장음표시 사용
631쪽
lis quae rectε gesserit.se magis quam Deum gaudet operatum. Plent ergo Se cveraciter eonfitenda est gratia Dei: de cuius hoc primum munere est, ut au-x. Cor. x. xiliu ipsius sentiatur. Propter quod dicit Apostolus: Nos autem no spiritum mundi accepimus, sed spiritum qui ex Deo est: ut sciamus quae a Deo donata sunt nobis. Unde si quis est qui aliqua se habere existimat bona, quorum non Deus largitor iit sed ipse tibi auctor existat: manifestum est,hunc non Dei spiritum habere. sed mundi, Se de illa lecularis sapientiae tumere doctrina de qua dicit dominus: Perdam sapietiam sapient tu, Se prudentia prudentium reprobabo. Vbi sapiens ubi scriba ubi conquisitor huius secuti none stultam fecit Deus sapientiam huius mundi se dum quam sicut ait Apostolus quidam cum eosnouissent Deum,non sicut Deum glorificauerunt. aut gratias egerunt: sed evanuerunt in cogitationibus suis. Se obscuratu est cor in lipiens eorum: dicentes enim se esse sapientes, stulti facti sunt. Videsne qualis superbis retributio debeatur.& quali mercede repleantur, qui si quomodo ad cognitionem veritatis accesserint,suae hoc sapientiae tribuunt, Sede naturali ingenio gloriantur,tanquam Deum non Dei munere, sed proprij intellectus facultate cognouerint Omnia quidem elementa mundi Sexom ti uniuersae creaturarum natum,hoc ipsa sui exigunt specie ut inuisibilia Dei per ea quae facta sunt, intellecta conspiciantur:& in pulchritudine coeli Seterrae quaedam sunt paginae ad omni u oculos semper patentes, Se aueto rem suum nunqua tacentes: quam protestatio doctrina imitatur magistrorum & eloquia scripturaru . Sed quid illud est quo corporeoru sensuu exteriora pulsantur in agro cordis cui impenditur ista cultura, nec radicem potest s-gere nec germen emittere, nisi ille summus de verus agricola potentiam sui operis adhibuerit,ia ad vitale profectu ea quae sunt platata, perduxerit Sive Denim contemplatio creaturarum, sue sacrorum series voluminum. suo scientia disserentium, sincero Ac assiduo testim io praedicet veritatem: r.cor.ι. neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat .sed qui incremetum dat Deu . Inter omnes igitur lapsus hominu , inter omnia commissa peccantium, nulla est grauior quam superborum ruina: maximὰ cum ipsa elatio in Dei tendit iniuria. Nam aliter inflantur qui cupiditate extollentiae singularis omnibus appetui anteferri,aliter vero intumescut qui Dei auxiliu refutates,quae fieri sine ipsius opere non possunt, ex sua perlici virtute contendunt. 3c spe suam a domino auserunt,atque ad se trafferunt, ut adimpleatur in eis quod
Niere. 17 scriptu est: Maledictus homo qui spe habet in homine, & firmat carne bra. et ij sui.& a domino discedit cor eius. Haec superbia a diabolo sumpsit exoridium: qui quoniam sua quam a creatore acceperat. potetia & dignitate sibi
placuit, seque auctoris sui gloriae comparauit, cum ij, angelis quos incomsensu impietatis suae traxerat, a coelesti sublimitate deiectus est. Et ideo pri. carminis mis hominibus nocere potuit: quia illis male credulis per mendacia venen de ingra- ta persuasit. ut meliores se futuros putarentat in libertate sui arbitri j prosili xi rent.quam si in legis datae custodia permanerent. Sive itaqi in lapsu diaboli,
sue in praeuaricatione hominis, initium pecc-ti superbia est: quae cog ruenter Se auaricia nominatur. quia utraque appellatro eum significat appetitum qui Ac suam me suram concupiscat exczdere, Sc non dignetur diue es lenis propriis: tanquam habeat hoc smile Deo, ut bonorum suorum ipse sibi fons,iple libi sit copia.Haec autem elatio de peruerso usu donorum Dei nas.
632쪽
a citur Nam si eonditor naturam nulla pulchra, nulla sublimia naturis ratio. nabilibus contulisset: unde se extollerent non haberent. Nemo enim defaquae non accepit superbit. nec inflari quil quam de eo potest quod a participatione eius alienum eis. Nunquam gloriatur de sobrietate AE temulentia, Atem uis neque de benivolontia inuidus aut de lenitate saeuus,vel de castitate extol- iqntutilitur impudicus. Ipsa se a virtutibus vitia secernui: Se cum in peccatis agitur, non intita per naturam, sed ex mala voluntate concepta Se propria diliguntur,quia scut scriptum est, Mendax de proprio loquitur. Cum autem in bo- Ioan. t.
nis Se rectis actio laudab iis vita ducitur: Dei est quod geritur Dei est quod
amam r. Omne enim datum optimum, Se omne donu persectum desursum racob. est descendensa patre luminu. Vnde quia inter vitia aut nulla est, aut rara
iactati a. Ac facile spernitur qui de opprobrio gloriatur: malu superbiae maxi-mὸ virtutibus est cauendu, quia nullis opportunius insidiatur quam quibus laus iusta debetur. Cum ergo per inestabilem misericordia Dei captiuis libertas. perditis salus,mortuis vita reparatur: cuin sacram et o crucis Se resurrectionis Christi ad nouitatem redit vetustas, Scad innocentiam regener tur impietas antiquus hostis malignus Demit Se acrius inardescit, Se cum inis numeris nocendi artibus humanu genus nitatur euertere, serens discordiar. incitans iras, acuens cupiditates, suadens turpia, falsa comentans de errorum laqueos per opinionum comenia multiplicans. plus uritur de virtute stantium. luam laetetur de fragilitate labentium. Multi enim scrutentes Deo . ren in lege eius die ac nocte meditantes .crucifixerunt carnem suam cum des de- vis de concupiscent ijs, omnium ii illecebrarum incentiva domuerunt, non damnis victi .no persecutionibus fracti, non prosperitatibus deprauati. mundum istum nec dilex Pre obsequentem, nec timuere terrentem. Tantam itaqι
firmitatem. & tam sublime propos tum qua impugnatione diabolus posset
adoriri, nisi ut quibus non potuerat persuadere vitiorum amorem,immitteret laudis cupiditatem: Sc inde nouissima instrueretur tentatio,vnde nocuit
prima deceptio Non itaque desidiosis Se tepidis . neque inertibus 8e incultis sed magis quibusdam animis sedulis Sc bonorum actuum probitate luculentis per gloriam irrepsi humanam: de quos impulsione non mouit . ela.
tione deiecit. Quanto enim clariores erit meritis. tanto eos aptiores suis inuenit insidijs. in paradiso namque Ecclesiae constitutos, Sc virtutum delit ijs abundantes .ad considentiam liberi incitauit arbitrij: ut profectus suos in se constituerent. 3e ad arborem propriae voluntatis manum irae sumptionis extenderent. Restiterat quidem huic impietati recta innumerabilia corada sanctorum,Sc non solum docti quique pontifices, verum etia Vniuersales ecclesiae plebes apostolicae sedis exemplo insaniam noui dogmatis horrum runt: sed inuenerunt quosdam vi perina consilia quibus doctrinae suae virus infunderent Sc quorum lingua per dolos salsae rationis armarent. Hinc it .la erat naturae humanae fraudulenta laudatio, 3e illaesae per omnes homines originalis defensio dignitatis Hinc Adae peccatum exepto rosteris anserebatur nocuisse .non transitu : Se quem illi possibile suerat non violare mandatum tam liberum esse unicuique declinare delictum. Hinc euacuatio baptismatis paruulorum qui lota adoptione donari, nullo autem reatu di. cerentur absolui. Hinc postremo diuinae gratiae simulata Se insincera consessivi quae secundum merita daretur,non ex qua merita nascerentur. quam partem
633쪽
partem superbae praedicationis quidam sibi cum caetera abnuerent, seruaue- crunt. Sed hoe eos aut nimis imperit ε aut valde nequiter fecisse no dubium est: ut omnium hominum generalem ruinam meritoria priuilegio subleuarent: Se cum inter nostros Originalis peccati vulnera laterentur, inter suos tamen hoc tenere ostenderent, quod primorum hominum praeuaricatio δε- lis imitatoribus olluisset: Naturalem aut e facultatem nihil sui in alieno amisisse peccato, cui & possibile esset & liberum per voluntariam deuotionem promereri gratiae lagitatem. Uerum istam damnati dogmatis portione catholicae mentes facit. intelligunt. Se merito detestantur. Dicente enim divitis. mino Iesu: Non est opus sanis medicus, sed malὸ habet ibui. Non enim veni vocare iustos, sed peccatores: couincuntur isti in superbia etia sine voce clamare: Sani sumus, opus medico non habemus. Quae nobis expectanda sunt praesidia de ope gratiae,quibus seppet ut vires de incolumitate naturae Non Ioan. i. autem frustra Ioannes protestatur & dicit: Ecce agnus Dei, ecce qui tollit Ioan .is peccatu mundi. Nec frustra scriptu est: Nemo mundus a sorde, nee infans Ioan .r cuius unius diei vita eli super terra. Et quis poterit facere mudu de immundo conceptum semine nonne tu qui solus es Propter qupd sicut nunc in Ioan ι Ecclesia manet constitutio Saluatoris dicentis : Nisi quis renatus fuerit ex aqua & Spiritu sancto, non intrabit in regnum coelorum: Ita sicratissimε erat in lege praecautum, ut natus puer, nisi die circuncideretur octav o exteris minaretur anima eius de populo suo: nullum in haereditate Israel habitura
consortiu. Quae omnia Se multo plura documenta Non tanta cura sacris paginis Spiritus sanctus inseruiiset s talis esset natura in filijs Adam qualis. in x. Ioan .i ipso est principaliter instituta. Sed quia filius Dei venit ut solueret opera
Luc. 19. diaboli,&vt quaereret ac saluaret quod perierat: manifestum est, omnes in o Adam damnationi obnoxios esse nascendo, nisi in Christo liberati fuerint renascendo.Unde vigilanter nobis considerandum est, in ipso regenerati onis munere quid geratur. Quamuis enim ad unu concurrant omnes ei undem myste in portiones aliud tamen est quod visibiliter agitur, aliud quod
inuisibiliter celebratur. Nec idem est in sacramento sorma quod virtus: cum sorma cum humani ministerij ad hibeatur obsequio,virtus autem per diuini operis praestetur effectum. Ad cuius utique potentiam reseredum est, quod dum homo exterior abluitur, mutatur interior: & fit noua errat una de vesteri vasa irae in vasa misericordiae transferuntur, & in corpus Christi conis uertitur caro peccati. De impiis iusti, de captiuis liberi, de filijs hominu fiuntroini, Dei. Qui non ex sanguinibus .neque ex voluntate viri,neque ex voluntate carnis, ted ex Deo nati sunt. Quod quia indubitanter accipimus: verisii.
Rom. s. mum est quod Apostolus docet dicens. Quicunque enim spiritu Dei aguntur ij silij sunt Dei.Vnde videant cuius se haberi filios velint, qui definierint omnes homines voluntate propria regi: cumide Apostolus protestetur Mnidem. dicat, Qui spiritu Christi no habet, hic no est eius. Refutata igitur superboruimpia vanitate quibus in peccatum etiam illa quae in eis videntur laudanda vertantur: nos illam humilitate,cui virtus Sc gloria Derest, eligamus sei et psiata. tes prophetam Dauid cecinisse de sanctis, Domine in lumine vultus tui an
bulabunt, Sc in nomine tuo exultabunt tota die,& in tua iusticia exaltabuntur, quonia gloria virtutis eorum tu es. Rusela alibi pi issim ξ cofitetur domi.
rat Ar . num in sanctis suis escte laudandu,dicem: Mirabilis Deus in sanctis suis De
634쪽
Israel ipse dabit virtutem Se sortitudinem plebi suae. Huic etiam Hieremias teoncordat,&dicit: Haec dicit dominus, Non glorietur sapiens in sapientia Hiere.ν sua,&nora glorietur fortis in fortitudine sua, & non glorietur diues indiuiatijs suis: Seci in hoc glorietur qui gloriatur,intelligere Se scire quia ego Iuni dominus. Ipse vero intelle etias & scientia unde habeatur: pandunt prouer bia Salomonis.& dicunt. Quoniam dominus dat sapientiam, & a facie eius prou. scientia & intellectus. Unde in Ecclesiaste libro ipsius legimuri quod & corada se opera iustorum in manu Dei sint:& tantum in studijs sui, proficiant:
quantum eos ille prouexerit. Quatumcunque,inquit laborauerit homo ut quaerat, non inueniet. Et quodcunque dilexerit sapiens ut sciat, non potestinuenire: quia uniuersum hoc vidit cor meu quia iusti Se sapientes & opera. tiones eoru in manu dei.Tale est quod apostolus pr dicat dices: omne verobum bonu,&omne opus sanctu donu est Spiritus sanin sine quo nihil rectὰ agatur. Ideo nquit,notu vobis facio quod nemo in spiritu Dei loques dicit i. cia anathema Iesu. Et nemo potest dicere dominus lesus: nisi in Spiritu sancto. Diuisiones vero sunt gratiarum,idem autem spiritus:& diuisiones ministrationum sunt,idem autem dominus: de diuisiones operationum sunt, idem vero Deus qui operatur omnia in omnibus. Unicuique autem datur manis
statio spiritus ad utilitatem. Alij quidem per spiritu datur sermo sapieti . alij
autem sermo scientiae secundum eundem spiritum: alteri fides in eode spiritu: alteri operatio virtutum: alij prophetia: alij discretio spirituum: alii genera linguaru : alij interpretatio sermonu. haec autem omnia operatur Vnus
atque idem spiritus diuidens singulis prout vult.Sunt & alia innumerabilia
testimonia,quae ex paginis Sc noui & veteris testamenti quadam conclama tion onfirment hanc esse verae humilitatis excelletissimam dignitatem, vi omnia quae hominem faciunt Christianum, ad diuinae gratiae donum researantur. Sed tantam multitudinem sententiarum iri unum cogerere, immodicum fuit : praesertim cum mihi sermo esset ad sanctimoniam tuam, cui ex formula eorum quae comemorauimus omnia se aut recordanti offerent,aut legenti: licet quaedam etiam breuissima tantae sint plenitudinis tantaeq. Virtutis,ut nullo aduersant ingenio possint in sensum alium detorqueri. Nam
quae contradictio admitti potest in eo quod ipsa veritas discipulis suis per
Euangelium Ioannis dixisse narratur Sicut palmes,inquit, non potest facere fructumnis manserit in vite: se nec vos nis in me manseritis. Ego sum Ioan.rs. vitis: vos palmites. Qui manet in me,& ego in eo hic fert fruinam: quia sne me nihil potestis fac re. Nonne conuincitur palmes elatus quod omni fertilitate vacuatur,s vitis ubertate non alitur Quis enim sine auxilio gratiae
fructum potest afferre iusticiae Aut quis audet dicere se a Christo non diis uidi, qui Christum in se diffitetur operari An fortὸ verendum est ne liberum tollere videamur arbitrium,cum omnia per quae propitiatur Deus, ad ipsurn dicimus esse referenda Quod nequaquam esse consequens veritatis ostenditur. Operante enim spiritu Dei iuuatur arbitrium, non aufertur: de hoc agit gratia, ut Voluntas peccato corrupta, vanitatibus ebria, seductionibus circumsepta,dissicultatibus impedita , non remaneat in languoritara suis sed per opem miseremis medici curata reualescat, Se gaudeat se non inis te rogantem edoctam,& non quaerentem esse quaesitam. Quia impletur
quotidie quod Esaias propheta praeducit: Quibus non est annunciatum de Esa 111
635쪽
eo,videbunt. 3e qui non audierunt. intelligent. Quomodo aut diri hoc sal, Ioannes Apostolus docet dices: Scimus quia ex Deo sumus: & mundu&ro- Utus in maligno postus et L Et scimus quoniam filius Dei venit & dedit nobia sensium ut cognoscamus verum Deum, Se simus in vero filio eius. Quod utique nunc eadem potentia dominus indesinenter operatur qui ait: Ecce ego vobiscum sum Omnibus diebus v': ad comminationem seculi. Vtergo misericordia Dei quaeramus. Dei misericordia est: qui ait, Miserebor cui misertus ero, Sc misericordia praestabo cui misericordiam pristitero. Unde mire per Hieremiam idem dominus manifestat quod Dei gratiam nemo praeueniat merito suo: sed propter dilectionem qua Deus diligit, etiam auersos ad misericordiam trahi. Dilectione inquit , aeterna dilexi te: propterea traxite ad miseratione quia aedificabote,& dilic aberis virgo lsrael. Cui sentetiae Ioannes quoque Apostolus congruit, dicens: Non quasi nos dilexerimus Deum: sed quonia ipse dilexit nos. Ed infra: Nos ergo diligamus, quoniam Deus prior dilexit nos. Paulus quoque Apostolus in ea deest sententia, dicens in epistola ad Timoth. secunda: Collabora Euangelio secunda viri tem Dei qui nos liberauit, Se vocavit vocatione sancta non secundum ope ra nostra,sed secundu propositu suu 3e gratia quae data est nobis ante tepora aeterna. Ad Titum etia scribens docet, nullo bono hominis merito Dei gratiam priueniri. Eramus,inquit, de nos insipientes aliquado .increduli, erran tes, seruientes desiderios Se voluptatibus varijs,in malicia Sc inuidia agentes, odibiles, odientes inuice. Cum aute benignitas & humanitas apparuid Sauuatoris nostri: non ex operibus iusticiae quae fecimus nos, sed secundu suam misericordia saluos nos fecit, per lauacrumgenerationis Spiritus sanetis que est itabude in nos per Iesum Christu Saluatore nostra. ut iustificati gratia I ipsus .haeredes simus secundu spe vitae aeternae. Omnis igitur illuminatarumentiu pius motus alienari quide non potest a propia hominis voluntate:
Si quide nihil recte faciet nisi quod volens egerit: sed ut ad id quod aequude
utile est .animi tendat intentio, de illius aeternae Se incomutabilis voluntatis inspiratione concipitur. Et sicut arte medici fit in oculis caligantibus, ut ponsint videre quod non vident, nec tamen non ipsorum est viso qua medici. na contulerit: ita in cordibus tardis sc hebetibus, per Spiritu sanctum acies obducta tergitur, Sc de vero luminae tenebrosae iam de deficientes lucer nae lumen accipiunt. nec tamen nisi ipsarum erit quicquid fulgoris acceperint. Unde dicit dominus: Ignem veni mittere in terram: & quid volo nisi ut ardeat Et i de iubet. lucernae nostrae sint semper ardentes: ut scilice t sus e no igne accensus animus non tepescat, sed studeat semper ardere: ac u vigorem eius aliqua turbarit aduersi tas, unde coepit inflamari, inde poscat ig. Diri. Proinde quia manifestissimΘ, Se prophetica, & euangelica; Se apostolica doctrina . nec superbos nos vult esse nec desides: cooperatores nos esse oportet gratie Dei, ut illa excitante,iuuante. locupletante, Se quotidie prouehen- rem, vigilater se sobriὸ subsequamur: nunqua celliantes a P actione gratiaria, quia intersecunda vit istius de aduersa, quibus gemina semper tentatione pulsamur a proficimus inde alimur: si stamus, inde subsistimus: s recidimus inde reparamur. Dicit enim spiritus per Prophetam David: A domino gressus hominis dirigentur, 3c via eius volet. Cum ceciderit non collidetur : quia domina suppo rut manum sua.Non itaq; frustra praecipitur vet boni smus,
636쪽
A eum dscitur: Declina a malo Se fac bonum. Sed nec frustra per Hieremiam
dicit dominus: Timorem meum dabo in cor eoru . Sc visitabo eos, ut bonos eos facia. Nec superflua erat praeceptio Pauli Apostoli ad Romanos dicentis: Noli vinci a malo, sed vince in Dono malum: cum Corinthijs dicat,Oramus aute ad Deum,ut nihil mali faciatis. In omnibus enim monitis Dei at ii mandatis una eademqiratio est Sc diuinae gratiae,&humanae obedietiae. Nec ob aliud unquam datur praeceptum nisi Vt quaeratur praecipientis auxilium. Voces enim docentium & litterae paginarum quae ad eruditionem audien tium vel lesentium Deo seruiunt,no caret eius virtute cui seruiui: & qua doid quod iuvetur,ab obediente persi itur,tunc effectus diuini operis declaratur. Vigilat aute tentatoris insidiae,ut ubi proficit deuotio, surrepat elatio, A vi homo de bono opere in se potius quam in domino glorietur. Sedibilicitudo nos Apostoli contra hoc periculum monet, dicens : Cum timore Setremore vestram salutem operamini. Deus est enim qui operatur in vobis 8e velle de operari pro bona voluntate. Quato ergo excelletius in madatis Dei qui ii profici ut, tanto maiores habet causas formidinis Ac tremoris: ne de ip- iis probitatis augmentis mens sibi conscia,& laudis auida, in superbiae rapiatur excessus, Se tiat immunda vanitate, dum sibi videtur clara virtute. Sed contra hoc periculum quid beatus Petrus in prima epistola praedicet.audiamus' Si quis, inquit loquitur, tang sermones Dei: si quis ministrat,tanquam ex virtute quam administrat Deus: ut in omnibus honorificetur Deus per Jesum Christum. cui est gloria se imperiit in secula. Item idem in epistola secunda: Gratia,inquit,vobis adimpleatur in recognitione domini nostri Iesu Chri qui nunc omnia nobis diuina virtute sua quae ad vita Se pietatem pertinent, donauit per agnitionem suam: qui vocavit nos propria gloriae viri -te,per qua maxima nobis Se preciosa promissa donauit,ut per haec efficiamini ciuinae consortes naturae, fugientes eius quae in mundo est, concupiscentiae corruptionem. Si ergo omnia quq ad vitam & pietatem pertinent,Deus nobis diuina sua virtute donauit: nihil magis sugiendam est quam appetitus Imius concupiscenti :quq virtute negat diuini operis, amore propriet dignitatis. Et cum aliae cupiditates ea tantu bona quibus aduersamur imminuat: haec dum omnia ad te trahit .simul uniuersa corrumpit. Cum itaqi totius superbiae senerale nomen odiosum sit siue illa de honore suo. seu de nobilitate, vel de immodicis opibus intumescat: h c pars ipsius omnibus tentationibus nocetior inuenitur,quq videtur ijs quas perditas cupit, amica esse virtutibus. Sed quia sublimiora q u Ni grauius corruut gaudet princeps superbis eos quCs potuerit sua impulsione prollem ere,ad celsiora creuisse. H uic auternato firmissimu bonu humilitatis occurri. Qua ideo diximus vera quia omniu virtutu inexpugnabilis fortitudo. &'uaedam suorum est vita membrorum Discernimus enim illam ab ijs officis, quae potest etiam eum mundi sapientibus habere communia. Se in eo proprietatem ipsus definimus, quod per omnia Deo subditur. Nec potest quicqua de meritis suis perdere. quom causas atq: prouectus non in se. sed in suo au'flore stituit. Dignum quippe est. ut imago Dei Deo spledeat.& inde pulchra,inde sit copia, dices: Signatum est super mos liam e vultus tot domine. Alioquin adnitera est,& a diuino aliena coniugio. si alterius cuiusquam decorem in speculo sui cordis ostentat, aut v liis alijs monilibus acquiescit ornari , nisi illis qua de thesaurus sal. is
637쪽
sponsi per sancti Spiritus pignus accepit. Si autem quaelibet animχ christi na huius debet cotinenti sioliditate muniri: quiae omnes nuptiale sacramen- ς
tum in quocunque vocationis suae ordine susceperunt quanto magis personae tuae dimitas praesidio huius virtutis armanda est, cui de opuletissimis gratiae Dei donis tam multiplex se ingerit materia gloriandi. Quamuis enim comunis tibi sit cum multarum virginum puritate virginitas, no tame facit ε peritur quq possit tibi magnificentia domus & splendore antiquissim familiae comparari. De quibus ut non superbias, nec tibi hoc ipsum quod eis Christu praeposueris ascribas: ipsa est vera humilitas,ue charitas. vera viri. ginitas. Ab omni ciuippe contaminatione mens libera est, quae sue in se,siue in proximo nihil diligit nisi quod ex Deo esse nouit. Na amare aliquid quod non ex opere .se spiritu Dei ct: non est casta dilectio. 3e semcit telatori su limes 3c claras animas hac illusione violasse, ut quas ad illicita non impulit, placendi sibi ad elationem deiecerit. De hac charitate sine dubio Aposto. lus loquebatur,& istius proprietatem subtilissimis discretionibus eliquabat,
x. Cor. ii dicens: Si linguis hominum loquar 3e angelorum,charitatem autem noli beam factus sum velut .sonans aut cymbalum tinniens. Eis habuero prophetiam, Ac nouerim mysteria omnia, se omnem scientiam, & habuero omnem fidem ita ut montes transferam, charitatem autem non habeam, nihil
sum. Et si distribuero in cibos pauperum omnes facultates meas, & si tradidero corpus meum ut ardeam,charitate aute non habuero: nihil mihi pro-- obscu- dest. In quarum definitionum formula multo laboraremus is obscurio, nisi xo, sequentia demonstrarent quae esset species istius charitatis,cui soli tot opem labores, tot virtutum merita non perirent. Esto enim ut multiplex loquedi peritia quae non sol sim ad omnem humanae facundiae arte, sed etia ad ange- D lici eloqvij peruenerit facultatem, si charitate careat,inutili aeris sono Se iii nitui sit co parabilis cymbalorum Esto ut habens prophetiam scientiam, habens fide daemonibus imperante nil itiit quia charitate si vacuus, ut etiam ille ab hae esse possit alienus qui in alimonia pauperu suas distribuerit facultates, vel qui corpus suu igne torrendu pro Christi cofessione tradiderit in credibile videretur, nisi beatus Paulus hoc diceret, qui tamen cum eiusdem charitatis inebra describeret, doceretq: qualis esset haec virtus,sne qua nulle Ibidem. possint prodesse virtutes: Charitas inquit, patio est benigna est, charitas noaemulatur,rio agit perperam, no in statur, no est ambitiosa, no querit quae sua sunt, Sc reliqua. Inflatio ergo se ambitio, Se propriora bonoru superba detensio pollunt destruere eleemosynas, possunt evacuare martyria si & m nas opes amore quis humanae laudis effundat, & saeua supplicia non ea sorbtitudine quam Deus tribuit, sed ea quam de se praesumpsit excipiat, IIoe est aenim propria fiducia inflari: hoc vanam gloriam qui bustibet ambire dispen. dijs: hoc postremo est nolle habere quae Dei sint:& ibi sui, constituere meritum, ubi diu mum ces rit auxilium. haec superbia omni peccato nocetior
omni genere est elationis insanior. A quibuslibet enim lapsibus delictorii fa vi surgitur,quando opem a reparatore suo poscit elisus Huicautem ruinae . nihil subuenit, quia aut difficilὰ peccatum suum superbus agnoscit, aut etias intellexerat,no currit ad medicu. sed de se sibi remediu pollicetum nec unquasti proficit eura,vbi morbus est ipsa medicina. Hunc aute corruptissimu pestilentiae ipsius flatum spuit verae humilitatis-verae charitatis excludit In
638쪽
A nullo enῖm hae virilites ab inuice diuidutur ambaruta indiscreta conexio est,ut quidnvna eam costruitur,smul utraq; portatur. Sicut enim pars charitatis eli humilitas,ita pars humilitatis est charitas. Et si illa recolamus quae sne bono charitatis infructuosa elle Apostolus definiuit inueniemus, eades milem habere charitate . si eis humilitas vera defuerit. Que enim fructum habebit aut cum inflatione scientia, aut cum humana gloria fides, aut cum iactati a largitas. aut cum elatione martyrium Vnde quia in dilbtictione su- . perbiae & humilitas tendit & charitas de utraque habeatur dictu . quicquid de una est disputatum. Supereth nunc sacratissima Dei virgo ut sobrio castoque iudicio sancti cordis tui arcam discutias. & aculeo totius elationis obtrito uestiges in te atque dinumeres quae Sc qualia tibi sponsus tuus
dona contulerit: quae a me non oportuit recenseri, ne aut plura cotexerem. aut pauciora percurrerem.Verecundiae enim tuae onerosa foret etiam vera
laudatio & ipse contra disputationem meam facerem .s cui ab humana gloria continentiam suasissem .ad eandem te tuis praeconijs incitarem. Ipsa ergo aulam tuae mentis ingredere e in secretario purissimae conscienti tu qualia tibi reposita snt ornamenta circunspice: Se quicquid ibi splendidum. quicquid pulchrum preciosumque reppereris, diuina operis & muneris esse ne dubites: ita ut in omnibus bonis opulentiae tuae 5e gratiam donatoris Zeius proprietatis agnoscas. Accepisti enim quae habes : & quicquid tibi diligentiati laboris accreuit, per ipsum tibi est auctum. per quem fuerat inchoatum. Itaque utendum tibi est ias quae largitus est Deus: & ab eo de semperes petendum, ut donis et iis fideliter 8c scienter utaris. Quid enim nobis doni potest esse sine ipso,quandoquidem etiam ut rect4 oremus, ex ipse est: dicente Apostolo. Nam quid oremus sicut oportet, nescimus, sed ipse Rodi vspiritus postillat pro nobis gemitibus inenarrabilibus. Qui autem scrutatur corda ,scit quid des deret spiritus: quoniam secundum Deum postulat pro sanctis Et ne dubita ellet de quo spiritu loqueretur,iam se pra dixerat,Non enim accepistis spiritum seruitutis iterum in timorem, sed accepistis spiritu ni adoptionis filiorum,in quo clamamus: Abba pater. Itaque ipse spiritus testimoniu reddit spiritui nostro,quonia sumus si ij Dei. Si aute fith: se haeredes. haeredes quide Dei cohaeredes autem Chri Ili : si tam ecopatimur ut cogi ori. scemur. implet igitur Spiritus sanctus organu suum: Sc tanquasta chordarii tagit digitus Dei corda sanctoru. Qui ideo cisdie Petecostes in apostolos plebe li credet tu sicut a domino fuerat promissus,influeret: in specie lingua.
ru apparuit igneisu,& loquelis omniti nationu cossuper quos insederat, secit affari : ut dubiu non est et, per ipsus inspiratione, utile affectu. rationabile sermone, an inus fidelium ministrari. Sicut ipse dominus disci subs sui, ins-nuauit, Ie dixit: Cum autem tradet vos, nolite cogitare quomodo aut quid Mutam
loquamini: Dabitur eni vobis in illa hora quid loquamini. No enim vos ellis qui loquimini, sed spiritus patris qui loquitur ira vobis. Quod non in solo
magnarum tribulationu tepore credamus fieri, sed etiam in pace praestari. Audiamus Apostolu definientem quod ipse quoq cogitationes nostrae nisi a Deo nobis insitae fuerim, rectae esse non nos i m. Nouciam, inquit, talem 1 cor. ihabemus per Chrit uni ad Deli' non quod sufficietes simus cogitare aliquid ex nobis qua si ex nobis, sed sui sciretia nostra ex Deo est. Unde cu sanctoruanimis ex Deo sit ut illis meditatio iusta petitio efficax, actio ex Deo sit, in
639쪽
D. PRO SP. EPIST. AD DEMETRIADEM.
fide firmitas,in tribulatione patientia, in persecutione vim ria, magna est in cvera humilitate scelicitas cui Deus dilectio, Deus sapietia, Deus consilium, Deus fortitudo est. N ee dubie ista iubiectio latra ex magna parte in illius fur cor i I tum beatitudinis est constituta consortio: ub Deus erit omnia in omnibus. Quod ideo in hac vita ad plenum non potest obtineri, uia nondum momtale nostru induit immortalitate,nec corruptio transthim incorruptionem: si in I caro adhuc contra spiritum,& contra carnem spiritus concupiscit: nec imRoni. . uenitur in ullo hominum tanta concordia,ut legi mentis lex quae membris est insita non repugnet Propter quod ex omnium sanctorum persona acci-MIoan. i. pitur quod Ioannes Apostolusait: Si dixerimus quoniam peccatu non ha-Demus, nosipsta seducimus, Se veritas in nobis non est. Cum tamen id ε ipse 1 Ioan 3 dicat: Qui natus est ex Deo peccatum non facit: quoniam semen ipsius in in eo manet: Se no potest peccare, quoniam ex Deo natus est.Vtrunq. ergo verum est: quia de nemo line peccato est: in eo quod nemo est sine lese peccati :& qui natus ex Deo,peccatum non facit: quia perlegem mentis, id est, 1. Pet 4. per charitatem,quae Dei semen est, peccatum non facit. Charitas enim operit multitudinem peccatorii, se sine qua nullum prodest bonum, perquam deletur omne peccatum. Dum igitur coreus quod corrupitur aggravat ani-Sap.ο. mam,& deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitante: non quidem obtinetur ut iam anima in omnibus Deus si, quia nullus est sine tenta- Iacobi t. tionis stimulo Se fine mutabilitatis incerto: sed quia omne datum optimum, Se omne donum perfectum de sursum est, descendensa patre imminum: sine dubio inde habetur virtutum omnium portio, unde habebutur plenitudo Se tanto quisque est beatior deoqi iunctior , quanto plus in eo fuerit gratiae diuinae quina actionis humanae. Be- Dnedic itaq: domino in omni tempore & laus eius in
Isai, Ia, tuo ore sit semper. Anima aute tua no acquies.
eat nisi in domino laudari. Superbi qui
dem refragabuntur: sed man. sueti haee audient δί - laetabuntur. -
640쪽
comparabiliter honorado. praestantissimo patro no, A ugustino Prosper. Ignotus quide tibi facie.
sed iam aliquatenus si rem in istaris, animo ac seris mone compertus: nam Fer sanctu fratrem meum
Leontium diaconumili Epistolas & recepi nunc quoque beatitudini tuae scribere audeo,no solum salutationis ut tune studio,sed etiam fidei qua ec. clesia vivit affectu. Excubante enim pro uniuersis membris corporis Christi vigilantissima industria tua. Se aduersus haeretica. rum doctrinarum insidias veritatis virtute pugnante,nullo modo mihi verendu putaui,ne onerosus tibi aut importunus essem in eo, quod ad multo. O salute, ac perinde ad pietate tuam pertinet: cum potius reum futura esse
me credere si ea qui valde perniciosa intelligo. ad speciale patronu fidei non referrem.Multi ergo seruorum Christi qui in Massiliensi urbe consistunt nsanetitatis tuae scriptis quae aduersus Pelagianos haereticos condidisti, conistrarium putant patrum opinioni & Ecclesiastico sensui, quicquid in eis devocatione electorum se dium Dei propositu disputatii. Et cum aliquadiutarditatem suamculpare maluerim,quam non intellecta reprehendere,quidamqi eorum lucidiorem super hoc atque aptiorem beatitudinis tuae expositionem voluerint postulare: euenit ex dispositione misericordiae Dei, ut quum quosdam intra Aphricam similia mouissent, librum De correptione& gratia plenum divine autoritatis emitteres. Quo in notitiam nostram insperata opportunitate delato putauimus omnes querelas resistentium sopiendas: quia uniuersis quaestionibus, de quibus consulenda erat sanctitas tua,tam plene illic absolute ii responsum est,quasi hoc specialiter studueris.
ut quae apud nos erant turbata componeres.Recensio autem hoc beatitu
dinis tuae libro.sicut qui sanctam atque Apostolicam doctrinae tuae autho. ritatem antea sequebantur,intelligentiores multo instructioresqi sunt facti: ita qui persuasionis tuae impediebantur obscuro, auersiores quam fuerant recesserunt. Quorum tam abrupta dissensio primum propter ipso eruenda est ne tam claris tamque egres8s in omnium virtutu ltiadio viris spiritus Pelagian impietatis illudat: ne simpliciores quique apud quos holu magna estde probitatis contemplatione reuerentia, noc tutissimum sibi aestiment, quod audiunt eos quorum authoritatesne iudicio sequuntur, asserere. II cenim ipsorum definitio ae professio est: omnem quidem hominem Adam peccante peccasse, de neminem per opera sua sed per Dei gratiam regenera. tione saluari: uniuersis tamen hominibus propietationem quae est in sacramento sensuinis Christi sine exceptione esse propositam, ut quicunque ad fidem Se ad baptismum accedere voluerint, salvi esse poliunt : qui autem cre-