장음표시 사용
301쪽
, 8 cursis VII. De Impe . 'in Genere.
X. Tertius casas est. Qsando utrique , vel alteri deest aetas legitimata, & c- ad eam venit. recusat. I t. S. Th. citatus, 3. Simi, ter si uterisque habeat aetatem ad sponsalia, sed
uni deerat aetas ad matrinioni uiri, hoc Teclam n te. poterunt ρον Ecclesiae i
dieium separari, ut ait Alexander II l. Cap. - arua de Desponsat. impuberi
XI. Quartus est. Riando mutuam obligationem uia remittunt. De hoe dieit S. Th. citatus ad s. δωροι -
de Sponsal. de Matrim. a expres/εdιeie r Ad instar t inquἐν ὲ eωrui uis , qui soci atem interpositione fidei contrahunt. de postea eandem sibi reis mittu- , potest in patientia tolera ri , fi mutu6 se absolvunt, qai sponsalia contraxerunt et Sia boe diis sunt . ubi Eeetissa magis bοe sustiamt , ns peju. rveniat , Ο. m. hoe sis dasore , fee hoe non videιυμ exemplo eon venire, quos decretia r addi νι. Et iadeo dicendam, -ἀ non semper ea Ie vitaιis Metractare', ama prius firmata siιur g Ριa incertae sunt providentiae nostrae , - ἀισνtur Sapientia P. XII. Qmnius. Qsando inter conistrahendum matrimonio ineundo suerat terminus considitutus et Eo enim
transacto, is per quem non stetit, solis vi potest sua obligationeia Eadem ratio est . si sponi uibus apposita erathone ta condirio, quae non servatur XIII. Sextus. citando. alter oecisponsatorum nosse Aciuir absque con sensio alterius in pex onem longinis
quam , C p. De illis , tiri de Sponsa. ibus a quia censet M ipso. saeto declarardi mulationem voluntatis Nea
suspecti .e non ferreanda fide in 'ι- νω- s se ideo Meensibi φνaeavere unων eontra aΝ.- sponsalia dirimendo. od multo magis censendum est de fornicatione spirituali per haeresim . ves postasiam, sive praecedentem sponsalia, sive subsequentem. Si autem sponsa , vel ante spons tionem fuerat larnieata , cum tamen crederet ar integra , fit ist tuis sponistaretur, vel si post illam fuerit vi opis pressa , probabile est etiam , virum non teneri eam ducere . sed posse foravi Cap. Rahter , dc Cap. m
XV. Octavus. Qitaneo spontalibus
supervenit assinitas, ve, quodcumqu. juris impedimentum , vel impedime ii fama, vel scandalum a q. a. Capasi amis Sponsam , dc de sponsalibus Cap. Ca minitia . Unde S. Th. ait. D.
citato ad O Si sponsus t inquit is
xv I. Nilnus elia mando post sponsilia superverut lepra, paralysis, ve Hii in gravis, de diutisrnus morbus , vel notabilis oesormitas , aut mutila HO. Cap. Ω-madmoἀum de Iureiurirandoe. Et Cap. Lιιι er a de coniugio
leprosorum a S, anae eo rasism main
trimonium t inquit S. Thom. ibidem . ad 3. 1 s quam gravim νnfirmitatem
302쪽
Ru II. meimus est , quam1 m M in vitium alterutrius innotesicit , prius i tum , vel supervenit Eravis inimicitia, aut aliud quid piam, quod si falset praevitum , Ueroumili ter non fuissent eontracta sponsalia. XVII . Prorsatis ergo ea si bus diritimis mar ponsalia. Petriis quidem, secundo, & octavo ipso in re, alias per sententiam Mela fiat. Et Notandum, suod Ecclesiae iudicium debet semperuntervenire, quando sponsalia fuerint publiea . & causa diremtionis eorum est oeculta. Si autem sunt occulta, non est neces . XIX. maerea. um superest: anu eum simpleκ eas ita iis dirimat sponis salia Et quiflem si sponsalia antece/at , convenit quod ea dirimat, Cap. Rursus . usi Clerici, vel voventes, Sed si subsequatur. quidam dubitant, prop ter Caput Veniens eodem titulo. Ubi Pontifex mulierem , quae post sponsa. Ita voverat castitatem, iubet agere ps- nitentiam de fide non servata sponso,& permittit inire matrimonium. Sed ea sus iste non est ad rem . Nam
mulier illa volum emiserat non exsineera voluntate servandi continenis etiam , sed eo tantum fine, ne cogereiatur illi sponso eopulari . Unde quia perieulum erat fornieationis di pensa. tvm est eum ea, ut matrimonium ponset inire. XX. Dieendum ergo videtur, quod votum simplex spontalibus superveni. ens. sponsalia ipso iure dirimat, ut proinde simul ae a Iter id intellexerit, po ait eum alio inire sponsalia. Cum
enim haec non contineam mutuam ira.
ditionem , sed solam promissionem tra-
ditionis laturae r & visentum promi'sionis factae Deo fit fortius vineulo promissionis factae homini , ideo illa
istam soluit, Unde S. Th. q. x . Suntia. r. a. v. dietit et Propter Porum fimpiis funt sponsalia dirimenia . Addo quod sevi in contractu matrimonii ante conis summationem subiti et igitur tacita conditio et Nisi δ' votum fMemmo σι gat se in ripare Dre M aI-- rofuis-- r Ma in cim tractu sponsalium ante implementum telligitur reservata conditio a N/ή νο verit eo--onrἐas ais
εὐ- . Quae plura de sponsalitas diei possent relinquimus Theologis Mora.
IMpedimenta matri senti mi ea ,
quae obstant ne matrimonium riis te relebretur. Cumque in matri. monio ficut in aliis sacramentis quaedam sint de essentia, quaedam solum de relemnitate ; ideo impediment alia sunt quae faciunt ne matrimoni. um fit validum , di haec vocantur dirimentia , alia quae se Ium faciunt , ne fit lieitum unde vocantur impedientia. Hic in senere solum loque. mur, in sequentibus autem de impedimentis in specie sermo erit.
An Eeelesia possit statuere impediamenta Matrimonii p . r.
Aliqua diam truneu . I. π Mpedimenta speetaliter pro ma. trimonio assignantur . Nam ut ait S. Th. q. Io. art. unico ad I. Etiam alia farramenta impediνν possunt, si ali si/ quod sit de essentia , vel δε-Dmnitate Deνamenti Dbtrahatur Sed
303쪽
,8 o Quaestis VII. De Impedim. in Genere.
Sed tamen magis matrimonio , quam aliis Deramentis impedimenta assis nanis tur propter tres rationes. Primὸ . quia matrimonium tonsistit in duobus ι elaideo pluribus modis potest impediri, quam alia sacrame'ta , qua uni persona comis petunt FnguIartire. Seeundis , quia matrimonium babet in nobis ea am , orin Deo. Unde , ω paenitentia , qua baisbet eausam in nobas atiquo modo magiis ster supra i in 4. dist. I 6. λ quadam imis pedimenta assignaviι ut pocris , Ludor, hujusmo/i. Terti. , quia de ais Itist faeramentis est praceptum , vel eonis silium , sicut de bonis perfectioribus. Sed de matrimonio en indulgentia , fur de bono minus perfecto . Et ideo ut det upore.m proficiendi in melius, plura imis pedimenta assignantur matrimonio , quam aliis saeramentis. Haec S. Th.
Addunt aliqui . mia non solum . est sacramentum , sed etiam eontra-Miis ἔ con tactus autem natura lege, variistiue aliis modis possunt impediri.
sunt lege naturae statuta , alia lege positiva divina , alia humana , sive ecclesiastica , sive civili . Hinc matrimonium patris cum filia. vel filii eum matre , & secundum aliquos etiam fratris eum sorore, sue ex eodem, sive sex diverso matrimonio nati sint . quamvis hoc aliquando. necessitate se urge te permissum sit ad multiplicandum, vel humanum genus , vel popul uir
Dei ; lege naturae impeditur : Quod
confirmat simili nus matrimoniis generalis omnium nationum , quamvis barbararum . horror, elaro indicio, quod natura eis repugnet tanquam naturali honestati contrariis Qitare S. Ambrosus, Ep. 66. ad Paternum , ait: ini odne pater filiam suam accipiat uxorem rInterdictum es natura iure , interdictum es lege , qu aest in eorsibur singulorum. Et S. Ausus inus. I. is . de Cidiit. Dei, r. r6. scribit, matrimonia inter fratres, & sorores, quae primis temporibus necessitas fecit licita. adeo abo. minabilia procedente tempore evasi sise , ac si nunquam sui sent licitat Cam
inquit Drores aeeipere A mair ma nium primis humani generis temporibus omnino Ireuerit , sie aversemur , quin
In aliis autem gradibus remotior iis bus prohibita leguntur a Deo positivo iure matrimonia, Levitiei, e. IS. de quo insta sermo erit. Uerum apud Christianos ad ulteriores etiam gradus extensa suit prohibitio lege humana, sive Ecclesiasti ea, sive etiam imperiam Ii . Cum enim christiana religio non- generatione, ut Iudaica ex uno p
pulo , sed fide ex omnibus gentibus sit multipli eanda , visum fuit Patriis
bus, etiam ad gradus remotiores exintendere matrimoniorum prohibili nem,de quo videndus est S. Aliguillnus, ιι b., de Civit. Dei , e. 26. e lato
ta matrimonii ad solos gradus in Le- v co contentos restringunt negantes Ecclesiae auctoritatem nova saltem adirimentia introdueendi . Ita Lutheis rus, ι. de Capr. Bablonica , cap. de Matram. Et Calvinus, I. 4. Insrt. cap. 19. f. 3 . quos eo tum gregarii sequuntur , qui volun ea tantum impedimenista pro matrimonio esse admittenda , uae naturali aut divino iure statuta unt. Η ΟΝ tamen damnavit Tridentiis num , Sess. 14. Can. 4. Sr quis dixerit, EeeIesam non potuisse constituere r eis
dimenta matrνmonrum dirimentia, vet
clesia statuere impedimenta matrimonium dirimentia . Prob. ex antiquissima Ecelesiae praxi , quae pro diversis temporibus. & circumstantiis diversa statuit impedimenta quod perocurrendo per singula secula praestabo. Tribus prioribus seculis Ecclesiam . quaedam statuisse matrimonii impedimenta colligitur primo , ex Can. 1. Conci
304쪽
Tonenti Ne aesariensis, asno 3x4. ubi statuitur quod Mulier si duobus frat=ibus nupseris, abiiciatur usque ad momism s veraemramen in exitu , si promiserit , quὸd tibi eonvaluerit folveι -- trimonium, propter humanstatem paniarentiam babebit. Nec dicatur, hoc fuisse prohibitum in Levitico, eap. I 8. Nam cum Concilium Levitici non minorit signum est, vi illias hoe non vetuisse . D eo qui duxerit fas s rores dicit s Basilius, in EpIst. ad Amphilochium t Id neque est Uium es
censendum, neqMe talem ad EeeIesiast cram rasum admittendum , priusquam δρ iuviem dirimant in . Et tamen i Levitico, m. 18. non prohibetur, nisi
Grore vivente. Et in Epi'. ad Diod eum de viduo, qui sororem mortuae suae coniugis duxerat , dicit et Morem no Dum vim objuere possumus , ut vim Iegis habentem , eo quos inobis ὀ viris fanais tradita sunt rogiala. usia vero opponebatur hoc in Levitico non pro . hiberi respondet :- bor primam quiis
iis , quae gravia sunt legem non sequi. mur, ita nec legem sequi debemus in iis, quae voluptari indulgent. Ire siri eius papa, in EpistoIa ad Himeriaxm Tarraeonensem de nonnullis Monaehis nuptias ambientibus, dieit: Quod
di publiea leges. ω Ecelesiastica aera eonisdemnant . Et ibi, c. 4. de impedimento
ublieae honestatis tanquam a primatius Ecclesiae statuto e HOe ne fiat s tinquit de muliere iam desponsata i omniinti a inbibemus i non quia politicae leges id vetent sed suia illa benedia
elio. quam Saee σι nuptura imponit ,
ius in Melesia suilla , constat primΛex Synodo , quae habita est in Hyberoia sub S. Patritio, amro 4s . Can. II. ubi irritum fit matrimonium cum Viringi ne consecrata. - Secundo, ex Sy.
dovaeo Francorum Rege , ubi, Can.
x3. viduae Presbyteri , aut Diaconi sub poena excommunicationis secundae nuptiae interdi euntur ; & ex synodo
Aurelianensi II. anno Can. I . ubi steminae, quae benedi Aionem Diaconaistus suscepere et Si Ud coniuriam pro bentiae ixeνum devoIuta, , communione pelluntur, nee restituuntur , nisi prius talia,c niugia dissolvantur. De
his duobus impedimentis nihil in Levitico, nec in legibus Principum statutum legitur . VI. Septimo, octavo , nono *culo, nemine contradicente, Eeelesia
praeseripsit leges, quibus nuptia quς-dam illi eitae serent, & nullae . Ita se- eit ineunte seculo septimo Gregorius Magnus, responc ad sextain quaesti nem Augustini Anglorum Episcopi , ubi nuptias in primo, & seeundo emissanguinitatis gradu irritas declaravis,
in tertio autem, & quarto Anglis ad fidem conversis permisit, tanquam Η-
suit indulgentia Germanis recens ad fidem eonversis a Gregorio II. toniseessa nubendi post quarium gradum rIdque petentibus Archiepiscopis , ac Regibus , ut noscerent quaenam hae in te essent apostolica praecepta . Ais gnoscebant igitur etiam Reges hoe deis terminare Ecclesiastici iuris esse . Id seeit nono seculo Nicolaus I. qui in reis sponsita ad Bulgaros id quaerentes ,r 36. praescripsit , quibus in gradibus conia sanguinitatis valerent inita matrim nia, in quibus non valerent. Si ergo in prae satis consulebant m hac materia , non Reges , aut Principes . sed Romanos Pontifices, & Ecclesiam, eis
videns est as novisse populos, hoc ius
penes Ecclesiam esse, non penes Principes
VII. Eodem iure seeuto decimo usi fuerunt'. Tu in orientales Episcopi . qui in Concilio praesente, & consenisti enie Constantino Imperatore nato ex N a quar-
305쪽
α81 Quaestio VII. De Imperim. in Genere.
quariis nuptiis Leonis Imperatoris , declararunt, deinceps quartas nuptias nullas fore. Tu in Gregorius U. qui in Concilio Romae coacto Robertum Francorum Regem,qui Bertham Odonis Comitis filiam coni anguineam suam duxerat in matrimonium, sub anathematis pqna Beriliam iussit dimittere, inita
septem annorum poenitentia . Deinde Erchem baldum Turonensem Archiis episcopum, cum omnibus Episcopis , qui praelatis incaestuosis nuptiis Roberti cum Bertha consentientes interiasuerunt a sacrosancta communione
suspendit, donee ad Sedem Apostoli-
eam venirent satis iacturi. Solutum
ergo fuit illud matrimonium, non vilegum imperialium , quibus Rex R herius non suberat, sed vi Eeclesiasticorum Canonum , contra quos Roberistus suas inierat nuptias. VIII. Abstineo a reserendis Roma.norum Pontificum succedentium seculorum decretis . ut Alexandri II.
Epist. 38. ad Episcopos Italiae conficinantis sub poena nullitatis prohibitionem multis iam seculis sancitania nubendi infra septimum consanguinitatis gradum . Innocentii III. in Conis cilio Lateranensi IU. eam prohibilionem ad solum quartum gradum coarin stantis. Et Gregorii l X. cu us auctoritate pro inuigatae fuerunt decretales ,
quibus jus praescribendi leges matriis trimonia irritantes Ecclesiae vindicanis tur. Abstineo inquam , quia Heterodoxi hoe non inficiantur, sed dicunt, Romanos Pontifices tyrannich sibi hoeius usurpasse , ideoque illi standu ire . Non et se, sed tantum iuri divino in Levitico promulgato. Ex quo Lutherus hane intulit conclusionem a Deis
bent Saeerdotes ea omnia matrimonia is
confirmare, qua contra Eeelesia aleas , vel Pontillatas leges Deruus eantracta ,
is quibaer Papa dispensaι , qua πο Dus in Sarea Seraptura expresse . Hanc tamen Luttieri audaciam insanai . compressit Tridentinum , Seg. 4. Cas. his verbis : Si tiis dixerit, eos tan-ε- consangiarisatu, si uaιMara.dur, qui Levitieo exprimuntur ,
ampedire matrιmonium eontra benium ,
O dirimere contractum , nee posse Ee-elesiam in non nullis eorum dispensare, aut eonstituere, ut plures impediant , aut dι rimant, anathema M.
IX. Hic tamen . velim , prudens Lector advertat monstruosam Lutheri caecitatem. Is enim ex una parte vult,
Chri 1 ianum ab universa Lege molatis ea esse ab lolutum , dum Ser m. deis Moyse et Mallem l inquit nunquam
contionari, quam a Iiquid ex Mose proinponere et allegare Moysen es Christiam ex
cordibur hominum auferre. Morsen non admitto et quia si eum ιn uno articulo recipio, recipere et1am oportebat an omnibus care monita judateis. Nolumus admittere
Manen , quia mortuus est , ε' νegimen ebur siniιum suui patiuntur se νnduti in Mosen . sicut porci an sabulum . Moy ses non perιιπet , nisi ad Iuuaos, non ad
Christranoa , non ad Gentiles . NMIIus ergo apex , aut punctus ad nos pertinet care. Et insta : Ex sextu clarὸ patet , quod etiam deeem praeepta ad nos non perta nent ἰ non enim uos, sed DIam=daos Dominus eκ AEg3pto eduxit. Quae repetit in e. aci. Axoda, di alibi. Ex
alia autem parte idem Lui herus, qui Moysen abiicit, qui nec apicem , nec punctum legis Mosaicae, iano nec De calogum , dicit ad nos pertinere, dum agitur de matrimonio, vult, iis solis gradibus etiam a Christianis standum esse, qui in Levitico non prohibentur.
Sed nunqii id Leviticus etiam a Moysee si Non aliud imaginari possum, nisi Luthero placere Moysen, es ab eo admitti in Levitico, quia ibi in matrimonio plus indulsei, quam Ecclesia adisplicere autem in lege, quia gravia praecipit ,& onerosa , quae huius Pseu.
X. Sta uto igitur , penes Ecclesiam residere ius ponendi , vel relaxandi impedimenta matrimonii, dubium e citatur , quid nomine Ecclesiae stia telligendum . nimirum, solus omisuo sacerdotalis, neo e Romanus PGRωι tu
306쪽
ti sex tanquam eaput, fle Pastores ilia
concilio congregati et an vero ut Lauis notus praetendit, totam societatem fidelium, ut comprehendit etiam Reges, Principes, &Magistratus. Cui dubio XI. Reipondeo, nomine Ecclesiae , cui asseritur ius constituendi matriis monii impedimenta non intelligi 'cietatem fidelium , ut eomprehendit laicos, etiam Reges, ac Principes, sed solum ordinem sacerdotalem , nempe, Romanum Pontificem, & Ecclesiae Pa. flores In Concilio congregatos. Primo et Quia hute saero Ordini intenderat Lutherus hane auferre potestatem . Seis eundo : quia Eeelefiae nomen nusquam privatis personis applicatur, nisi dum eius nomina, & auctoritate agunt . Tertio et Tridentina Synodus eam facultatem illi Ecclesiae vindicat , quae praecedentibus seculis impedimenta . statuerat: haec autem, ut supra vidimus, suerat ordo sacerdotalis , nemispe , vel Pontifices, vel Concilia. Quaristb r quia qui in Tridentino impediis
menta statuerunt de solo ordine saceris dotali erant , ae suo tantum , non Principum nomine disponebant , quci spectant illa verba quibus semper uistuntur : Deetarat sancta Dnodus.
XII. Sed dices. Ecclesiam id antiis qui tus secisse . non iure sibi proprio, sed sola concessione , vel tolerantia Principum, quod ius procedente temiapore adeh sibi arrogavit Ecclesia , ut vix Principes usurpato iuri contradi
XlII. Sed contra primum. Proseratur documentum indicans quando, &sub quo Imperatore caeperit hoc ius statuendi impedimenta Ecelesiae eoncedi. Deinde si Ecclesia id iuris habuisset ex sola Principum indulgentia,
Principes, ut intra gradus prohibitas nuptias celebrarent, nusquam latis ab Eeelesia Canonibus sese subjecissent , ut revera sese subiecerunt et ita ut inis viti separationem passi sint . quoties absque Ecelesiae dispensatione nupserunt contra Ecclesiae regulas, ut su- .perius in Roberto Francorum Rege o-
stensum est. Qtiis autem eredat, eos aut ab Ecelesia veniam petituros, aut
solutionem ab ea fieri passuros, si Ecclesia alio iure non potiretur, quam eo, quod ipsi Eeelesiae concesissent , quodque pro libito revocare, vel inis1e dispensare potuissent
to. Qua ratione fieri potuisset, ut in eam usurpationem simul, de semel eonsenserint omnes Christiani orbis Plinei pes, suae iurisdictionis caeteroqui attenti custodes Certe lux istud non potuit clanculum ab Ecclesia sibi a rogari r conscribendi fuerunt canones, iique promulgandi , concedendae dinpensationes, quibus nuptiarum prohibitarum fieret indulgentia. Qita quaeso ratione fieri potuit, ut de publiea illa invasione nullus ehristianorum Principum conquestus sit Quis eredat , omnes ad unum flere potuisse in re , quae tanti eorum intererat iniis in animum sibi inducat, nullum Magistrat lim secularem in eam usurispationem insurrexisse, eum alioquii iis temporibus de investituris , pluribusque aliis eausa Principes inter, &Teclesiam disceptatum sit ps. III.
rura non constat , Christum ullam in matrimonium potestatem Ecclesiae secisse ; ergo Ecclesia non potest statuere impedimenta, quibus diis
Praeterear Deus ipse in Levitico, e. I 8. determinavit, inter quas personas contrahi , vel non contrahi deberet matrimonium. Nec igitur solvendit mest , quod Deus praescripsit, nec quid. quam est addendum ei, quod Deus deis
XVI. Respondeo ad primum . Quod lichi ex Seriptura expressa non constet, Christum dedisse Eee Iesiae potestatem in matrimonium , constat tamen N n x dedi L
307쪽
284 Quaestio ML De B eZim. in Genere
dedisse. ei potestatem non solum abis stl .endi, aut retinendi, sed etiam serendi leges , ut viderit maiori bono fidelium expedire, ita ut qui eam non audierit, habendus sit tanquam ethniacus , & publicanus, maxime quoad ea,
quae administrationem sacramentorum concernunt . Cum autem matrimoni-him sicramentum sit , & christianae Reipublicae multum serat utilitatis ,
si debile, & damni, si indebite eon. Irahatur, ideo Ecclesiae legibus illud bieeit quantum ad personas , inter
XVI l. Nec obest quod secando diiscitur, Deum in Levilico personas do. aerminasse. Nam illa determinatio , utpote saeta pro Hebraeis, non habet Iocum in Evangelio , nisi in lix gradibus , intra quos nuptiarum celebra tionem in naturalis ante Moysen eM vetuerat ubi enim promulgatum suit Evangelium ., praecepta eaeremonialia veteris Testamenti abrogata sunt ut os. endi, Tomin 1. In I. A, 4. de Lesibus
XVIIJ. obiiciunt seeundδ. Mair monium non est ires sacra, sed et udo,' civili , ac, politieo. contractu absolvitur ; ergo in illud nullum ius habet Ecclesia, cujus Regnumnon est de hoc
XIX. . Respondeo nem an 'Nam com tractus naturalis , quem civilis prae-
Lapponit, omnino spiritualis est, sive in signo, quo Christi, & Eeclesiae uis uionem exhibet, sive in effectu ; petit
enim vinculum milia humanα potestate solvendum. - Deinde . Contractas matrimonii naturali , & ei vili legeo versectus , materia. sacramenti est 1
libristo instituit, ergo sub hoc respa.di .est res spiritualis, quia elevata ,s accedat socilia , ad graIiam coas
obiiciunt tertio. Principes miniit icti Omnia , quae quondam dirim iam , di modo, ei tam matrimo lum dirimuni im di me la. suis kgxbus st luerunt ἰ ergo. nes eos tant in a. svi
menta . Αnt. Evincunt Ieges ab Immis ratoribus ei rea hoc constitutae , in te equas illa est Theodosii , quam resert S. Ambrosius , Ep. 66. a. qua matrimonium inter patrueles se tres, de consobrinos prohibet; Consequ. autem proia primo. Nam si id ius Primeipibus politicis non convenisset, E elesa, seu sacerdotalis Oido jus h r
clamare, aut saltem Principe& mon re debuisset , ne secti larem manumis rei sacrae admoverent et Atqui Eeel sia nedum non reclamavit , quin p
tius tales leges 1. Principibus Iatas laudavit ; ει executioni mandari praecepit. Unde S. Ambrosius citatus imgem Theodosii de non ineundis conis iugiis inter eonsobrinos laudat , re
Paterno in exemplum proponit. S. Leo, Maguus, Ep. sa. modo x. ad Rusticum, Inquisit. 4. Nuptiaram autem faederauis. inquit a i-er ingem. os sunt initim , .cr inter aquales , multo praM hae Da mino eonstatuente , quam initium Roma ni juris existeret e Quibus irrita eo iugia eum. ancilla declarat , non misium se statuente Domino, sed etiam, Romanis legibus id decernentibus. ELNicolaux I. respons. ad- consulta Buia gar.. leges imperiales de consanguinia talis gradibus, inter quos contrahe da non sint matrimonia , recenset,
laudat explicat, M. earum observa tiam praescribitim consanguimiaι .generationum exotritis linquit responsi. 30. ut quibus utique seminis iungi d beatει, Iiquidis eognoscatis. Verum quo itues. hine sanciunt , iam finem ni
XXI. Prob. prim d. Eadem consequis xationibus primo . Imperatores Et iaci tribus prioribus seculis potuerunt: Christi aliis ditionis suae subditis co
stituere impedimenta maia imouiu, dirimentia, modis naturali , ac diviis nae legi non essent contraria r non
nim per hoc, quod subditi facti essent
Christiam . eκ. antiquo suo jure excederant ; ergo eadem facilliato potiti sunt, Imperatores, ubi religioni chri
308쪽
sile ehra mana deter Ioris tonditionis
lacti essent, quam ante. Secundo. Ratione sacramenti, quae matrimonio supervenit, nihil in eon.
tractu matrimoniali mutatum fuit, imo contractum legit unum tanquam materiam cui advenit . supposuit, eo serhmodo, quo ratio sacramenti , quae eκ restitutione Christi e venit taptismati, nihil immutavit in aqua, quae eius materiam constitu ut - - Eo vel maximε, quod coniramas matrimonii et si ad saeramenti dignitatem elevatus non desiit de iis rebus esse , quae ad perturbandam, aut servandam Re Blieae pacem conferunt ἰ nequaquam
igitur politicae iurisdictioni ereptus fuit, di proinde principes iure sibi
proprio condiderunt leges, quibus m erimonia dirimeremur, XXII. Noe ars umentum de iuristri ne um secularium statuendi impe . dimenta, dirimentia matrimonium gr
.is dissicultatis est . propter ea, quκ posita sinit. Pro quo suppono primit. Posse Principes seculares sta M.
re leges irritantes matrimonia suori inisi i torum quoad certos effectus. Sic
in Galliis matrimonia fit orum familias sine eonsensu parentum inita declarata fuerunt irrita, non quoad substantiam contractus , & vi neuti spiritualis , sed quoad poenas purE civiles. . Primo et quod ita contrahentes possint ex haeredari. Secundo: quod posis ni a parentibus ad redditionem d nationum saetarum obligari. Tertio: Quod ideo enhaeredati etiam priventur iis omnibus, quae sibi vi consiletudinis, aut contractust matrimonialis evenissent . Quarto et quod assistentes tali matrimonio puniantur ad arbitrium Iudicis , Notariuε autem &testes, poena capitis .. Ita assi instan.
nam Cleri Gallicani a Regni Galliae caneellario , 8d ab aliis ad id com-m gis declaratae fuerunt Henrici III. vi Ludoviei XI. consti itationes talia
matrimonia irritantes . Hoc eodem
modo nimirum statuendo poenas legesia matrimonia amer consobrinos prom
hibuit Theodosius a S. Ambrosio supra
relatus et Sever/smam enim poenam flais
tuit, si quis ramemara ausus est fratrum pia petuo .
XXIII. Suppono seeundi, . Posset,
Principes tanquam legis naturalis executores , & custodes matrimoni intra gradus leae naturae , vel naturali pietate prohibitos severis legibus
irrita declarare, ac punire. Et huius generis sunt multae ex legibus Imperatorum , quae astetri solent. Diffeu Iotas est de impedimentis in gradibus naturali iure , ae pietate non prohibitis , an ista possint a potestate secuistati statui declarando , quod matrimonia eam talibus impedimentis contracta sint irrita, vel personae siccou-trah ntes sint illegitimae. XXIV. Respondeo, Principes chriastianos posse pro suis subditis impedimenta irritantia matrimonium statuere, quae tamen robur non habea ut
quantum ad nullitatem matrimonii , nisi Ecclesiae accesserit approbatio. Utramque partem docuit S. Thomas . Primam quidem , εν 4. dor. 34. q. un. r. a ἀ 4. ubi ait: Persona illegitimae aes
mentir, qua. DAEt facrameδra tantum . Et quia ιex natinalis secundum diveris for natus recipit determinationes diveris fax, ius piati m etiam variatur secundum diversas hominum eonditiones in dioese temporibus e ideo magi ιν
ponis , im riversis temporibus diversas persenae illegitimas Di se . idem docet, in Contra Gen. e. 78. hix verbis i considerandum est inquit , quod quando aliquid ad divem sos finea πώλMur L iuuiget hahere diis versa
309쪽
18s Quaesio m. De Impedim. R Genere.
versa dirigentia in finem , quia sinis est
proportionatur agenti. Generatio autem humana ad multa ordinatur , fellieet
ruitatem alterius boni politiei , put popuIι in aliqua civitate s ordinatur etiam ad perpetuitatem Eeelesia, qua in Delium eOIIeaιone consistri . Unde oporis ret , quod bus modi generatro a diverissis dirigatur. In quantum igitur ordia natur ad bonum natura, quod est perpetuitas speciei dirigituν in finem a
natura inclinante in hune finem : crsie dieitur esse natura oseium. In quantum vero ordinatur ad bonum polιtreum subjaeeι ordinationi civilii Iegis . In
quantum autem ordinatur ad bonum
Ecclesia , oportet quod subsaceat regimini Eeelesiastico. XXV. Secundam autem partem do
quens de impedimento cognationis legalis , in cor p. dicit. od quia filius
auoptatus eonversatur in domo patris ais durantis , Aut sitius naturalis : ideo legibus humanis probibitum est, inter ta-Ier matrimonium eontrabi: cis talis prohibitio est per Eeetesiam an obata e crinde habetur, quod legali, cognatio matrimonium impediat . Et ad 4. Probibitio i inquit Iegalis humana non sufferet ad impedimentum matrimonii , nisi interveniret auctoritas Ecclesia, qua idem etiam intredieit. Ex qua S. Tho.
mae doctrina colligitur, posse quidem
Principes per se statuere impedimenta matrimonii, quatenus ordinatur ad finem politicum , quatenus vero ordinatur ad bonum Ecclesiae , Se ut sacramentum est, non posse, nisi Ecclesiae auctoritas accesserit.
se extendat EccIesiae auctoritas , eκ-plicat, quodlibero f. a. I ad i. dicens: Quod EeeIesia in hir qua ad matrimonium pertinent triplieiter se habet. Uno quidem modo per modum iudieantis ror quia homines vident ea , qua apparent fecundum quod dieitur x. Reg. I 6.
Oportet, quod Iudex EeeIesiastieus iudicet fecundum ea , qua sibi apparent pereo sponem partium , ese per idoneos
s/ι, ω per alia letitima dolumenta- , quibus omn/bus adbibitis,eontingit quam doque verrtatem latere , pracipuὸ in bis qua pertιnent ad interiora eo indis , qua humano resim Omo probari non possunt , etsi pe al/qua signa existeriora de ειν possit a tiqua conjectura haberi s 6r ideo Ddisium Eeelesia eirisca ea qua ad matrimonium pertinent : si vera tar lateat, non impedis sequens matrimonium contrabendum , nec dirimitiam eontractum . Alio modo fe babet per modum probrbentis . vel punientis . Ethoe quidem ampedit matrimonium eon trabendum , sed non dirimit iam eοπ- tractum : puta uxorieida panam imponit Ecelsa , ut ulterias a matrι monto abis fineat s si tamen contraxeris matrimo nium non dirim tu ν . Tertro modo se habet per modum statuentis, quod j μ- Iam aucto-tate 'mmi Pontificia e 1 seeundiam boe persona aIiqua redduntur illegitima ad eοntrabendum , ita quod si etiam eontrasanι matrimonium , diarimit e ut patet 3n 'urb dam gradibus eo anguinitatis , asortatas , ve otiam de adulteνa , eum quis dedit ei fidem de eontrahendo , vel eam maebi natur est in mortem xxeris . Principes
ergo politici a uetoritate sibi propria
circa matri motria , dato quod possint procedere secundo modo , nimirum. pet modum pioli bentis, vel punienistis. Non tamen tertio modo, nempe, per modum statuentis & personas it legitimas ad contrahendum irritantis,
nisi accedat approbatio summi Pontificis . XXVII. Reges tamen , ae Princi
pes infideles , leu pagani, rationabili
causa exit ente, possunt constituere impedimenta matrimonii respectu storum sit bdito tum in sto regno degentium a Quia sicut possunt aliis conistractibus praescribere conditiones, quarum desectu reddantur irriti. I ita eistiam contractui matrimoniali, qui aispud eos est contractus mere civilis . Ea enim possunt ordinare & praecipere, quae ad bonum commune, & tran-
310쪽
quillitatem Reἰ publieae vἰderint eo nis
venire. Et in noc sensu generaliter
tus. Tali autem lege. quam poneret
princeps infidelis , non soli infideles obligarentur . sed etiam fideles ejus subditi, ut quamdiu plincipi illi subessent, non possent ibi matrimoniunt contra ipsus leges inire. Sicut enim christiani sub ejusmodi regum potestate degenies, tenentur servare alias leges civiles ibi vigentes . ita & hanc. are si infideles contraxissent matriis monium eum aliquo impedimen o iuxta suorum regum lestus dirimente , di ad fidem converterentur, vel separandi ei seni. vel deberent renovare consensum , vel contra et um . lla ex Sylvio, in q. so. Suntem. artis unica quast. s.
XXVIII. Similiter Princ I pes christiani habentes in sita ditione paganos sibi subiectos. possum illis constituere
impedimenta matrimonii. Tum quia
tales eorum subdi i non subjiciuntur Ecclesiae, eiusque legibus, sed tantum
legibus civilibus suorum Principum . Tum quia matrimonium talium cum
non sit sacramentum ius principum erga illos nullam ab Ecclesia habet dependentiam . Non sic autem respe-
ou subditorum fidelium . inita cum Reges christiani per Bapti sinum subiecerint se Eeelesiae in iis, quae concernunt sacramenta et & matrimonia
fidelium sint saeramentum , non pons lint aliqua circa substantiam contra. eius matrimonialis statuere absque Ecclesiae consensu , α approbatione.
DUBIUM II. is possit in Impedimentis Matri. monii Dispensare t
posse dispensare in impedimentis matrimonium iure naturali diis rimentibus, qualia sunt error circa apersonam , ligamen prioris matrimo nil consum mali, amentia perpetua , impotentia ad copulam , consanguinitas in quolibet gradu lineae rectae, dein primo lineae transversalis. Ratio est. Tum quia non invenitur usquam ita
talibus impedimentis dispensasse. Tum quia non apparet , quod in illis disipensandi acceperit a Christo potesta
II. Di eo seeundδ . Leelesia ,& praeeipue summus Pontifex ejus caput ,
potest in aliis impedimentis dispensire. Probo prim b. inria talia impedimenta etiam dirimentia solo iure Ecelesiasti eo sunt statuta: qui autem potest legem statuere , potest etiam in ea dispensare ; ergo cum supremum ius Ecclesiasticum in Romano Pontis.ce resideat, poterit is in ejusmodi in i
pedimentis dispensare . - Secundo et hane potestatem dispensandi Romani Pontinces agnovere, eaque usi sunt. Desinente enim , DeuIo o. Gregorius Magnus Anglorum genti recenter ad fidem conversae dispensavit, ut posset .cum consanguineis in tertio gradu , intra quem tamen irrita tunc erant conjugia, nubere. Sie ad Augustinum Cantuariensem Episcopum rescribens: de s inquit necesse es , ut iam tersia , aut quarta tenerasto elaiam Iicenis ιεν siri stivi debeant. Nam secusda- , quod diximus,a se debet omnino abstineνe. Ita , ι. II. Epist. 64. alias 3 x. ad Interis