장음표시 사용
421쪽
398 TRA THU8 Ii l 1ΡA. Episcoporum absentium intersunt concilio generali. Quod dubium resolvi ope distinctionis putest. Nam olim serebant sit Disagiem decisivum, non secus ac Episcopi a quibus millebantur et quorum vices gerebant; ut patet ex actis synodi Nicenae, Constantinopoli lanae I et II, Epties in se et Chalcedonensis. At novissime in concilio Tridentino nemo ad suffragium decisivum admissus est, qui ab alio subrogatus fuisset, Sive is procurator esset cujusdam antistilis, sive generalis alicujus praesidis ordinis religiosi. n conser Palla vicinum, Historia eoneilii Tridentini, t. VI, C. H. Ex eo quod dictis procuratoribus suffragium decisivum a Tridentina Arnodo denegatum fuerit, Sequitur eOS lintea, non ex jure divino, sed dumtaxat oeclesiastico, hac praerogati Vapolitos fuisse. Cumque in concilio Tridentino interrupta fuerit eorum p0SSe Ssio, ulterius sequitur, ab ipsis jam recupet iri non posse Sul Iragii decisivi jus . nisi per novam Sedis Apostolicae aut alicujus generalis concilii concessionem. Et forsan
in futuro Vaticano concilio, quod jam indixit Pius Papa IX
feliciter regnans, dictam concessionem postulabunt. Quod autem consecuturi sint, probabile non videtur, ob Patrum Tridentinorum auctoritatem, queis utilior contraria ordinatio
g6. - 1d Romanum Pontificem pertinet jus praesidendi conciliis coeumenicis.
u Catholici omnes id munus proprium esse docent Summi Pontificis, ut, vel per se, vel per Legatos, SI nodo praesideat, et tanquam supremus judex omnia moderetur. Dicimus au tem, per Se Vel per Legatos, quia summus Pontifex nunquam intersuit conciliis orientalibus per se n Bellarminus, de fon-
Nedum suffragii decisivi praerogativam recuperaverint, ne admissi quidem suerunt in conelliaribus tractationibus. Item admissi non sunt Episcoporum tho logi. In causa sorte fuit ingens Episcoporum numorus, a quibus perorantes dissicito audiri possunt. Interea tamen confirmat laetum istud constantem saeculorum doctrinam, videlicet, Episcoporum negotium esse concilia, non aliorum.
422쪽
599eiliis, i. I, c. xlxj. Cur orientali hiis synodis R0mani Pontifices nunquam interfuerint, atque id non factum eSSe casu, sed ex certa ratione, vide apud eumdem Bellarminum, loco citato. Probatur autem thesis argumentis sequentibus :ARGUMENTΠv I. - omnibus generatim rationibus quae Romano Ponti iei vindieant primulum jurisdietionis in universam Leelesiam. - Εjusmodi quippe primatus innatum secum trahit jus praesidendi conciliis incumenicis. Enimvero vi supremae suae jurisdictionis in universam Ecclesiam, ad Romanum Pontificem pertinet loliam Ecclesiae regimen. incumenici autem concilii moderatio, pars est regiminis Ecclesiae, ut patet. Et moderatio haec est ipsummet ossicium praesidis. Ergo ad Papam ossicium illud pertinet. Unde rationes omnes, quibus in prima tractatus parte Romanis Pontificibus vindicatus est primatus jurisdictionis, simul ipsis vindicant c0nciliis aecumenicis praesidendi praerogativam. - Simile argumentum deduci poteSt e tertia tractatus parte, ubi probata est Romani Pontificis supra concilium auctoritas. Hoc ipso enim quod quis sit superior alicujus coetus, seu congregationi S, et omnes sic congregati teneantur ipsi obedire, habet simul praesidendi jus. Et vice versa non esset superior relative ad talem congregationem, si haec, invito ipso, posset alium praesidem legitime sibi constituere.
1RGEMENTUM II. - Εae eo quod legitimum esse nequeas concilium absque assensu Romani Ponti sieis. - Necessarium eSse
Romani Pontificis assensum, ut legitime celebretur concilium generale ac ejus decreta vim habeant, probatum est Supra, parte tertia. Potest ergo Pontifex, assensum suum denegando, quodlibet concilium, cui ipse, per Se vel per legatOS non praesidoret, illegitimum et irritum reddere. Sed hoc ipso ad Papam pertinet jus praesidendi, ut palel.
v Ius praesidendi concilio generali regulariter ad Pontificem Romanum pertinet. Probatur: qui in concilio generali habet
423쪽
400TR1CTATUS DE PAPA. praecellentiam respectu congregationis, Superioritatem respectu congregatorum, auctoritatem reSpectu repraesentati,
p0leStalem respectu causae; ad eum jus praesidendi concilio generali pertinet; cum his comprehendantur quae in praeside conventus desiderari queunt. Sed Pontifex omnia ista complectitur. Quia, ut primas et paler ab ipsis Constantinopolitano et Chalcedonensi conciliis appellatus, praecellit in congregatione. Ut successor Petri et pastor Supremus, est superior congregalis . Ut vicarius Christi et caput visibile, auctoritatem obtinet Ecclesiae per concilium repraesentatae. Γt doctor, judex
ut Papa secumenicus, causarum omnium in sSnodo tractandarum polestalem habet . . . Praeter ipsum autem, nec ulli potestati saeculari, nec personae ecelesiasticae saltem singulari, haec competunt. Ergo. v T. I. p. 251, edit. Parisiis, 1852.j AncuMENTuM IV. - D constanti pruaei. - Nisi Romanis Pontificibus dictum jus praesidendi competeret, de facto cocumenicis omnibus conciliis non praefuissent. 0bstitissent procul dubio Grientis Patriarchae, et quoad conditia in orientalibus regionibus celebranda, sibi praesidentiam reservasSent, nisi persuasum habuissent id certo jure veteris Romae praesuli Omnino competere. Praesertim cum Papa non accederet ipse, non passi essent sibi praeserri et praesides agere t egatos ejus,e0Sque quandoque Simplices presbyteros. Unde valet omnino a facto ad jus illatio, et probandum dumtaxat sactum. Immo nec probatione indiget quoad decem ultima concilia generalia, cum nullus unquam negaverit in eis Synodis, in occidente celebratis, Papam per se vel per Legalos Suos praesidis ossicium explesse. Igitur recenseamus octo pri0ra, et expendamus an eis etiam omnibus idem praesidis munus Pontifex obierit. I. Contilist Meaeno anni 550 praefuit Sylvester Pupa, per irra L ntos suos, inium Cordubensem Episcopum, I itum et Vincentium presbyteros. - c0nsi ut 1' Subscriptionibus. Nam hi tres Omnium primi subscripserunt, etiam ante Antiochenum et
424쪽
Alexandrinum Patriarchas. Nulla aulem alia ratio excogitari potest de illa in subscribendo praecedentia, nisi quod repraesentarent primam Sedem, quae aliis omnibus dignitate et auctoritate praecellebat. - Constat 2' ex Socrate, qui libro Issisloriae, capite ix, Patres Nicaenos recenSens, primum pariter locum 0sio, Vito et Vincentio tribuit. - Constat δ' ex epitome canonum quam Hadrianus Papa primus Carolo Magno obtulit. Nam in praefatione canonum Sardicensium, quae vulgo creditur a DionIsio Exiguo adornata, sic habetur : Sciendum est hune inium inter 518 Patres eoneilii meaeni honorabilem fuisse, atque ab hostolica Sede cum Vito et Vincentio presbyteris destinatum. - Conflat 4' ex sancto Athanasio. Sic loquitur de 0sio in apologia de fuga sua: In qua synodo ille non dua et ontesignanus fuit' uuae Leelesia illius praesidentiae non puleherrima monumenta retinet ' Et in epistola sua ad soli larios : Hic est princeps synodorum, etc. Igitur praesuit 0sius concilio Nicaeno. Praesidere autem ibi non potuit nisi quatenus Legatus Romani Ponlisi eis. - Constat 5' ex Gelasio Cyriceno qui sic reseri, in sua Historia eoncilii Nicaeni, lib. II, cap. m :u Aderant autem ex . pluribus provinciis et civitatibus Episcopi, de quibus Eusebius Pamphili, libro tertio de vita fonstantini, haec ipsa verba refert: se omnibus ecclesiis, quae frequentes in tota Europa, Africa et Asia eae titerunt, Dei sacerdotes qui facile primus ferre putabantur, in unum condocantur ... IpSeetiam inius eae Hispaniis, nordinis et famae celebritate insignis, qui Sylpestri Episeopi murimae Romae locum obtinebat, una cum Romanis presbyteris Vitone et Vincentio, cum aliis multis in eoncessu illo adfuit . . . Sic de iis qui in eo convenerant Εusebius Pamphili disseruit. n Nolet lector in hoc Gelasii Creticeni testimonio haberi etiam testimonium Eusebii Caesariensis, qui Nicaeno congilio intersuit, et cujus verba Gelasius transcribit. Equidem si adeas vulgatus Eusebii editiones, non reperies integrum illum textum, quem Gelasius dicil a se ex Eusebio transcriptum. Deest nempe integra periodus. Sed
425쪽
tilos, prout docet Morinus libro Ι, exerc. 20 . Et contextum perpendenti facile palebit, ex amanuensium incuria, aut alia de causa, Omi Ssam suisse dictam periodum. Gelasii Creticeni testimonium de Pontificia legatione 0sii cum Vito et Vingentio ad concilium Nicaenum. resert Photius in sua Bibliotheca, capite Lxxxvus, nec ullum movet de ipsius authenticitate aut veritate dubium . At, quod ausus non est Photius, ausus est Ellies Dupin. Sic enim habet in opere suo Biblioth pque des autevrs eeeliatastiques, in nolis ad Nicaenum concilium: a Ily a plus d apparence que ce sut 0sius qui I presida en sonnom, et non pas au nom du Pape. Car il ne prend nulle partia quali id de Legat du Saint Stege. Et aucun ancien nya ditqu'il ait presid si v ce concile au nom du Pape. Gelase de Crsique, qui Ι'a assursi te premier, te dit sans prelave et sans autori te. v Nola impudens illud mendacium, sans autorile, cum adducat Gelasius ipsamet verba Eusebii, qui concilio
Interfuerat, et cujus auctoritas quoad historiam sui temporis Summa est apud eruditos. - Constat si' ex Hincmaro Remensi, qui in opusculo contra Ilincmarum LaudunenSem, capite xx, sic loquitur de Nicaena synodo : Cui ad nicem Sylvestri praesederunt inius Cordubensis Episeopus, Vilus et Vincentius presbyteri. - Constat 7' ex sancto Gregorio IlI, in cujus Apologia, capite ui, haec Occurrunt verba : inius Cordubensis, Victor
et Vincentius presbyteri Romanae Delesiae, eae parte Sylvestri concilio Nicaeno praefuerunt. - Εquidem in comitiis Gallicani cleri anni 1682, negavit Episcopus de Prastin, Srlvestrum Nicaeno concilio per Legatos suos praefuisse inon alia sorsitando causa quam ut Sedi Apostolicae molestiam ingereret, prout tunc gubernium omnimode fieri procurabat . Sed Bossuetius in sua Defensione, parte Illi l. VII, c. vii, 0perum t. XLII, p. 21, edit. Gauthier, Parisiis, l828 contrariam sententiam sic profitetur : u Aderant sane sacro conventui prest, Steri Romanae Ecclesiae, digni0re prae caeteris Patriarchis, uti decebat,
426쪽
p1M 0CTAVA. 405 loco. Et 0sium Cordubensem Sylvestri nomine adsuisse, Gelasio Cyriceno aucturi graeco, ita ex actis reserenii, sacile assentimur; cum ei nemo contradicat et Segulis conciliis con
Fotu. - De concilio Constantinopolitano I, quod inter se 'lem enica secundo loco numeratur, qudeStio esse non potest, an ei Romanus Pontifex praefuerit. Nam ista synodus, ex Solis orientalibus convocata, per seipsam solam non fuit cecumenica. Sed vim secumenicitatre obtinuit, tum ex Superveniente Damasi
confirmatione, tum ex eo quod fidei, quam totus occidens eum Romano Pontifice circa Spiritum sanctum profitebatur, orientales praesules paribus votis adhaeserint. Fuit nempe ista Synodus, non formaliter, Sed aequivalenter dumtaxat
II. Concilio Oecumenteo Ephesino, anni 415, praefuit Coclestinus Papa pei' Legatos suos Cyrillum, Arcadium, Projectum et Philippum. - Constat 1' aclione Ι ubi legitur : Considentibus . . . religiosissimis et sanetissimis Episcopis: Cyrillo Alexandriae, qui et Coelestini quoque sanctissimi Sacratissimique Romanae Eeelesiar Irehiepiseopi Deum obtinebat Labbe, t. III, col. 445, edit. Parisiis, 167Ι . - Constal 2' ex Evagrio : Cyrilla synodum disponente, et locum Coelestini veteris Romae Episeopi obtinente lib. I, cap. Ivj. - Constat 5' ex eonstituto Vigilii Papae. In eo scilicet constitulo inserta fuit professio sidet quam Mennas ot alii multi Episcopi emiserant, et in qua Sic habetur :u Nos igitur apostolicam sequentes doctrinam ... imprimis quatuor Sancias SInodos, Nicaenam..., Constantinopolita
nam ..., Ephesinam primam ducentorum Episcoporum , in qua in Legatis suis atque vicariis, id est, beatissimo Cyrillo Alexandriae urbis Episcopo, Arcadio et projecto Episcopis, et Philippo presbytero, Beatissimus Coelestiuus Papa senioris Romae noscitur praesedisse. . . s abhe, t. V, col. 557 et 558, Pari
III. Chaleedonensi eontilio seeumenico, anni 445, praefuit per
427쪽
epistola : In his fratribus, Paschasino et taeentio Diseopis, Bonifaelo et Basilio presbyteris, qui ab hostoliea Sede direeti
sunt me synodo fratem itus vestra a Stimet praeSidere. - Constataclione III , in qua dixit Paschasinus : Nostram parvitatem huic concilio pro se praesidere Papa Leo praecepit. - Constat epistola
concilii ad Leonem : uuibus quidem Episcopis congregatis
sicut membris caput praeeras, in his qui tuum tenebant ordinem. Nota. - De Secundo concilio Constantinopolitano, Legumenico quinto. - SynoduS haec per seipSam solam non fuit incumenica. Desuit si quidem Ecclesiae occidentalis repraesentatio, et nec per se, nec per Legatos Romanus pontifex intersuit. omnia insuper, vim inserente principe, ac metu Episcopos compellente, facta sui Sse constat. a duod si quinta sγnodus inter cecum enica concilia locum obtinuit, quis nescit hoc illi nomen et auctoritatem obvenisse ex confirmatione ipsius Vigilii, et aliorum Romanorum P0nlissicum, et ex acceptatione deinde occidentalis Ecclesiae Τ η Murga relli, de suetoritate Rom. Pontificis in conciliis, cap. ix, ἶ 4, t. II, p. 166, edit. Gandavi. in Caeterum constat, ut ait citato paragrapho idem Murra- relli, si primum requisitam suisse Vigilii auctoritatem ad convocationem concilii, et ipsum consensisse; secundo, delatam ei suisse praesidentiam concilii; sed ipsum concilio interesse
recusasse. Quae duo salis manifestant, constans fuisse apud antiquitatem, quod Romanus Pontifex concilia secum enica convocaret, et iis congregatis praesideret. BIV. Concilio Constantinopolitano sertio, oecumenico S to, praefuit Agatho Papa, per Legulos Suos. - Constat 1' ex eo quod ante omnes alios Patres nominentur dicti Legati, quamvis
episcopali charactere non insigniti. id quippe arguit ipsos in
concilio praesides egisse vice Agathonis. Sic nempe legere est sub initium actionis primae: a Conveniente quoque Sancta et universali si nodo, ... id est, Theodoro et Georgio venerabilibus presbyteris, et Joanne venerabili diacono, vicem agen-
428쪽
libus Agathonis sanctissimi et beatissimi archiepiscopi antiquae Romae, et Georgio venerabili ac sanctissimo archiepiscopo magnae ConStantinopoleoS noxae Romae... v - Constat 2' ex
antiquo libro Ecclesiae Romanae, qui liber' diurnus nuncupatur, et in quo legitur : Sertum concilium generale, eui Agatho Papa per Legatos suos et responsules praefuit. - Constat 5' ex Zonara qui idem testatur in vita Constantini IV. V. Concilio Nieaeno secundo, ineumenico septimo, praefuit Hadrianus Papa per Legatos suos, Petrum archipresbyterum et Petrum abbatem. - Nisi enim isti Legati praesides concilii suissent, vice Hadriani, cum episcopali dignitate carerent, in enumeratione Patrum non positi fuissent primi, atque ante ipsos etiam Patriarchas. Sic nempe habetur initio actionis primae: a Conveniente Sancta et univei Sali synodo ..., id est, Petro reverendissimo archipresbStero sanctissimae Romae Ecclesiae, scilicet Apostoli Petri, et Petro reverendissimo pres-brtero, monacho et abbate venerabilis monasterii Sancti Sabae
Romae siti, relinentibus locum Apostolicae Sedis ... s Labbe, i. III, col. 59, edit. Parisiis, 1671.ὶ - Insuper Nicolaus Papa scripsit ad Michaelem imperatorem : uuasi nou et ipsi in Nieaeaeollectae synodo nostra stides praesederit. II. Coneilio Constantinopolitano iv, oecumenico octudo, praefuit Adrianus seeundus per Legatos suos. - Actione prima, rogati sunt isti Legati exhibere mandalum Papae pro praesidentia; et jusserunt legi litteras Adriani ad imperatorem Basilium, in quibus sic dicebatur : u Volumus per vestrae pietatis industriam illic numerosum celebrari concilium, cui nostri quoque missi praesidentes, nempe Donatus et Stephanus Episcopi et Marinus diaconus ... n Et in actione decima, sic se habet prima subscriptio : Ego Donatus, Dei gratia Episeopus intiensis loeum
obtinens Adriani universalis Papae, hute sanetae et univer sali synodo praesidens, omnia quae superius leguntur promulgavi et manu propria Subscripsi. Igitur ex octo primis generalibuS SInodis, Sex reperiuntur,
429쪽
406 TR CTATUS DE PAPA. quibus per Legalos suos Romani Pontifices praefuerunt. Et quod duabus aliis similiter non praesuerint, nihil sucit ad rem, cum toto tempore quo duravit earum celebratio nonsuerint incumenicae, et vim secumenicitatis solummodo obtinuerint per subsecutam Sedis Apostolicae confirmationem et adhaesionem occidentalis Ecclesiae, quae nullatenus in eis duabus Synodis repraesentala suerat. Objietes 1'. - Imperatores praeSedi SSe. Respondeo: Quoad honorationem sortasse locum, non quoad auctoritatem et potestatem. Vide Theologiam miseeburgensem,t. I, p. 255, Parisiis, 1852, - Necnon Bellarminum, de C eiliis, i. I, c. XIX. Objietes 2'. - Nonnulla documentorum verba, quae Videntur exprimere praesidentiam suisse penes aliquem orientalem Patriarcham, non penes Legatos Romani Pontificis. Respondeo: Verba haec intelligenda n0n esse de proprie dicio praesidendi ossicio ac jure sui de Bellarminum et Uirceburgenses citato loco .
gr. - Ad Romanum Pontificem ius pertinet concilium csteumenicum dissolvendi et alio transferendi.
Id expresse declaravit concilium aesturnonicum LateranenSequintum sub Leone X, sessione xi, his vertiis : a Solum Romanum Pontificem, tanquam Super omnia concilia augloritalem habentem, conciliorum indicendorum, transferendorum Redissolvendorum plenum jus et potestatqm habere; nedum ex Sacrae Scripturae testimonio, dictis sanctorum Patrum ac aliorum Romanorum Pontificum, sed propria etiam eorumdem conciliorum consessione manifeste constat. s Alia multa in probationem addi possent, quae praetermittimus brevitalis caum,
et quia facile possunt ex jam dictis a lectore introspici.
g 8. - Quot requirantur Episcopi ad secumenicitatem.
et Respondeo ait Bellarminus, de Conciliis, i. I, c. xviij,
430쪽
generalia suerunt; qualia suerunt quatuor prima. n Attenta vero potissimum icta Ecclesiae praxi, solvenda quaestio est ut
sequitur. PROPOsreio I'. - u Ad concilium generale per se necessarium
est ut convocatio ipsa generalis sit, id est, ut omnes Episcopi Ecclesiae, qui pastores Sunt et jurisdictionem habent, quoad fieri possit, convocenturn sunt verba Suaresit, de side. disp. XI,
Secl. ii, n. 2). - si Id enim constat semper fuisse Servatum.
Adeo ut septima synodus, actione 6, ideo judicaverit concilium Constantinopolitanum contra imagines non fuisse generale, quia non ex it sonus ejus in omnem terram h Bellar- minus, de Conciliis, i. I, c. xvii). - Praeterea certum est et omnino tenendum, concilium non esse generale nisi repraesentet universam Ecclesiam. Etenim Martinus V, in concilio Constantiensi, inter reliquas interrogationes quilius suspecti in fide sunt examinandi, eam etiam proponit: Utrum eredant quod quodlibet eoncilium generale unitersalem Ecclesiam repraesentet. Concilium autem non repraesentabit universam Ecclesiam, Si convocati suerint solummodo Episcopi aliquarum regionum, non omnium, id est, si convocatio ipsa non fuerit generalis. Ergo ad secum enici talem, generalis sit convocatio
u Diees: Ergo si talis convoealio aliqua ratione impediatur, non poterit seri generale concilium; atque adeo in potestate cujusque tTranni sita erit concilii generalis celebratio. na Respondeo: Ideo addidisse me, quoad steri possit. Quinetiam necesse non erit convocationem ad aures singulorum pervenire; sed ex intentione volantis generalem esse, ac per
Se ad omnes referri. Non oportebit etiam omnes in particulari vocari: sed satis erit Patriarchis vel primatibus, aut provinciis omnibus, edictum concilii generalis congregandi promul