장음표시 사용
141쪽
ρiseopus minus quam a tribua Episcopia
III. Hoc idem posterioribus seeu.
iis Romani Pontifices confirmarum . S. Gregorius Mignus , Iib. I a. Em . 3 r. ad offa Dam Augustini MIIoνωm M piseopi interrogationem , se respondet: Cum igiιυν, Deo auctore , ita fuerMuflpiscui etiam in νορι uis sibi Ioeis ar/ivati s ρον ginnia Episeop-um ordia natio sinὸ aggregatis ribus , vel ευμ 3uον Episeopis fera non debeι . Et Gregorius III. ad Bonisaei vin Mogunt iis num et a rati x inquit Episcopum eo
ferram is , duo , πιι tres con Demau tecum Episcopi , O eis convenientibus , ipsisque prasentib- , cpost rex.
IV. Adsunt quoque coogruentiae. Primo i inia eonventus plurium E-yiscoporum ad unum Episcopum conis scerandum designat Episcopatus unita. te ins de qua sic Cyprianus, Ep. 3 se eam βι ἡ Misso Mna Metia. μη
Secundo e Mia illa Epishoporum pluralitas uberiorem Spiritus ει gratiam,qitae in Episcopatu , qui est Sacerdotii
lenitudo , consertur , melius. adum ra H Tertio .r Res marcimi moment, in Melesia, qualis est Episcopi conis secra Ho, unius tantum Pessulis iudicio perm=ttenda non erat.
U. Si quaeras et in is sit ordinarius Episcopi consecrator Respondent communiter eruditi et olim uique ad duodecimum feeulum ius consecrandi Episcopos suae Provinciae. spectasse ad Metropolitanum ; ut nullus, nisi ab ipso, vel de ei s licentia, aut consenissa in sua Provinoia Episcopus consecraretur. Pro tribus, prioribus secvilis hane disti plinam in Mu ssisse proba sit ex Caae 14. Apostolico, ex Epist.
Raracium, c. I. S. Leonem Magnum,
Ep. 34. ad Anastasium Thessalomcensem, e. a. ω Ep. 39. ad Episcopos per Vie nensem P ovi ne iam constitutos . Pro sexto seculo, Conc. Arelatense Il. Cas. s. Pro septimo, Cone. Toletanum I U. Can. IS. Pro octavo, Synodum Nicae. nam II. Can. 33, Pro nono Concilium Meldense sub Carolo Calvo. 3. Est Eugenium II. in Ρnodo Romana . Ubi eonfirmat Mere rem S. Leonis, ut i ter Episcopos non habeantur, qui neque a Clericis sunt electi , ne M a
mentem I . Et Gregotium viti Epig.
Duodecimo seculo huie Metropoliistanorum tuti caeptum esse derosari te. stantur quaerimoniae. S. Bernarda Abba. tis, t/b. 3. de Considerat. cap. 4. ubi de multis Ecclesis sic loquitur a Iνunea- νε se clamitant, ac demembrari , ve stilla , vel pauca admodum sunι. qua
plagam istam aut non doleanι, aut mora timean . Queris , quam 3 Subtrabis..ιων Abbates Episeopίs. Epiμορε inebois piscopis., Archiepiseopi λινiarchis , e Primarabus. A teinpore autem Bois nisaei iv III. Clementis IV. de subse. ouentium Pontificum communi cono sensu ius Eoiscopos confirmandi in solum Romanum Pontificem , in quo super omnes Eccle has semper fuit a ctoritas, lan lcm translatum. et ...
142쪽
J non requiruntur ad conisis cration s Episcopalis substantia in Probo primo. Non est verismile, Α. stolos, qui tam multos Episcopostadinarunt in diversis orbis partibus, semper id praestitisse eum duobus a. liis et cum enim nascente Ecclesia per. pauet egent milii stri ; dissicili nego.
io a unum locum. convenire poterant , maximh vigentibus persecti Tribus . - Seemon. Quia denumero Episcoporum varie loquunmr Can ves e nam modo omnes de provineia, inodb septem , modo tres . vel qua-quor, modΛ eriam duos lassicere afferunt , ut supra vidimus . ε liehi conellium Arausicanum I. Cau. ET . ordinationem 1 duobus iactam notia reputet licitam, validam tamen ex iis stimat.
Terii δ . inita plures ordinationes ab uno solo Episeopo iactas Ecelesia
uerus suscepit . Cuius plura sunt eis xempla. Primb . Referente Sinegio . Epist. ε . ad T, ophilinis Alexandrianum. Siderius , solo Cyrensi absque Episeoporum eonsortio in t ordinatus; quem tamen lices illegitimeor. Qinatum suilla tradat, habitum tamento Episcopo docet ab ipso Athanao qui ad Metropo=itanam Ecclesiam administrandam eum vocavit. Secun .eth. Evagrius, tesse Theodoreto , ι. s. His .eu 13. 1 solo P ulino ordinatus fuit et quae tamen ordit alio valida ab occidentalibus, de a pluribus Antiochenis habita fuit i imo de alii 'io Innocent o I. Epist. 16. ad Eo facturreι γtemm, volente, ut Evagriani si is ordinibus . ac locis intemerati ordinatione , quam acceperant ab Eu
strio, susciperentur. Et de S. Pelagio Pont. refert Anastasi iis Bibliothecari iis. Et dum μου sent Episcopi, qui eum erornarem , inventi funι duo Epis.
Quarto. Idem testantur dispensationes Romanorum Pontificum. Gre. gorius Magnus interrogatus ab A gustino Anglorum Epistopo, interrog. 8. uuot necessarii sint Eρ seopi in D f
Episeopum , non aliter, ni nὸ Episeopio potes, ideli , fotur potes . Ei tamen praeiacipit, ut ita Episcopos in Anglia ordinet,si longo intervallo resionum disj--λ . ad ordinationem a lxiijus Episcopi convenire non possint. Ita dispensati ne usus ut scribit Beda , I. a e .us.
Bi'. aviora a Auguilinus Iustum , di Mellitum sinh Gallicanis Episcopis ordinavit; & similiter Laurent turn absque praesentia Iusti ,& Melliti. Re
eenisse Patriarcha: Ethiopiae, qui erath societate Iesu , ut solus snh assi. stentibus pluribus Episcopis, Eprseopos consecraret. Hircusque allata eonis firmantur m eo, quia In vetera ordi.
ne Romano, vibi agitur de eonsecratione Episcopali, unus solus Episcopus vocatur Consecrato, reliqui vero AM ntes dicuntur. Quo nomine vo eantur quoque in Pont se gli Romano. VII. Dices tamen tri contraritim primo . Cum, ut tu prR retillim iis, Iacobus Iustus, seu ininor a tribus A. postolis, Perio, Iacobo, & Ioannia
o id. ita ras fuerit έ credendum est , id eos Christo auctove secisse; vel saltem hoe faciendum ab Ecclesia, Apostolica auetoritate et radidisse . ergo plurium Episimporum praesentia S e. ad substantiam Episcopalis ordinationis spectabit. Unde Anicetus, Epist. r. diis cit , quod instituent. Domano tum reis ligiose servabat Ecclesia. vlli. Respondeo: vel negando , Νoc secisse Apoli mos ex Christa ὲnstitutio.
143쪽
iro Quaestio V. De Episcopatu .
ne ; sed hane caeremoniam ipsos tanquam primos Ecclesiae Praesules, subia stamiae ordinationis Episcopalis ad maiorem solemnitatem , cum fieri posset, addidi de . Vel dato, quod Apostoli aeceperint a Christo hunc ritum ἔ non ita acceperunt, tanquam necessarium ad substantiam , sed solum ad solem. nitatem ordinationis. Non enim credibile est, in omnibus ordinationibus, qtias per totum terrarum orbem fecerunt Apostoli, tres Episcopos in promis
tu semper habuisse. Epistola vero Α-nieet, sit spectae fidei est . IX. Replicabis. Damasus, Epis. s. quae est de Chorepiscopis,quem sequiis tur Ioannes III. Epist. uniea ad Epifieopos Germania , o Gallia , intendens probare , Chore piscoporum oris dinationem nullam esse , & Pontifica. Ita ineia ab eis perperam attentari, nisi de novo ordinati fuerint et id ex eo colligit , quod non , tribus, sed ab uno. vel duobus Episcopis ordinati suerint: tales autem nec Episcopi nominari debent ἰ ergo Sec. Respondeo: Damasum, & Ioannem III. ex eo, quod Chorepiscopi ordinati non sint a tribus Episcopis, colli. gere, eos non esse Episcopos , a posteriori, & tanquam ex signo . Cum enim lex Ecelesiastica praeeiperet, ne Episcopus minus , quam a tribus Episeopis ordinaretur; ex quo Chore. piseopi non sc ordinaremur , nec credibile esset in eorum ordinatione legem passim sui me infractam, eolligit, ut ex signo , eorum ordinationem non fuisse Episcopalem. X. Dices secundδ. Concilium Regiense, anno. 439. adunatum contra
ordinationem Episcopi Ebredunensis, eo quod a duobus solis Episcopis sacta fuisset, r. h. vel 1. ait et Daqueor drnatronem, quam Canones irritans deis seiuno , nos quoqtie vacuandam censuimur g in qua pratermissa trium prasentia . nec expetitia novinetalium titteris, m ropolitani quoque voIunia in
te ueglecta, prorsus nihiI, qised Elisce pum faceret, Onensum es. Et eonfirmatur . Nam omnes tres Episcopi praebent materiam , & soris mam pronuntiant ; ergo omnes abs lute requiruntur.
XI. Respondeor Concilium Regienisse nil uelle aliud , qu m ordinationem se iactam esse irritam, non quanis tum ad substantiam, sed quantum affeffretum iurisdictionis r eum enim saaeta fuerit contra Canones , se ordiis natus, erat suspensus ab exercitio iurisdictionis . mod vero haee suerit Concilii intentio . eonstat et quia dictam ordinationem irritam deeIarat ,
non solum quia iactam a solis duobus Episcopis; sed etiam quia factam uisne Metopolitani , ct Comprovinciaistium Episcoporum consensu . Nemo autem dieet, hune necessarium ess ad valorem ordinationis, & characteris Episcopalis impressionem. Addor o dinationem a solis duobus iactam , validam habitam esse 1 Cone illo Arauis scano I. Can. 1 t. celebrato eodem se culo, amis 44r. Ubi dicit, invite ordinatum a duobus substituendum esse Ecclesiae unius ordinatoris , & alterius in alterius ordinatoris locum Oris dinandum esse et quibus mulctat quidem ordinatores, sed invite sic ordinatum . ut verE ordinatum agnoscit. Ad Confirmat. dist. ant. Verba pr nuntiant, ut assistentes , conc. anto Ut Unsecratores nego ant. Sicut enim ordinandi omnes in Missa pronuntiant formam; nee tamen sequitur, ad va liditatem consecrationis omnes esse .
necessarioς , sed solum Episcopum rita in casu . Unus enim est Episcopi consecrator et caeteri ut assistentes a testificandum situm consecrationi aia sensum , verba proserunt , & materiam exhibent tanquam consecratori
144쪽
An Ronianus Pontifex habeat pote-natem Instituendi , & ordinanis di Episcopos per universum Orbem Christianum
As super Epistopor sit superire
I. Ieo. Supra Episcopos datur aliduis Superior in Ecclesia,& nic est Papa. Ita S Tho.ῆn Suppι. 3. p. q. U. a. 6. De Papae, seu Romani Pontificis Prima tu multa agenda essent, & eat in Vera Eeel a , Tom. x. p. I. In Coilo iis , de alibi. Nunc rem hane fide certam . ad praeis sentem materiam cum S. Thoma restringo. Dicit ergo S. Doctor et Quδd
tibisumque fiant multa regimina rediis nata in unum , oportet esse atν quid Mniis versale supra ριrticularia regiminata savia in omnibus vari utruetis , ω am. sui . ut dieitu in x. Ethie. t cap. r. de es O do seexndis ordin/m mnium . Bonum autem rommune os divinius , quam bonum speetate. Et idos supra potestatem regit/νam , qua con-Bctae bonum speerate , oportet esse pote. ratem regittNam universalem respectia ooni eommunis s ultas non posset 6 eolligatio ad unum. Et ideo etim tota
Eee esia fit unum eorpur s πονιιt, si sannitas debet eo emari , uba sis aliis qua potestaν regitiva . respectu totius Eeiselsa , supra potestatem Episcopalenta , qua unν quaque Deerat,s Eeetesia regitum: is est potestas P. ρ . Et ideo ΠIi , qui bane potesatem negant, Schi maiiei dicuntur , quasi div/foret unita-ιέι Ece Ga . Et inter Episcopum simplicem , Papam sunt alii gradur digni
latum eo respondentes gradibus unromis, ferundism quos ina eougregatio vel eoma munitas 3 ne adit aliam e sis ut eommuis munitar Proviveta ineludit eommunita
eis verbis Angelicus Doctor totum Ee-eles atticae hierarchiae ordinem distinis guit; de necessitatem supremat, ac u. niuersat s in ea potestatis ottendit. II. Episcopis igitur ab initio conis stitutis, ut omnia ordine quam optimo in Ecclesia regerentur t praeter unicam, di universalem a Christo, ut dicetur, in Petro, & successoribus eis ius supra omnes positam potestatem progrella temporis auctoritate Eccleis nae , quidam adhue gradus Episcopo. rum introducti , atque instituti fuerunt ἰ quorum alit essent potestate superiores, totamque sic Ecclesiasti- eam hierare hiam velut aciem ordina tissimam absoluerent.
Hi autem sunt A rehiepiscopi, qui iidem, ac Metropolitani: sic dicti , Metropoli , quae seclindum veriorem et hymologiam significat matrem , seu
matricem ei vitatem ; sic proinde appetiaram , quod ex ea veluti marte ostentiae sint aliae in eadem Provino
Ecclesiae, quibus propterea iure qumdam praesit, & aliquo dignitatis gradu emineat. - Η is superiores iunt
Patriarchae , quales post Romanum Pontificem , quatuor agnovere Con. stantinopolitani Patres hoc ordineo , Constantinopolitanum, Alexandrinum, Antiochenum, Se Hierosolymitaniim.
Huic dignitati affines sunt , qui ho-oie Primates dicuntur; quia Archi piscopi obedientiam Patriarchae de bent, ita & Prima tir Se sicut ab Arischiepistypo appellari potest ad Patria cham , ita ad Primatem. Simpliciter tamen maiores sunt Patriarchae Primatibus. Η s omnibus simplices Epincopi, quamvis in potestate ordinis pares, in forma tamen & dignitate reis giminis inferiores sunt. Nunc pro dubii resolutione sit.
145쪽
. II. RUOIoitur Dabium. III. Ico. Ronanus Pontifex, di via D no iure, potestatem habet instituendi. & ordinandi Episcopos iliato io Oibe Christiano. Probo se. Ille. ui succedit in potestate, quam Chr us prae aliis Apostolis contulit D. Petro, iure divinci potestatem habet praeficiendi omnibus Christiani orbis Ecclesiae pastores , qui Christi Oves. id est, fideles in spiritualibus resan et sed Romanus Pontifex suecedit in potestate, quam prae aliis Apostolis eonis tulit D. Petro: ergo iure divino potestatem habet &c. Maior,& minor probandae sunt. Mai. quidem. Nam potestas, quam Christus dedit Petro . suit potestas universalix praesidentiae toti Leelesiae, & vice ipsus totam Ecclesiam gubernandi , no Lahanc, vel illam partieularem tantum: quod probo primo. Christus, Marab. 26. v. 28. Petro promisit, quod ipse futurus esset Ecelesiae suae fundamentum; ρromisit Eeelesiae suae elaves , seu iurisdictionem , qua non aliquos tantum , sed omnes homines , ipsos etiam Pastores, solvere , aut ligare
n Glis , O quodex-que solet eris super terram erit foIutvm 9 in Calis . Ea Verba uni Petro dicta sunt: Diso tibi. Et quidem in mereedem editae ab ipso de divinitate Christi consessionis: aliquid igitur ipsi promissum est, quod
cxteris Apostolis datum non fuit. Unde S. Leo serm. III. de assumtione sua ad Ponit searum : De toto cinquit
Principem de ducem, magistium in ilitiae Dei. Secundd probatur mai. ex Ioan. σώat. Ubi Christus implens, quod pr miserat, iam ascensurus in Ceelum s li Petro vices suas in gubernio agno rum , de ovium suarum dicens ei bist Pasce agnos meor s εt semel: Pasce oves meas. Ubi observo primo et ovium ab agnis distinctionem . quam Christus usurpavit. Quid enim aliud indieat, nisi Petro non agnos modo, idest , s. deles depopulo, sed εt oves matres, nempe. Pastores omnes Seeundo servor Cur Christus agnos , de ovet suas pascendas caeteris Apostolis, qui
praesentes erant, incliseriminatim non
credidit, sed soli Petro . Paste tinquit
agnos inest . Pasce aeves meas, non pa.
stiter Certe quia specialem de omniabus curam ei commisit , quam no commisi eaeteris . Aliis omissis ait Chrysostomus in hune locum Petνω-
damtaxa affatur et Fratrum ei curam
eon amitti . Theophylaetus quoque in hune loeum a Finita . inquit prandro,prafecturam συναm est νtis Mundi Petra commendabat, non autem atras, θου huis readidit. Et S. Bernardus , Lib. a. d confiderat. , e. ου. ait : Cki non diea
ovea y Si me amar Petre , Pasce cies meas. Quas Ilius . vel HIitis popuIas Civitatis , aut regionis, axe eerte Re Ini y oves meas . inquit . Cum ergo
Christus agnos . Si oves suas. id est, Ecclesiam pascendi vices suas Petro comis miserit, usque ad secundunt sui ad Meniatum ut Iudicis duraturam ἱ nec semper Petrus su urus esset. scut nec caeteri Apostoli ; clariim est Clit istunt M lvisse et ut seut potestas Episcopalis collata caeteris eodem rure in Epist pos eoruna successores transit; ita po-
146쪽
Petro in Petri sueeetares eodem iure
transiret, ut uni lax in Ecclesia perpe- tub conter varetur. IV. Min. autem, nempe, qudd qui Petro succedit in potestate illi a Chri . fio prae caeteris collata , sit Roinanus Pontifex quidquid in contrarium obstrepant Sectai ita perpetua Ecelesiae traditione constat. qua docemur et primo,S. Petrum Romam uenisse. Secun-M, ibi Ecelesiam constituisse . Tertio, eam ad mortem usque rexisse. Quo fit, ut , mortuo Petro, suceetares ei in ordinaria super omnes Ecclesias iuris. dictione siceesserint . Η ne Irenaeus seeundo iaculo, L 3. eomra Hares. c. 34 ubi texit Romanorum Episcoporum eatalogum , primo loco ponens Petrum , aliosque caeteros usque ad Eleutherium ; additque necesse esse omnes undique fideles ad hane Eeelesiam Romanam convenire. Idem Tertullianus, . de Praseripi. e. s x. 9 3 . Idem Epiphanius haras a 3. quae est Carpocratis: Diseopomm in Roma bane
t dra tibi quid feeit Eeriosa Romana, in qua Petrus fedri , cis in qua niane astasius sedet y Nihilque trit utra magis apud veteres, quam istud nomen Cathedra P tri , quod sedi Romanae tribuunt. Unde Cyorianus, i. t. Epis . s. ad Cornelium, niodo Ep. 33. Nava raνe inquit audent ad Petri Cathe.dνam , atque Eeetesiam priuersalem is , tinde unitas Saeerdotalis exorta est . Haec
ex pluribus , quae adduci solent ex Patribus, Conciliis. ipssque Imperatoribus pro Episcopi Romani in Petri
Cathedra successione, εe potestate suprema in omne, orbis Ecclesias, dicta ad rem praesentem sussimant. Cum enim non miniis mod6, quam Apostolo. rum tempore Ecelesia ad sui unitatem indigeat , ut in ea detur unus , qui primatum teneat , & in omnes Christi oves potestatem habeat ; si iste Romanus Pontifex non est, quis erit
Ηine quotquot hane praerogativam Romano Pontifici ei ipere conati sunt, non invenientes alium, in quo eam collocarem . Ec Heliam sine uno Capite visibili, quo regeretur, reliquerunt contra Christi apertam institu. tionem. Addere tamen plaeet S. Bera nardum , tib. a. de Consider. cap. g.
ubi postquam primatum Petro t ut supra a sit per omnes etiam Apostolos statui . Eugenium Papam sic alloqui
mendatum 6 e. Ne autem Sectarii di .cant testimonium Bernardi esse nimis recens , adeant Cyprianum , lib. s. Dis 18. t modo . Epist. 6 . scribentem Stephano Papae . ut Martianum Episcopum Arelatensem Sehismaticu nisita auctoritate deponat, & alium in locum eius substituat et Diriganturi inquit in Provineiam , ω plabem
V. O si ieiunt primo , D. Petro non
sui me coli. ia in potestatem praeeaeteris A potiolis ; & non esse aliquem
in Leclesia , qui Episcopis superior st , ita. Omnes Episcopi si in t Α - stolorum successores e sed potestas , quae data est uni Apostolorum , sciliiscet, Petro, Matth. 26. data est omnibus Apostolis, Ioann. 1 . ergo Omnes
Episcopi sunt pares, S unus non est supta alium. Q UI.
147쪽
VI. Respondeo cum S. Thom. citata
Chosostomus mm I. 8 . in Ioann. Praepositus , & eaput esto fratrismis, ut ipsi te in loco meo assumente I , ubique terrarum te in throno tuo sedentem praedicent, & confirment. Ex quibus adverto e quod et si Patres aliquando ut Cyprianus , tib. de init. Eeelsa , de Hieronymus. Db. I. ad D. Iovinianum asseruerint. Ap solos aequali tum honoris , tum p testatis consortio donatos fuisse , Christo; hoe unum volunt , Apost Ios fuisse aequales in extraordinaria Apostolatus potestate , nimirum ad- nistrandi claves. piaed candi fidem. Ecelesias tandandi. Ηne enim indieant
verba Christi, Ioam xo. v. ar. sicut MIH me Pateν , γ ero mitto vos. Matth.
ultimo . u. t O. Eunter docete omne Gentes Et Marei t6. v. 23. Eunter i mundum .mve sum praedie te evangelium amni ere Iura. Non tamen omnes Apostolos aequales agnoverunt in ordinaria potestate regendi totam Ecclesiam . de Primatur imo contrarium ei tatis locis asserunt. UII. obi ei es secun db eontra idem . Ritus Ecclesiae magis debet esse con .sormis ritui Iudaeorum , quam ritui Gentilium: sed distinctio, & ordina. io unius mora alium est a Gentilibus introducta , in veteri autem Iege non erat; ergo &e. VIII Respondet S. Tho. citato I
eo , a I E. sau d ritus Iudaeorum nox erat diffusus in diversis Regnis, eis provinetis ses eant m in aena Gente . Et ideo nem oportebat , quὸd sub eo , qui habebat potestatem prioerpalem , alii Pontifices a singuerenι- . Sed Melesia
rrtui , quam Iuda orum Ecclesia salus
IX. Obi ieies tertio. Petrus Romae
nunquam commoratus est. Nee en motuit illue appellete ante annum I S. passione Christi, cum eo anno Coniae illo Hierosolymitano adsuerit . Nec
potuit post habitum illud Cone ilium
Romam proficisti; gebat enim Cla dii edictum , quo Iudaei t fle eo nomine veniebant etiam Christiani R ma pulsi laetant. Praeterea Paulus ad
Romanos seribens multos salutat, P tri tamen non meminit . Nee Lucas
in Apostolorum Actibus adventus, vel morae Petri Romae nusquam nec indicium praebet. X. Hoe est unum ex landa mentis Sectariorum, quo Romani Pontificis
'imatum radicitus evellere conantur .
Cui tamen respondent Catholi ei: Eusebium in Chronico, de H eronymum de Script Eceles. In Petro, asserere, , Paulum Romam uenisse anno secundo Claudii . mibus consentit ololius
o cens , Perium Romam venisse tria
exordio imperii Claudit; quo tem p re par est credere. eum landasse ibi Ecclesiam , quae progressu temporis florentissima adeo evasit, ut scribente Paul , Rom. r. v. 8. fides eius annuntiaretur in universo mundo .
Roma vero eiectus Petrus est eiusdem Claudii anno nono. quo per edictum publicum Iudaei omnes exularunt . Disponente autem divina providentia contigit illud exilium : ut Petrus posset se praesentem si stere, ut caput Concilio Hierosblymitano de Legalium abrogatione habito. Non dii sicile fuit Petro Romani redire, Nerone imperante; rescissum enim fuerat Claudii edictum, & quod ibi manserit usquedum martyrio vitam finivit.
Neque obest , quod Paulus ad Romanos scribens Petrum non salutaverit. Nam quo tempore scripta eli illa epistola , nempe . circa Claudii
148쪽
duodet imum annum , & anno cire tertio post Concilium Hierosolymitanum. Petrus nondum ex Syria Ro.mam redierat . Lucas autem , Actor. ωItimo, Petri mentionem non facit,
quia totus erat in exponendo Pauli adventu Romam, eiusque eum Iudaeis contentione. Porro silentium Pauli ad Romanos scribentis si evinceret; pro-haret , nec Ioannem fuisse Epheso. Tum Ep scopum , nec Iacobum Episi copum H erosolymitanum, quia nee Ioanni dat salutem Paulus ad Ephe. si os scribens, nee Iacobo In Epist. adn. braos. Sed haec satis.' XI. obiicies quarth . Etiamsi de. tur , Petro eoneessum suisse Primatum, Romanum Episcopum extitisse, ac Romae diem extremam Petrum clausisse: inde tamen non colligitur . Romanum Pontificem iure divino Primatum ire . Teclesia habere : eum ex Scriptu a non habeatur illi potius, quam alte. xi post Petrum eompeterer eo quhd
per ac ei dens contigerit, quod Pe rus Romae obierit . Fundatur ergo notia
re humano , quo non apparet vis iuris alicuius communicandi. XII. Respondetur commii niter cum Bellarmino , Iib. D. de Rom. Pont.
eap. ix. Aliud esse successionem , aliud xationem successionis . Nam metessio Romani Pontificis in Pontificatum .,
S primatum Petri ex instituto Chri sti est : quia Christus ipse instituit
in Petro Pontificatum duraturum ianque ad finem mundi et & proinde quicumque Petro succedit Christo ae-eipit Pontificatum. Ratio autem sit eis cessionis , qua Romanus Ponti sex potius. qu m Antiochenus , vel alius si Petri sueecthr, ex facto Petri eis,con ex Christi instituto. Nam potuitaset Petrus nunam sedem particularem sibi unquam eligere ς & tune non Episcopus Romanus . neque ΑΠ.tiochenus lactessisset . sed is, quem Ecclesia elegisset. Potuisset quoque semper manere Antiochiae et de tune
Antiochenus sine dubio successisset .
Verum quia Romae sedem fixit . &tenuit usque ad mortem ; inde iactum est , ut Romanus Pontifex et succeis
XIII. Obiicies quintd. Non solum
Romanum Pontificem ius habere ordinandi per totum orbem Episcopos ἔsed olim illud habuisse primo: Patriarchas: secundo, Primates et Tertio etiam Metropolitanos. X lv. Respondeo: prae satos hoe ius non habuisse, nisi ex expresso, vel l cito Rom. Pontificis consensu. Non iscuhd pari eum eo potestate praediti fuerin ; sed quhd interdum cum eis totius Ecelesiae sollicitudinem partiri iudicaverit. χioad sedes Patriarchaistes Alexandrinam, Antiochenam, de Romanam a D. Petro mediath , velim mediath institutas. tanquam unius Petri sedes, recognovit S. Gregorius Magnus. 48. &- r. idem dico de Patriare his Hieroselymitano,& Constantinopolitano ; quorum Ordinationes validae fuerunt, quatenus firmitatem a Sede Romana sabuerunt. Mittin magis de Primatibus, & Metropolita nix. Hi enim si extra sitos lini tes ordinationes secerunt; hoc, ut Vicarii Romanae Sedis , vel tacito e. iv consensu ob distantiam locorum,
vel necessitate urgente exequii sunt. Et hae ratione unus Patriarcha alii. um Patriarch .im ordinasse legitur. XV. Nec dicas. Magna controverissia orta fuit inter Romanos Ponti si ces , & Patriarchas Constantinopoli ta nos circa Episcopos Eulgariae confirmandos. - Respondeo enim, conistentionem illam fuisse de iure Patriarchali. non de iure Rom. Pontificis, ut totius Ecclesiae Capitis . Ii Romano enim Pontifice ad unamur di gnitates Episcopi , Archiepiscopi, seu Metropolitae . Primatis , Patriarchae,& intius Ecclesiae Capitis . Contende. hat S. ignatius Patriarcha Constantianop. Buletariam intra sines sui Patri archatus contineri ; & proinde jureis Patriarchico ordinationes in illis Provinciis sibi debeti et jus sanctae Se ais
149쪽
116 Quaesis V. De Episcopatu .
non tangens, ut ex Anastasio Biblioth. in Hadriano II. habetur . xvi. Obi ieies sexto . Superior potestas non potest conferri per inseri rem, neque aequalis per aequalem quia sine ulla contradictione quod minus est , a maiori benedicitur, Hebr. 7. Unde nee Sacerdos promovet E p sc pum , nec Sacerdotem ergo si Papa
est superior Episcopis, a nullo Epi Leopo poterat ordinari, quod tamen
est falsum: eum Episcopus Hostiensis
consecret Papam . ergo de L. Respondeo cum S. Thom. citato,art. 6. ad 3. neg. cons. Nam Sacerdotis exceditur a potestate Episcopi , quasi a potestate alterius generra. Ses potestas Epiθυν excediιών is pote. sate Papa , quasi a potestate ejusdem
generis. Et ideo omnem actum Brerari
cere Episeopus. Non aurem smnem a.
sum , quem potes facere Episcopus. po. res faereo saeodost in sacran ntorum eoIIationa. Et ideo quantum ad eα- ,
DUBIUM v I. De Chore piscopis .
superius indicavimus, intelliis guntur ministri quidam, sui in pagis , de villis aliqua olim obibant Episcoporum munera et Unde Chorepiseopatus a Canon istis definitur: qudd sit dignitas Ecclesiasticata, qua insigniti quidam Sacerdotes multis Episcopalibus ossiciis in villis, &pagis sunguntur . De hoc quς remus primo: An sit idem cum Episcopatu . secundo et A quo suerit institutus . Tertib et Quaenam fuerint ejus ossi .eia . Pro primo II. Dico . Chorepiscopi non fuerunt veri Episcopi, sed Presbyteri simia plices . qui in villis , & pagis vices Episcoporum in aliquibus agerent . Prob. Tum quia et ii tribus Episcopis
non ordinabantur I ad Ordinationem autem Episcopi, ut iam diximus, iure Ecclesiastico, sicut nunc . ita & a iqui ius lics Episcopi requirebanture Choi episcopo, autem solus Episcopus ordinabat . Unde Concit. Antioch num . Can. Io. c ευνυ sevum ver. s i quil Civitatis Ep evus ordruet , euiallo Dbseavis - Tum quia et secunis dum antiquos Canones velitum erat, ne Episcopi in pagis constituerentur, ut ex Can. x s. Cone. Laodiceni: μνον πονι et , r. vii Ira, vel νn agris consti tuere EpUcuoa , sed visitatores a Ch repiscopi autem non alibi, quim in . pagis constituebantur et unde , Concis Laodicen una. Can. io. Sa qua suur ii
quit να vieis vel paris , 'ui dicum εων Cho repascepi - Τum denique: quia Episcopi sunt suecessores Apostol ruiri et Chor episcopi vero non Ap stolis , sed potius septuaginta disciopulis succeislle dicuntur , Concit. Neocaesariense, Can. r4. Chorepiseopῶautem Itint quidem in Mura septumgrnta . Hac triplici ratione utitur Leo III. in re suonso ad Galliae , de Germaniae Episcosos. III. Obucies pr mo. Chorepiscopatus a Conestio Chalcedonensi , Can. 12.
ubi damnat sin.oniacas Clericorum vi institutioncs , ponitur inter Oidines , noti vero inter ossicia. . Sic enim oris dines sacros accensens: S 1 quia i inquit ortinaverit per petun ram Epro
subiectus regula. Atqui Ch trepiscopa in tu, non erat Oido Presbytera ius, uia conseiebat iurisdictionem in simplices Presbytero, et non erat ordo medius inter Episcopatum , & Presbyteratum, cuin nullibi legatur institutio divinadisi in-
150쪽
distincta: ergo erat ordo Episcopatus.
Iv. Respondeo , neg. assumtunia . Nee enim Concilium Chalcedonens reeenset Choreptico alum inter ordines neros . quia illum verum ordinem, sue Episcopalem. sive ab Episeopalid stinctum reputaret a sed quia cunia Chorepiscopalis dignitas conferret iurisdictionem spiritualem in plures Pa. Iochias , de multos rurales Presbyteros; de insuper potestatem aliquos ordines usque ad Subdiaconatum , ex
delegatione tamen , conserendi et aeque Ao' tendum existimariint Patres Chaliseedonenses limoniach conserre Chore.
Biscopatum, ac sacros ordines. ερ magis quam conferre Ecclesiasti ea ossi ei a. quibus solum in res temporales tur si ictio annexa erat V. Doricies secundΛ . Concili utria Nicaenum I. Can. 8. Statuit, ut apud Novatianos ordinati, qui redietini ad
unitatem Catholicam , vel agant Episcopos in urbibus, in quibus Catho. tiei Antistites constituti non fuerint et vel si ante eorum reditum Epistopi eat holi et in eisdem urbibus repertisuerint. Chor episcopatus munere fungamur ἰ ergo dic. VI. Respondeo, neg.cons. Concilium
enim ibi loquitur de ordinatis in Episcopos a Novatianis et cum his enim placuit indulgere, ut praevi 1 impositione manuum reconciliativa , fungi possent munere Episcopi in urbibus Episcopo carentibus; sin minus. muis nere Chore piscopatus fungi possent . Non autem loquitur de pure ordina. tis in Chorepiscopos . Unde non est ad rem VII. Si quaeras: Quomodo heret Chore piscopi ordinatio Respondeo . apud Graecos impositione manus eum aliqua oratione. authenedictione fieri consuevisse . Apud Graecos enim quaelibet ordinatio, seu benedictio eum impositione manus ,& oratione fiebat e nee tamen erat ordo, vel sacramentum. Tam quia rnon erat caeremonia 1 Christo insti tuta, ut statim dicemus. Titin quia zetiam Diaeonissis manus imponebanta quae cujusvis ordinis ineapaces erant Apud Latinos autem nul suam fuit ritus determinatus : alioquin antiquirituales agentes de consterationibus eoium . qui ad dignitates Eeelelia illis eas infra Ep scopalem electi erant, de consecratione Chorepiscoporum nOIL siluissent. Probabile tamen non vide tur , in occidente Chor episcopos sa-ctos suisse per solam delegationen ἐeo serE modo, quo nune ab Episcopis creamur Uicarii Generales. Alioquin hoc argumento, ceu validissimo usi suisissent Leo III. εe Episcopi Gilli, n no seculo , ut probarent , Chorepincopos, contra quos tune pluribus actum est , nusquam suille veros Epis
sed Ecclesia. Probo prim b. mia si Chore piscopatus Christum habuisset auctorem , debuisset inter o idines sacros . de sacramenta recenseri , non . minus ae Episcopatus, Presbyteratus , de Diaconatus: sed hoc . praecedente reiecimus; ergo die. Secundd. Si
Christum habitisset institutorem , statim in Eeclesia debuisset esse in usu , eo modo quo Episcopatus, Presbyteratus, de Diaconatius ; nec potuisset ab Ecclesia prorsus abrogari: hoc autem est salsum. Nam non solum i Actibus Apostolorum nulla Chorepi Dcopatus . vel tacita fit mentio ; sed
nee in monumentis trium priorum
seculorum ullum illius vestigium adest. Nec enim Canones dicti Apostolici , nec Constitutiones Clemen is , nee S. Ignatii Epistolae , nec Concilium . Eliberitanum; imo nec Cornelius Pa.
pa , rn Din. ad Fabium antiae enum. licEt omnes ordines suo tempore Ro- ne receptos enumeret , Chorepisconatus nec verbum facit.