장음표시 사용
271쪽
di 8 Quaestio V. De Matrimonii IndisIubilitate.
est adiuncta irregularitar de sura ualuis rati, sed de iure positivo. Nee iterumen de essentia laus ordinis , quod aliis uis non sis bigamus. Quod patet ex Oe , quod si ait uis bigamur ad ordianes aecedat, characterem accipit. Et iadeo Papa potest di pensare in tali irregularitate totaliter e sed Episcopus qua rum ad minores ordines t non ut suscipiantur, sed ut iam suscepti exerisceantur ν ω quidam dicunt quod etiam
quantum ad majores, in illis , qui volunt Deo in religione fervire propter vitandum religiosorum discursum . t Hoc tamen hisce temporinus non admittitur in Unde ait Solo, disi. 17. q. 3. a. 3. regulariter tenendum esse , quod Episcopus in omnibus irregularii a tibiis
dispensare possit, quoad minores oris dines, & simplex beneficium; in bigamia tamen , & homicidio volunt a. rio non possit. Mare praxi standum
est. XXIV. Neque ex hoc , i. a 2 τἰ-motb. 3. ν. a. dicatur oportere Episi copum esse Unius Mκoris virum . Et
v. I x. hoe idem dicatur de Diaconis, inferri potest hoe esse de iure divino . & proinde ab homine indispensabile. Nam , ut ait S. Tho. ibidem ad h.
Ηοι est verum quantum ad ea , qua sunt de iure naturati di quantum ad ea qua sunt de neeestate saeramento.
de institutione Apostolorum, eam Eeel sia habeat nane eandem potestatem flais ruendi, destituendi , quam tunc .a..uit, potest per eum , qui primaturata tenet in Eeelesia, dispensari.
EX minata matrimonii unitati, quod nempe sit unius cum una tantum ἰ sequitur altera eius. dem proprietas , nempe , indi lubiis itas, de qua investigabimus quo iure ei conveniat , & an in aliquo casu sit dispensabitis. DUBIUM I. An Matrimonium Indita lubi Ie fiet quoad vinculum, ει quo Iure
I. R Pud Montanistas matrimoni Ivine ulum pro coniugum a
errore laborant Graeci , & maximEMahometani, apud quos improbi m res , & infecunditas uxoris , matriis monium solvunt . Hos secutus suit Lut heius. Is enim, Iib. de Vita Comiugali. ita loquitur : Sa alter alteri Duum obtrabat sic , ut deritum eo
iuga te pi Uare non vetit . quemadmo dum multa pert/naees mulieres inveniuntuν ι hti Ioeus es , ut vir arrat, si tu non vis . velit alia r si non vαIt uxor, veniat anertia. Rursus et Sa mulieo vi iam habeat impoteπtem . nec xa. men potest id probare , misceatur ove-σi , vel fratrν marati, oceulto tamen amatrimonio, proles imputetur ptatativo, ut ἀiaiant, patri. Modum verbuem tenere debet maritus in repuisianda uxore pertinaci, indicat Serm. de Mat νι-onro, hisce verbis et Ita ta. men , ut antea iterum , eis tertia uae rem admoneat marrtur, cr eoram aliis etiam pervieaeiam esus detegat , ut pu
plo AD ri: Concludens quod debitum eonjugale obstinate marito denegare, si quedam Maligna defertio, Se Pr inde iusta causa repudii, Hanc cimetrinam sensui adeo blandientem st tim hauserunt Lui heri discipuli , unis de Acolampadius priore deserta , alteram duxit, frustra illa occlamanis te, suum illum esse maritum. Praecipvh vero apud eos adulterii causa conjugii vinculum solvitur more Iedaicos
272쪽
dareo, ita ut Innocenti liteat alteram
ducere , ut auctor est Melanchion in locis communibus, anno Lyr 1. Unde
S legitur quemdam intra semiannum res Genevae duxisse uxores, quod secundum Evangelium suum probarat duas esse adulteras, & hoc judice Calvino . Catholici et amen omnes communi consensit docent , matrimonium esse indissolubile jure tum naturae, tum divino. 3. I LVeritas CatbHiea.
I. Ico matrimonium est indi Di I tittibile, tum iure naturae, mim divino, sive eontractum a fideli. ias , sive ab infidelibus , modo legia timὰ contractum sit.
Primam partem docet S. Th. . 67. Puppl. a. t. Cuivis ratio est: Namma.
tur ad edueaιεοnem WoIra non DIkm ad aliquod σr aer , sed per rotam vitam is rotis. Unde de Iege natura est , quod parenter stir u satira ι, ερ mii paventum baredes δει th. Cor. g a. λ Et ideo evim proles fit eommune boniam viri. O uxoris, oporιet eorum focietatem perpetuὸ permanere indivisam feeundum Ieistra natura dictamen. Et se inseparabilitar matrimonii est de Lege natura. Quod confirmat in s. Contrag. c. 1x3.
exemplo illarum avium , ad quarum prolem educandam requiritur utriusue parentis opera e istae enim tam-iu commanent simul , quoadusque proles sit persecta, & initi ucta , ut sibi valeat de necessariis providere. Hoe etiam ibidem probat ex quadamnaturali aequi: a te: Nam famina indiaget mare non folum propter generationem , se ut in aliis animalibus , sed Miam propter gubernationem ι quia matest , Θ ratione perfectior , Θ virtute fortior : mulier vero ad viri foetetatem assumitur propter neeestatem generati nis. Cessante u tur Deundis ate mulio Tom. XV.
assumatur. Si quis igitur mulierem asesumeny tempore juventutis , qua O cor , cis facundita. ei adsunt, eam diis mittere posset postquam atate provecta fuerit , damnum inferret mulieri conis
tra nasuralem aquitatem. Nemo enim
damnum ex beneficio repotiare debe . Alias rationes affert S. Τh. enato cap. 123. , quas a Studioso videndas relinia
HI. Neque dieas , fieri posse, ut uxor sit sterilis , vel quω etsi sce.
cunda sit, aliter providearur proli Nam hoc per accidens esset; per seis enim , & seclusis impedimentis, ex quolibes coniugum e gressu nata est semii proles, ad maius educationem, initructionem & provisionem requiri istur soldicitudo utriusque parentis per
totam vitam . Vide S. Th. 3. Contra.
IV. Haec naturalis lex de matrim
nil indissolubilitate squae est secundata pars a latis 1 Deo in institutione ma.
triinonii ab inrito per Adam tim promulgata . dum Gen. a. dixit, ut vitrelictis Patre, o Matre adhaerere doberet uxori suae t seu adglutinari, ut D. Interpretes reddiderunt qua seri, tentia perpetuus , ac insolub iis nexus significatur, isque maior ad uxo. rem , quam ad parentes , ita ut fiant ouo in carne .una. Et ideo etiam seiaeu Deus Reminam ex eosta E lateris viri extracta , volens indicare vinculum arctissimum, sanctamqtie coniunctionem. Ad haec respiciens Conei l. Tridem. initio, Sess. 14. dixit Maiat imonii perpetuaem , indissolubilemque nexum primus humani generis parens dioini Spiritur instinctu pronunclavis ,
eum dixit : Hoe nune or ex ovibus meis, O earo de ea ne mea s, quamobrem reis
Porro cum non legatar, ullum praecceptum positivum datum a Deo ho. minibus in illo statu , nisi illud , ne ederent de ligno scientiae boni, & mais
273쪽
aso cursis V. De Matrimonii Indissutibilitate.
Ii, consequens est , inseparabilitatem, quam primus parens verbis iam dictis enuntiavit, non elia legis positivae . sed naturalis . Huc spectat , quod Christus, Marib. ro. declaravit dimissioliem uxoris a Moyse Iudaeis permissaturepusnare prime institutioni niam. monii dicens et ab init o autem num seu siet ad quam proinde statu in conjugii reducere voluit , re ut loquitur loco
citato idem Concilium et LiuIdem nexus formitatem Adamo ι antis ante pro nuntiatam bis vorbo constrina mi et auod ergo Deus eoniunxv. Bomo non separet . in aedem a rimonio etiam non cor sum.
malo inteli igit debere, tradunt Doctores. V. Tertia pirs ex dictis sequitur. Nam si verum est init timonium inter infideles contractum. Si quae natura. Ii, sunt nititutionis. ut est mitrimon tu i i. quatenus in ossicium naturae ἔcommunia sulit fidelibus, S infideli bus; seqii Hur etiam matrimonia Infidelium ein suapte natura insolud illa, di qui ea solvunt. contra Ius natum rae peccare. Nam et iiiii apud infideles militat debilum educationis prolis,& rursus cum eo tempore , quod ea u-cationi impendi debet , coniuges mutuam habeant potestatem in Aia invicem corpora . alterius prolis generationi dare poisiit operam. cul non minus, qu1m priori providere tenenis
tur et & sie iterum de alia, quam rursus possunt ei linere , dum secunda prolis educationi uacant.
Utrum aliquando potuerit super Matrimonii Indi solubilitate Dispensari., s. I. an pGuerit Uxον Dimitti' I. ε ε ' Res diis euitares praesens da - b um complectitur , quas P.
Αn aliquando potuerit ex dispensati ne uxor repudiari. Secunda et Ati li-everit. Tertia: An repudiatae licitum fuerit alteri nubere. Circa prunam. I. Dico. Per dispensationem potuit esse lietium d mittere uxorem , nor sollim quoad thorum . sed et am quoad vinculum. Ita S. Th. g. 67. et ar a. 1. Q ita insolubilitas matrimonii , se ut supra diximus de unitate ei uiadem . non pertinet ad prima, sed alsecunda praecepta legis naturae ex primis derivata: Inseparabilitas enim ma ιrimonii linquit S. Doctor Non ordiis natiar ad protis honum quod es pr/eψε Iis matr/mon i sinis nisi quam uma i bor. quod per parentes miis providerἐdet et in totam vitam per debitam pra- p trat Ionem eorum . qua sunt necessaria in vita. Hultimodi autem p paratio nou es de prima intentrone natura , se eundam quam omnia fiant communi .Eι ε deo non videtur esse eontra prνmam intentionem natura dimum uxorra , Oper eo elu ns contra prιma praereptin ,
sed eontra seeunda Iegis natura . Unde sub dispensatione cadere poterat. Ita. Alia radio sunt ii ut ex doctrina et iisdem S. Thomae , I. R. q. Q. μου. ubi docet , quod pracepta primaria legis naturae continent pr mam legislatoris intentionem , boni commuis nis conservationem , de itistitiae ordiis nem, ideoque nullam admittunt disipensationem neqtie divinam. Secunda. ria uerb disponunt de mediis, & posistini dispen iri a Deo , ob aliquid maius bonuim. Pura exemplum eli S.Th. ibi a S poneretur hoc praceptum misi.
274쪽
ad eonservationem reipubliea n uueretur in aliqua eiwtare , quod de j Iulia viris aliarur virlarent ad eustodiam ei. vitatis obsessa , posset eum ahquibus diI- pensari prUιer a Iiquam majorem utili
In eam autem praesenti. Prima Dei Iegislatoris intentio est , ne quis ac-e edat ad alienam . vel non suam , quia hoe eontinet ordinem iustitiae inter homines servandae , & ad genus humanum debito modo propagandum qui est principalis matrimonii finis , est neeenarium. Insolubilitas vero matrimonii praecepta est Ianquam medium ordinatum ad illum n nem , &valdd conserens et ideoqtie in illa di iapensari a Deo potest ob aliquam ma
Dispensare Deus ereditur in dupli. et eam. Primo: Quando coniux infidelis non vult pacifice cohabitare eon iugi cor, ver . Secundo et Quando ante consummationem emittitur solemnis rosessio in aliqua religione. De quius infra. . I I.
l. quovis tempore suerunt Docto. res , ut ipsemet S. Thomas ii Et sententiam negativam comm niorem p r nuntiaverit ἔ aifirmativam tamen probabilem reputat, ideoque utramque problematice de dii , in 4. dis. 33.
pl. a. 3. Et etiam nunc pro utraque deeertatur.
dimissionem uxoris in lege Moysi sui si se quidem permissam ad evitandum maius malum. non tamen suisse licitam. Pro explicatione suppono ex SThoma locis citatis . matuor modos
permissionis poni e Unum per priν.ιtionem praceptroml: ut quando majus b num non prac0 tur, minur bonum permitti dieiture sicut Apostolus non pra
eipiendo νι Iinι talem , matrimonium
permisit . I. Cor. 7. Secundum per priis vatronem probibitionis , sicut veniali dieuntur permissa , qui ' non sunt prohibita. Tertium per privationem eobiabitionis e clis sie peeeata omnia dicuntur permitιi a Deo , in quantum non imis
pedit , eam impedire p st. Quartum , per privationem pun1t Onise Θ sie HisbeIlus repudii p rm:ssus fuit, non quia dem propter al/quod masus bonum conis sequendum , sicut fuit dispen ιio pluribus uxoribus babendisised propterma Ium eοbibendum , fertiret MAOrietadium , ad quod Iudai proni erant , pro
pter corruptionem irascibitis . Situs s. permissum est err eum extraneis sane ais νi propter eorruptionem aliquam in eonis
cupiscibili, ne fellicet fratribus suis fri
nerarentur . Et sicut etiam propter coris
ruptionem suspieronis in rationa Ii, fuit permissum sacrificium Zelot pra , ne fora fuspicio apud eos iudic/um corrumis
bis Christi. Matth. Iς. ubi Phaliciis in te rogantibus et Si tieeoet hommi Maia
eumque ex ea a dimittere uxorentis .
Respondet non licere, eo quod obstet institutio matrimonii: Is sis autem re. plicani ibus et Quid ergo Moses manda Dit dare Iibellum repudιν, dimatteis re t ait et auoniam Myses ad duratram eo dis vestri permisit v ra dimittere uis xores vestras. Ubi significat . hoe ei afuisse permissum . id est absque adiectione poenae toleratum, tanquam minus malum ad vitandum masus, ne a scilicet uxores . quas haberent exosas, occiderent. - Nec obstat quod Pharisaei dixerint Moyses mandauri. Nam
quid prohibet, istos corrupta intelligentia sumsiste meram permissionem pro mandato os proinde Christus correxit i dum enim illi dicebant Μυθι mandavit, Christus dixit ad duriatiam cordis vestri permisit. Addo. quod ei rea uxorum dimissionem aliquio Iudaeia erat praeceptum . & aliquid perin
275쪽
a et cur lio U. De Matrimonii didit Iubilitate.
missum et Permifum erat dimittere uis Xore fi et praeceptii in verb, ut si qliando vellent stimittere scriberent libellum repudii , & scriptu in traderent
uxori, quam dimittebant. Unde S. Au gult. lib. x. de Serm. Dom. in Monte , e. 14. ait : Non enim , qui praevir aeari IibeIIum repudii, bis praeepit ut uκον dimittatuν s fer qui di moret , in uri , det illi ιibellum repudιι, ut iracundia
am temerariam proficientia uxorem Ilia belli euitatio temperareι. Cum enim ut observat, I. Io. contra Faustum, e.
16. Libellus repudii non , dimittente, sed I scriba. qui prius exquirere deis
bebat causas odii, ac virum ad . coniscordiam cum uxore adhortari , nec
poterat libellum seribere : Nisi m
nimo nimis averso, atque perverso eo Piram eoneordia non valeret . Idcirco
ad reddendam uxoris dimissionem non ita laci Iem . mandavit. ne, nisi prius libello repudii tonstra plo, de dato uinκor dura siti posset. videri potest Chr 3
VI l. Ulterius probatur . Non est credibile , Deum in iure naturali dispensare gelieraliter , nisi propter finem aliquem honestum , qualis erat multiplicatio generis humani, maxime populi fidelis, cum dispensivit in lege monogamiae r sed talis finis non
Tepeririir in perm ilione repudii: sola enim elus ratio erat durities cordis Iudaeoru in ; ergo non dispensabat, sed tantum permittebat. In hanc senten. tia in venit etiam S. Hieronymus , ira
er duritiam cordis vel tri permisit vobis D s, sedi Moyses ut iuxta. Am-Folum est silium sis hominis, non rue
ci sunt. Yιιι. Denique, .. Th. Ibis eis sora ei tatis in utramque partem disputet ; attamen nolitam sententiar
postea firmavit, tum I. 1. 1 f. a. 4
ad 8. dicens : Lex permisit repudium in oris, non quia simplιeiter iustum esset, sed propter inritiam Iudaοmm . Et v. xo8. a. 3, ad h. Serrba , cis Fbar at e rabant, quia quaedam, qua rn Iege Mose
erant tradita anquam pomusiones ,
stimabant esse per se iusta , μιlicet repu-drum uxoris, eis usuras accipere ab eκιraneis . Et ideo Dominus probibiait M. xoris repudium . Matth. s. iis usuraruinaeeentonem, Luta s. dicens: Date inuis tuum , vibit inde sperantes. Tum, ob 3. contra Gent. cap. a 23. ubi ait : Εκ- Auditur eo uetiado drmittendi Mxores rquod tamen in vetera lege πνmissum fuisDdair propter eorum duritiam , quia se .l e ι proni erant ad oecisionem uxoru-Permissum ergo Dis minui malum ad. eκeludendiam maius maliam . Conso
mi a scribit , in 3. dist. 37. r. 1 α artis σα ad L. IX. Sed di ces primo , Deuteron. x 4 v. t haec haben in re Si aeeeperat bom σωκονem , ω babuerit eam , Ο non invenerit gratiam ante oeulor eius propter alιquam saditasem a feribes libellis . repudii, sir dabit in mania illius . 1 dimittet eam do domo sua . Et Malachiae L. v. gs. Cum od o babueris, dimitte, ἀνσιι Domιnus ergo. licite, quiae daspensante Deo poterat Sc. X. Respondeo , neg. cons. Nam ut dictum eis supra ver . Deuteronomii solum sunt permittentis , ut probat Christi responito, Matth. I s. supria expensa,& patrum testimonio confiris mala. verba autem M.t Iachia: sunt Dei noli approbantis. sed permittentra tantum ob duritiam cordis Iudae- oriun , unde triti in subiungit et is
XI. Dices secundo . Lex vetus ad hoc data erat . ut Peccatum O: underet ; ergo si liciti tui non sutis et uxorem d' mittere , hoc saltein indicari debuisset per legem. , aut prophetas ἀXII. Rei potadeo primo. iasod quanda maius tua luin est even Iurum ex petrahi -
276쪽
prohibit one , vel indicatione minoris, potest hoc prudenter omitti . Ut
enim ait S. Th. Suppl. a. 3. ad x. Aliquis . ut potest probrbere , noli. .eeat , si a probibitione absti,at, non
sperans eorνectionem . sed magis malum actimans ex tali prohibitione Oeea nemsumere. Et sie aeeidit Musi : Unde diamina aiam irate fretus, ιι beuum repudii non probibuit . SecundΛ. Lex naturae sussicienter indieabat Iuda is repudium esse illicitum, quia contra naturam. 6e institutionein matrimonii. sed Iudaei no- Iebant intelligere ἀ- Ter lib. Milachias, e. a. sufficie nister indicavit, eum ante verba superius allata dixit et Uxorem adulescentra sua Boli despiceνε. iniod si pollea dixit -- νο habueris, .imitte, hoc suit , inquit S. Th. a. 3. c=tato ad. h. inita et Propheta Sρινιι υ Sancto insparati Man diacebant, dimittendam esse uxorem , quasi
Spiriιus Sancti praeeptaem sit. sed quasi permissum , ne mala pejora fierent . I. III.
XIII. o Espondet S. Thomas caepe I dicta. q. O . a 4. in Odsecundum opinionem non excusanistem di peccato tepudium , pereabat pest
repudium κκον alterum virum dueendo, quia ad e primum matrimonium non
erat Iotulum: mulier enam quanto tempore vir vivit alligata est lesti viii ,
ut patet Rom. 7. Nora autem poterar mmul plures viror habere. Sed secundum aliam opinion m , sicut licebat ex difiae Uaιione divina viro uxorem reputiare : ita uxori aIrum virum dueere e quia inseparatilitar matrimonii ex causa divina disponsationis tollebatur . Standor i ur in priori opinione, quam β. praecedente probabiliorem iudicavit X lvia Dico. Mulierem repudiatam non potii rise vivente viro, alteri nu.
hereia P mino. inita mulier, qua post repudium nubebat alteri , Deuter On.
24. v. 4. Polluta erat , O abominabialis eoram Domino e hoc autem non ,
fuisset, si secundum illud matrimonium fuisset verum, sicut polluta non .eii, quae mortuo marito iterum 'nubii. - Nec dicas, vocari pollutare ratione repudii, quo maritus eam pol lutam iudicavera i - Nam scriptii ravocat eam postulam propter secundas nuptias, propter quas non poterat ampli us recipi a priore viro; cum tamen potuisset antequam secundas nuptias contraxisset.
Nec di eas, eenseri pollutam noα. simpliciter, sed secundum legem pol- Iulione legali - Seripi ura enim pronuntiat eam pollutam , de abominabilem coram Domino pollutione nimiis tum vera , di non legali tantum ob con; unctionem cum secundo viro, quuerat adulterium . Unde . Ieremia , c. I. v. g. dimissam alteri nubentem, vocat pollutam,& contaminatam. eam comparans cum sorniearia,& signifieat ideo viruin priorem non posse ad eam ultra reverit , quia polluta , & conlaminata eli mulier illa. XV. Secundo. Dominus , πιιι b. s. simpliciter pronuntiat, v. Qui dimissam duxerit, a Iutierat. Qti bus Ostendit, eam inlulgentiam in divortia,& post divortium libertatem nuptias novas ineundi, merum esse adulteri. um , & rem coram Deo abominaebiis lem , quam Deus in seritate Ilid. xorum eensuit tolerandam, non tamen
in lege Christi: super quae C rysost. Homi l. tr. in Matth. Expulsa linquit
uxor, esie eitit, qui eam expulit perseverat. Ipsi s nempe uxori j ne posse aliut eam fuscipia ν , ianuam elaudit dicendo r Qui autem dimissam duxerit,
va lege di inissa uxore adhuc perseve. ret vinculum , ideoque qui dimittam duceret esset adulter, non tamen tria lege veteri. Prim b. citia vir poterat sine peccato aliam ducere uxorem is gergo similiter uxor dimissa poterat du-
277쪽
rei Quaestio V. De Matrimonii IndigDIubilitate .
cere alium virum; stante enim vine u-lo, nec vir poluiiset alteri coniungi.
Secund5, cap. 14. Deuteron. v a. diiscitur : Cumque egressa alterum rarariis tum duxerat , or rite quoque oderit eam, dederitque ei ιιbellum repudεν , dimiserit de domo sua, vel eratὸ mortuus fuerit, non poterit prior maritus eam reeipere in uxorem. Poterat ergo uxor
dimissa, alteri viro nubere, & proinde vinculum eum prior 3 erat sol ut uin, alias una mulier plures simul nraritos habuisset , quod nunquam esse potuit
- Deinde prohibetur prior marito, ne iterum recipiat in uxorem mulierem 1 se repudiatam, quae alleri po- flea nupta ab eo similiter repudiata fuit ; eigo supponitur prius vinculum solutum, eum prohiber ur , ne illam iterum in coniue em recipiat, seu ne novum eum ea ineat coniugium. X Ull. Respondeo , neg an . Ad
Nee dicas, legem fore iniquam eris ga sceminas. si etiam citra culpam di- nussi non posset alteri nubere , cum
vir permitteretur eam dimittere . de aliam dueere - Nego enim assum. tiim . Quia quod viri permitterentur dimittere uxores , erat in earum favorem, ut nempe evaderent periculum mortis. od autem viri posisent alias ducere non erat per accessionem novi iuris ex repudio advenientis: sed ex eo, quod polygamia tunc erat licita propter multiplicati nem populi fidelis. Quae causae locum non habebant in uxoribus. Et ideo si.
cui non permittebantur viros repuisdiare et ita nec poterant idem facere, quod viri seeuto repudi O.
X v III. Ad secundum : dico, quod
ex Cap. Deuteronom. solum sequitur uxorem dimissam potuisse alteri viro nubere de facto , nou de jureo runde secundum it Iud coniugium Grat potius adulterium redden S eam .
pollutam , & abominabilem coram Domino - Ad id quod additur dico . prohiberi priori marito, ne iterum reincipiat in uxorem eam , quae post repudium alteri nupta ab isto etiam suit repudiata; non quasi ineundo novum conjugium eum illa. sed eam sibi reconciliando , & iterum ad th
rum admittendo, quia iacta erat quodammodo irregularis, ela immunda- ω Cii ea quod au S. Th. citata q. 67. a. s. ad 3. Quidam dieunt, quod Iiruit ν
Iumaνiὸ subdidit, in panam dabatur e ,
cunt aliι, quod et am antequam alteri nuberet, nora poterat. reειρε ex quo re pud ara er 3 t. quia pol tio non inteia
leprosum , non ris, munditia culpa , fedeus Udam irregularitatis . Vel ut ait
idem S. Th. hoc a. s. in Com. prohibitum suerat, ne repudiatam iterum reciperet a tit vir non de Deiti uxorem repudiarer, quam postea nullo modo recuruperare posset. XIX. Dices secundA, Le. t. I. v. . Sacerdos prohibetur ducere repuisdiatam ; ergo hoc licebat non Saceris dotibus. - Si respondeatur, in hoe statui differentiam Sacerdotum ab aliis, quod Sacerdotibus nunquam licebat ducere repudiatam . ne quidem marito, qui eam repudiaverat desun elo : Caeteris autem tunc eam licebat ducere; sed ante mariti mortem nemini licebat, quamvis toleraretur im punE in non Sacerdotibus. XX. Replicabis. Repudiata post moristem mariti erat vidua et scriptura auistem ibi v. t . prohibet tanquam distincta , ne Sacerdotes ducerent viis
duam , & repudiatam - Respondeo
278쪽
recth proh Iberi ut distincta, quia Sa
cerdos nullam omnino poterat ducere repudiatam et viduam autem poterat aliquam, scilicet eam, quae esset vidua a saeet dote , ut scriptum est , Eκeeb. 44. . 1 . ubi dicitur de Saceris dotibus et Et md - , repudiatam nam aero eui uxores , sed v Manes de femine domus Ist. I r sed νι uam, qua ueνiι wdua a Saee dote aeeipient. XXI. Dices terti θ. Lex rubebat la- si dari adulteram. oinodo ergo i erare poterat in repudiata novum
coniugium, si hoe fuisset adulterium Respondeo quod iubebatui lapidari adultera , quae sine specie coniugii adulterabatur. Propter duritiam lamm .idaeorum, sicut tolerabatur repudi. um et ita tolerabantur connubia renu diatarum, quamvis coram Deo essent
adulter a. quia saltem speciem conjugi orti m habebant. XX l I. Dices quarth . Ex verbis Domini , Muth. rv. constat , ad quod Moyses permiserat repugnare primae institutioni matrimonii et at separatio praecise quoad thorum , de habitati
Mem alli non repugnat, cum interdum
Iieii E fieri possit , imo deo eat . ergo quod permisit Moyses erat separatio etiam quoad vinculum a XIII. Respondeo. quod sena ratio
quoad ahorum ex liti a causa non adversatur primae instri utioni matrimo.nii r ei tamen adversatur separatio quoad aliorum ex quacumque causa quomodo frequentabatur a Ilidae is , &vi illius transitus repudiatae ad alias nuptias, qui is maioris mali evitandi causa permittebatur , Moyse.
XXIV. Si quaeras quaenam fuerit
gausa τepudii pRespondet s. Th. q. 63. SuπI. a. 6. Proximam causam repudii su lie odium vixoris. Sed quia odium , sicut & amor, ex aliqua causa ni scitiar, ideo multae erant causae in Lege dimitte di uxorem, nemohsaed tales , licut in corpore, ut 'sterilitas, aut lepra, vel aliqua notabilis macula; vel in anima, sicut si ellat malorum morum , suos filii ex conversatione cum ipsa
imitarentur. Addi solet etiam forni. eatio et verum adultera lapidabatur, aut per aqua, Zelotypiae probabatur, si solum erat suspicio , unde ex hoc capite vix fuisset Iocus repudio. Cae. terum circa Christi adventum adeo multiplicatae erant causae repudii, ut merit4 in quae ilionem verteretur, an eκ quacumque causa id liceret.
A XU. Dico Iamen. Casus, ru Deu aere . A . excipiuntur , quibus non poterat vir uxorem dimittere . Unus
quando falso obiiciebat fornicationem
matri nonio praeviam . Alier quando ipsemet uxorem corrupcrat ante ma
XXVI. Si queras an causae repudii describi de Neient in libello Respondet S. Tliom. ibidem . a. T.
DUBIUM III An Matrimonium Fidelium Prosessi ne Religiosa silvi possit
s. I. De Matrisonis ιε non Consumato
I. π Utherani , 8e calvinistae EG elesiae Caiolicae verterunt crμε in mini , quod doceret , matri.
monium Tatuin , de nondum consum.
mrium dirimi per solemnem alterius coni ligum in approbata religione pr*fessionem. Eoa tamen, de cum eis i. dem
279쪽
dein sentientes anathemate mulctauit Synodus Tridentina , Sess. M. Can. 6.
Si quis dixerit, matrimonium ratum , non eo ummatum per DIemnem religio. nis profesonem alteriur eonjugum, non
dirimi, anat bema H. II. Dico matrimonium, quod est ratum tantiim , sed non eonium matum dirimitur per solemnem alterius conis j iigum in approbata religione prosesisionem, ita ut alter possit alteri nubere Ita respondet Innocent. III. Cap. EM
parte tua. De convers. coniugat. asse.
rens se praedecessorum suorum sequi vestigia. Ita & Alexander III. ibidem Cap. Verum , & Cap. Εκ publieo. Et in iit. de Spontalibus , Cap. Commis. sum. Q iod intelligitur etiamsi alter coni irgum sit inconsultus, imo & in.
Probo primδ. Rat Ione S. Thomae,
. 6 I. Suppl. a. E. sic et Ante earn alom ιη ulum est inter eo Ner tantam vinoenium spirit Male , sed post a et ram est inter eo e vineulum ea nate ι Ergo futpost earnalem evra Iam matrimonium folvitur , pest mortem earnalem e iιa per ingrerum religionis vine ulum , quoi sante earnalem eoputam , DIvitur, qu a religio est quadam mors spiritualix, quaa ιν quis seculo morienν, vivis Deo.
III. Piobatur secundo. Christus , Matth. ro. Ex his verbis Genesis: Erunt duo in earne Mna probat persectam matrimonii firmitatem, dicens tItaque iam non sunt duo, sed una ea-ro . uuod ergo Deus conjunxit, homo non separeι : Sed non fiunt duo in earne una . nec una caro, nisi per earnalem coniunctionem corporum I ergo antequam coniuges sic fiant una earo , conis iugium non habet ultimam, ae persectam firmitalem , suin proposito melioris, ae sanctioris vitae , qualis est professio religiosa , solvi possit. Ut
enim ait S. Th. a. a. citato ad 3. conis
iunctio matrimonialis ante carnalem copulam, est quidem persecta quantum ad esse primum , sed non consummata quantum ad actum feeundum, qui
est operatio r oc similatur possessioni corporali et & ideo nee omnimodam lais di. is bilitatem habet.
IU. Non ausim tamen asserere, matrimonium ratum , & non consummaintum esse solubile ex natura sua, sed potius ex divina Christi dispensatione, cui placuit coniugibus ante coniugalem copulam hane relinquere libertatem , ut possint disponere de arctiori, de persectiori statu eligendo. Unde
S. Th. citat O , a. I. ad x. ait ἔ Ante earnalem copulam non ea omnino tran-3Iatum corpus unius sub potestate ait
a Iter eonIugum ad frugem melioris viata eonvolet. Sed per carnalem eopulanseompletur dicta transtasio ; quia tunc intrat titerque in eorporalem p essionem sibi tradita potesatis. Unde et ram ante carnalem eUMIam non statim tenetur reddere debitωm post matrimonium eon
tractum per verba de peUenti, fedtiar ep tempus duorum mensum , propter tria . Prim3 , ut mi Wim possis deliber re do transeumio ad Relaronem . Se eundὸ , ut Pr parentur , qua fiant necessaria ad solemnitatem nutriarum . Teristio a ne vilem babeat maritus datam ,
quam non Disrra Drt dilatam te. Instrittitum 1 . q. 1. Ila S. Thomas. U. Hanc autem dispensationem 1 Christo Apostolis communicatam , e rum traditione credimus in Ecclesiam derivatam . cum ante omnia Concilia,& ea nonicas sanctiones hoc suerit semis per observatum , ut ostendunt exemis
pla Theclat apud S. Epiphanium, Η res. 78. Caeciliae, εe Alexit, aliorum inque veterum Sanctor uin, quibus Sanincius Thomas lila in aet. Sed conir addit S. Io. Evangelistam , qui matrimonio contracto, sed non consum- malo, sponsas, ac sponsos reliquerunt ut perpetuam continentiam servarent, voto secundum morem illius temporis solemni . mare hae valet regula S. Augustini, l. 4. de Bapt. contra
Donatistas , c. 24. Quod universa tener Eeelesia, nec Coneiliti innitutum , sed semper retentum est , nonnis auctoritato postolica traditum rectissimὸ creditur. Igit
280쪽
A s addor quδd si sola auctoritate
Romanorum Ponti fi eum hoe esset statutum , Haereuei moderni eontra eos
insurrexissent , & non defuissent ex antiquis, sive Patribus, sive Conciliis, qui tali disti plinae obstitissent. UI. Sed dices prim b. Nemo potest
offerre alienum et sed per matrimonium ratum , etsi non eonfiammatum , uterque coniux abdicavit 1 se potestatem sui corporis, &transtulit eam in alterum ; ergo &c. VII. Respondeo ex doctrina supra allata s. Th. ad a. Min. veram esse , quando translatio potestalis est abs luta , & per eorporalem possessionem consummata, ut fit aceedente eopula; non vero quando translatio est solum conditionata , ut contingit in matrimonio tantum rato. Tuue enim Deo sic concedente , praesumitur contra. hens retinuita sibi libertatem eorpussu mi. si Deo placuerit, ipsi offerendi. VIII. Dices secundo . Matrimoniisum , etsi inconsummatum , est verum novae legis sacramentum ; ergo est mnino insolubile.
Respond. eum S. Th. hoe a. a. ad 2. od matrimonium Christianorum inis
consumatum est quidem verum quoadessentiam sacramentum, sed non eri perinsectum quoad omnem significationem
sacramenti Nam Matrimonium ante ea
nalem euutam signifieat illam consum aionem , qua es Christi ad animam prerratiam 3 qua quidem solvitur per diis sitionem spiritualem eontrariam, seitieet
per peccatum mortale. Sed post earnatim evulam significat conjunctionem Chrsi ad EeeIesiam , quantum ad assumtionem humana natura in unitatem persona,qua
omninis es indivisibilis. Et ita solum matrimonium consummatum , quod eam significat, est prorsus insolubile. Unde Innoe. III. Cap. Debitum, tit. de bygamis a Coniugium t inquit )H-
IX. Replicabis: S. August. lib. a. de
lum conjugale esse firmius inter illos, qui mutuo eonsensu abstinent in perpetuum ab usu matrimonii, quam inister alios ἰ ergo &c.
Respondeo et S. Augustinum loqui de coniugibus ob Dei , & eastitatis amorem mutuo consensu perpetuam continentiam servantibus, quales fuerunt Maria, εe Ioseph. Horum ergo vinculum coniugale firmius vocat, non quoad obligationem eou tractus , sed quoad earitatem, de mutuam animorum consensionem .X. Dices tertio . Scriptura loquens de matrimonio, assierit, illud non ponse solvi, nisi per mortem sic: r. Cor. r. Nec possie uxorem dimitti, nisi excepta causa fornicationis, & qui di. missam duxerit mare hari r ita Matib. x s. nulli bi distinguens inter matrim nium ratum, & consummatum . XI. Respondeo: Scripturam loqui de matrimonio consummato in dictistoeis, ut Patres interpretantur. Vel loqui de matrimonio se eundum legem ordinariam , & ex natura sua , secundum quam est insolubile . Quod tamen an ex privilegio solvi aliquando possit, sicut non assirmat, ita nec negat . Paulus autem lichi hoe non se ripis serit, facto tamen comprobavit; dum B. Theelam a nuptiis ad iustodiam viris ginitatis avocavit , ut refert Epiphais nius, Hares. 78. de legitur apud Augustinum. ι. 3o eontra Fausum eap. 4.
verbis quidem Fausti, sed ab Augusti.
XII. Dices quartδ. vi neu tum m a. trimonii inconsummati non soIviturpet susceptionem ordinis sacerdota. lis , aut Episcopalis ἰ ergo nequeo per professionem religiosam, qua uis trique annectitur volum solemne ea.
Nego eonc Cam enim qui ordinantur Sacerdotes vel Episcopi, non t taliter se Deo tradant, sed maneant sui iuris, & proprietatem rerum reis tineant, non moriuntur ei viliter; lde