장음표시 사용
51쪽
An sensibile, quod ab omnibus sensibus per accidens sensibile. Caput offudium.
I AB V N O sensu per accidens sensibile est, quod habet aliquod propriorum ab hoc sensu sensibile. sbiipsi accidens: nam ex appraehensione sensibilis, stoc ea illius, quod per accidens: sic enim uisus percipit dulce, quia pallido accidit cile dulce, 5 mel:si quis dicat.quod ab omnibus sensibus, per accidens esse sensibi/-le hic dicet id quod omnibus sensibus per accidens dicit esse sensibile. habere quμdam huiuscemodi accidentia, quorum quoddam tactis per se, quoddam gustu, quoddam au/ditu, quoddam odoratu quoddam uisu sensibile est: quare erit per accidens omnibus sensbiter eo quod, cum sit aliquid omnibus per se sensibile, in hoc ipso esse ipsum omnibus per accidens sensibile: cum unusquis* ipsorum per proprium eius sensibile ipsum sentit . non enim quod omnibus per accidens sensibile, nullo modo sensibile est, ut posset uideri simpliciter intelligen/ti: quod enim a nullo sensu sensibile insensibile . at non sunt idem, omnibus insensibile, & omnibus per accidens sensibile: quia omnibus per accidens sensibile huiuscemodi est, quod ab om/nibus sensibus sensbilibus subiicitur: eo enim, quod accidentia huius sensibilia omnibus sunt, ipsum uero non, hoc fit omnibus per accidens sensibile.
Expositio textus ex Tertio de Anima, quo demonstrat Aristoteles, quod es ali/quid, suo simul omnia sentimus. Caput nonam. R G O ne simul quidem, dc numero indivisibile, dc inseparabile est ipsum iudicans. ipso uero esse separatum c Est quidem sene quodammodo, ut diuisibile distincta sentit, est autem ut indivisibile: ipso enim esse est diuisibile, loco uero, Si numero indivisibile. An non est possibile: potentia enim idem diuisibile, de indivisibile, 6c contraria, ipso uero esse minime sed in operando diuisibile:& non V potest simul album 6c nigrum esse: quare nec species pati ipsorum, si huiusmodi est sensus . 6e' intellestus. sed quemadmodum, quod uocant quidam punctum ut unum, εἰ ut duo,hac de diuisibilis. ut igitur indivisibile, unum est ipsum iudicans, & simul: ut uero est diuisibile. non unum , bis enim eodem utitur puncto simul. ut igitur duobus utitur termino, duo iudicat, de separata sunt, ut separato: ut uero unum, uno, Se simul Cum accepisset quod unusquilo sensus in sensorio existens, in quo existens sentit, le sensibilia ipsi sentit, de iudicat ipsorum in. ter se differentias. albi enim, α nigri uisus, dulcis uero, de amari gustus, 5c similiter aliorum sensuum unusquisai: Sc per hoc statuisset, quod sensus aliqua sentiens etiam ipsorum disseren/tias iudicat: non enim alterius est sentire quaedam, alterius uero ipsorum disserentias iudicare,
per quas sunt sensbilia: sed sentiens quaedam etiam ipsa iudicat, de ipsorum differentias iudi/cans ipsa quoq; sentit: idem enim est iudicare ipsi sentire rob hoc enim de ipse sensus iudici iniquoddam esse uidetur: cum inuenisset aliquid non solum contrariorum inter se sensibilium difisentias iudicans. sed etiam omnium sensibilium: secernimus enim uisbilium disserentias ab his, quae gustabilium, pariter autem εἰ audibilium, quin εἰ ab his, quae odorabilium, Se tangibilium e primum quidem sumpsit. quod sensu haec iudicam us, sensibilia enim sunt, Be de ipsis,ut sensibilibus iudicium facimus. Post quod demonstrauit non posse iudicare disserentias sensbilium ipsas non sentiens, non existensq; unum & idem: non enim potest non sentiens o nia, iudicare ipsorum inter se disserentias: si enim illud quidem aliud, hoc uero aliud seniret, neutrum ipsorum posset cognoscere quo inter se differant ea ipsa, quae sentiunt: etenim nec in aliquo alio est sensui iudicare, quam in ipso sentire. Cum autem sumpsisset ex his unum eost, quod omnia sensibilia sentit, de iudicat ipsorum disserentias, consequenter ostendit, quod in eodem tempore, & smul ipsa sentit, quando iudicat ipsorum differentias et siquidem quan/do iudicat ipsas, tunc sentit: iudicat autem simul ipsorum inter se differentias: igitur de simul sentiet quae iudicantur: nam in ipso sentire sensui est ipsum iudicare. Haec tum sumpstat, Beunum esse sensum , quo sentimus omnia, εἰ simul haec sentire sensum, quorum simul iudicat disserentias . super his dubitauit: quoniam actu sentire est formam sensibilis sine materia sumore: quo pacto possibile est aliquid unum existens plura simul, Bd contraria sentire. si enim hoc, oportebit idem simul contrarias formas,passionesi recipere, albedinem ,8c nigredinem, quando has sentit,de iudicat, dulcedinem de amaritudinem, eodem modo alia, atqui impossibile est con
52쪽
LIBER TERTIV stratiis simul motibus idem moueri, quod ad albedinem simul de nigredinem mutatur, & con traria recipit. Haec cum demonstrauisset. &dubitauisset, soluens dubitationem sumpsit il/iud, simul quidem iudicans iudicare, 6c sentire plura, unum existens, 5c non diuisum, ra tione separatum, ut unum exastens, per aliam quidem potentiam huius esse receptiuum, per MIiam uero eius contrarii, aut differentis: ut indivisibile existens loco 6c numero, hoc est subi elo: loco enim indivisibile quod in unum in loco: huiuscemodi autem est continuum & non diuisum, quod θc unum est numero . Gum autem dixisset hoc pro solutione dubitati, subiu aut . An impossibile est:ostendens, quod non soluitur per hoc dubitatum. potest enim aliquod, unum numero existens ratione differre, eo quod habeat potentias diuersas, quibus est contra riorum receptiuum: non ita tamen contrariorum potentias habeat ut simul ipsa recipere possit: quod enim habet contrariorum potentias, non ita iplas habere potest, ut simul ipsarum etiam actus recipiat: necese est enim per ipsos actus ipsum diuidi ut in alio Uidem tempore unum iplarum far,in alio uero alterum.at sensus simul ipsorum differentias iudicabat, ut simul ipsa sen/riens, Se species recipiens siquidem sentire est in sormarum sensibilium receptione. quoniam autem εἰ intellaetio uidetur receptione formae quae intelligitur generari, propter hoc illud dixit, si huiusmodi sunt sensatio.& intellectio. Cum autem haec dixisset,lc monstrauisset manere ad
huc dubitatam dissicultatem, utpote, quae per praedicta solui non possit, subiunxit, sed q uem admodum, quod uocant quidam punctiam, ut unum,dc ut duo, hac dc diuisibilis, S alia ad haec. quae uerba obscure maxime, dc compendiose dicta huiuscemodi quid significare uolunt, huiuscemodi esse id, quo sensibilia animalia sentiunt, ut possit simul quidem unum, simul
quo plura esse: ita ut dc ipsum punctium quando ut multarum linearum terminus sumptum fuerit: quae enim a circunserentia circuli ad centrum ducuntur rectae terminum habent om nes ipsum circuli centrum, unum punctum: quod punctum, cum sit unum, etiam quodam modo est plura. quando, ut cuius ad ipsum ductarum linearum terminus sumatur. s enim aliquid huiuscemodi sensus suerit, ut quidem unum aliquid, dc indiuisbile est, unum erit lysum iudicans: sed & smul iudicat quae lant in terminis linearum, eo quod omnes termini si mul sunt, S unum quid, quatenus uero, ut huius S huius terminus sumitur,dc tot sumitur, quot dc rectae, multa dc secundum hoc rurius. quatenus igitur multi sunt termini, 6c disseremtium linearum, multa erunt quae iudicantur, εc separata, de differentia:& modo quodam nomdum separata, quatenus centrum ipsum multa quodammodo est, quorum singulum uim ha het iudicandi passionem, quae est in propria linea. quatenus autem unum est, quod ex omni
hus est indisserens, dc ex omni parte idem, idem erit, S unum, quod iudicat, Ac smul iudicat. sic quod ad solutionem dubitatorum dictum est huiuscemodi est. Hi quid huiuscemodi acci rpiendum sit in ipso sensu, ut unum simul & multa sit, perinde atq; circuli centrum, quod, ut
multarum rectarum terminus sumptum est, non facile est inuenire. corpus enim est extremum
sensorium, in quo fiunt sensibilium passiones:& impossibile est a quinqi sensoriis passiones transmisias ad idem tanquam per lineas in eandem partem corporis ingredi: fierent enim russus in dem contrariae passiones, atq; contraria motus: si quidem per huiuscemodi motum fit sensus actu. ness enim, quae ab uno sensorio transmittuntur ad ipsum passiones possunt in eadem particula eius fieri, ut si contrariorum quidem eadem sensoriar impossibile tamen in eodem sensitio secundum eandem partem smul a contrariis passiones fieri. quando enim aspicimussimul album de nigrum, quibus pupillae partibus utriunt ipsorum simulachrum gignitur,ut videmus fieri εἰ in speculis, nem id in quod haec transmittuntur, hoc uero est, ut dia ultimum senlarisum, ita possunt transmitti, ut non in separatis eius partibus gignantur. quare in corpore acci pere aliquid effoci puncti.& Iinearum simile, quarum terminus est punctum, Impossibile. Sessiserte accommodari poset magis potentiae corporis illius, quod dicimus ultimum sensorium cuius senstiua potentia forma est: quae potentia sentit, εc iudicat ea, qua in corpore, cuius est potentia dc sonua saeti per transmissionem a sensoriis. haec enim potentia una existens, dc tamquam terminus corporis huius, cuius est potentia, quoniam ad hoc ultimum seruntur motus, incorporeaq, existens, S indivisibilis, dc ex omni parte similis, cum una sit, multae quodammodo fiunt: eo quod unaquae* corporis pars, cuius potentia est, aeque sentit motum , siue secundum unam partem motus in ipso fiat, siue etiam in pluribus: nam in iudicatione plurit m multae quodam modo potentiae una fit, qllando, ut cuius m particulae proprius terminus
53쪽
DIFFICULTATVM, ET SOLUTIONUM sumitur. corpus enim non poterat simul secundum idem plures recipere passiones: quia impossibile est contraria in eodem fieri: simulq, εἰ secundum idem contraiie sunt sorma albi & nigri: idcirco nullum corpus possibile est simul haec recipere . at in alia quidem illius sensorii particula quaedam sensibilium simul concidentium fiunt, quaedam autem in alia, eorum, quae ab ipsis primis sensoriis seruntur in eundem locum. ipsa uem potentia sensitiva non item prohibetur si mul iudicium de ipsis facere: quia non sunt idem iudicare, εἰ pati: pati enim aliquid idem siὸ mul contraria non potest: quia non potest simul aliquid contraria recipere, contraria enim si γmul existere non possunt: at simul contraria iudicandi nihil habet impotentiam: quoniam non sunt in iudicio contraria, album iudicare album, de nigrum nigrum . nam quemadmodum ii, ipso pati contrarium est contraria pati secundum eandem partem, de in eodem tempore, de ob id in ipso pati hoc impossibile est, ita in iudicio rursus impossibile est album simul quidem album, simul quoer nigrum esse istimare. idcirco rursus in iudicio, quod hoc modo simul esse non potest, Se nigrum quidem dicere nigrum 2 album uero album non est impossibile, quia nec contrarium: si enim estent, necesse etiam in potentia iudicante sensibilia primum intus fuisse geni tu sensbilium formas: nec illa porro iudicaret, in qua contraiia,quia non potest smul aliquis contraria recepisse. Sed quia in sensorio passiones fiunt: iudicium uero eorum, quae in hoc linso fi unt, in potentia: non enim potest hoc item, cum incorporeum sit, corporeas recipere pasesiones: non impedita est ea, quae in sensorio fiunt secundum aliam, & aliam partem simul iudi/cate eiusdem uniuersi potentia. sensus enim est potentiae sensitivae iudicium de sensibilibus per passiones ab ipsis in sensorio genitas . Fit autem hoc modo una,& eadem potentia quodam modo multae, simul Dista: quoniam de his passionibus, quae fiunt in singulis sensorii partibus. λmul seri iudicium sensitiuum . potentia enim iudicans passionem, quae fit in una aliqua senso/rii parte, eadem 5c eas iudicat, quae in omnibus particulis fiunt. simul quoq; passiones in eo se,ctas iudicati cum eadem, dc una, Be multae quodammodo fiat, per partium sensorii, quatenus patitur, diuisionem: ut εἰ punctum, cum esset unum, fiebat multa, secundum linearum multitudinem diuisum, cum esset uniuscuiuis terminus.
De Muri ex Meteorologicis. Caput decimam.
V M proposuisset in Secundo Meteorologicorum dicere de mari, quae si eius
natura, & ob quam causam salsa est tanta aquae multitudo: primum de ipso ante iactas opiniones in medium attulit, ex quibus, ea quidem , quae Theologorum sontes propitos dicebat habere ipsum. Naturalium uero alii quidem ipsum dic bant esse genitum ex multa humiditate, quae est circa terram , a solis motu, S ca liditate eleuata, hac autem derelicta, quam vocamus mare. Alii uero dicunt, quando calefieterra a motu solis sudorem excerni, aquam hanc, quae uocatur mare: ob hoc enim dc aquam illam esse, quia & sudor. Alii autem salsedinis terram, Bd huius qualitatem causam faciunt: aqua enim per ipsem fluens huiuscemodi accipit lapores, quales habeat de ipsa terra, per quam transit, Sc colatur. Post quae cum demonstrauisset non habere proprios sontes ipsum mare: eo quod sontium aqua omnis, siquidem spontanea sit, defluit a sontibus, a Frhus ortum habe de loco abit: quaecumr uero non defluit, manu lacta est, de non sui natura:huiuscemodi enim sunt putet . at ipsum mare, nec ex his, quae manu fiunt, nec ex his . quae feruntur, de loco ab/eunt. in mari enim motus, 5e retrocessiones quaedam fiunt eadem aqua refluenter quod in to
tomari fieri manifestum nobis fit in angustis locis, eo quod iuxta terram in huiuscemodi locis manifestus fit eius refluxus. si uero fit aliquis eius motus, eum ab altioribus ad depressiora fertur, non est a propriis sontibus, sed ex fluminum infusione, qui ab altioribus defluunt, a qui hus habent sontes: ut huiuscemodi motus a sontibus quidem initium habeat, sed non a sonti/hus ipsius maris, sed a fluminibus in ipsum defluentibus. Post quod demonstrauit non esse ipsum mare initium aquae, εἰ quartum elementum, quod quidam putantes dicebant non solum flumina ad mare accedere, sed etiam amari: dulcedinem uero aquam habere, quia ipsa per teraram colata sertur. Post quae cum demonstrasset, quod non est aqua propter terram salsa, sui natura, causam salsedinis, quae sic dicitur, tradidit: quod aquae, quae est terrae circumposita, taextensa circa terram, tenuissima, de dulcissima pars sursum ducitur, α in uaporem conuertitur
singulis diebus a motu solis: cums evaporat , uia leuior est, Oe purior. a marit: cum hic
54쪽
LiBER TERTI Us continue sursum ducatur, de rursus immutetur, εἰ defferatur, pars salsa derelinquitur in pro
prio loco aquae propter grauitatem. Post quae, cum dubitasset unde sit principium , dccausa salsedinis, quae est in aqua , de mari, demonstrauit aquam omnem, quae fit salsa, non ex huiuscemodi per missionem alicuius fieri . nam εἰ collectionem in animalibus, quae est in uesiγca, ob hunc saporem esse huiuscemodi: uidetur enim ei commistum esse quid terreum : quod apertum fit, cum residet in ipso. sed& sudor habet quid sibi huiuscemodi commissam, quod acicipit imbibita aqua a corpore per ipsum colata, εἰ ueluti ipsum lauans, de expurgans . huiusco modi etiam est 6c mae per cinerem colatur. Est autem quod miscetur his de eiusdem proprietatis causa, quodcunq; inconcoctum in corporibus manet: quod non potuit a concoquente linsum caliditate immutari: huiuscemodi enim est sudor, Surina, Squod per cinerem colatur:
etenim cinis est id terreum, quod ab igne superari non potuit, de in ipsum immutari: sed est patricula ustae materiae, quae permansit inconcocta. Quae cum astruxisset, sumpsit quod necesse est aliquid esse huiusmodi, se quovicum aquae miscetur facit ex seipso mare. Cum autem dixis, set oportere esse aliquod excrementum inconcoctum, cuius mistio cum aqua eius salsedinis camia fit: cum ostendisset quodnam sit hoc, sumpsit illud, quemadmodum in corporibus animali um in alimentis, Be immutationibus inconcocta quaedam excrementa fiunt, ueluti in mistione cum aqua fiunt quaedam & salsa sedimina in eis, & amara: sic ita Be cuicun* ab omnibus, quς nascuntur, de fiunt, oportet putare huiusmodi quoddam inconcoctum sedimen fieri, Ac plenam
terram ipsim huiuscemodi commisto sicco, 6 incoireocto excremento, perinde ac cinere: quod in exhalationibus, quae a sole fiunt ab aqua, & terra per mistum, uelut leuius existens, in con cretionabus nubium in aquam,& immutationibus permistum, simulq; delatum semper ese principium, Bd causam qualitatis ipsius aquae maris: cuius excrementi in exhalationibus, quae a muri, fiunt maxima pars subsidet: esse enim aliquid, Se quod una cum aqua sursum sertur, de mu/tatur in dulce in coetione, 6c immutatione, quae fit ex nubibus: hanc uero partem subsidentem salsedinas maritimae aquae causam esse. Quod uero cum aqua, quae pluit, huiuscemodi quosdam deseratur excrementum, demonstrauit ex hoc, quod aquae australes sunt maxime uberes, eo quod se auster ab illis partibus generationem habeat, in quibus copiosior fit exhalatio sicca. uberiores quot sunt aqua primae autumnales , cum necesse sit grauissimas primum deserti, grauissimaeq; sint, quae in ipsis maximam habent partem terream. Quod uero huiusmodi evcrementum sit multum in mati probauit etiam ex hoc, quia calidum est ipsum mare: omnia enim, quae ignita fuerunt, potentiam habent quandam caliditatis in seipsis, quemadmodum Becalx, dccinis, Sanimalium sedimen:&animalium uentre calidiorum calidius quoq; sedimen. Probauit quoey salsam fieri aquam per missionem cuiusdam eiusmodi excrementi: & ex historia addens stagna &fiumina et quaecum sunt salsa, accidit&aquam densior em esse, 6c magis ter ream: ita ut&ipsa non permittat propter crassitiem descendere in seipsa ea quae naturam ha n ut posita in aqua deorsum serantur. calefactas quo* propter densitatem sales facere.
Argumentatio quod positione nomina. Caput undecimum. I NOMINUM impositivi sumus natura, 5e hoc a natura habemus,
quod possimus nominare, de nomina rebus imponere, perspicuum nomina poli tione esse : positione enim nos ponimus: non enim possemus nos, si nomen cu tuis rerum natura esset, ipsis ea imponere. nam, quemadmodum habentes uim recipiendi scientiani natura, non habemus scientias natura: sed uis quidem sciemtiae receptiua ab ilia in nobis est, non tamen & scientiae ab illa sunt: non enim essemus scientia rum receptiui: sed illas habentes, Bd scientes sumus: ita & uis impositiva nominum ab illa est, non tamen Sc nomina ipsa: non enim amplius essemus domini impositionis illorum: quibus enim est moueri natura, his non est naturale, ut a nobis imponantur . si autem non esset rebus naturale, ut ipsis a nobis nomina imponerentur, nec uti nobis naturaleesset ipsis nomina in ponere: non enim est idem posuisse nomen, S dicere quod positum est. Opus etiam esset, si po/nerentur natura nomina ,& dacentes omnes dicere eadem. Praeterea, si essent natura nomina, oporteret 6c elementa, quibus ordinantur,natura esse: nulla enim est alia disserentia eorum, quq disserunt secundum ipsas gentes in eisdem rebus p ter elementorum , ct syllabarum certam quandam compositionem. hoc uero sufficienter comprobant de aequivocationes, Scmulti cationes, di nominum mutationes.
55쪽
N on e se infinitum ipsum ens.
Caput duodecimum. A T I O. quae uult ostendere infinitum esse ipsum ms ex eo, quod supposi/tus quis e se in mundi ratremo, aut extendet manum extra mundum, aut quodia sane impedietur, utros autem modo suturum aliquid extra mundum: nam , autu ipsum impediens extra est, aut in quo erit id, quod extenditur: probabilitatem habet ex imaginatione, di sensu et quemadmodum, de quae dicit omne finitum D ne finitum esse: ambarum enim probabilitas esto sensu. nam ob id, quod nos, cum oppos, tum imaginari non possimus, interrogantibus, nihil ipsis ex sensu habeamus exhibere, his inest probabilitas . quae rationi contra testatur: nulli enim huiuscemodi rei finitae occurrimus, ultra quam nihil sit: eiusmodi enim sunt omnia, quae ut partes finita sunt, quae sola sentimus: nepaliquid nobis occurrit huiusmodi extra quod ruhil esse posiit: omnia enim, quorum singulum sentimus. Idcirco oportet instantes ad huiustemodi rationes, non ex sensibus tentare afferre tostimonium. extra quos sunt, quae quaeruntur: sed a substantia rerum tentare serre instantias rassumentes hoc in eis manifestum, non posse omnia eadem messe parti, de tori, & uniuerso, 6c singulis eius partibus. Idcirco neq; quaerere oportere testimonia ab ipsis sensibus de partibus, quibus sunt assueti, Se transferre ad uniuersum e quod, cum sit extra Omnem sensum, praeter id.quod a nulla apparentia sensinua adiuuatur, etiam multu ipsarum aduetiatur . negi enim in aliquo differret uniuersum a parte, si quemadmodum tra singulas eius partes aliquid est, ita utiq3 6c extra illud. quare secundum rationem quidem est ese aliquid, de uniuersum, cuius alia omnia sunt partes: sensus autem, si nullum eiusmodi percipere potest, non ob sensum ab his, quae ratione ponuntur, dilaedendum . neq; enim in aliis ita facimus, quia nec sensibilia sola esse dicimus, ne* quia utimur in multis ad probationes eorum, quae quaeruntur,sensuum te stimoniis ob familiaritatem cum illis, εἰ consuetudinem . si autem his solis, ut ueritatis mensa/ra uti opus esset, nihil a brutis in cognitione ueritatis disserremus: sufficit enim eis propriorum veritas sensibilium. at absurdum est, quae sensuum propria non sunt omnem eorum ueritatem rasensuum testimonio pendere dicere. Quod igitur rationi consonum sit ese aliquid, de uni uersum, cuius partes sunt, quas sentimus, Be quot horum principia , dc cauta, satis compro/hant totum, de pars, quae m uiuo reseruntur: nam di pars alicuius totam pars, de totum partis bus huiust odi est: siquidem est totum, a quo nulla partium abest . quare si partes singula res, Sc sensibiles sunt, de totum cuius hae partes: partes enim alicuius totius partes: absurdum est uniuersum, quod ut pars dicitur ad aliquod totum relationem habere.idcirco niui si ut partis partes dicantur, quae primae sumptae sunt, necesse est & illa, quorum pars est,alicuius altera/us pars esse, cuius , nisi totum aliquod suerit, te haec esse partes omnino tolletur. sed si necesse est aliquod esse totum , erit uniuersum, ad quod relationem habet quod est, de dicitur ut pa ne est autem idem totum, de uniuersum, siquidem utrungi eorum definitur eo, quod est nullam
ab ipso partium abesse: erit porro, cum huiustemodi quid sit, finitum: siquidem finitum est, a
quo nulla partium abest uniuersum uero huiusmodi est: nes enim aliud quid citra ipsum eritnniens finitum: nem extendere quis poterit ad aliquid eorum, quae sunt ultra ipsum, id, cuius ipse imperium habet: non enim laetit amplius uniuersum,& totum extra quod est aliquodens. est autem aliquod ens citra id, quod terminatur ad aliud quid de quod aliquid post se d relinquit: siquidem sagitta percutere, aut extendere poterit quis aliquam ipsius partium, aut eorum, quae ab ipso dominantur. Satis quoΨ hoc idem comprobat 5c illud, quod principia entium finita sunt. si enim infinita, nulla erit ipsorum cognitio: si autem nulla sit horum, neq alicuius eorum, quae ex ipsis fiunt: siquidem omnis scientia ex principiorum m scibilis cogniti ne procedit. Sequitur quiny, si sint infinita principia, εἰ nihil eorum, quae fiunt ordinate flori: quis enim posset esse infinitorum ordo quae praeterea in infinitis ordinis causa negi enim natura in eis haberet aliquem locum, cuius est proprium gratia alicuius omnia fieri, quae per lintam fiunt ut in pluribus: quod nequit in rebus ordinem non recipientibus fieri . cur enim ma gis in infinitis hoc ante hoc: rc hoc quidem prius, illud uero posterius, sine quo, quod alicu ius gratia fit impossibile est sactum iri. quo enim pacto homo, aut equus, aut aliquod eorum, quae natura fiunt, generabitur, si sublatum fuerit, eorum quae ad haec conserunt, illud quidem
esse primum, hoc uero secundum: oc hominem quidem ex homine, aequum veru ras quo sonenti
56쪽
nerari secundum naturam, si infinita sint principia, de ordinem non recipientia: quid enim infinita ordinabit si autem necesse est fortuna, de in m infinitionem regi, cum non uideantur hoc modo fieri qua sunt: quae enim, aut eodem modo semper, aut ut plurimum fiunt, procul a praedictis causis semota sunt : sic autem conspiciuntur ea, quae natura fiunt: auferetur porro εἰ principiorum, de entium infinitio , si impostibile est infinitum esse infinito maius. Sed iuvia has opiniones infinita principia tae ponentium, non hoc tantum, sed de infinita multa, uel potius infinities infinita esse sequitur, εe fieri dicere. Cur enim non putauerat quis absurdissimam ese hanc opinionem tinfinitum siquidem maius ese infinito impossibile est dicere: cum ipsum lignitum necesse est dicere ubiq esse, & uniuersum locum occupare: non enim amplius est infinitum , quod ubis non est: cum permittere alteri aliquem locum rei finitae sit: tale uero nihil ea cedere potest, ne I praeter ipsum aliud esse, non quod infinitum, sed nec finitum: non enim esset hoc prusto ubil. quapropter iuxta illos, qui plura infinita ponunt, nullum erit secundum hos smpliciter infinitum. si enim plura infinita, neq3 infinitum ubis erit: de erit infinitum infinito maius, cum duo infinita necessario unum excedant, He infinitum sit & quod ex duobus infinitis constat. rursus quos tria duobus maiora. 6e ita appositis in infinitum abibit infiniti a cretio. aut enim negabunt duo infriata uno esse maiora, de plura, de hoc modo continget eos infinita partes dicere: ex huiuscemodi enim solorum compositione nihil maius erit singulo eo rum, quae incompositione sunt, quod ex omnibus constat, quod solis accidit punctis: aut si hoc rationi maxime pugnans: Se aequalia, quae compon utitur, necesse est quod resultat facere duplum: erit quod ex duobus infinitis componitur duplum: 8c erat hoc pacto aliquid, Se squale infinitum infinito, 6c duplum aliud alius, atq; dimidium: eodemq. modo Be triplum in infi/nitum accrescense quo quid fuerit rationi pugnantius Nccessarium quiny est, de quoruncunq; magnitudinem habentium, infinitam tamen numero, compositionem infinitam aliquam ma/gnitudinem suere: cum autem nihil possibile sit huiuscemodi magnitudine maius este, nocesse est infinita principia supponenti statim haec se tangere dicere . de nullum ipsorum ese inter medium '. deerit hoc pacto eo infinito , quod ex infinitis compositis fit, maius, quod ex infini/tis principiis, Sc ipsorum mediis constat. Aliquod plura infinita secundum eos, qui infinita ducunt principia ex his etiam notum est. dicuntςnim mundos infinitos: horum autem, siquidem εἰ eorum unusquiis ex infinitis principiis cuinat, necesse est infinities infinita ipsa infinita esse: rum singulum principiorum , quae in infinitis mundis sunt: ad singulum infinitam magnitudinem iniciat in collatione ipsorum inter se secundum compositionem unam: siquidem infinititum esse nectae est quod ex infinitis magnitudinem quandam habentibus constat. at si ex finia vis constet, toties erunt infinita entia, ex quot finitis elementis quilibet mundus constat: si a tem dc intermedium uacuum annumeretur, multo iterum maius erit quod fit. At si haec prs ter rationem sunt, de omnem absurditatem excedentia manifestum quo est absurdam esse in sinitionis suppositionem . quae cum sequatur etiam ad eos, qui quodcun* finitum dicunt, ex hoe, quod ad aliquod extrinsecum finiatur: dc qui putant eum, qui sit in extremo, extendere posse aliquid ultra illa, de extra ipsum extremum: apertissimum est haec etiam eisdem Inconue ruentibus, quae praedicta sunt, decineri. Idcirco soluere haec tentandum, a substantia ipsorum sumentibus principium, non a sensu, qui nihil ad ipsorum cognitionem consert. Si quidem fit nito, esse finito, esset in contemplatione ad aliud, recte dicerent contrarii, putantes extra quoscun* finitum aliquid oportere esse, penes quod terminari conspicitur, cum in hoc essentia fini
ti constet . at si est finitum, quod habet finem. 6c quod potest in partes diuidi aequales. & quod ex finitis partibus constat. quarum nulli est esse in hoc, quod aliquid extra ipsam habeat: su/mentes omne finitum penes aliquid finiri, non sumerent aliqui deorum, quae in essentia finiti continentur, sed aliquid accidens his, quibus, cum sint uniuersi partes, inest esse finita . cum enim his insit hoc, ut penes aliud conspiciantur, εἰ non ex hoc finita sint, sed quia sunt partes uniuersi, uult hoc transferre etiam in , ut uniuersum, finitum: cum hoc ad ea sola sequi possit, quae finita sunt uniuersi partes , non quatenus finita, sed quatenus partes. etenim si finitum sui natura habet quod sit finitum: terminari uero ad aliquid huiuscemodi est per habitudinem ad aliud, non erit finitum ex hoc, quod ad aliud terminetur, cum ex tanto sit. opus enim estia ducentem per rationum naturam, ita absurdam, εἰ his quae sunt, dc his quae fiunt ita pu
gnantem, ut demonstrauimus, non ex breui probabilitate fuere probationem, de fidem eis. Nec Mo.Quae. H
57쪽
nec ex aliquo accidente quibusdam rebus finitis, naturam finiti sumenter ra. nem enim sequitur hoc ad dicentem uniuersum este finitum: nel ex sensu habent aliquid de ipso huiuscemodi docere: nec appositio finitorum , quae sub sensum cadunt similis est: siquidem haec, praeter hoc, quod finita sunt, omnium assensu etiam partes sunt uniuerset uniuersum uero partem esit alis cuius non item possibile est. Quod au tem non in omnibus utendum sit sensu, illi ipsi aduer. sus quos est sermo, ostendunt: cum indiuiduas quasdam magnitudines ponant senstiuam n turam effugientes: & uacuum quoddam esse dicant: de impartibilia quaedam, Se incorporea, aemotus, de tempora inducant. Quemadmodum autem erat huius rationis aggressio ab acciden/te finitis ipsis, non autem a substantia ipsus finiri: de a consuetudine, quae est in sensu, non a consequentia, quae est secundum rationcm: sic quippe de in secunda, quae uult eum, qui sit in
extremo uniuersi , extendere ultra extremum, aut impeditum iri: utros uero modo suturum aliquid extra uniuersum . nam 5c hic ab his, quae ut partes finita sunt, argumentationem transesert ad uniuersum: & putat utendum nobis este sensu circa ho, 6c apparentia, quae ab ipsis oritur. ac si in omnibus e cin modo se habear. hoc uero non sc se habet: non enim quod as, paret est uerum: non enim si quis sui imaginationem acceperit, quod in aliquibus letis sit, in quibus, aut quandoq; suit, aut omnino non fuit, iam de ob hoc est, ubi possibile est. Quodenam non omne, quod apparet uerum sit, satis testantur quae sunt dormientium, S uigilantistim uanae uisiones: quibus etiam simile est supponere aliquem in extremo uniuersi fieri eorum, qui possunt ultra extremum eatendere aliquod dctentum . quid enim differt ab imaginatione hac, & suppositione, lup nere seipsum esse in non ente, 6c quaerere, utrum ipsum recipiet πνsum accedentem ad se, aut non recipiet: dc utrum, cum ad ipsum peruenerit quiescet, Sc nihil, quod occurrat habebit, de extendere manum poterit, aut mi aliquid ipsum impediens: quouis enim horum supposito aliquid est ipsum non ens. Idcirco melaus est huiuscemodi imaginatim nes inanes existentes redarguere, sequentes demonstrationes, quae per radocinationes fiunt i de utentes demonstratis per plura: haec uero sunt, quod impossibile sit ese aliquod insinitum nee simplicium, nec compositorum . sed nec quod uacuum aliquid. uniuersaliter enim impostibile est subsistere spacium sine corpore. ne* enim longitudinem possibile est ese per se separatam a corpore, nec latitudinem, nec etiam profunditatem. quae eram a Ceometris dicuntur spacia ad unum, ta duo, & tria, non, ut quae propriam subsistentiam habeant, dicuntur ab ipss: separantur enim ab ipso intellectu a corporibus naturalibus, quae εἰ proprie corpora sunt: dc abis cor/pore sumentes, faciunt de eis sermones: quaerentes, Ac demonstrantes, quae nam sunt: quae eis, ut huiuscemodi inesse,& accidere possunt.Qui uim ipsum inane esse ponunt, nihil aliud quam dies dimensiones subsistere sumunt ab i materia: qui dicentes susceptiuum ese corporum, nil aliud quam spatium spatii dicunt ese receptiuum . nam nec corpus ipsum per aliud quid est in loco, quam per trinam, quae in eo, dimensionem. non enim quatenus colorem aliquem, saporemue quendam, aut aliquod aliud accidens habet est in loco, sed per Hos dimensus: quorum si receptiuum est aequale uacuum, fiet spatium in spacio. at si non sufficit corpori, ut si propri/um spacium, sed alio aequali suo indiget spacio, cur non de uacuum in alio quodam erit spacio csiquidem spacia aliis indigent, ut sint spatia . Verum rationabile, quemadmodum non solum longitudinem impossibile est ipsam per se aliquam sine materia subsi stere, eodem qu i modo nec superficiem, ita nec quod tertiam assumpsit dimensionem, quam profundum appellamus, quale dicunt esse uacuum: uacuum igitur Ob hoc non erit extra uniuersum. Ostensum qum pluribus est 6c non posse corpus aliquod tae infinitum: nese enim smplicia corpora plura quin corporibus esse possunt, quatuor quidem materialibus, quinto uem Diuino corpore, di circulo uersatali, nec aliquod horum infinitum esse. Ostensum est etiam, cum simplicia finista sint, de numero, εc magnitudine, necessario de quae ex horum compostione, εἰ mistione , de temperamento habent esse, 6c ipsa finita esse. Ostensum est etiam, non posse plures taemundos, sed necessario omnem corporum naturam in mundo esse. Quae cum ita se habeant, nihil porro extra mundum, quod εc uniuersum est, erit: cum nes aliud pinet haec corpus sit: nes uacuum aliquod spinum extra corporum dimensionem quae omnia absurdum est de struere breui cuidam persuasioni dantes manus. sed oportet audaciam sumentes, quaerentibus, an aliquis in extremo existens uniuersi extendet manum, aut impedietur, dicere respondentes ἐnon extensurum ipsum manum, sed quod impedietur, non, ut ipsi dicunt, ab aliquo obuiante
58쪽
extrinsecus ipsi uniuerso circumposito, sed multo magis ab eo, quod nihil st: nam quo pacto quis in nihil extendere aliquid poterit: aut quo pacto in illo fuerit, quod omnino non est: nam nec a principio impulsum acceperat aliquem ad extendendam suarum partium aliquam in nihil: hinuicemodi enim est non entis natura. De eo, quod in nobis, quaedam. Caput decimum tertium. UONIAM quod in nobis est in rationali assensu: ob hoc enim est in solo homine quod in nobis, quia de solus animalium homo est rationalis, at* consultandi uim habens: assentiunt enim de animalia bruta: sed haec quidem imagina
tionibus, quae a sensibilibus in ipsis per ipsos sensus fiunt, sequentia etiam passi nem, quae ab his in ipsis fit, assensus faciunt, dum ab illis, qua illa ducant: ho/
mo uero, quando, ut homo assensus promit,indiget prster Imaginationes ratione etiam,quam habens a natura, ut de talibus iudicium serat, homo est: per quam rationem iudicat imaginuta. idcirco, si etiam consultanti de occurrente sibi imaginatione non huiuscemodi res ipsa uideatur, qualis a principio uidebatur, non asscntit ei, cui uti*, quantum ad passionem, quae unaginationem ipsam sequitur assentiret: 6e est elictio huiuscemodi assensus cum sit appetitus consultatorius: quod enim ex consilio de re sensibili, dc eo, quod ante ipsam electum est, electio est. Si igitur , de cum consultamus nos, assensus imaginationem ipsam sequeretur, non esset in nobis, ne* esset cum consilio assensus. sed quia ipsum consuluisse assensum, qui est de ima/ginatior e longe alium a pasilone, quae ab illa, saepius secit, non utiq; rationabiliter imaginati tribus asentire dicimur. cum autem imaginationibus non pareamus: erat autem hoc eius quod in nobis destruendi uim habens: nec uligin nobis aliquid esse tolletur. Enimuero, si quodem ad omnem imaginationem sequeretur omnino in nobis consultatio, sorte uideretur Bd ip/sam non in nobis ese. sed accidens quoddam imaginationis ab ipsa proscctum: quod, cum ha/heret esse ab illa, uisum fuisset B asensus ad ipsam secundum illam fieri. secundum quam Sc consultatio, ad quam ipse assensus. At,si non est imaginatio consilii in ipso homine imperatrix: sed est in ipso, 6c consultare, re non consultare: utpote, qui multis imaginationibus abis con/silio pareamus, perinde at* animalia bruta: neq; huiusmodi assensus imaginationis opus erit, cum in multis ipsi, S multipliciter aduersetur. Quod uero nos consultandi de imaginatio' rubus domini simus , manifestum di ex eo, quod prius dictum est, seculiarem nos habere consultandi se non consultandi, id non esse imaginationem huius dominam . quod si non imaginatio ipsa, quid aliud praeter nos ipsos ponetur huius principium c non enim, quia com/munius dicimus uideri nobis de quod per rationem inuentum est, & opinionem, iam oportet imaginationem, S in imaginatione dicere eiusmodi amensum: siquidem imaginatio proprie est motus factus a sensu in actu. Praeterea laudati quidem eos qui consultant, uituperari uero qui non, indicium est in nobis esse consultationem, Bd non esse imaginationis opus: laudes enim, Se uituperia in his , quae in nobis. idcirco in imaginationibus , nec laudamur, nec uituperio afficimur. nisi in quibus ipsarum nos authores sumus. sed in assensbus earum, iam est horum alterum. uituperamur enim in illis imaginationibus, quaecun*in nobis ex in experientia huiusmodi fiunt, cuius experientiae nos eramus domini : quoniam consultores accipere aut huius potius aut pro hisen nobis. manifestum ergo quod in nobis ab initio est ipsa consultatio . si enim in nobis usos esse consultoribus, per quos huiusmodi assensus, in nobis Be linsa consultatio: quia in his quae ex praeuidentia committimus peccata maiora sunt supplicia, utpote qui per elaetionem admiserimus: constat quod dc quicquid ex praeuidentia fit, in nobis.
Discursus eorum, quae in Quarto Meteorologicorum mperfectus. Caput decimum quartum.
V M dixisset in secundo de Generatione, Ac Corruptione de quatuor elementis, Igne, Aere, Aqua, Terra, quae sit ipsorum secundum formam substantia 6c caula: demonstrauissetq; dc mutuam in eis este generationem per mutationem specificantium ipsa inter sedisserentiarum: in hoc libro, qui Quartus quidem Meteo rologicorum inscribitur, magis autem accommodatur trutitui de Generatis -
ne, & Corruptione, primum meminit deformantibus quatuor elementa dasserentilis:qus erant duae primae simplicibus contrarietatibus, Caliditas, Frigiditas, Humiditas,& sic se his
59쪽
so enim quadrupliciter interie complexis, unumquodq; formatur ipsorum . Post quae demon/strauit quatuor harum disterentiarum, duas quidem actimas esse,inliditatem frigiditatemq/.d as uero passiuas humiditatem dc siccitatem: εc uniculi elementorum ex utras contrarietate alteram: ut 8c agendi patiendiq; poteptiam in seipsis omnia. Post quae praeposuit dicere opera, quae fiunt a potentiis activis, quae sunt, ut dicet, Concoctio, Cruditas, Zc cuius* harum speciesmecnon earum, quae patiuntur ab eis, haec uero sunt siccum de humidum species, dc disserent Das. Et primum, cum dixisset in quibus est, εἰ fit huiusmodi mutatio, haec stilicet esse, quae nata sunt. 6c animalia, de horum partes, tanquam ex quatuor corporum concursu, cum haec sint quae principaliter generantur secundum inaturam. Et post haec tradidiset quid sit smplex; Benaturalis generatio, quod scilicet est mutatio ab essemuis potentiis, liditate 5c frigiditate subiectae materiae in quacun* natura secundum potentias pastiuas, humiditatem, ac siccitatem, quando habeant inter se rationem, ut possint, hae quidem agere 6c immutare, illa uero immu/tari,S pati: generant enim calidum, de frigidum quae ab ipsis secundum haec genata sunt, donabnantia materiae: materia uero est ipsis altera contrarietas, quae in humidum dc siccum. quan/do autem nullum dominetur secundum hanc rationem ad subiectam tibi materaam: aut siqui/dem secundum aliquas partes sint aliqua non dominantia subiects materiae, Inquinatio fit. 6c Cruditas. Si uero in uniuersali generatione fiat huiuscemodi activarum imbecillitas, est in pitredinem mutatio: corruptio enim secundum uniuersam naturam uia est in putredinem. s cundum naturam ital uia in corruptionem est per senectutem , de ariditatem: quarum siccitas quidem, de ariditas de plantis magis proprie dicetur, senium uero de animalibus. At si sit acti/uarum potentiarum imbecillitas in partibus, inquinationem fieri S cruditatem. quarum rursus Inquinatio de partibus animalium magis proprie dicitur: omnium cnim natura generatorum naturalis finis est marcor , 6c putredo: non enim est naturalis uiolenta corruptio: ob hoc enim quae naturaliter corrumpuntur primum quidem in humiditatem mutantur, eo quod non dominetur in eis amplius humiditati caliditas .ut possit ipsam concoquere: demum uero eadem hunuditate tanquam qui exhalaverit,dc una segregata fuerit excreta,ec disparcita a taliditate .qus relinquuntur sicci fiunnest enim eorum,qus putruerunt, finis,ut in ii scipsa dissoluta sint ex quobus fuerunt genita, ac constiterunt, terminantibus, oc miscentibus humidum sicco activis, qus erant talidum, de stigidum. Fit autem huiuscemodi, hoc est naturalis corruptio, quando pro/pter continens superet ipsum terminans, quod erat ipsum calidum p scipus id .quod terminabatur ab ipso, quod erat humidum, εἰ sccum .cum enim dissipatur a caliditate continentis maiori, quod est in his qus corrumpuntur,dc putrestunt talidum fit palsiuarum exuberantiae uniuersaliter enim in his, qus putrestunt putredo fit per separationem naturs ab eis:natura aurem in stigulis est principium motus taliditatis eorum: est autem in omnibus natura constantibus hui
scemodi praecipue talidum ipsum. Post quod tradidit Putredinis rationem, corruptionem linsim esse dicens ipsius in singulo taliditatis ab ea, quae in continente. Quoniam autem est ex inopia olidi putredo: omne autem quod hac potentia indiget frigidum ella utraq; quodammodo essectiva putredinis fiunt calidum frigidumq;: fit enim ex umu'3, dc frigidi, de calidi multitudi ne: sed frigidi quidem proprii , talidi uero alieni. nam propter huiuscemodi, & quae hoc mo/do fit, mutationem, quae putrestunt sicciora fiunt, dc tandem terra, ic fimus. fit enim hoc, quia exeunte ex unoquo* eorum, quae puriestunt, proprio talido, exhalat una 8c proprium in eis humidum, quod musa fit siccitatis, cum non sit amplius in eis quod alliciat, dc cohibeat humi dum, quod erat innata in singulis taliditas. Addidit quiny 6c consequentem ad praedicta G, iam, cur non eodem modo in stigoribus quaedam putrestunt. quia enim in hyeme minor est in continente taliditas, non ita putrescit,& uincitur proprium in singulo calidum. sed nec etiam quae concreta fuerunt per frigiditatem eodem modo putrestunt: quia propter frigiditatem ampliorem non uincuntur a inliditate aeris continentis: de quia, si debebat ipsum mouere, de
immutare, in superando mouere. At neq; seruentia putrestunt, cum eorum taliditate mi/nor sit in continente ipsa aere taliditas. Sed nec quae mouentur, ac defluunt eodem pacto ac ea, quae non mouentur, ac quiestunt, ab ipso continentis calido uincuntur: fit enim hoc pacto sor/tior quam in aere taliditas quae in eo, quod mouetur: motus enim adauget innatam cuiusscaliditatem, excitans. de accendens. Eandem quos esse causam, cur multum pauco minus is
mutetur, di putrestat: est enim amplius calidum, dc frigidum in maiori: idcirco dominantur
60쪽
haec potemnis, quae sunt in continenter hac enim tausa est, cur& mare, δc alia trescit. Dint etiam causam, cur ex hIS, quae putrescunt, generentur animalia quaedam: ex his enim quae putrescunt,excreta culintra, cum sit naturalis, generat quaedam, S excreta concre/scere tacit: in quibus scilicet accident temperata genita esse. Cum autem dixisset uniuertiliter de generatione communi, de eodem modo de corruptione, uenit ad sermonem de has de cubhus proposuerat: haec autem erant, dicere per quae praedictae potentve caliditas scilicet & α ditas operantur generationem eorum, quae fiunt, & corruptionem ex his, quae sublesta sunt eis: haec autem erant in corporibus naturalibus sicca & humida: haec enim illis materia sunt quoniam enim omnis generatio, de mutatio est ab effectuis potentiis, quarum caliditas proprie generationis est causa: superante enim calido, εἰ congregante siccum , 5e humidum concoquenre, di terminante est generatio. quod si hoc non superet, quia frigidum amplius est robora/eviri frigidum contrariorum est Musa, corruptionis scilicet, de putredinis. Quoniam autem dc Concinctio multipliciter dicitur,& Cruditas, de his dicere rationabiliter proposuit. Et primo quidem dicit ea, per quae calidum mutationes suas facit in subiecto. 8c dicit proprium cuidem opus esse calido concoctionem, esse uero concoctionis species,& differentias Maturationem Asiationem, Eluationem. frigida quoil; proprium quidem opus cruditatem quidem esii: huius autem species, εc disterentias immaturitatrin, Inquinationem, Tomonem. Post quae Quin di/ asset non esse propria nomina illis, de quibus dicta sunt, eo quod non si proprium cuilibet iplarum impositum nomen, ab his, qua nominata sunt, necesse est transferre nomina etiam adra, quae similia sunt his, quae nominantur: idcirco non haec, sed huiusmodi oportet putare eis se quae dicta sunt. Dicitq; , de definit quid sit unumquodqt eorum, quae dicta sunt. Ac primo dicit quid est concoctio, deinde quid sit cruditas, quae est opposita concoctoni communi Post quae de maturatione sermonem lacit, quae est sub concoctione. & post sermonem de hac de immatu citare dicit: quae,cum sit sub auditate opponitur maturitati. Post quae cum dixisset quid est assatio, quae-ipsa concinstro quaedam est, dicit de tostione: quae cum his annumeretur quae sub cruditate sunt, opponitur assationi. Ex quibus omnibus Concoctionem quidem Gxit esse persectionem a naturali , 5c proprio calido,oppositorum passivorum e opposta uero inuicem erant passiua, ipsa cuius' materia, humiditas scilicet ais siccitas: haec enim sunt quae cotic 'G. α te minantur a calido. Cruditas uero imperfectio ex inopia propriae caliditatis quod frigiditas est: quorum enim persectio ipsa concoctio, horum cruditas imperfectio. Rur quidem ese dicit concoctionem, de persectionem nutrimenti in idest in his, quae fructum continent. est autem his persectio, quando dicuntur posse ex se i saliud huiuscemodi generare. dixit quoq; de alia esse matura per relationem ad ipsa. Immaturi tatem uero, de cruditatem, S impersectionem nutrimenti in eo, quod fructum continet. Post quae demonstrauit omne maturum necessitio non solum humiditatem habere, sed etiam sitatem. Post quae definiuit Elirationem concoctionem a caliditate, quae est in aqua continente, in terminati humidi in eadem existentis, quod est aut spiritus quidam, aut aqua . Addidit quom S de quibus elixatio podicatur, quae communius dicuntur elixari. Definiuit quoq; inqui nationem contrariam elixationi cruditatem esse. Quoniam uero multis modis elixatio dicitur totidem quoq; inquinationem: cum cuilibet elixationis differentiae propria quadam inquina tio opponatur. Post quae dixit quid est Asatio, quod scilicet concoctio a caliditate scra, & aliena . diuit autem a caliditatescca fieri tunc, quando fit scium quod sc concoquitur. Conco moni uero huac, quae ut assatio dicitur,oppositam cruditatem dixit non esse ualde nominatam,
Ied consimilem esse tomoni: quando quod assatur immutatur quidem, sed non persecte as, tum suetit: quod si, aut ex inopia caliditatis immutantis quod assatur, aut ex multitudine humiditatis. quae est in re, quae astitur. Cum autem dixisset de his transiuit ad sermonem de pora quae erant Siccitas, alip Humiditas. S cum demonstrasset quae sint harum rursus disserentiae, Be quae, de quot species, quae sunt ex his, primo quidem meminit de hoc, quod sunt principia corporum, quatenus passiva sunt, humidum scilicet, de scrum, alia uero quaescim* non sunt principia, sed ex principiis existentia, de generata, masta quidem ex his esse: cu iusuis enim plus habet ipsum quod mistum est. hoc ipsum statui, quae quidem per siccum ex herant, sicco, quae uero per humidum, humido. Omnia uero sicca humidaq; , aliqua quidem
cactu dicuntur, aliqua uero potentia. Post quae cum sumpsisset, quod mistio 3 umida.&s Alea. Aphro. Quae. H iii