장음표시 사용
131쪽
io ' cui estio V. De Episcopatu .
Poti sis in erni illit illi Presbyteros
Iortim Saeerdotes tenent. Dion us etiam
e i, non tamen nomina ordιnum. Inis fle bis eomprehendit Presbteros cum
uis opis. Videndus est S. Doctor, L. . q. I 84. a. 6. ad i. 1 - d a. ubi diiscit qliod minores presbyteri , etiam curam animarum habentes. Ita se habent ad Episcopum , μυν balim , vel prapositi a 4 Rege-. XVII. Seeundo obii eiune recentiores haeretici S. Hieronymum , qui, Epist. 8 . dicit, Paulum apertὰ docere , eosdem ess e Presbyteros, quos Se Episcopos . Et in eap. r. Epist. ad Titum e Idem linquit ea Presbter, qui O' Episcopus, Ur antequam Diaboli tristianis studia in Religione fierent, ct direretur in popuID, ego sum Pauli ,
Augiis tirus etiam , Epist. rς. modb21. eap. 4. dicit , Episcopatum Pres. byterio maiorem esse , fecundum h norum vocabula , quae iam Eeelesiae usus obtinuit. XCIII. Respondeo, S. Ilieronymum nil est ud veste, quam quM olim n men Episcopi commvno fuerit Presbyteris inferioribus , ob communem cur rerum Ecelesiasticarum : quodque ante exorta schismλα gubernarentur EeeIesiae eommuni Presbyterorum , non quidem potestate , sed consilio. Postea verb Presbyteris plus quam par erat fibi arrogantibus adeo ut
unusquisque illorum Ecclesiam sibi propriam quasi fateret, decretum suit , ut qui non nomine tantum , se rordinatione, ae re ipsa erat Episcopus, ac inter Presbyteros Princeps, palam superponeretur caeteris , Se t et eminentia, de rerum eeelesiasti earum cura ; quae non amplius tanta,& adeo litrera, ut prius, Presbyteri τpermitteretur , sed penes Episcopum remaneret, ut dependentiam, de inis serioritatem suam recognoscerent. N que negat Episeopum esse absoluth Presbytero Superiorem , sed diei te Pο- liks eo uetudine, quὰm divina dispo
tionis veνitate esse masorem . nimirum,
quantum ad eminentiam honoris, Merectionem sedis sublimioris in Ecclesia. Causa autem, cur Hieronymus 'eitatis Ioeis vehementias loquatur, est. In Epiβ. quidem 34. ut frangat fu- perbiam eorum Diaconorum , qui se Presbyteris anteponebant . In Epist. πινο ad Titum , ut quosdam Episcopos ad modestiam revocaret, qui se supra Presbyteros immoderath esse rebant .
Caeterum,quhd S. Hieronymus agnoverit Episeopum jure divino superio.
rem Presbyteris , tum ordine, tum iurisdictione, constat. Nam , Dial. contra Luciferianor , eap. 4. docet et Exauctoritate divina descendere, γἀd baptizatus non confirmetur , nisi per Diocopum . Additque: SaIus EeeIesa in Sum--
tale pendet: eui si nom exors quadam , ιν ab βοminibus eminens detur po sar,
or D aeona vindicent in EceIesia . Et insuper, Epist. A. cap. v. ait ἔ
132쪽
autem, quod tres illi pradus fuerunt divina ordinatione distincti; ut Pomai sex maior esset. Sacerdotibus , & Sacerdotes Levitis, Eκed. x3. 29. Num. 16. II. Deuter. II. ergo similiter ex men-lle Hieronymi est , quod Episcopus iure
divino maior est Presbyteris, de Prenhyteri Diaeonis. Unde, Epis. ad Pam.
maebium, adversus errores Ioan. Hi xo l. damnat has voces: Nih/I interest intre Presbyterum , dr Episcopum 'eadem es dignitas utriusque.
Neque est qubd opponas eiusdem . Hieronymi Epistolam ad Rusti eum Narbonensem , de septem gradibus Ecclesiae , ubi sine exeotione dicit, Prenbyterum facere posse quidquid Episcopus , lichi quaedam Episcopis sint reservata . Item , Presbyterium esse Episcopatum , de in Presbytero sit mismam Saeerdolii, hoc est, Episcopatus ,
collocari. - Nam respondetur, eam
Epistolam spuriam esse, nee Hieronymi Letum legitimum .; imo eius auctorein quaedam , se dicta. in fine mitigare , atque ingenue agnoscere. quod Egiscopus iit leκ Presbyteri . Porroq.od Hieronymi non fit, vel inde patet, quod Diaconos supra modum existollat,quorum fastum Hieronymus ubique deprimit - Qubd si aliquis eam Epistolam velit admittere respondere potest, auctorem illius adaequare Presis hyterum Episcopo, tantum quoad eo sectionem Eucharistiae , in qua sunt
aequales; non autem quoad alia , utSaeetentes , & Diaconos consecrare. Unde ait et me debere Episeo m repudiaνe Euebaris iam Probterorum, s ρο. natiar in avari. Et hac distinctione
conciliari possunt alia dicta Patrum , quibus Presbyteros Episcopis aequare
XIX. Ad S. Auus inum dico , eum iisn aliud voluisse signifieare , nisi quha olim seeundlim vocis uia noriasuerit inter Presbyterum , Se Episcopum discretio : cum , ut diximus , Se Episcopus Presbyter, ει Presbyter mpiscopus vocaretur . mod autenta. agnoverit perpetuam distinctionem re eonstat ex verbis ipsius supra lauda. tis . in PDIm. 44. Et quod Aerium inter Presbyterum, & Episeopum dis inguere nolentem ad haeret leos a mandaverit, ι. M Hares e. 13.
DUBIUM II. An Episcopatus fit ordo, & Episcopi
Ordinatio fit verum , ac proprie dictum Sacramentum
IN dupli ei sensu agitari potest hoc
Dubium , nimirum. An Episcopatus sit ordo specie adaequata distinctas ab ordine Presbyteratus , e. modo, quo ordo Presbyteratus ab oris dine Diaconatus distinsuitur et an ve-rΛ fit ordo sola speete inadaequata distinctus , tanquam extensio , eminentia. , persectio, & supremus Presbyteratus gradu S.I. Dico. Epistopatus seu ordinatio Episcopi est verum, ae proprih dictum sacramentum, & verus ordo ab ordine Presbyteratus distinctus: non quidem adaequath, sed inadaequa te tanquam extensio, persectio, eminentia, ac supremus gradus ordinis Sacerdotalis . Hane viam eligo , ut concilia irrAuctores apparenter non concordes . de salvem ea , quae S. Thomas, in A.
dis. 14. q. 3. a. a. uestiunc. a. transla
ta in Suppl. 3. p. q. 4o. a. s. docet. Ubi videtur non concedere, Episcopatum esse in tota proprietate ordinem , &saeramentum , cum alibi oppostumia sensisse videatur. II. Porro ordinationem Epistopa Iem esse verum sacramentum docet S. Th. tam in P. ad Timotb. 4. Le 1. 3. dicens: Et bae impositio manus Presbyteri , qua Timotheus ordinatus fuerat Episcopus) signiseat cotiationem gratia.
Et in a. ad Timetb. I. Oct. a. exponens
133쪽
tio Quaestio. V. De Episeopatu ἰ
nens verba: Ut resusciter gratiam Des, qua est in te per impositionem manuum mearum . dicit: A quo scilicet ordinaistus erat Episcopus t in qua manus imis
positione data es ei gratia Spiritus sanis cti. Clitii ergo ordinatio Episcopi sit ahio externa, qua consertur gratia, nil ei defieit, quin sit verε sacramen tum . Hine eisdem Pauli verbis Tri.
dentina Synodus , Sess. 13. cap. 3. utitur, ut probet ordinationem esse sacramentum novae legis; ergo cum ea
verba Paulus de ordinatione Episcopali intellexerit , fit ut ordinatio Episcopalis sit sacramentum novae legis et alias contra Lutheranos hoc neis gantes nihil evincerent. Dari gratiam per ordinationem Eis piscopalem persuasum fuit Patribus . Unde Theodoretus, lib. 4. Hist. cap. s. set ibit , Sanctum virum Moysen no mine, nunquam induci potuisse, ut 1 Lucio Ariano Episeopo sineret se consechari; quod nempe eerib sciret, per haeretici hominis impositionem manus
non dari Spiritum Sanctum. Conveniens autem fuit . ut Christus Episco. patui rationem veri sacramenti alligaret et non enim Episcopo minus necentia est gratia , ut dignE munia sua obeat, qui m Presbytero. & Dia-eono, ut nis digne fungantur.
fit ordo, docet r. S. Tho. Opuse. Ig. de persea. vita spiritualis, cap. 14. his verbis: Quod vero quartὸ proponitur , quod Episcopatus non es Ordo , hoe manifesὸ eontinet falsitatem , si absolut/
rum quadripartitus est . Habet enim ordinem Episcopus per eomparationem ad
Corpur Cώristi ossicum , quod est Eeeleis se , super quam prineipaIem aeeipiι eu.ram, edi quasi regalem . Sed quantam ad eorpus Christi verum , quod in Ia
eramento eontineιur, non habet redinem
mittere , Hul eonfirmare, ordinare , consterare Basilicas. . . ina verὸ iurisis dictionis sunt potest aliis committere .
Idem etiam patet ex εω , quὸd si uiseevus depositus restituatur , non iterum consteratur, tanquam potestate Oνdinis remanente, fui in aliis Ordinibus
IU. Ex al Iatis S. Th. verbis habemus primdet Episcopatum esse ordiis nem, imo primum, ae supremum inister ordines et non quidem relath ad corpus Christi verum , sed ad eorpus
Christi mysticum e in quo Episcopus
eminet potestate non solum iurisdictionis, sed ordinis. Secundo et hane potestatem ordinis imprimete chara eterem, & manere in Episcopo etiam deposito; qui si restituatur, non deis bet in Episcopum rursus ordinari . Tertio et solemnitatem , qua ordinatur Episcopus esse valde diversam ab institutione Archidiaconi, vel Plebais
ni . Concludit enim S. Doctor e UaDIemnitas es magis similis eivilibue solemniratibus , feeundam quar aIiqui investiuntur de Diado per baeiatum , vel
per anulum, quam solemnitatibus Eeis etesia, qua in quadam consecratione vel benedictione consistunt.
U. QMod vero Episcopatus non sit ordo adaequat E a Presbyteratu distinis ctus, sed potius ejusdem ad altiorem gradum elevatio, mihi suadeo primo. Nam ordo, qui essentialiter ωρponit, imb includit alterum, non vide tur esse adaequat E ab illo distinctus . sed Episcopalis ordo essentialiter lapis ponit, imb ineludit Presbyteralem; qui
enim Presbyteralem ordinem non haberet , esset ordinis Episcopalis essenisti aliter ineapax ; ergo &c. Reliqui eis nim ordines, qui adaequat E distinguuntur , non sic se habent, ut superior egentialiter inferiorem supponat , Mincludat : unde ordinatus in Presbν terum non prius ordinatus Diaconus,
134쪽
vel in Diaeonum non prias ordinatus in Subdiaconum &e. esset validh oris s. II.dinatus, sed solum lapplendus ordo,
qui defuit et non se autem qui ordi. Somantuν objectioων. naretur in Ediscopum, non prius Ordinatas Presbyter. VI. II Rimb obiieitur. Ut in prima
Secund6. Potestas, suae per se non parte Afferti doeuimus, ordi- addit aliquid relath ad eorpus Christi natio Episcopi est verum sacramentum verum , sed solum relath ad eorpus ab ordinatione Presbyteri distinctum ;Christi mysti eum, non eonstituit Or- utpote conserens distinctam gratiam , dinem adaequath distinctum ab oris nimirum , dignh conserendi sacramendi ne Presbyteratus , sed puram e- tum ordinis; ergo erit ordo ab Orius extensionem , & eIevationem r dine Presbyteratus distinctus . Nam cum Ordines di lin3uantur Reundum necesse est , tot esse ordines , quot diversam comparatronem ad corpus sunt saeramenta ordinis. Christi verum: sed potestas Episcopa- VII. Respondeo , dist. ant. Ordiis Iis non addit aliquid relate ad eorpus natio Episcopi sumta inadaequat E, &Christi verum , in hae enim Episco- ut dicit predicatum egentiale , quo pus non est superior Sacerdote , sed completur in ege Episcopatus, est &c. solum relath ad eorpus Christi mysti- conciant. sumta adaequath, secundum cum ἰ ergo &e. omnia, quae essentialiter includit, ne- Tertio . Potestas Episcopalis ex eo go ant. Episcopatus ergo adaequat Edit potestatem ordinis Presbyteralis . tum tus plures includit potestates rho-qubd in Episeopo non solam potest testatem eonfieiendi, eorpus Chrini,
conficere eorpus Christi, sed etiam potestatem remittendi peccata, pote-eommunieare aliis, per ordinationem, statem confirmandi, potestatem iuri L potestatem illud eonficiendi r sed hoe dictionis principalis, saltem in radiis non dieit exeessum erentialem , nec ce ; de insuper potestatem illas omisconstituit potestatem adaequate distin- nes potestates aliis communicandi , ctam, sed solum dieit excessum ex par- ne , alios tam Praesbyteros, quam te subjecti, seu potestatem capitis, & Episcopos ordinandi . Prima , & Ω- supremi in illo eodem ordiner ideo- eunda potestas conseruntur per ordiisque Episcopus a Patribus voeatur pri- nationem Presbyteralem , reliquae permus Presbyter , Ae supremus Saeer- Episcopalem. Quare ad Episcopatum dos; ergo &e. Eo portionali modo,quo adaequa te sumtum duae requiruntur Ilehi gratia Christi , quia capitis , na- ordinationes, quarum utraque sacra. heat virtutem gratiam communieandi mentum est, nempe presbyteralis, &asis, quam non habet gratia, ut inta Episcopalis . Per primam Presbyter nobis; gratia tamen Christi non est in ordinatur, per seeundam ex Presby- esse gratiae adaequate, & essentialiter tero ordinatur Episcopus . Per pri- distincta a gratia, quae in nobis est ut mam fit Sacerdos: per seeundam Sa- in membris . . cerdos fit primus , seu supremus Sa-Τandem. Quia hae modificatione sal- cerdos. Per primam consertur suprevamus septem tantum esse ordines, ut mus ordo e per secundam supremus fert communis doctrina probata ilia ordo modificatur, Se perficitur, dum Tridentino ,-23. cap. 1. Ubi tot di- ad esse Epistopatus, seu Principatus singuit & distribuit ordines , quot elevatur. iunt ministeria , quae ex ossicio Sacer- Nego similiter cons. Neque enim dotio inserviunt , ac proinde septem verum est tot esse ordines , quot tantum enumerat. sunt sacramenta ordinis . Fieri enimi potuit, ut a Christo institueretur allia quod Digit Zeci dy Go Id
135쪽
ci: Quaestio V. De Episcopatu .
. t. d sacramentum ordinis , non ad conseret dum distit tum ordinem ; sed solum ad ordinem per aliam ordinationem priorem cestatum modis ean-cum , ac perficiendum . Neque sa-ciamentum ordinis dicitur illud tan. itim , quod conseri distinctum ordi neni , ted illud etiam , quod ordinem iam collati im modificate & se Episcopalis ordinatio sacramentum est Ordinem Presbνleratus modificans. UIU. Responderi etiam potest, dist. eoiis. Erit ordo dee. distinctus relate ad subjecta ipsum participantia , trani eat cons. rormaliter , & relath ad Lucharistiam, neg. cons. Sacerdotium igitur sor maliter, 3t relath ad Eutharistiam unus ordo est cum Episcopatu . Sed quia diversimode participatur in Presbytero, & in Episcopor it illo enim participatur und potestate aliis e municandi, & eum dependentia, ae subjectione ad alterum, quantum ad illius exercitium: in isto autem participatur eum saeuitate aliis communicandi per ordinationem, il-Iudque exerceadi sine dependentia iideirco ratione subjectorum diversi modE participantium se ut dividitur in sacerdotium primi , de secundi ordinis; ita in duos ordines, seu gradus, quorum in serior erit Presbyte. ratus , Episcopatus autem superior. IX. obiicies secundo. Si ordinatio Episeopi est sacramentum, charaeterem imprimit: sed hoc non . Et probo . Nam hae character deberet ense persectior tharactere sacerdotali, sicut Ordo Episcopalis persectior est rhoe autem dici nequit , quia character sacerdotalis eum si ad opus praestantissimum , nempe, ad conficiendum corpus, de sanguinem Chri lii, debet esse praestantismus; ergo &e. X. Respondeo , neg. min. Ad prob.
dico , characterem Episcopalem sumi posse, vel adtqua te; & sic est Sacer. dotium suminum, aut signum illius,le est perfectius absoluth charactere pure Sacerdotali. vel potest sumi in adaequale, nempe, pro ea sui parto, uae in ordinatione Episcopi superaditur, & qua Sacerdotium in ordine Episcopali collocatur, & fit summum et& sie extensi vh perfectior est charactere Saeerdotali , qui ad paucio rex effectus extenditur, sed simul minus perfectus est intensi vh.
esset, modo explicato , ordo ecclesiasticus, & imprimeret characterem , e quia superior est Presbyteratu et cum etiam Archiepiscopatus , Patriarchatus , Papatus superiores sint Episto- palli, Ordines dicendi essent: sed his est salsum i ergo dec. Respondeo, neg. sequelam. omnes enim illi pares sunt in potestate ordinis Episcopalis a & dignitas Papalia etiamsi sit de iure divino, non tam eri est ordo. Neque enim potest summus Ponti sex ullum actum hierarchicum exercere in collatione saeramentorum is quem non possit Episcopus . Und d fferunt gradus illi sola dignitate. de iurisdietione, non ordine. Und
te ejusdem generis . Et ideo omnem avictum hierarchieum , quem potest fatere Papa in ministratione De memorem . potes farere Episeoput. Non aulem omnem actum , quem potest farere Episto- ρας, potest facere Saeerdos in eoilatione sacramentorum . Et ideo quantans ad
. xli. obiicies quarto. S. Thonis ocitata o. art. s. praecipvh ad L. aperth nmat, Epistopatum esse sacra mentum imprimens characterem , dceoncludit, quod Episcopatus non est ordo secundum quod ordo est saerais mentum quoddam ; ergo in hoe dinsentimus a S. Thoma. Respondeo, nes. cons. Nam S. Thm solum negat, Episcopatum esse ordinem s
136쪽
nem, Se saeramentum, sumens ordi. nam relate ad Eucharistiam ; qui Episcopatus in ordine ad Euehariniam nihil plus confert, qui m Presbytera.
tus et non tamen negat esse ordinem, de Sacramentum absoluth, ut supra ex eodem, Drs. 13. cap. 24. retulimus.
DUBIUM III. De Materia, Se forma ordinationis
Episcopali S. . I. Besolvitur de Materia.
explicato, ordo ,& sacramenintum sit ; assignari ei debet
Ea materia, nempe, illud , per cuius traditionem consertur; ερ sorma, nempe, verba, per quae materia adesse saeramentale determinatur. Ciris eae materiam igitur: Multa sunt, quae Eoiscopus consecrator , & Episcopia istientes saetunt supra eum. qui Ordinatur. Prim6 enim eonsecrator, &assistentes Episcopi ambabus manibus eaput consecrandi tangunt dicentes r
aeeipe spirrium Sanctum ι deinde conis
seerator stans dieit orationem. Postea consterator pollicem suum dextrum intingit in sanctum chrisma , de caput electi inungit, deinde ambas manus rsubinde tradit illi baeulum pastoralem , postea anulum , deinde librum Evangeliorum elausum. Inde recipit electum ad osculum pacis, & imponit mitram , & tandem chiro ecas. Ex his omnibu, quaeremus: Quaenam sit
materia essentialis , ex cuius traditione, , seu porrectione consecratio fiat.
tionis ritu partim convenit Ecclesia Graeca, partim disconvenit , aliqua addendo, alia omittendo. Cumque ex alia parte ordinationes factae a Grae- eis, 1 Latina Ecclesia , ut validae ad Amittantur: nam Gregorius IX. Innocentius IV. Gregorius X. Eugenius
IU. Gregorius XIII. Clemens VIII.
qui in ritibus Graecorum mulla reis prehenderunt, de emendarunt, de eo. rum ordinationibus nihil dixerunt . Hi ne oritur dissicultas et quaenam sit statuenda materia essentialis adaequa. ta pro validitate ordinationum Episcopalium in utraqtie Ecclesia. In quo eum divisos inveniam Doctores, nihil nisi tantum probabit ter statuam . III. Dico primo. Probabile est,materiam essentialem ordinationis Epi Leopi esse impositionem manuum , &simul libri Evangeliorum super caput ordinandi . Utrumque enim in praxi est , tum apud Latinos . tum apud Graecos , ut ex eorum Euchologiis conis stat ; εe eonciliantur diversae opinio. nes Doctorum I quibusdam volentibus esse solam manuum impositionem , a.
I iis vero esse solam instrumenti tradi
IU. Di eo seeundd. Probabile etiam
est, materiam essentialem ordinationis Episcopalis includere etiam unctionem lapitis ordinandi, traditionem bacuisti. & anuli; ita ut materia integra ordinationis Episcopalis non sit simplex, sed eomposita ex pluribus paristi ai bus; quae per moralem inter se seoniunctionem , coalestant in unam toralem omnes ordinationis Episcopalis effectus expressus significantem- , ii in per solam impositionem manuum gnificaretur r ita ut in eo instanti , quo ultima eius pars primo existit , eo modo, quo res successivae existere potant, tune habeatur effectus ordi
nationis , & ordinatio sit adaqua te
U. Di eo terti 5. Probabilius existimo, solam impositionem manuum esse materiam esentialem totalem ordiis nationis Episcopalis; alia vero supra- citata , nimirum, unctionem , traditionem libri Evangeliorum , baculi, de anuli , en materiam solum in te. gralem, effectus ordinationis Episcopa- iis, de ossicia Episcopi expressius si-3nifieantia. Probo primδ . Nam sola impositione manuum ordinatum suis-Ρ se
137쪽
se in Episcopum Timotheum indieat
cens et Noli negligere ἔναι iam, qua essia te , qua data est tibi per prophetiam
eum impositione manuum Desbeerii. od repetit, x. ad Timoth. 1. U. Almoneo te, ut resusciιer gratiam Dei, a est in te per impiatronem manuum
natus erat Episcopus , in qua manust
imposit me data es ei araria spiritus Sancti. Quod antea dixerat Chrys
stomus , Homil. 13. in I. ad Trmoth. N ergo manuum impositione ordinationis gratiam accepit Timotheus, imis positio manuum suit illi materia essentialis: sicut quia ablutione datur gratia baptismalis, ablutio ponitur pro materia totali Baptismi. UI. Ex his ita disturro. semper,& ubique in conferendo Episcopatu adhibita ruit impositio manuum. Lausus suit Paulus in ordinatione Τ iis mothei , ut ambae eius Epistolae teis stantur. Concilium I v. Carthagine nisse eam usurpandam esse docet. Patres , qui usque ad Octavum seeulum seripsere, ordinis Episcopalis collationem peream desistrant . Paulus, citatis locis, i inpos timi manuum adscribit gratiae collationem . inuid ergo deest illi, ut sit materia, ac quidem totalis VII. Secundo probo excludendo aisiis. Et ptimo, impositionem libri Evangeliorum. Nam eam Apostoli inaeon endo Episcopatum non adhibue. runt. Id enim , nec ex scriptura , nec ex traditione probari potest et maxime quia cum ceperunt Episcopos ordinare. Euangelior uin libri nondum erant eonscripti. Deinde illa libri Evangeliorum impositio ubique non fuit in usu . Litht enim in Ecclesia Africani observata fuerit seculo quaristo, cum eam reserat Concilium Caristhaetinense IV. tertio tamen nondum
adhibebatur ; nee ullum est monumentum , quo id possit probari. Ecclesiam Romanam primis suculis
usam non fuisse dkit Aleuinus, Ac
ib. de Divinis metis, quem circa son. 76α conscripsit. GermaNos, ineis uni e nono seculo ritum illium non
adhibuisse docet Amalarius , lib. n.
do Romanus seeundam euius ordine eelibratur . ordinatio apud quosdam , aes duo Episcopi teneanr EvangeIium tune evin eis3: med neque vertis auctoriis
tas inιrmat, neque ea nomea auctorata .
eundo. Nec Presbyterorum, nec Episcoporum unctio apud Graecos umis quam fuit in usu ; nullum enim eius
extat vestigium , aut in auctoribus Graeeis, aat in eo tum Euchologiis rde si aliquis seriptor Graeeus unctionis mentinii . saeilh ait Morinus λ de unctione spirituali explieatur. Deinde quamvis apud Latinos antiquissima sit Episcopalis unctio . quia recensi ista S. Leone Magno, Frem. g. de Pas. sisno , & 1 S. Gregorio . in ε. Resecapvi x . ubique tamen non obtinuit.
Αsticani Patres in Coneilio IV. Caristhxginens de ii Ia Episcopali unctione omninb silent ; licet alia multa asEpiscoporum coniserationem pertinea tia reserant. In Hispanieis Conciliis ante septimum seculum celebratis nulisia quoque ili us mentio fit. Tertio. in Eceleua Latina non semis per adhibDa suit traditio anuli , debaculi Pastoralis. Eam enim Concilium Carthapinent. IV. habitum se.
culo quarto non recenset ἰ cum destribit ritum ordinationi x Episcopalis.
Nec in Ecclesia Graeca modo est i usu , nec fuit antiquitus, cum nec Patres Graeci de consecratione Episiscoporum loquentes , Oee Eucholosia
caeremoniae sim ritus ab Ecclesia sucincessivE inducti ad maiorem explicationem ossicii , de debui Pastoralis, quod ei, qui ordinatur, in inngitur ; de proinde ad summum ad integritatem
materiae , non ad essentiam pertinentes . Eo modo, quo in sententia con
138쪽
eraria immo manuum, impositio m Maiae, di traditio chirotecharum sunt caetemomae ad substantiam non perti. nentes . Impositio enim Libri Euan. eliorum sisper caput . & collum oris inari expIicat evangelicum Iugum , quod ab Episeopo speetali ratione in Tur, εκ aliorum prosectum portandum est; eiusque ob servantia praedicati ne promovenda. Ita en Ri vali Grae- eo . -- Uiactio capitis signifieat , vel
nitorem conscientiae quoad Deum, de odorem bonas iamin quoad pronimum. Vel, ut ait In centius lIL Extra, De Sacra unctione , cap g. Hoc unguento ea ut , dc manus Episcopi conis erantur, per caput enim mens imtelligitur . per manus ostera et Manist
ditionem baculi Pastoralis explιeatur potestas corrigend ; & anuli traditione fides, quam Ecclesiae, eui spoi sus tactus est . servare debet. Enigiis tur, quomodo omnia praedicta exstiscativa sunt eorum , quae Episcopo coI- lata sunt, non primo collativa. IX. Sed diees primo . Innoeen
alli defuerat . mandavimus ιo ipso Dptiari, DUMMνι eaput eju3, 2 manui per Albanum vis suis, a sentihus ei du/bus Eprsevis ferundism morem EeeIe sicum, sarro ChMismate deliniri . Ergo 'cei fuit Innocentius , unctionem pertinere ad substantiam consecrationi 1. X. Respondeo , neg. cons. Imo Innocentius confirmat nostrum tertium assertum . Etenim Innocentius nolia mandat Episcopum Braearensem deinnuo ordinari; quod debuisset facere, si desectus unctiqnis fuisset desectus in materia essentiali; sed solum mandavit , in eo suppleri quod desu rate quod indieat existimasse , ordinationem essentialiter validam fuisse, etsi absque unctione fallam , fle solum ad integritatem eius supplendum quod desuerat. Qiiod maximε ex hoc eonis stat et quia mandavit suppleri non mistum unimonem capitis , sed etianuis
manuum et unctionem autem manuum
Bon eise partem essem talem, sed meis re accidentariam caeremoniam, etiam Adversarii ipsi eoneelunt. Quemadmodum in ordinato P νesbytero, vel
Diacono per saltum , suppleri debet, quod omissum est; non quod sit deis
essentia, eum ordinatio fuerit vallis da , quia quod omissum est , in ea . continetur: ita in ea su . Sed pro majori explicatione XI. Dices seeundd Impositio ma, nuum , vel, significat omnem potestatem , quae Episcopo tonsertur , vel non. Si significat; ergo necesse non est alia adhibere . quod tamen est salsum. Si non signifieat; ergo alia de necessitate adhibenda sunt , nec sola ipsa est materia totalis. XII. Respondeo: impositionem meis nuum signiti ea re omnem potestatem
implieith; quia significat gratiam, εο characterem Episcopalem , quae per
eam conseruntur: quia tamen ca eriplicite non denotant, ideo ad ea cm.nia explicit E denotanda , caetera adduntur - Ideo enim Latini ungunt, dant baeulum, & annulum in conse, cratione , quae Graeci non dant; nisi ut quod implieite in consecratione
Graecorum perficitur, explici idi ipsi , P A D. cla
139쪽
iis Quaestio V. De Episcopatu .
le clariori modo exponant et nullum tamen inde discrimen est essentiale inter ordinationem Graecorum, & Latinorum I ergo a pari, quum antiquae manuum impositioni Ecclesia Latina adii dit instrumenta; nihil novi essientiae sacramenti adiunxit, sed 1 olam explicationem materiae, de e sectuum , qui per sacram ordinationem producuntur . mare in Pontifieali Romano ante traditionem instruis mentorum Episcopus dicitur consecrM
Huius exempla non destini . Primum sit in additione Filioque , quam Symbolo Constantinopol Latini addiderunt. Cum enim Graeci conquererentur , Latinos mutasse fidem ; hi responderunt, hanc particulam no
esse fidei additamentum, sed solst majorem fidei explieationem . - Seis eundum sit in usu Eucharistiae , inua communio sub una tantum specie enotat essentiam resectionis sacramenti , comunio tamen sub atraque specie magis, & elaria, illam explicat Tertium sit in forma consecrationis sanguinis et haec enim in opinione plausibili essentialiter consistit in his solis verbis r Hic ea fanguis
iorem explicationem sanguinis, ut est in saeramento. . II. RUOIvituν de Forma
admisimus, quod materia totalis Ordinationis Episcopi , constituatur ex impositione manuum , & traditione unius libri Evangeliorum , vel etiam aliorum instrumentorum forma totalis constituitur ex pluribus partialibus formis, nempe, ex verbis, quae in impositione manuum , & singulorum instrumentorum traditione proseri Episcopus consecrator . Patet amia forma in saeramentis debet siItem moraliter proserri in actu applicationis materiae ; ergo positis pluribus materiis partialibus , verba , quae in singularum applicatione proseruntur , erunt formae part ales unania formam totalem componentes.
XIV. Di eo secundo. In opinione, quam ut probabiliorem statuimus, neminpe , materiam essentialem esse solam impositionem manuum ; sorma esse tialis ordinationis Episcopalis sunt illa verba, quae consecrator una eum Assistentibus imponens manus si per eaput ordinandi dicit: aeeipe spiriatum Sanctum . lae verba, cum abs
Iule, & sinh ulia limitatione pronuntientur, abundantiam gratiae ad munia Episcopalia exereenda signifieant et Meum sint effeaeia , etiam conserunt cum potestate illa exequendi Iuleassertioni favet Concilium Tridentiis
num , Seg. 13. Can. 4. ubi sub an arithemate damnat, qui dixerit: Pres eram ordinationem noti dari Spiritum Sanctum , ae proinde frustra Episcopis diserer Melpo Spirι tum Sanctum. Senistit ergo Concilium , dum illae verba proseruntur dari Spiritum Sanctum et sed proseruntur ab Episcopo manus imponente ἔ ergo illa verba sunt soris
XU. Favet etiam S. Augustinus ε
arguens Donatistas negantes per ma tum ministrum posse gratiam dari,attet Si ergo ad loe va et, quod dictum est iis
EvangeIio , Deus pereatorem non audita ut per peccatorem De amenta non celebrentur e quomodo exaudit homicidam
depreeantem , vel super aquam Bapti mi, vel super oleum , .eI super Eutha -νistiam , vel super capita eorum , quiabus manus imponituν ' Sic etiam super gestis cum Emerito: Invoeaιι o sinquit a nominis Dei super . put ipsorum, quando ordinantur Episeopi , in Doratio illa Dei es , non Donati . Invocatione
autem illa super caput ordinandi non sunt preces quae subit ei untur , sed
140쪽
imponendo manus profert e nam manuum impositione simul datur gratia, ut eκ Paulo dictum est supra . Acce. dii a quod Christus, Io. xo. ν. xx. ubi Apoliolos, jam in ultima Coena ordi. natos Sacerdotes, ordinavit Episcopos, hisce solis vel bis usus est et Arripite Spiritaem Sanctum O c. XIV. Nee dicas: hae verba solitarihprolata non determinare lassicienter materiam , nempe, impositionem manuum , ut sit ordinatio Epistopalis; cum etiam in ordinatione Diaconi proferantur Nam aliter in ordinatio. ne Diaeona proseruntur, ae in ordinatione Episcopi. Nam in ordinatione Diaeoni per illa verba datur spiritus ad determinatum effectum, nempe, ad robur contra tentationes Diaboli et uno de dieit Episcopus et Aeeipe Spiritum
Sanctum , ae robuν ad resistendωm Dia- ο Io, ω tentationibus ejus in nomineis
Domini. At in ordinatione Episcopi absoluth dieitur: aeeipe Spiritum Sam. Sanctum , idest , abundantiam Spiritus Sancti , ω gratiar ad omnia munera, & non solum pro se , sed etiam
ut eommunicandam aliis . Sie enim eam Christus dedit Apostolis, cum eos ordinavit Episcopos ; ait enim et sieiat misit me Pater , ita ego mitto vos, Aeeipito Spiνitum Sanctum , idest , eam potestatis de gratiae amplitudinem . , eum qua misit me Pater, vobis, loca mei, communico.
DUBIUM IU.m Is sit Consecrationia Episcopi
I. eo primδ. Tres Episcopi sal
l iem iure Ecelesiasti eo ad Eis
piscopi eoniserationem reis quiruntur. Probatur primo . Praxis
enim Eeelesiae ab initio suit , numquam Episcopum inaugurare, nisi per
tres Episeopos. Ex clemente Alexandrino refert Eusebius , I. 1. Hrs. e T. Iacobum minorem ordinatum fuisse Episcopum a Petro, Iacobo seniore, &Ioanne: Ait tClemens, inquit Eusebius post Servatoria ascensum Petrum,
tendis Dd Iacobu-, ιοgnomine , um, HieνUOIrmorum Episcopum ordinasse, . Paulum Timotheo eum Episcopo iumcae tu manum imposuisse colligit Chrysostomus ex ipsius verbis, x. ad Timo. h. 4. Noti negligere gratiam, qua es ira
te. . . . eum imposisιone manuum Preris
Dterii. Tamque altas radices praxis haec egerat seculo tertio ; ut illan non servare nee haereti ei ipsi auderent. Scribit enim laudatus Eusebius, ex Epistola Cornelii ad Fabium Antiochenum, Novatianum tres Episcopos Romam advocasse , & ab iis temulentis fictitiam accepisse manuum impositionem, ac fictilium factum suisisse Episcopum II. Probatur seeundd ex Canoniis bus. Primus inter Apostolicos nuncupatos Episcopus ἁ ἀώobus t inquit a vet
Concilii Arelatensis I. De bir, qu ἀ- fumant sibi , quod foli debeant Episeopum ordinare , plaeuit, ut nulIut bor Inbi prafumat, nisi assumtis fetum aliis fur. m Episcopix et si tameo non potuearit septem , ὸ tribus fratribus non amdeant ordinare. Idem prescribit Con-eilium Niegnum I. Can. 4. Episcopum convenis maximὸ quidem ab omnibus , qui sunt in Provineta Episcopis ordinaispi . Si autem hoc dis ire fuarit, aut
propter instantem nectistatem , aut propinter itineris Ioniiudrnem stribus tame omnimodis in idipsum convenientibur, ω absentibus quoque pari modo deceris nentibur , eis perscripta eo entientibus. tune ordinaιio ceIebretur Idem posterioribus Synodis eodem seculo quarto sancitum fuit e Carthaginensi II.