장음표시 사용
331쪽
TRACTAT Us DE Vi R T. litus Sancti ; ita facile non sollim septem
numerata dona , sed etiam omnia alia per quae sanctificatur homo & perfieitur . stibiali nomine comprehenduntur. Sic Eltius. Ex his donis quatuor, scilicet sapientia, imtelli sentia, scientia . di prudentia seu comstium , perficiunt rationem; tria vero, nempe sortitudo, pietas. timor , perficiunt voli in-
. talem. Dorium sapientiae eii qualitas , qua homo disponitur ut prompte sit mobilis a Spiritu Sancto ad bene iudicandum de rebus divinis excellentiore di extraordinario modo cognitis , quod sit eis inhaerendum , & ab oppositis recedendum . Donum intellectus est, quo disponitur ad divina recte capienda, ut iuxta suam conditionem ad ea penetranda vel assequenda peculiari instinctu minueri possit. Donum scientiae est, quo disponimur ad hoc ut eae speciali illustratione possimus e noscere & iudieare de rebus humanis, quatenus nos ducunt ad Deum : hic
enim sermo est de scientia Christiana , cui tribuendum non est quidquid ab homine sciri potest ; sed ea quae ad animae salutem pertinent. Donum consilii est , quo prompti
reddimur ad bene deliberandum &resolvem dum quid in rebus dissicilioribus , praesertim inopinatis, ad salutem pertinentibus aut ad Dei gloriam promoventibus optimum sit ociaciendum. Donum sertitudinis est , quo quisque disponitur ad sortiter tolerandum adversa, maxima , inexpectata , vel ad gravia & ins blita pericula aggredienda. Donum
pietatis est , quo disponimur ut bene nos habeamus erga Deum & eius cultum , specialiter in casibus extraordinariis. Donum timoris est, quo disponimur ad recedendum a malis praesertim delectationiblis 3c conc piscentiis , etiam vehementioribus & extraordinariis . Quam, Quomodo vero dona virtutibus eorrespondo virtu deant, facile comprehendi potest , si actus cuiuslibet doni cum actibus virtutis quae apii kb I , . dono est amnis, conseratur. Qhiare primo , actus virtutis intelligentiae quae communiter appellatur habitus primorum principi inrum , est notitia habitualis seu permanens
eorumdem primorum principiorum et' ut inti ratibus, Quod tibi non vis . alteri ne feceris ; & in clogmaticis priini articuli hdei,
idest primae propositiones ad quas reducenda est omnis fidelium supernaturalis cingnitio quantumvis sublimis, alias reiicienda esset tanaquam a spiritu erroris inspirata . Porro per prudentiam iudicamus , Deum hanc vel illam veritatem revelasse e & per virtutem fidei actu credimus idipsum quod de CARDi N. 3cc. CAP. V. 3 9sacto iudicamus: & hic est actus virtutis f-
dei . Aliquando vero fit ut fidelis etiam idiora Spiritus Sancti inspiratione ita constanter
dc tanta claritate mysterium revelatum at prehendat, v. g. Verbi Incarnationem, ut ita vi videatur antea, sicut oportet, non credidisser de hic est actus intelligentiae. Secundo, sapientiae virtus ea est qua ratio gratiae auxilio de altissimis caussis , idest divinis, S ex his de creatis recte iudicat . Donum veru sapientiae illud est quo ii istus quandoque non rationis instinctu , sed Spiritus San sti impulsu naovetur ad altiorem caelestium divinorumque contemplationem. Tertio, per virtutem scientiae disponitur ratio nostra ad hoc ut recte de temporalibus iudicet, nempe non aetii manda es Ie nec appetenda. nisi prout in servire valeant a aeternam salutem capessendam . Per donum vero scientiae iustus iudicat ulterius illa contemnenda esse, ac quantum fieri potest , etiam abiicienda velut . nera ae impedimenta quibus anima quae ad Deum anhelat, retar
Quarto, virtus prudentiae habet consul re in dubiis secundum rectam rationem. Aliquando vero Spiritus Sanctus iustis inspirat consilia quae rationem communem agendiae humanam superant prudentiam, quae ideo saepe saepius a saeculi prudentibus ut tem
raria dc stulta reprobantur: & hoc fit per donum quod dicitur consilii. Quinto, virtus iustitiae iustum disponit ut euique debitum reddat: eui vectigal , vecti-
sal; cui tributum , tributum cui timor , timorem. Donum vero pietatis eum reddit prompte mobilem a Spiritu Sancto , ad reverentiam extraordinariam qua Deo , rebus sacris, pauper: bus, ac aliis omnibus hominibus, prout ad Christum pertinent, exhibet ac praestat valde ultra debitum quod iustitia , religio , & misericordia praescribunt. Sexto, per sortitudinis virtutem iustus fit. matur in perieulis secundum dictamen rectae
rationis & communis pruderatiae regulas , econtra inordinatos motus timoris & aud elae. Donum vero sortitudinis elimdem i
stum disponit ad actus hemicos divino impulsu eliciendos r ut factum legimus in Samione dc S. Apollonia.
Septimo temperantiae virtute disponitur iustus ut eum rationabili moderamine delectabilibus tutatur. Donum autem timoris r verentialis erga Deum emit ut . iustus delectationes omnes quantum potest abiiciat , austerioris vitae desiderio , ut animum ca
332쪽
Hic tamen notandum cum Theolosis ae l-inendum est , opera heroica quae praeei- lpue numero quarto & sexto tribuuntur eo silio, non esse ambienda sine speciali Spiritus Sancti instinctu , ut praesumitur in iis quos laudat Ecclesia & commendat , Samialonem v. g. & S. Apolloniam : alioquin a peccato excusari non possent. Unde collisitur, iustos quidem temper esse dispositos ad quameumque Spiritus Sancti motionem ,
qua supra rationem non moventur nisi extraordinarie , numquam Vero contra rationem .
Quare concludendam est , virtutes disponere ad opera supernaturalia modo orditi rio consorini ad mluum quo ordinarie ratio inperatur. Dona autem disponunt ad opera m do extraordinario , & modum quo ordinarie ratio operatur , excedente.
Distin- Dona seu donorum habitus seeundum D. ' Thomam distinguuntur. a Ribus Spiritus finalbis, Sancti & ab octo beatitudinibus : non tamendi a bea. tamquam habitus ab habitibus , quasi fructus Uudini. & beatitudines sint habitus distincti ab ha-' bilibus donorum; sed distinguuntur dona a fructilius & atitudinibus tamquam habitus ab actibus. Nam fructus & beatitudines sunt ipsimet actus virtutum di donorum. Etenim nomine fructus intelligitur bonum aliquod laia, re dc studio intentum ac comparatum rue v. h. ampla messis est fiuctus agricolae . Unde si bonum illud sit ingens; dicitur bo titudo, sive inchoata , sive persecta e quia eius possessio valde delectat, dc operantis desiderium quiescere facit. Quod si bonum sit ex btuum seu mediocre; dieitur simpliciter fructus. Hi ne sequitur, quod plus requiratur ad rationem luatitudinis quam ad rationem fructus . Ad rationem enim fructus satis est , quod sit bonus, factus per Dei gratiam , habens rationem delectabilis: ad beatitudinem Vero ulterius requiritur , quod sit aliquid persectum & excellens ; idcirco omnes beatitudines diei possunt fructus , non econtra omnis fructus beatitudo . Haec tamen doctrina non ita est accipienda , quasi fructus di beatitudines realiter distinsuantur aditu vicem; cum silmeiat , quod solum ratione differant : nam idem actus virtutis secundum quod est perfectus , est beatitudo , contra vero frumis , prout est simplieiter delectans . Dona igitur sicut virtutes sunt habitus; beatitudines actus persecti; fructus vero actus minus persecti: ideoque dicuntur fructus ; quia licet hi quoque delectent , non ita tamen sieuti beatitudines , quae sunt
actus persecti& excellentes, in quibus mulseto maior est delectabilitas quam in fructibus qui sunt ipsi actus beatitudinis ut minus
persectae . Actus igitur habituum infiisorum sunt deis Peucta ilectabiles iustorum fructus, rit Plaim. XVII. Iustitiae Dominι rectae , ωtimanus Graia . Unde earitas aliaeque virtutes quas D. Pa
lus GaI. cap. v. enumerat , non sumuntur
pro habitibus, sed pro actibus , ut patet ex eius contextu ; Manifesta sunt, inquit: προra carnis, quae sunt fornicatio σα dc statim subiungit de operibus bonis : Fructus autem spiritus es caritas gaudium se. Dicere enim voluit potius fructus quam opus, ad hoc ut intelliseremus, in huius modi actibus secum dum se spectatis nullum esse laborem& tristitiam , ut salso carnales putant οῦ sed meram delectationem ac pacem. Fructus autem in duodenario numero expositi ab Apostola lac. cit. sunt caritas , gaudium , pax . Pa tientia , benignitas, longanimitas , mansuetudo, fides, modestia, continentia, castitas. Hi sunt Diritus Sancti consblationes , titidem Apostolus testatur II. ad Corinth. ca vi. tristes , semper autem gaudentes iam irea actus illos vocat fructus non ilist rum, sed Spiritus Sancti. Nam licet iusti acthos actus co Murrant libere & vitaliter; illorum tamen auctor est Spiritus Sanctus, ut Philippen. cap. xx. Deus enim in est ipsi op ratur in nobis oe velle e perficere per bonuwluntate. Silvius & Habertus. Sicut tamen Apostolus non omnia opera carnis cit. cap. v. ad GH. enumerat , ted quaedam solummodo notiora; se in illo du denario numero non omnes fructus comprehendit , sed nobiliores tantum . opera Cn. in omnia euiuslibet habitus insuit , sive virtutes sint , sive dona , sunt fructus Spiritus Sancti. Attamen omnes fructus non dicuntur beatitudines e quia cum beatitudines dicantur opera quaedam eximia; haee prosecto non possunt esse nisi opera donorum , dum dona ad disserentiam virtutum actiones habent nobiliores & exce lentiores , utpote quae procedunt a nobiliore motore. Praeterinquam quod nomin 1 beatitudinis intelligitur bonum insigne in cuius possessione animus
quiescit, vel plene & perfecte , si beatitudo sit persecta, ut intuitiva Dei visio, quae est actio hominis praestantissima ac ultima eius rsectio ; vel imperfecte , si beatitudo sielum inchoata , quae in hac Vita oritur exactibus excellentioribus: operatio enim quo
magis est praestantior, eo magis perficit , ac lideo magis delectat. uitare evidenter patet. beatitudines es Ie non Dile nisi actus doti
333쪽
rum , qui actibus virtutum , ut iam dictiim est , sunt excellentiores utpote procedentes a nobiliore motore . Beatitudines insuper dieuntur opera eximia & praestantiora , 3c
donorum, prout peculiari ratione conducunt
ad veram & caelestem beatitudinem adipsescendam; & quia illa opera multari rati ne spem afferunt istius beatituditiis cons quendae r sic nos faciunt peculiariter beatositi spe; quoniam illa exercentes firmam spem ha us ad beatitudinem perveniendi. Uoeantur igitur beatitudines fisura te e quia lant eausia & meritum beatitudinis. Et haee est beatitudo inchoata quia in hoe statulae multum delectamur & in beatitudinibus , quae sunt exeellentiora opera pietatis ex quibus spes tanti praemii nobis exsurgit. Beatis Beatitudines octo in Evangelio recenti n-τudines tur. Nam cap. v. ita habetur: I.Berit
pauperes spiritu: quoniam ipsorum est regnum caelorum. Ig. Beaιι miseι : quoniam ipsi posia sidebunt terram. III. Beati qui lugent e quoniam ira consolabuntur. xv. Becti qui e
rabuntur. v. Beati mi Iericordes e qaeoniam ipsi misericordiam conjequensur . v I. Beati mundo corde: 3uoniam ipsi Deum Diae M. VII. Bemi pacsei : quonia- filii Dei vocabuntur . v DI. Beati qui persecutionem patiuntur pros ter iussulam : quoniam ipsorum est regno cisorum. Convenienter beatitudines octo enumerantur : quia per hasce , ut a Matthaeo
expositae sunt , salsa beatitudo sufficier ter excludit . Ac vera deni stratur , sive adactivam. sive ad contemplativam vitam per tineat. Nazn per tres primas exeluditur talis beatitudo, prout ea putatur in tribus consistere: scilicet in asiluentia bonorum tempora
lium, in sequela passionum iras eibilis & concupiscibilis. Prima enim est paupertas spiritus secu*a humanitas ; tertia luctus. Duae aliae
pertinent ad vitam activam; quatenus aliqua proximis exhibenda sunt, sive ex debito, sive ex beneficior ideoque quartae est esuries & sitis itistitiae s quinta misericordia. Aliae duae spectant ad vitam eontemplativam; prout duo sunt quae ad illam di potiunt: nimirum vel in se ipso, vel in odidine ad alium. Sic sexta est mundities eordis; & septima pax . Unde si his addatur
tolerantia persecutionum propter iustitiam, quae in operibus vitae activae & eontemplativae requirit ut nullius persecutionis occasione, quantaeumque illa fit , ea quae ad salutem necessaria sunt , deserantiar ἰ octo erunt, ut supra enumeratas vidimus a L
Matthaeor licet aliquando septem tantum
numerentur; eo quia octava ad septem praecedentes pertineat , veluti quaedam confirmatio omnium praecedentium di manifestatu . quia omnes ad ultimam seu ad regnum
eaelorum refriuntur. Et μ etiam ait D. Ioa nes Ch sostomus homil. xv. in retributiones ipsas diserenter appellat ; tamen cunctas Munum caelorum regnum adducis : o postea
nihil omnino aliud nisi caeleste reinum per e cuncta destgnat, idest per alias senem
bearistidines. Aliae vero beatitudines quae in variis Scripturae locis reperiuntur, omnes ad aliquam ex iam supra recensitis draucuntur.
Modus vero quo beatitudines Octo con Q-itio. veniunt cuilibet dono, varie a variis expli- ao coae.
catur. Dicam No eum S. Augustino lib. I. de Serm. Do . in mori. quod prima beati 2:.tudo , idest paupertas spiritus, tribuitur timori Domini , qtio iustus ob reverentiamerta Deum se ipsum deiicit, ae honores inmniaque temporalia despicit. Meunda beatitudo , nempe humanitas , pietati eribuitur : Namque mites sunt ait laudatus Samctus Pater cap. III., qui cedunt improbitat bus . er non resistunt malo . sed vineunt in malo tinum et scilicet propter timorem Dei& reverentiam. Tertia, idest luctus, eonve
nil scientiae. In Me triau in quo scientia est , lugetur amissio summi boni: quia inhaeretur extetmis I cap. IV. & cap. IX. scien
tia congruit inentibur , qui commeriant in Scripturis, quibus malis teneantur. Quarta,
scilicet esuries 3c sitis , confruit dono ser titudinis. In quarto gradu . ait Sanctus D ctor , labre es , ubi υehemenser incumbit uι sese animus awπσι is eis qώibus pestifera dulcedine innexus est . His ergo esuritur c fititur iustitia . e mustum necessaria est forti
ludor quia non relinquitur ' e dolore quas cum delectatione retinetis. Qiuinta , scilieet misericordia, est essectus salutaris consilii. Hoc enim unum remedium ess de istis malis: in dimistamur, fleus nobis dimisi Desumus ,
ct adiuvemus in quo possumus alios, Aut σnos cupimus adiuvari. Sexta, videlicet cordis munditia, correspondet dono intellectus. quo sublimius res divinae apprehenduntur . Μώnaeis estiae data est facultas υidendi Deum . tamquam purum ocistam ad intelligenda ar- . terna Ieremibus. Septima , idest pax, attri
buitur dono sapientiae. Pacificis Dei Amilitudo est ramquam perfecte sapientibus forma
iisque ad imaginem Dei. In octava vero Ma - titudine dona omnia concurrunt : ita ut
non sit novus 3radus persectionis; sed explicatio ac manifestatio praecedentium. Se .
334쪽
ergo , ait S. Augustinus perficiun e . nam octava clarifcat, ex quod perfectum es, demonstrat . Nam Ac pauperes, & humiles
spiritu, ac mites, aliique male audiunt apud iniquos, linguis eorum proscinduntur, minsecutionibus exagitantur e led beati, si in his tribulationibus gloriantur ἰ quia ipsorum revera est regnum caelorum. Omnia dona infunduntur eum revirtutibus in iustineatione . Nam in Iullineatione homo inseratur Christo tamquam membrum capiti , ut spiritu eius vivat &rezatur. Debet igitur iustus disponi ad eκ-cipiendas omnes quasciuoque motiones Spiritus Sancti. Huiuscemodi autem dispositionem ad ordinarias recipit per habitus virtutum ; ad extraordinarias vero per dona. Id ei reo si in iustificatione infunduntur habitus virtutum ; habitus etiam donorum iniunduntur .
s. II. De Ano simoris. Quia inter praecipua dona Spiri tris Samcti timor Dei enu 'eratur , & sanctus hie timor initium est Christianae sapientiae sutricli. cap. I. Initium I Ientiae timor Domini ae proinde in Morali disciplina non trivis est momenti adeo necessariae veritatis examen a qua magnopere sanctitas pendet
ac persectio : hinc ut studiosius ae ulmus elucidaretur, consentaneum censa ut , bre viter explicatis quae ad alia dona, i reus ,& beatitudines pertinebant, da dono timinris consideratione aliquantulum accuratiore sermo haberetur. Donum timoris, ut iam diximus, est habitus quo disponimur & inclinamur ad re-' cedendum a malis, praesertim delectationibus & concupiscentiis etiam yenemenciori bus & extraordinariis . Duplici enim rati ne induci possumus ad fugam huius mali r& a mali, poenae malo culpae ii Mnenta ;& a maiestate ac eminentia potestatis quae malum poenas nobis infligere potest. Quare , sicut obiectum spei est bonum quod ip Tanta expectatur , ct id per quod num istud potest obtineri; ita obiectum tiTris est & malum quod relasimus, & mnum quod malum istud potest instigere. Hinc licet proprium obiectum timoras, 3nquantum importat fugam, sit malam , non est tamen quatum: eum timor dicat etiam a mreverentialem; & tune eius proprium obienum est maiestas ct eminendia eius qui timetur. Timor eonvenienter dividitur primo g
nerim innatairalem sim, mundanum in . CARDIN. &e. CAP. V. timorem Dei . Hic vero, idest timor Dei,
rursus tripliciter dividitur et in servilem . initialem, & filialem. Hie mentio non fit iuxta stiluni Scripturae & Sanctorum Patrum & piaecipue D. Thoinae I. I.
xl x. art. ) de timore naturali, qui esto quintus. CLirn enim hic timor insit non ita parte ratiot, ali, ses in appetitu irascibili nempe an passi. ne qua naturaliter animal
fugit malum imminens ; hine huiuscemodi timor incapax est ut mereatur laudem dc vituperium . idest nec laudabilis est , nee viturer bilis: tametsi in homine talis possit elle per accidens; quatenus scilicet aliquando imperari potest a voluntate. Idcir- eo per te nihil pertinet ad morum regulas, sicuti reliqui timores spectant ; utpote qui radicati sunt in appetitu rationali, qui si lus Morali stibiicitur disciplinae. Quare de aliis, uepote qui boni sunt vel mali moraliter , idest per quos alιquo modo con Vertimur ad Deum, vel a Deo recedimus, no- ω striim erit institutum disserere. Obiectum timoris, prout est in Viatori- Ipsi ambus, cum malum sit ἰ quandoque homo ita oti .e. malum metuit , ut a Deo recedat : & hie timor dicitur mundanus . Qilandoque a tem sic timet, ut metu mali ad Deum ac-eedat illique inhaereat: & li metus sit aut tantum aut principaliter poenae , est timor
servilis; si solum eulpae, est filialis, si pri
cipaliter culpae , dc 1 cundario poenae , est initialis. De singulis loquitur Scriptura. De mundano Μatth. cap. X. Nolite timere eos qui occidunt corpus: de servi li Rom. cap. VI I. Non accepi sis spiritum se iιutis it rum in timorer de initiali Eccli. cap. I. Int-tium sapientiae timoν Domini: de filiali Eecli. cap. II. Seret, timorem ullus, o in illo meis terasce. His consentanee loquitur S. Αus stinus de timore mundano Serm. cxl III. di temp. alloquens Petrum, dum Christum n
ri, runc mortuus es. Idem etiam de servili& filiali Tract. xlxv. in Io. Est timor servilis ; ο es umor castus: es timor ne pati ris poenam; es alius timor ne amiιtas iae tram . Clarius tamen de omnibus quatuor gradibus s. Bernardus in serm. de villic. iniquit. Timor, inquit, quadriformis es a scilices mandanus , servilia ., initialis , suases. Timor mundaniis , ut liquet ex dictis , meim semper est malus: oc quia pruibetur initia cap. N. Nolite timere eos qui occidωαι 'pua : dc qilia procedis ex amore mundam .idis
335쪽
TRACTATUS DE VIR T. CARDIN. 3ce. CAP. V. idest quo quis innititur rebus mundi ut fini ; quod est inordinatum & contra illud
IO. cap. I. Nolite diligere Mundum , --que ea quae in Mundo sunt . Unde timor
mundanus non Vocatur omnis timor quo timetur aliqua res creatae ted quo illa steti. metur , ut propterea deseratur iustitia , ae Deus offendatur: quia ita eam timemus, ut eius causa simus parati iustitiam deserere , aut illicita committendo , aut debita inmittendo, idest peccare mortaliter. Hui
ieemodi timor est peccatum letale, & proeptiissime timor mundanus. Circa timorem servilem , nempe ad dignoscendum num bonus, an vero malus sit,
duo sunt consideranda: scilicet ipse timor , seu ipsius substantia , & secundum talem conssiderationem est bonus; & ipsius servilitas, & secundum talem respectum est malus. Bonum est timere poenam ἰ malum vexo serviliter timere, idest ita timere malum pCenat , ut nondu ri ametur bonum ii stitiae : ut D. Thomas a. Σ. quaest. XIX. Wt.
vere dixerit, timorem servilem, inquantum servilis est , adversari earitati . Sed eum servilitas ista ad substantiam eius timoris qui servilis dicitur, non pertineat; si uti nee insormitas fidei ad substantiam fidei quae informis dicitur: sequitur, tim rem servilem secundum suam si ibi antiam bonum es Ie, licet servilitas ei adiuncta mala sit. Ita vero fatendum est, hunc poenae
timorem donum esse: ut Rom. cap. V ID.
testetur Apostolus , eum esse donum Spiritus Sancti. Nam dicens: Non accepistis is ritum semirutis in timore : iterum satis significat, & hu timorem procedere a Spiritu San 'o,' ac ab eo aliquando quibusdam datum suisse, ut populo Hebraeo in ipsa lexis acceptat ione. Idemque significat II. ad Timoth. cap. I. Non enim dedit nobis spiritum timoris r eum nempe qui datus est Ilia li. Sed ut clarius res erit cietur; notandum est , timorem poenae seu servilem diversimode considerari posse. Primo, ut poena timeatur veluti stimia um malum , videlicet ut aeque vel plus timeatur poena quam Dei
offensa: & hie timor vere dc proprie est servilis. Etenim non solum est servilis ex parte subiecti , hoc ex parte illius qui
maenam metuit; sed ex parte etiam obiecti, quia more servorum timet plus poenam quam offensamr & huiuscemodi timor malus est ; quia inordinatus. Inordi flatum podira est, aeque vel plus minus malum m in re quam maius; non secus quam plus Velaeque amare bonum creatum quam incre
tum . Secundo, considerari potest timor poenae , prout est de poena vel de malo quidem ingenti; sed non summo: neque sic, ut ad illud evadendum quis precare velit , sed potius propter illud peccatum vitare velit; liret ad illud vitandum nondum seratur amore iustitiae. Ηuie servilis est hie timore quia assimilatur litis ri servorum , qui dominis suis obediunt non amore recti vel odio mali culpae , sed timore poenae . Nihilominus bonum esse hunc timorem, de fide certum est et quia sicut antea Leo X. hoc docuerat in sua Bulla contra Lutherum damnando inter alios ipsius articulos eum quo docebat , timorem gramme facere hominem peccatorem θ b meritam; damnationem firmavit Concilium Tridentinum sus xxv.
cap. Iv. dc can. v. Et eiusmodi timorem frequenter Scripturae sanctae commendant: ut,
sicuti quidam exponunt, dicatur initium eia se sapientiae Eceli. cap. x. Beda in hoc se su eum locum expositit; sicuti oc ante ipsum intellexit S. Augustinus Trin. xx. in mi D. Declararunt pariter Tridentini Patres , timorem Domini expellere peccatum , nec posse eum qui sit sine timore, iustificari r& Isaias inquit cap. xxv x. A timore tuo , Domine, concepimus o peperimus spiritum salutis. Qitare frequens est stilus Scriptura
rum , metu gehennae ac severitatis iudicio deterrere homines a peceato, & excitare ad imilitiam. Et hoc frequens est apud Sanctos P trest, & praecipue apud S. AugustinFm, qui etiam ostendit , ex hoe servili timore viam parari ad amorem iustitiae & caritatis. Ait enim in Psalm cxxvII. Timenι quidem ;sed non amant iustitiam. cum autem per i morem se continent a peccato: sit consuetudo
iustitiae; incipit quod durum erat, amari Mer dulescit Deus , . iam incipis , o i evisere. Item S. Basilius eleganter docet timorem necessarium esse, quo erudiantur qui
terrena sapiunt : Timor enim ait in post. Psalm. x II. quidam infroductorius necessario ad pietarem condiscensam asstimitur: carisas vero a timore instructius exere
talos suscipiens perfere silet . Et alibi tis
morem paedaeogum esse gicit ad mercendam pietatem . Concilium pariter Tridentinum consentanee Scripturae & Patribus docet
sus VI. cap. v . peccatores per timorem divinae iustitiae Eo utiliter eoncutiuntur, adeonsiderandam Dei miseri eordiam se conve tendo, in spem erisi. Et contrarium hule doctrinae damnat θν. cis. ωn. v x I. Tertio,
timor servilis eonsiderari potest secundum quod per eum timetur poena: & propter i
336쪽
tam abstinetur quidem ab opere externo pG- cto respicit poenam iam commeritam, ite cati; sed tamen retinetur voluntas pecean-sque animum cruciat metu suppliciorum quaedi, si peccari posset impune. Timor servi-ina ala excitat conscientia . Caritas vero , lis hae ratione eonsideratus potest quidem quia bonam parit conscientiam , non o nullum esse meatum ; sed tamen quicum-inante poena , quae levis non est , quam sisque ita metuit , vel inu , vel habitu pec-ignit timor ostention s ac separationis , antis' eat: quia adhuc habet voluntatem divinae mam laetificat; ideoque caritas exeludit qui-lesi contrariam. Ita S. Augustinus Seres. xv.idem pomam ii rvilis metus. non vero mae Verb. - . ait : Qui timore poenae noni mnein poenam seu anxietatem et alioqui uconcupiscis, puto quis concupiscis. Et S. Pro- spein etiam excluderet quae, prout speratisper lib. Iententiar. ex D. Aug. seni. xxviI .lboni postessio dissortur , amigit animam . haee hahel: Qui timore non prciat, quam iis servilis porro timor, licet, quatenus servilis non noc. at cur mis nocere, ρει tamen pluri- est , iamn maneat cum caritate; quia cummum noces et O iasmens ab iniquo opere,italis servilitas plus poenam timeat quam sola tamen reus es seiunιme. Dei Ciselasam, repugnat caritati, ae proin-Hinc collisi debet. Scripturam & Sanctoside non est ita eo qui per caritatem iactus - Patres commendare quidem servilem poenae ti-ie si filitis Dei: attaaten nihil prohibet quin
morem: numquam tamen commendasieloestiman re possit , & revera maneat cum ca-
morem servilem huiusce tertii generis, ti- ritate habitus tinioris servilis secundum suam timoris servilitatem: sed quatenus, propositalsubstantiam considerati , quatenus poenam conmninatione poenae, retrahimur ab opere respicit, abiecta interim servilitate , sicutici ab affectu, seu ab omni voluntate pre-ifides informis quae caritatem praecedit, re eati cui videmus illam poenam a divina iu- inanet cum caritate, abiecta informitate .stitia statutam. Non enim repugnat simul consistere amare Initialis vero timor medius est servilemiiustitiam, quod est caritas & timere poe& filialem. Timor filialis , qui aliis nam, non ut principale malum . Unus est ac fili. ii.etiam nominibus exprimi istet & appellariligitur idemque timor, in quo quis timet g idest sanctus, castus , ingenuus , amicabi.lsiennam ante & post acceptam earitatem , iis, ac reverentialis γ ille dicitur quo quislquamvis post acceptam caritatem ac filia- Deum offendere timet , & per ostensam sevitionis donum destinat elle servilis . Estius , eulpam ab ipso separari r aut certe Deuml&:lvius, aliique. veneratur ac reveretur tamquam supremim Cum initialis vero timor nullam signifi- rerum dominum , ae peccatorum iustissi-ieet habitudinem ad servilem timorem, sed mum Vindicem ; dc ex tali reverentiali ti-imtius ad filialem et non est coniungendus more peccatum rc sugit, ne eum offendat . cum servili , tamquam cum eo in eadem Huiusmodi timor est ille oui ab omnibuslspecie consiliat; kd me ius cum filiali. Pri laudatur & praeeipitur: ut Psalm. xxx rir. inde initialis specie differt a servili, & est Timete Dominum omnes sancti erus : &leiusdem speciei cum filiali: ut a filiali non Psalm. ex I. Beatus vir , qui timet Domi.idifferat; ac proinde non distinguatur a fi-num. H me timor filialis mensuratur a ca-iliali , nisi secundum persectum & iniper ritate , & perficitur di ita ut quanto mar isictum. Dicitur enim initialis lecundum quod crescit catatas ι eo magis erescit etiam iste competit statui incipientis agere vitam spi- timor, ac eo magis cre it peccatorum agni- ritualem , quae inchoatur a iii are eum iristio & fuga. Et revera quanto magis quislehoatione seu per inchoationem caritatis a alium diligit; eo magis timet eum offende-lUnde constat, hune timorem esse filialem. re & ab eo separari. Hine videmus hominesiIta igitur timor initialis cmniparatur ad fi- quo sanctiores sunt , eo diligentius iligere ait talem , sicut imperfecta caritas ad perse- peccati occasionibus, adeo ut aliquando . ubilctam : unde eo serme pacto quo inter eati- etiam culpa non est, culpam timeant, ut talem per se'.im de imperfectam non est es- de te ipso testatur Iob cap. xx. Vorabar isentiale discrimen , sed accidentale dumta-mnia dipora mea: & s. Augustinus Enarrat. xat , secundum maius dc minus; inter timin Hesm. xv III. inquit : Quanto Eissa morem pariter initialem & filialem nonni-honiam Dum ardentiuι duitis. tanto vili-isi in uiuscemodi intercedit differentia . Qu gemitus corι pondere. circa ulterius intelligitur, obiectum timoris Nee obstat illud Ioe cap. Iv. Perfecta ca-iinitialis idem esse cum timore, & eum Oh-νitas foras mittis timerem: quia hie loquitur imo timoris filialis ; videlicet offeniam Dre, δpostolus de timore servili , qui pro obie- dc ab ipso Deo separationem . .
337쪽
IN toto orbe post generis humani propa- bus quae praecipue neeessariae sunt ad eleri
sationem diversitas ossiciorum inducit calem statum, aliae sint veluti prae requimcoepit. ac proinde etiam conditionis pere tae dispositiones; aliae clerieali statui per- lanarum ad bene ordinatum Reipublicae re- petuo adnexae r de utrisque breviter hic gimen, sicut humanae vitae quies selicitase agendi un. que exquirebat. Exinde autem alii alios r gunt; & his Reges vel Principes appellan- CAPUT I. tur, & seniores vel Senatus, si regimen menes multos vertitur, ut in Rebus publicia : De clericorum inigritombus. alii nobilioribus ministeriis occupati Principi ni vel Reipublicae inserviunt ; dc pro- Lericorum nomen dupliciter accipi podi priis noniinibus dili inguuntur , ut Princi- est. Late seu generaliter: & in tali pum consiliarii , provinciarum rubernato-ilenia in materia savorabili veniunt omnes res , legati, duces militiae . Haud absimili omnino eleriei , sive tonsurae tantum vel o in Christiana Eccletiae Republiea , li-iminoribus ordinibus initiati, sive in malo cet omnes qui ei nomen dederunt ac lunt ribus constituti, ut Saeerdotes, Canonici in eius gremio & obedientia , a Christiana clesiarum cathedralium&collegiatarum scam professione Chri itiani dicantur ad disseremiClericos, cap. Cum tibi xv III. M verbistiam eorum qui sunt extra gremium de ob I significat. ὶ immo ipsi quoque Episcopi aliis dientiam, quorum alii infideles, alii schi Gl que in dignitate constituti , ut Cardinales mattei aut haeretici appellantur ὶ datur ta- I & Abbates . Cap. Si quis suadente xx IX.
men in ipsa sidelium communione & socie- c. xv II. q. xv. . Item veniunt in favorabili
tate non leve diserimen inter eos qui mi-lbus sub tali nomine Μ inachi & Regulares mistrant in Ecclesia I regunt , & eos qui tomnes, tum mares , cum seminae leu San de tali ministerio participant ae ecclesiasti- A: moniales scap. De Sanctimonialibi is xx III. eo restimini subii eliintur. Primi enim clericilis sent. excom. ὶ & eorum G,nverti & Comvocantur , & habentur vellit Patres; reli- l veri ae s cap. eod. ὶ Novitii & Novitiae scap.
quus vero Christianorum ccetus laicorum , Religiosos de sent. extam.) Tertiam & Ter nomine explicatur. Quare cum primi rati initiariae Mendicantium in congregatione de ne sui ministerii intimius Deo adhaereant , eomn.unitate viventes , ex Constitutione ex quo nobilior Ecclesiae pars constitititur; Leonis X. quae in pir Dum intra ἰ edita maior etiam in his requ ritur Christianae die prima Martii ΜDXVIII. in concilio L professionis persectio ac decus. Sicut igitur teranentii Iebs r. Item Moniales rertiariae ad consequendi im Ecclesiae finem , qui est in propriis domiciliis viventes, virginalem aeterna salus & hereditas, cuicumque fide- eae libemque vitam agentes, ex voto callita It duo praecipue ineumbunt; nempe deeli-itis de eκ presia licentia Episcopi emitto, ex nare a malo, dc agere bonum: ita cui comis eadem Constitutione Leonis X. Item Ereque ex clericorum ordine duo minime n imitae habitum eremiticum ex legitima sacellaria sunt; scilicet ut clerici modo ab aliis euitate deserentes, & sub speciali obedirn distincto a vitiis se abstineant ,&praecipuasi tia Episcopi vel altei ius Praelati , alicui dotes virtutesque etiam 'xcellentiore modotriclesiae vel Eremi isto in communitate inomii eant dc colant . Hinc eleri rum o, vel leparatim deservientes. Omnes hi cen lixationes in primis dispiciendas aegrediar ,llentur ecclesiasticae personae . Sic Glotia inariuriis postea de aliis etiam praecipitorum cap. Gi vere x II. c. XVI. q. I. a serens .
statuum obligationibus. Porro eum ex doti-iquod tales Eremitae gaudent privilegio et
338쪽
TκACTATUS DE OBLIGAT. SPECIAL. &e. CAP. I.
ricorum , licet non renuntient propriis. Fa-gnanus in cap. Nullus de for. ccmpet. num. 16. Item omnes qui, allumpto habitu relicioso, Monialium servituti suntladdicti, ac pro illis eleemesynas serunt, di prope Minii asterium earinia -re desunt. Sic etiam
talei qui habitu clericali incedunt & inserviunt Congregationi Presbyterorum qui collegi aliter sub certo superiore vivunt , ut
Presbyteri oratorii S. Philippi Nerii in Italia , dc oratorii Iesu in Gallia & Belgio .
Sie Antonelli dc Matthaeuccius . Equites item S. Ioannis Hierosolymitani, nunc M litenses , cum ipsi emittant tria vota subsantialia a Sede Apostolica approbata, sunt vere Religiosi. In materia vero odiola , scilicet cum agitur de damno vel incomm Oct xico inserendo, nomine clericorum stricte seu specialiter veniunt dumtaxat soli inseriores clerici saeculares; non autem Canonici , A hates , aliique : nisi secus exprimatur , vel aliunde de opposito constet. Regul. xv. iur. in 6. Odia restringi , favores convenit ampliari: & Reg. xlix. In poenis benignior tinterpretatio es facienda. Nihilomimis tamen in iure nomine clerici intelliguntur omnes qui sunt in clero . sive minoribus , sive maioribus ordinibus initiati. Nota , clericorum alios simpliere clerieos esse; alios beneficiarios, nempe qui provisi sunt aliquo ecclesiastico ista ficto . Ex his utem alii tenentur ad residentiam , idest ad servitutem alicui Ecclesiae praestandam . alii immunes lunt ab hoc onere. Iis vero qui beneficium possident cui adnexum est
onus residentiae , vel animarum cura incumbit, ut Episcopis & Parochis; vel liberi sunt a tali penio, ut Canonici & praebendati.
De dotibus requis iis in iis qui statui
clericali initiari velint. Inter dotes , qtiete exiguntur in initiandis clericali statui, aliae sunt corporis; animi aliae. Cum vero de corporis dotibus acturi imus, ubi de irrepularitate disserendum erit in tractatu decenturis: hinc, litice omissis, de dotibus animi hie habebitur serino. Porro quia nimis operosum longumque estet innanes tigillatim animi dotes exponere; ideo satis erit , ii praecipuas in praesentiarum
Expendamus: nempe vocationem ad clericalem statum , innocentiam vitae, cc sunt. cientem scientiam . Iam alias alibi recente bimus, ubi de sacramento ordinis disputationem aggrediemur. S. II.
De vocatione ad clericalem flatum requima in initiandis. Clericatili est status, quo homines prae. eipuo Dei servitio in ministerio divinorum mysteriorum dc saeri verbi mancipantur , cuius famulatus electionem Deus particulari iure sibi sei vavit; ita ut sacro templi &divini verbi ministerio illi tantummodo i servire possint ac debeant qhos Deus specialiter elegerit: ut patet Exoaeis, xxvIII.
in destinatione Aaronis eiusque posterorum in quibus Sacerdotium gratiae figurabatur, Tabernaculi ministerio in lege Mosaica; & in electione Apostolorum quibus succedunt inmnes Ecclesiae Sacerdotes, in lege Evangelica , ut ipsis Apostolis Christus Dominiis proteuatus est e Non vos me eluistis , Ied
ego elegi υos. Io. cap. xv. Hinc ad hoc. ut quis nomen suum clericali statui dare queat, omnino necessaria est suprema Spiritus Sancti vocatio. Porro hoc constat ex pluribus sacrae Scripturae oraculis; dc praecipue Heb.
cap. v. ubi D. Paulus ita elericalis instituti candidatos alloquitur: Nec quisquam sumit sibi honorem , Ied qui vocatur a Deo tam quam Aaron . Sic π christus non semetipsum clarifcaυiι us Pontifex fleret, sed qui
locutus es ad eum: Filius meus es tu. Un
de manifestissime patet ex generali Apost li allocutione negativa Nec quisquam
nullam patitur exceptionem, neminem sibi statum clericalem arrogare debere, quanta libet fulgeat scientia, vel pietate emineat, nisi ad illum supernaturaliter vocatum lesentiat, Ita docuere sancti Patres, quorum tςst monia pene inmimeri, nisi brevitatis institutum impediret, asserri possent . Idcirco pro omnibus satis mihi erit unum vel alterum proferre . S. Cyprianus Epist. lv. ad Cornel. Da est, inquit, aliquis sacrilegae temeritatis ac pressitae mentis, ut putet sine iudicio fleri Sacerdotem e dc S. Bernardiis devit. Clericor. cap. v. Quid istud temeritaris ;immo quid in aniae M Ubi timor Dei ubi
mortis memoria λ Sponsa nec cubiculum , nec cellam ingredi nisi Rege introdiacente praej--ιr tu rrreverenter irruis, nec vocatus , nec
introductusὶ Hinc manifeste patet, quam hor rendi ina sit eorum scelus qui ad Ordines aecedunt non vocati, ut evidenter ex eorum
moribus deprehendi potest, qui tam graphice , Vivide , clareque illud indicant, ut lumen adiicere luci meridiani Solis praestimae qui
339쪽
qui ea discurrendo illustrare & explanare voluerit. Tournely . Hi ne factum sitit ut tot sancti viri gravi mreussi suae indignitatis timore , nec non incertae vocationis ad
sacros Ordines o alii fugam tentaverint, alii sortiter suae electioni ad clericalem statum restiterint , ut melius suri saluti consulerent, sicuti de SS. Cypriano, Gregorio Na-Eianzeno , Gregorio Magno , Ambrosio , aliisque ii numeris historiae testantur. Vocatio ad statum eleriealem est divinae providentiae sit per naturalis actus & dis litio qua Deus quosdam prae aliis .eligit, nos. que quibusdam congruis praeparat exornatque dotibus, quibus sua munia digne, ut e rum exigit sanctitas, exequi valeant. Dicitur seu dinositis disinae prουidentiae:
quia si divina providentia ad omnia etiam. vilissima se eκtendit; muIto magis intenciit ad ea quae pertinent ad Ecclesiam , quam
Christus exhibere sibi voluit floriqsam sponsam. Proυidentiam ceteris creaturis non neganius ait S. Bernardus Se . lxv III. in
Cant. num. 2. curam sponsae Dindicat Abi. Nam Eceletiae gloria oc splendor maxime pendet ex Praepositorum ipsius delectu &conversatione . Dicitur qua Deus aliquos
prae aliis eligit : ut vocatio ad Ordines &ecclesiastica ministeria distinguatur a voca tione ad vitam aeternam, ad quam Omnes conditi sunt; eum ad statum clericalem pauci ex hominibus formati simi, ut A N)stolus ait I. ad Corinth. cap. XII. Numquid omnes Apostoliὸ numquid omnes Prophetae nsemquid omnes Doctores λ Quis igitur non videt, quam turpis & perniciosissimus sit e rum error qui pro diversa familiarum conis ditione elericalem statum assumunt ec dimittunt ita ut si frater natu maior ad litqui. possit matrimonio inservire, minor ci ricatum amplectatur; vel hunc deierat , si alter moriatur, vel sponte , vel parentum
consilio & auctoritate : quasi clericalis status non esset Dei electio & praeparatio.
Dupleκ autem ratio omnino requirit hanc Dei internam ac supernaturalem electionem dc praeparationem seu vocationem ad clericatum. Prima enim est, ne divina auctoritas & dominium laedatur . Et sane nonne Princpis auctoritatem dominiumque ομsenderet qui , ipse invito . ipsius publica
administrare vellet negotia : ut iura pinpulis decernere , civitates regere , militiae
praesidere , hisque similia peragere λ Porro Eccletia est domus Dei, familia, ct regnum: idcirco ad ipsum pertinet distribuere ossicia, dignitates, & honorum gradus, prout vult, ut Ephes. cap. xv. Ipse dedit quosdam qui dem hostolos , quosdam autem Prophetas, alior
vero Emngelsas , alios autem Pastores er Doctores in consummationem Sanctorum , in opus ministerii. Unde si operario non vincato , immo contra voluntatem patrisfamilias, ingredi non licet eius vinea tu , ut in ea eradicet & plantet ; multo magis illicitum erit ingredi Ecclesiae vineam & domum, non vocante, immo invito caelesti patresa
milias , qui Ecclesiae est Spori sus ; & quod
etiam peius est in obtrudere domellicos ac ministros, dispensare pro libito ipsius Ec-eIesiae bona , ac illa consanguineis : velut hereditaria reddere. Certe qui ita se gerit, non per Christum , sed per sortunam quam ambitiose colit. viam ad ea sibi aperit.
Altera ratio est , quia vocatio est tamquam radix & sundamentum ex quo pendet grariarum series quae euique statui conveniant, ut admonuit christus Dominus Io. cap. X.
Ego sum ostium. Per me s quis introieriι , Ialυabitur e σ ingredietur , b egredieιών idest quocumque te verterit, quidquid egerit , scaecedet pro voto ct pascua inveniet ridest cibos divinae providentiae . Hinc S. Leo Se . I. in die Assumpt. Qui mihi . inquit, bonoris est auctor , ipse mihi flet asministrationis adiutor : π ne sub magnitudine
gratiae succumbat infirmus , dabis virtute qui consulit dignitatem . Si igitur vocatio tollatur : deficit aedificii sundamentum, & obturatur fons gratiarum dc donorum , quibus apti effici inur ac prompti ut munia quae
Angoli formidant, apud Deum laudabiliterae fructuose nobis aliisque percurramus. Adde, quod qui ii ne gratiae si ibi idio temere,
Deo non vocante , Sacerdoti viam ingreditur ; in tali licet spirituali, sancta , dc divina occupatione numquam Deo placere poterit . Nam etiamsi ledulo ineuixbat ut riteae strenue impleat que sunt Sacerdotii. nihilominus offensionem Dei iis operibus: incurret quibus alter legitime vocatus eius astectum sibi conciliallet. Etenim Opus nullum, quantum vis ex natura tua bonum , potest elle gratum Deo & acceptum, nisi fiat ad eius nutum & voluntatem : cum Deus velit ut ipsi servitiitem praestemus & obsequium in eo vitae genere ad quod nos vocat non vero quod no1 ex beneplacito nostro eligimus , ac ideo contrarium eius voluntati & ordinationi , quia tunc facimus quod volumus nos, non quod Deus vult.
Qui igitur nomen suum clericali statui dare cogitat , serio ipsi considerandum est
explorandumque, num vocatus sit, an non.
340쪽
s18 TRACTAT Us DE OBLIGAT. SPECIAL. &c. CAP. I.
Et hoc ex triplici si 'ortim ratione deprehendere poterit. Alia enim denotant , n utiquam hanc Dei vocationem electionem que esse: alia eam adesse clare significant ratia denique , utpote ambigua, nihil certi
Signa quibus constat, aliquem non esse a Deo vocatum, breviter explicantur ab Hallerio Part. I. sin. III. cap. II. s. IV. de Ordination. Impurus es ad obeunda mu nera incapax ex corpore ιν animae defectu ;mala arte Sacerdotium praeripere tentas; am bitione duceris vel avaritia ; inbias bonori , non oneri ', non operis aut cupidus , aus Duerem patiens λ Non te iscat Deus sed tabuetas te itat. Impuritas tamen seu morum corruptio , si fiat ut cum auxilio divino , devote ac enixe petito , vere ac perseveranter emenὰata fuerit ; vocationem non impedit. De hoc tamen opus est ut nκ raliter certior reddatur longiore experimento de sua perseveranti in melius conversione , praecipue quoad ea quae ad continentiam per tinent, ut te observa tu dissiciliora. Signa moraliter certa vocationis sivit iudicium periti directoris , qui discretioliem habeat spirituum, di de Ecclesiae bono sit apprime sollicitiis r congeries & complexus si talit tum sive animi, sive corporis, quae necessa riae sunt ad sacra Sacerdotalis status munia peragenda οῦ nempe intentio promovendi inmni qua licebit via Dei gloriam tuique ac proximorum salutem : ecclesiasticae disciplinae , & a sortiori ipsius Ecclesiae summus
amor ac sbllicitudo : nativa aut diu con probata ad clericalem statum propensio et ingens eius dignitatis ac sacrorum ministe- steriorum aestimatio .. Quendo haee vel desint, vel saltem imperfecte sentiantur: vocatio tunc vel nulla est ; vel saltem valde dubia. Qui igitur in negotio tanti momenti errare nolit, sedulo scrutari debet divinam Voluntatem primo oratione e secundo , supientum piorumque hominum ac in rebus ecclesiasticis apprime versatorum consilio dc Perquisitione, eis sincere aperiendo sinus&recessus conscientiae. Etenim hac via moderator cordis percipere poterit candidati intentum , animi propensionem , divinas lmotiones, & virtutum inerementa : exindeque cum masno ianda monto iudi c. um seret,
num divinitus piae ardinatus sit ad divinaministeria ; qi ii di promotor ipse poterit esse ut Episcopo se offerat. Porrca ita saltem securus eiit , quod non deflectat a re- ula praescripta , aut nihil agat nisi ex i
dientia dc quodammodo tu pulsus , ne divinae se opponat voluntati & ordinationi sesexpositae. Sed de iis fusius in tractatu delacramento ordinis. s. III. 'De innocentia vitae in clericis requisita.
Ad elericalem statum morum innocentia est omnino necessaria et vel quae diligenter sit servata , quod est valde rarum; vel sal tem congrue instaurata , quod rarius. Et universim intelligitur de statu clericali ;immo etiar te prima tonsura r sed praeeipue prout includit minores ordines , est cerintissimum. Haee est colastans doctrina Sanctorum Patrum , inter quos S. Augustinus Tract. xv I. in D. num. Io. haec habet Ius Paulus quando elegit ordinandos vel Pres-0teros , - Diaconos , ct quicumque orianan dus es ad praeposituram Ecclesiae , non ait :Si quis flue peccato est. Hoc enim si diceret pomnis homo reprobaretur , nullus ordinaretur.
Sed Hir Si quis sine erimine est , scini esshomicidium , adulterium , aliqua immunditia fornicationis, furtum, fraus , Iac I gium , er cetera huiusmodi . Cum coeperis ea non habere homo debet autem non habere omnis christianus homo Vncipit capus erigere ad libertatem . Igitur secundum D. Augusti
num requirit D. Paulus pro Sacerdote non hominem ita innocentem, ut numquam peccaverit, cum immunitas; saltem a venialibus sit speciale privilegium; unde nemo deberet ordinari r sed hominem qui si cecidit , te erexit & per poenitentiam incipis caput erigere ad liberialem. S. vero Isidorus Hispalentis lib. II. de osse. ecclesiast. cap. v. ait : Quod is qui post M Umum aliquo mortali peccato corruptus ad Sacerdotium non promoveatur, lex ipsa resatur. Similia .h bet S. Bernardus Tract. de convers. ad clerici cap. xxx. Et fane si per crimen aliquod eapitale commissum homines fiunt irregulares , ut videbimus agentes de censuris, scilieet ordinibus indigni e patet evidenter , maximam satrctitatem exigi in iis qui statui elericali , idest sacris Ordinibus cupiunt initiari . Hoc enim eκ postulat dignitas , sanctitas, sublimitas ipsius Sacerdotii , ut videlicet ait D. Ambrosius de dignit. Sacerdot. cap. III.) qui Clerici sunt profusione .
actione potius demonstrens quam nomine nomen congruat actioni , actio respondeat nomini. Et S. Gregorius Pastoral. cur. Parti I. cap. XI. comprobat hoc exist in Sacerdote, ne proinde in iis qui requirunt sacris omdi iribus promoveri ; quia Sacerdotis munus est