장음표시 사용
91쪽
prorsus esse & invalidas arbitrabatur. Sed id non placet, constat enim validas esse ordinationes a quibuslibet Episcopis etiam haereticis factas, modo legitimam ordinationum formam usurpaverint. TERTIA responsio est quorumdam recentiorum Sainte Beuve qui suspicantur spuriam esse hanc, quae Urbani sertur , epistolam . Ad id a
tem pluribus momentis adducuntur.
Primum petitur ex comparatione ambarum hujus Pontificis ad Petrum Pistoriensem & Rusticum abbatem Vallis-umbrosae epistolarum: in ea enim quae extat apud Gratianum , conqueruntur illi quod Dalbe Ium, a NeZelone Diaconum sectum, rursus in Diaconum ordinaverit rat in altera querelam instituunt, non quod eum e Diacono a sim
niacis facto rursus Diaconum, sed quod ex Diacono Episcopum consecraverit o atqui ista, inquiunt , non satis constant sibi: ac proinde si eadem epistola sit cujus principium a Binio , finis autem a Griri lanci reseratur, finis cum principio non cohaeret. Si autem diversae sint epistolae, falsa est alterutra r at genuina videtur quae Binii est, inquiunt, cum propter fidem codicis manuscripti , tum maxime quod verisimile sit aliquem potuisse, id postulante. Ecclesiae bono, in Episcopum consecrari, etiamsi a simoniacis fuisset antea Diaconus ordinatus, deque eo conquestos esse viros regulis ecclesiasticis addictos, quibus hoc advertari videbatur; non sit autem probabile ordinationes a simoniacis gratis factas summo huic Pontifici ita irritas & invalidas visas esse, ut ite' rari deberent. Secundum depromitur ex eo quod Urbanus ignorare non potuerit hanc fuisse aevo isto disciplinam Ecclesiae , ut nempe ordinationes a simoniacis citra ullum simoniae vitium peractae tolerarentur : id enim paulo ante declaraverant Clemens II. Leo IX. & Nicolaus II. Cum ergo non solum validae, sed etiam ratae haberentur ejusmodi ordinationes ab universa Eeclesia, ac praesertim Romana, qui fieri potuit uvah Urbano II. iterarentur Tersium tandem momentum ex eo ducitur quod ipsemet Urbanus idem omnino decreverit in Concilio Romano an. Io99. cui praei veracsub eodem Pontifice synodus Placentina, ut nuper ostendimus . Et UC ro idem ipse Urbanus epise. 17. ad Lucium praepositu=n S. Iuvenci , Sa cramenta vel apud ipsos haereticos valida esse agnoscit : Caeterum , is inquit, schismaticorum & haereticorum sacramenta , quoniam e trais Ecclesiam. sunt, juxta sanctorum Patrum traditiones, . . . . Augustini, is Hieronymi, formam quidem sacramentorum, non autem Virtutis esse se tum habere profitemvir, nisi cum ipsi vel eorum Sacramentis ini- tiati per manus impositionem ad catholicam redierint unitatem. Quo quidem in loco plura notanda sunt : I. est , Urbanum adhaesisse sententiae Augustini, cujus hac in parte mens extra Omnem contro versiam est : a. ab eodem agnosci in ipsis haereticis sacramentorum sor-
main seu substantiam, licet addat ab iis non conferri gratiam : D est, juxta
92쪽
uxta summum hunc Pontificem ipsa haereticorum sacramenta vim suam exercere, gratiamque conferre citra ullam iterationem , cum per manuum impositionem illi haeretici Ecclesiae conjunguntur. Atqui haec non possent dici, si sacramenta illa valida non fuissent . Ergo , inquiunt ,
secum ipse pugnaret Urbanus, si , quod ipsi tribuitur , de Daiberto scripsisset.
Verum id opinari difficile est . i. enim hanc epistolam ut Urbani laudat Gratianus ipsi suppar . a. Nullum de ea dubium movet Robertus de Flammesburg ejusdem circiter aevi , nec S. Raymundus non multo his posterior . Denique nulla pugna inter utramque epistolam intercedit , si his a Petro Pistorienti querimoniam esse institutam dixerimus , primo quidem de diaconatu , deinde etiam de Episcopatu . QUARTA responsio est eorum qui dicunt non enim vidimus qui scripserint,) Urbanum II. has ordinationes, quod de illis dubitaret vel eas esse irritas putaret, reipsa iterasse. Sed ea durior est e vix enim ac ne vix quidem eo adduci debet Theologus , ut summos Pontifices in errorem esse prolapsos judicet. UINTA tandem responso est aliorum qui Urbani IL epistolam benigne exponi poste contendunt, ita ut non de ordinatione ipsa, sed de ordinis executione duntaxat intelligatur . Ut autem huicce interpretationi adhaerescamus , & qua ratione fieri id postit do
INsTABIs I. Atqui Urbanus non tantum de ordinis executione, sed etiam de ips* charactere loquitur. Emo. NE co subsumptum o alias sibi ipse non constaret, ut mox Ostendimus.1NsTABIs a. Urbanus asserit Daibertum nihil accepisse a NeZelone , utpote qui nihil haberet . Ergo nec Ordinem, nec ordinis
DISTlNGUo antecedens o nihil accepisse quoad jus exercendi os bcii; concedo equoad characterem; nego. Nam Daibertus accepit a Ne-zelone, quod ille habuit . Atqui NeZelo , quamvis simoniacus , chara- here erat insignitus. Ergo. INSTABIs 3. Summus Pontifex in eo sequi se testatur Damasi sententiam , de Chorepiscopis videlicet, qui, cum episcopi non essent , Presbyteros tamen ordinare ausi fuerant . Atqui cum Damosas hasce Chorepiscoporum ordinationes nullas esse & iterandas j dicavit , id profecto ad characterem ipsum extendebatur ; cum nubium illi , utpote non episcopi , imprimere potuissent . Ergo pari jure &c.
DISTINGUO antecedens : sequi se testatur Damasi sententiam ex partes concedo : omnino, nego. Generalis haec sententia Damasi est.
93쪽
Reiterari oportet quod male actum est . Haec porro sententia pro se subjectae materiae diversitate Vario modo intelligitur . Ut enim intra acramenti ordinis fines consistamus, ea certe verba dupliciter accipi queunt : I. nimirum de charadiere simul & de ordinis executione, si nempe ita vitiata fuerit ordinatio ut neutrum conferre potueri te desola executione, si ex hac parte duΦtaxat labes sese habeat . Iam vero generalem hanc sententiam Damasus applicabat ad Chore piscopos, qui nec characterem, nec ordinis executionem impertiri eoterant, cum piscopi non forent : atque adeo apud Damasum haec sententia de utroque capite Anterpretanda est. Sed Urbanus eandem usurpat de simoni cis, qui cum essent episcopi, characterem quidem imprimere poterant,l ed non poterant Ordinis liberam executionem lar iri ac pr inde apud Urbanum, ea ad iolam Ordinis executionem rei tringenda est. Verissimum est quod dicitur, Reiterari oportere quod male adium est: sed postea inquirendum est an in rem totam, an in unam duntaxat ejus partem vitium illud cadat : ubicumque enim vitium erit, ibi remedium oportebit adhibere sed non debebit remedium adhiberi qua parte nec malum nec morbus est. Et vero Urbanus hic cum Danaaso conjungit Innocentium, qui, ut infra probabimus ubi de haereticis agetur, desola ordinis executione exponendus est. Igitur ex utroque id sumit , quod ambobus commune est. Porro sententia quidem illa in universum accepta ipsis communis est; applicatio autem, ut ita dicam, prorsus est diversa : quia apud Innocentium de sola ordinis executione, apud Damasum autem de ipso etiam charactere intelligenda est : atque adem censendus non est Urhanus sententiam illam usurpasse quatenus speciatim a Damaso applicatur; sed universe tantum ac generaxim, uno ver-ho quatenus veluti in suspenso est, & ex aequo vel charas eri vel soli Ordinum executioni congruere potest. INsTABIs 4. Urbanus ait se de integro Daibertum in Diaconum
DisTINGUO antecedens : id est iteratis iisdem serme caeremoniis , ut supra expositum est ἱ concedo et quasi nihil prorsus Daibertus habe
INsTABIs s. Summus Pontifex definit hanc esse integram diaconii
dationem. Ergo non ex parte duntaxat diaconatum concesssierat. DisTINGuo antecedens: integram, id est completam, quia complementum accessit per ordinis executionem quam aedit, concedo e integram, quasi nihil omnino praecessiss)t; nego. INsTABis 6. Imo Urbanus explicans integram hanc diaconii dationem, satis arguit se ideo vocare illam integram, quod nihil omnino antecessime putaretur di subdit enim statim Qui nihil habuit , nihil dare potuit. DisTINGUO antecedens e qui nihil habuit, nihil dare potuit qua parte nihil habuit; concedo : secus, nego. Simoniacus habet charach
94쪽
sACRAMENTI ORDINIS. 8rrem, non habet ordinis executionem, quia ipso jure suspensus est, ut ait S. Thomas stupra . Dat quod habet, dare autem non potest quod non habet; ac proinde characterem insculpit, licet ordinis executionem Iargiri nequeat. Qua proeter nedum id ossiciat nobis, prodest magis. Et sane ex hoc ipso Urbani laco aperte liquet simoniacos Episcopos dare quod habent : sed Urbanus dubio procul characterem episcopalem in
iis ognoicebat : quamvis enim omnes vulgo simoniacorum ordinationes rescinderet, eas saltem tolerabat, juxta illius temporis disciplinam, quae gratis & citra ullam alienae simoniae erant peractae conscientiam .
Atqui ne quidem has probare potuisset, si Episcopi simoniaci nullum eo ipso habuit sent superstitem characterem : qui enim omni episcopali charactere destituti sunt , ii ne ullam quidem validam ordinationem
perficere queunt. Ergo. INsTA Ais 7. Concilium Placentinum & Romanum III. sub eodem Urbano, decernunt easdem ordinationes , quae a simoniacis etiam non simoniace, cum snaoniae conscientia suscipiuntur , nullas vires habere nullasque unquam habuisse. Ergo. DIs TINGUO antecedens : nullas Vires quoad ordinis executionem ;concedo o quoad ordinis characterem p nego. Oa 3ICi Es 9. Hildebertus Cenomanensis episcopus epise. Iq. tom. 3. bibliot. Patrum, pag. I 8o. super aliquo consultus , qui , cum simoniacediaconatum suscepimet, pollea ad presbyteratum promotus fuerat , diserte sancit eum esse deponendum, quod 1 acerdotio perperam initiatus
foret, & sorte ne ipsum quidem diaconatum habuisset : Fratrem il- ,, tum, inquit, quem diaconatum pretio comparasse sgnificasti, a dia-
is conatu & supra summovendum cognovimus, & summovemus o nulis iam enim partem , nullam sortem concedit ei Petrus in Ordine ,
, , quem, dum emit, non accepit et a sacerdotio quouue canonica eum
si suspendit auctoritas, quo vel nondum vel male factus Diaconus evo- is lavit . . . . Agitur itaque de periculo tuo si patiaris praescriptum fra- ,, trem vel in sacerdotio ministrare quod revera male accepit, vel in ,, diaconatu quem fortasse non accepit. Ergo saltem pro dubiis habuit Hildebertus simoniacorum ordinationes : imo & eo propendit ut eas irritas esse judicaret. REsPoNDRO Hildebertum in ea sorte versatum esse opinione aut saltem ancipitem fluet uasse. Neque vero id insolens videri debet, cum plurimi alii eodem errore imbuti forent , ut ex Petro Damiani nupernotabamus. Dici tamen pollet ita sanxisse Hildebertum ι quod in du-hio tutiori parti semper adhaerescendum esse sentiret i non vero quod in ea re quidquam in animo fixum ac ratum haberet , aut in dubio ipse haereret : aliquando enim majoris cautionis ergo ea consulimus squae non ita necessaria judicamus.
95쪽
Utrum character Ordinationis ab intrusis invaseribus suscipiatur ac detur. QUAM vis haec duo nomina persaepe confundantur , fatenes iam tamen non unam & eandem esse , si accurate loqui volumus , amborum significationem , dc intrusi vocem latius patere . quam invasoris. In trusuS enim vocatur quicunque contra ias & regulas Patrum dignitates ecclesiasticas occupat. Invasor autem speciatim ac proprie is duntaxat appellatur , qui cujusdam ecclesiae legitimi Pastoris Sc adhue viventis sedem tenetia
VALIDIE sunt intrusorum & invasorum ordinationes-
PROBATUR r. nonnullis ex antiquitate ductis exemplis. Primum est Felicis Papae medio circiter quarto saeculo. IS enim cum Liberius Romanus praesul in exilium a Constantio mi ilus esset , Ari norum sadtione subrogatus est in ejus locum, quem ab anno 333. ad 37. per vim ac renitente populo obtinuit. Cum vero Liberius terr Te compulsus, Athanasii damnationi & perversae fidei formulae subscPipssset , eamque ob rem omnibus Catholicis exosus suillet , qui prius cunfiis odio dc abominationi fuerat, Felix , tum demum Liberii loco tanquam legitimus Pontifex a Romanis agnitus est , ut reserunt histo-aici. Atqui pro irritis habitae non sunt Ordinationes quas medio hoc a emporis intervallo peregerat ; neque ipse nova ordinatione initiatus est, cum in legitimum Pontificem a Catholicis est susceptus. Ergo validae tum reputabantur ordinationes ab intrusis Sc invasoribus acceptae
Secundum exemplum est ejusdem Liberii . Hic enim post miserabiatim istum casum, vice versa Arianorum potentia fretus Felicem & Ecclesiam catholicam diu vexavit, donec tandem durata Arianorum communione, & mortuo Felice, sitae sedi restitutus est. Interim vero multas ordinationes perfecerat quae semper illibatae permanserunt : quod etiam Auxilius Sc Petrus Damiani animadvertunt. Quis enim nesciat, si inquit Auxilius in defensione Foruaosi, M. I. cap. 23. apud Morintimis de sacris Ordinationibus parte a. pag. 33 . quod Liberius , heu prohis dolor i Arianae haeresi subscripserit, & per ejus transgressionem ne-
96쪽
οῦ, sandissima scelera sint commissa ; multitudo quoque Sacerdotum &,, Clericorum interfecta sit & martyrio coronata ; residui vero Catho-- lici non solum ab ecclesiis, sed etiam a balneis prohibiti sint. Libsis rius autem apostata factus vixit annos sex: Ordinationes tamen quasis fecit , in sua stabilitate permanserunt . Petrus autem Damiani
optifo. 6. in libro qui dicitur Gratissimio, cap. 15. in eandem sententiam& iisdem sere vernis scribens. Hinc est enim , inquit , quod omnesis Ordinationes, quae a Liberio, haeretico videlicet & seditioso , sunt ,, factae, in sui status noscuntur immobilitate servatae . Porro Liberius is perfidiae deceptus errore, Arianae haeresi subscripssse dignoscitur , acri per ejus transgressionem nefandissima scelera sunt commissa r multiri quoque sacerdotes & clerici per ejus malitiam sunt perempti r resiis dui vero Catholici non ab ecclesiis solum sed etiam a locis suis ,, prohibiti. Liberius itaque factus apostata, sex annorum spatia superis vixit: quidquid tamen super ordinationibus egit, fixum & ratum in ,, sui vigoris stibilitate permansit. Tertium est Anatolii Patriarchae Constantinopolitani. Ut enim idem
Auxilius narrat ibid. cap. 24. S. Flaviano Constantinopolitano episse se po ob catholicam fidem in exilium destinato, Anatolius eo viventeis in ejus loco ordinatus est : ad quem S. Papa Leo ita loquitur eis Decessore enim tuo beatae memoriae Flaviano , propter desensionem is catholicae veritatis ejecto, non immerito credebatur quod Ordinat se res tui contra sanctorum canonum instituta, viderentur sui similem
consecrasse: sed affuit misericordia Dei in hoc te diligens atque conis firmans, ut malis principio bene utereris, & non te judicio hombri num provectum, sed Dei benignitate monstrares : quod vere ita ac-- cipiendum est, si hanc divini muneris gratiam alia offensone nonis perdas. Itaque) Anatolius, pergit idem, magis sacrilegus invasor ,
is quam episcopus fuit ordinatus: dc isnen a S. Papa Leone non eo is demnatur, sed potius admonetur quatenus sacerdotalem benignitatemo alia omnliona non perdat. Eandem historiam attingit Petrus D, se miani ibid. ca . I7. Sed, inquit, ut quod sermone proserimus deo simoniacis, firmemus exemplo, non obscurum est quod S. Flavi, is no Constantinopolitano Episcopo ob catholicam fidem in exilium se destinato, Anatolius, eo vivente, in loco ejus ab Haereticis ordinati tus est : ad que in . S. Papa Leo ita loquitur : Decessore enim tuose dcc. ut supra. Si ergo Anatolium , subdit ille, qui , ut superius db se dium est, & vivente ac depulὶ Episcopo, & ab Haereticis insuperri ordinatus est, sancta conversatio potuit excusare ; quo pacto duis citur, sura promotus a fimoniaco suscepti honoris fructum nullateis nuS consequetur λQuartum est Vigilii summi pontificis, qui eum pollicitus esset Theodorae Justiniani imperatoris uxori , faventi Eutychianis , se , si pontifex fieret , damnaturum synodum Chalcedonentem , & Λnthimum ρο-
97쪽
tria icliam eadem labe insectum protinus restituturum , ac pactus insta per ellet Belieario , qui Italiae praeerat , duo auri centenaria, intrialias est in locum Silverit , quem & sibi traditum in insulam Palmariam relegavit , ibique crudeliter tenuit. Ejus enim ordinationes nemo tanquam revocavit in dubium . Hinc est , inquit Auxilius supra , c p. - 25. quod Vigilii ordinationes nemo commovere ausus est . I sitam namque scias elle Vigilium, qui prius Bonifacio papae insidias molitus is est , quatenus eo vivente apostolicam dignitatem sacrilegus obtineis ret: sed resistente senatu , tale quid minime potuit: postea vero 1O-- litis machinationibus Silverium papam apostolica dignitate expoliareis aggressus est : quod ille animadvertens , advocatis Episcopis, a iacio se ritate sancti Spiritus , & apostolica potestate , cum velut simonia-
is cum & invasorem anathematis vinculis obligavit , & ille , ut menis te conceperat, per imperiatem potentiam, simulque salsos testes, eun is dem apostolicum patrem nequiter condemnavit, monachicis vestibus
- induit , & ad Pontias in exilium destinavit , sustentans eum paneis tribulationis & aqua angustiae ; ibique mortuus est , & sepultus , &M confestor cffcctus: ad cuius corpus infirmi sanabantur. Vigilius autem, , anathematis nexibus merito irretitus , insuper & homicidii crimineri nominatim infamatus, nefario ausu se papam instituit . O ine flabilem is Dei pietatem l Vigilius, qui jam desperatus erat , servatur ad poeniis tentiam. Anthimum scilicet haereticum patriarcham, quem reconciliam re spoponderat, reconciliate nolens, longo exilio longaque afflictioneis maceratus, digna factis recepit, & sic demum procul a patria desun- is dius quievit in Domino. Ordinationes tamen ejus, ut dictum est , in ,, sua stabilitate manlerunt. Haec enim quae de Silverio & Vigilio retu- ,, limus, partim in synodali decreto ejuldem Silverit, partim in ponibri ficali libro habentur. Petrus autem Damiani Auxilium sere exscriabens ad Verbum, supra , cap. 16. Quid, inquit, de papa Vigilio diari cana Τ qui nimirum sceleratus & impius, quidquid ordinando constim tuit se nemo pontificum cassare praesumpsit. Istum denique noveris esseri Vigilium, qui prius Bonifacio papae, &c. ut modo .... Sed o inaestimam bilem divi me clementiae pietatem l Uigilius qui jam dei peratus erat adis culpam , servatur ad poenitentiam s Anthimum scilicet patriarcham haeis reticum , quem reconciliare spoponderat , in thronizare noluit 1 pr
m pterea longo detrusus exilio, diritque amictionibus maceratus , factis D digna recepit; & sic demum procul a patria ex pullus , defunctus quie-- vit in Domino. Ordinationes tamen ejus, ut dictum est, in sua perpori tim stabilitate permanserunt. Alia quae non exiguo numero adduci pollent exempla praetermittimus , quod ista lint insigniora , & ad nostrum propositum sussi
PROBATUR a. comparatione cum aliis facta , non enim gravius est invasorum , & in trulorum scelus quam schismaticorum , & haeretico
98쪽
SACRAMENTI ORDINIS. 9xxum : sed horum ordinationes validae sunt , ut proxime evincemus rergo. PROBATUR 3. ratione. Si enim invalidae sint ejusmodi ordinationes, id vel ex divino vel ex humano iure proficiscitur. Atqui neutro sunt invalidae: non quidem divino ; nihil enim ejusmodi est aut in Scriptura aut in Traditione: non etiam humanos nihil enim in Sacramenta homines possunt. Ergo.
OBIICIES I. Μaximus Cynicus philosephus , qui , cum a Sancto Gregorio NazianZeno ecclesiam Constantinopolitanam administrante henignissime fui met exceptus ejusdem ecclesiae sedem dolo ac pecunia in-Vasit , non solum a synodo generali Constantinopolitana damnatus est, sed etiam ejus ordinatio pro nulla est habita ; imo & rescillia sunt quascunque peregisset sic enim concilium illud statuit can. 4. juxta Gentiani Herveti versionem , tona. a. Conc. pag. 948. Placuit etiam ,, de Maximo Cynico & ejus petulantia , & insolentia quae suit Con- ,, stantinopoli , ut Maximus episcopus nec fuerit vel sit , nec qui ab ,, eo ordinati fuerunt , in ullo , quicunque sit is , gradu cleri, omni- ,, bus , & quae circa ipsum fuerunt , & quae ab illo facta sunt, infir- is malis . juxta Dionysii autem Exigui intexpretationem can. 3. De M Maximo Cynico , & ejus inordinata constitutione , quae Constanti- nopoli sacta est , placuit neque Μaximum episcopum esse vel fuisse, se nec eos qui ab ipso in quolibet gradu clerici sunt ordinati, cum om- nia quae ab eodem perpetrata sunt in irritum deducta eme videantur. Vide etiam Sozomenum lib. . p. s. &qui Gallice scripsit non ita pridem
vitam S.Gregorii Nazianzeni. Ergo. DISTINGUo antecedens et pro nullis habitae sunt ejusmodi ordinistiones , quoad usum , & exercitium potestatis , concedo : quoad characterem; nego.
INsTABIs. Anastasius bibliothecarius in scholio ad finem VIII. synodi, discrimen esse constituendum asserit haereticos inter , & invasores , qualis Maximus suit , quod nempe haereticorum ordinationes ratae saberi queant , non item invasorum . De Photio enim patriarcha Constantinopolitano differens , & obiter de Maximo , Quaeritur , , , inquit, cur sedes apostolica eos , qui a Photio damnato in diversisse sunt Ecclesiae gradibus constituti , sne recuperatione deposuerit , o cum ab Hebione sacratos , & post astantibus Episcopis depositos in- ,, staurari decreverit. Sed sciendum est quia Photius tanquam neophy-- tus & adulter , qui scilicet ecclesiam viventis invaserit , nunquam se suisse episcopus dictus & promulgatus est: sed nec ii qui ab eo ma- nus impostionem acceperunt , comparati videlicet Maximo Cynico, & ordinatis ab eo , a secunda synodo cum ordinatore repulsis: He- Dissiligod by GO Ie
99쪽
7, bio autem , licet postea st depositus, quandoque tamen suit Episco se pus , quemadmodum & Acacius , de cujus ordinatione papa statuitis Anastatius , ut scilicet quos post damnationem ordinavit Acacius , ,, nulla portio lasionis attingeret . Denique si pater meus adulter est, se & ex adulterio nascor , prosecho ut non legitimus ex limreditate re-- pellor : quod tamen non paterer, etiamsi pater meus probaretur vera- is citer homicida. Ita Anastasius. Atqui nullum ei set dii crimen , si, qui se s unt a Maximo ordinati, characterem suscepissent ; solum enim hunco characterem accipere poli unt, non vero Ordinis usum, qui ab haeretiis cis ordinantur. Ergo.
DIs ΤiNGUo majorem e Anastasus discrimen esse constituendum a GDrit inuasores inter & haereticos , quoad ulum δc exercitium ordinis, concedo e quoad characterem ; nego . In hoc ergo discrimen illud
collocae Anastasius , quod qui ab haereticis sunt ordinati , reconciliari aliquando possint , & in pristinum ossicium restitui ; qui autem ordi nati sunt ab invasoribus, sine recuperatione deponantur . Cujus quidem discriminis hanc esse causam ait , quod qui in h.eresim lapsi s unt , veri ac genuini episcopi forent, usumque & exercitium ordinis aliquando habuiment nunquam autem hanc facultatem habuerint invasores , Sc intrusi. OBIICIEs a. S. Leo epist. olim 92. amuc 2. ad Ri sicum Narbonem fem cap. I. quae etiam refertur ab Auxilio parte I. cap. 16. pag. 332.& Petro Damiani in libro qui Graisimus appellatur cap. a . pag. 439. ut Sc apud Gratianum dijs. 6 a. cap. I. Nulla , inquit , ratio sinitis ut inter Episcopos habeantur , qui nec a Clericis sunt electi , necis a plebibus expetiti , nec a provincialibus Episcopis cum Metropolisis tani judicio consecrati . Unde cum saepe quaestio de male accepto is honore agatur , quis ambigat nequaquam illis esse tribuendum ,
se quod nec docetur fuisse collatum λ Si qui autem Clerici ab istisse pseudoepiscopis in ecclesiis ordinati sunt , qui ad proprios ep oposse pertinebant , & ordinatio eorum judicio priesidentium salta est ,
is potest rata haberi , ita ut in ipsis ecclesis perleverent e aliter a D tem vana habenda est creatio , quae nec loco sundata est nec auctori ritate munita . Ergo Episcopi non sunt qui contra Ecclesia regulas sedes aliquas Occupant. DISTINGUO antecedens: Episcopi non sunt, quoad usum potestatis; concedo: quoad potestatem ipsam , & episcopatum charaeterem , nego . Imo vero ex hoc ipso loco aperte colligimus ejusmodi episcopos sacro charactere insignitos e me. Licet enim ipsi abjiciantur, eorum tamen Ordinationes pro ratis habentur. Atqui ratae haberi non pollent, si nullam ipsi ordinandi potestatem habui si ut, nulloque prorsius charactere fuissent imbuti. Et vero Auxilius Sc Petrus Damiani supi is, ex ista Leonis episto-Ia idem omnino quod nos eliciunt. OB IrCIEs 3. Cum Paulus ponti sex maXimus morti proximus eb
100쪽
, set, Constantinus quidam in Romanam sedem per vim intrusus est ann.767. eamque per annum integrum ae mensem obtinuit . Atqui non silum ejus ordinatio ac temeritas damnatae sunt a Stephaim ejus successore Ii ssed etiam Ordinationes ab eo factae rescissae sunt , da rei ter
tae. Ergo. HISTORIA Μ breviter narrat Sigebertus ad hunc annum, rom. I. bis
ricorum Germaniae, editionis Pistorii , pag. 331. Paulo, isquit, papas, mortuo, Constantinus quidam subito ordinatus sacerdos ex Iaico, &is tyrannica invasione papatu invaso, Ecclesiae Dei magno fuit scandam lo. Ad annum vero sequent , Constantino, inquit, pseudopapλ per zelum fidelium de Ecclesia deturbato oculisque privato, stepham nus IV. Ecclesiae praesidet. Hic tam a Gallia, quam ab Italia Episem coporum synodum Romae congregat , in qua omnia a Constantinois ordinata reordinat praeter Baptismum & Cnrisma , decernente syno- is do ut Episcopi ab . illo consecrati ad grreum , quem ante hanc con is secrationem habebant, redirent, &. si digni judicarentur, iterum e is lecti iterum consecrarentur; Presbyteri vero ac Diaconi ab illo conis secrati similixer ad priorem gradum redirent, & ipsi, si digni olent,
D iterum quidem consecrarentur, sed ad altiorem gradum vel Ordinem. ,, nunquam ascenderent , laici vero ab illo ia Diaconos vel Presbyteri ros ordinati omnino degraddirentur, & in religioso habitu persevem rarent. Rem eandem , sed susius , refert Anastasius bibliothecarius in vha Stephani IU. tom. 6. Cone. pag. I7o Paulus ponti sex in aemi, fritudine postus , inquit , cum nondum adhuc spiritum exhalaret , is illico Toto quidam dux , Nepesinae civitatis dudum habitator , cum se suis germanis Constantino , Passivo & Palchale & ingenti armenis torum manu Romam ingredientes , elegerunt ibidem sutato Comis stantinum fratrem ejusdem Totonis , laicum adhuc existentem , quem militum turma stipatum in Lateranense patriarchium introduxerunt, accersito Gregorio episcopo Ptaenestino) compulerunt eum, , ut orationem clericatus eidem Constantino tribueret . Addit prima
se die factum esse Clericum; secunda vero die Subdiaconum , ac Diaconum, Dominica autem sequenti in basilica B. Petri ab eodem & duobus
aliis Episcopis , Eustrata nempe Albanensi , & Citonato Portuensi esse
Addit idem Constantinum , cum cunctis odiosus per anni unius spatium ac mensem Ecclesiam Romanam obtinuisset, tandem ex illa esse deturbatum , & in ejus locum suffectum esse Stephanum IU. Electo au-Lem, necdum conlecrato, Stephano Constantinum apostolicae ledis invasorem, in sella muliebri equo impositum, magnisque ad pedes ejus pon' deribus adhibitis in monasteriam ad Cellas-novas esse deportatum .
Nabbati vero die diluculo ante unam diem ordinationis ejusdem Stephani , Constantinum inde eduetum ab episcopis fuisse leposi- sum post ordinatum autem Stephanum , Gratiosum quemdam ,