장음표시 사용
411쪽
sonat. Certe Gorepiscopus insuper vocatur in carmine de vIta ejusdem Eigilis pag. a 36. sed sorte etiam illic reponendum est Coepiscopus , quod & versus ratio postulat e si quis tamen urgeat importune , non aegre fatebimur Humbertum suime limul episcopum , & chorepiscopum Mesesiae Μoguntinae, idque pro more Germanico. E. Regimhaldus in eadem ecclesia chore piscopus suit, atque adeo pr ipsius consuetudine episcopalem consecrationem acceperat. 3. Audimus ab Agobardo in episcopum consecratus fuerat, ut ante ipse a Leidrado. OBIICIES 13. Chorepiscopi quondam inter episcopos in Conciliis sedebant , iisque subscribebant i ta synodo Neocaesariensi an. 3I . duo Chorepiscopi interfuerunt ; Nicaenae anno 3as. quindecim , Ephesinaean. MI. Caesarius parte 2. I. 1. Chalcedonensi an. 43 i. quinque, sed Episcoporum suorum nomine . Noviomensi an. 3I4. duo , Waltarius . R Spernus Carisiacensi anu. 846. iterum duo , Rigbaldus & Witaisus; Suessionensi an. 633. idem Rigboldus; DuEiacensi 1. an. 87 . Birico Tungrensis chorepiscopus , qui sententiam inter Episcopos dixit , &Hincmarum Laudunentem fratrem appellavit . Ergo veri erant Episcopi. DISTINGUO antecedens e Chorepiscopi Conciliis aderant ut Episcoporum legati ἔ concedo e proprio nomine ; subdistinguo : ex privit gio , sicut postmodum abbates , qui in postremis Conciliis cum Chois replicopia vulgo recensentur ἔ concedo ι ordinario jure ἱ iterum su distinsuo : quando Episcopi simul erant ἡ concedo z Omnes ,' nego . Qui in synodis jus sedendi aut definiendi habeant , alibi disputatur e interi m vero asserimus nihil ex supra relatis exemplis contra sententiam nostram erui posse . Quamvis enim concedamus presbyteros in
his conciliis sedendi , & definiendi jus ordinarium non habuisse ad eas synodos admittebantur Chorepiscopi , iisque subscribebant , vel ex privilegio , quod nempe viderentur esse presbyteris superiores, & alia quatenus episeopi . vel quod Episcoporum suorum nomine eo peris rexissent , quod si qui sententiam dicant inter Episcopos proprio nomine , & Episcopos fratres appellent , ut Birico Tungrentiis , ii veri nominis erant Episcopi r quod ea aetate . di iis in locis insolens
OBIICi Es et Chorepiscopi Difraporum nomine Vocabantur. Primo enim supra ita synodo Ephesina Iacobus Chorepiscopus hoc nomine insignitur. Secundo Theganus , quem nuper observavimus suisse Chorepiscopum Trevirensem , in historia translationis reliquiarum M. martyrum chrysanti & Dariae, apud Μabillonium a. par. quarti saeuii Benedi i , pag. 6II. appellatur Teganbertus episcopus . Tertio in veteri Chronico monasterii S. Benigni Divionensis, rom.
412쪽
ta Benedictini, pag. 338. nec non .& apud Stephanum Perardum de rebus Eurgundisis , tres hujus Coenobii Abbates reseruntur qui sit lChorepiscopi fuerint , primus Herlebertus , secundus Ingetramnus , tertius Bertilo . Iam autem Ingetramnus in quadam permutationis cum Μadalgerio charta apud eundem Perardum Episcopus nuncu
Quarto denique Aldricus episcopus Cenomanensis , cujus ex .anti quissimo scriptore vitam resert Balvetius tom. 3. Misceα cap. 4 . dicis tur Episcopos sacrasse septem , presbyteros Zoo. & levitas 'oo. Qui
nam autem illi fuerunt Episcopi, nisi Chorepiscopi quos in subsidium
situm & dioeceseos administrationem creaverat Et vero id satis adiguit ipse Aldricus cap. 36. in quodam diplomate quod ibi extat et Aldricus, inquit , Cenomanicae urbis ..... episcopus omnibus in se nostra dioecesi , & parochia consistentibus episcopis , sacerdotibus ,ri diaconibus, subdiaconibus , . . notum esse cupio. Ergo multi erant tunc in dioecesi Cenomanensi Episcopi . Atqui illi non possunt alii a Chore piscopis esse : an enim alios sub se episcopos habere potuit , qui
Metropolita non esset λ Ergo. DISTINGUO : episcopi vocati sunt amanuensium vitio ἔ concedo equod episcopi revera ement ; subdistinguo o eum e Chorepiscopis facti erant episcopi, concedo: quandiu Cliore piscopi manebant 3 iterum su distinguo: alicubi; concedo: ubique ; nego . Quae quidem a nobis universe ita dicuntur ut non solum his exemplis, sed etiam aliis omnibus, quae afferri possent, feri queat satis.
Verumtamen ut ad singula exempla aliquid observemus, Primo Jacobus ille supra i memoratus codicis certe vitio nominatur episcopus , cum paulo ante conceptis verbis dictus esset tantum pref
Secundo incertum est an Theganbertus episcopus sit idem cum Theg, no chore piscopo: quod si ita est, Theganus postea ad episcopatum evectus est, aut pro Germaniae moribus episcopus jam tum erat, cum Trς- viris chorepiscopum ageret. Tertio Ingetramnus videtur , ut Iacobus , exscriptorum vitio in eo diplomate dictus episcopus . Et vero si quis accurate legat Chronico a Benigni anum & Μabillonium , statim . opinor , agnoscet hos Chor riscopos suisse abbates tantum, non episcopos . Certe Bertilo Chorepicopus factus est ab Isaaco Lingonensi r at Isaac in colies . can. diserte testatur Chorepiscopos non episcopos , sed presbyteros duntaxat cxti- time . Quarto Aldricus quidem septem Episcopos consecravit , sed aliarum urbium ac fortassis etiam provinciarum . Nempe maxima ille auctor,tate in Galliis R apud Ludovicum imperatorem pollebat : praeterea
413쪽
accedebat summa sanctitatis commendatio. Non mirum ergo si Epitc pi plures ab ipso per vitam ipsius conlecrati fuerint , aut etiam consecrari
Quod autem ait in charta mox allegata Episcohis , sacerdotibus , is & eaeteris in dioecesi nostra & parochia conustentibus . - - . notum esse cupio: id non de Episcopis Aldrico obnoxiis, sed de aliis, qui in Cenomanensi urbe sorte reperiebantur , intelligendum est . Nempe is mos erat tunc temporis Praesulum , ut diplomata sua ab aliis pluribus Episcopis sanciri & firmari vellent. Atque id genus plurima sunt ejusdem Aldrici in eadem urbe Cenomanens edita , quae memoranturm ipsius visa , potissimum autem capitibus sa. σ 34. & apud Cointium asino 837. numeris 1. 3. q. I a. &c. quibus subscripssse deprehenduntur Μetropolita Turonensis & alii diversarum urbium Epit copi. Ea etiam tum vigebat consiletudo ut dipismata sua Epilcopi ad robur aliis Epi-lcopis nota esse vellent : sic alter Aldricus eodem tempore Senonensis archiepiscopus apud Cointium anno' 833: numo 37. Diploma suum is notum esse vult reverendissimi& fratribus , & Coepiscopis . . . . - - & venerabilibus abbatibus . . . . .. ., in ditione . . . . ., imperatorisis Lotharii constitutis . Iam vero quod Aldricus Cenomanensis septem non haberen Chorepiscopos , id mihi certissimum apparet multis de
s. enim in Galliis illud omnino inusitatum est, ut plures simul sub uno eodemque Epitcopo Chorepiseoei essent . Certe Rabanus supra , testis est singulis Epilco eis unum fuisse duntaxat Chorepiscopum. i. Ipse Aldricus in suis k quae plurima limi , diplomatibus varioseleri sui Ordines saepe appellat & quid unicuique praestandum est ,
praescribit de his autem, Episcopis nullam unquam mentionem facit. 3. Chartis modo allatis j praesertim cap. 32. Ο 3 . plures quidem Episcopi aliarum urbium subscribuni P plures etiam Cenomanicae dioeces eos presbyteri: sed unus & idem semper David Chorepiscopus 4. 1a actis translationis reliquiarum S. Liberii in Pater rnensem urbem apud Cointium anno 836. num. 76- perhibetur Aldricus de hac translatione praesente suo quoque Coepiscopo , David nomine, cum legatis Paterubonensium egisse. Ac proinde unus & singularis tunc erae in dioecesi Cenomanensi chore- Nicopus nomine David. Oa1rCIEs r se Chorepiscopi manuum impositione ab Episcopo cre bantur, non in orientali tantum, sed etiam in occidentali Ecclesia , ut ex concilio Antiocheno, Rabano&c. supra, colligitur . Atqui haec non eras ad presbyteratum, conserendum, ut pote quem jam haberent . Ergo ad epistopatum . DIs TINGUO majoremt manuum impositione caeremoniali ad officium conserendum; concedo: sacramentali ad Ordinem largiendum; subdistingua: aliquandos, concedo: semper; nego.
414쪽
De Chorepiscopis porro scripserunt , praeter eos quos supra, ad ρο bationem II. allegavimus , r. Natalis Alexander in dissertationibus ad faeculum IV. ubi nobis patrocinatur ; a. Duarenus lib. I. de sacris E tesue mini iris , cap. 9. 3. Bellarminus de clericis , cap. II. 4. Cellotius lib. 4. de eccissestica hιer archia , cap. I 4. I. Puccinellus in Z ossiaco pari 3. cap. IS & alii.
PROBATUR. v. ex Scripturis . Ad sacramentum enta tria dunta Nat requiruntur ; ritus sensibilis , divina institutio , & gratia . Atqui haec tria in sacerdotio isecurrunt o r. enim est ritus sensibilis , id est se impositio manuum a Act. I v. xx. Cum consiluissenν His per fetialas ecclesias 'ra toros: graeca wp-ονλανακτες id est , cum manuum n inctione consecrabens . a. Accedit divina institutio o duplex enim est in sincerdotio potestas x altera e ficiendi corporis Christi ; altera remittemdorum peccatorum Atquὶ utramque instituit ipse Christus r primam Lucri cap. 22. v. 29. secundam Ioannis cap. 2o. 31. 3. Denique gratiae non deest x uidem enim Christus , Acci,se , inquie , Spirit- famuum c. PROBATUR T. Traditione Patrum , qui idem omnes dolent, ire ex iis apertum est , quae in universum de ordinis Reramento disputavimus: imprimis autem Tertullianus de praescript. eap. m. Gregorius Nys. sentas , Ambrosiaster se Auctor quinio m in veto , o novum testamenisitim , Chrysostomus is lubris de faeredoris , Sanctus Augustinus lib. T. contra tutaras Petiliam se cap. 3o. S. Leo episeola M. aὼ Dioscorum AI xandrin- ,. Anastasius. Ponti sex FH. M Anastasiu- Imperatorem, Gre gorius Magnus homil. t . in evangelia , Se alii . Vide par. r. PROBATUR 3. Omnium theologorum eonsensione et cum enim circa episcopatum non omnino concordent, nemo uaquam suiu, qui de presby
415쪽
PROBATUR ex summorum Pontificum & Conci Iiorum decretis . , Eh;m Eushuiu, IV. iis iissimilone Armenεrum , postquam gτΠ - definiit ordinem esse lacramentum , statim presbyteratum recensra, ne memorato quidem episcopatu . a. Synodus Tridentina seg. 23. can. 1. pronunciat esse in Ecclesia sacerdotium qnoddam visibile & externum rcanone 1. praeter hoc sacerdotium , esse in eadem Ecclesia alios ordines majores , & minores , per quos , velut per gradus , in sacerdo tium tendatur . canone 3. sacram hanc ordinationem vere, & pro rie esse sacramentum ἐν canone autem 4. per eam conferri gratiam , & imprimi characterem, ita ut qui sacerdos semel suit, is laicus deinceps fieri non possit. Ergo juxta synodum Tridentinam sacerdotium est veri nomi
Uae lix se quae' a nobis hie breviter disputanda sund , lux major a
fulseat k obser Wandum est in Ecclesia Latina , cum Presbyter sum ordinationes celebrantur , quod intra missarum solemnia fit , post epistolam quidem , & tractum , sed ante mangelium , I. Pomtificem , & post eum omnes sacerdotes qui adsimi , utramque simul manum super caput cujuslibet ordinandi sigillatim imponere : idque silenti a
nere : interim vero ab Episcopo tres orationes ad Deum fundi , quarum postremae, instar praefationis missae cani solita , in antiquis ritualibus ib
nus, singulis ex ordine tradere calicem cum vino , & aqua , & pat nam superpositam cum hostia , ac dicere et Accipe potesatem osserra smerificium Deo .
bas manvis super capita singulorum, ac dicere: Accipe Spiritum sanctum: Quorum remiseris peccata, rem tumur eis se In Ecclesia autem Graeca,
fundere k quibus invocat Spiritum lanctum . His potatis jam quaeritur quaenam sit materia presbyteratus e de quis tres tali. in scholis sententiae. Ac E. quidem eam in sola manuum impositione collocat: a. conua in ista instrumentorum porrectione , calicis
416쪽
nempe eum vino & aqua & patena et 3- inter ambas media , in utraque simul. Quam quisque opinionem maluerit, hanc amplecta uret nos Prin adhaerebimus .. itaque sit ..
IMPOSITIo manuum est materiae presbyterat . PROBATu R I .. ex Scripturis , quae ita manuum impositione Presbyterorum ordinationem sitam esse aperte sgnificant. Actuum enim I aa. Cum constituisset iliis, inquit Lucas, per gulas eccosias 'rabieros, o orassent cum ieiunationibus : graece vero, clarius ia cum autem per βιωgium ecclesias presbierat illis. manuum impositione consitus ζ,. orantes cum ieiunationibus. Ibi quippe ordinationis. materia , & formae,. ipsiιilque peragendi, modus depingitur .. I. Tim. s. 22.. Timotheum episcopum docens Paulus qua ratione in ecclesia sibi credita ordinationes Sacerdotum peragere deberet, manu ,. Inquit,. cito nemini imposueras..ΡRDEATuR 2. eorum Patrumi auctoritate quos ,. ubi de episcopatus materia & serma,. jam allegavimus er prae caemriS Vero.
Primo B. Ephrem de facerdotio, agentis qui ait ineffabilem potestatem conficiendi corporis. Christi & remittendit peccati . in Sacerdotibus inhabitare per manuumi impositionem : O potestas ineffabilis,. inquit, is quae in nobis dignatae eth habitare. per impositionem: manuum. lacrin
Secundo, Epiplianti haeres ubi Presbytero mi ordinationes , quas Presbyteris tribuebad Aerius ,. solis Episcopis ipse vindicat, quod 1oli ad ordinandum, manum imponendi, jus habeand o. Quinam vero fierio potest, . inquit,. uti is Presbyter Presbyterum coniti uac ad quem:
is creandum manuum imponendarum, jus nullum habeat .. Tertio, Hieronymi, qui ni caput 38. Isaiae, doced clericorum & maxime Sacerdotum, ordinationes ,. impostione mantaum & oratione e pleri . . Plerique' nostrorum χειροτονίαν , . id est Ordinationem Clerico mis rum,. quae noni sol ure ad imprecationem. vocis , led ad impositionem is impletur manus &c Quartoi Theodoreti, in PAhibeo) eap. I 3: ubi Macedonii ascetae ,. 3Caap. I9. ubi Salamanti itidem eremitae ordinationes sola' manuum impositione & precatione absolutas, refert. Porro Pontifex ,i inquit cap. .is I9. civitatis cujus era: vicus ,. cumi viri didicissec virlucem , accessitis volenς ei donum dare sacerdotii; 3c domunculae perfossa aliqua pamis tα est ingressias,. manum qu imposuid & peregit precationem r. & saepe quidemi ei, dixic ,, & ,, quae adi eum, advenerat gratiam fgni ib
Quinto) Gennadii episcopi ,. qui ad Danielera Stylitam presbyterum consecrandum manuum impositionem e coelo accersivit .. Sext
417쪽
PRESENERAT . AI et Sexto Iobi monacti, qui impositioni manuum gratiam sacerdota ab
Septimo Gregorii magni & Bedae, qui de sacris ordinationibus dis
serentes assirmant per manus impositionem Spiritum-sanctum dari.
Octavo Gerberti qui impolitione manuum ae dem perfici arguit. Nono Alexandri II. qui idem docet APROBATuR 3. specialibus aestimoniis. Primo enim auctor constitui. vos. tib. S. cap. 16. Cum, inquit. M Presbyterum ordinas, episcope. manum su per caput ejus impone.
Secundo Synodus Neocauariensis can. 9. Presbyter, inquit, si imo puro admisso facinore promotus fuerit & consessus fuerit se anteis Ordinarionem c grece χωροθεσsαν ) peccassie , Ne siserat &c es reliqua enim peccata pleraque dixerunt manuum impositione 1olli. Tertio Nicena can. 8. - Si qui, inquit, nullo adhibito examine adis honorem presbyterii promoti sunt; vel examinati, fassi sunt ipsi sua
D Peccata a ... 5c praeger canonem homines incitati, hisce manus linis posuerunt; illos canon minime admittit. Quarto Charthaginensis IV. can. 3. ex professo ordinationum Titus delcribens, Presbyter, inquit, cum ordinatur, Episcopo eum henedi' is, cente & manum super caput ejus teneate, etiam omnes Presbyteri,M qui praesentes sunt , manus suas juxta manum Episcopi super caput , illius teneant, nec aliud quidquam addit. Quinto Chrysostomus ad illa Apostoli verba, Manus cito nemini im posueris : Quod, inquit, maximi momenti & ponderis est , quodqueo ecclesiam imprimis continet, illud intulit de ordinationibus , scili-
cet o Manus, ait, cito nemini imposueris ροα Sexto S. Leo vis. r. alias 33. ad episcopos Africae, easdem exponens voces , Quid est, inquit , cito manus imponere ρ nisi ante aetatem
is maturiLatis .... sacerdotalem honorem tribuere non probatis.
Septimo Dionysius, vulgo Areopagita, de ecclesiastica hierarchia, cap. I. quo ritu Presbyter conlecraretur narrans . Sacerdos, inquit, fle-- xis ante aram genibus , capiti suo admotam Pontificis manum de is teram habet, atque a Pontifice, qui eum consecrat, sanctis precatioris nibus lanelificatur. Octavo Synodus Hispalensis II. can. s. de quibusdam clericis loqquens. Quorum, dum unus ad Presbyterorum, duo ad levitarum mi se ni sterium sacrarentur , episcopus eorum , oculorum dolore dctentus , is ferebatur manum suam super eos tantum imposuisse , & Presbyter quidam illis, contra ecelesiasticum ordinem, benedictionem deditse ;hane ordinationem irritam & nullam ei se declarat. Quorsum autem irrita & nulla esse censetur ; quia nempe materiam quidem Episcopus adhibuerat , non autem formam e nullum enim aliua vitium ad su
stantiam pertinens assignari potest . Ergo manuum impositio materia est Presbyteratus, & benedictio ipsius forma. Non Disitigod by Corale
418쪽
4et a DE MATERIA Nono synodus VII. ean. I Abbatibus potestatem Deit lectores eo stituendi , modo ipsi fuerint Presbyteri ab Episcopo manuum impositione creati. ET .
Decimo Synodus Μeldensis an. 8 s. cap. 44. Chorepiscopus, i
quit, modum suum ceneae .... nec ecclesias consecret, neque
is ecclesiasticos , qui per impositionem manus tribuuntur , id est nonis nisi usque ad subdiaconatum &c. Ergo ecclesiastici ordines subdi
se conatu majores per impositionem manuum conseruntur. PROBATua 4. ex doctrina concilii Tridentini, quod quidem sus et cap. 3. extremae unctionis ministros designans , ait eos esse H Presbyte- is ros e quo nomine , inquit , non aetate seniores aut primores in po-- pulo intelligendi veniunt , sed aut Episcopi , aut Sacerdotes ab ipsis is rite ordinati per impositionem manuum presbyterii. PROBATUR I. omnium ritualium tam occidentalium quam orient Iium consensione. In eo enim materia presbyteratus collocanda est, quo semper & ubique presbyteratus collocatus est. At ex testimoniis supradictorum Patrum aperte colligimus semper & ubique usurpatam esse manuum impositionem e quod etiam omnium gentium, Syrorum, IE-gyptiorum, Graecoruin & Latinorum libri rituales declarant, qui quidem omnes, dum in aliis dissident, in eo mire consentiunt. Ergo dubium esse non debet quin ea manuum impositio ad presbyteratum . ut ipsius materia , pertineat . Cum enim idem sit apud Omnes sacramen tum, eandem quoque apud universos materiam esse oportuit : hanc autem haud dubie Apostoli tradiderunt ecclesiis, sicut ipsam a Christo a ceperant. Perspicuum porro & firmissimum traditionis hujus apostoliis cae argumentum est omnium ecclesiarum a variis Apostolis fundatarum in hoc eodem eapite ab omni tetro tempore consensio. PROAATux ε. judicio antiquissimorum & in scholis celebratissimois eum theologorum. Ita enim sensit I. S. Thomas 3. parte quaes. 8 art. 4. E. Bonaventura in HR. 24. parte a. am I. qmin. 4. I. Gui Nielmus Altissi orensis de Sareamento Ordinis cap. I. 4. Durandus in di t. a quaes. 3. 3. Paludanus ibid. quas. a. art. 3. 6. Hostus cardina lis de Ordinis sacramento, cap. 1 o. 33. 7. Petrus Soto in insitutiona Sacerdotis, de sacramento Ordinis, lect. I. 88. Bellarminus de sacramento
νdinis cap. 9. 9. Ledeisa parte X. 4. sententiarum , quaes. 36. art. 3. o. Μaldonatus de Ordine quo. 3. parte a. r. Becanus de Ordinis f cramento quaesi. 4. gr. Hugo Menardus ad librum sacramentorum S. Gr goris I 3. Joannes Μorinus exercit. 7. cap. I. ut cos qui etiamnum vis
vunt & idem docent, Μartentum, Iueninum & alios, pretermittamus. o a II ei Es I. Christus hanc manuum impositionem non adhibuit. Ergo ad sacramenti essentiam non spectat. NEGo consequentiam e quamvis enim non adhibuerit, ipsam nihil minus instituit ab omnibus deinceps usurpandam quod Apostolorum &omnium ecclasiarum concndi consuetuditae aperre evincitur. OBII
419쪽
ossa rei Es 2. Innocentius III. de sacramentis non iterandis, eap. Posioralis, interrogatus de Ordinatione cujuidam subdiaconi, qui manuum impolitione donatus sorte non fuerat , respondet , nihil eorum quae acceperat esse iterandum I sed caute supplendum quod erat omissum iquoa idem sancit Gregorius Ιχ. ibid. cap. Presbrer , de ordinatio presbteri, o diaconi, addens insuper imposuionem manuum esse ritum ab Apostolis introductum. Ergo ad ipsam presbyteratus essentiam non spectat. NEGo consequentiam : nihil enim Inde extundi potest quod nobis officiat e tam enim potest suppleri quod ad ei sentiam pertinet , quam quod extra ipsam est. Ires TA AIs i. At supplenda quoque suisset oratio huic minuum Iinpositioni adjuncta , si utraque essentialis est . Atqui de ipsa nihil de cernit r & tamen probabile non est orationem illam hsse dictam ab eo , qui manuum impositionem omiserat. Ergo satis eo arguit Innocentius neutram sacramenti essentiam ingredi. REsPONDEO utramque simul reipsa supplendam fuisse : id ta men conceptis verbis non pronunciatum , quia satis per sese intelligehatura
IrasTARIs a. At ritus est ab Apostolis introductus. Ergo. DIsTINGuo' intecedens e mandato Christi , concedo : secus; nego. OBIICIEs 3. Innocentius IV. in caput Presbter, affirmat Apostolos olim solam inter ordinandum manuum impositionem & orationem adhibuisse i postea autem inventas esse sermas quas hodie servat Ecclesia. Ergo manuum impositio, saltem jam , non est materia presby
REsPONDEO Innocentium IV. id scripsisse eum adhuc privatus esset dodior, in eoque , nisi benigne explicetur , erras. o imo nec satis sibi constitisse. Si enim manuum impostio fuit olim presbyteratus materia, eadem deinceps semper esse debuit. Cum enim sacramenta divinae sint institutionis , in eorum, ut loquuntur, essentiam nihil potest Ecclesia. tuu ER E s quaenam impositio manuum essentialis existimari deis
RE PONDpo t. triplicem posse distingui in ista ordinatione manuum impositionem r primam quae silentio fit ἱ secundam cui adjunglitur oratio; tertiam in qua dicitur, Accipe spiritum anctum m. aut potius duplicem esse distinguendam , secunda enim non niti prioris videtur esse continuatio e de quo Μartentum Vide. RESPONDEO a. postremam non esse essentialem, r. quia non est in usu apud Orientales ecclesias ι a. quia semper in usu non fuit apud Latinas e ad XI. enim usque seculum nec in conciliis nec in ritualibus libris , nec in iis , qui de divinis officiis & ordinationibus scripserunt i auctoribus comparet et s. quia in pontificali libro ante
420쪽
e in presbyter dicitur ordinatus et & ita decernit Dominicus Soto oREs PQNDEo 3. primam , si a secunda dividatur, non esse essentialem. : I. quia Graecis ignota est i a. quiae in concilio Carthaginensi& aliis hon reperitur , ud nec iα antiquis ritualibus. libris v quiae nullam habet sermam adjunctam quod. tameni materiae necessarium est. REsPONDEO, ergo. q. solam secundam, essentialem. esse,. M primam se si ut secundae initium spectetust: quod ex dictis manifeste conlequitur.
PORR-TIO. instrumentorum videtuT esse tantum: presbyteratui accidentalis, . non autem. essentialis. PROBATuRI I. Illud enim. essentiale non . est presbyteratui, quod una cum presbyteratu nec sempe' neet ubique suit. :. illud, vero, accidentale
est, sine quo presbyteratus. eis: potest . . Atqui talis est porrectio instru
I. Ex Orientalibus Ecclesis apud quas, nec est in . usu , . nec unquam fuit . Habemus. enim . earum gentium antiquissimos strietores , . qui ex professo de Ordinationibus scripserunt, Auctorem. Constuutionum apo stolicarum , . Dionysium , . vulgo Areopagitam ,. M alioe : habemus euchologia graeca , dc rituales libros. In. iis autem . nullatenux occurrit in frumentorum porrectio : quam i quidem . necdum in hix ecclesiis freque tari ex Arcudio, Morino, aliisque compertum habemus. MEC dicas nullas esse Graecorum &. aliarum. gentium. Ordinatio
NAM E eas, ut validas ab Ecclesias Latina, sempem habitas esse, jam pridem demonstravimus. Validae ergo sunt : & tament citra hanc instrumentorum porreetionem fiunt: . Ergo haec instrumentorum porrectio ad earum estentiam non pertinet. . a. Ex priscis Eceseliae Latinae Conciliis & libris ritualibus. I. enim synodus Carthaginensis. IU. prolixe. descripsi di singularum ordinationum ritust e manuum vero impositionem im presbyteratu quidem. commemorat s sed de ejuimodi porrestione. prorsuς silet, o imo. ubi ad subdiaconos veni:,. ipsis jubeti instrumenta id garius porrigi, quia non habent manuum impostionem. : ac proinde. ubi talis reperiebatur impositio manuum ,. iiii nullus erat; ibi, porrectioni locus . , az Synodus Toletanae LV. cano 27; cdicit. ud quando restituitur Presbyter , meristo e gradu suo dejectus , eis reddatur. Oravium. &. planeta . Ergo ni hil aliud in ordinatione acceperat ei quod . etiam antiquis. ritualibus confirmatur 9: in restitutione enim , quae' accepta sunt primo , . red
duntur . 3. Adde Isidorum Hispalensem , Alcvinum , . Amalarium , di omnes Ordinationum codices, Romanos, Gallos, Anglicanos , di alios ad annum. saltem goo. in iis sane altum de ista instrume