장음표시 사용
171쪽
Isaiam alterius, Ezechielem rursus alterius, & singulos pro- ,hetas uni principatui defert: esse autem hos omnes ex
inistra virtute,& extra complementum; omnzm Vero, qui veteri Testamento credit, mortem subire. risis iis II. De effraeni eius libidine scribit Beatus Augustinus, fuisse n. - natur lasciuum, docuiste detestandam turpitudinem, indisserenter uti foeminis . turpitudinem non scribo: si lubet videre,
adi Epiphanium , qui multa castis indigna solere in Euse fueri
sexus miri que refert, in forias eorum mysternis exerceri: ut iure scribat Eusebius deis haeresi Sunoniata ; Quodcunque ali- α. ξeatist quando omni flagitio scelestius & improbius in cuiusquam 'ρ cogitationem cadere possit, haec detestabilis & maxime . pestifera haeresis illorum, qui mulierculas miseras, omni vitiorum genere cumulatas turpiter & flagitiose ludifican- . tur, longissime supcrat. Sed . auctore B. iaugustino, negat
carnis resurrectionem. D um i 2. Ῥenique peccatorum auctorem constituit, Ae quo ..,, -- Uincentius Lirinensis in haec Nerba: inais ante magum Simo- cur. i.
6s nem Apostolica districtione percussum, a quo vetus ille ς' μ' turpitudinum gurg usque in nouissimum Priscillianum continua & occulta successione manavit; auctorem mal rum,id est, scelerum, impietatum, flagitiorumque nostrorum ausus est dicere creatorem Deum Z quippe quem asserit talem hominum ipsum suis creare naturam , quae proprio quodam motu, &nccest ari .ae cuiusdam voluntatis impulsu
nihil aliud possit,nihil aliud velit, nisi peccare: eo, quod furiis omnium vitiorum exagitata & inflammata, in omnia turpitudinum barathra inexhausta cupiditate rapiatur. O caecos nouatores aeui nostris serdidos canum istorum vomitus resorbentes; iam tuncpraedamnatos errores consectantes
i3. At quis exitus huius pestiferi homini quis finis erroris3 sis , i. Simon tandem si superbia Lucifero comparandus, cum magicis artibus, ut se Deum probaret, duobus suffultus daemoniis euolasset: ' Petrus fixis genibus precatus est Do- ' Micininum,uicit magicam leuitatem, vinctum illum de sub limi Apost.
172쪽
limi aere deposuit, & quodam praecipitio in saxa illidens
eius crura constegit : ut ex una eius ruina perspicuum
fieret, quibus suppliciis digni sunt, qui caeleste curricu
1 . Montanus auctor haeresis Catapb gum, cum propheti s M ηιπιυμ suis Trificit Maximin/eton sancto Spiritu,quem inse=6que immissum comminiscebatursoanatico oe peductore demcntatus, Euseb.Eee. insatiabili quadam animi cupiditate, in primatu ambiendo hi ' incensuqsimul atque aditum diabolo aduersario ad se pate- fecerat, spiritu quodam maligno abripi, & derepente furore & mentis insania exagitatus bacchari; atque mox non temere solum garrire, sed peregrinas quasdam voces sundere, & contra quam Ecclesiae consuetudo cum traditione, tum successione antiquitus ab Apostolorum temporibus cou j derivata postulabat, prophetare. occoepisse scribitur ab Apocrorari Hierapolu Episcopo,qui nonnultas interpositis addit,c sis. praefatus ili' & arrogans spiritus ad Catholicam, de ' uniuersam sub caelo Ecclesiam contumeliis onerandam,eos perdocuit. Dei e paulio post ex opolonis: Iste est,qui nuptia- 'φροῖ '' rum diuortia perdocet, qui nouas ieiunij leges sancit, qui Pepuram &Tymium, istς enim sunt paruae ciuitates Phrygiae cupiens Onanta undique eo conuocare, Hierusalem
is. Sedconsulto ex D. Hieronymo singulos eius errores ex fri- H resobemus,cuius ad marce am haec verba: Nos Patrem, & Filium& Spiritum in sua unumquemque persona ponimus, licet substantia copulemus: illi Sabelli j dogma sectantes, Tri nitatem in unius personae angu stias cogunt. illi in tantum putant scelerata coniugia iterata, Vt quicunque hoc secerit, adulter habeatur. illi tres in anno faciunt Quadragesimas,
quasi tres passi sint saluatores. Apud nos Apostolorum locum Episcopi tenent, apud eos Episcopus tertius est. habent enim de Pepura Phrygiae Patriarchas; secundos quos R appu-
173쪽
appellant Ccnones, atque ka in icrtium, id est, paene vitiamum locum Episcopi douoluuntur: quasi exinde ambiti sior religio fiat, si, quod apud nos primum est, apud illos nouissimum sit. Illi ad omne paene delictum Ecclcsiae ob-
serant fores: nos quotidie legimus; Malo poenitentiam peccatoris, tu. im mortem. Rigidi sunt, non quo & ipsi peiora non pcccent; sed hoc inter nos de illos interest, quod illi erubescunt confiteri peccata quasi iusti: nos dum poeniten-n Lia,. tiam agimus, facti s veniam prona cremur. Praetermitto 'ma scelerata mysteria, quae dicuntur de lactente pycro, dedet victuro martyre, confarrata. malo,inquam, non credere; sit falsum omne quod sanguinis est: aperta est conuincenda blasphemia diccntium, Deum primum voluisse in veteri Testamento per Mosen de Prophetas saluare mundum: sed quia non potuerit cxplere,corpus sumpsisse de virgine, de in Christo sub specie fili j praedicantem , mortem obisse pro nobis. de quia per duos gradus mundum saluare nequiuerit, ad extremum per Spiritum sanct in Montanum, Priscam de Maximillam insanas faeminas, descendisse: Aplenitudinem,quam Paullus non habuerit, dicetiis; Ex parte i. Co. i, cognoscimus, de ex parte prophetam iis; de, Nunc vide- mus per speculum in aenigmato , abscissum de semiuitum habui lite Montanum. is. olerum 'imus nicetum Tontificem Rom. cum Tuon Linam,isis, sectatores primariae Ecclesiae Romanae commuuicatio- Chri. ij, .uem astu ruissent fui furati, quo a tota Catholica Dclesia videren- tur recepti; deteo i tandem haeresi iliorum, communicationem irritam declaruisse. Tessatur Tertultianus sic scribens: Praxeas Adae piam tunc Episcopum Romanum agnoscentem iam prophetias' Montani, Priscae, Maximillae, de ex apnitione pacem Ecclesiis Asiae de Phrygiae inserentem, talia de ipsis prophetis de
Ecclesiis eoru adseuerando, de praecessorum eius auctoritates defendendo,coegit de litteras pacis reuocare iam emissas, dc a proposito recipiendorum charismatum concellare. 1 . Ipse Tertudianus dilapsim in haere L Montan coplures libros Bar.i. An scripsit pro ilia flabibenda: contra quam ,sicut aduersus Te, - - tu ianum
174쪽
tti iam ipsὰm, Zepherinum Fontificem Rom. aeuo Tertu iani Trem anathema iecisse ex ipsius Tertu iani merbis colgigimus . ait evim: ' . a . Dei ivd- Areuunt nos, quod ieiunia propria custodiamus; quod αi. staeiones pleruinque m Vesperam producamus; quod etiam xerophagias observemus, siccantes cibum ab omni carne,& omni iurulentia,& vuidioribus quibusque pomis, ne quid vinositatis vel edamus, vel polemus . lauacri quoque abstinentiam congruentem arido victui. Novitatem
igitur obiectant, de cuius inlicito praescribant aut haeresin iudicandam , si humana praesumptio est ; aut pseudoprophetiam pronunciandam , si spiritalis indictio est; dum quaqua ex parte anathema audiamus, qui aliter
esu 'i'. ANNO CHRIST CCL v. Hiero. de I 8. Nouatianus Romanae urbis presbyter aduersus . sia P nelium Cathedram sacerdotalem conatus inuadere, Nouatianorum, quod grirce dicitur καθαρὸν, dogma constituit; nolens apostatas recipere poenitentes. huius auctor Nouatus Cypriani presbyter fuit. Cornebus Romanus Fontifex epiasoLad Flauianum, Nouatiani c quem Eusebius Nouatum vocat,' r errans in nomineὶ aliud facinus omnium sane pessimum hoc sere pacto tradit. Cum iecisset oblationes,& singulis partem sacramenti distribuisset,porrexi si etque: miseros homines &infelices pro benedictione & gratiarum actione iusiurandum dare coegit; atque suis utrisque manibus manus accipientis prehendens, non prius dimisit, quam lioe iureiura locum obstrinxisset; illius enim verbis utar Iura mihi per corpus &sanguinem Domini Nostri Iesu Christi, te nunquam nec me deserturum, nec ad Cornelium reuersurum.
atque miser homo non ante degustauit, quam ita illi se d uouisset. & qui illum acceperat, pro Amen, quod dicere debuerat, hoc dixit; Non deinceps ad Cornelium reuertar. 19. Fidebat cum Cornelis,quo u la os paenitentes reciperet
175쪽
in gremium Ecclesia, quibus Nouatianus nultim spem salutis Euseb.ind. reliquam faciebat. Vnde proprij cuiusdam erroris & sectae eorum, qui prae inflata quadam mentis insolentia seipsos να .i' a καθαρους esse, id est puros & vacuos a labe peccati,asseuerant, . auctor 5: dux suit. Ob qua rcin Concilium maximu Romae cogitur, in quo sexaginta Episcopi, & presbyreri totidem, atque amplius, una cum Diaconis in unum conueniunt. A pastoribus etiam separatim per singulas cuiusque regionis prouincias,quid de ea re agendum esset, deliberantibus, colloquia sunt. A quibus omnibus tandem decernitur,Nouatum lege Nouatianum eiusque fautorcs tanta superbia in-δ flatos. & quotquot illius inhumanissimae. & a fraterna cha-
P.M. ritate alienae opinioni allentirentur, In corum numero qui
erant ab Ecclesia exclusi, haberi. fratres autem, qui casu infelici prolapsi fuissent, poenitentiae medicamentis curari, &ad sanitatem restitui. Teste Beato Hieron ornelius Roma- Des pr. urbis Episcopus quatuor scripsis ad Flauianum .Antiochenae ς' Ecclesiae Disicopum epistolas, quartam valde prolixam, & N uatianae haereseos causas & anathema continentem.
Lo. Donatiani vel Donatistae sunt, qui primum propter Aug. MCaecilianum contra suam voluntatem ordinatum Ecclesiae Carthaginensis Episcopum,schisma secerunt, obiicientes ei crimina non probata,& maxime quod a traditoribus diuinarum Scripturarum fuerit ordinatus . Scd post causam cum eo dictam atque finitam,falsitatis rei deprehensi, pertinaci dissensione firmata, in haeresin schisma verterunt; tamquam Ecclesia Christi propter crimina Caeciliani,seu vera, seu quod magis iudicibus apparuit,falsa, de toto terrara Orbe perierit,ubi sutura promissa est atque in Aphrica Donati parte remanserit, in aliis terrarum partibus quasi cotagione communionis extincta. Audent etiam rebaptietare Cath licos, ubi se amplius haereticos esse firmarunt: cum Ecclesiae
Catholicae uniuerset placueri nec in ipsis haereticis baptisma
176쪽
commune rescindere. Huius haeresis principem accepimus f sse Donatum, qui de Numidia veniens, de contra Caecilianum Christianam diuidens plebem adiunctis sibi eiusdem factionis Episcopis, Maiorinum apud Carthaoinem ordinauit Episcopum; cui Maiorino Donatus Episcopus alius in eadem diuisione successit; qui cloquentia sua sic confirmauit hanc haeresim, ut multi existiment propter ipsum potius eos Donatistas vocari. . . Ad hanc haeresin in GH--est Aphrica & illi pertinent, qui appellantur Circumcelliones,lfenus hominum agreste, & famosissimae audaciae, non sic una in alios immania facinora perpetrando, sed nec sibi eadem insana seritate parcendo. D. August. M. 5eterrum hiades Tontifex, Donatum damnauit,qui niar: ., prior auctor Donatistarum schismatis fuit, de Caecilianum Episcopum Ecclesiae Carthaginensis absoluit. At Donatissae,
more haereticorum, a 4 Melchiadu sententia ad ConstantinumJmperatorem appenuerunt:. aduersum quos Costantini in haec verba
Atrid vis. rescripsit : Meum iudicium postulant, qui ipse iudicium . es Christi expecto. Dico enim ut se vcritas habetὶ sacerdotum M 1i3. iudicium ita debet haberi,ac si ipse Dominus residens iudicet: nihil enim licet his aliud sentire, vel aliud iudicare, uisi quod Christi magi sterio sunt edocti, &c.
Biton. . ANNO CHRISTI CCC xxv.
Chii iit. Arriani ab Arrio Olexandrinae Eccleo presbytero, quae , --; ιό praedicabant, erant huiuscemodi; Patrem Domini insti-- tuendi orbis causa genuisse Filium, eo pro potestite sui ex nihilo in substantiam nouam atque alteram, factum Dominu nouum alicrumque: fuisse autem tempus, quo Filius
Debete H. non fuisset. D. Murustino auctore,in eo sunt notissimi errore,
quo Patrem, & Filium, & Spiritum sanctum nolunt esse unius eiusdemq; naturae atque substantiae;aut vi expressus dicatur, essentiae, quae H graece appellatur: sed esse Filium creaturam, Spiritu vero sanctu creaturam creaturae,hoc est, . ab ipso Filio creatum volui. In eo autem,quod Christu sine es: .anima solam carnem suscepisse arbitrantur,minus noti sunt.
177쪽
Nec aduersus eos ab aliquo inueni de hac re aliqua lo fuisse certatum. Sed hoc verum cste & Epiphanius non tacuit; &cgo ex eorum quibusdam scriptis & collocutionibus certis sine comperi. Rebaptizari quoque ab his Catholicos nouimus; vicini & non Catholicos,nescio. Σ3. Itaque auctore Siluestro Pontifice Romano Imperator 'C - Bar. 3. An stantinus indicit Concilium Niceae urbis Bithyniae, secum menicum id omnium primum fuit ' scribitque ad omnes Ec clesiarum Praesides,ut ad diem prςstitutum adsint. Nec enim Echis c Imperatoris est mcilium cogere, Ied Fontificis: quando teste Socrate, Canon Ecclesiasticus vetat, ne decreta absque sentcn- α. E .hist. tia Episcopi Romani Ecclesiis sanciantur. 9aque,quod Theo- doretus memorat, trecenti decem & octo Episcopi ibi in .Lς' x rvnum conuenerunt. Episcopus autem Romanus propter aetatem admodum ingrauescentem abfuit. Verum duos ille misit presbyteros, potes late illis concessa actis illius Con- cith assenticiad i. Haec Theodoretus. Se plures legatos aliquando illac misos conuat, quorumprimus fuit Osus Episcopus Cor- ΑΛ ci dube sis, Hispaniarum Episcoporum vicem, atque Siluestri Romani Pontificis personam gerens, & collegarum Legatorum primarius. uid in Concilio decretum sit, paucis verbis complexus est Sulpitius Seuerus: inquit , Mirest erroriis, in mali i. re. bist causa Synodus apud Nicaeam ex toto orbe contrahitur: trecentis siquidem 5 duo de viginti Episcopis congregatis, fides plena conscribitur, haeresis Arriana damnatur, Imperator decretum Episcopale complectitur. Arriani nihil con- tra sanam fidem retractare ausi, se quoque tamquam acquiescentes, nec aliud sentientes Ecclesiis miscuerunt: man bat tamen in pectoribus eorum insitum in Catholicos viros odium; & aduersus quos disceptare non poterant,eos subornatis accusatoribus, fictisque criminibus appetebant. ANNO CHRisTI CCCLXXXI.
2 . Macedoniani sunt a Macedonio Constantinopolita delo
nae Ecclesiae Episcopo, quos πνευμ ατο raeci dicunt, eo ' μ' ' si
quod de Spiritui sancto litigent. Nam de Patre & Filio sen
178쪽
tiunt, quod unius sint eiusdemque substantiae: sed de Spi
ritu sancto hoc nolunt credere, creaturam eum dicentes. Photius de Natur, ut Arrius aduersus filium egcrat, sic Macedonius ad- . coiis.' ' uersus Spiritum sanctum: ut cius in omites imperium ac dominatum in seruorum ac ministrorum ordine colloca- via sur. rct. De quibus Beatus Mugustinus, Hos potius quidam Semiarrianos vocant, quod in hac quaestione ex parte cum his x.ri. illis sint,ex parte nobiscum. Itaque Damasius I. Font Roma - , n. , m 'primo concilio omstantinopsitano Oecumenico II. La.chri. 3 fiscoporum CL. nefa ri im cirri Macedoniis haeresim extinxit. cosi sist. CcVM paucis complectitur se dii decreta: Sanctum Conci T. v v i lium damnauit Macedonium cum loco Sabellium Afrum, ' qui unam tantum Trinitatis personam ali crebat; & Apol1narium Laodicensem,qui Verbum in homine metis vacuo habitasse tradebat, ac loco mentis animae Verbum suisse. Pronunciauit autem Concilium Spiritum sanctum esse Deum vivificum, eiusdemque cum Patre essentiae ac cum
Filio. addidit ille Symbolo de Spiritu sancto licc verba; D
minum, vivi sicum, dcc. Damastus quoque oriminensem dam-tita uo nauit con entum,. quo Valentis potissimum de Ursatij frau- Lucii. . dibus, Nicenae fidei damnatio conclamata est. ingemuit totus orbis, & Arrianum se cile miratus est.
alio. .An. 23. Ggit ω- cilium, in quo damnauit Auxentium Aviis a.' Arrianum Epit opum ciue iolanensem, Niceni Concilii fidem ob- umbrare cupientem. Rursius praeter aba Romae Damasius celebrauit Concilium contra Apostinarem Haeresiarcham , in quo ω aliae
grussantes in Oriente haereses damnatae siunt; gre nonnudos arua themati os o cliij adscribo ex eiusdem epistob ad Faudinum Episcopum Antiochensim, quum Theodoretussiribit. Theo. Sec. Quoniam post Concilium Nicenum eiusmodi ecror cmersit, ut quidam profano ore dicere audeant Spiritum sanctum per Filium factum esse; Anathema denunciamus omnibus,qui non libere praedicat Spiritum sanctum unius&eiusdem tum essentiae, tum potestatis cum Patre & Filio. Pari ratione anathema indicimus Sabelliani erroris fautoribus, qui dicunt Patrem oc Filium eundem esse.
179쪽
Anathemate item damnamus Arrium & Eunomium, qui pari impietate, licet verbis discrepent, tum Filium, tum Spiritum sanctum creaturam esse afferunt. Sint porro Macedoniani mulctati anathemate, qui ex radice Arriana exorti, non impietatem, sed nomen solum
Photino quoque sit poena anathematis irrogata, qui, haeresin Ebionis renouans, Dominum nostrum Iesum Christum ex Maria solum editum asseuerat. Illi praeterea anathemati addicantur, qui duos filios esse assirmant, unum ante tacula, de alium post carnem ex
Anathema etiam illis adiudicauimus,qui asserunt quod in carne humana Verbum Dei loco animae rationis participis habitauit. Nam idem ipsuin Dei Verbum non animae . rationis & mentis compotis locum in corpore, quod sibi sumpsit, obtinuit: sed nostram animam, hoc est, ratione &mente praeditam,experte tamen peccati, accepit seruauit:. Denique sit illis inflictum anathema,qui dicunt Verbum Dei productione & contractione a Patre secerni, ipsum ;essentiae expers esse,aut morte interiturum, scelerate impieq; praedicant, o c. Plura si desiderari adito ipsum Theodoretum.16. Priscillianus lac tempor auctore Baromo Deresin Gnosii- c eorum reduxit in Hissaniam . quem, Ut scribis SM . Se crus, & sicliae Lia magicas artes ab adolescentia exercuisse creditum est. Is, . ubi doctrinam exitiabilem aggressus est, multos nobilium, pluresque popularcs,auctoritate persuadendi, & arte blandiendi,allicuit in societatem . quorum qu mi errores, in haec mriso verba M. Mi Hustinus commemorat. Priscillianistae, quos in Debcr. Hispania Prii illianus instituit, maxime Gnosticorum& 'μ' -- Manichaeorum dogmata permixta sectantur. quamuis Mex aliis haeresibus in eas sordes,tamquam in sentinam quandam, horribili confusione defluxerint. Propter occultandas autein contaminationes & turpitudines suas, habent in suis dogmatibus Se haec verba; Iura, periura secretum prodere noli.
180쪽
Et post rauca. Astruunt etiam fatalibus stellis homines colli- - - iagatos, ipsumque corpus nostrum secundum duodecim sisna caeli esse compositum ; sicut hi,qui Mathematici vulgo appellantur; constituentes in capite Arietem,Taurum in ceruice, Geminos in humeris, Cancrum in pectore, & caetera nominatim signa percurrentes ad plantas Vsque perueniunt, quas Piscibus tribuunt, quod ultimum signum ab Astrologis nuncupatur. 27. cetera ex Leone Imagno exscribere consilium es, quae ad Turibiu eripsit;Nihil esse sordium in quorumque sensibus ι, - ιὰ
impiorum quod in hoc doama non confluxerit: quoniam Nn uio, de omnium terrenarum opinionum luto multiplicem sib his A.
secem miscuerunt,ut soli totum bibcrciat, quicquid alij ex parte gustassent. Denique si uniuersae haereses, quae ante Priscistiani tempus exortae sunt, diligentius retractentur: nullus paene inuenitur error, de quo non contraxerit impi tas ista contagium. i. Impie sentiunt de Trinitate diuina: qui&Patris &Filii, - β.
& Spiritus sancti unam atquc eamdem asserunt tae persO- imis. nam tamquam idem Deus, nunc Pater, nunc Filius, nunc
Spiritus nominetur . nec alius sit,qui genuit, alius qui genitus est, alius quide utroque processit: sed singularis unitas in tribus quidem vocabulis, sed non tribus sit accipienda personis . Quod blasphemiae genus de Sabelli j opinione sumpserunt , cuius discipuli etiam Patrispassiani nuncii pantur : quia si ipse est Filius, qui & Pater,Crux Fili j Patris erit passio. & quicquid in sorma serui Filius Patri obediendo sustinuit,totum in se Pater ipse suscepit, quod Catholicae fidei sine ambiguitate contrarium est. ij. Ineptum cst vanumque commentum de processionibus quarundam virtutum ex Deo, quas habere coeperit, & A L. quas essentia sui ipse praecesserit: in quo Arrianorum quo- se is Irique suffragantur errori dicentium, quod Pater prior Filio sit,quia fuerit aliquando sine Filio; & tunc Pater esse coepe rit, quando Filium genuerit.