , imo nonnulli iacula texto , septimo &c. Atqui tum procul dubio Episcopi a presbyteris
distinguebantur. Ergo haec eleri in duos ordines distributio non arguit duos extitisse tantum ecclesiae ministronim fradus. INSTABIs a. Episcopus & presbyteri simul ecclesiam regebant. Vide e foliam cleri Romana inter Currameas 32. Cyprianum ipsum epi'