장음표시 사용
181쪽
es: -- iij. IMena impij asserunt ideo unigenitum dici Filium Dei,
se quia solum sit natus ex Virgine. Quod utique non auderenti Oza,. dicere nisi Pauli famosateni & Photini virus hausisten qui dixerunt Dominum nostrum Iesum Christum, antequam nasceretur ex Virgine Maria, non fuisse. iiis . Natalem Chiisti,quem secundum susceptionem veri hominis Catholica Ecclesia vencratur, quia Ucrbum caro factum cst,&habitauit in nobis,non vere isti honoran sed honorare se simulant, ieiunantes codem die sicut & die D minico qui est dies resurrectionis Christi: quod utique ideo Nisi, i . faciunt, quia Christum Dominum in vera hominis naturas. 'Σ natum este no credunt, sed per quandam illusionem osten-- -- tata videri volunt, quae vcra non fuerint, sequentes doῖma Cerdonis , atque Marcionis, & cognatis suis Manichaeis
v. Animam hominis diuinae asserunt esse substantiae, nec a natura creatoris sui, conditionis nostrae distare naturam: quam impietatem, ex philosophorum quorundain, & Manichaeorum opinione manantem,Catholica fides damnat. Diani is vj. Dicunt diabolum numqua in fuisse bonum,nec natu-
, , AI ram eius opificium Dei esse, sed cum ex chao & tenebris emersisse: quia scilicci nullum sui ha bcat auctorem , sed omnis mali ipse sit principium atque substantia: cum fides
vera, quae est Catholica, omnium creaturarum, siue spiritualium sue corporalium,bonam confiteatur substantiam, de mali nullam esse naturam : quia Deus, qui uniuersitatis est conditor, nihil non bonum secit. Unde & diabolus bonus esset, si in eo quod factus est, permaneret. N-, is Vij. Nuptias damnant , dc procreationem nascentium perhorrcscunt: in quo sicut paene in omnibusὶ cum Manichaeorum prophanitate concordant. Idco sicut ipsorum mores probant coniugalem copulam detestantes, quia non
est illic libertas turpitudinis, ubi & pudor matrimoni 3 se
uatur, & spes sobolis. viij. Plasmationem humanorum corporum diaboli dicunt este figmentum, & semina conceptionum opera dar- monum in mulierum victis figurari: propterea resurre stio-
182쪽
ADVERsvs HAEREsES. 33'nem carnis non esse credendam ; quia concreatio corporis
non sit congruens animae dignitati: quae falsitas sine dubio opus diaboli est. ix. Filios promissionis ex mulieribus quidem natos, sedcx Spiritu sancto dicunt esse conceptos: ne illa sobolta, quae
de carnis semine nascitur, ad Dei conditionem pertinere videatur . quod Catholicae fidei repugnans atque contrarium est, quae omnem hominem, in corporis animaeque substantia, a conditore uniuersitatis sorinari atque animari intra
materna viscera confitetur. x. Reseruntur asserere, animas, quae humanis corporibus Am --
inseruntur, fuisse in corpore, & in caelesti habitatione peccasse: atque ab hoc a sublimibus ad inferiora delapsas in diuersae qualitatis principes incidisse,& per aerias ac siderias
potestates, alias duriores, alias mitiores, corporibus esse ii
clusas, sorte diuersa de conditione dissimili: ut quicquid in
hac vita varie & inaequaliter prouenit, ex praecedentibus causis videatur accidere. quam impietatis fabulam ex mul torum sibi erroribus texuerunt.
xj. Undecima ipsorum blasphemia est , qua fatalibus stellis & animas hominum & corpora opinantur adstrin- 2, 22
gi: per quam amentiam necesse est,ut omnibus paganorum
erroribus implicati,& fauentia sibi ut putantὶ sidera colere,& aduersantia studeant mitigare. Ucrum ista sectantibus nullus in Ecclesia Catholica locus cst: quoniam,qui se talibus persuasionibus dedit, a Christi corpore totus abscessit. xij. Duodecimum inter haec illud est,quod sub aliis potestatibus partes animae, sub aliis corporis membra describui;& qualitates interiorum praesulum in patriarcharum nominibus statuunt, quibus e diuerso signa siderea, quorum virtuti corpora subiiciantur, opponunt. & in his omnibus inextricabili se errore praepediunt. xiij. Dicunt quod omne corpus scripturarum Canonica rum sub patriarcharum nominibus accipiendum sit: quia illae duodecim virtutes, quae reformationem hominis interioris operantur, in horum vocabulis indicentur, sine qua scientia nullam animam posse assequi, ut in eam substan-b L tiam,
183쪽
tiam,de qua prodiit,reformetur. Sed hanc impiam vanitatem despectui habet Christiana sapientia. xiv. De statu corporis sentire dicuntur, quod sub pote-
state siderum atque signorii in pro terrena qualitate tene tur: & ideo multa in sanctis libris, quae ad exteriorem ho-
minem pertineant, reperiri, ut in ipsis scripturis inter ditii- nam terre inamque naturam quaedam sibi repugnet aduersitas: dc aliud sit, quod sibi vendicent animae praesules, aliud quod corporis conditores. Quae fabulae ideo disseruntur, ut& anima diuinae assumetur esse substantiae,& caro credatur malae esse naturae. . . Sic mendaciorum suorum sacrilegia bonis titulis colorantes. Et nos istud veracium testium relatione comperimus,
& multos corruptissimos eorum codices, qui canonici titulantur, inuenimus. Quomodo enim decipere simplices possent,nisi venenata pocula quodam melle praelinirentΘ ne usquequaque sentirentur insuauia, quae taent futura mortisera . Atque haec ex Leone. Priscissam itaque noua haec docentesve vetera deliramenta
FH-- tum etiam Aquitani Episcopi interluere: verum haeretici
ψ committere se iudicio non ausi. In absentes tum lata sententia, damnatique Instantius & Salvianus Episcopus, Helpidius & Priscillianus laici. Additum etiam, ut, si quis damnatos in communionem recepisset, in se candem sententiam promendam Aulpitius Seuermscribit,isios tum Romam iii prosectos, ut apud Damasium Vrbis ea tempestate Episco pum obiecta purgarent: sed ne in conspectum quidem eius admissi sunt. vides, quanta iam tu uerit Romani Fontisicis auctoritas, quem elut supremum iudicem etiam in Concilio dum nati haeretici,vise purgarent, adibani3
184쪽
m aram appetiari; docens Ebristum nudum hominem, non ve-e a Nim T c- esse . Ideoque bellum implacabile contra D. Vir Cop. hiae ginem gesta: malus seruus atque impudens, qui de Domi- '' num suum dis retur, & Dominam contumelia assaceret. Is ergo perniciosus Nestorius ducem se Iudaicae hqrcsi prae buit: alium per se cile Christum, aliumque rursus Veroum
ais. i. Ah. Dei,errorem avitum sequendo statuens. αuem contra Chx si si tum Oecumenicum Oncilium Tertium cogitur auctore Caelestino
Ν, ad quod plures ducentis conuenerunt Disivi. Ex quibus erant Nesides, Cyrillus ille celeberrimus inter patres, qui propter virtutem, sapientiaeque diuitias, magnae ciuitatis Alexandriae sedem obtinebat Caelestini Romani Pontificis implebat sedem, atque personam gerebat. Refert haec
Photius Futriarcha Conini volutanu post nonnusia adiiciens: Nestorius ab illo beatorum Patrum coetu, sacerdoti j spoliatus dignitate, unicum execranda sententia sua anathemati traditus cst sempiterno. Declaratum est autem, Dominum nostrum Iesum Christum in una eademque persona ut vere ac pie a Patribus traditum est adorandum ac praedicandum:&immaculatam eius semperque Virginem matrem, proprie & vere appellandam summis cum laudibus Dei genitricem. Quae enim Deum Verbum,cum in carne nasci ha critiE. Veller, genuit, iure Dei genitrix vocata, celebrataque est.
his; hi 'ita proiectus est draco ille magnus, qui insidiabaturi A n. n. Virginis partui, inuidens illi diuinitatem.
v G in , 3 o. Pelagianorum haeresis ante saepius damnata, ab eodem Oncilio Ephesino rursus condemnatur; de qua haec scribit B. DEst .iε. gustinus: Pelagi atrorum est haeresis Omnium recentissima,a , iis ... ' Pesagio monacho exorta: quem magistrum Caelestius sic μι resii, secutus est, ut sectatores eorum Cςlestiani etiam nuncupentur. Haereses eorum a duariam Uictorio paucis codectas adscri-τά, .u;- . bam, ait i Pelagius Brito monachus, Caelestio Iulianoque in arg. D. fautoribus, latum tribuebat libero arbitrio, ut diceret,illud iaciesi. gratia Dei nequaquam egere: quippe cum illa in lege aedoctrina contineretur, ipsumque liberum arbitrium diuinum ellet munus. proptereaque ad singulos quosque actus Nesin
185쪽
I 2 PRAESCRIPTIO xv Lgratiam necessariam csse negabat, de sine ea dissicilius quidem, sed tamen perueniri ad salutem posse aiebat; ipsam
autem gratiam secundum merita nostra dari: vitioriamq; etiam nostram non esse ex Dei adiutorio, sed ex libero a bitrio, contendebat. Poenitentibus quoque veniam non dari secundum gratiam & misericordiam Dei, sed secnndum meritum Sc laborem corum, qui per poenitentiam digni fuerunt misericordia, affirmabat. Orationes, quae fi rent in Ecclesia tam pro fidelibus, quam etiam infidelibus vcluti superuacaneas damnabat, asseres homines suo quemque labore & industria, id quod peteretur , praestare posse Addebat hominem sine peccato esse posse,si velit: diuersum
tamen ab hu tu sinod i ἀναμα rimis esse asseuerabat. Praeterea, cum ad persectionem quandam ventum fuerit,iae vilis quidem humanis perturbationibus hominem concuti,contendebat: eaque ex caussa απαθει, summopere praedicabat. &filios Dei vocari non posse, nisi eos, qui absque omni pro sus essent peccato, asseuerabat. Aiebat praeterea Adam momtalem fu isse creatum; &siue peccasset, siue non, omnino moriturum. eius quoque peccatum neminem, nisi ipsum Adam laesisse. Ideo infantes natos pro abolendo originali crimine baptigandos non esse: quippe cum illos in eo statu esse assereret, quo ipse Adam fuerat ante peccatum; de si ante
baptismum morerentur , habere etiam Vitam aeternam. Baptizandos autem eos csse, non Vt a peccato, quo carerent,
exuerentur, sed ut Sacramento adoptionis filiorum Dei honorarentur. Haec de alia quaedam euomens Pelagius,
cum a multis admoneretur, damnationem timens recanta
uit primo: mox rursus ad eadem peioraque prolapsus,se cum apruuintiuum conciliis, tum a Poutificibus Romanis cm' e Leindemnatus fuit. de quibus haec trudit Prosper i Aquitanus, earim uti t. tempestate, pietate m eruditione cons cum . inquit, mus,MM . Tunc istorum machinae fractae sunt; tunc in superbiae pmc i, iis ''sociis, ac principibus corruerunt, quando beatae memoriae 2 ' μ' Innocentius nefandi erroris capita Apostolico mucrone
percussit; quando Pelagium, ad proscrendam in se suosque
186쪽
sententiam, Palaestinorum ' Episcoporum Synodus coartauit quando Afric 'porum Conciliorum decretis beatae recordationis Papa Zmimus sententiae suae robur ad nexilit,& ad impiorum detruncationem gladio Petri dextras ostinium armauit Antistitiam . quando sanctae memoriae Papa Bonifacius piissimorum Imperatorum deuotione gaud bat contra inimicos gratiae Dci , rion solum Apostolicis, scd elisia regiis utebatur edictis: & quando idem,quando esset doctissimus,aduersus libros tamen Pelagianorum beati Augustini responsa poscebat. Unde&. venerabilis memoris Pontis ex Caelestinus, cui ad Catholicae Ecclesiae praesidium multa Dominus gratiae suae dona largitus cst, sciens damnatis non examen iudicii, lea solum poenitentiae remedium csse praestandum ; Caelestium, quasi non discusso negotio audientiam postulantem, totius Italiae finibus iussit extrua di : adeo &praeces rum sitorum statuta S decreta Sunodalia inuiolabiliter stitianda censebat: ut, quod semel meruerat abscindi,nequaquam admitteret retractari. Nec vero segniore cura ab hoc morbo Britannias liberauit; quando quosdam inimicos gratiae solum suae ori in is occupantes, etiam ab illo secreto exclusit Oceani;& or)inato Scotis Epi- copo, scilicet dum Romana insulam studet seruate Catho v licam fecit etiam barbaram Christianam. Per hunc virum i ut etia Orientales Ecclesiae gemina peste purgatae sunt, quando
Cyrillo Alexandrinae urbis Antistiti, gloriosissimo fidei
defensori, ad execrandam Nestorianam impietatem Apostolico auxiliatus est gladio: quo etiam Pelagiani, dum cog- ,
natis conscederantur erroribus, iterum prosternerentur.
31. Tunc facium, quod idem scribit in hronico suo; Congre- rcistis rigata apud Ephesum plus ducentorum Synodo Sacerdotum ; Nestorius cum omni haeresi nominis sui , & cum multis Pelagianis, qui cognatum sibi dogma iuuabant,
Adsuit exhortante Deo prouisa per orbem Sanctorum pia cura Patrum, non dispare motu
Consciens diros iaculis caelestibus hostes Iisdem
187쪽
Iisdem namque simul dccretis Spiritus unus Intonuit. petiem subeuntem pruna rescidit Romae, Sedes Roma Petri , quae pastoralis honoris Facta caput mundo, quicquid non possidet armis, Relligione tenet.
Eisi biis 3 . Eutyches Archimandrita constantinopolsitarius, cumsium '
odis in haeresin Nestorii ferretur, est prolapsio est, ut non duas tantum in L hristo personas ex Cathosicae fidei praescripto negaret; sed etiam nec duas in eo naturas agnosceret; Nemrii laborare morbo reputans, qui duas conferentur in f hristo distinctas
inconfuse coniunctas naturas. Illi bitur Manetis atque Apolli- Cedrea. naris aduersis partibus tertius propugnator extitit. Carnem Aureliario Christi eiusdem fuisse cum nostra naturi atque substantiar, φ e confiteri non sustinuit. negauitque in Christo duas permanere naturas post earum unionem atque concretionem . Quin & inaudita alia atque monstrosa confinxit, corpus chri .m Christi ex caelo delapsum aiens, eoque in canis indutum huic Verbum Dei, per virginem, veluti per canalem, transiuisse, Vtinatus ex muliere Videretur, cum non nasceretur tamen.
re M. Manichaei ista opinio est, & quidem Manetis etiam deliriis absurdior . Is quoque pcruersὁ unicam Christi naturam Damis, is, asseruit. Jtaque sancta uniuersalis Synodus IR halcedo 'ei Tn nensis Ut Leo fribit sexcentorum fere Episcoporum siue cquisumsiorem Photius streplerique alii tradunt sexcentorum trigint coacta est, Der Coc. Jmperatore martiano postulante, Leone Magno Tontifice RO ' mano adprobante. 3 . Tulcherrima res, quan o ad totius mundi salutem & Leo. . ιν. Regia potentia, de Sacerdotis viget industria. Uerum quia est , laicus quolibet semper ouis est, nonpastor , cum Imperatori Ῥeus
Imperium commisit, quae Ecclesiae sunt, Pontifici concredidis: -υ, etere, Ni indicatur milum, potest esse principis; sed luirim comprobare , folius fuit, erit quesimpersiummi Pontifcis . te qua re audiamus Leonem Magnum Tontificem Roma
188쪽
Amplectendum est clementissimi Principis plenum religione consilium, quo sanctam fraternitatem vestram ad definiendas insidias diaboli, & ad resormandam Ecclesiasticam pacem voluit conuenire, beatissimi Petri Apostoli
iure atque honore seruato: adeo, ut nos quoque ad hoc suis litteris inuitaret, ut venerabili Synodo nostram praesentiam praeberemus. quod quidem nec necessitas temporis,nec ulla consuetudo poterat permittere . Tamen in his fratribus
Pascha sino & Lucentio Episcopis , Bonifacio de Basilio Presbyteris,qui ab Apostolica Sede directi sutat, me Synodo
vestra fraternitas existimet praesidere. Nec seiunctam a vi, bis praesentiam meam confidat, qui nunc in Ulcatiis meis riis. adsum, de iam dudum fidei praedicatione non desum. ut, qui non potestis ignorare,quid ex antiqua traditione credamus,non possitis au bitare, quid cupiamus. Vides quanta sit Rodiam Tontificis auctoritas Iseo assensu significat a 'Trincipe Synodum congregatam, o in Vicarius si s dbnodo seram adesse
praesentiam. 31. Ceterum in hoc quoque summa eiusdem Sedis auctoritas dita Etiam .nscituri; quod, licet absens Fontifex, tamen ω prius demisit p. f. tam quod erat credensi, in Symias comprobauit, quod ab opsubco throno fuerat decretum. te quo rursum irascribentem audiamus. Gloriamur in Domino cum Propheta canentcs; Adiuto rium nostrum in nomine Domini, qui fecit caelum & temram ; qui nullum nos in nostris fratribus detrimentum sustinere permisit: sed quae nostro prius ministerio definierar, uniuersς fraternitatis irretractabili firiniauit assensu; ut verea se prodisse ostenderet, quod prius a prima omnium Sede formatum totius Christiani orbis iudicium recepi siet: ut in pria ira, . hoc quoque capiti membra concordent, in quo amplius ianobis accrescit gaudendi materia, dum octanto magis se perculit inimicus, quanto contra Christi ministros saeuius insurrexit. oe quibusdam interpositis haec addit: Vicit per nos ille cuius carnis veritas negabatur. vicit per nos de pro nobis ille, cui vivimus,per quem secunda est post aduentum Do
189쪽
prostrato, Incarnationis diuinae mysterium; quod humani generis inimicus, quia rebus ipsis auferre non poterat, calumniis obscurabat. Quinimo ab incredulorum corde perierat; mortale mysterium: quia nihil prodest tanta salus incredulis, ipsa veritate suis dicente discipulis; Qui aedi-MMe.- derit,& baptizatus fuerit, saluus erit: qui autem non credi derit, condemnabitur. Solis iustitiae iubar densis per Orientem Nestorij de Eutychis nebulis impeditum, pure ab O cidente resplenduit, ubi commercium in Apostolis & Doctoribus principali ter collocauit. En iterum habes Romam, Terruit. Vnde nobis quoque auctoritas praesto est. y c , Itaque Eutyches , ω ssensior ipsius arrogans Discorus,
diametro contrarium errori Nestoriano defendentes. Christinue pio M oppugnatores, meritas tantae impletatis poenas dederunt. tom. i.
Sacerdotio enim spoliati, una cum haeresi sua Christi oppil ς gnatrice, ab Ecclesiae totius communione fuerunt exclusi, anathemateque damnati.
3 6. Anibimus Trape untius Disi pus Imperarore Iustimano, studio Theodorae Augustae, velut orthodoxo idi Duentis, mortuo Epiphanio in Sedem intruditur semstantinopobtanam. Js habens Eutychetis opinionem , praecedentium Synodorum non recepit auctoritatem , cum fautoribus sivis haereticis. Misit itaque Deus s.fhi ta Constantinopolim Agapetum squi vere ἀγα- - , id est, Mo ebor
dilectus a Deo & hominibus in Pontificem antiquae Romae, Coti in depositionem Anthimi & praed ictorum haereticorum, tamquam olim Petrum magnum Apostolum Romanis in depositionem Simonis. Taulta post Q peto mortuo,si eius Legatu Otactantinopoli Oecumenicum V. Concibum Constantianopolitanum II. E scoporum CLXV. libotio creaemu , cogit -- νι- λConcilium nefaria Ncstorij dogmata iterum pullulantia Coaei. penitus evulsit simul cum ipso satore zizaniorum, Theota 'e dorumque ac Diodorum;quorum hic Tarsi erat Episcopus.
190쪽
ille Mopsuestiae. Qui cum Nestorij prius haeresin parturi
rent, eam denique scriptis etiam ediderunt, mentisque suae tamquam partus quosdam adulterinos , horrendosque
reliquerunt. Praeteres damnarunt & anathemate confode- i, o Lrunt Origenem & Didymum,&Euagrium, veteres fidelium morbos, qui sane homines fabulas in Dei Ecclesiain Dia M.
inferre conati fuerant. Docuerunt enim isti animas ante Οὐ in corpora extitisse,& unam animam in plura ingredi corpora: L
quae quidem opinio impia est & execranda, & vere solis ipsorum animis digna. AEterni quoque supplici j snem fore dixerunt. hoc autem nihil aliud est, nisi homines ad omnia peccata atque interitum adhortati. Praeterea daemonibus ci ristinam dignitatem reddiderunt: reuersuros enim ad subimem illam gloriam fingunt, ex qua deciderunt. Ad haec
resurrectiara cum animis corpora negarunt: nudas enim animas, & corporis expertes resurrecturas. Quam autem
appellent resurrectionem,no video: siquidem est resurrectio illius, quod cecidit aut casurum est; non autem illius,quod semper manet &n corrumpitur,qualis est anima. Nec animaduertunt homines miseri, quantum nugis suis iniustum iudicem crii 'en conserant: summam enim illius iniustitiam esse testantur,qui corpora simul cum animis in virtutum studiis laborantia, praenatorum priuet societate; contraque corporibus, que simul cum animis peccauerunt, impunitatem cocedat: atque ita sociis corporibus exclusis,
animas duplici vel supplicio vel praemio afficiat. Non solum autem haec maledicta, sed etiam illa, quae paulo ante extiterant, Anthimo Trapezuntio,qui Eutychis opinionem fovebat, & Seuero Petroque Apameensi & Zoagra aucto ribus, cum reliqua illa scelerata atque multiplici ipsorum manu, sacer hic Patrum chorus sustulit, anathematcque damnauit, huius sancti operis duce potissimum Agapeto Romae Pontifice.