F. Henrici Seduli ex Ordine Minorum Præscriptiones aduersus hæreses

발행: 1606년

분량: 323페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

Damnata in Conrat. Constanti.

3 . Monothelitae mala soboles Mychianorum, it sub men propinarent venen m actitabano defenseres semitat se adcedo

nensis, cum interim astu haeretico, tu serpentina cadiditate, amaererent in Christo voluntatem ess unam operationem. Coepit Baron. s. haec haeresis Honoris Fontisic Heraclio Imperatore, Cyro Alexan- csti'. Idrino sopo auctore, aduersis quam complura celebrata concilia fuerunt. Primum Lateravense martino I. Tontifice iubente, qui To i. Cocharem cum suis auctoribio damnauis Nouissime, sancta nodus es' Oecumenica VI. Constantinopobtana II I. Imperatore cimstantino rigonato, ε Dathone Tontifice Romano indicente in Trulgo, loco in Palutis Imperatoris, coacta est ' CLXX. Disio rum, unanimi Phot decreto , subscriptione , acclamatione , Romani Pontificis Legatis Q μμ ς- praesidentibus , testiferum haeresin condemnantium. Breuibus rei summum ex scribam ex Notis Tutriarcta 5mstantinopobiam. 38. Sanctum &Oecumenicum Sextum Concilium, sibi quoque in urbium regina arcanorum Ecclesiae spectacul rum theatrum elegit. Centum autem &septuaginta diuinis

viris fultum, in certamen ingrediens pietatem & religionem splendide victricem demon strau it. In hoc qui praeessent, iudicati sunt digni, Georgius regiae ipsius ciuitatis Antistes,& Themorus & Georgius in presbyteri j dignitate constituti,una cum Ioanne Diacono, qui Agathonis Sanctissimi Papae Romani loco,in eorum qui praeerant ordine numerati lunt; &magnae ciuitatis Alexandriae Sed is locum Petrus monachus impleuit: cum quibus & Georgius monachus ac presbyter in gradum pontificiae sedis Hierosolymorum ascendit. Hi simul cum aliis sacris sanctisque patribus, Se gium, Pyrrhum, Paulum Constantinopolitanos, Cyrumque Alexandrinum, & Theodorum Pharensem, qui mutuam mendaci j cathenam consciebant; nec non & Macarium Antiochenum, simul cum Stephanoli resis discipulo,& misero quodam sene, qui Polichronius vocabatur, cum superioribus consentiente, & illorum impietatem destiadente

192쪽

dente, merito condemnarunt: quoniam in Christo vero Deo nostro, qui duas habet naturas, impie absurdeque

unam tantum esse voluntatem & unam actionem audebat

assirmare . Nec illud, quod ad intelligendum facile acria , . promptum est, animaduertebant homines imperiti, non eiusdem actionis esse claudum auctoritate propria curare,& itineris laborem sentire; caecos illuminare, & digitorum opera terram sputo commis ere, lutumque conficere atque oculis imponere ; mortuum sinitare, & se per mortuum lachrumari. Itemque non eiusdem csse voluntatis deprecari, ut mortis calix transeat,ipsumque rursus gloriam appellare,& quoi noluerat, velle. nec intelligebant ex ipsorum opinione sequi,duas in Christo naturas non esse. Omnis enim natura actionis est fons, &diuersis actionibus diuertar spondent voluntates. Quare si,ut ipsi falso opinantur, una est actio atque una voluntas: & natura nimirum Vna est,ex qua illae proficiscuntur. Quod si duae naturae sunt nondum enim eo progressi sunt,ut hoc negent cum in oculis habeant dispersionem,&interitum eorum, qui illius erroris auctores fuerunt; qui fieri poterit, ut utraque illarum propriam non effundat actionem ac voluntatem φ Uerum & isti, cum falsis opinioni suae nihil anteponerent, aeterno damnati sunt ana-- themate. Et ille sanctorum Patrum coetus, ut duas in uno Christo naturas, ita duas in eodem naturales voluntates,& duas actiones omnibus Ecclesiis recte confitendas, pr dicandasque censuit.

pis .iud. 39. Con stantinus autem Heraclij nepos tunc auitam Imperi j sortem suscepisse se declarauit, cum & aliis in rebus

faueret Concilio, derectam Ecclesiae sententiam compro- 1. Coe baret: cuius hoc inter alia Scriptum Imperatore dignum legitur i ta .. Omnes consonanter mente & lingua concredimus,& simi- ribae p. mliter consessi sumus,& tamquam ipsius diuini Petri vocem, Agathonis relationem supermirati sumus.

193쪽

iso PRAESCRIPTIO XVI.

ANNO CHRISTI IDCCLXXXVII.

o. Iconoinachia barbara haeresis, sobos furor, coepit Anaia. se istiseptis momo Nigesimo tertio,auctoribus Iudaeis

O S rara, Saracenis: in quorum amentiam transiuersum acti nimis multi,tum

--is. etiam inter alios Imperatores, duo torui Leones Isauricus Oormius, incredibile, quantum intulerint damni reipub. Chrisianae: cum fhristi Traiorum imagines deleri immaniter, deturbar tolli impie gre exuri iussisseisi; rebus interim ad interitum, quod videmus gemimusque exitium supremum proclinantibus. Non potuit Imperium di are, ubi se risii ,sacrae Sanctorum imagines ib omni aeuo inpium um receptae,Hrofuere furore prostratae . Varia contra Iconoctistas a summis Tontificibus, a Synodis compluribus agitata : demum semstantius Imperatorepetente, Adriano I. Pontifice constentiente, indicta septima Sy odus Oecumenica Nicena II., qua trecenti quinquaginta, ut communi Vert opinio siue, ex Photh aliorum mente, trecenti sexaginta septem Episcopi coeuntes, barbarum ligam inhumanum prorsus haerem unanimiter perenni anathemate mulctatam,concid- cauerunt. otque hic quoque referre operaepraetium fuerit,quae Photius Patriarcha constamitinopobtainuspo ieritati reliquit. Al - 4 i. Sanctum &Oecumenicum septimum Concilium,Ni

Ni s ri ceam sibi quoque Bithinis delegit,in qua & antea rectorum dogmatum iudicium sucrat. Trecenti & sexaginta septem interfuerunt Episcopi, qui sacrae magnaeque phalangis suae ordinum duces ac praesides constituerunt Tharasium inter Episcopos celeberrimum, diuinus hic vir atque optimus erat, ac dignus, Ut si quis alius, sacra regiae ciuitatis gubernacula iractareto de Petrum religiosissimum Protopresbyterum Ecclesiae Romanae, & alterum Petrum presbyterum, ipsum quoque & illius mansionis praesectum sancti Sabae. 6. Hi Sedi; Apostolicae sortiti sunt locum, Adriano tunc pontificiam dignitatem obtinente. & Ioannem ac Thomam singulari vi vcndi ratione celebres, &sacro honore insignes,& totius Oriciates dioecesses Apostolicarum magnarumque

194쪽

sedium gubernantes, nempe Apollinarsi, &Theodoriti, &Eliae, quorum primus Alexandriae, alter Antiochiae, tertius Hierosolymorum crat antistes.Tunc Constantinus & Irene recte de Religione sentientes, & pietatis gloria coronati, Imperi) Romani purpuram induebant. i. Hoc sacrum magnumque Concilium, recens patefactam de barbar am haeresin, quae ab impiis de execrandis hominibus parta cratidiuina communique sententia simul cum ipsius auctoribus condemnauit. Infelices enim homines isti, verbis non confitentes se Christo vero Deo nostro maledicere,factis in eum omnia maledicta de linguae petulantiam congesserunt. Cumque illum sine medio de sine

aliquo velo contumelia assicere non auderent, per venerandam imaginem omnem Christo inimicae mentis cupidita- . tem expleuerunt. Adorandam enim Christi imaginem,perquam idolorum error excluditur c proh nefarium atque impiae linguae cogitationisque sonum idolum appellati runt, de omnibus i psam ignominiis assicientes, de per plateas ac vias publicas trahentcs,dc pedibus conculcantes, in ignem Iconiecerunt; spectaculuin Christianis hominibus miserandum,&sola Christi hostium impietate dignum . Eadem dc in reliquas sacras imagines contulerunt; cum celeribus pedibus sanguinem funderent,dirisque manibus de impuris labris petulantiam exercerent, nec ullam tanti iuroris ataque dementiae satietatem caperent homines pessimi, sacras Christianorum notas & cssigies, non minus, quam si gentium essent abominationes, imo vero magis, publice detestabantur. Ex quo bellum grauissimum aduersus Christum . de Sanctos eius commouebatur. 3. Omnibus enim perspicuum cst, honorem imaginubus habitum ad eos transire, quos illae reserunt. Verum isti, noua Iudaeorum Christi hostium progenies, dum Christi υρ si atque Samstorum eius imagines assiciunt contumelia, ea perficiunt, in quibus patres ipsorum defecerunt: irruunt enim in facinora Iudaeorum, singularique alacritate patres suos superare conantur . Et dum non audent in medio Chri-

195쪽

Patrum ιν ditione.

Christianorum labris etiam Christum abnegare, in eumdem ipsum Iudaicum paternumque zelum deprehenduntur incidere, & adulterinam hanc etiam ostendut imitati nem . nec ullo consistunt loco, sed tamquam veneno haeresis ebri j. huc illuc iactantur & ruunt. Christianos enim se esse profitentur;& aduersus Christum debacchantur. Iudaeos appellari se nolunt: & imagines oppugnantes, zelum ipsorum Christo inimicum imitantur de superant. Idololatriae nomen vitant; & se in ipsos Christianos, diuinaque Christianorum sanctaque mysteria nihilo idololatris leni

res praebent.

4 . Quamobrem sanctum & Oecumenicum Concilium, eos qui adultera: istius & multis seminibus commist opinionis ignobilitatem fugere noluerut,tamquam nothos,& a fidelium nobilitate alienos, insolubilibus anathematis vinculis constringendos iudicauit. Imaginem autem Christi veri Dei nostri,ex Apostolorum & Sanctorum Patrum traditionibus, & sanctorum oraculorum testimoniis,ad honorem & venerationem illius quem ipsa refert, adorandam atque colendam suffragiis omnibus censuit &confirmauit: cum adoratio nimirum atque honor adhibeatur eodem modo, quo in aliis sacris notis & sormis sanctissimae latriae utimur. Neque enim in illis consistimus, honoremque &adorationem concludimus, neque ad alios diuersos ac va

rios fines distrabimur: sed per diuersum & singularem

ipsorum cultum S adorationem, quae cernitur, sacra conuenientique ac minima diuisa ratione animos nostros ad

indivisibilem illam singularemque atque unicam diuinita- tein dirigimus. Sic venerabilem crucem adoramus, in qua Domini corpus extensuin est, & sanguis ille, quo mundus uniuersus purgatus est, emanauit, & ligni natura illius stu-xibus irrigata pro morte vitam perpetuam tulit. Sic crucis signum adoramus, quo daei nonum agmina fugantur &varii curantur morbi: cum semel in ipso exemplari gratia & virtus exhibita sit, & usque ad exempla similis vis sese diffundat. 43. Haec

196쪽

- s. Haec igitur singula nempe Christi imaginem de ipsam

Crucem,crucisque notam cultu adorationeque prosequentes, honorem & adorationem non in ipsis concludimus;

sed ad eum dirigimus, oui propter incredibiles diuitias

amoris erga nos factus est homo, & mortem pro nobis pertulit columeliosam. Sic & Sanctorum templa & sepulchra, ct reliquias, ex quibus morborum curationes emanant, fideliter adoramus, Christum verum Deum nostrum, qui

floria ipsos affecit, collaudantes & celebrantes. Et si quidis in mysticis & sanctis nostris sacrificiis simile est, per

munus de gratiam in illis exhibitam, praecipuum auctorem& principem causam agnoscimus & commendamus. Quapropter & diuinus ac sanctus ille beatorum atque sacrorum virorum coetus,non sollina imaginem Christi, luemadmo. dum diximus, veru metiam immaculatissimae semperque Virginis Mariae,&Dominae nostrae Dei genitricis, & sacras Sanctorum omnium imagines, pro ratione excellentiae &sanctitatis exemplarium, colendas & adorandas communium oraculorum decretis constituit&confirmauit. Pcripsis enim ad praesentiam quodammodo, atq; congressum, animi ducimus intentionem; & per hanc diuina naturamque si erante coniunctione copulamur cum illo, qui surimus est rerum expetendarum. Haec igitur sapienter diui- neque septimum illud Concilium decreuit, atque costituit. quo quidem facto omnem haereticam pestem ac turpitudinem a grege ratione praedito depulit: uno animo, communiabus et otis,eadem voce in aduersarios, nouos si s Judeos Sur, cenos , sacro idosanctorum cartu Anathema conclamante; AA . 6. Omnes sic credimus, Omnes idem sapimus, omnes

i approbantes subscripsimus. Haec est fides Apostolorum: haec est fides Patrum, haec est fides Orthodoxorum; haec

fides orbein terrarum confrinauit. Credentes in viamia Deum in Trinitate laudatum, venerandas imagines amplexamur . Qui secus agunt, anathemate percellulator: qui sic non sentiunt, ab Ecclesia depelluntor. Nos antiquae

Ecclesiae legislationi insistimus ; nos decreta Patrum custo-V dimus;

197쪽

is PRAESCRIPTIO XVI.

dimus ; nos adiicientes aliquid aut auferentes Ecclesiae, anathematigamus; nos venerandas imagines suscipimus; nos, qui secus faxint, anathemate percellimus. Quicunque sententias sacrae Scripturae de idolis contra venerandas ina gines adducunt,anathema. Qui venerandas imagines idola appellant,anathema.Qui dicunt,quod imagines Christiani ut Deos adorent, anathema. Qui scientes communicant cum illis,qui contra imagines sentiunt,aut eas dehonestant, , anathema. Qui praeter Christum Dominum Deum n strum dixerit alium nos a cultu idolorum liberasse, anath

ma. Qui audet Ecclesiam Catholicam dicere idola aliquat do suscepisse, Anathema.

ANNO CHRIsTI IDCCCLXIX.

h. ἰ- 7. Photius Lictu neopbitus non intrans per ostium in o. lex tar ovium, sed tandem aliunde, quomodo sur 2' latro, pul se Ignatio

to uerit. Patriarcta,contra morem Eiclesiae Sedem usurpauit constant in pontanam. propter sincta Oecumenica Synodus VIII. Constantinopobtana IV. trecentorum, eoque amplius, Episeoporum, praesentibus Adriani Secundi Romani Pontificis Legatis, consi

mala septimά Synodo Oecumentia aduersio Jconocti ias, etiam in hunc modum pro μάpotestate fulminauit , ex producto libesio ,

a sancta Romanorum Ecclesia misso, & lecto audiente tota Synodo, cuius summaeli:

Dam, Di Α8. Anathematiramus omnes haereses simul cum Icon rnachis. Anathematizamus etiam Photium, qui contra s3 6. .- ' cras regulas &sanctorum Pontificum Romanorum vene-VNI. randa decreta,repete de curiali administratione secularique

militia sublatus, superstite Ignatio Patriarcha, in Constantinopolitana est peruasorie, imo tyrannice, a quibusdam scha sinaticis, vel anathematiratis,atque depositis, institutus Ecclesia: donec Sedis Apostolicae sanctionibus inobediens perseueranReius sententiam tam de se, quam de Patriarcha, nostro Ignatio spreuerit; & cociliabuli acta, quod se auctore contra Sedis Apostolicae...congregatum est,anathematizare distu-

198쪽

distulerit. Atque hunc oristolicam censuram tota Duodus huiusimodi merbis comprobauit: 9. Anathematizamus Photium: primo , propter nequissimam inuasionem Ecclesiae Costantinopolitanae cum aliis malis operibus suis. Secundo, propter inuentionem falsorum Vicariorum. Tertio, propter concilium vanitatis, quod celebrare tentauit. Quarto, propter crimina,quae falso contra sanctissimum Papam Nicolaum in suo concilia

bulo proposuit. SAECVLO X.

o. Recte caeca fortuna pingitur, quia νere tatas . Nec solum ipsa caeca est, sed etiam plerumque essicit caecos, quin complexa est. Itaque illi efferuntur fastidio sere & contumacia: neque quidquam insipientc fortunato intolerabilius fieri potest. Germani beneficio Seris Apostolicae ad Summum perii subluti, fortuna sua abusi, Sedem elostolicam Nelut captiuam oe ancidantem habuere,quae omni iure libera est ἔν omnibus praestas Sed Imperatores, sublatis legitimis electionibus, pro libitu, a i pecunia, siue pactionibus quibusdam,quos volebant, Pontifices dabant,mouebantque. At prorsus indignum,Ῥb qui debet parere, audeat imperare. Na constat debere sacris imperi eruire illic quoque felicius pubiectos populos rectura ord nationi diuinae bene mconstanter fuerint famulatu. Christus Deus Dominus omnium,

officia potestatis utriusque disicreuit; sum sacris, hunc ciuilibus

rebus tracto lis praefecit ne isse militans Deo, negotiis secularibus implicaretur; hic,qui negotiis saecularibus esset implicatus, ne rebus diuinis praesidere etaideretur . Jnclinauit hoc aeuo Imperium Germanicum, iPicite Uurpans ossicium alienum: m fuit infelicius Sacerdotium summum, cum obnoxijPrincipibus Pontifices nimium

suspicerent Imperii; humanum Sed tandem tamen emersit se ex ista pressi struitute mirtus fortitudo sequentium Pontificum, it ,

ylendorem, auctoritatem recuperuntium, tuino fauore Romanaestu Apostolicae Sedi tributum; quod ex his, quae supra diximus, in parte lector beUiuolus videre potest , plura etiam consequenter visurus . feterym hoc seculo nihil materiae nostrae proposito censentaneum est, quod asscribam.

Fortuna

199쪽

L . - propheta, immundo ore Spiritus tres immundos euomens, prin- με - ripales aeui nostri,Mnabaptistarum,Sacramentariorum, ω Luth ranorum haeresis praestruxit. sui elatus ingenii leuitate, ea,quo' cuilis. i. rum nouitate omnium corda permoveret atque ad te om-M nium oculos traheret, studiose perquirens, maluit esse sub Euc,

aliqua admiratione hominum haereticus, quam sub oculis Dei vivere Catholicus. Tunc illa,quibus mundanis hominibus sinulte licetὶ semper peccare cupientibus placeret, aperuit , legitima videlicet coniugia,quantum in ipso erat, Amo. in destruens,& paruulorum baptisma euertens ita,ut in altero ' pessimis hominibus diabolus per os eius licite omnibus feminis abutendum essWin altero,casi ato baptismate insantiae, in profundum omnium malorum, utpote postmodum baptigandis, impune ruere suaderet omisiua in prostrata libido; ω paruuliis, quos Christus prohiberi vetat adstienire, inuidere baptimum,geminus est error Anabaptistarum. tramim 12. Deinde haeresin Capha iturum, quae Lbrisii aetate in Iu- diis succreuit, nolentibus credere Saluatori promittenti, Panis . quem ego dabo, caro mea est pro mundi vita; manife propalavit: cum meritatem dominici corporis negauerit in tersan UEuchari M, quod de ido atque sectatorιbus lilii Giatmuniuiestatur. Berengarius &qui cum sequutitur, ast euerant Eu- ubi Gρ.

charistiam Domini non esse vere substantialiterque corpus& sanguinem Domini: scd sola voce sic appellari, pro eo quod tamquam umbra & figura significativa sit corporis& sanguinis Domini .Et haec est haeresis Sacramentariorum. Ce- To.3,Cω.8. OHis terὰm Leo IX. Pont. max. cum aduersus Berengarium Uercedis oncilium costisset, eius errorem ex omnium sententia condemnauit cum uniuersis sectatoribus, ipsum Berengarium, nisia Ecclesiam rediret,perpetuo feriens anathemate. Defuncto Leone, inhaeresi pertinaciter Serengario durante, apud Turones Victore II. Pontifice rursum congregata Synodus, NA conluctus quidem eii

200쪽

ADVERSUS HAERESES. 717 Terengarius,si non correctus. βuapropter cum etia Berengarius

mucros secum in errorem , perniciem praecipit et, Nicolaus II. Pont. Max. Concibum CXIII. Epistoporum Romae adunavis: in quo haereseos convicii, haeresin abiurantis audita es

Palinodia Berengarij prior:

An ios,. 33. Ego Berengarius indignus Diaconus ecclesiae S. Mau-ὰ riiij Andegaucia sis cognoscens veram,Cathol icam & Ap α ξροβα- stolicam fidem, anathematim omnem haeresin, praecipue 'U' ' eam de qua hactenus infamatus sum: quae astruere conatur panem & vinum, quae in altari ponuntur, post consecrationem solummodo Sacramentum, & non Verum corpus &sanguinem Domini nostri Iesu Christi esse ; nec posse sensualiter, nisi in solo Sacramento, manibus Sacerdotum tractari vel frangi, aut fidelium dentibus alteri. Consentio autem sanctae Romanae & Apostolicae Sedi, & ore & corde profiteor de Sacramentis Dominicae mensae eam fidem tenere,quam Dominus & venerabilis Papa Nicolaus,&haec sancta Synodus auctoritate Euangelica & Apostolica tonendam tradidit, mihique firmauit. Scilicet, panem &vinum , quae in altari ponuntur, post consecrationem non solum Sacramentum,sed etiam verum corpus & sanguinem Domini nostri Iesu Christi esse; & sensualiter, non solum Sacramento, sed in veritate manibus Sacerdotum tractari, frangi, & fidelium dentibus atlcri iurans per sanctam &homousion Trinitatem , de per haec sicrosancta Christi Euangelia. Eos vero, qui contra hanc fidem venerint, cum dogmatibus & sectatoribus suis aeterno anathemate dignos csse pronuntio. Quod si ego ipse aliquando aliquid contra haec sentire ac praedicare praesumpsero ubiaceatn Canonum seueritati. Lecto & perlecto sponte subscripsi. 14. 4At enim miser Berengarius non diu in veritate stetit, paulu. post non in eumdem,sed vicinum dilapsius errorem,quo su perdite

ubi se .li. imbuebat , de quo rursus Guismundus: Berengariani omnes uuidem in hoc conueniunt, quia panis & vinum essentialiter non mutantur; sed, Vt extorquere a quibusdam potui, tin--

SEARCH

MENU NAVIGATION