장음표시 사용
151쪽
i 28 cursio V. De Episcopatu .
Insuper septingentis annis in uia traque Eceles a Latina , & Graeca
Clioi episco salus cessavit. Nullus enim ex auctoribus , qui ab eo tempore tam in Oriente , quam in occulente scripserunt, Chor episcopatum tanquam siqnita'em , quae tunc esset in usu , recensuit: unde invite conficitur , Guddab eo tempore suerit ubique abro
IX. Choi episconatus ergo initium sutim in oriente habere caepit, tertio labente seculo. Cuius ratio est. Quia prima Chorepiseopatus mentio fit in Conciliis Ancyrano. & Neocaesarien. si , quae ineunte seculo quarto celeis brata fuere. Verrem eum in illis Conis ei liis non agatur de Chore piscoporum institutione , sed de coercenda pol eis state , quam sibi contra Canones uis stirpabant; recte colli 3 itur , paulo ante quartum seculum in Orien e eae .piise. In occidente solum ineunte seculo quinto Chorepiscopatus eae sit. Eo quia nullus Auctor, & nulla Synodus Occidentalis illius meminu ante Regiensem, quae anno 43ο. cclebrata est; &in qua Armentarius, contra Canones ordinatus . ab Episcopatu deiectus est . & permissus eum Chore. piscopis sedere , de eorum sungi muneribus. - Nec refert, 2. Cone. Chaleedonensis, referri. Novatia nox ha
bilisse in sua secta Chorepiscopos . Nam hine non concluditur , eos ab initio suae haeresis Chorepiscopos ha hii illa; sed progressu temporis videntes eis Ecelesiam Romanam uti, quam in multis imitari studebant , Chore piscopos tanquam utiles amplexos suisisse. X. Interitus autem Chore piscopo. rum ab anno octingente fimo exordium habuit : eoriimque vana , ae temeraria praesumito causa fuit . Renitentiis bus enim Episcopis, quibus suberant, omnia serE Epii copalia munera arrogabant sibi ; quod movit Leonem III.& Patres Concilii Rati ponensis ad
multas eorum ordinationes , quibus
ordinaverant Presbyteros ὲ Diaconos, εe Subdiaconos irritas deel arandas equae etiam moverunt eosdem Patres ad vetandum, ne impolierum Chore-piscopi crearentur , quod anno 388. in Concilio Metensi confirmatum suit, Can. 1. Ubi statutum suit Chore-iscopos nihil amplius esse quam Pres yteros; ac proinde nullum esse qui dia quid in summi Saeerdotii egerunt Ministerio. Qita veritate tandem perspecta , iactum est, ut a multis secuistis Chorepiscopi vel nomen extinctum sit.
Chorepiseoperum meta. XI. DRi md ergo Chorepiscopi erant 1 praepositi ruralium Presbyterorum regimini , sicut modb sunt,
quos Uiearios foraneos , seu Decanos rurales appellamus: dieebantur en in Chore piscopi a voce Choros, quae Grato eis signis eat regionem , aut agrum 1 ibi enim Epistopi loco praesidebant . XII. Secund6 . Poterant minores ordines usque ad Subdia tonatum inclusive, tanquam ministri extraordinarii, & de Episcopi consensu conseris
re ; non tamen Presbyteratum, aut Diaconatum. Colligitur ex Ancyra na Synodo, Can. I 3. quae vetat quidem , ne Chorep)scopi tenteni Presbyteros, Diaconosque ordinare. cum autem de Subdiaconis nihil d eat . indicat eos ordinare potuisse et choreprocop x t inquit non Ileere Presbyteros , aiat Diaeonos Ordinare. Im A capitulare A qui ranense Caroli Magni ορ. hoc eis expressh concedit his vel bis e
Nee Presbyteros , nec Draeonas ordιnent , msi tantam Subdiaeonos.
XIII. Tertio. Chore piscopi aderant Conciliis . & in eis sua ni dicebant sententiam . Neocaesariensi enim subisscripserunt duo , & Nicaeno I. quindecim e sed an eis hoc ius compere. ret ratione Chorepiscopatus, an rati ne delegationis specialis ab Episcopis, quibus suberant, Canones non dicunt. Σ1 v.
152쪽
XIV. Marid. Lichi rurales Pres. byteri ubi adessent , aut Episcopus, aut urbi ei presbyteri in Ecclesiae
Cathedrali sacrificium offerre velarentur , id tamen poterant Chorepi Leopi. Ita Conc. Neocaesariense, Can. 13. Cborepiscopi autem sunt quidem in figura Septuaginta ir ut comministri auiatem , propter nudium in pauperet, esseranι honorari.
DUBIUM VII. An Iure Divino ad Episcopi Electio
. I. Aliqua Supponuntur. I. C Uppono extra controversiam
cus una eum Clero ad mitii possit ad serendum suifr .agium in electionibus Episcoporum. Id enim usus
per multa secula obtinuisse testantur Patres: Cyprianus tertio seculo, l. i. Ep. 3. Sy. 4. Cum ipsa inquit maximὸ plebs h abeat potestatem , vel eli. rendi dignos Saeerdotes , vel indignorreeusandi. idem , lib. 2. Epist. II. agens de Cornelii Papae eleςtione , ait: Factus est autem CorneIιus Ερεβο-
de Clericorum pene omulum testimonio ,
de plebis, qua tune assuit, suffragio , te
Sacerdotum antiquorum , cr bon rum virorum Collegio . De electione S. Aihanasi idem ostendit Epistola encyclica Concilii Alexandrini sapud Athanas. apolog. x. his verbis: Testamur, Omnem multitudinem , populumque Ca ibolite Eeelesia in unum coactum, qua ias in Deriem unim corporis , cse anima ... postula' in hanasium Episcopum dari. Id etiam volebat S. Leo , Epist. 8 . cap. s. dicens: Ckm de summi saeer. dotis electione traa ιbitur , ille omnibus praponatur , quem Cleri , plebisque eon-fensur eoneor iter postulaverit. Tempote S. Gregorii Magni in Italia Pretsi
des, nobiles, Senatus, populus eum Clero conspirabant ad electiones Epiccoporum, ut ex ἐib. r. Din. 16. E ilib. x. Epi'. cum Neapolitani in eligendo Episcopo non convenirent et Sin inquit aptam non invenietis , inquam postir eonvenire personam s faltem tres viros rectos, ae sapientes eliarite , quos ad hane urbem generalitatis vice mitιatis , quorum 6r judicio plebs
II. Hanc disciplinam per duodecim priora Ecclesiae secula continuasse sinultis ostendit luentii de Sacr. ordinis, Qu. I. de Episcopar , r. q. a. I.
modo ramen a multis seculis in usu non est. Sed Episcoporum electio fit in aliquibus Ecclesiis a Capitulo . vel Regia nominatione ex Seclis Apostolicae concessione , vel ex Summi Pontificis institutione ; a quo omnes, quocumque modo eleeli , vel nominati confirmari debent. Stante igitur pro temporum diversi tale, & circumstantiarum diversitate in modo eligendi Episcopos , ac ministros Ecclesiae ;controversia rediicitur ad videndum ran aure divino aliquid in hoc statuis tum sit. IlI. Moderni haeretici Lutherani, de Calvin illae ita necessariurii volunt ad electionein , & ordinationem ministrorum Ecclesiae populi , ac secularis pote ilatis consensum ; ut hoco inisso invalida sit electio, & ordinatio: Hune ritum ait Lutherus, lib. de Potestate Papae peν mulιas Epistolas Oprianus commemorat. Semper fusis
fragium populi , cla iudicium propin
quorum Episcoporum ua allegans ,' ut hane ex Deo ordinationi m se eum μducia proniantiet. Et Calvinus,cui subscripsere omnes Sectarii, lib. 4. Inst. cap. 3. g. rs. Habemus linquit
bane legitimam ex verbo Dei minis ivoeationem , tib ν ex populi consensu , approbatione ereantur , qui visi fuerint idonei. Praesie autem aebere electionia Itor Pastorer ; ne quid , mel per DoLtatem , vel per mala nudia , vel perrumultum is multι tu ἱine peccetur.
153쪽
IU. Conei lium ver5 Tridentinum hisce verbis Catholi eam fidem, Sess.
13. e ιιp. 4. yroo Onit : Doeet insuper saero aucta Duodus , in ordinatione Discoporum , Sacerdotum , cy eclero umo aluum , nec populi , nee rus Dis fecti laris potestati3 , magistratus eonis sensti , sive vocationem , sim auctoriatatem ita requiri I tit sine ea irrita sordinatiocte. Et eiusdem S . Can. 7. anathemate damnat et Si quis dixerit . . .
sensu , aut vocatione irritos esse . Et Can. S. Si quir dixeri , Episcopos, qui auctoritata Romani Pontifieis assumum tur, non esit Iegitimor, in veνοι Episcopos, set figmentum humanum, anaistbema sit. U. Mitto errorem micteri , & Ioannis Hus a, opposito volentium , solius Dei munus esse eligere Pastores Ecclesiae . Ratio eorum erat. Quia . solus Deus novit iustos, fle praedestiirat Os , quos solos contendebant esseveros Pallores, ac Ministros. me . putidissinum errorem damnavit Cone. Constanti ense, Ses. 8. I s. ω 26. nec in eo refellendo immorabimur. Satis enim superius ostendimus malitiam sive eligentium , sive electorum vallis
ditati electionis , si debite fiat , nou
aliosque ministros , iure divino non competit poeulo, nec seculati potestati . Primb igitur pro hac catholica veritate habemus exemplum Christi, qui duodecim Apostolos , Mliosque septuaginta disti pulos , Non electione plebis , aut Masistratus , sed sola G1 voluntate et est . Cumque. Apostolos miserit in Ecclesiam . ea Goatos potestate. , qu 1 ipse missus
fuerati sieut misit me Pater. ω ego mitis ι' v I . voluit, ut eadem potestate, α. formi in sacrorum ministrorum e Ii ctione uterentur. are, M. t. v. 1 . proeria sua electione statuerunt duos meritis pares, quorum alter, in quem inrs ee ei disset, Apostolatu fungerentur. Et Aa. I 3. v. a. non plebis suffragio, sed
iudieio Spiritus Sancti dirigente eorda eorum , qui Elclesiae praeerant . Saulus, & Barnabas ad Apostolicum munus segregali sunt. Paulus i ple nulla suffragiorum ple bis facta mentione, Timotheo,& Tito Episcopis a se constitutis potestatem .diait manus imponendi , de Presbyteros constituendi, r. ad Timoth. s. v. xa. Manus eis. nemini impos-νis .
Id est , proba prius, an sit tali gradu.dignus, ne temerE ordines. bd si plebis, aut Μ agistratus sust agi a ne cessaridi audienda effent, frustra Epin
non ex ipsius iudieio, sed ex alieno
suffragio tota ministrorum Ecclesiae penderet ordinatio. Ad Titum autem I. v. s. Hujus rei tratis inquit νε- Iiqui te Crora i Episcopum ut eo , qua desunt eooritas, Ur eonstituar peν Civi. rates Presbteror, sicut O ego diθομἐtibi. mibus non aliam formam illi Dpraescribit, nisi eam , quam in ordinandis eis ipse servaverat . Nam Titamotheum constituit Episcopum Ephesiorum , & Titum Cretensium; quia .
utrumque ipse idoneum iudiearet, Benullo experito plebis suffragio r ω ita ab ipsis fieri volebat. Quod& ipse, & Barnabas sectile leguntur , Α eis
singulas Ecelesar tListrae, Iconii, & Αii, tiochiae Presbteror cre. eos nimirum eligendo, & ordinando. Addo r quod idem Paulus recenissens qualitates in Episcopo , de Dia
plebi, aut toti congregationi fidelium , ut norim , qualem eligere debeant. Hoc enim, si voluisset, potiu toti Eeclesiae Ephesiorum, Se Creten sum , super ea rei scripsisset Esiit
154쪽
praesertim , quia serE omnes E- es, o tenendum ἰ quod sud nos quois pistolas ad Ecclesias scripserat, qui que O .fera per provιneras umet erIari in illis agebat de rebus totam Eccle- tenetur ut ad ordinationes viιὸ celesiam concernentibus. Cum ergo illas branda , ad eam plebem , eui rispositus, eonditiones &lis Episcopis exposue- ordinatur, υεθρον ejusdem Provinea pr tit; signum est , quod ad eos solos, ximi qMique conveni t s uiseopatue vel tota. vel praecipua electionis cura deligatur pube prasente , qua singula- pertinebat . . rum νε tam plenis λ novis, cr unius. VII. Eune eundem morem secuti rususque actum de ejus eonversaιione, sunt caeteri Apostoli , qui Episcopos pervexit. Ne autem hoe Cypriani te- se ordinatos miserunt ad populos stimonio Novat Otes abutantur . No- absentes, & infideles; sinE quorum ta primo . Cyprianum non dieereis et proinde suffragio illis Episcisos con- Plebe suffragante , sed pube praesenteta .stituerunt, ut ad fidem converteren- Unde plebs aderat, non ut ferret sus. tur, εe eonversi regerentur . Sic Peis fragium , sed ut testimonium redde. tius Mareum discipulum suum Ale- ret de vita de moribus illius, qui pro-xandriam . ut ibi constitueret Eccle- ponebatur et ideoque eum eligebatursam misit a Alexandrinis procul dil- Episcopus, plebs aderat ut testis. eo mishio de ea re nihil scientibus, aut cogi- provinciales vero Episcopi ui Eleis orantibus, εe consequenter eorum con- res. - Nota secundo . Cyprianum sensu non requisito. S. Gregorius Ma- non dicere, hoc plebis testimonium .i gnus Apostolos imitatus pro Angliae per universam Ecclesiam,tanquam iit Episeopo, vel ipsis Anglis insciis , re divino necessarium ad validitatemi s. Augustinum Monae hum ab Arela- electionis requiri ; sed solum, ut tra i tensi Praesule ordinatum designavit ἔ ditioni divinae , & apostolicae nixς si hie autem alios, qui ad fidem recens consentaneum , nin apud omnes, tedeonversis praeessent , elegit. En ver- fere omnes Ecclesias, puta Asricae, te ba Pauli Diaeoni in vita S. Gregorii neri. Nam hie Mulcopos e Iigendi mo hoe narrantis et Sed ε' augustinum pe- dus in aliquibus provinciis non te- ιι Analos in Galliarum Episcopis ον- nebatur, ut ipse agnoscit; nee tamendinaνi prae it ι per quem nihilominus provinciarum illatum morem , incon- in eadem gente . . . diWrso tempore pro- Iulia plebe Episcopos eligendi, ut ii ' ω si funt Mellitur , Iustur , Lauren- legitimum, de divino iuri contrarium sitis. ω Paulinur. damnat . Et vero totis sere tribus prio.
HI. Aliquando etiam plur morum ribus Ecclesiae seculis Episcopus Ale aepiscoporum electione , de consensu xandrinus a solis Presbyteris, incon. id factum fuit. Teste enim Eusebio, talia plebe, electus suit , ut satis teia' ι. r. Hra. e. r. Iacobus cognomento iu- statur Hieronymus , Eput. ad Eoa sius 1 SS. Petro. Iaeobo, de Ioanne Hie- Irium . seit Evangelum , his verbis et ' rosolymorum Episcopus electiis suit. Nam ct Alexandria d Mareo Evant isi Rursus, I. 3. e. Ir. Mortuo Iaeobo, Si - Iissa usque ad Heraelam , Dionysiist meonem Cleophae filium eiusdem ur. um Episcopos , Pres lateri semper unum his Episcopum Apostoli instituerunt. ex se electum , in exeelsiori gradu eoiat Ei I. s. e. ro. Cum Narcissus Episco- Ioeatum , Episcopum nominabant. Quod: pus aurugisset, Episcopi viciniores , acilem in prima post Romanam Sede , , alium nomine Dium elegerunt. de ab ipsis Ecclesiae ineunabulis ille Hii ne morem suo tempore viguisse gitimae , de iuri divino contrariae uis: S. Cyprianus testatur, t. r. Dis. 4. eiae sint Episcoporum electiones, quis r modo Ep. 31. in his verbis et Propto credet , quod diligenter de traditione divinata IX. Ex Conei liis quoque eonssat , di cur Mogoti ea Ohservatione feroandum plebis su stragia , nec secularit pote. ν R ualis
155쪽
statis auctoritate in requiri. Primδ ex L. Odiceno, Can. 33. quo dicitur: Turis his non esse permittendum elactiones eois rum facere , qui sunt ad Saeerdotium a removendi. Secundo et ex Nicaeno I. Can. 4. dicente et Episcopum oportet maxim qmdem ab omnibus, qui sunt in Provincia consitui . Si autem sit boediolaile, vel propter tirgentem nee tarem , vel via Iongitudinem, tres omniano in eundem Iocum congregator , ab-
fontibus quoque 'fagium ferent abus ,
feriptisque agentientibus, tune ordinationem fieri. Eorum autem, qua stant , confirmationem in unaquaque Provineta a Metropolitano fri . Tertio : ex Constantinopolitano Quarto OEzu
secrationes Episeopyiam eoncordans prioribων Coneiliis electione ae deereto Eis
piscoporum Collegii fri Sancta bae 1 Universalia Diso tus desinit 9 statuit ratque jure promulgat , nemrnem Laico. rum Principum , vel po entum semet inserere elect/oni , veI promotioni Pa. triarcba , Metropolita , aut cujuslibet Episcopi . . . . itfquis autem feeuIarium Prine Uum . potentum , vel aiaterius dignitatis Iasea adversiss com
munem . ae consonantem . atque eano
nicam eIectionem Eee Iesiastici ordinis ais gere tentaverit , analbema sit , donee obediat, O eonsentiat in hoc , quod Leelesia de electione , cis ordinatione proprii Prasulis , se velle monstraverit . Quarto tandem et Nicaenum II. pariter o Ecumenicum , Can. 3. Omnis tino
quila electio a Prineipibus facta Episee i aut, Presbieri , aut Diaeoni irarita maneat fecundkm regulam , qua
dieis .: Si quis Episcopus seculari bias potestatibus usiis , Ecclesiam per ipsos obtineat, deponatur,& segregen- ur Omnes , qui illi communieant roportet enim, ut qui provehenaus est in Episcopum , ab Epicropis eluatur I queismaam. dum a sanctis Patribur, qui apud Nieaam eonvenerunt, in regula deis
sinitum es , qua dicit: Episcopum convenit maximh quidem dcc. ut supra dcc. Ex quibus omnibus patet, qu n meri id Concilium Tridentinum , Ses
23. e. 4. Can. I. supra relatis Sectarios modernos oppositum sentientes
X Non desunt pro hac veritate . rationes. Prima est. Episcopi iure divino sunt Patiores, fideles autem alii divino jure sunt oves et sed ovium est suscipere quidem, & obedire Pastoris bi dato , non autem Pastorem sibi elisere ς ergo εte. - Secunda est . Illis iure divino convenit eligere Episcopum, quibus iure divino tonu nit regere Ecelesiam ; quia electio mi nistrorum Ecclesiae; est actus pertinent ad regimen Ecelesiae, sed solis Epita
copis . non populo, iure divino convenit regere Ecclesiam Dei ς ergo &e-- Tertia est .. Laici saepius sunt rerum Ecclesiasticarum impetiti , nec valent idoneum ministrum ab inepto
secernere.. Unde resert Theodoretus,t. 4. His. e. T. quod Ua Ientinianus rotagatus , ut electioni Episcopi Medioia lanensis se immisceret, recusavit dicens : Maior , quam ας is me praesari possit , res est , multoque fuerit metius eos distemere divina gratia dignatos . di participer splendoris ἀQuarta est. Populus plerumque,qua sita sunt, non quae Iesu Christi , Minaxim E passioni indulgere studet magis . quam communi bono . Unde . S. Chrisost. I. 3. de Saeerdotio, gravi ter dolet, qu bd suo tempore Episcoporum electiones penes lateos forent;& hinc non esse mirandum , si dignis relictis, pessimi ad sacros promoverentur ordines, & dignitates. Quinta demum . Electio sic ra debet fieri, ac decentius fit eo modo, quo a contentione, & tumultii magis iudicetur immunis et sed cum populus habet suffragium , vix sine tumultu fit, S contentione , propter studia sepe prava partium quod lactis comprobatur. Nam S. Auguilinus , Epis. 1rmmodo xt 3. O 21 s. modo r36. reserthi floriam turbulentae commotionis p
putatis in electione Piniani. Rustinus,
156쪽
L It .mss. e. r. dissensionem populi Modiolanensis in Episcopo designando non leviorem narrat. Sed inter caeteros in hae materia conflictus acer imus suit, qui in electione S. Damasi contigit ;cum vel in ipso templo non pauci intersecti sint, ut reserunt S. Hieronymus, an Cbrontes, & Ammianus Marcellinus Auctor Ethnicus. Non est autem credendum , modum electionis ,
tot inconvenientibus obnoxium iure is divino praeceptum esse. . III. Haretieorum Objecta . XI. Biiciunt ex veteri lege prImb . Moyses Dux populi ,
Exod. 18. & Levit. X. Aaronem . & filios eius designat . & consecrat Saceris dotes . Item, Num. 8. ad hoc requi ἀxit consensum , de suffragium multitudinis et .vρHeabis Levitas convoeat ἄomui mut itudine filiorum IsraeI. Ckm L. D te fuerint coram Domino , po
norit fui Ura et manus fuas super eos .mae caeremonia solet esse dantis suia fragitim . Seeundd. David Rex, r. Paralip. 23
Oe. Sacerdotibus , Levitis , Cantoriis bus. & Ianitoribus sua designavit os ficta . Si vices d stribuit . Nee ipse, tantum . sed de Magistratus exercitus Cantores in ministerium segregavit, ut habetur initio Capitia Tertib. Salomon, 3. Reg. 2. Abiainthar Sacerdotem a Pontili ea tu dejecit,& in eius loeum Sadoo instituit Gatib. Iosaphat Rex Iuda , 1. Paralip. rv. Amariam constituit in his, uuae ad Deum pertinent , de insuper Levitas, εe Sacerdotes inlinth . Alexander, Si Demetrius
Rrges Syriae, r. M schab. Io. se Ir. Ioanai han constituunt summum Sacerdotem Iudaeorum. Idque etiam commemorat Iosephus , I. r I. antiquit. c. sias 8. Cur ergo non etiam in leκe nova hoc iure Reges, ae Principes non potientur XII. Respondeo ad singula. Ad primum dico, quod Moyses Aaronem de fitalios eius non tantum designavit sacerdotes, sed etiam unxit , de consecravit: at hoc non fecit tanquam Dux populi , sed ex peculiari Dei mandalo , ut aperie Scriptura testatur . Unde nee coniti tutum a se Saeerdotem potuisset amovere , nec Sacerdotium ad aliam familiam transferre - Addo: quod Moyses etiam Sacerdos erat juxta illud Psalmi 98. v. c. Moses, cis Aaron in Sacerdotibus eius a adeoque prius
ipse sacrificia obtulit, quam Sacerdotes consecraret.
Ad id, quod additur ex Num. 8. diaco, ibi non signiscari requisitum suisse eonsensum multitudinis, ut Levitae ordinarentur. Sed quia Levitae onferebantur Deo pro omni primogenito, qui aperit vulvam in si iis Israel, ut habetur , Num. g. v. x6- ideo Levi intae erant quidam oblatio Deo laeta , tota multitudine. Ut ergo significaretur , qudd multitudo illos offerebat
tanquam munus, de sacrificium Deo, applicabantur coram tabernaculo conis vocata multitudine; ipsaque multitudo ponebat manus super eOS , quia offerens debebat ponere manum super suam oblationem , ut Levitie. I. docent Commentatore S.
XIII. Ad secundum dico , Davi- demea secisse , non auctoritate Regia, sed ex revelatione prophetica , de iussu divino. Unde nullus posteriorum.., non dicam Regum . sed nee Pontiu- eum, ausus suit ea immutare. Uidea
XlU. Ad tertium similiter respondeo. quod Salomon tanquam ex eis euior divinae sententiae t dicit enim Scripturae in impleνetuν fermo Domini γAbiathar tanquam reum laesae nia jc-s alis misit in exilium ἔ quo factum est, ut fungi Sacerdotio non posset . Unde Deo sic disponente sactum est, ut Sacerdotium rediret ad antiquam familiam , eui ex divina promissione competebat, nempe, EIeavir , de qua
157쪽
erat Sadoe. Quamquam non satis eo nissi at, Abiathar deinceps sacerdotio sunctum non fuisse, cum, cap. 4. n. me rentur Sarae , er ararat.ar Saeerdater.
XV. Ad quartum , resp. Iosaphateonstituisse Levitas , & Sacerdotes,
quia curavit constitui, non quia elegerit, ut ordinarentur. Amariam auistem , qui ture successionis erat divinitus institutus legitimus Pontifex , Iosaphat non constituit Ponti fieem ;sed declaravit, ad eum tanquam sum. mum Pontificem deserendas esse quaeis stiones Legi S. XVI. Ad quintum dico, exemis pia Regum Ethnicorum , quales suerunt Alexander ,& Demetrius, quoad ius constituendi summos Sacerdotes inaudaico populo , non esse trahenda. ad Chri itianos, nihilo magis quam illud, quod L. Maehab. 4. , r . & plenius a Iosepho narratur, primum IE-hypti, Asiae, Syriae Reges deinde de
Romanos idem Sacerdotium pretio venale habuisse. Ionathas autem Saceris dotium acceptavit, non ut a Regibus
collatum, sed ut S populo Iudaeorumsbi delatum, ut & de Simone fratre
eius constat, r. Maebab. I 4. ut iam vis postea au floritas Regia accederet , in illis rerum circumstantiis cogenie necessitate.
XVII. Obiiciunt seeundo , ex novo Testamento . o. r. Non soli Α-postoli , sed universa Ecclesiae multi-do proposuit Matthiam,& Barsabam,
ut Deus assumeret eκ eis unum .
Act. 6. Diaeoni 1 multitudine electi
go a multitudine prς sentati suerunt Apostolis. Idem refertur, M. I 4. nemiape; Paulum,& Barnabam constituisse per fingulas Eeelesias Presbyteros sunfragiis plebis et verbum enim praeis eum Chirotonisantes idem significat ac eligentes per suffragia. Nam CHrotoianes idem est, ae manus attollo in signum suffragii . Haec ergo fuit sorma
eligendi ministros ab Apostolis primo
instituta. XVIII. Respondeo ad prImum. II Iam non fuisse electionem , sed postu- Iutationem quandam a Deo; qua petierunt, ut ostenderet eis, quemnam in loeum Iudae ipse elegisset. Hoc autem , inquit Chrysost. in hune locum. actum fuit, non ex necessitate, sed ex
voluntate et Ωuid enim , an non treeisbaa ipsi Petro eligere ν Licebat. qua-dem maxim/ r veram id non feris, ne eui vide etων arat cari .
Idem dico de electione Diamnorum, hane fieri a multitudine Apostoli iudi- earunt; quia hoc visum suit iIlis bonum , ae utile Ecelesiae . Cum enim
de modo elisendi ministros Ecclesiae nihil a Christo Apostoli aeeepissent
praeceptum; existimarunt rem hane secundum eircumstantias personarum, locorum , 4e temporum prout Ecelesiae bono expediret, moderandam esisse. Si e quia tune multitudinis er dentium erat cor unum , & anima una, de agebatur de viduis, & pau. peribus alendis de bonis 1 tota mulis titudine in commune eo Italis; expediens iudiearunt Apostoli. ut Diae ni a tota multitudine eligerentur . Porro eum Ecclesiae bono expediebat, ne ministrorum electio populo permitteretur, id ei Apostoli non permitto bant. Sie Paulus Cretensibus. qui dariores erant , non permisi ut suffragiis sibi Epistopum eligerent; sed ei.
sua auctoritate Titum praefecit. Hoc Apostolorum exemplum secuta est Ecclesia . Nam ut, s. r. observavimus pro varietate temporum , locorum
& personarum modo electiones Epitaeoporum a tota multitudine fieri permisit, tanquam testimonium de perso. na reddente, vel etiam postulante ἄmodo ad solos Provinciae Episcopos , modh ad Clerum restrinxit, modo,ut a multo tempore, solius Romani Pontificis, cuius prima cura est , pr 'Videntiae, precipuas Eeelesiarum dignit tes reliquit.
Ad id vero, quod subiungitur,dieo,
verbum graeeum Chirotones in Seri in turis pro electione in genere usurpa
158쪽
es , sive haee fiat plurium suffragio , pore ubique servaretur, ut diximus.
t sive ab uno tantum , imo etiam pro Ut vero S. Leonis mens aperiaturi ipsa ordinaetione: gentraliter enim si- duplex electio distinguenda est. Unal gnifieat manum extendere, seu imp proprie talis, & eanonica quae dat ν nere, quod aeque fit eligendo per vo- ius elector altera minus propria, quae, tum, ae constituendo, & ordinando. tantum vim habet testimonii, desidei Imo dum agitur de ordinatione mi- rii , seu optationis. Hane secundam, nistrorum Ecclesiae , ut observant Im tribuit populo . At primam solis Ei terpretes , longe aliud intelligitur piscopis concedit. Ita ibi, e . 6. se exist quam suffragatio; clam potius intelliga- pli eat dicens et De persona autem eonis tur ipsa ordinatio , quae fit ab Episcopo fereandi Episcopi. Provinetatis Eisi per manus impositionem . Et ita in- pifevi ad Civitatem Metropolis anam
telligendum est quod dicitur de Pau- eonvenire debebum : ut amnium Cleriis, Io , fit Barnaba et Cum em itu ea ι ν - eorum , atque omnium Civium volo.
Πν 'esbteνοι, id est , per manus im- tate diseum , ex Preabieris eiusdem positione in ordinassent , eisque praese- Eeelesia, vel Diaconibus optimus eIual cissent . . tur. Et hae partes erant , quas tunc XIX. Obite iant retet id testimoniaia in electione Episcopi habebat populus. S. Cypriani, t. r. v. 4. dicentis dein XX. Objiciunt quaris. Episcopi non Traditione divina, & Apostoli ea ob. sunt domin , sed ministri Ecclenae, ut servatione descendere, ut Sacerdos, habetur, et. Cor. 3. v. Ecclesia I plebe praesente, sub omnium oeulis e- ad Timas,. 3. est earumna , ω sem ligatur; & dignus atque idoneus pum mentum veritatis ι ergo ad eam pert i hii eo iudieio, ae testimonio compro- net eligere suos ministros - Rursus :hetur. Et S. Leonis, Ep. 84. e. s. vo- Episcopus est sponsus Eeelesiae, id est, Ientis et ut eum De summi Sacerdotis eis populi , de propter hoedatur ei annuω
Iectione tractabiιών , εIte omnibus pra- lus in consecratione; ergo debet acce-
ponatur, quem Curi, plebisque eo en- de re populi consensus ad eius electio. sus eoneo iter ponti ariν. nem , quia sponsus , & sponsa mu- Respondeo , mentem S. Cypriani tuo consensu debent eopulari .
colligi ex dictis supra, s a. n. i. quo XXI. Respondeo, Episcopos esseis Studiosum remitto. inii buxaddo: Cy- potius Ministros Christi auctoritate
prianum ibi duo ad electionem Sacer- ipsius regentes, εe gubernantes Eccle- dotis requirere. Primum, quδd testi- fiam. Sie enim ait Paulus, I. Cor. monio bonae vitae is, qui eligendus v. r. Stenos existimet homo tit Mini reo est eomprobetur et & hoe eerth extra- Cbrisii , dispensatores msteriorum
ditione divina . & Apostolica obsem Dei. Unde eorum institutio non a quo-vantia destendit et oportet autem sinis eumque de Ecclesia facienda est, sed quit Paulus, r, ad Timoth. v v. 7.1 ab iis, qui loco Dei in Ecclesia prae Hrum , ιν testimonitiis habere bonisnta sident, quales sunt Episcopi , &. prae- ab iis, qui foris funi, idest , non so- ei puE Romanus Ponti sex. Iam fidelibus, se a etiam infidelibus Ad id, quod additur, nego cons.&probata debet esse eius vita. Alterum, discrimen est inter eoniugium carna- est modus, quo hoc testimonium bo- le, & spirituale Episcopi cum Ecclenae vitae habendum est , nimirum o , sia , cui praeficitur et quod filia non . quod plebe praesente sub omnium m est parentibus subdita , sed sui iuris, culis delig tur e de hoc non intendit quoad assensum in conjugium , vel in eA traditione divina , ves apostoli ea conjugem. At populus Ecclesiae in ac- observantia descendere, eum nec Chri. ceptando Pastore subiectus est his, quistiis hoc praeceperit, nee Apostoli sem. Ecclesiae praesident, se ut in aliis ad per observarint , nec Cypriani tem- animae salutent pertinentibus Addua
159쪽
i3s cursio m. De Presbseratu .
rni scopum esse sponsum nedum laico. rum , sed totius Ecclesiae suae , euius digniorem partem constituunt alii Eeclesiae ministri.
EPiscopatui inseparabiliter eonia
iungitur Presbyteratus lanquam
quid ad eum praesuppositum , deessentialiter inclusum , ut vidimus rideoque Quaestioni de Episcopatu hanc de Presbyteratu subjicimus.
DUBIUM I. id sit Praesbyteratus, & an sit
Sacramentum. s. I. RUOIvitur Prima Pars.
nominis spectes ab aetate Iongae-α va sumitur ; unde Presbyter idem est , ac senior, seu Naria maior et& in hoc sensu usurpatur in veteri
Testamento . In novo autem nomen
est ossicii fgnificans eum, qui vel Ecclesiae prςfecturam gerit; aliquandoquidem primam, quae Episcopis convenit ; aliquando in serio tem , quae competit Parochis sub Episcopo citram animarum h ibentibus: vel etiam purum ministerium Eucliaristiani con.
fietendi gerit sub Episcopo, absque somni animarum cura. Hinc Presbyter in generali acceptione comprehen .dit i m Episcopos . imo& ipsos Apostolos, qui in inferiores Presbyteros . Sic in x. ω 3 Epistola Dannis, ct r.
Petri, ultimo, Petrus , & Ioannes se se. niores, id est, Presbyteros vocant. Item ad Titum primo . Cum judetur Titus per Civitates constituere Presbyteros; Presbyterum pro Episcopo sumi, in. de constat, quia sequitur z Oporaet auis ιem Episeopum crimine esse . Similiter Presbyteros , quos M. 2Ο. eonu
easse dieitur Apostolus , pauid post dicuntur Episcopi . Eadem significatici
Presbyteri videtur esse , act. 34. , ubi dicuntur Paulus, & Barnabas constituisse per singulas Ecclesias Presbyteros. Et x s. ubi convenisse dici in tur ad Concilium Hierosolymitanum inoli , Seniores. Et Paulus , I. ad Timotb. . iuxta OEeumenii interpretationem per impositionem manuum Presbterii, intelligit ordinationem ab
Episcopis factam . Neque enim tinquit a
Presbteri Episcopum ordinabant . II. Specialis autem vocis ne diteriaeceptio sumitur a Paulo, x. ad Tim. s. v. I . Qui benὸ prasunt Presbieri , dupliei bonore digni habeantur, maxime qui Iaborant in verbo , ω doctrina ,
tionem noli νecipere cre. Ubi agit de Presbyteris Episcopi iudicio subiectis.& agnoscit Presbyteros honore dignos, qui tamen non laborant in verbo, &doctrina; quod de Episcopis dici non potest. Sed se Iacobus eum dicit , ad infirmum adducendos esse Presbyteros Ecclesia . simplices Presbyteros , & iaspeciali sensit in teli git. Nam in una Civitate plures qii item Presbyteri esse pol iit ; sed non plures Episcopi . qui
eam regam . in hac ergo speciali si-gitificatione hic Presbyteri nomen suis initur , ut signiscat in inistrum Episcopo inseriorem. III. main vis autem Presbyter in utraque praefata acceptione sit etiam Sacerdos; quia iaculiatem habet of rendi sacrifici uin corporis, de sanguinis Domini: Sacerdotis tamen vocabulum in Scriptura novi Testamenti non legitur Presbyteris, seu ministris noυς legis attributum , sed soli Christo . Cuius ratio est . Quia torum Tei aismenium novum eo tempore Scriptum
est, quo adhuc in usu , aut saltem in recenti memoria erant sacrificia veis teris legis; & in sua sunctione verissabantur ejusdem legis Sacerdotes , eum quibus nec nomine communicare voluerunt Apostoli; ne adhuc durans,& non
160쪽
de non abrogasam vetus illud Saeeris dotium videretur. At paulo post Hiero Llyma eum Templo eversi , ac proinde veteris Iegis sacrificio, & Saceris dotio abolitis a mox Episcopi, Presbyteri , Pontifices, & Sacerdotes appetis
Iari caeperunt . Et lichi Sacerdotis v cabulo frequenter Episcopus per exin cellentiam designe ur apud Veteres ἔut apud S. Leonem in epistolis, &sermonibus, & alios eo antiquiores; non minas tamen frequens est eandem vocem euivis Presbytero attribuir ut lesere est apud agnati um, in Epi . ad hiladeIthios, & in altera ad IIaeronem Diamnum , & passim apud Dionysium , in Iib. de ErcL Bireareb. Blianum , J. I. Epist. s. ω La. Ep. 3. M apud alios stequentissimE . Unde s
dieit Episcopos, Se Presbyteros pro. ytth voeari Sacerdotes. Nota tamen: quddet si in libris novi Testamenti Presbyteri nusquam Sacerdotes appellati legantur ; divina tamen Providentia factum est, ut inveteri noc nomine praesignarentur ab Isaia , e. uisimo , dicente Domino: Et
od eum de Sacerdotio omnibus Christianis eommuni intelligi nequeat, quia certi quidam ex eis assuis inendi ad hoc dicuntur ; consequens
est, ut de speciali, & proprie dicto ; Sacerdotio Christianorum intelligendumst, quomodo & Hieronymus eum lo. eum est interpretatus. His ergo contra Heterodoxos Sacerdotium ab Ee-elesia auferentes tui in Tract. de Eueharistia vidimus γ ad mei Candidati instructionem statutis , sit . I I .RUOIoitur seeunda Parr. v. I eo. Presbyteratus . seu Sa-LI cerdotium est verus ordo, & sacramentum novae Legis. Negant Helerodoxi , affirmant tamen omnes Catholici. Si enim ordo, ut supra pro-
hatum est, Inter Iaeramenta novae Iesis recensendus est; potiori ratione
saeramentum erit Presbyteratus, ex cujus participatione caeteri ordines particulares unum sacramentum sunt, ut docet S. Th. in SuppI. q. 37. a. I. ad. 2. Ubi assignans modum , quo
omnes ordines unum sacramentum .eonstituant, dieit: qudd divisio Ο3di-.nis est Torius pol starivi, cuius hae ea
rem est qua/am participatio ipsius : Da est bis. Tota enim plenitudo Dera . menti hujus ost in uno ordine , scilicet Saeerdotio a sed in aliis ea quadam pertieipatio Oraeinis, ει hoe signifatum es in boe,. quod Dominus dixit, Num. II. Mussi : Auferam de spiritu tuo, tra-
eam aue eis, ut sustineant tecum omis populi. Et taeo omnes ordines sunt uinnum faeramentum . Hinc Concilium is Tridentinum , Sess. 13. c. 2. doce L, Ie- liquos ordines tanquam ministrantium gradus referri ad Presbyterarum .ssite. 3. ait a Cym Scriptura te riminis , Apostoliea traditione , O Patriam ti ni mi eonsensu perspicuum si, per saeram
ordinationem . qua verbis signir existerioribus perficitur , gratiam eonferrι dubitare nemo debet , ordinem se ve
n 'te per impositiovem manuum mea. rum et non enim dedit nobis Detir spiritum timorit, sed virtutis, O dijectio. nit, dr sobrietatis . ut antea Euge. nius IV. in Decreto unionis, docuerat Ordinem esse sacramentum novae legis, Irimo loco Presbyteratum recensens. v. Ex Patribus consentiunt primo Gregqrius Nyssi. Orat. de S. Baptisma
te , his verbis i Eadem item verbi vis etiam Saeerdotem augasium , O honorandum Deit novitate benedictionis steommuNitate vulgi segregatum . . . . Quinum nibiI -I eo ore , vel formsi mut rus , se quod ad oeetern externam a