Theologia scholasticodogmatica juxta mentem D. Thomæ Aquinatis ad usum discipulorum ejusdem angelici præceptoris accomodata per F. Vincentium Ludovicum Gotti .. Tomus 4. In tertiam partem ordine quintus decimus De sacramentis extremæ unctionis, ordin

발행: 1734년

분량: 374페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

Quaestio IV. . De Dissismove ordinum.

libatam servent: ideoque omnino toti

lenda.

XXVII Respondeor Praefatam historiam , ae Epistolam penitus commentitiam esse , ut fush ostendimus in Colloquiis. Primb. mia Udatri-eus ille, qui se nominat Episcopum, nee potuit scribere Epistolam illam ad Nieolaum I. Hie enim objit, auris 16'. Uldaraeus autem Episcopus inis auguratus est , an. sa . ut ex Chr ni eo Eeelesiae, eui prςfuit. Nee striis bere potuit ad Nicolaum II. Is enimereatus suit Pontifex, anno ros s. Ul-derieus autem iam ab anno p74. Obierat. Deinde hujus infanticidii alis tum apud auctores silentium est, vel apud ipsos Graeeos ; qui proeul dubio illud contra continentiam Clericorum Latinis exprobrassent. Secundo. Fabsum est S. Gregorium decreti, a se de Subdiaconorum continentiam lati, poenituisse et moderatus quidem fuit Pelagii Praedecessoris decretum ; ρermittendo, ut subdiaconi Siciliae iam ordinari , eontagibuι ante ductis uterentur ; sed latuit, ut imposterum nullus ordinaretur Subdiaconus, nisi

ante. perpetuam continentiam Episco po consecratori servare promisisset reos vero Diaconos. qui matrimonio iuncti erant , noluit ad superiore ordinem astendere, donec a suis vieissim uxoribus divellerentur . Quodeerth non est legia. de continentia latae poenitere , sed potius toto eonata eam promovere. Videri potest , ι. t. Eprβ. 42. ad Petrum , t 7. Epist. Ios.

XXVIII. Ad Confirm nego assumtum. Plerique enim etiam nunc, si 'ein Monasterio, sive extra continentiae ac caelibatus legem exactissime se vant. Quod si aliqui eam violare inveniuntur, hi severE puniendi, Se in Ordinem redigendi sunt, non tollenda lex . Sicut nee quia frequenter adulteria contingunt, lex adulteria via sest abroganda .

DUBIUM III.

Quo Iure Saeris ordinibus anneκλω. fit Continentiai de an sit in ea Dispensabile. R. I. Romitiis Prima I. Eservo eum Estio, νιν 4. -

3 . s. quod sunt quaedam

ad mores, actionesque hominum pertinentia, quae prinei pium quidem habent ex lege naturae dictante ,

ea esse vel honesta , vel inhonesta; ita v I horum deeentiam, vel indecentiam ostendat quidem: sed nonnisi lege positiva aceedente, de quasi determinaniste , & complente , illicita fiant . Sic matrimonia inter innitate eoniunctos indecentia esse lex naturae ostendit ;hoe enim in Chanan eis nota lux, Le vis. x8. 6 O. Sed quia certo casu , α

gradu lieite fieri potest , accessit deinterminatio legis positivi divinae per Moysen , deinde Ecelesiasticae sacrorum Canonum , qua lex. naturalis peris siceretur. His possisIl. Dico. Continentia saeri. altaris ministrorum , inchoative quidem esta lege naturae; sed ultimate, & eompletive , jure positivo Eeelesiastico.

Prima pars probatur. Nam lex naturae dictat, abstinendum esse ab illis reis bu , atque actionibus, quae proprium statum dedecent , ac dehonestant et a

qui eonjugii vinculum. & coniugalis amplexus dedecent, & debqnestant st tum, Se ossicium Episcopi , Presbyteri , Diaconi, & Subdiaconi , ipsosque sacros ordines: impediunt enim, non solum corporis puritatem , sed etiam animi, ne totus Deo adhaereat, sed divisus sit, ut Diab. praeed. Ostenissum est ; ergo &c. III. Secuadam partem ostendunt Canones, ac leges hae in te ab Ecclesia

statutae ; quas ab Apostolis sauem pro Episcopis, Presbyteris , de . Diaconis

tuin

122쪽

ortum habuisse eolligitur ex Paulo,qui

Titum a. dieit e Episcopum

ubi, ut advertit Hieronymus in dictam Epist. eum vox illa Sobrium ambiguasi, de significet Castum g eastitas autem , εe sobrietas etiam in eoniugio esse possit ideo Apostolus addidit Conis

Mnemem , idest, aia omni amplexu, etiam uxorio. verbum autem Oportet denotat non consilium tantum, sed prae-eeptum , sicut istud a. ad Timoth. s. Osener Episcopiam esse unius uxoris viarum. Hue spectat, quod Timotheum,

plum B M.Iium in eastitate . Ex ema plum autem non esset, vi una commistus uxore, aliam non eognosceret .

eam hoc ab infimo quoque fideli uti

requiratur et exigebat ergo ab eo minstitatem, qua omnimodE contineret ἔ& qua aliis etiam si e continentibus, ae Deo dicatis virginibus exemplo ense posset. Eodem spectat , quod e. s. v. xa. ad eundem Timotheum dicit: To psum easum exstodi. Cum enim eum Episcopum ordinasset, de adhue iuvenis esset , ad eastitatem suetat ab Rosostolo exhortandus. Ubi notae Pavisum non remittere ad matrimonium Timotheum , ut ad remedium ineonistinentiae; sed eam aliis remediis fraeis natat Timotheus , de maximε aquae potu et qua eum stomaehum debilitaret , erat enim complexione gracilis , subii et te Noli adbae aruam bibere s e. Iri Haec igitur satis probant, nec Apostolorum tempore Episeopo limisi se uxorem ducere: quod fle de Diaconis, x. ad Timotb. 3. v. s. dieit: Di renos similiter pudicos, id est, eontinenter,

ut ait Hieronymus ibi. iniae verba praeceptum continent, sicut , de ista

v ra. Diaeoni sint unius Moria vis .

Porro si Diaconi tenebantur Apostoli- eo praecepto continentiam servare . 1 sortiori Presbyteri r eo vel maximh, quod Paulus citatis locis nomine Episcopi comprehendit etiam Presbyterum . Merito igitur Concit. Cartha.gin. IL Can. a. dicit a Episcopos, Pres.

Duror, t ' Diaeεnos putuit eontinente esse in omnibu/ s ut quod Apostoli docuerunt, ipsa sematiit antiquitas , nos quosve e odiamus. In qua custodienda seqMntium fetulorum Coneilia suis Canonibus supra relatis perpetuo Iaborarunt: Se postremo Tridentinum Ser. a . Can. s. Si quir t inquit a dia

Iium reddens eausam, . cur CIeriei in sacris ordinibus eonsti inti, nee Iieith. nee validE matrimonium contrahereis possunt , meminit solius legis EceIesiasti eae a X. Quaeres tamen i an CIeriei ci. eris ordinibus initiati obligentur adeontinentiam vi solius Iegis Eeelesais stieae, an etiam vi voti - volunt a. liqui, oblisari etiam vi voti, quaterinus suscipiens saerum ordinem promittit servare eontinentiam ἰ ita probabiliter . Et tonsentire visus est S. Th.

in Supplem. 3. p. q. 33. a. 3. Uerrus tamen eenseo, Clarieum saeris ordinibus initiatum teneri serva re eontinentiam si solias legis Eeele. sasti eae . Colligo ex Tridentino cita to i ubi distinguens inter obligationem ad eastitatem Cleriei. Si Monaehi solemniter professi. respectu illius p

nit tantum degem Ece Iesiasticam , resipectu huius ponit votum dicens : Non. ante lege Eeetesiastea, vel volo. Si autem etiam Clericus obligaretur uoisto , debuisset potius dicere et non obis stanto lege Eerisastico, O volo.

Colligo idem ex PontificaIi Romano , in quo Episcopus promovendos ad Subdiae a tum sic alloquitur: misa/nur Iiberi estis, licetque vobis pro ambit eis ad stetitaria vota transire. χιοέ

si hune ordinem susceperitis , amplius non risebit is pro to resilire g ρου Deo,

eui semire regnare est, perpetuis famuis Iari, easitatem illo adjuvante, ser- mare oportebit , atque in EccIesia mi-N a. ni' ris

123쪽

too Oursio IV. De Disinctione ordinum.

nisterio semper esse mane patos. Proinde dum tempus est , evitato ι O si in fancro proposito perseverare placet , in nomine Domini Bue aeredite. Quibus Episcopus intimat quidem eis obli8ationem. & lesem continendi , & incapacitatem, vi illius, nuptias ineundi; nullum tamen ab eis exigit votum .

Nee sanctum illud propositum contiisnendi , quod Episcopus in eis supponit, magis est votum, quam propositum non peccandi de caetero , quod Saeerdos supponit esse in poenitent eis,

dum eum amolvit . Dum tamen v

Iens , ae lubens saerum ordinem susicipit eum obligatione continendi i reverentiam Religionis , & Ordinis a re ipsa tam obligatur , quim 'si exis press , & formaliter continentiam vovisset. Unde diei potest , quod habeat

votum virtuale , & interpretativum ἔς ut sornieando duplex peccatum com mittat, unum contra castitatem , alterum contra religionem. Et haec vide.

tur suisse mens S. Th. Ioeo superius allato, ubi dixit r qu bd Ordo apud

Graeos impedit matrimonium solsem ex Φν ordinis e sed apud Latinos impedit

ex vi ordinis, ulterius ex voto conis

tinentia , quod est ordinibus saeris anis

neκum t quod etiamsi quis verborenus non emittat , ex bae ipso tamen, quod

ἀ-ιm fuseipit seundam ritum occiis dentalis Eeelesia, intelligitur emisisse.

dinibus initiatus in insantia, teneatur postea ad servandam castitatem Respondeo: posse pro arbitrio, cum ad annos discretionis pervenerit, eligere statum Ecclesiasticum, vel secuis larem, de uxorem ducere , si velit anili tamen sussieienter instructus oris diuis suscepti actum aliquem liberE e-Nerceat, aut ordinationem suam aliis quo alio modo approbet , ut supr tetigimus. Ratio est . ia Ecelesi nec vult, nee velle potest aliquem ad castitatem servandam absque Oinni suo consensu obligarer hanc enim obligationem Christus unicuique liberam esse voluit , Matra. 19. v. ax. dum ait δNon omnes ea un vrebum Uud, sta Mibus datum est . R i potest rapere

avia a

tus ad sacros Ordines cum is norantia obligationis continendi ordini anneia Rae , teneatur continere . Respondeo: talem, vel vineibiliter,. vel invincibiliter ignorasse obligati nem illam. si primum tenetur servare eontinentiam. Nam ignorantia vincibilis aequipollet scientiae r de qui se ignoravit , censetur voluisse ignorare, de tacith in obligationim ordiis ni annexam consensisse - Si vero se- eundum et non tenebitur. Praesertim

si 'ita dispositus si, ut si talem obligationem praescivisset, ordinem illum

non suscepisset: unde nullo modo censetur in talem Obligationem consenis sile. Tales fuerunt tempore S. Gre.'gorii Subdiaconi quidam in Sicilia rnunquam audierant, Subdiaconis prohibitum esse uti matrimonio ante Suia diaconatum contracta et de antequam ordinarentur , viderant eo uti illos omnes, aut ordinati suerant , scientibus Praelatis, de ut licitum permitistentibus: unde ineulpabiliter tibi persuaserant , Obligationem eontinendi subdiaconatui annexam non esseis . Cumque Lata esset lex , ut ad continentiam servandam cogerentur, id durum visum est S. Gregorio , qui pro

ter ea , I. I. Ep. 41. ita scribit : Anis triennium Subdiaeoni omnitim Eeetesiaia νώ - SiciIia prohibiti fuerant , aet more Romana EeeIesia nullatentis fisis uxori. bus masterentiar . uti od mihi durum , atque 3ncompetens videtur ut qui υμ- ejusmodi eontinentia non invenit, ne ulcastitatem ante promisit, competiatura

sua uxore separari. s. I I. . Resolvisur Seeunda Parsis

test quaesitum. Primo et a Tectelia possit debrium continendi ab ordiia

124쪽

Dub. III. c. II.

ordinibus saeris in totum anserre, ac separare Secundo e an possit in aliis

quo casu ex rationabili causa eum aliquo dispensare , seu ut matrimonio

antea eontracto utatur, sive ut matriis monium de novo eontrahat

moad primum, verius censeo non posse , seu non licere . Legem eis ni in eontinentiae sin E iniuria saero. Tum ordinum, & dignitatis Ecclesiasti eae solvi, & abrogari non posse testantur Siricius, Ep. r. e. 7. & Inno centius I. D. 3. cap. quod evincunt etiam rationes, quas pro ea lege do-

, & eopiosε exponunt. mare non recte sentire videntur , qui dicunt , Ecclesiam , vel Romanum Pontificem hane legem tollere posse, & generali permissione potestatem facere ordinatis , praesertim Sacerdotibus, uxores

ducendi. Multo.minus illi audiendi sunt, qui recte , & eonsulte facturam Ecclenain putant , si legem illam semel tollat. Unde nec Graeci, qui plurimum lieentiae in hac parte sibi usurparunt, eo progressi sunt, ut iam

ordinati uxores ducerent . sed tantum, ut qui accepissent ante ordinationem, eas apud se retinerent . Quod ipsum tamen iis generaliter , non quia bonum , sed propter duritiem cordis a. rum, Ecclesia permittit. Sed cum a.

I iud sit tollere legem , aliud in ea dispensare. Ideo quoad secundum. IX. Dico . Noa esse negandum , quin ex causa rationabili possit aliquando Ecclesia dispensare , ut quis saeris ordinibus initiatus uxorem duis eat. Quemadmodum , de eonstat 1 summo Pontifice cum quibusdam dinpensatum fuisse post Subdiaconatum , vel etiam Diaeonatum susceptum, ex gravi tamen causa , & maximE si in susceptis ordinibus solemniter nolia ministraWerint . Cuius etiam exemplum dispensationis praebet Canon Io. Concilii Ancyrani r ubi Diaconis inordinatione protestantibus , se contiis nere non posse, dari dicitur ab Epita copis illos ordinantibus licentia Mais trimonii laeuadi. Et S. Gregorius su- .pra laudatus, qui Stelliae Subdiaconos

uxoribus utentes non vult ab ossicio

repelli . Praesens autem dispensationis huius

testimonium exhibet Eceles a Graeca, quae tolerante etiam Latina permittit ; ut sui etiam maioribus ordinibus initiati , permaneant in usu matrimonii antea contracti. Cuius toleorantiae fidem saetunt Innocentius III. e. 24. Concilii Lateran. IV. de Cap.

Otim. Unde in Conciliis Lugdunensi, & Florentino nihil Graecis suisse obiectum lesimus,damnans eorum Sacer dotes, quod conjugio ante ordinati nem contracto . positi in sacerdotio

adhuc utantur.

X. Ratio autem est . Quia debitum csentinentiae ordinibus sacris , ut . praecedenti ostensum est, solo iure E clesiastico init annexum r sed i co, quod est iure tantum Ecclesiastico debitum, potest Ecclesia dispensare ; ergo &c. Unde S. Thomas 1. 2.

q. 88. a. t I. in C. ait et Non autem essentialiter annexum debitum contineu-

ria ordini farro , sed εκ satura Eretiis sa et unie videtuν , quὸd per Ecclesiam posset di pensari in voto eontinentia Dis Iemnia ato per fusceptionem Deri ονὸι- nix. In quo stat disparitas inter Religiosos solemniter prolatas, Si sacris

ordinibus initiatos . Nam statui religioso , cui per votum quis consecraritur, continentia ementia iter est annexa; unde probabiliter sentit S. Th. cum eo dispensari non posse. Ateontinentia non pertinet ad substantiam ordinis, ta inet si cum eo valde congruat ; sed ex statuto Ecclesiae annectitur. Solemnitas enim voti in ordiis

natione per se respicit ipsam ordinationem, qui quis consecratur in mi nisterium Dei . per accidens autem

secum trahit votum continentiae et nauasnd tali volo tacito, vel expressis validE quis ordinatur. mamobrem pro prid loquendo non est hoc votum s lemne, sed simplex, annexum lamel solemni consecrationi, idest , sacrae o dinationi ; non ex natura rei, sed ex. Iege

125쪽

cuistis V. De Episcopatu

Iete Ecclesiae r& ita annexum , ut ex eiusdem Ecesesiae constitutione non solum impediat matrimonium , sed dirimat , laltem secundum jus moderis

num .

XI. Probatur etiam a limili. Nam salvo Saeerdotis ossieto dispensari eum eo potest , ut utatur coniugio ante ordinationem contracto ; quod 1 n mine nefatur, & factum aliquando, ae Graecis ab Ecclesia permissum est ;ergo de dispensari poterit, ut ordinatus contrahat . Sive enim uxor ducta fuerit ante ordinem, sive post, eis ius usus aequaliter impedit , Per urisbat , ac dehonestat ossicium , ac dignitatem Sacerdotis et ideoque neutrum concedi debet, nisi ex iusta eausa horum ineommodorum fiat dispensatio od eonfirmatur . mia si quis Presbyter olim duxissiet uxorem, non ab ea separabatur , tanquam irrito eonjugio; sed amovebatur 1 ministerio a ratum ergo erat matrimonium,

Eeelesia illud prohibente quidem, sed

nondum irritante . Hinc Ancyrana Synodus, 4. M . eis, qui non reclamantes ad Diaconatum prois

moti sunt ; quamvis continentiam solentio suo professis, si postea ad nuptias vinerint, ab ossieto suo depositis, nulli separationis mentione facta , lai- eam Communionem concedit. Et Syno. dus Arelatensis III. Cleri eos, qui volentes, absque una reelamatione in aetate lesitima sue. rint sacris ordinibus initiati , tantum iubet, nulla separationis mentio. ne iactu cum mulieribus, quas acceperint . excommunicari - Α multis tamen seculis sacris ordinibus initiati ad contrahendas nuptias inhabiles

iacti sunt. Patet ex , Can. 2 r. Conc. Lateranensis I. 1 Calixto II. an. IIx .ee rati et qui Presbyteris , Diaconis.& Subdiaeonis matrimonia contrahore penitus interdieit . de contracta disiungi iubet. Patet etiam ex c. t. x. Extra, stur Curici, veI voventer,

quibus Clerici in saeris ordinibus constituti prohibentur uaores ducere; i

εe si duxerint, ab eis iubentur semorari. mod eonfirmavit Tridentinum,

24. can. s. supra relato. Hic examinandum effeta an omnes

ordines snt saeramenta sed hoc pretinstabit de singulis agendo resolvere.

Nunc de ,singulis ordinibus ama

re incipimus, eorum subitanotiam, materiam , de formam inquirentes . Et primo in haestione agemus de Epistopatu .

DUBIUM I. utrum Episcopatus sit Superior Pres byteratu, de quo Iare.

I. Piseopi nomen propriE Ioque do signifieat hominem , qui auteti vigilat , eiusque curam gerit eum auctoritate ,& iurisdictione Sumtum autem est ab eo. quod est minus in Episcopatu, a potelia te ni mirum regendi eorpus mysticum Christi. non a charactere, per quem Episaeopus habet facultatem gerierandi E elesiae, quam desponsavit . Patres, de Pastores. Ηine Tertullianus Epise pos saepe vocat Prindentes , quod nempe, fidelium synaxibus olim praeis essent, seu quod synaxes sinE Epist

pis non agerentur et Eueharastia saerais mentum tinquit nonnisi de manti Pra sidenti- sumimus. Sanctus autem Auis gustinus Episcopum interdum vocat primum Presbyterum, Summum Sa-eerdotem et Guid est Episeopus inquit , nisi primus Preibter , εος ω , Summus Sacerdos 'II. Ηane dignitatem , quae eaeterillsuperemineat, existere in Eceles a negavit Aerius, ut supra, M. a. Dub.

t. s. R.

126쪽

x. ν. r. obse vimus. Diectat enime apud Epiphanium , Haeresi s. . 3.

Os id ost Episeoptis ad Presbytemmy Aia. h. I dissere hie ab illo . Unus enim es ordo, unus sinquit honor, o una dignitas. Imponit manus Episcopus, itaniam Penbrire t Lavaerum dat E se eopu/ , simi teν ω Peribterr Dispens sionem eiatus divini saeit Episcopus, sed etiam Presbire. Aerio proxime aceessit Calvinus, qui , ιib. 4. Instit. cap. 4. R. t 'uens de veteri Ecclesia , ait totis doeendi munus injunctum erat, eo amnes nominabant mesbyteros e illi ex

suo numero in singulis eivitatibus unum eligebanι , cui specialiter dabant litisistam Episcopi ; ne ex aquaIitate , ωι fieri solet , dissidia nascerentur . Neque ramen sie honore, eis dignitate superior at Episcopur , ut dominium sn eoII aas haberet s sed q*as partes habet Conis

'I in Senatu, ut referat de negotiis, cons.lendo , monendo , sortanda , aliis Waeat, auctoritate Da totam actionem ruat, quod decretum commuπῆ eonis sibio fueriι. eκequatur. Id muneris fuisonabat Episcopus in Presbterorum ea tu, at M. i ipsu- pro temporum neeessitate fui' humano consensu inductum fatentur 1psi Veteνυ. mibus Calvinus non aliam Episcopo auctoritatem tribuit in Ecclesia , quam stetit Consuli in senatu , & hane humano tantum consensu, Se iure induetam . Ecclesia tamen Catholica semper agnovit , & eonsessa est , Episcopum eae simpliei Presbytero superiorein ;& hoe iure divino , non humano tantum a

RUolvitur Prima Para. III. I eo. Episcopi sunt Presbyteris superiores. Ita S. Th. in Suni. 3. p. qu. 4o. s. 4. ubi haec

docet: Sacerdos babes duos actus : unum principatem, scilicet, eo errare corpus

cor illi r alterum secusiarium , scilicet,

hujus saeramenti .... Q amam autem a/ primum actum potestas Saeredoria non

dependet ab aliqua Iuperiori potestate , nisi divina ι sed quantum ad secundum dependet ab aliqua superiori potestate , ω humana. Omnis enim potestas, quamn potest exire in.asum , nisi pνύο- positis quibusdam. redinationibus , dependet ab illa- potestate , qua illas ordinationes faeis r Saeerdos autem πο

tem eo errare quamIibet materiam ararino determinatam p me aliua re quiritur, manium es de netestate sacramenti 2 quamνis ex quadam eongrui

lato prasupponatuν actus Episcopalis ineonsecraιisne aliaris , er ventam. Exit a pate , quis/ oporteat esse potestatem Episcopalem supra Sacerdotatim , qua tam a. a m feeundaνium Sacerdotis , non autem quantam ad primum. maes. Thomae verba sic intelligenda sunt rut circa consterandum eorpus Christi Saeerdos habeat absolutam poeestatem , cujus effectum Episcopus im-edire non potest et quamvis enim proinibere possit Saeerdoli, ne consecret, vel baptitet; non potest tamen impedire, quin vere consecret, vel baptizet , si is eonsecrare, vel baptizares attentaverit: si tamen ei prohibeat, ne absolvat, vel liget, etsi attenta. verit, nihil faciet . IV. mia tamen superioritas potest alicui duobus titulis convenire, vel ratione ordinis, vel iurisdictionis; utroque titulo Episcopus Presbytero, est superior. Nam Episeopus vν suae ordinationis potest ordinare , tonfirmare, chrisma conficere, templa; Raltaria consecrarer haec autem Precbyter vi suae ordinationis non potest,ia fi tentaret laeere , nihil saceret ergo Episcopus est superior ordinis potestater nam si eadem foret in n. trisque, quidquid ut ordinis saeit Epistopus, saeere saltem uallo posset Presbyter . Hoc titulo eκeellentiam Episco.

127쪽

1o4 Quaesio V. De Episcopatu .

Episcoporum supra Presbyteros ostenis

dit Epiphanius , Haeres. 7 . num. 3. Siquidem ordo Episcoporum ad gQnendor Patres praeipuὸ potist a britia eis nam est Patriam in Melesia propagatio. Presbter eam Patres non possis , Miss

Eeelsa regenerationis Iotione produeit, non tamen Patres, auι Magistros. Idem

ait Hieron. Epis. ad Evagrium t seu Evangelum iniae enim facit , exeepta ordinatione , Episcopus, quod no

Deiat Prerbiery Ex quo insert Dialogo adversus Luei serianos qubdeum in secta eorum nemo esset Episcopus, sui ordinare posset Sacerdotes, eorumecta inieriisset: Nam EeeIesia non est,

qua von habet Sacerdotem.

ctione sit major Presbytero e Prob. primo. mia Episcopus potest exeom.

municare, Indulgentias facere, Confessarios ad absolvendum probare; quae s attentet Sacerdos, etiam Parocnia. lem euram habens , nihil agit. Miseundo ex S. Thom. loco citato . Potestas tanto est altior, quanth ad plura se extendita sed Episcopalis potestas ad plura se ex lendit , quam presbyteralis. Nam haec se extendit ad purgandum , & illuminandum tantum ; Episcopalis autem ad hoc , de rursus ad perficiendum ut Dionys. dicit , cap. s. Eccles Hierarch. ergo itie. Tertio ex eodem ibi et Dimina ministeria debent esse magis ordinara ,-bumana et sed humanorum Golaiorum ordo exigit , Me in quoIibe ineio praponatin unus, qui sit princeps iIIius oscii , Ilaut praponitur militibus dux ἡ ergo Sacerdotibus debet aliis uia prvoni , qui sit Saeerdotum Prin-

σι, or bie es Episcopus s ergo Episcopa- is potestas debet esse supra Sacerdotalem .

I I & iurisdictione Presbyteris

superiores jure non humano tantum, sed divino. Et quidem Episeopos salis tein jure humano esse Presbyteris superiores, constat ex die is l. praeced. nec Calvinus ipse absoluth negat. Queiod vero sint etiam iure divino superiores, ostendo primo . Quod habet Episcopus supra Presbyteros ex vi ordinationis suae , habet iure divino; quia habet illud ex institutione Christi . Nam ordinatio Episcopi est caeremonia instituta a Christo; qui

ut dicemus verum sacramentum est.& per eam datur potestas Episcopo transferendi etiam in alios potestatem conficiendi saeramenta et quod certEab Ecclesia conferri non potuit, sed

a solo institutore Ecclesiae Christo a sed ea in quibus Episcopus Sacerdotes excellit, nemph, ordinare, confimmare &e. habet vi ordinationis suae ;ergo ea habet 1 Christo. VII. Ostendo secundo , ex S. Epiphanio supra relato. Ille iure divino alterum superat ordinis potestate, qui potest generare Patres Eeelesiae , curn alter non possit generare , nisi filios ;& quod possit generare Patres Ecclesiae , habet ex institutione Christi . Atqui Episcopus potest generare P tres Ecclesiae , nempe Presbyteros a Presbyter verb potest tantam generare filios, nempe simpliees fideles et Sequod Episcopus possit generare Patres Ecclesiae hoe habet ex institutione Christi, sicut ex hae habet Presbyter,

uod possit generare filios Eeelesiae rpiscopus enim habet, quod possit ε

nerare Patres Ecclesiae per ordinati nem sacerdotalem , sicut Presbyter generat filios Ecclesiae per lavacrum regenerationis , & proinde uterque εe

neret per collationem sacramenta a potestas autem sacramenta conserenis

di ab alio dari non potest , nisi a Chri

sto sacramentorum auctore.

VIII. Ostendo tertio , ex S. Le ne Magno , Epist. 88. ad tiniversos Geris

mania, cr Gauia Episeooi. Ubi post-Τuam ostendit praestantiam Episcopi upra Chorepiseopos, & simpliees Presbyteros, ex multis, quae solus Epis-

. copus

128쪽

Dub. I.

comis iacere potest ; vel si aliqua non Episcopus facit, solus tamen Epist pus iure ordinario saei t. omnia haec

confirmat a. ex veteri lege , in qua fuit unus summus Sacerdos, nempe , Aaron , de qui suecedebant Aaroni; de praeterea erant omnes inseriores Sace

dotes , Omnes nempe, Aaronis filii;denique erant eae teri Levitae, qui a Levi dencendebant, sed non per Aaronem . Hi autem gradus iure divino distincti erant a ut iure diuino sumnus Saceris dos auctoritate, & dignitate superior esset inserioribus Sacerdotibus, & hi superiores essent eaeteris Levitis: unis de trium illorum graduum diversae erant consecrationes , sicut le vestes , ae ossicia. Cum ergo haee hierarchia

a Deo per Moysen in isse veteri in-st ituta, fisura fuerit hierarehiae per Christum instituendae in lege nova ; de Episeopi sint in lege nova quod erant

summi sacerdotes in veteri; & quod erant inferiores Sacerdotes, modo snt si metiees Presbν teri, sicut quod erant Levitae, modo fiant Diaconi: ne sit minus perfectum figuratum , quam umbra , de figura . oportebit ut excellentia Eplicui super Presbyterum ,& Presbyteri super Diaeonum sit iure divino constituta. Unde S. Th. ciis ala q. o. a. 4. ad T. AEaron inquit λsaeeν ι Dis. ω Pontifex , idea , Sa-eerdotum priueeps . Sumis ergo Saereis dataIis potestas ab ipso exordium ἔ area quansam suas Sacerdorsacrificia offerene, quod etiam πιν ἀονibus SaeerdotiΓωι ἐι- rebat. Sed non ab eo inquantλm Die Pontifex, per quam potesatem poterat aliqua facere ut ingreda semes in anno in Sanaa Sanctorum quod aliis non lisebat

Secundo. Idem confirmat s. Leo ex lege nova. Nam iure divino Apost Ii auctoritate , & dignitate superiores fuerunt , ut constat ex distincta . de diversa institutione . Apostolos en minstituit, Luea 6. v. I 3. Ubi vocalis

omnibus discipulis: Elegit duodecam ex tuis, quos ε' apost os nominavit. Lucae autem ro. Designavis , ω a- Tom. XV.

III. IOS

sos ante faelem suam in omnem CiDitatem tirum , quo erat ipse venturus. Lichi autem omnes miserit ; lis tamen Apostolis tanquam electis dixit , Jo. ao. v. xx. Sicut most me Pa-or es o mitto vos. Solis eis dedit . tunc Spiritum Sanctum cum facultate remittendi, & retinendi peccat .

Cum ergo Episcopi succedani Apostolis , & simplices Presbyteri septua-inta duobus discipulis, quod praeter

eonem asserunt magno consensu Patres alii.; sequitur , quod Episcopi iure

divino sint Presbyteris superiores. IX. ostendo quar id , ex S. Th. a.

go Episcopus Cesilium persectius reis

presentat . X. Accedit ratio, quam non contemnendam putat Estius, en 4. dis 24.

s. as. qua per hoe aliqui ius divinum probare niluntur hoc modo. Conis stat inter omnes orthodoxos, Petrum, ejusque successbres iure divino primatum tenere totius Ecclesiae ἔ ergo quo jure unus Praelatus fuit Omnibus, eodem oportebat etiam particularibus Eceless suos praeesse Antistites; ut sie, capite per maiora membra ad in in ra, charismatum insuxus descenderet. sἀXI. Secunda pars, quod jure diuino sint ei iam iurisdictione Episcopi .

Presbyteris superiotes: praelit udicia.

129쪽

io 6 Quaesis V. De Episcopatu .

que di illa , quae potestatem et irim iurisdictionis evincunt , probatur primo, ex act. Apost. e. xo. v. 18. Ubi Paulus et attendite visis sinquit csr uni-πerso gregi, in quo vos uisitus sanis eius posuit regere EeeIasiam Dei . Hi ne a. ad Tim. s. v. 39. Adversει Presb terum accusationem noli reeipere, nis sub duo. bus, aut tribus tesibtis. Et ad Titum I. v. s. ait et Reliqui te Cresa , ut ea qua desunι rocluas, ese eossitisas peν Civitates ne teros. Episcopi ergo ,

quales erant Timotheus , ερ Titus , Spiritu Sancto positi sunt Rectores,&Iudiees fidelium ; adeoque simplieibus Presbyteris superiores. Episcopi namque Prineipes sunt Eeelenae, Presbyteri vero subditi r iurisdictio autem poenes Principem residet, non paenes subditos - Propterea Cone ilia omnia tam generalia, quam provincialia ab initio Eeelesiae solis Episcopis Iudicibus eelebrata sunt i & si quando eum Episcopis Presbyteri in Coneilio sederunt; non suo, sed Episcoporum abissentium, quos representabant, nomine

sederunt: &si Conei liis interfuerunt, secerunt hoc tanquam Consiliarii, pontanquam Iudiees , si eut & latet tan-uam auxilium , & defensionem prae

antes a

iurisdictione omnibus in Eeclesia eminuerunt et sed Episeopi in iurisdicti ne non minus, quam in ordine Apostolis succedunt ; er o Se. Audiatur Augustinus, enarrat. in Psal. 44. Quod est inquit in pro Patribus nisi nati suas tibi filii I Patres missi sunt apostoIι, pro Apostolis filii nati funt tibi , constituti sunt Episcopi. Hodie enim Episcopi, qui

funt per totum mundum , unde nati

sunt y 0sa Eeelesia patreι illas voeat ilipsa ilio, gentiis i per Episcopalem o di nationem ὶ ipsa illos eonstituit in sedibus paraum t Apostolorum Nον

erga te putes desertam, quia non vides Petrum , quia non vides PauIum , quia non vides illor , ρον quos nata ex ι de prole tua tibi erevit paternitas. Pro pa-aribur suis nati funr tibi filii . Consi

omnem terram a Mii ejus eo situri μανγο Patribus t Apostolis λ .... Filios aenuit MeIesa ,ronsiluit eos pro patria hus suis principes super omnem terram. Ita aeuth de more S. August. & meis

xlib. Si enim qui in Iese veteri late debant Aaroni, δε aliis Ponti fieibus, divino iure, iurisdictione superiores e

rant omnibus etiam minoribus Saceris dotibus; unde Deutre. 23. v. a a. dici tur et Qui superbierit , nolens obedim Saeerdotis impeνio, qui eo pempore m mistrat Domino Deo tuo , dejero Iudicis

morietur homo His r cum id si Episcopus in Eeclesia , quod erat Ponti- sex in Sinagoga , ut supra dictum est, omnes de Eeelesia eius imperio obedire debebunt, Ee quidem divino jure.

stolorum taceetares cum eorum iurisdictione instituit, qui instituit Ee-elesiasti eam hierarchiam eonflanten ex Episcopis , Presbyteris , & ministris aliis et sed hane non alius , nisi Christus, qui Ecelesiam fundavit, instituit; ergo &e. Unde Tridentinum,

Seir. a 3. Can. 6. Si quis disreit in is quila in Eretesa Catholiea non esse bie-νarebiam divina ordinatione institutam, tia constaι ex Episcopis, Presbyteris , ω Minoris r anathema sit. Et Can. . Si quis dixeris, Episcopor non esse Presishrteris superiores cre. Anathema sit. e. I v.

bi eum Paulus de Episcopo verba seiscisset, omissa Presbyteri mention O , continuo ad Diaconos transitum tactu habebat ergo Paulus pro eodem Episcopum, ac Presbyterom - Simillier. ad Titum et . reserens dotes necessarias in Presbytero, ad hoe, ut ad hunc O dinem ualeat promoveri , simul vi lutes D illZ ab . UO te

130쪽

Dub. I.

tutes Episcopi enarrat Et ad Philipp. I. v. a. plures eodem tempore

unius Civitatis Philippensis Episcopos agnoscit. Ait . enim : Omnibus Sanctis, si fiam in Christo Iesu , qui funt Phi- Iinis , cum Episeopis , , Diaeonibus. Cum ergo unius Civitatis plures Episcopi non sint , nomine Episcoporum intelligἰt simplices Presbyteros. XU. Ad primum respondeo eum

S. Chrysost. Homia. tr. in eum Iocum, quM Paulus ideo de Presbytero tacuit : Quia stitieet inter Episcopumis , ataue Presbtreum taeterest fermὸ nihil . . SoIa quine ordisatione superiores illis Episcopi fu i , atque hoc tanthmis Ius quὰm Herbieri babere videntur .

Si ergo Episeopi ordinatione superio. res sunt ;noe ipso iure divino saltem ordine Presbyteris superiores sunt Aliter tamen respondet S. Epiphanius dieens, Apostolos initio, propter mi isnistrorum raritatem , singulis Eeelesiis tantummodo Episcopum attribuiss eum Diacono; eo qudd per hos solos sin E Presbyteris distinctis Ecclesiasti ea ministeria eompleri possent . id quid enim presbyter dicit , Se Episcopus sacere potest , non contra a ea interum Diaconi ministerio Episcopum

carere non potuisset.

Ad seeundum dicit S. Ioan. Chrysost. ibi, Paulum ibi loqui de Presbi

tero, qui simul promovendus erat in Episcopum . Ait enim e in eo stituar per Civitates Presbιeνοι - Dici et ianuat de forte verius a potest, locutum suisse Paulum de simplici Presbytero , maxim E qui euram aliorum velut parochialem debebah habere. Constat eis nim in Ecclesiis Timotheo subiectis non defuisse simpliees Presbyteros et ideo

enim t. ad Timoth. I. v. 17. Qui be-nὸ prasunt Presbieri , duplici bonise digni babeantur. maximὸ qui laborant in verbo, 6 domina . Erant ergo in

Ecclesia Timothei plures simplices Sacerdotes , quorum aliqui laborabant in verbo, & doctrina ; alii suo tantum Sacerdotio fungebantur . Rursus ibi v. xy. ait et advertiss PNιbterum

Presbyteri Timotheo subiecti, quos iudicare poterat , Se proinde non E is piseopi. od colligitur eκ Ep. Ia

tur de Paulo, de Barnaba . Cam consitis tuissent per sviatas Ecclesias Presbteros. Hos autem constat fuisse simplices Presbyteros , non Episcopos .

Ad tertium, primo di eo, ut supra eum S. Epiphanio, Haresi et s. Philippenses, ad quos Epistola dirigitur, suisse integrae Pro inciae, non unius Civitatis nomen; in cujus qualibet Civitate unus Episcopus erat cum Diacono, nullus autem simplex Presbyter . Non enim c inquit Epiphanius iomnia satim potuerunt apostoli eonsi-

tuere e Prerbieris enim opus erat , 6 Diaeonis , per hos enim duos EeeIesiastea compleri possunt. Ubi veris non inis ventus est quis dignus Episcopatu , permansit Ioetis sinὸ Episcopo. Ubi autem opus fuit , , erant digni Episcopatu,

Ita S. Epiphanius respondet Aerio, qui ex hoc Pauli loco asserebat, Presbyteros ab Episcopis non distingui. XVI. Seeundo et admisi, Epireoporum nomine intelligi a Paulo etiam Presbyteros , observo ἔ Episcopi nomen sumi posse erimo specialiter proeillo. qui in ordine Ecclesiastico primus, ae Princeps est et & in hoc Conoeilium Tridentinum , Sess. 13. cap. 4. intelligit verba , Act. 1 . In quo υο1 Spiritias Sanctar posuit Episeopos . Secundo. generaliter , de comprehendit etiam Presbyteros, praesertim illos. qui habent curam animarum. Nai L.

quamvis revera ab Episcopis fuerint semper diversi; ab initio tamen sub

eodem nomine Episcopi comprehendebantur. Ita S. Tho. in eap. a. Eps. ad Philip. Lect. r. ubi quae reus r cur O 1 Patr-

SEARCH

MENU NAVIGATION