Theologia scholasticodogmatica juxta mentem D. Thomæ Aquinatis ad usum discipulorum ejusdem angelici præceptoris accomodata per F. Vincentium Ludovicum Gotti .. Tomus 4. In tertiam partem ordine quintus decimus De sacramentis extremæ unctionis, ordin

발행: 1734년

분량: 374페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

eornrnunitatem hominum obliga meis. Patet ex dictis . Quia matrimonium est necessariu in ad persectionem , nem. pe ad conservationem communitatis humanae , quod docet etiam 2. E. Is x. a. a. ad x. Et rursus: Si iure naturali tenetur unusquilque ad ea- , quae respiciunt persectionem , vel conia servationem propriam, ut sunt comedere, & bibere; eadem ratione comis munitas obligabitur ad ea, quae reia piciunt persectionem multitudinis, cuis. arismodi est matrimonium; nimirum,

ut in ea sint aliqui, qui matrimonio vacent, sicut ut in ea sint aliqui qui

vacent militiae , seu agri culturae. Hoc tamen praeceptum est Iuris naturalis, non tanquam primum prinis et pium lumine naturali cognitum sed tanquam ex primis principiis naturalibus deductum hoc , vel simili

discursu. Humana species est conseris vanda: sed non potest conservari, nisi per commixtionem maris , & sae. minae in matrimonio : nam quaecum isque alia commixtio extra matrimonium iure naturae prohibita est; ergo de iure naturae praeceptum est hominum communitati matrimonium 6. II. R DIulio Secunia. .

Isti Ico seeundd. Matrimonium.1 non ea dit sub praecepto , quod unumquemque obliget per se loquendo, nisi illo tempore, qco Paucitas hominum exigeret, ut quilibet

generationi vacaret. Ita s. Thom. citara g. 4 r. a. h. in C. Ad ea enim,

quae ad persectionem multitudinis necessaria stini, per se non obligatur quilibet. Hi ne non quilibet tenetur ad agri culturam , ad aedificatoriam . &, similia , quae communitati humanae sunt necessaria. Quod vero pro aliquo tempore possit per se obligare. Prob. Nam in tio generis humani omncs ad matrimonium , & singulos sui iis obligatos ,

ex eo eonfiat; quod illa , quae eoi μmunitatem ipsam directE obligant .

etiam singulos de communitate obligant , quando alioquin communitati, susscienter non prospiceretur, & poriculum effet, ne tota periret. Stanto autem hominum paucitate, quae tunc erat , non fuisset eommunitati , ac perpetuitati generis humani suffieienister provisum , nisi per matrimonium. singulorum . . Censent aliqui, hoc praeceptum. obligans singulos ad matrimonium is vim habuisse ab initio mundi usque mad diluvium , & diluvio usque aci

e. 4 I. a. 1. ad r. hoc praeceptum solum tamdiu oblistasse sinsulos. quam . diu paucitas hominum id exigebat e Praeceptum enim illud inquit S. Doct. λnon est revocarum , nee tamen obligat unumquemque nisi illo tempore, , quo pateritas hominum exigebat, ut qui- Iibet, generationa vae aret . Ante di u - .vium autem, iit habetur Gen. 6. hois

mines multiplicati erant super terram. Extincto autem aquis diluvii toto genere humano, credibile est , filios Noe, Si posteros .eorum eodem praecepto adstrictos fuisse , quousque hurrianum genus iterum multiplicat iam fuisset. Idemque praecep um re viguisse , cum separato a Gentibus populo Dei, exiguo numero adhuc existens carna Ii propagatione ad cultum Dei erat multipl: candus . Ita S. August. lib. de Pano conjug. eap. 9. dicens : Ex quo colligitur , primis temporibus generis buia mani , maximὰ propter Dei populum propagandum . per quem , o propbetaretur , nasceretur Princeps , ω Salvator Gmnium populorum , uti debuisse Sanctos isto, non propter se, expetendo , sed propter aliud nece rio, ιono nupiatirrum. Quapropter ibidem, cap. II.

dicit, quod etiam plures uxores simul inculpabiliter tunc ducebant , quod nunc non licet; & concludit: quod Sic

202쪽

Dtib. III. g. II.

IV. Caetor stm hoe praeceptum obli-vans singulos ad nuptias non contiis ruasse in populo Israelitico usque ad Christum . ostendunt exempla Iosue , Eliae, Elisei, Ieremiae ; qui sind iniuria legis divinae, & naturalis, coeli bes, & casti vixerunt, ut notat Hieron. I. adν. Iovinianum . Et quamvis tempus illud veteris Testamenti fuerit tempus amplexandi, tamen etiam tunc laudata fuit castitas tori conjunalis nescia , ut Isaia s s. v. 3. 4. 9 s. α Sap. 3. v. et 3. io I 4. Nec defuisse huiusmodi castitatis aemulatores, quam in vis admodum raros testatur Iosephus, . a. de bello Iudaico, e. a. Et sane si toto tempore legis Iudaicae continuasisset praeceptum ineundi matrimonium obligans lingulos ; hanc occasionem . criminandi Christum , & Ioannem Baptistam . quos caelibem vitam ducere noverant; & discipulos Christi , qui, vel uxores non habebant, vel quas habebant reliquerant, non praeintermisissent: eo vel maximE, quod Chrisus non exemplo solum . sed dicto continentiam prae nuptiis extollebat, ut

Matth. Is

V. Nec di eas r Exodia 3. v. 26. diisti : Non erit infacunda , nec seritis in terra tua. Quod repetitur, Deuteron. . v. 24. - Nam ibi non praeceptum

nubendi imponitur , sed Leeunditatis promissio datur illis, qui nupti sunt. Nec enim sterilis dicitur , qui nos nubit; sed qui utens conjugio liberos procreare non potest et quae sterilitas in opprobrium, & maledictonem tune reputabatur, ut in Elisabeth Luea trNeque in hominum potestate situm eis rat sterilem non esse, ut de eo praeiaceptum Domini dari posset. VI. Nec iterum dicas: S. Aligust.

I. de Bono viduitatis, c. 7. dicere, quod in veteri lege foeminas Nubere obedientia , non concupiscentia compellebat. Et

quod Maledictur habebatur per Iegis fenistentiam, qui non fuseitaret femen in Israel - Nam hoc non est ita intelligendum, ut pro toto tempore legis

veteris rigoroso praecepto singuli, tam

viri, quam mulieres , nuberet teneis. rentur; unde non legimus poenam a. liquam suilla unquam constitutam iis, qui a coniugio vellent abstinere; chim tamen pro quacum ciue transgressione legamus sui me constitutam . Puto e r. go sic intelligendum esse , ut seu viis ri, seu mulieres, qui alio modo ad Rempublicam non conserebant, consuetudini illius temporis obedire debebant, saltem populum per generationem multiplicando : & qui non sacerent, despectui, de maledictioni, non

Dei, sed populi subjicerentur.

VII. Multb minus autem praeeepotum matrimonii obligat post Christum ; cuius populus non generalione carnali tantum , ut Israeli licus , sed praedicatione Evangelii ex omnibus Gentibus multiplicandus fuit. Unde S August. l. de Bono conjugali, c. 9. Nune ver) inquit olim a s ineundam sanctam , ω sin eram Deietatem undique ex omnibur Gentibus e la spiritatis cognationis exuberet s etiam propter solos filior eonnubia eepti lare cupientes,iat ampliore continentia bono potius utantur , admonendi sunt. Non ita lameri, ut apud Chrinianos praeceptum conjugii cessaverit ; cum potius adhuc duret, & duraturum sit usque ad finem seculi; sed quia singulis fidelibus uiaque adeo nulla lege matrimonium praecipitur ἔ quin potius omnibus, qai se conlinere possunt perpetua continentia in eonsilio sit, dicenie Christo, Matth. I9. v. II. cum de iis loqueretur, qui se castraverunt propter regnum Ccelorum et Rui potes eapere eapiat. Et Paulo, r. Cor. 7. v. 21. De Virginibus praeeptum Domini non ha- leo, eonsilium autem do. v. 38. Qua Matrimonia sungit virginem suam , bene facit, Θ qui non sungit, melius f eit. Et de Vidua , v. o. Beatior auistem eris, si sile permanseris fecundam meum eonsilium. Quare S. Augustinus negat, coniugium nunc singulis praeceptum esse , I. de bono Viduitatis, c. s. s. er I 8. l. p. de Gen. ad lit. e. 7. lib. x. de Nupt. cr Cone. e. 27.

203쪽

i go Quaesitio II. De Matrim. ni Sacrament.

VH . Uerumtamen adhuc in novo Testamento, praeter generale praeceptum eonservandi speciem, duplex ho. minum genus peculiariter lege qua- clam naturae necessanum est , ut mais vimonium contraham. Unum est e rum, qui eum adhue potestatem nuptiarum habewt, consilium perpetuae continentiae capere non possunt. Cum enim post peccatum , matrimoni ut L. habeat pro effectu mederi incontinentiae , hi si alia vincontinentes esse non possunt, nubere debent, seeundum prς-ceptum Apostoli, s. Cor. 7. U. 1. Promυν fornicationem auιem suam uxor em sabeat , cis unaquaqueo

fiatim virum habeat . Et pol quam hortatus fuerat non. nuptas, & viduas ut sie permaneant, addit, v. p. Si non fe

In altero genere sant Reges , ac Principes, eorumque filii, ac filiae . His enim aliquando ob publicum religionis, vel pacis in Regno bonum, abligatio. eonirahendi matrimonium in eum bi L. Uelut si ex eae libatu Regis, Reginae, aut filiorum periculum esset,

is eorum. regdum , aut principatus eorum mortem transiret ad haere.

ticos, aut infideles; aut alias in Ruublica bella, xlii clue mali motus essen urituri contra publicum honum . in-xe cum his in talibus circumstantiis. Et iam in Subdiaconatu, α Diaconataeonstitutis dispensari consueuit; & s eundum plures etiam eum religionem,

pro eo dispensari posset. . . I I I .

Comνariis fit satis. IX. Diiciunt Sectarii eoelibatus. st hostes . Matrimonium fuisse omnibus praeeeptum a Deo illis verbis, quibus primis parentibus, Gen.

continent praeceptum , non obligabat

tamen Unumquemque, nis illo tempore , quo paucitas bominum exigebat, ut quiis libet generationi vaearet. Ita S. Τho, .

it. e. 41. a. L. ad 1.

Communiter tamen dieitur , verba praeceptum non continere, eam.

etiam beniis dicta sint, quae praecedili incapaces sunt. Important ergo p tius benedictionem , qua homini , ac bestiis contu Iit saecunditatem , ut pos.sent multiplicari. Unde prae mititur Io benedικit. Et sicut quod sequitur. Et domrnamim es e. non est praecepistum domi mi , isd collatio potestatis dominandi, qua possent uti eum verulent et ita eum dixit et Gνestate ire. Nee obstant verba modo imperandi prolata . Tali.enim modo Deus uti voluit , ad demonstrandam suae beneis dictionis essicae iam ; quo modo Christus. Matth. g. dixit lepros et Mundareis. Et Laea 18. Caecor Reipleo. Non praeceptum eis dans , sed sermone suod nans uni munditiem, alteri visum . .

XI. obiiciunt secund5. Nemo p test cerib scire , an habeat donum perpetuae eontinentiae , imo quibuιdam. vix est pomue eontineri et Apostolus autem dixit his r Si non se eontinensis

nubaηι, meliuι est enim nubere quὰns. uri 1. Cox. 7ω v. s. XII. Respondeo, necessarium non esse, ut quis continentiam profiteatur,

scire se habere donum continentiae ἔsed salis esse , ut sciat, hoc esse i I potestate hominis divina gratia excitati, de adjuti ; & Deum illud recidi

petentibus non denegare, nec pati , ut tentemur supra id, quod postumia S. ut eocet Trident. Sus L . Can. 9. Qt,emadmoduin , ut quis fiat Christianus, non est .necesse ut sciat , se habereis

donum permanendi in fide, & re tigione Christiana ; sed satis est , ut per Dei gratiam possit perseverare - Locus autem Apostoli probat, eos, qui adhue liberi iunt, nec alia via continere se possunt , teneri quaerere per

matrimonitim incontinentiae suae remedium, ut didimus . . XIII. - Di by , bo le

204쪽

XIII. Obiletiuit tertiδ. Potest dari

rasus. quod omnes velint abstinereis a e iugio et sed in hoc eam mundus periret ἔ. ergo dcc. XIV. Respondet primo S. Hiero nymus Ioviniano hoc objicienti: Noisti metuere ne omnes virgines fiant . .

Dissili is res est v Vinitas. ωrdeora. , quia di 1 D. Rei pondet seeundh S. Austust. I. d/Rons conjugati, e. ro. Cum enim dixi Dis nunc matrimonio praeferendam esse continentiam . praevidens hane ina tantiam dieit r Sed novi qu/d mur.

igitur So Dorir , hune ea sum nos L. Venturum , nisi cum adveniet finis mundi, de completus fuerit numeru electorum. apropter respondet tertid. S. Th. hae q. 4r a. a. ad 4. Quὸd natura huis

mana communiter ad diversa ostia . ,

or actas inelinat, ut dictum est . Sed stila est diversimodδ in diνersir, secum.

Addo: hane instantiam non eo tu, dere , omnes de tingulos teneti ad

matrimonium, sieut nee eone ludit , omnes teneri ad agriculturam, ad militiam &e. quia posset dari eastis,quo mnes vellent , militia , vel agricultura abstinere ; quia haec obligatio a Lficit totam communitatem , non auistem omnes, & sngulos de communiistate. i plura de hoc optaverit, depraesertim Sectarior um argumenta cor Nira caelibatum, adeat veram Eccle- fiam , Tom. a. p. r. an. a. de Colloquia

De Matrimonio , tit Saeramentum est.

Dε matrimonio sub alteraeonsia

de ratione, nimirum, prout ad dignitatem saeramenti elevato, modo agemus, quaerentesi An veth se Sacramentum, quando, te , quo suerit in ratione saeramenti institutum tQuis eius Minister , quae eius materia , de sorma , de alia ad ejus perse.ctam notitiam necessaria.

RUOIulio Catholita . . I. Rmeni, qui circa annum 64o. Constantino III. Heraclii s-lio imperante, Sc Theodoro in Petri Cathedra sedente, variis erroistibus in Ecclesiam eruperunt , inter alios huno adoptarunt; nimirum, maris , de foeminae indissilubilem conjunctionem , quae matrimonium dicitur , non esse, sacrament lim . nec per illamat quam gra iam eonferri . In hunc

errorem abierunt omnes moderni Sectarii ducibus Luthero, de Calvino ,

I. 4. Inst. e 1ν. s. D. e. Ubr multa, contra Catholi eos Matrimonium inter sacramenta reeensentes, de more im

205쪽

i SL Quastio II. De Matriin. ut Sacrament.

II. Dico tamen. De fide tenendum est, matrimonium inter fideles esse,

verum novae legis sacramentum . I lx statuit Tridentinum, Seg. 7. Can. 3. &Sis 14. Cau. etiam primo, his verbis: Si quis dixerit matrimonium nonii ri, Θ propria unum ex septem legis E angeliea saeramentis 2 Chrisο Domiano institutum , sed ab hominibiai in Ee-elesia inventum, neque gratiam eonferre: anathema sit . Idem sentit Ecclesia Graeca etiam post suum ii Latina schisina , quod colligitur: Tum ex Ieremia Patriarcha Constantinopol. iii Censura , quam suo , & Graecorum. Episcoporum nomine edidit contrae Augustanam Lui heranorum consessionem; ubi, cap. I. scribit, matrimo. nium esse divinum sacramentum , &unum E septem sacramentis a Christo,& Apostolis Ecclesiae traditis . Tum ex Synodo Constantinopolitana sub

Parthenio , anno ris x. ubi rejicitur Calvinus , quod neget sacramenta quinque, de inter ea honorabiles nuptiar. Quod a s t 6 2. confirmatum

suit in Synodo Hierosolymitana conistra Cyrillum Lucari Calvin istam , sub Dositheo patriarcha; ubi, e. x s. statuto septenario sacramentorum numero, de matrimonio sic dicitur: Sa-eramentum verὸ matrimonii tune Dominus in tradidit, eis m reeensitis velut eis

ius in Asignationem, lix, qua de illo in materi Testamento scripta sunt, ait :Quos Deus coniunxit, homo non separet. Ωuis , magnum ab divino Apes OIO sacramentum appellatur. Quod repetitur in altera Constantinopolit. Synodo, eodem anno x6rx. sub Dionysio coacta ; ubi de sacramentorum numero dicitur r Quintum ea matriamonium , quod apertὸ deelarat Aposto- Ius esse saeramentum. Sectarii ergo hoc negantes, apud utramque Ecclesiam haeretici sunt. III. Utraque ergo Ecclesia eolligit, matrimonium esse sacramentum ex verbis Christi, Matth. t . Quod Deus coniunxit bomo non separet. Qitibus , ut ait Trident. Sest. 14. matrimonia- Iis nexus firmitatem confirmavit. Et

ex Apostolo, ad Ephes. s. ubi postquam hortatus suit viros, ut diligant uxores suas, sicut Christus dilexit Ee clesiam , eamque sanctificavit, tradens semetipsum pro ea; loquens de coniunctione viri cum uxore , ait et Sacramentum hoe magnum ess : Ego autem di eo in C brisio , in Ecclesiata ἀQsibus indicare voluit , qudd sicut Christus passione sua sanctificavit Ecclesiam sponsam ; ita & matrimonium , quod est signum conjunctionis Christi cum Ecclesia , a Christo accepit , ut sanctitatem ipsis conferret . Unde Tridentinum , Ss. 14. cita λait a Gratiam veris , qua natura Iem iIIum amorem perficeret , indissolubi- Iem unitatem confirmaret , eonjugesque sanctigearet , ipse Christus venerabilium sacramentorum institutor , atque perfector Da nobis passione promeruit s quos Paulus Apostolus innuit dieens : Viri

diligite uxores vestras, sicut Christus dilexit Ecclesiam, & se ipsum tradidit pro ea. Mοκ-DUtingen/ et Sacra mentum hoc magnum est; ego autem

dico in Christo , & in Ecclesia- .

Cam igitur matrimonium in Iete Evangeliea veteribus eonnubiis 1er Cιν1stum gratia prastet a meritis inter nova legis sacramenta annumerandum sancti Patres nostri, Coneiaia , cr universalis Eris et M traditio semper docuerunt.

ullis eiusdem sursuris, Paulum vocare sacramentum , seu graece A sterium λmagnum, non coniunctionem viri,&uxoris, sed coniunctionem Christi,&Ecclesiae; quae qui dein mapnum my sterium est: suid enim magni habet conis junctio maritalis viri tum uxore VI. Sed contra . Nam quod ait Α-postolus et Saeramentum boe magnum est,

non ad ipsam Christi, & Ecclesiae conjunctionem est referendum , sed ad matrimonium , qudd scilicet viri, &mulieris coniunctio, cuius Deus auctor est , sacramentum , seu sacrum signum sit sanctissimi illius vinculi, quo Christus eum Ecclesia conjungitur. Pron

206쪽

alio reserri potest, quam ad id, quod ma νHut de conjugis Cbristi reeedens . prox me praecesserat de humano con- etiam si e perdua saeramentum Dei noniugio , de quo loquebatur , & dixe- amittit , quod Iavacro regenerationis aristat : bseri diligite uxores , se ut Christur cepit. Redderetur enim procul dubio reis daeκit Eeelsam. Deinde vis graeci reκ- deunti, si amisisset abfeedens . Habet tu non sign)fieat a In Christo . ω rn Ee- autem boe qui reeesserat ad eum ulum

etesia ι sed Iu Christum , cis sn Eccle-- supplicii, non ad meritum pram ii. m. Ex quo evidens fit , Christum, VII. . Matrimonium. fidelium verd,& Eeclesiam ei se terminum illius my- & proprie sacramentum esse , docet sicae significati is; & matrimonium, idem S. August. I. de Fide, Θ weνi- esse mysterium , cuius significatio ad bur, c. 7. dicens : In Civitate Dei no- Christum, & Ecclesiam reseratur . Αt- fri, in Monte sancta ejus , hoe est iisque hane esse veram eoru ur verborum Ecclesia , nuptiarum non solum vineuis intelligentiam auctoritate veterum , tum , verum etiam satramentum it qui ea sic interpretati sunt , eompro- commendatur i ut non liceat viro DXobatur, & Na Ziineten i , Chrysostomi , rem suam alteri tradere. Lib. de Bono HomiI. xo. ai Epbsor . Hi eloti vini in . con Iugali, c. t S. In nostrarum nuptiis es. s. ad Dbes. pro se Nazian Zenum . plus valet sanctitas saeramenti, quam citantis . facunditas uteri. Cap. 24. Bonum ui UI. Sed apertius omnibus S. Au. tur nuptiarum per omnes Gentes , atque gustinus hanc veritatem testatur pri- omnes homino in ea usa generandi est, in b, lib. I. de Muptiit, eoneupife. e. Θ in De eastitatis : Quod autem ad Q. his verbis r Quoniam fanὸ novi Populum Dei pertinet, etiam insancti.

tantam Deum litas , evius fructus ista sate faeramenti. per quam nefas es et ram prole ea s nee tantam pudicitia , eritιr repudio distedentem alteri nubere, dum vineu Ium est Der I veriam etiam quod . urr ejus vivit . Et r. I. ex ratione δε-dam farramentum nuptiarum eommen. cramenti matrimonii Christiani indis. datu ν fidelibus. eonjugatis . Unde dieit Iblubilitatem probat . . Apostolus: Viri di igite uxores vestras, idem docet S. Leo, Ep. a. aliis1 92. sicut de Christus dilexit Ecclesiam . ad Rusticum Narbonensem Episcopum, diis Huius procul dubio fuerament ν res est, ut cens : Cism focietas nuptiarum vita ab mas, , foeminaeonubio copulati, quam . initio consι rvta sit, ut prater sexuum diu vivunt , inseparabiliter perseverent conjunctιonem haberet in se Chrsi , ω - . . . Hoe enim eusted tur in Chrasto. Elelesia saeramentum g dubium non es,

EeeIesia . ut νε Deus eum vidi te tu a. eam mulierem non pertinere ad matrι- ternum nullo ἀ Dortis separetur . Cujus . monium. n quo docetur nuptiale non

farra menti tanta observatio en in ei- fuisse m3sterium . .

vitate Dei nostri, in monte sancto eius, . VIII. Hinc mirari desinet Calvinus, . hoe est in Eee Iesia Christi , quibusque cur ab Apollo lo matrimonium voce-sidelibus eo niti atir, qui sine dubio mem- tur sacramentum magnum; quia ni-bra sunt Christi; ut eum Aliorum pro- nitrum signum est conjii iactionis Chri .

creandorum ea u a . vel nubant famina, sti cum Ecclesia . Ut enim dcc et S. Th. . αel dueantur uxores , nec sterilen toniu- in c. s. ad Ephes. Leel. ro. Guatuor 1agem far sit relinquere , ut alia feruuia cramenta dicuntur Id.igna , scilicet, BQ- .utieatur. Deinde comparans vinculum rismus ratione erctus, q&ia delet cura

nuptiarum cum vinculo Baptis ni : Ita pam , ω aperit sanuam paradisi . Con-c inquit manet inter viventer quid- firmatio ratione m/nistri , quia solum adam coniugale, quos nee separatio, nee Pontificibus , 2 non ab aliis confertur.

207쪽

184 Quaestio II. De Matrina. ut Sacrament.

nium ratione significationis, quia signimat conjun timem Coriai , cis EeeDM . Non sistum per conformitatem in natura, quam significat, sed non es-sieit ; sed per eonjunctionem in cari. tate , quam conjugium significat, de fimul efficit. Desinet quoque mirari Calvinus cur quamvis bona , de sancta sit agri.

cultura, architectura , sutrina, teκ-stina, & ossicia sint ad communita. tem necessaria: sacramenta non sint.

Nam huiusmodi sunt ossiet a me rh ei- vilia ad nil spirituale ordinatum ; matrimonium verΛ est ossietum quidem naturae, sed ad fignificandam conjunis ctionem spiritualem Christi cum Ecelesia, & non solum ad generandos humanae speciei homines , sed ad spiritu 1les filios pariendos Christo, de Ee-elesiae. Ideoque stera aliqua , & sens bili caeremonia semper celebratum fuit. Hanc veritatem cum Ecclesia semper professa sit, ut apparet ex supra laudatis testimoniis veterum Patrum ; apparet quoque falli, aut sal lare voluisse Calvinum, dum asseruit, neminem ante Gregorii tempora vidisse matrimonium esse sacramentum. F. I I. an Matνἰmomum eonferat Gratiam y IX. Ieo. Matrimonium consertio gratiam non ponentibus obi- em t & quidem ex opere operato. Se quitur ex dictis. Si enim matrimoniisum novae legis sacramentum est : cum Omnia sacramenta novae legis gratiam

conserant ex opere operato , ut intras. de Sae . in Gen. ostensum est; sequitur &e. Sieut enim Christus sanctificavit aquas, ut exteriori ablutione significarent , & essicerent internam animae ablutionem a sorde peccati r ita sanctificavit nuptias, ut externa conjunctione significarent, Se eiascerent internam conjunctionem per fidem, de earitatem. X. Hanc veritatem docet S. Thom. in Suppl. 3. p. q. 41. a. s. ubi reiecta sententia quorumdam volentium , m trimonium non esse eausam gratiae

sed tantum fgnum ; & aliorum diee

tium conserre quidem gratiam,faciendo recedere 1 malo , hoe est, eonstri

gendo concupiscentiam , ne extra b na matrimonii seratur ἰ non autem

gratiam dantem auxilium ad benE perandum et quod , inquit S. D. Non

potest nare, eura eadem gratia es. qua impedit peerarum , qua ad bonum inis ιIinaι s sis ut idem caur , qua aufer

jungite

monium inquanthm in fide Chri ni eo rea bisur, habet, ut conferat gratian adiuvantem ad ilia operanda, qua laematrimonio requiruntur. Ει boe proba bilitis est. Ωuia ubieumque dastur dis nitur aliqua facultas , dantuν etiam

auxiIra, quibus homo eonvenienter ων

omnibus potentiis anima vespondent a Itaqua membra rorporis, quibus in actuam exire posui. Inde eam in matrimonis detuν homini ex divina institutione Discultas utendν uxore sua ad proereatio nem prolis s datων etiam gratia . AEMqua ad eonvenienter Deere non posset rheut etiam de lotinate Ordinis supra diatim ea. Et sie isa gratia data stillima res eontenta in hoc Deramento.

Haec S. Th. XI. Et sanh et Com in usu matrLis monii inflammetur concupiscentia, ω extinguatur ratio ; congruum fuit institui aliquod sacramentum conserens gratiam , Prae concupiscentiam in illo actu temperaret. - Item et si

ad gignendos filios spirituales specialem gratiam eontulit Christus Saceria dotibus novae legis, quam Sacerdotiis bus antiqliae legis non contulerat et cui similem negabimus collatam coniugi

bus ad filios carnales gignendos , pie

edueandos , fidem uxori servandam . Se alia matrimonii onera sustinenda p- Tertio. Cum Christiis, Matib. xy. abrogato repudio, matrimonium redindide -

208쪽

Dub. I.

diderit in dissolubile, & monogamum,

ut ab initio suit; congruum erat, ut suam gratiam adiungeret ad superandas dissicultates , quae ex omnimoda insolubilitate, & perpetua monoga rnia nascerentur et alimum si matrimoniis fidelium talis de ellat grati vi , longe intolerabilius esset matrimonii jugum in lege Evangelica , quam in lege Mosaica . In hac enim ad comis pescendos effraenes uxoris mores licebat per libellum repudii illam dimit tere, vel aliam simul eum illa duee- Te : nunc autem neutrum licet, eum Christus in Evangelio libellum repuis dii , & poligam iam abrogaverit. Quare haec veritas, tansuam de fide, te. nenda est ea Tridentino, Sus 4. Cama. ubi anathema dicit et , qui dixerit matrimonium in nova lege gra

tiam non conserre.

XII. Gratia vero, quae in hoe sacramento consertur ad varios ualet e Liactus. Ptimo. valet ad sanct ficanis dos coniuges , quli invicem east E se diligant, simulqne commaneant usque ad finem vitae . etiamsi spes prolia deficiat. Seeundo . Ut coniu2es quaerant prolem in Dei timore . Ae sanocti conversa one educandam. - Terint i5 . Ut non se quintur linpe um libidinis ; sed se contineant in honestate nuptiarum sive quoad modum . sive quoad personas. -- marib . Ut tri. bulationem earnis , de qua Paulus, x. Cor. 7. levius serant . - Quinto. Ut mutuas infirmitates in caritate sipportent , ac modesth inuicem eo ripiant, quando fuerit op Dortunum .

sae ramento fit sacramentum tantum, quid res tantum. & quid res, & Ω-cramentum smul Respondeo ex S. Τho. in Supl. 3. p. q. 42. a. I. ad 4. ω s. quod sacramentum tantum sunt actus exterius apparentes ; sed res de sacramentum

est obligatio, quae innascitur viri ad mulierem ex talibus actibus, quia significatur simul, & significat et significatur per contractum exteriorem, &

Tom. XV.

smul, ut per ipsum expressa , sipniccat gratiam sacramentalem : re autem tantum , alia est significata , & contenta in sacramento tanquam effectus

eius; & haec est gratia saeramenta4is ratia significata quidem , sed non conis tenta nec causata , & haec est uniochristi ad Ecclesiam , quam matri monium non causat , sed tantum Ggnifica

Haret irarum Argumenta.

XIV. Bi ieiunt, matrimonium non

esse saeramentum . Primo . Unum sacramentum non pugnat cum altero e sed matrimonium pugnat cum Saeerdotio seeundum Catholicos; r-go vel Saoerdotium non est sacramentum . vel non est sacramentum ina. trimonium . XU. Respondeo, dist. in in . Vi Sa-eramenti , nego min. Contrarium eis nim patet apud Graecos , apud quos maritati ordinantur in Presbyteros . Ut statuti Ecclesiae Latinae requirenistis ad decentius tractanda sacra statum continentiae, c . min. Ecclesia.. ergo Latina arcet a matrimonio Setia cerdotes, non quia sacramenta in ted se pugnent; per militi enim etiam matriis monio iunctis , non tamen bigam is, ordinari dummodo uterque continenistiam perpetud eligata sed quia status,& utus conjugii magnum impedimeniatum afferret funct Onibus sacerdotali bus , quae requirunt hominem t

tum Deo vacare et stuν autem eum tixa

re es, Dilicitus ea, qua sunt Mundi a quomodo placeat uxorι , tr divisus est . r. ad Cor. 7. U. 33. Quamvis autem gratiam matrimonii non recipiant; per susceptionem tamen, & usum ordinum, uberem gratiam consequi consunt a XVI. obiiciunt secundd. Si mais trimonium est sacramentum, perfectius erit coelibatu , qui non est sacramentum et sed Patres docent, persectiorem Λ a esse

209쪽

esse uirginitatem , & caelibatum , quam matrimonium ἱ ergo &c. Confirmant. Id non potest esse n. . cramentum , a quo melius est absti. nere: sed melius est non nubere , quam . nubere, dicente Paulo , 1. Cor. I. v. 38. idui matνimonio iungit virginam suam , benὸ faeis, ct qu/ non iungit, melius Deit s ergo &c. XUII. . Respondeo. ad min. quia Patres quando dicunt virginitatem , di eae libatum persectiores esse matri. monio, non .loqui de matrimonio, ut sacramentum est; sed de matrimonio, ut status quidam est sic status virginitatis persectior statu coniugali est..

Lia qui in statu eoniugali est, SOI.

Iieitus est qua sunt munii , quomodoptaeeat uxori, indivisus est . ut dices amus cum . Paulo. Qui autem δεδυκιre es , sollicitur est , qua Dominioni, quomodo placeat Deo:inquit i. dem Paulus, 2. Cor. T. v. 32. Ad Confirm. nego mai. Maem licet

persectius si, ob amorem Dei , de ipsi

soli vacandum , a bilinere a coniugio; coniugium tamen inire bonum , ac persectum est et ideoque ad sustinenda onera matrimonii potuit Christus at, . nectere gratiam. XVIII. Obiiciunt tertid . Sacramen . ta hibent ex init riurione Christi significationem supernaturalem et sed matrimonium habet iis tum significationem humanam , & naturalem. οῦ ergo &c. M li . pro, pri in b. Q. ita matri inonium Christianorum non differta matrimonio Ethnicorum. Secundo Qilia si Ethnicus videat Christi an 's.cuutrahere matrimoniam , de intelligat verba, quae illi proserunt, saei te capiet , quid agatur z. si tamen videret puerum bapti Ibari, non intelligeret quid , ea actione fieret, etiamsi iverba intelligeret.

eis: de mitrimonio in . ratione contra. Obs humani: sic. enim solum signifi-cλt dionem. maris. & tamina: ad generandam prolem . . Unde ad primam. eju. probationem coacedo, mλ- trimonium Christianorum eonvenἰr ibi eum matrimonio Ethnicorum , quantum ad rationem ton irae v humani ἔ.sed prster hine matrimonium Christia. norum. ratione expressionis signifieationis coniunctionis. Christi eum Ecele-sa, quae supernaturalis est . significat,& emcit omnimodam etiam animorum indissolubilitatem. , quam non signifieat , nee effeti matrimonium . Ethnicorum.& in hae signifieatione eontistit ratio. sacramenti . Et hos eia seelus non mavis ea piet Ethnicus , quam effectum, Baptismi. Unde patet responso ad secundum. XX. Ubi ieiunt qua rib. In eontractu Matrimonito licit E intervenit pactum de dote ἔ. ergo non est sacramentum conserens gratiam , alias tale pactum esset simoniacum .

q. I O. a. 1. ad 6. Quod matrimonium

non solam est EreIesia De amentum , sed

etiam . naturai ostium . . Et 1 deo. dam ρος- Nam pro matrimonio , εnquam

in natiara ossisium , risitum essu inquamis tam verὸ es Eec Iesia Deramentum , ea illi eitum . Et ideo feeundum iura C. eum in Ecclesiae de Simonia probibetur, no pro benedictione nuptiarum a Irquid exigaιur . Addor pactum de dote non eme pro sacramento nuptiarum . . sed pro . sustentatione uxoris, & oneram dce. quo sensu , ut docet S. Thom. lbi, ad a. Sacerdos aecipi pecuniam, non quasi pretium Missae , sed uuasi stipendium sua sustentationis ι & ab eo, qui absolvitur ab eκ-

communicatione , exigitur interdum pecunia, non qua sit pretium absolutionis , . Sed quasi poena. eulpa praecedenistis . pro qua fuit exeo munieatur, ut docet idem S. Doct. ibidem, ad 3. X KII. Obiiciunt quin th . . Sacra menta conserunt gratiam, . dum per- seiuntur : sed matrimonium non consert gratiam dum eκercetur carnalis copula , per quam perficitur ; ergo &c. Respondeo , . sacramenta. conferre ingratiam , dum perficiuntur in suis intrinsecis, ncmpe, dum Ponitur materia s

210쪽

eria, & sorma. CopuIa autem caris natis lie Et dicatur matrimonii consumismatio, ipsum tamen non perficit intrinsech , & essentialiter in ratione contractus , & etiam sacramenti a veis rus enim est contractus , verumque sacramentum , etiamsi non sequatur copula, ut dieetur de matrimonio inter B. Uirginem, & S. Ioseph. Cop Ia autem dicitur consummatio , quia copula reddit matrimonium magis indissolubile; quia significat persectius conjunctionem Christi eum Ecclesia,

quam nunquam derelicturus est. Uel quia , ut dicit Mag. Sent. marrim nium ante sexuum permixtionem significat quidem coniunctionem Chriasti eum Ecclesia in earitate, sed nondum illam , quae est in naturae eoninformitate. Integritas autem essentia- Iis matrimonii, quae consistit in conjunctione animorum, habetur per priamam significationem, nempe, conjun etionis Christi eum Ecclesia in earuta te; quamvis desit secunda signifieatio, nempe, coniunctionis Christi eum

Ecclesia in naturae conformitate . XXIII. Obiiciunt sexto. Ecclesia uvaria mutavit circa substantiam matrimonii : sed Ecelesia nihil potest ei rea substantiam sacramentorum . ut eκ- pressE docet Tridentiniam ; ergo matrimonium non est sacramentum.

Respondeo ad maiorem , qudd Ecelesia varia mutavit ei rea substantiam matrimonii, non ut sacramentum , sed ut contractus est. Cum enim substantia saeramenti matrimonii sit eontra clus legitimus, potuit EeeIesia decla. rare, quaenam conditiones requirantur , ut contractus sit legitimus ;& se semper manet, 'ubd matrimonium sit contractus legitimus, in quo sita est substalitia matrimonii. Mutare autem substantiam matrimonii esset, sacerra ut contractus non legitimus esset sacramentum matrimonii; sed hoe Eeclesia non facit, nee iacere potest,

Ieo. Materia remota, se alse circa quam matrimonii. unt personae contrahentes z materi . proxima sunt lactus sensibiles eontra. hentium, quibus unus mutuo se trais dii alteri r Arma vero sunt verba vel nutus, quibus mutuo traditionem acceptant. Prima pars probatur . Nam personae contrahentes , sunt illae, ei Nea quas exercetur contractus, & Ω-cramentum . Nee obest , quod istae personae suseipiant sacramentum , &proinde sint etiam materia in qua . Nam de homo peccator suscipit sacramentum poenitentiae; & tamen est materia , seu subjectum , circa quod illud versatura XXV. Secunda pars colligitur primo ex Florentino, in Deereto unionis ἀubi ait et Causa inciens s Saeramenti,

fensur per verba de prasenti expressus Secundo, eκ S. Thom. in SuppI. I. Bq. 41. a. 3. Mi a. dicente: Stetit Laa Aut ma cum forma verborum non opeiaratur immedaaιὸ ad gratiam , sed ad ebaracterem: ita actus exteriores. ω verba exprimentia consensum directὸ Discrunt neκum quendam , qui est De is mentum matrimonii. Et huiusmodi nexus ex virtute divina inclisutionis dic pomi υὸ operatur ad gratiam . Favet e tiam Catechismus Rom. tu. G Saermate. num. ubi postquam definivit matrimonium , qudd sit a Viri, cr ma.

Deris maratalis conjunctio intee Ieaeiti. mas personas individuam orta eon studιnem retinens . Subjungit et Doee . dum est , quamvis hae omnia in pee- ficto matrimonis insint, consensus vi delacet εnterror , pactio externa verbis exprest a , obligatio , vineulum , auod ex ea pactione incitur , O conjugum, copulatιo , qua matrimonium consuma matuν δ nihil horum tamen matrimonii

SEARCH

MENU NAVIGATION