장음표시 사용
161쪽
138 Quaestio M. De Presbteram ἰ
rna vi, ae gratia invisibilam animamio melirus transformatam gerens oee. Qitibiis totam naturam sacramenti tribuit Sacerdotio nimirum, esse signum externum cum verborum formula et Eadem item verbi vis ; eamque gratiam anctificantem transformalem animam δInvisibili quo iam vi, ae gratra erc. Sanctus item Augustinus, ι. de Bonoro regali , e. 14. vocat sacramentum
indelebile ordinationem et Si ali'ua , inquit eulpa quisquam ab ineio reis
moveatur, saeramento Domini semeI im-Iosito non carebia , quamvis ad Fusi.
Sanctus Leo, Ep. St. ad Dioscorum,
c. r. Nam inquit prater auctoritatem consuetudinis , quam ex apostolae a novimus venire doctrina , etiam farra Seriptura manifestat , quod eam offo-Ii Paulum , cr Barnabam ex pracepto. Spiritus Sancti ad Evangelium Gentiis bus misteνent pradieandum , ieiunanter,
intelligamur, quanta dantium , craeeipientium devotione eurandum sit, ne tanta benedictionis saeramentum ne gligenter videatur impletum : Et ideo
piὸ , 6 laudabiliteν. octolicia. morem gesserit inuitutis; si hane ordinandorum Saeerdotum formam per EeeIesias, quibus Dominus praesse te voluit , etiam ipse fer veris.
UI. Ratio autem se eonficitur primo . mia Praesti te ratus est signum sensibile, eae remonia enim sensibili reis hus verbis constante , a Christo in .stitutum , Liaeae 2. Ηοe Derte in meam commemorationem, collativum gratiae,
ut supra diximus ex Paulo l x. ad Tim. r. v. 6. ergo nil ei deest, quin sit sacramentum Secunda. Per Pres. byteratum accipit homo. potestatem a conficiendi Eucharistiam , remittendi peccata, & alia quaedani administran- .di sacramenta ; ergo Presbyteralis Ordinatio est sacramentum . Cons. Prob. ex S. Th. in Suppl. s. p. q. 34. a. 3- in arg. sed contra, ubi χit et Propter quod uoumquoque tale in illud magis .: fed propter Ordinem & maxime Presbyte
cramentomm s ergo Or Presbyteraiatus magiν babel νationem, quod sit μωσramentum. Huc revocanda sunt, quae supra , num. 4. ex eodem S. Thoma reis tulimus. . III. ΣοIulio Objectionum a
VII. Bi ieies primb. In Seripturis
non Iegitur Presbyteratus, seu Sacerdotii 1 Christo iacta instituistio ; ergo non est saeramentum . Antisprob. Paulus , ad Ep. s. 4. v. 11. enumerat singula ossicia , quae Christus
instituit In opus ministerii in adimatio nem corporis Cbrtai s inter quae recenisset quosdam Apostolos, quosdam Pro. hetas, alios Evangelistas, alios Pa isores, di Doctores. Eadem recenset,
1. O . I x. v. 18. nulli bi autem memorat Presbyteros, seu Sacerdotes ἔ ergo istos non posuit Christus in ministerio Eeclesiae . VIII. Respondeo, neg. 2nt. Christus enim Presbyteratum instituit , ac Sacerdotium , cum Luca a a. dedit Ap stolis neu Itatem conficiendi, ει osse is rendi Eucharistiam , dicens: Hoe Deia
bat. Respondeo, Paulum ibi non reis censere ordinaria. ει hierarchica Ecclesiae ministeria cuin inter haec nec sit Apo:iolatus , nec prophetia , ne Cgratia cur alio iriim , nec donum linis guarum , qtiae tamen ibi enumerat ;sed potius dona , seu gratias gratis datas, qui tune fidelibus in aedificationem Ecclesiae passim Deus Iargiebatur, & identidem etiam modo aliquibus distribuit prout vult - Dato autem, Paulum ibi de ministerio oris dinario,& per maiiente in Ecclesia suisse etiam loquulum : respondeo, illud coinprehendisse sub generali nomine Pastorum, & Doctoriam ; sub hoc enim comprehendit Episcopos, Presbyteros, Diaconos, de quibus, ut supra vidimus,
tum Lucas in Actis , istin Paeulus ipse in surs
162쪽
7n suis aliis Epistolis mentionem
i X. Obiicies secund5 . Falsum est ,
Christum in ultima Caena instituisseis Presbyteratum, vel Sacerdotium. Primo: usia verba illa Noe faeite t e. reseruntur dumtaxat SS. Luea , dc Paulo , qui Coenae non adsuerunt ;cam 1 Ss. Matthaeo. qui adsuerat, &Marco, qui , Petro edoctus seripsisse dicitur, prorsus sileantur - Secundo. Si Chiistus illis verbis instituisset Aispostolos Sacerdotes, adhibuisset illam materiam , de sormam , qua utitur ficisclesia; quod tamen non secit et cum nee imposuerit eis manus . nec verba, quae Ecclesia profert, protulerit, eringo &c. N. Respondeo, neg. ant. Ad primam frob. lateor, solum Lucam, & Pauisum , qui Coenae non adfuerunt , ea uerba ut a Christo dicta retuliciis , Matthaeum vero, & Marcum omissse. At quid hine Fori. ne suspicari posinimus. Lueam , & Paulum salsum seripsisse λ An spiritu pora iis humano,qurim divino afflatu Evangelistas , de Paulum seripsisse credemus ; ut scribentes quae non viderunt, dubiam fidem faciant Ioannes adsuit Coeis nae, te quidem in pectore Domini ibi recubuit; nec tamen in suo Evange. Iio quidquam de Coena dieit ; erga ne Christum verE Coenam fecisse du-hitabimus F. Sane haec instantia vero Christiano indigna est . Sciat ergo , quisquis sit, Spiritum Sanctum ii adlia posuisse sacros Scriptorex, non ut sinisguli omnia , quae gesta sunt, recenserent; sed ut si quid ab aliis omissumst, ab altero suppleretur: se ut ab omnibus simul tota EvangeLca historia integris habeatur. Nain s. Ioannes plura omisit, sed plura quoque naris ravit , quae caeteri omiserant. Ad secundam, nego ant. Christus erinim potestate excellentiae , qua ut homo eminebat potuit dare Apostolis eia sectum sacramenti, imb ipsum sacra- metitum sine ordinariis signis, & etiam sine ullo signo , ut docet S. Th. 3. p. e. 64. s. 3. - Addo et Christum in Coe- na duas actiones externas habuisse . Unam, qua aecipiens panem, & vinum pronnntiavit super ea Verba: Hoe est
Corpus meum : Hie es Sanguis meus r& hae instituit Eucharistiam : Alteram, qua priorem complevit dicens: Hoe facite m. & hae Sacerdotes Apostolos constituit, & ordinationem Pres.
byteratus instituit. DUBIUM II. maenam sit Materia , dc Forma
Presbyteratus. . I. De Materias , O Forma avlva
r. Irea materiam , & formam a Presbyteratus non una est Doctorum etiam Latinorum senistentia . Cum enim Eceles a Graeca pro materia adhibeat impositionem manus, qua etiam usi suisse leguntur Aposto. li in ordinatione Presbyterorum, &ejus solius meminisse videantur antiis qua Concilia, & Patres e e contra autem Ecclesia Latina utatur etiam instrumentorum traditione, nempe, calleis cum vino , de patenae eum hostiar tensent multi , solam manuum impositionem esse materiam essentia. Iem Oidinationis Presbyteri, traditio
nem autem instrumentorum esse ceruis
moniam merd accidentalem , vel ad summum explicativam potestatis traditae ipsi ordinato. Ita sentiunt Iu nin , Boveat, aliiqtie ex Gallis. Alii
e contra volunt, solam traditionem inis strumentorum esse materiam essentialem Presbyteratus. Alii mediam viam . tenentes di eunt. materiam adaequatam Presbyteratus ex utroque consurgere, nempe, ex manuum impositione,& traditione instrumentorum.
II. Pro huius dissicultatis resolutione observandi sunt ritus, qui in Praes. byterorum ordinatione solent adhi-S L 'heri.
163쪽
ceri. Prinid. Episcopus manus imponit ordinando , idemque faciunt Sacerdo. es adstantes; per eum ritu i significantes , se ordinatiooi assensum praeis hae, S: ad eam Spiritum Sanctum in care. Caeterutra, cur Diacono solus Apiscopus manum imponat , Praesby- .ero autem Episcopus una eum aliis presbyteris, rationem indicat quarta Uynodus Carthxginensis, Can. 4. Quia nimirum Diaconus non ad Sacerdo tum , sed ad ministerium consecratur; Prςsbyter autem ad Saeerdotium, &proinde a Compresbyteris velut inmonis jortium par Adagnitatis assumitur. maeadem ratione etiam in ordinationes
Episcopi una cum Episcuo consecratore Episcopi quoque amiteotes αδ-rium imponunt. ordinando. Secundo . Episcopus induit stolam humeris oldinandi , eam ante pecta in formam crueir componensi; ad fi-gnificandum , qu bd virtute induitur e alto, qua pomerucem,& sagum Domini portare.
Terrib. Induit eum ea sui , sis ut Mim vocabatur planeta ; eo quhd to, vim sere corpus oberraret: fiebatque mellδ latior, quam nune sat, ita ne Irachia pene tota contegeret, ut i Mi quibus antiquis adhue extantibullvidere est . Significat autem vestri ista
Quarct . Inangit manus et primum mi idem pollices, & in dites, posteiaver, totas iter palmas , ut significentur modo quodam consti cratae ad sa-edificium. Unctio aurem haec non fit Chri idiate t ut in ordinatione Epistoavi i vel oleo infirmorum , sed oleo
eris. vetota funt . III. Ex his apparet, iis ordinati ne Presbyteri duplicem conferri vaordinis , potestatem. Unam , de quidem praecipuam, supra corpus Christi v rumi & haee est potestas tonsi eiendi Eucharistiam, de offerenda sacrifiei uincorporis, & sanguinis Domini. Alia est potestas supra eorpus Christi mysti eum; de haec est potestas absolvena dia peccatis. Unde fit, qudo ordinaistio Presbyteri saltem in Edeles a L tina quasi duplici saeramento perfieiis tur ῆ quorum primum signifieat, Edessicit gratiam, & eharacterem Pres isteri , ut Saeerdotis: seeundam Maro signifieat , 8t effeti gratiam . Eeeharacterem hesbyteri ut rudi eis intlaro interno . Et ideo totalis Presboteratus character non est simplex, sedeompositus.eκ duobus p rt alibus .mamvis autem haec duo sacrament xia. unum torale morali ter coalescant; quatenus simul eo urrunt ad consearendum unum ordinem totalem preasbyteralem ἔ pro uno quoque tame fua materia , & forma partialis assiis gnanda est. bd autem istae duae di. Rinctae potestates in ordinatione Presa
hyteri distinguendae sint, inferius pro.
IV. In haere duas invenio sentenistras ambas probabiles. Ptimx asserie
materiam adaequatam ordinationis, DP collativae potestatis SacerdotaIis, coalescere eκ prima impositione manuum super caput ordinandi, & et traditio Ane instrumentorum; formam vero esse verba et Arripe potestatem gerenἀῶ faenoscium cre. Materiam vero ordiis nationis Presbyteri, ut iudicis ι esse secundam impositionem manuum sua per caput ordinandi factam a solo Episcopo : formam vero esse verba aureodem prolata et Mese Spiritum San aum s quorum remiseris peeeata cre. Altera sententia asserit, adaequatam materiam ordinationis, ut collativae potestatim Sacerdotalis ad offerendum sacrificium , esse solam ea litis cum vivno , di patenae cum hostia trauitionem et sormam vero eo verba , quae
164쪽
sinny p riretur et Aeeipe potestatem Ofrenat ore. Materiam autem ordinationis Saeerdotis, ut iudicis, esse seeundam impositionem manuum; sormam autem verba , quae, imponendo manus, o scopus dici Iz accipe Spiritum Sam
o. I I. ROIulio Prima . u. Ieo. satis probabile est, malis ' teriam adaequatam ordinati nis Plesbyteri, ut Sacerdotis , esse primam impositionem manuum, & simul raditionem calicis cum vino, & pa. enae cum hostia et Dimam vero verish a , quae tradendo profert Episcopus r Deipe potestatem cre. Mi eriam vero ordinationis . nu collativae potestatis ubsolvendi ,eme impositionem manuum; di formam , verba , quae simul proseruntur x Ateire spiritum sanctum , Haec postrema pars non negatur ab opis
posita sententia , & ideo de ea in laxius dieetur. Totum negotium nees.ssi prima pars, nempe qudd materiami aequata essentialis ordinationis Pte υbyteri , ut Saeerdotis ad offerendum die. non sit sola traditio instramento tum , sed egentialiter toniungi demat eum prima impositione manuum,
UI. Probatur primo. Quia se me ius salvatur Seriptura, quae loquens de ordinationibus , quae sacrament rent , ut Episeopi . Presbyteri , Se Diaconi, semper dicit eam laetam finisse per impolitionem manuum cum Dratione: ut de ordinatione Pauli, re
trullius alterius externi mboli fit metitio ; ergo vel 'impositio manuum est esseatialis materia saltem partialis dinationis , quae se dicet sacrament. tum est' a 'Christo institutum de alia enim Scriptura Non loquitur 1 vel drirendum est . Seripturam de ordinatio.
ne loquentem , ubique praetermissaerentiali caeremonia,nunquam eam ex primere, nisi per accidentariam: quod absurdum est , imo contrarium ipsi seripturae, quae manuum impositioni, qua ordinationem fieri signineat, manifeste attribuit vim conserendi gr
tiam , ut a. ad Tim. 4. v. 24. & A. ad undem x. v. 6. vis autem conserte mligratiam caeremoniae, quae sitate identaria, adeoque nec sacramentum, nec sacramenti pars , c venire non potest . VII. Prob. secundo ex Patribus etiam Latinis. Ambrosius enim, l. de
Dignit. Saeerdotali, c. Homo si quat imponiι manus , Deus Metitur gratiam, Sacerdos νmponis supplicem deis xteram , cω Detis bene Dis potesti dem era. Hieronymus, rne. 38. Isara die ita Cbirotonram , idest , ordinationem , monDIkm ad imprecationem meis, sed ad impositionem impleri manus. Et Augustinus , lib. s. de Bapt. contra Donat. c. xo. dicit, quod si Deus peccatorem
non exaudit, Quomodo exaudit Bomiis eidam deprecantem .... 'par capita est. rtim quibuν manus impo uitiar i Et Ser
x. super gestis cum Emerito, ait: Caisteri axtem non aderant ordinationi ejux, ando ei manur imposita est Idem docuerunt veteres Rom. Pon, tifiees . Innocentius I. Epi'. et x. ad Ein piscepos Maeedonia, e. 341 agens de iulis, quos ordinarant haereti ei, simili modo,quo Augustinus loouitur,dicense
Cum nos ieamtia , ab hare ieis ordiana tot , vulneratum per itiam manus imis positionein habeνe eapust .... Cerιὸ qui non habuit, dare nom potuist , damna. δρonem κε ur , quam ha is , per pravam manus impinionem de P. S. Leo,
165쪽
iribus , & Romanis Pontificibus oriadinatio, sive Episcopi , sive Presbyteri sub nomine impositionis manuum semper, imo de unicὶ proponatur; non video, quomodo excludi possit abeia sentia ordinationis , & sacramenti, ne sit eius materia saltem partialis. Hinc Maldonatus S. I. Theologus, Tom. .
de Saer. trati . de Ordine, g. 3. p. a. ait zImpositio manuum non est babenda tan. quam caremomia non necessaria , sed tanquam pars essentiaIis Deramenti ridetve videtur tenendum μου aeatholiis ea . Pramum et quia in Seriptura, ubi- eumque fit mentio de ordinationa, deis elaratur per impositionem manuum s Ovidetur mihi esse temerarium Seripturam deserere , O confectari cbimeras , idest , rationes natura Ies. Secundb: quia veterem Eeelesiam nunquam ordinasse sinὸ impositioue manuum ex omnibur auctoribus antiquis pespicuum est : de raditione autem eati eis , honia, nunta mentio apud illos . Tertiis: quia videtur durum nimis esse , raremoniam, quam nobis perspieuδ tradum Apostoli , exeludere a natura saeramenti, O ininduecte illam , de qua muἰla mentio sit in Seνiptura . Haec Maldonatus , cui consentit Beeanus ex eadem Societate , in Trae . de Sacr. ordinis, q. 4. Conclus. 3. Impositio manuum videturem materia essentialis suis faerameoisti, cle a Christo instituta . IX. Prob. tertio . Quia hae via nobiscum eone illamus aliquomodo Ecclesiam Graeeam, quae semper di etiam modo λ adhibuit impositionen manuum , ut essentialem materiam in ordinatione; quod Pontificalia, fit ritualia Graeca lem vetera, tum recenistia testantur et de euius ordinationes Ecclesia Latina tanquam validas suscepit, 3e adhue suscipit. Quod non ellat, si impositio manuum non esset materia , sed eae remonia solum accidentaria. Sed de hoc infra.. X. Nec dicas et eκ his sequi . imis
positionem manuum esse materiam adaequatam , de non solum partialem ordinationis. si enim. de illa liai diuuntur Scriptura,& veteres,di nidii Ie traditione instrumentarum di eunt, quam sola procedente tempore iniunxit Ecclesia, quae facuItatem non habet quidquam innovandi circa mateiarias saeramentorum; set, quod tr ditio calleis, de hostiae sit caeremonia purE accidentalis, non pars ad sacramenti substantiam pertinens. XI. Respondeo enim, non deesse inister Doctores Catholicos , qui hoe conis cedant, de velint, traditionem lint
mentorum esse caeremoniam mere aecidentalem ab Ecclesia introductam sed stalido in dictis, nego sequelam. Ut enim fert opinio pIausibilis. nouomnium saeramentorum materias deis terminavit Christus in specie infim , ut aquam in Baptismo, de panem, ac vinum in Eucharistia et sed aliquorum materias determinavit solum in genere, seu specie sub alterna, relinquens sicultatem Ecclesiae aliquid addendi, quo materia ad speciem ultimam magis explieite determinaretur. Ita secti in ordinatione Saeetinotis, Episcopi . Si Diaconi. quorum materia est impositio manuum: sed ut haec determina. retur ad hane potius speciem ordinis, quam aliam , permisi i , ut Ecclesi poliat addere aliquid substantiale maingis significativum. Ecclesia autem Laistina ad clarius fgnificandam eoisstatem, quae sacerdoti in sua ordinatione 6ecialiter tribuitur . impositioni
manuum addit , ..ut compartem , tradiationem calicis cum vino , et pateriae cum hostia; qua expressius signifieatur potestas offerendi corpus, & sanis guinem Christi, quae ei in ordinatione consertur. Et ad hoc faciendum funis damentum sumsit ex facto Christi , qui in ultima Coena cum ordinavit Apostolos Sacerdotes tradidit eis panem, de vinum. Pro hoc facit etiam exemis plum sacramenti matrimonii , cuius materiae, nempe, contractui quasdam solemnitates Ecclesia addit . sinE quibus antea fuit , nunc tamen non est materia suffciens sacramenti. xIro
166쪽
ineretum Es3enii in Conei lio Florenistino sustineri amplius non potet , impositionem manuum esse materiam Ordinis erintialem, adhue partialem; sed solam traditionem instrumentorum,salistem in Ee lesia Latina .. iod Probo. Nam si instrumentorum traditio non est tota materia essentialis ordinati num a quare Florentinum absoluthdieit , saeramenti ordinis materiam esse instrumentorum traditionem, rare pro materiae illa assignat patias traditionem instrumentorum,quami impositionem manuum XIII. Respondeo , neg. ant. Camenim mst Florentinum continuaverit Ecelelia Latina praeter traditionem instrumentorum adhibere in ordinatione etiam impositionem manus ; satis est , Florentino fateri traditionem inis
struinentorum esse materiam essentia-
Iem quidem . sed partialem . Eo vel maximh, quod eum dieat Tridentinum,
aris. 13. e. s. ex Apostolo x. ad Tiamotb. E. per impositionem manuum in ordinatione conferri gratiam; manifest E sequitur , eam esse materiisam , si non totalem , saltem partia
Ratio autem, cur Conei I. Florent..de sola traditione instrumentorum loquutum sit, est . mla Armenos, quos instruebat, docere voluit, non solium impositionem manuum , quod jam sciebant, sed etiam instrumentorum
traditionem in Ecclesia Latina peristinere ad ritum essent talem ordiis nationi Presbyteri , & Diaconi . Vet, quod idem est , ut scirent, porrectionem instrumentorum in Ecclesia Latina esse de eisentia ordinationis, si e siti totalis materia, sive partialis; eum. in Ecelesia Orientali ad essentiam sola impositio manuum sulficiat. XIV. objicies secund5. Gregorius IX. Cap. Pres ter, Extra , de Saeram. non iterandis. Dicit primo et impositionem manuum, quae fit in ordinatione Presbyteri, vel Diaeoni , esses. ritum ab Apostolis lintrodiictum ; er-
go non fuit a Christo instituta Dicit seeundo et Eo ea su , quo illa manuum impositio in ordinatione Pres. byteri,.vel Diaeoni fuerit omissata rNon esse aIiquatenus iterandum , sed fla- tuto tempore ad hujusmodi ordines eonis ferendos eatiιὸ supplen/um , quod per errorem extitit pνatermissum . Si autem
omissio.impositionis manuum esset de effentia, . ac redderet ordinationem inis validam, totum esset iterandum , &non solum supplendum , . quod fuerat omissum.
sorium , . cum dicit manuum impositionem , quae adhibetur in ordinatione Presbyteri, . & Diaconi, ritum esse ab Apostolis introductum, non intendere ritum illum fui me ab Apost
lis institutum ; sed quia ipsi primi
illum cceperunt. in ordinationibus uis
Ad secundum di eo , Gregorium velis
Ie non eme aliquatenus, iterandum, hoc est, non esse reperendum quod iam Ualide fictum est; adeoque non esse re petendam.eam partem orainationis ,
qua data eli potestas absolvendi a peccatis; sed solum caut E suppleri debere quod sura omit in , hoe est, primam ordinationis partem , qua consertur potestas offerendi, sacrificium ; quae cisim valide fieri non possi sola traditione instrumentorum , recth diei iuromitti eum prima manuum impositio omittitur et quod enim invalide fit . non fit , & quod non fit , ommittitur . Unde si postquam invalid E sa-ettim est , ponantur omnia ad eius valorem necessaria ; tunc proprie primum fit , nee. nisi improprie dicitur iterari .
Cap. Pastoralis , eod. tit. - Sed ibi agitur de Subdiaeoni ordinalioneis , quae in Eeelesia Latinainon sit manuum impositione: proprie dicta . ; sed per quandam benedictionem , quam ordinandus accipit ab Episcopo super eum orante, ut observat Glossa , iiit.
167쪽
B. quae cum sit caeremonia acti flentaria ab Ecelesia introducta , si omittatur, potest postea suppleri, caeteris non iteratis. XUII. Objicies tertio. Prima illa impositio manuum est caeremonia meis rh accidentaria . Nam prim de Episcopus nihil dieit, dum manus imponit Secundo: non solus Episeopus manus imponit super caput ordinandi, sed id etiam suecessi vh faciunt omnes Saceris dotes, qui adsunt, qui tamen non oris dinant Tertio: Haec manuum impositio non est eonjuncta eum ordinati nis forma,quae, ut diximus, est ista: --eipe potesatem offerendi face cium cre. Cum inter illam , de istam medienti Aultae actiones. XUI M. Respondeo, neg. ant. eonintrarium enim lentit S. Th. s. p. q. 84. a. 4. in Cerp. ubi assignans rationem,ctur in sacramento Poenitentiae , & Baptismi manus impositio non requiratur , bene tamen in sacramento Con.
firmationis , M Ordinis , ait: χε dimpositio manuum in Deramentis Eeel Isa sit ad designandum aIiquem eviosum gratia esseaum y quo illi, quibus manus imponuntur, quoiammodo per quandam similitudinem eontinuantur miniis is, in quibur copia gratia esse debet. Ee idea manus impositio sit in De amonista Confirmationii , in quo confertur plenitudo spiritus Sancti s O in Deramento Ordinis, in quo confertur quadam exeallentia potestatis in diviniamsteriis ν Unde ω a. ad Tim. r. dieitur : Resuscites gratiam Dei , quae in in te per impositionem manuum
Ad primam probationem in contra. rium et Primo, nego ant. Nam , ut habetur in Pont. Rom. Ponti sex postquam imposuit manus super ordinandos una eum Sacerdotibus : Tὰm Pontifex, euam
Saeerdotes tenent manus dexterar e etenis
far super iIιον, ω Pontifex Raar euntis mitra dieit, Oremus cre. Qilae extensio
manus, cum videatur impositio mamiisum continuata ; salsum est , quod Episi pus imponens manus nihil dicat. se- eundo. Coneesso, quδd pontifex imp
nens .manus nihil dicate solam sequi impositione in manuum esse materiam , seu partem incompletam , de inchoativam ordinationis, nec per eam ha ri persectam, & eompletam significationem sacramentalem, nisi accedente traditione eati eis cum vino , & palenae cum hostia; cum qua in unam totalem materiam Sacerdotalis grati & eharacteris .expressus significativam coalescit; unde accedente verborum formula et aeripe potestatem νεn i cte. Saeerdotalis ordinatio perficiatur.
piscopum Sacerdotes adstantes manas Imponant, accidentarium est ordinationi Presbyteri; sicut aeeidentarium est . quhd Episcopi assistentes tinois nant manus super caput Episcopi, qua ordinatur. Et scut hoe non tollit , quin impositio manuum Episcopi conis secrantis sit essentialis eonsecratio Episcopi; ita nee tollit, quin impo. M io manuum Episcopi sit essentixtis ordinationi Presbyteri. Ad tertium dico, ut supra, qud Iprima manuum impositio tab non sit coniuncta physich cum forma ordin
tionis , est tamen coniuncta morali. ter, quod sufficit r omnes enim illae caeremoniae , quae eam subsequuntur , constituunt ii nam moraliter actionem totalem ; quia omnes ad eundem finem tendunt, nempe, ad unam totalem O di nationem constituendam .
XIX. Altera asserti pars. qudd ,
nempe, sorma Sacerdotalis ordinationis sint nete verba : Meipe potestatem sere' d. es e. communis est. Nam haec verba immediat E eomitantur, vel saltem in sequuntur traditionem instrument rum; quae cum prima manuum imp sitione moraliter conjuncta , constitu it materiam adaequatam ordinationis Presbyteri, ut Sacerdotis. Nec obest , quod Eeelesia orientalis validὸ ordinet, nec tamen utatuThis verbis - Nam ex hoe tantum se-
qutur, quod Christus pro forma Pres
168쪽
byteratus γ' determinarit haee, aut illa verba in specie; sed solum in
nere statuerit, ut Ecclesia determin ret verba lassicienter expressiva gratiae, & characteris saeerdotalis . Unde etsi alia verba determinaverit E elesia occidentalis, alia orientalis iliate diversitas est materialis tantum.
nam quoad formale sunt, una, ac ea dem forma; cum unam eandemque
signifieationem habeant ex instituti ne Christi. XX. me dieas. verba illa incipacre. nec memorari in Ritualibus , ω Saeramentariis antiquis , etiam apud Latinos, ante annum millesimum ena- ratis Nam hoc salsum. ego evincit ordo Romanus: in quo Episcopus post manus impositionem super caput siningulorum ordinandorum, Orationem . α manuum consecrationem. Omnibus ordinandis porrigit calicem eum vino , & patenam eum hostia dicens raeeipe potestatem osse resaeri tum , Deacre. ordinem autem Romanum ante nonum seculum exaratum fuisse , testis est Amalarius , qui nono seculo claruit, & illum citat, inlab. do Osemiis Melisiasticis.
X KL T Ico. Satis etiam probabile est,
Ira traditionem calicis eun vino , & patenae eum hostia esse unicam , & adaequata in materiam ordinaistionis, ut Sacerdotalis ; & formam esse verba et Aeeipa potestatem e rere Dinerimum: I in pontionem autem postremam manuum esse materiam ordinationis, ut danatis saeuitatem absolvendi;& formam esse Verba et Meipe. uir
Prima pars est seris eommunis apud Scholasticos. Eam apertὸ docet S. Th. in Suppl. 3. p. 37. a. s. in C. Ubi postquam dixit, primam impositionem manuum esse solum preparatoriani quia per impositionem manuum daa.
iue plenitudo gratiae , per quam ad magna incia sunt idoneii eoncludit r
auum pertinet. Et quia Dine,pHis a-ous Saceνdotis es consecrare corpus, sanguinem Christet ideo in ipsa datio calicis sub forma Derborum determina. ιa ebaracter Saeardotalia imprimitur.
Huic sententiae auctoritate sua patrocinatur Concilium Florentinum, in
D.ιν. Unionis , hia verbis ἔ Sextum sacramentum es Or/inis a euis3 materia 61 illud, peν cujus traditio.em conferis tur ordo: sicut Presbteratur traditur pere licis cum vino, Θ patena cum pane porrectionem. Et mox et Forma Saeerdolii
talis es et aeripo potosaism offerendi Dinorificium in Ecclesia 'o vivis,as mortui , in Nomina Patria oee.. XXII. Ne tamen quis putet, S. Thoomam , art. citato esse contrarium opiis nioni, quam . praecedente, ut probabilem tuiti sumus, observet velim, S. Thomam ibi dicere. Primo a qued permanus impositionem datur plenitudo Irati , per quam ad magna offei
unt idone et non ergo censet, primam illam impositionem esse cetremoniam accidentalem ordinations a non enim
accidentale est sacramento id , per quod in sacramenio datur gratia . &quo suscipiens fit idoneus ad actum sacramenti . Sed quia sola manuum impositici non determinat , ad quem actum det ei gratiam, eumque reddat idoneum ; ideo hoc per traditionem instrumentorum explicari & determinari debet. Ex quo sequitur , quod
impositio manuum praecedens traditio isnem instrumentorum sit materia, seu de substantia ordinationis dans gratiam adacti im,per traditionem instrymentorum designandum, in qua ordinatio ultimo completur. Et Ideo inquit S. Th. In ipsa datione calicις sub forma verborum d/terminata character sacerdotalis imis
XXIII. Dcunda very pars, quae aia serit materiam ordinationis ut colla.
tivae potestatis absolvendi ella posti eis T inam
169쪽
impositionem oranuvin; & soris esse verba, quae Episcopus dieit:
- eipe Spiritum Sanctum . Et propte-yea supponit, duas esse partiales ma- erias, & duas partiales formas et &consequenter duo partialia sacramenista, quae Sacerdotalem ordinem perficiunt , unumque Iotalem integrant sacramentum ; aliquibus non plaeet et putant enim, totum characterem Sacerdotalem, Sc totam illius Ordinis potestatem conferri per calicis, ε patenae porrectionem ; adeoque utramque manuum Episcopalium impositi nem esse caeremoniam ordinationi a ei dentalem . At tamen, probatur primo. Quaerendo ab eis r si imoofitio manuisum Episcopalium prorsus aecidentaria est ordinationi , quomodo salvabunt Seripturae, de Patrum textus, ε. praecedente laudatos, perpetuo dieenti mper impositionem manuum dari ordiis nationem-ἰ de per eam conserri gratiam, nihil de traditione instrumenis torum loquentium λ Eos quidem salis vat s. Th. tum loco moκ eitato: tiim 3.
8. . q. 84. a. 4. ubi docet , manuum
impositionem. requiri in Confirmatio. ne , & ordine; quia per eam designa. tur, & eonfertur plenitudo gratiae et preterea tamen requiri traditione misi vitiumentorum in ordine, quae non requiritur in Confirmatione; quia in hac non datur potestas operandi incialiquam exteriorem materiam , si euddatur in ordine. Ita loquitur, 3 SuppI. 3. p. q. 37. a. s. ad r. XXIV Probatur secundo. mando Episcopus manus imponens ordinanis do, dicit: ripa Diri um sanctanta ,
quorum remiserit peeeata remittuntur
rit, invenitur ibi signum visibile effocax gratiae, Ae quidem distinctum ab eo , quo tradens instrumenta dicit r
nitur ibi sacram eorum saltem parti aliis ter di iactum , & proinde partialis s. rma , α materia . t. qu bd illa inpositio , mamium sit signum essi ea κgratiae , prob. ea Trident. Sesi. L 3. n. 4. ulli anathemate seritur , qui dixerit: ειν faeνam errinati-- - . dari spiritum Sanctu- , ac proindestis Ma Epiθοροι dirari: IDeipe Spiritum Sanctam. Si Epistoqi non frustra.di. eunt illa verba , quia ad eorum proin bationem veth datur Spiritus Sanctus; ergo in impositione manuum Episcopalium super eaput ordinandi conseris tur gratia ; quia tune Episcopi ea ver. ba proferunt , quando manus impo.
XXV. Prob. terti b. mando Christus
a mortuis excitatus, D. xo. insufflavit
in disti pulos suos dicens: Aeeipue viaritum Sanctum , quorum remiferi is peris
eata remittuntur eis, ostrum rex is
nueritis retenta sunt , tradidit eis potestatem, &Sacerdotibus eorum sueis cessoribus reeontiliandi Deo fideles post Baptismum lapsos ; ut universorum Patrum consensum semper intellexissedoeet Tridemina Synodus , Ssί t4. rv. ει ergo Presbyteri tune accipiunt hane potestatem , quando Episcopus. super eos dicta verba profert: alias fiommi tantur deerit i Ilis potestas ah solvendi, & ministrandi sacramentu paenitentiae. XXVI. Si dicas et potestatem absolis uendi, utpote ad actum secundarium, contineri in potestate Sacerdotali quantum ad principalem actum conficiendi eorpus, de sans uinem Christi : ideo. que etiamsi omittatur , adhuc tamen intelligitur implieite eollata e fieue Graeei Sacerdotes potestatem habent absolvendi ; & tamen in eorum ordia natione verba illa non proseruntur . Contra est et Potestates illae conseia erandi,& absolvendF, litet una supis ponat aliam, sunt multum diversα, cum earum ad dis genere disserant ;ergo neutra se aliam coinplectitur , ut priori collata censeatur collata altera . Eo vel maxime: quia Christuς. eas non simu ιι sed diversis tempori, hiis dedit: unam in novissima Cinna , alteram post, resurrectionem,; Se forma ima non importat , aut significat alureram. inare S. H. in Suppl. 3.37ι ae Iae ad a. Inm nur linquit i Di-ρσου-
170쪽
quantism as principalem actum , anto in Coena , quando disit et Aecipite, de aranducat: Unde subi uxit rNoe saei te in meam commemorationem ea Sed post resurrectianam dodit eis potestatem Sacerdotalem , quanaism ad actum feeundaνium , qui est tiaga e , cdi solvere: - Accedit: quod sacramenta nullum effectum conserunt,
quem non significant i atqui traditio calicis cum vino , & patenae eum pane . & verbis adiunctis , non sunt λgua potestatis eius, qua remittuntur peccata ; ergo illam non conserunt.. XXVII. Quod vero dicitur de Sacerdotibus Graecis a lateor , in eorum ordῖnatione nee proferri verba et Meiis re patessalom inerre s nee ista et Aeeipe Diritum Sanctum. Sed Episcopus oris dinat Presbyterum sola manus impositione , εe dicens r Divina gratia, qua sempo infirma fanat , er qua desunt
bi per divinam gratiam gratia increata, seu Auctor gratiae intelligitur. Est eum Episcopus , dicit: Creaι seu pr
movet, perinde est,aesi diceret, promovet per me , seu per meum miniis rium; ut indie et, se non esse ea uissam principalem. sed ministrum tanistam .. Dicens autem: In Presbyterum Faiscit sensum et divina gratia errat, ac pro movet venerabilem N. Presbyteruma, id est . eum eonsecrat ad obeundas omisnes lanctiones, quae ad Presbyterum spectanta non tantum scilicet ad osterendum sacrifieium , sed etiam ad reis eone iliandos paenitentes, & reliquae is sacramenta dispensanda, quorum Presisisteri sunt ministri. Adeoque cum
Eeelesia Graeca non instituerit pro qualibet potestate determinatam soris mam; sed unica generali sorma significet omnem Presbyteri potestatem et merito una eademque actione Sacerdos Graecus accipit utramque potestatem , nimirum , consecratidi ,&absolvendi . Sicut si cuiquam diceretur: Re-igia Maiestas creat, seu promovet Pein
trum in Pro ein, eenseretur hys verbis eonserri Petro omnis potestas o Lfieio Proregis anneXa . At Eeelefia Latina, quae utens facultate sibi a Chi isto tradita exemis plum Christi imitata, non unam, sed duplieem actionem , & formam dissin. ctam pro qualibet potestate determia navit; quarum una significatur pineastas . ad actum consecrandi , non verbabsolvendi ; altera potestas ad actum
absolvendi, non vero consecrandi: ut censeatur utramque potestatem conis ferre, debet utramque actionem exeriscere , & sormam proserre t ita ut si altera omissa, unam tantilm adhibearet, unam tantum potestatem cor eris rei ; quia sacramenta non conserunt,
nisi id, quod signifieant. Et proinde ordinatio ab Epiuopo Latino sic facta, rata, de integra non haberetur; quamvis lacta ub Episcopo in Ecclesia Graeca , rata etiam 1aatina Ecclesia habe
XXVIII. Uamvis generali, Aeminus propria signi-- fieatione omnes Christiani voeari possint Saeerdotes, juriista Sanctorum vocem , Apoc. s. v. I .
eardotes o quatenus nimirum offerundino internas , & spirituales hostias
laudis die. ut m S. Th. s. p. r. 82. a. r. ad a. diximus Tract. de Euebais
finia , ut sacriscium est. Ibi tamen ostendimus, agnoscendum esse in Ecelesia Christi Sacerdotium externum ,& proprie dictum ς ita ut simplieiter Iosuendo non omnes Christiani etiam Iaiei, etsi iusti, & sancti, sint Meer.
dotes; see omnes parem habeant in verbo, vel in sacramentis administrandis potestatem. Hoc tanquam de sidecontra Lutherum , de alios declaravit Tridentina Synodus, Ses . 7. Can. r . T 1 cr Sessi