장음표시 사용
361쪽
rent Spiritum sanctum per manus impostionem. Ergo presbyter & Epissis copus olim idem erant. REspo No Eo r. hunc scriptorem else levis omnino ponderis. Praeteris quam quod enim recentior eri, variis erroribus scatet. Vide admonitio. nem ei praefixam. REsPONDEO 2. Distinguo consequens: Episcopus & presbyter idem olim erant nom ne λ concedo: re ; nego . Putavit ille auctor cum aliis nonnullis, Timotheum dici ab Apostolo presbyterum lactum his verbis: Cum impositione manuum presbterii. Ideo observat presbterum a Paulo dictum esse episcopum.
ΙωsTA ais r. At subdit Episcopum nihil aliud esse quam primum presbyterum. DISTINGUO: primum presbyterum, sed aliis novae ordinationis beneficio praepositum, concedo: aliis parem i nego. ΙNsTABIs a. Imo presbyter in aegypto absentibus episcopis consecra hat baptizatos. DI sTINGUO: ex ecclesiae concessione, concedo: ordinario jure; negα
De quo ad Ambrosiastrum diximus. INsTABis 3. Probat idem auctor sacerdotes esse diaconis majores , quia nempe Ioannes , & Petrus iis qui a Philippo diacono baptizati
erant, Spiritum sanctum dederunt per manuum suarum impositionem . Ergo omnes sacerdotes possunt sacramentum Confirmationis jure suo administrare. D Is TINGUO antecedens e sacerdotes generatim , quatenus nempe opponuntur diaconis; concedo et sacerdotes minores ; nego. Duplex est ordo sacerdotii ἐν uni autem competit sacramentum Consrmationis asministrare r ergo id sacerdotibus competere dici potest. Cum autem hoc ipsum non competat diaconis , inde sacerdotium esse diaconatu majus ostenditur. GaIi Ci Es q. Inter insulas Britannicas una erat Hiensis , seu Ionen-ss dicta , in qua anno circiter sos. exstructum est a Columba monacho & presbytero , qui illie evangelium Christi disseminaverat, monasterium , multorum exinde aliorum sons & caput . Iam vero Beda eccles bH. lib. 3. cap. Habere , inquit , solebat ipsa insula recto. o rem semper abbatem & presbyterum , cujus juri & omnis provinciari & ipsi etiam Episeopi , ordine inustato, debeant esse subjecti, jux- is ta exemplum primi illius doctoris , qui non episcopus , sed presby- is ter extitit & monaehus . Ab hac ergo insula, addit idem Beda cap. is I. ab horum collegio monachorum , ad Anglorum provinciam insti-- stituendam in Christo, missus est Aidanus accepto gradu episcopatus, , , quo tempore eidem monasterio Segenius abbas & presbyter praefuit . UEreo Episcopi non sunt jure divino presbyteris superiores , cum pre byteris contra subjecti esse possint. Z a REs- Dissiligod by Gorale
362쪽
REsPONDEO i. juxta Bedam, hoc insolens fuisse & inusitatum . Qv d autem ex ejusmod exemplis colligi potest REsPONDEO 2. id cum Blandello pugnare, quippe qui fateatur tunc temporis gradus illos fuisse distinctos, & episcopos extitisse presbyteris
RESPONDEO I. id nimis, ut loquuntur, probare: inde enim consequens esset presbyteros aliquando suisse Episcopis superiores, quod nemo tracte'nus dixit. 'E PONDEO .q. Distinguo antecedens r abbati subjecti erant ipsi Episcopi, quoad instituta monastica & certum potestatis suae exercitium . concedo et quoad ordinem & dignitatem; nego. Itaque cum sanctissimus IlIe Vir multos ad christianam religionem ea in regione conVertisset , ut illi in 1 uscepta semel fide persisterent , Columbae ejusque monaste rio attributa est tota illa insula ac provincia quae nullum habebaς Epilin Copum : cum. tamen Episcopis opus esset ad fideles confirmandos , ECIacros ordines conserendos, ei quoque concessum est, ut e suis monarchas Episcopos aliquos consecrari curaret, quorum opera uteretur. At
Sue is mos deinceps obtinuit . Monachi ergo simul & Episcopi. erant rquatenus monachi in coenobio degentes abbati suo subditi erant, quoad anstituta monastica di & ipsius rogatu ubii usus ferebat se functiones E-yii copia Proprias exercebant. Quod enim praeter abbatem in eo mona' iterio Episcopus esset, id testantur annales Ultonienses apud Usertur de ominibus Britannicarum ecclesiarum , pag. 7or. Idum quoque in usu erat an assis ejusdem provinciae monasteriis quae a primo illo pen-dcbant .. Idem suoque olim suit privilegium monasterii Sandionysiani di sancti Hartini Turonensis, quod ipsemet Blon delius refert , g. 37 oc. Ex hoc autem elici non potest istum Episcopum nore suisse, quoad dignitatem & potestatem, ipso, abbate suo, superiorem. Non enim alia de causa creabatur episcopus, nisi ut , laod abbas, utpote pre byter , sacere non poterat, ipse praestaret. JICIEs ro. Eutychius Alexandrinus patriarcha in bisoria ecclesiis Alexandrinae oe tata Marci sie habet de Hanania primo Alexandriae post Marcum episcopo , Baptizavit illum Μarcus & constituit eum pDis triarcham Alexandriae , & est primus patriarcha Ataxandriae conitiis. Iulus. Constituit etiam Marcus evangelista cum Hanania patriarcha ,, duodecim presbyteros, qui adessent patriarchae, ut decedente patria is elia eligerent unum e duodecim presbyteris , & imponerent reliquiis undecim presbyteri manus suas capiti ejus, & benedicerent eum, &is constituerent eum patriarcham : dein eligerent virum aliquem viri is tibus praestantem, illumque lassicerent presbyterum secum loco ejus, ,, qui patriarcha suffectus est, ut essent perpetuo duodecim. Neque deis sit mos ille presbyterorum Alexandriae constituendi patriarcham ex
is iis duodecim presbyteris, usque ad tempus Alexandri patriarchae
363쪽
is lexandriae, qui erat e numero gi8. Nicaenorum Patrum. Is enimis vetuit ne presbyteri constituerent patriarcham . Praecepit quoque ut is mortuo patriarcha, convenirent Episcopi, & patriarcham constitu rent . . . . Si qui vero percunctati suerint, cur Patriarcha Alexandrinus vocatur Papa e Papa autem avum significat : hoc quidem ideo, , quia a tempore Hananiae, usque ad tempora Demetrii patriis archae Alexandrini, qui sub initium tertii saeculi vixit . . . nul-ὐ lus erat in territorio AEgypti episcopus, . . . Itaque Deme M triuS .... tres constituit Episcopos, & est primus Patriarcha qui in o Alexandria fecit Episcopos . Eo autem defuncto suffectus est
is Heraclas . . . . qui viginti constituit Episcopos . . . Plebs aiatem a -
,, diens episcopos Patriarcham appellantes parrem , dixit apud se r Sinos episcopum appellamus patrem , & episcopus Patriarcham patremo, appellat, oporetet ut nos Patriarcham appellemus Papam, id est amm, , cum ille sit pater patrum M. Ex quibus ita arguunt adversarii r Iuxta Eutychium presbyteri Ale- mandrini episcopum iuuiri creabant. Ergo &c. RESPONDEO I. Eutychium nullius aut exiguae saltem esse fidei. r. Quia recentior .est. 2. Quia fabulis delectatur , quod agnoscit ipse Po- coeficius, hac in parte non suspectus , a quo publica luce donatus est. Neque id dissitetur Seldenus, qui illius excerptum edidit . Atque hoc sane arguit nominis papae origo , quam ex ipso mox descripsimus. Il-fud enim vocabulum non avum , sed patrem sonat . 3. Quia summam
prae se fert veteris historiae & disciplinae ignorationem , quod multis Exemplis demonstrat Pearsonius pag. 327. Hic profecto patriarchas collocat primo saeculo, de quibus tamen nihil nisi multo post auditum est. REsPONDEO a. Eutychium in iis ipsis quae hic narrat , cum aliis
scriptoribus longe majoris auctoritatis non consentire
Primo enim quod spectat ad numerum duodecim illorum presbyter rum, in eo quidem habet astipulatorem Georgium Homaidium , quem Elmarinum appellam ; sed multo plures alios habet sibi adversantes .
Tres cnim presbyteros duntaxat a Μarco institutos memorant, 1. V
tus ipsius vitae scriptor , a. Severus Alexandrinus , 3. Benerra hebus chronici Orientalis auctor , 4. Ordericus Vitalis , 5. Alfricus Sc alii . Vide Ecchellensem in Eut=chio vindicato, I. parte, cap. 24Secundo quod pertinet ad temporis intervallum quo presbyteri illi jure elestionis soli gavisi sunt, in eo longe ab Hieronymo discedit. Is enim terminum figit in Heraesa; Eutychius autem ultra provehitur, &hoc privilegium usque ad Nicaenam synodum exporrigit. Consule Vanselabium de ecclesia Alexandrina.
Tertio quod praecipuum est , dum ait nullos rn AEgupto ad Deme trium usque, qui III. saeculo ecclesiae Alexandrinae praefuit , Episcopos extitisse, id certe cum ecclesiastica historia non cohaeret. I. Enim quicunque Marci vitam Graeci, Latini, & OrieMtales coim
364쪽
scripserunt, ii unanimi consensu docent a B. Evangelista tum in .Hypto ecclesias fundaret in iis constitutos esse Episcopos . Synaxarion Graecum, Marcus, inquit, in tota AEgypto & Lybia, , & Μarmarica & Pentapoli. . . . Christi verbum praedicavit, ubique ,, miracula edens, & Christi ecclesias ornans ordinationibus Episcopo. ,, rum, aliorumque clericorum. Sic etiam Metaphrastes in ipsus his soria, & Nicephorus lib. a. cap. 63. Vetus auctor vitae S. Μ arci : Pentapolim pergit, inquit, Zc ord, is nans episcopos per regiones illas & clericos, iterum Alexandriam ve- ,, nil. Ita quoque Rabanus Μaurus in Martyrola 'ro ad vo. calendas Ma ι, Notκ erus ibid. Alfricus Cantuariensis in fautiorum vitis, Orderbeus Uitalis lib. a. hisoriae, Tillemontius, di alii. Denique Μartyrologium ipsum Μelchitarum in urbe Alexandrina ad diem 23. Aprilis , Aliquandiu , inquit, moratus est Marcus in urbe,, Cyrene, . . . . indeque Alexandriam ..... perrexit et deinde in Bar-
, cam prosectus est, multaque edidit miracula, & Christi ecclesias e , , ornavit, constituens eis episcopos atque his inferiores sacerdotes. MIta quoque Severus Alexandrinus de vitis Patriarcharum Alexandrinorum . Ipse vero Marcus discedens, inquit, Pentapolim perrexit, man se sitque abi duos annos , annuntians & ordinans Episcopos , presbyte- ,, ros & diaconos in omnibus ejus provinciis. a. Adrianus imperator circa annum Iaa. in epistola quam supra Iaudavimus , plurium in AEgypto Episcoporum meminit a V Devoti sunt
Serapi, inquit, qui se Christi episcopos dicunt.
3. Cum Eutychius asserat tres duntaxat a Demetrio fuisse episcopos constitutos, ecclesiastica monimenta demonstrant eo aevo longe plures eκ-
iitisse . Apud Photium enim codice II 8. Pamphilus resert Demetrium ad damnandum Origenem duas synodos habuisse : primam episcoporum Maliquot presbyterorum, quae Alexandria quidem Origenem expulit, sed ipsum tamen sacerdotio non interdixit; alteram vero ex iis solis AEgypti Episcopis, qui sibi saverent, conflatam, quae judicio severiori Origenem ipso etiam lacerdotio exuit. Haec autem historia falsii convincit Eutychium. In prima aenim synodo indefinite episcopi & aliquot presbyteri numerantur. Plures ergo erant in ea episcopi quam presbyteri r atque adeo incredibile est episcopos duntaxat tres fuisse. Quantae vero auctoritatis extitisset trium episcoporum & duorum presbyterorum synodus adversus Origenem, quem multo plures defendebant Deinde vero secundam synodum ex aliis episcopis sibi faventibus & Origeni insensis coegit Demetrius, cum arbitraretur mitiorem justo suisse prioris sententiam . Ergo maximus tum erat in AEgypto episcoporum numerus. Quid enim fiet, si Eutychio credamus P quot statuentur episcopi, qui Demetrii consiliis primo non ex omni parte consenserint' saltem numerentur duo. Ergo unus jam solummodo superfuisset episcopus, ex quo secundam synodum conflasset Demetrius : quod est longe absurdissimum.
365쪽
4. Clemens Alexandrinus & Orisenes supra non Ium de episcopis loquuntur ut passim in aegypto usitatissimis, sed etiam Origenes diserte notat eorum arrogantiam vix potuissae comprimi , qui parentes aut avos episcopos habuissent e quod quidem episcoporum antiquitatem in iis proviseeiis mirifice astruit
3- Dionysius, qui sub Demetrio diu vixit & ipsi post Heraclam sue-
cessit , cum adversus Nepotem quemdam AEgyyti episcopum scriberet , qui Μillenariorum doctrinam tuitu; fuerat & disseminauerat, de eo mentionem facit quasi jam pridem mortuo. Addit hymnos fuisse ab eodem compositos qui ad illud usque tempus, quo ipse scribebat, summo in pretio apud plurimos erant: quae duo aperte indicant haud parvum temporis intervallum. Ergo, episcopi non erant recens in AEgypto a Demetrio instituti. Vide Eusebium lib. 7. cap. 23. 6. Ex epistola Alexandri Alexandriae episcopi eonstat ante concilium Nicaenum in inrii damnationem consensisse pene centum AEgypti epis copos . Quis autem sibi persuadeat intra tam breve temporis spatium tantopere auctam fuisse Episcoporum multitudinem ut cum per duo iacula unus tantum fuisset episcopus & initio III. tres tantummodo essent, IV. ineunte iaculo centum numerarensur R7. Cum Palaebisca & Hydrax, ignobiles Pentapoleos vici , sibi proprios episcopos habere voluissent, reclamarunt ecclesiae AEgyptiacae & ad Synesium scripserunt, ex patriae & apostolica traditione eos vicos ad episcopum Erythraeum pertinere . Ergo V. iaculo , quo Synesius floruit, constans ea aegyptiorum fides fuit, extitisse semper in Pentapoli Episcopos .REsPONDEo 3. ben ne tamen explicari posse Eutychium : quapropteT Distinguo consequens : Presbyteri episcopum creabant , id est eligebant ἱ concedo id est consecrabant; nego. Quod enim intra electi nem jus illud contineretur, id nostro quidem judicio liquet, r. eTHieronymo qui illius duntaxat meminit , consecrationem lime non omissurus, si ea perfuncti essent episcopi; id enim secisset maxime ad dignitatem presbyterorum amplificandam : a. ex Georgio Homaidici , qui Eutychio quoad caetera consentiens, solam ele lionem commemorat apud Ecchellensem cap. Tq. ΙNsTABIs r. At juxta Eutychium presbyteri manuum impositione episcopum suum constituebant. Ergo revera consecrabant. DISTINGUO anteeedens : manuum impositione quae pertinet ad elinctionem & confirmationem ; concedo i ad consecrationem; nego . Id nempe ex Orientalium ecclesiarum ritibus repetendum, apud quas tris plex etiamnum manus impositio in usu est i I. populi totius praesulem suum designantis e 2. presbyterorum, cum eundem simul eligunt & postea electum approbant : 3. denique episcoporum electum & confirmatum consecrantium et de quo Ecchellensis cap. a. Quod enim consecratio solis Episcopis propria esse existimaretur, hoc evincit Ecchellensis T 4 itidem Dipit irou 'ν Corale
366쪽
ibidem Io. cum ex aliis Orientalium scriptis , tum ex ipsis e clesiae Alexandrinae constitutionibus . Episcopus , inquiunt illae consti- si tutiones, conitituatur die dominico, omnibus consensum praebentibus. se de ipsius promotione , & populo ac sacerdotibus pro illo attestantiri bus. Episcopi autem, qui adsunt, ut manus ipsi imponerent, laven Nis manus suas , deinde consecrent illum , populo adstante cum silen- ,, tio & timore , & elevent manus suas id est populus & sacerdotesiis cum episcopis ) super eum dicentes : Imponimus mantis nafras superti hunc elestam Deo post haec autem imponat primus episco- is pus ex illis ei manum , & dicat formulam consecrationis seu Ord is nationis; dicatque unrversus populus, Amen. Deinde osculentur eum episcopi, & dicant cuncti sacerdotes & populus. Dignus, dignus, diis gums , & osculemur eum omnes, atque ad precentur ipsi pacem &is salutem. INsTA Ais Σ. At benedictio manuum impositioni adjuneia satis indicat hane suisse legitimam ordinationem. Ergo. DisTINCuo antecedens et si benedictio illa fuerit Brmula consecrationis; concedo e si fuerit duntaxat consensus signum, Sc gratulatio ob
novum honorem; neso Benedictionis itaque vox plura apud Orientales 1onat , videlicet consensum , gratulationem & inaugurationem : prioris,nsu accipitur, cum ad presbyteros & laicos, posteriori cum ad epil- copos resertur, utpote cum episcoporum sblummodo iret in ordinationibus benedictionem dare sacramentalem , ut ostenditi idem Ecche tensis cap. I. ΙNsTABIs 3. At Eutychius creandi vocabulum usurpat, quod quidem
de consecratione etiam intelligitu . Ergo.
REsPONDEO ambiguam esisse hanc vocem , unde & laici ab Orienta Iibus scriptoribus aliquando dicuntur praesules suos ereare : idem caμ . sic apud Eutychium ipsum Constans imperator dicitur alterum Episcopunt Ordinasse in locum Martini V. Romani Pontificis r Cum haec perpetrasset Constans , inquit, adversus Μartianum patriarchamiis ORDINAvIT vel creavit super Roma Patriarcham, homi-- nem virtutibus insignem, qui dicebatur Eugenius. M uidem de Anastasio imperatore loquens. Indisnatus , inquit, Anastasius imperatoris exilio multavit Flavianum patriarcham Antiochiae, & constituit Sese verum patriarcham Antiochiae loco ejus. Caeterum idem ipse pro bat ibidem eum ex veteribus Orientalium eccisarum monimentis, tum ex ipsis ecclesiae Alexandrinar constitutionibus, ubique, & speciatim in Alexandria , episcopos semper extitisse singulares, a presbyteris distinctos , eisque jure divino superiores , atque hanc suisse omnium perpetuam fidem . OBIICIES II. De Novato presbytero loquens Cyprianus eps. 49.
si Ipse est, inquit, qui Felicissimum satellitem suum , diaconum, necis permittente me nec sinente , sua factione δρ ambitione constituit.
367쪽
Ita quoque teste Cassano collatione 4. cap. I. Daniel quidam abbas a B. Paphnutio presbytero ad diaconii est prolatus ossicium. Ergo presbyteri sacros Ordines conferebant. DrsΤINGUo consequens et id est, conserti curabant; concedo e per se ipsi conferebant; nego. Quando ergo Novatus & PaPhnutius perhibentur diaconos fecisse , id solummodo arguit eos studio & cura sua tantum effeci me , ut diaconi constituerentur .. Hujus autem rei multa
Primum petitur ex ipsis Cypriani verbis, qui diserte pronunciat Novatum factione sua duntaxat effecita se us Felicissimus ad diaconatum
Secundum ex eo quod idem Novatus , qui primo dicitur diaconum secisse in Africa , postea dicatur in Italia fecisse episcopum Novatianum : Qui istic, inquit Cyprianus ibidem, adversus Ecclesiam diac is nuru secerat, illic episcopum fecit. At nemo dixerit episcopos unquam in Ecclesia Romana et se a presbyteris consecratos . Deinde vero ex epistola Cornelii pontificis apud Eusebium novimus Novatianum non a Novato, sed a quibusdam praesulibus imperitis ac temulentis suisse ordinatum . Eodem ergo modo secerat ante diaconum , quo postea episcopum fecit, id est, laetione sua. Tertium ex eo quod frequenter dicantur Iaici & imperatores Episcinpos constituisse & ordinata iis saeculis , quibus disciplina ecclesiasticae omni ex parte constituta erat . Ita Epiphanius, qui, tam diserte, tam luculenter ordinandi jus solis episcopis ascribit , bares 73. num. 28. re sert orthodoxos populos aevo suo sibi episcopos constituisse. Ita testo Marcellino in ebronico Belizarius Vigilium summum pontificem ordirnavit. Sic Guillelmo Tyrio teste lib. r. bisoriae, cap. I. Heraclius imperator Modestum Hierosolymorum patriarcllam ordinavit. An vero illi hos episcopos , patriarchas & pontifices ideo conlecrarunt λ minime profecto ; sed ut consecrarentur & ordinarentur duntaxat effecerunt iaErgo idem est de aliis judicandum.
ASSERTIO.ΕPiscori jure divino sunt ptasbyter s superiores.
PROBATuR. I; ex Scripturis, & quidem multipliciter. Primo ex figuris veteris testamenti , quibus Deus adumbrari volitiznovae legis sacerdotium . Triplicem enim esse jussit apud Iudaeos tabe naculi ministrorum ordinem : quo, ut Patres monent, suturos in no VAlege episcopos, presbyteros, & diaconox expressit.
368쪽
Secundo ex Prophetiis. quae inspirante Deo editae sunt. Ex iis enim sancti Ecclesiae doctores, ut vidimus , episcoporum originem depromae
Tertio ex institutione ae distinctione Apostolorum ac septuagintae discipulorum a Christo facta r utrisque enim episcopos & presbyteros. successisse antiqui testantur .. Quarto ex usu Apostolorum. Quis enim putet Apostolos aliter Eeclesiam constituisse, quam ipsis a Christo mandatum fuisset At illi, ueex ipsorum historia & exemplis evicimus, Eeilcopos singulares in e clesiis constituerunt, eosque a presbyteris distinctos & illis superiores Ergo. '
PROBATUR a. ex communi Patrum doctrina, praesertim autem Clementis Romani , Ignatii martyris , origenis , aue oris. constitutionum
apostolicarum, Cypriani, Epiphanii, Ambrosiastri, Hieronymi , Innocentii I. Chrysostomi , Isidori Pelusiotae , Cyrilli Alexati,ia i , Synelii, Augustim , Salviani Μassiliensis , Primasti, Greporri ma3ni, tibdori Hispalensis, Bedae, Alcuini, Amalarii, The duin Aurelianensis , Rabani, Hincmari, Reginonis, & aliorum quos supra allegavimus .. PROBATUR 3. ex vulgari Ecclesiae doctrina. Vide quae supra de Graecorum fidei formulis & synodo Tridentina disseruimus. PROBATUR A. ex Theologis . Ita quippe passim semper censuerunt Theologi, licet pauci dissenserint ..
PROBATUR I. ex ratione. Unicam afferemus,. quod nempe juxtae sanctos Patres ea regiminis forma ecclesiae saluti necessaria sit , ne schismata oriantur r atqui Christus haud dubie Ecclesiae sua: ita necessariis non defuit . ET .
Quaecunque opponi contra possunt ,. eae jam dissolvimus, i eo duntaxac excepto quod ex synodo II. Hispalensi. depromi potest. OBJICIEs itaque. Synodus illa ex navestis o eeriesiasticis regulis r petit quod soli Episcopi ordines sacrox conferre virgines consecrare S alia id genus facere possint.
DIsΤINGUci antecedens e & novellarum regularum nomine intelligit novi foederis leges, quas veteris testamenti Institutis, opponit s.concedo intelligit recentiores a conciliis fixas; nego. INSTAR Is I. At novellas regulas ecclesiasticis, conjungit. Ergo eadidem utraeque sunt. DISTINGUO antecedens e conjungit, quod utraeque in idem assi mentum conspirent; concedo: quod eaedem sint I nego . Scilicet e losastieis regulis jus divinum saepe declaratur : ideo ipsi nom infreque
369쪽
IUPERIORITATE. 363Unum & Ecclesiarum consecratione loquitur, sicut & alii plures ex antiquis . Atqui hoc postremum juris est duntaxat ecclesiastici. Ergo di primum
DisTINGUO majorem : eodem modo loquitur quoad reservationem ipsam; concedo : quoad jus quo reservatio innititur , nego. Conjungit itaque ista tanquam Episcopis solis reservata r & merito ἔ omnia enim illa pariter Episcopo reservata sunt; sed vario jure, quod Veteres non semper exprimunt : quamquam ideo sorte synodus Hispalensis novi testamenti regulis ecclesiasticas conjunxit, ut innueret diversa utriusque esse consecrationis fundamenta.
ARTICULUS III. De iurisdictione , ossiciis , oe gradibus Episcoporum. SECTIO PRIΜΑ.
De Iurisdictiore . QUAEREA I. an Episcopis insit cum in plebem christianam , tum
in presbyteros ipsos , uno verbo in omnem Ecclesiam cui praesunt, jurisdictio.
REsPONDEO ita esse . Actuum enim a. Attendite vobis, imquit Paulus Episcopis, O unmerso gregi in quo υos Diratussanctus posuit episcopos regere Ecclesiam Dei . r. Petri I. I. Pascite qui in vobis es gregem μι- Ita etiam docent sancti Patres, quorum testimonia supra laudavimus. QUIEREs a. an istam jurisdictionem a Deo & Christo habeant. REsPONDEo ita eme o idque r. contra Ioannem de Turre-cremata.
qui lib. a. summae de Ecclesa, cat. 34. existimat ipsos etiam Apostolos non a Christo sed a Petro jurisdictionem tuam immediate accepisse rχ. contra Bellarminum qui lib. 4. de summo Pontifice , cap. 22. σ sq. docet Apostolis quidem omnibus tributam fuisse a Christo jurisdictionem, sed Episcopos tamen a solo Pontifice Romano jurisdictionem
suam immediate habere. PROBATUR a. de Apostolis. I. enim Christus omnes Apostolos iae se elegit, Lucae 6. 13. Ioan. 6. II. a. Iisdem omnibus simul ligandi &solvendi potestatem fecit, Matth. 18. 8. 3. I plos iisdem verbis sacerdo teS creavit, Lucae 21. I9. 4. Cunctos simul in universum orbem ad sun- dandas & regendas. ecclesias misit, eodem, quo ipse a Patre missus fuerat, modo, idest cum amplissima jurisdictione, Joan. 2o. Sicut mist me Parer, o ego mitto vos o quem locum mirifice in rem nostram expo
nunt Chrysostomus, Cyprianus, Theophylactus . s. Cum Mathias in locum Iudae suffectus est, a nullo auctoritatem accepit λ sed una Dei
370쪽
voluntas 3c gratia implorata est, qua Apostolus seret. 6. Paulus assi xit cap. I. re a. ad Galatas , se apostolum eme , non quidem ab hominiabus neque per bominem , sed per Iesum-Christiam ρο Deum Patrem . Addit eos, qui inter Apostolos praecipui erant, Petrum, Iacobum & Ioannem, nihil sibi contulisse; imo hac de causa se ad eos non accessisse statim post vocationem suam. 7. Denique idem Paulus ad Ephes. 4.ar. Posuit Christus, inquit, in Ecclesia Apostolos , m. Nemo autem nescit omnes Apostolos summam auctoritatem habuisse, ut patet ex a.
Ad Cori cap. s. d. 7. l.I. o I . o a. cap. I. m.
PROBATUR a. de Episcopis I. Quia Apostolis successerunt, utco ,stans est veterum Patrum doctrina. Iam vero qui succedit alicui, e dem cum ipso jura habet. Et vero cur summus Pontifex primatum habere creditur in universa Ecclesia, nisi quia Petro succedit, cui primatus ille datus a Christo fueratJ Cur ergo idem de Episcopis non
statuamus. 2. Quia Actorum 2o. Paulus Episcopos alloquens Attendite , inquit, . . . universo gregi in quo vos Spirιttissanctus posuit episcopos r
gere Ecclesiam Dei. At regere sonat iurisdictionem. 3. Quia antiqui doetores sic tradunt Ignatius, Origenes, Cyprianus , Bernardus de confideratione, & alii. 4. Quia ex synodo Tridentina hierarchia est a Deo instituta. At hierarchia principatum & jurisdictionem arguit e ad hierarchiam autem Episcopos praecipue pertinere idem concilium doeet .
I. Quia Apostoli cum fundarunt Ecclesias, in iisque Episcopos constituerunt, nunquam iis mandavere ut a Petri succellate jurisdictionem suam peterent, neque id unquam in Qeteri Ecclesia usurpatum .est 6. Quia ad XIII. fisculum Episcopi. non ut nunc plerisque in locis , inpiasolis e feris beneficio; sed tantum ditana gratia, miseratione, patientia , permissione , se episcopos nuncupabant . De quo consule Thomassinum disciplisiae ecclesiasticae parte a. lib. I. cap. 39 I. Quia cum hoc saeculo
quidam duas istas propositiones protulisset : 1. M Epitcopi a summo si Pontifice jurisdictionem accipiunt, quam in populos sibi lubditos pinctis modum exerceant: II. Si episcopi a Deo potestatem suam accipiunt, jam statuenda est omnimoda Episcopos inter & summum Pontificemis aequalitas , omni'ue subordinatio perit : sacra Facultas Parisiensis primam quidem judicavit falsam, verbo Dei contrariam, & olim a s cra Facultate jam reprobatam; secundam vero damnavit ut fallam , temerariam, & praebentem occasonem subvertendi Ordinem hierarchicum, praesertim vero primatum summi Pontificis.
Osai in s. Si Episcopi jurisdictionem suam a Christo habeant , aequalem omnes & singuli habebunt , cum Christus singulorum limites