장음표시 사용
71쪽
etiamsi impie in divinam legem fecisse quid videatur : at e hac teia meritate constitutum a Deo ordinem confundi ac Christi instituta violari. Atqui ita non posset loqui Dionysus, si qui peccat sacerdos , is illico
omni auctoritate excideret. Ergo.
INsTApis. Dionysius blasphemias esse definit, quas ejusmod1 sacerdos,n sacrificio landit preces. Ergo. DisTINGUO antecedens : eri blasphemias , seu ut graece est δυσφημίας , hoc est imprecationes , ratione ipsus habita ἔ concedo eratione habita sacrificii ; nego . Sanctum ergo & insiniti pretii sacrificium est quod ille offert : sed cum indignus sit qui offerat, per sese mala potius quam bona in plebem adduceret . Cyprianum mox aliogandum vide. UBIICIEs 3. S. Cyprianus epise. 68. ad clerum & plebes in Hispania consistentes , In Ordinationibus Sacerdotum , inquit , non nisi se immaculatos & integros Antistites eligere debemus , qui sancte , &ὐ digne sacrificia Deo offerentes , audiri in precibus possint , quasia iaciunt pro Dominicae plebis incolumitate ; cum scriptum sit: Deus M peccatorem non ahdis . . . Nec sibi plebs blandiatur , quasi immunisse esse a contagio delicti possit , cum sacerdote peccatore communis ,, cans , & ad injustum atque illicitum Praepositi sui episcopatum conse sensum suum commodans, quando per Olee prophetam comminetur ,, S dicat censura divina : Sacrificia eorum tanquam panis luEIus: omnes quiis manducant ea, contaminabuntur: quod hem in Numeris manifestari inve-- nimus, quando Core, Dathan & Abii on contra Aaron siarificandi sibio licentiam vindicaverunt. Ergo. REspo MDEo illic asi de elective Episcoporum, non de corum charactere . Quis autem dubitet integros , & immaculatos Antistites eligi oportere λ hoc enim non Cypriani duntaxat , sed piorum omnium
ΙNsTARI s. Cyprianus addit horum Praesulum sacrificia Deo grata non
esse. Ergo. DISTINGUO e grata non esse ex opere operantis I concedo: ex opere Operato; nego.
INsTABIs a. At ne grata quidem dici possunt ex opere operato; vocantur enim panis luctus . ' Ergo. DIsTINGUO.' Vocantur panis luctus, quatenus sumitur ab iis qui communione junguntur cum ejusmodi Episcopis; concedo: ex sese; nego. Id patet ex ipsis Cypriani verbis. ωIusTABIs 3. Iidem Antistites conseruntur cum Core , 'Dathan , R Abiron . Atqui hi nullam sacerdotalem habuere potestatem .
72쪽
os II cIΕs 4. S. Hieronymus in cap. 3. Sopboniae , tom. I. pag. 2I8. amrmat eos errare qui putant Eucharistiam facere imprecantis verinis ba , non vitam ; & necessariam esse tantum solemnem orationem, ἡ & non Sacerdotum merita. In cap. I. epi t. ad GaI.lom. 6. pag. in o. sacerdotium M ab homine esse non a Deo, cum quis hominum favore ac si studio eligitur. In cap. autem φ epist. ad Ephes ibid. pag. r78. neminem posse in Ecclesia Pastoris sibi nomen assumere, nisi qui possit d
Ad i. hoe dici de Eucharistia digne oblata, non de Eucharistia valide
conlecrata: hoc autem sensu nihil verius est, quam quod ait Hieronymus: non enim Sacerdotum verba faciunt ut Eucharistia digne oblata censeatur, sed vita; quamvis verba sussiciant, nec vita requiratur, ut valide Eucharistia consecretur: sic reponit ad hunc locum S.Thomas 3.par.qu. 82. an. s. Atque haec responsio firmatur iis quae apud Hieronymum consequuntur riubdit enim Iudices, Prophetas, Sacerdotes, non dignitate sua, sed operibus suis salvos fore . Ad 1. sacerdotium istud existimari esse ab homine , non a Deo quoad electionem, quamvis a Deo sit quoad potestatem. Ad 3. neminem quidem posse Pastoris nomen sibi legitime vindicare, nisi docere possit quos pascit , sed eum tamen qui docere non possit , verum esse Episcopum quoad characterem. Og Iici Es 3. Auctor operis imperse Ii in Matth. inter opera Chrysosto- mi, hom. 13. asserit eos non esse apud Deum Ecclesiae ministros , qui ab ipso electi non fuerint. Ergo.
DisTINGuo antecedens. non esse apud Deum, quoad mercedem bonti paratam; concedo: quoad characterem; nego . Adde quod auctor iste fidei suspectae merito habeatur , ac proinde nullius esse queat auctoritatis . Et vero Chrysostomus, sub cujus nomine perperam a multis laudatus est, in σί . ad Timotb. docet malos ac perditos Sacerdotes Baptismum nihilominus conserre, & Eucharistiam vere conficere posse. Og 11 1Εs 6. Gelasius epi L ad Elpidium quae resertur decreti r. pane ea a I. quaes. I. ap. 92. Sacro sancta religio , inquit , quae catholicam is continet disciplinam, tantam sibi reverentiam vindicat, ut ad eam quiis libet, nisi pura conscientia, non audeat pervenire . Nam quomodo ad se diuini mysterii consecrationem coelestis Spiritus invocatus adveniet , is si Sacerdos, & qui eum adeste deprecatur criminosis plenus actioni se bus reprobetur ρ Ergo nullam improbus Sacerdos consecrationemessicit. DisTINGuo antecedens : non advenit Spiritus sanctus ex opere operantis ; concedo: ex Opere operato , nego ἔ quod quidem ex supradiciisi satis intelligitur.
73쪽
An ebaracter Ordinationis in Simoniacis ,' ab ius infigatur. Postquam generatim 'expendimus an character in improbis maneat , de simoniacis agendum est speciatim , propterea quod si monia gravissimum est peccati genus, & ea frequenter ordinatio quondam conta
minata est. Simonia autem est , juxta S. Thomam 2.2. quaest. IoO. art. I. Stu-
, diosa voluntas emendi aut vendendi aliquid spirituale , vel spirituali
Jam vero quod pertinet ad institutum nostrum, simonia vel utrumque, ordinatum videlicet & ordinantem, simul inficit, vel alterutrum duntaxat, sive alteri nota sit, sive ignota, sive in ipsa Ordinatione intercedat , sive ab ea prorsus sejuncta sit.
teacto tempore , simonia laboret , etiamsi ordinatio nullatenus simoniaca sit.
admitti. Cum ab uno duntaxat vel intra vel extra ordinationem admissa est, ea ab altero vel cognoscitur vel ignoratur. His positis sit
ASSERTIO. VAL 1Dn semper habitae sunt in Ecclesia simoniacorum ordinatio
PROBATUR I. constanti ac perpetua Ecclesiae traditione. Cum enim infinitos de his ordinationibus canones ediderit , eas quidem semper improbavit, numquam tamen pro nullis & irritis haberi imperavit. Quod ut exemplis illustretur rI. Canon 28. Apostolorum pag. II. novae editionis Conc. Si quis Epiis scopus , inquit, per pecunias hanc sit dignitatem assecutus, vel Pre1-o byter , yel Diaconus , deponatur & ipse & qui eum ordinavit , & ais communione omnino exscindatur, ut Simon Μagus a me Petro. Hic enim ambo deponi jubentur. At qui deponitur gradum habeat oportete quo dejiciatur: nullum autem habere potest, nisi propter characterem.
74쪽
Secundo Basilius epise. 76. ad Episcopos curae suae commissos scripta,
ne pecuniae gratia manus cuiquam imponerent, tom. 2. pag. 88 . Ee-
se runtur , inquit , quidam ex vobis ab illis , qui ordinantur , accisis pere pecuniam , id8ue , quod pejus est , pietatis nomine palliare . o Duplo namque puniendus venit, qui praetextu boni quod malum estis facit et tum quod operatur quod bonum non est ; tum quod ad per- ficiendum peccatum , bono , ut dici solet , utitur cooperario . Haecis si ita habent , post haec non fiant ; sed emendentur . . . . Quae V ,, ro si hic impostura dicam . Putant se nihil delinquere , quod nonis ante , sed post manuum impositionem pecuniam accipiant . At pNis cuniam accipere , accipere est , quomodocumque fiat . Hortor ita- is que , ut quaestum hunc , imo transitum ad gehennam , declinetis .is . . . . Si quis post hanc epistolam meam tale quid designaverit; cumis nostris hic altaribus nihil habebit commune , sed quaeret ubi donum se Dei coemptum denuo vendere queat . Itaque Basilius praeteritas jam id genus Ordinationes non evertit, sed potius benigne confirmat,& cavet duntaxat ne in posterum quid simile fiat . At non potuisset eas ut validas habere , nisi characterem pro more impressissent .
Tertio Palladius Helenopoleos episcopus in vita Sancti Chrysost mi quandam historiam refert ex qua illud idem colligitur. Narrat enim a Chrylostomo sex in synodo depositos esse Episcopos , qui ab Antonino metropolita Ephesino in Alia pecuniae pretio ordinati erant . Dedimus , aiebant illi Episcopi , hane esse consuetudinem existiis manteS , ut videremur a curia liberari . At nunc , si quidem honeis stum est , oramus ut in ministerio Ecclesiae simus : sin autem ; vel
aurum quod dedimus , recipiamus : quidam enim ex nobis uxorum se nostrarum aurum 3e variam supellectilem dedimus . Ad haec Iohanis nes synodo pollicitus est , Ego , inquiens , instabo apud Imperat se rem , ut a curia absolvamini ; vos autem Episcopi judices γω mandate illos ab Antonini haeredibus recipere quod dederunt , praeis cepitque synodus ab haeredibus Antonini aurum ipsis restitui ; eosis vero , relicta intra altare communicandi iacultate , sacerdotio care-
re jussit , ne si ista passim permitterentur , consuetudo Iudaica , &M AEgyptia fieret vendendi sacerdotium & emendi. - Quo in loco ob-- servandum est I. licet Antoninus ille Ephesinus praesul simonia illa
laboraret , non tamen damnatas esse omnes promiscue ordinationes ab
eo iactas ἱ sed tantum sex illas quae eodem simoniae vitio teneri deprehensae sunt . Alias enim plures dubio procul , ac pretesertim presbyterorum , Ordinationes peregerat . Ac proinde character eo in sim niaco permansisse existimabatur . 2. Illos quidem sex Episcopos fuisse depositos : sed non iteratas tamen esse ordinationes ab iis antea sa-dias : quod argumento est in iis agnitum esse eundem ordinis characterem . 3. Id ipsis licet depositis esse indultum', ut intra altare com-
75쪽
municandi facultatem haberent. At illud non esset sane concessum, ut tina cum clero & seorsim a laicis communicarent , si laici prorsus habiti fuissent. Ergo superesse putabatur character aliquis quo a laicis etiam
depositi secernerentur. Quarto Concilium Chalcedonense ann. 43 s. rom. 4. Conc. pag.
ean. a. Si quis Episcopus , inquit , propter pecunias ordinationem secerit.& non venalem gratiam in Venditionem deduxerit , & pro- is pler pecunias Ordinaverit Episcopum , vel Chore piscopum , veI, Presbyterum , vel Diaconum , Vel aliquem eorum qui in clero numerantur , vel propter pecunias promoverit Oeconomum , vel defensorem , vel omnino aliquem ex canone , turpis quae-
stus gratia ; qui hoc tentari convictus fuerit , de proprio gradu in '' periculum veniat ; & qui est ordinatus , ex ordinatione vel pro-' molione nihil juvetur , sed sit a dignitate vel ossicio alienus . Ibi quidem dignitas , & ossicium aufertur sed ordinatio nulla non
judicatur. Quinto Synodus Constantinopolitana sub Gennadio anno 433 om4. Conc. pag. Io 28. postquam hunc canonem retulit , & depolitionis poenae anathema adjunxit , gratiam tamen deesse duntaxat eluscemos
Ordinationibus innuit . Sit ergo , inquit , ab omni sacerdotali d si gnitate , & ministerio alienus , & anathematis loco subjectus , is qui eam gratiam pecuniis habere polliceturis quia fieri non potest , ut conveniant quae con Venire nequeunt , se nec ut mammona Deo consentiat , vel ut qui ei serviunt , Deois serviant.
Sexto Gennadius Μassiliensis in libello de dogmatibus Gesos Ucis , cap. 39. alias 72. rem. S. operum Sansii Augusini, in appendice pag. 79. Ordinationes quidem fieri prohibet Pecuniae gratia I sed eadem prorsus ratione , qua ordinari vetat eos qui ad secundas nuptias convolaverint , aut qui non virgines duxerint , aut qui publicam paenitentiam peregerint. Confert ergo simoniacos cum istis . Atqui nemo dixerit characterem ordinationis non suscipiendum esse ab iis qui publica poenitentia deiuncti fuerint , & aliis modo memoratis , si quando ordina
Septimo Gelasius summus pontifex ad Episcopos Lucaniae epi ou 9. . cap. a Quos , inquit , constiterit indignos meritis sacram merca- is tos esse pretio dignitatem , convictos oportet arceri , non sine pe- is riculo iacinus tale perpetrantes , quia dantem pariter & accipientem is damnatio Simonis, quam sacra lectio testatur, Involvit. Octavci Hormisdas Papa in epis. ad Episcopos Hispaniae , tom. 4. Conc. pag. 2467. Simoniam quidem vetat ; at nullam simoniacis pc nam infligit. Nono Synodus Aurelianensis II. anno 333. tom. q. Conc. pax. 178 an. 3. eandem damnat a canone autem A. M Si quis , inquit , sacerdo-μ uua D siligos by
76쪽
. tium per pecuniae nundinum execrabili ambitione quaesierit, a letaturis ut reprobuS. Decimo Aurelianensis V. an. 339. tom. I, C M. pag. 393. can. I .
Eum , inquit , qui per praemia urdinatus suerit , statuimus rem
is vendum . M Ab)iciuntur ergo ac removentur ab ossicio simoniaci , nec tamen eae , quas contulerunt aut susceperunt Ordinationes , irritae
Undecimo Concilium Turonense II. anno 167. rom. s. Conc. pag. 863.
n. 27. Nullus Episcoporum , inquit, de ordinationibus clericorum ,, praemia praestimat exigere, quia non solum sacrilegum , sed & haere-- ticum est, sicut in dogmatibus ecclesiastris habetur insertum , ad odiis dinandum clericum per ambitionem ad imaginem Simonis magi peia si cuniam offerre Sacerdoti, quia dicitur : Gratis accepsis , gratis δε- is te : & cum talis sit, qui gratiam Dei a Sacerdote aestimat pretiose comparari, qualis ille , qui Vendit s uterque usque ad synodum ab se Ecclesia segregetur . Quibus in verbis duo sunt quae ostendant non irritas a Concilio habitas esse ejusmodi ordinationes: r. quod ista synodus Gennadium in dogmat. eccle s. sequi se profiteatur, cujus si per ea re mentem jam aperuimus : z. quod nedum quid ejusmodi sanciat, contra significet eos qui duntaxat ad synodum usque ossicio interdicuntur , illico post habitam synodum ad solitas functiones exercendas esse redituros.
Decimosecundo Synodus Bracarensis III. an. 3 69. tom. S. Conc. pag. 897: can. 3. Placuit, inquit, ut de ordinationibus Clericorum Episse copi munera nulla suscipiant, sed , sicut scriptum est , quod gratiso donante Deo acceperunt, gratis dent , ut non aliquo pretio gratia se Dei & impositio manuum venundetur et quia antiqua definitio PDis trum ita de ecclesiasticis Ordinationibus statuit dicens : Anathema Ais danti o accipienti. Atque ita quidem severius in istos animadvertit , nee tamen characterem adimit , nec si quae ab ipsis postm dum aut simul factae sint citra ullum pactum ordinationes rescindit. Ergo. Decimotertio Gregorius Μagnus lib. 3. ops. I 3. ἰώ. I a. tom. q. pag. acio. de quodam Presbytero loquens qui in alterius locum suffectus fuerat. Et si quidem, inquit, sine datione aliqua ad eundem ordiis nem pervenerit, ut in simoniacam haeresim non potuisset incidere ,
is in alia quacunque vacante ecclesia eum volumus cardinari e sn a
o tem in eo quiapiam, quod avertat Deus, suerit tale repertum, ipso si etiam presbyteratus privetur Ordine , quem non causa replendae n se cessitatis Ecclesiae, sed sola comprobatur ambitione suscepisse. Edigo judice Gregorio simoniacus ille presbyteratum vere suscepisset, etiat 1i ob crimen suum eo debuisset excidere. At non potuisset eum sust, pere nisi penes characterem, ut liquet. Itaque character etiam in simoniacis infigitur.
77쪽
Decimoquarto Concilium Toletanum IV. an. 633. tom. Conc. pag. 37I I. can. I9. postquam de simoniacis ordinationibus quae passim usurpabantur acerbe conquestum est . addit eos qui sic ordinati erant fuisse Iuxta eanones removendos, sed id tamen non fieri . Ne p rturbatio is quam plurima Ecclesiae oriretur. Itaque praeteritis omissis, inquit, d is inceps qui non promoveantur ad sacerdotium ex regulis caronum crediais mus inserendum e .... qui ambitu honorem quaerunt, qui muneribus is honorem obtinere moliuntur . . . Si quis autem deinceps contra prinis dicta vetita canonum ad gradum sacerdotii indignus aspirare conteriis derit, cum ordinatoribus suis adepti honoris periculo subjacebit. Ita Synodus in futurum quidem tempus providens, suod peractum jam erat relinquit illibatum : non potuistet autem ejusmodi ordinationes approbare, si vacuae charactere fuissent. Decimoquinto Synodus Cabillonensis I. an. 6 o. ν-. 6. Conc. pag. 39 .can. I 6. Ipso, inquit, honore quem praemiis comparare praesumpserit , is omnino privetur honore, inquam, non charactere. Deeimolexto Synodus VIII. Toletana an . 633. rom. 6. Conc. pag. 4O .can. 3. anathema quoque depositioni annectit. Decimoseptimo Synodus Toletana XI. anno 67 . tom. 6. Conc. pag. 33I .can. 9. Illos autem, inquit , quos deinceps post relationem peris praemium ordinatos fuisse patuerit, sub definitis poenitentiae legibus, is ut vere simoniacos ab Ecclesia separandos esse censemus t id eli, ut se duorum annorum spatio exilio relegati , & digna satisfactionis velis excommunicationis sententia coerciti , honoris gradum , quem prae-- miis emerant, lacrymis conquirere & reparare intendant d unde si si digna eos satisfactio poenitentiae commendaverit, peracto indictae poe- ,, nitentiae tempore non tantum communioni , sed & loco S totius se ordinis ossiciis a quibus separati fuerunt, restaurandi sunt. V Atque adeo characterem sulceperant 1ic ordinati, nec amiserant qui ordinatione iuncti erant; siquidem solis lacrymis , non vero iterata ordinatione , locum & ossicium suum recuperare posse hic perhibentur . Adde quod intactas esse velit synodus quae praecesserant id genus Ordinati nes : quod indicat eas quoad substantiam validas extitisse. Decimo octavo Concilium Trullanum an . 692. tom. 6. Conc. pag. III 3. can. 22. Eos , inquit , qui pecunais ordinantur , sive Episcopos, liti ve qualescunque Clericos , & non per examinationem aut vi-
, , tae electionem , deponi jubemus ; sed & eos etiam qui ordis
Decimonono Synodus VIII. cecumenica an. 787. tom. 7. Conc. pag.
sqq. can. 6. id ipsum adsciscit & confirmat quod a Chalcedonensi sa citum erat. Tharasius vero patriarcha Constantinopolitanus , qui VII. hujus concilii magna pars suit, in celebratissima illa ad Adrianum P pam epistola rom. 7. Conc. pag. 73 I. in eandem rem profert testimonia Scripturarum, canones apostolicos, Basilium, Palladium, synodum Chal
78쪽
sACRAMENTI ORDINIS. 7 Icedonensem , Gennadiurru & Patres Trulla nos , quibus etiam nos usi sumus : Subjecta testimonia, inquit, alienum omnino a sacerdoticiis pronuntiant eum qui dederit Vel acceperit, .... sive ante manus imis positionem .... sive post manus impositionem . Accipere enim acciis pere est, quomodocunque id fiat : sed & promotiones ecclesiasticas auserunt in datione pecuniarum. Vigesimo Capitularia Caroli Μagni M. I. cap. I9. re 97. non solum laudant eanones apostolicos & Chalcedonenses, sed & eos sequuntur: μ, , Iuxta sacros canones . inquiunt, uterque gradu proprio talia facienis tes decidere debent. Vigesimoprimo Concilium Nannetense anno circiter 89α tom. 9. Cons. pag. 47 I. can. II. de simoniacis Ordinationibus agens. Quod si lac
se rint, inquit, & ille qui indigne accessit, ab altari removebitur, &,, qui donum Spiritus sancti vendere conati sunt, coram Deo jam comis demnati ecclesiastica dignitate carebunt . Utrobique gradus , digni-- tas & officium eripiuntur; sed non dicitur character esse nullus, nec si quae ab iisdem Episcopis citra ullum simoniae vitium factae sunt tum temporis aut deinceps Ordinationes aliae, improbantur. Vigesimosecundo Fulbertus episcopus Carnotensis, qui an. Ici 28. fi rebat, epis. a 3. ad Leutericum Senonensem, super aliquo presbytero interrogatus, qui ab Episcopo non suo & per pecuniam ordinatus su rat, ὸeponendum eum esse ressiondet & poenitentiae juxta canones subjiciendum; caeterum digna pera a poenitentia ei reddendos esse gradus , non qui)em iterata ordinatione, quia sacri canones ut rebaptizationes ita & reordinationes vetant, sed benedictione aliqua, & vestium atque instrumentorum sacerdotalium restitutione r De Presbytero vestro , si inquit, ab alio Episcopo per pecuniam ordinato, ex auctoritate iam
ctorum canonum tale vobis consilium dono t Primum, degradetur ris deinde ab Ecclesia separatus, duobus annis severa poenitentia multeis tur , ut honoris gradus .... lacrTmis conquirere & reparare conte
se dat et postea, si digne poenituerit , restauretur . Haec autem quae diis ximus cum in locis aliis , tum satis expresse invenietis in conciliciis Toletano XI. cap. 9. Caeterum rebaptizationes & reordinationes fieriis canones vetanx t propterea depositum non reordinabitis ; sed redd
se iis ei suos gradus per instrumenta & vestimenta quae aὸ ipsos gra- dus pertinent, ita dicendo e Reddo tibi gradum, &e Novissimeri autem benedictione laetifieabitis eum , sic dicendo . Benedictio Dei se Patris & Filii & Spiritus-sancti descendat super te, ut sis confirm
is tus in Ordine sacerdotali & oneras placabiles hostias . . . omnipote si ii Deo, cui est gloria in saecula saeculorum . Amen. Vigesimotertia narrat Glaber lib. s. cap. s. tom. 4. Historicorum Fran Liae pag. 38. Henricum I. cum haecce simoniae Iues totam fere Galliam dc Germaniam insecisset, circa annum Io 6. edixisse ut qui exinde ministerium ecclesiasticum pretio acquireret, omni honore destitutus, ana
79쪽
themate multaretur cum autem vererentur Episcopi ne e suis sedibus propterea deturbarentur, clementia Principis faesum esse ut in iis r linquerentur. Dignoscens ergo, inquit ille scri inor , idem Henricusis per universam Galliam atque Germaniam simoniacae philargyriae grasis sari cupiditatem, coadunari fecit ex omni imperio tam Archipraesimis les quam caeteros Pontifice., & tale eis intulit. colloquium : Lugensis vobis incipio loqui , qui vice Christi in Ecesesia constituti estis , si quam ipse sibi desponsavit ac pretio sui sanguinis redemit : sicutis enim ipse gratuita bonitate de sinu Dei Patris per Uirginem ad nosis natus est redimendos; ita suis praecepit, mittens eos in universumis orbem , Apostolis : Gratis accepisis , gratis date . Vos enim avaritia is & cupiditate corrupti, . . . dando & accipiendo, ... maledicti estis. Nam & pater meus , de cujus animae periculo valde pertimesco , si damnabilem avaritiam in vita nimis exercuit: idcirco quicunque ve- is strum hujusce .... sese norunt contaminatos, oportet ut a sacro mi is nisterio secundum dispositionem canonicam arceantur. Patet ergo is manifestissime, quoniam propter hanc offensam venerunt super filios ,, hominum diversae clades, sames videlicet atque mortalitas, nec nota
se & gladius. Omnes quippe gradus ecclesiastici a maximo Pontifice adis Omarium opprimuntur per suae damnationis pretium , ac juxta v is cena dominicam in cunctis frassatur spirituale latrocinium . His d ,, nique ab Imperatore prolatis, stupefacti Pontifices, quid illi responis derent non habebant; pertimescebant enim carere on hanc culpam is propriis episcopatuum sedibus : & quoniam non solum in Gallicanisse episcopis haec pessima pullulaverat nequitia, verum etiam multo amin D plius totam occupaverat Italiam, omnia quippe ministeria ecclesi, is uica ita eo tempore habebantur venalia, quasi in foro saecularia me is cimonia: cernentes quoque Episcopi gravi sese invectione irretitos, is misericordiae operam implorabant. At ipse Princeps misericordia moe- is tus, tale consolationis protulit verbum a Ite, inquiens , & quod ibsi licite accepistis, bene disponere satagite, ac pro anima patris mei ,
is qui hac noxa reus vobiscum tenetur , attentius intercedere memenis tote, quatenus indulgentiam hujus lacinoris a Deo possitis acquire-- re. Tum proposuit edictum omni imperio suo, ut nullus gradus Cle-- ricorum vel ministerium ecclesiasticum pretio aliquo acquireretur tis ac si quis dare aut accipere praesumeret, omni honore destitutus anainis themate multaretur. Spopondit insuper promissum hujusmodi, dicens :- Sicut enim mihi Dominus coronam imperii sola miseratione sua er is vis dedit; ita S. ego quod ad ejus religionem pertinet, gratis Im- is pendam o volo, si placet, ut & vos similiter iaciatis. -- Quo ex loco aperte liquet, vulgarem hanc fuisse tunc omnium opinionem ac d .ctrinam, quod nempe character in simoniacis perseveret , cum ii PM-sules fine ulla ordinationis iteratione in Pristino gradu & officio mis, aere sinerentur. Vb
80쪽
Vigesimoquarto Clemens ΙΙ. apud Petrum Damiani, op f. 6. cap. 33. p m. q43. circa idem tempus decrevit. Ut quicunque a simoniaco conis secratus esset, in ipso Ordinationis suae tempore non ignorans simo- ,, niacum, cui se obtulerat promovendum , quadraginta nunc dierum ,, poenitentiam ageret, & sic in accepti ordinis ossicio ministraret.
Poenitentia quidem indicitur, sed ordo non iteratur , & tamen is in Ecclesiae ministerio post poenitentiam relinctuitur. Vigesimoquinto Synodus Lugdunensis Hildebrando praeside Apost Iicae ledis legato , anno Io 33. plures Episcopos , qui se hac simoniae labe inquinatos esse consessi erant , deposuit, tom. 9. Conc.
Viges mosexto Synodus Tolosana anno Ioue s. rom. 9. Conmpet I 84. n. r. Si quis episcoporum , inquit , accepta quomodocunque pecu se nia ordinaverit Episcopum, Abbatem, Presbyterum, Diaconum, aut se quemcunque alium qui numeratur inter Clericos , ipse gradus sui subjiciatur periculo, & qui sic ordinatur, nullum habeat fructum exis ejusmodi mercimonio, sed sit alienus ejus dignitatis & Ordinis quem is per pecuniam acquisivit. Vigesimoseptimo Leo IX. summus Pontifex an. Io o. apud eundem qui supra laudatus est Petrum Damiani , omnes quidem primo impro baverat simoniacorum ordinationes; sed postea aci eosdem quos ante fixerat Clemens II. limites rediit. Cum omnes, inquit hic scriptor, o simoniacorum ordinationes synodalis vigoris auctoritate cassasset , , , protinus a Romanorum multitudine sacerdotum magnus seditionis i is multus exortus est, ita ut non solum ab ipsis, sed a plerisque die se retur Episcopis , omnes pene basilicas sacerdotalibus ossiciis destis,, tuendas, & praecipue missarum solemnia, ad subversionem christianae se religionis & desperationem omnium circumquaque fidelium, landitusti omittenda. Quid plura post longa sane disputationum hine & indose volumina, tandem fugaestum est, reverendae memoriae nuper ejusdem, , sedis episcopum decrevisse Clementem II. &c. ut supra . Quam nisse mirum sententiam protinus venerabilis Leo ratam percensuit, & sub se hujusmodi poenitentia omnes in acceptis ossiciis de caetero perse Uera se re mandavit. Ex quo sequitur hasce ordinationes pro validis ha-hitas fuisse. . ι γVigesimo octavo Nicolaus II. papa in episeola ad omnes Episcopos, is Statuimus decretum , inquit, oe simoniacis tripartita haeresi , id est ,, de simoniacis simoniace ordinantibus vel ordinatis , & de simoni se cis simoniace a non simoniacis, & de simoniacis non simoniace a si-- moniacis . Simoniaci simoniace ordinati, vel ordinatores secundum se ecclesiasticos canones a proprio gradu decidant r simoniaci quoque se simoniace a non simoniacis ordinati, similiter ab ossicio male acceris pio removeantur : simoniacos autem non simoniace a simoniacis o
se dinatos , misericorditer per manus impositionem pro temporis nece GDissilirco by COOste